Van der Meijde

Zie hem daar nou aandoenlijk zijn best doen, de rechteraanvaller. Diep van binnen voelt hij zich doodongelukkig. Hij speelt mee op een eindtoernooi waar hij nooit bij had mogen zijn en dat beseft hij als geen ander. Een aantal jaar geleden werd hij nog uitgeleend aan een grijze middenmoter en hij liet dat jaar best wat aardige dingen zien. Dat zag zijn coach ook en hij haalde hem terug. Een zeer wisselvallig seizoen volgde. Het ene moment liet hij aardige dingen zien, het volgende moment voelde hij zich onbegrepen en wilde er niks lukken.

Zijn verbazing was ook groot toen er een grote club uit dat prachtige land met een zak vol geld aanklopte. De bestuurders van zijn club keken eens goed op de kalender, maar 1 april was al een tijdje voorbij, ze moesten het bod dus wel serieus nemen. In den lande werd opgekeken, maar misschien zag de eens zo bewierrookte coach iets in de grillige aanvaller dat anderen niet zagen. Met vriendin en kinderboerderij betrok hij een schitterend appartement vlak buiten de stad. Het leven beviel hem prima. Het schoffie at opeens in dure restaurants en hij kocht zelfs een aantal maatpakken.

Helaas ging het hem op het voetbalveld niet zo voor de wind. In het begin speelde hij nog wel eens een wedstrijdje mee en zo af en toe ging het nog aardig ook. Helaas werd de coach ontslagen en de flegmatieke aanvaller kreeg steeds minder speeltijd. Basisplaatsen behoorden tot het verleden. Hij moest zich maar gaan bewijzen tijdens zijn invalbeurten. Grote paniek, want hij maakte zichzelf wijs dat hij dat niet kon. De nieuwe coah vroeg zich af waarom deze jongen bij de selectie zat en liet de aanvaller steeds vaker op de tribune plaatsnemen.

Geheel tegen zijn verwachting in werd hij opgeroepen voor het nationale elftal. Het volk vond immers dat er met buitenspelers gespeeld moest worden en hij was één van de weinige mensen die aan de rechterkant kon spelen. Vol goede moed voegde hij zich bij de groep. De bondscoach vertelde hem dat hij alle tijd zou krijgen zich in vorm te spelen en hij begon weer wat zelfvertrouwen te krijgen. Het team speelde verre van vlekkeloos in de voorbereiding en onder druk van het volk werd er besloten om met vleugels te gaan spelen.

Tot zijn grote vreugde mocht hij beginnen tegen de Duitsers. Hij speelde niet goed, maar had één goed moment. De Duitse invaller sliep en hij kon de bal voorbrengen en de spits maakte op onnavolgbare wijze gelijk. De kritiek was heftig, maar zijn voorzet had toch wat goedgemaakt. Tegen de Tsjechen waande hij zich in een speeltuin, zoveel ruimte kreeg hij zelden. Helaas lukte die dag niets. De bal sprong van de voeten, passes kwamen niet aan en zijn schoten op doel leken afkomstig van D-junioren. Toch bleef de bondscoach vertrouwen in hem houden en tegen de Letten mocht hij het weer proberen. De hele wedstrijd lang stond hij in het veld, zonder mee te doen. Zijn vervanger liet in 25 minuten meer zien dan hij in drie wedstrijden en hij wist dat hij zijn basisplaats kwijt was.

Toen hij hoorde dat hij weer zou spelen tegen de Zweden dacht hij dat de coach een geintje maakte, maar deze was bloedserieus. Zelden voelde hij zich zo ongelukkig. De matige back had hem in zijn zak. De terechte kritiek op zijn matige spel speelde door zijn hoofd en hij kon zijn criticasters alleen maar gelijk geven. Hij was totaal uit vorm en hij vroeg zich iedere minuut meer af waarom hij nog op het veld stond. Hij wilde zich verschuilen in een hoekje om zich te schamen voor zijn wanprestaties, maar de coach liet herm staan. Eindelijk ging het bord met nummer 7 de lucht in en hij was opgelucht. Eindelijk mocht hij rusten.

De volgende dag werd hij wakker en liep naar de bondscoach. "Stel me alsjeblieft niet meer op, ik kan dit niveau gewoon niet aan" sprak hij emotioneel. "Ik word hier niet beter van en het elftal zeker niet". De bondscoach aarzelde en zei dat hij erover zou nadenken. Eindelijk viel er een last van zijn schouders. Hij had zich op tijd beseft dat hij niet goed genoeg was voor dit niveau en hij had er vrede mee...

was het maar zo mooi

Mooi verhaal.

Maar ik ben Mandy echt goed ende flink zat!

Die ongelukkige knaas kan echt helemaal niets! Laat niets goeds zien en al zijn acties mislukken.

Compleet raadsel dat deze jongen keer op keer een basisplaats krijgt.

Makaay (of Overmars) erin ipv v/d Meijde