GC General Chat
Hier kun je praten over van alles en nog wat. Eigenlijk alles wat niet in een van de andere rubrieken thuishoort.
Nog een 'alledaagse' droom die mij zojuist te binnenschiet...
Ik herinner mij nog levendig dat ik als kleine jongen van een jaar of zes, gedurende een periode van ongeveer een half jaar, vrijwel dagelijks dezelfde droom had. De droom begint wanneer ik ontwaak in de donkere kelders van een groot kasteel. Er hangen ketenen aan de muren en door scheuren in het plafond lopen druppels water via de muren naar grote plassen op de betonnen vloer.
Versuft kijk ik om me heen en merk op dat ik in een plas water zit. Terwijl ik mij probeer te herinneren hoe ik hier terecht gekomen ben, bekruipt mij het gevoel dat ik door iets of iemand ik in de gaten gehouden, of zelfs bespied word. Ik kijk vluchtig om me heen, maar zie nergens schilderijen met bewegende ogen hangen, en kom tot de conclusie dat het mijn verbeelding moet zijn.
Enkele minutenlang probeer ik verwoed mijn geheugen weer te activeren, maar tevergeefs. Totdat ik in mijn ooghoek iets zie bewegen... Verschikt spring ik op, klaar om het monster dat mij op (s)linkse wijze probeert te besluipen, het hart uit te rukken.
Om een of andere mysterieuze reden ben ik echter totaal niet verbaasd wanneer ik mijn belager in zijn volle glorie gewaar word. Het blijkt een klein donzig geel eendenkuikentje te zijn. Alsof hij langs de oever van een met gras omzoomd Hollands slootje achter zijn moeder, broertjes en zusjes aanloopt om weldra zijn eerste zwemles te krijgen, waggelt hij rustig voort.
Plots komt mijn geheugen (gedeeltelijk) weer terug... ik was met een wonderschoon meisje in een met bloembedden bedekt heuvellandschap aan het rondrennen (ja, ik was nog erg jong, onschuldig en volstrekt onbekend met die geneugten van het leven, dewelke mijn droom nu tot een - aangezien het hier erg jonge kinderen betreft - voor pedoseksuelen, danwel -fielen, ware traktatie zouden kunnen maken)
Wij renden dus vrolijk door de heuvels, zij al bloemenplukkend en met een schaterlach, ik stoer en enigszins verliefd, wanneer een enorme dreun op mijn hoofd plotseling het licht uit doet gaan.
Ik moet haar redden, denk ik heldhaftig. Wie weet wat een gruwelheden haar te wachten staan, of zelfs op dit moment reeds te beurt vallen. Paniekerig begin ik door de kelders te rennen, en roep ik haar naam (die mij nu even onschoten is :') ).
Ik blijf rennen en roepen, maar alles tevergeefs. De kelders lijken een doolhof, en ik kom almaar terug op de plaats waarvan ik vertrokken was. De moed zinkt mij in de schoenen en tranen springen in mijn ogen. Mijn prinses!
Dan komt daar Mickey Mouse de hoek om rennen. Terwijl hij rent kijkt hij angstig achterom, waardoor hij mij niet ziet staan en in volle vaart tegen mij aan rent. Mickey schrikt zich dood en schreeuwt het uit. Nadat ik hem met veel moeite tot bedaren heb weten te brengen, vertelt hij zijn verhaal.
We blijken ons in het kasteel van een reus te bevinden. (Het kasteel van Jaap en de bonenstaak ). Mickey is op de vlucht voor de reus die hem op wil eten. Ik vertel hem over mijn prinses, die naar alle waarschijnlijkheid in de handen van de reus is gevallen, en na veel wikken en wegen blijkt Mickey bereid mij te helpen haar te vinden.
Via een luik in het plafond komen wij in het woongedeelte van het kasteel. Wat we hier allemaal tegenkomen, en hoe het eruit ziet zal ik jullie besparen, aangezien ik ervan uitga dat jullie redelijk bekend zijn met dit verhaal.
Het loopt als volgt af... Al snel ziet de reus ons lopen, en komt op ons af. Wij proberen weg te rennen, maar hij is uiteraard veel sneller. Op het moment dat hij met zijn enorme (stink)voet op het punt staat ons (of in ieder geval mijn) leven voortijdig te beeindigen, kom ik met de schrik vrij en ben ik gelukkig wakker..
[ Bericht 0% gewijzigd door kLowJow op 16-05-2004 03:20:01 ]
Ik herinner mij nog levendig dat ik als kleine jongen van een jaar of zes, gedurende een periode van ongeveer een half jaar, vrijwel dagelijks dezelfde droom had. De droom begint wanneer ik ontwaak in de donkere kelders van een groot kasteel. Er hangen ketenen aan de muren en door scheuren in het plafond lopen druppels water via de muren naar grote plassen op de betonnen vloer.
Versuft kijk ik om me heen en merk op dat ik in een plas water zit. Terwijl ik mij probeer te herinneren hoe ik hier terecht gekomen ben, bekruipt mij het gevoel dat ik door iets of iemand ik in de gaten gehouden, of zelfs bespied word. Ik kijk vluchtig om me heen, maar zie nergens schilderijen met bewegende ogen hangen, en kom tot de conclusie dat het mijn verbeelding moet zijn.
Enkele minutenlang probeer ik verwoed mijn geheugen weer te activeren, maar tevergeefs. Totdat ik in mijn ooghoek iets zie bewegen... Verschikt spring ik op, klaar om het monster dat mij op (s)linkse wijze probeert te besluipen, het hart uit te rukken.
Om een of andere mysterieuze reden ben ik echter totaal niet verbaasd wanneer ik mijn belager in zijn volle glorie gewaar word. Het blijkt een klein donzig geel eendenkuikentje te zijn. Alsof hij langs de oever van een met gras omzoomd Hollands slootje achter zijn moeder, broertjes en zusjes aanloopt om weldra zijn eerste zwemles te krijgen, waggelt hij rustig voort.
Plots komt mijn geheugen (gedeeltelijk) weer terug... ik was met een wonderschoon meisje in een met bloembedden bedekt heuvellandschap aan het rondrennen (ja, ik was nog erg jong, onschuldig en volstrekt onbekend met die geneugten van het leven, dewelke mijn droom nu tot een - aangezien het hier erg jonge kinderen betreft - voor pedoseksuelen, danwel -fielen, ware traktatie zouden kunnen maken)
Wij renden dus vrolijk door de heuvels, zij al bloemenplukkend en met een schaterlach, ik stoer en enigszins verliefd, wanneer een enorme dreun op mijn hoofd plotseling het licht uit doet gaan.
Ik moet haar redden, denk ik heldhaftig. Wie weet wat een gruwelheden haar te wachten staan, of zelfs op dit moment reeds te beurt vallen. Paniekerig begin ik door de kelders te rennen, en roep ik haar naam (die mij nu even onschoten is :') ).
Ik blijf rennen en roepen, maar alles tevergeefs. De kelders lijken een doolhof, en ik kom almaar terug op de plaats waarvan ik vertrokken was. De moed zinkt mij in de schoenen en tranen springen in mijn ogen. Mijn prinses!
Dan komt daar Mickey Mouse de hoek om rennen. Terwijl hij rent kijkt hij angstig achterom, waardoor hij mij niet ziet staan en in volle vaart tegen mij aan rent. Mickey schrikt zich dood en schreeuwt het uit. Nadat ik hem met veel moeite tot bedaren heb weten te brengen, vertelt hij zijn verhaal.
We blijken ons in het kasteel van een reus te bevinden. (Het kasteel van Jaap en de bonenstaak ). Mickey is op de vlucht voor de reus die hem op wil eten. Ik vertel hem over mijn prinses, die naar alle waarschijnlijkheid in de handen van de reus is gevallen, en na veel wikken en wegen blijkt Mickey bereid mij te helpen haar te vinden.
). Mickey is op de vlucht voor de reus die hem op wil eten. Ik vertel hem over mijn prinses, die naar alle waarschijnlijkheid in de handen van de reus is gevallen, en na veel wikken en wegen blijkt Mickey bereid mij te helpen haar te vinden.Via een luik in het plafond komen wij in het woongedeelte van het kasteel. Wat we hier allemaal tegenkomen, en hoe het eruit ziet zal ik jullie besparen, aangezien ik ervan uitga dat jullie redelijk bekend zijn met dit verhaal.
Het loopt als volgt af... Al snel ziet de reus ons lopen, en komt op ons af. Wij proberen weg te rennen, maar hij is uiteraard veel sneller. Op het moment dat hij met zijn enorme (stink)voet op het punt staat ons (of in ieder geval mijn) leven voortijdig te beeindigen, kom ik met de schrik vrij en ben ik gelukkig wakker..
[ Bericht 0% gewijzigd door kLowJow op 16-05-2004 03:20:01 ]
Vrouwen kunnen samen ook romances beleven had ik begrepen, maar ik ben inderdaad een man, en hou er als zodanig van wanneer er (lekker) voor me gekookt wordtquote:Op zondag 16 mei 2004 02:40 schreef thumb-bolt-on het volgende:
[..]
Dacht dat je een vrouw was...
Maar een man die lekker kan koken?
quote:Op zaterdag 15 mei 2004 15:50 schreef Luukzor het volgende:
Ik heb wel eens dromen die ik zelf nooit had kunnen verzinnen, en waar ik zelfs de dagen erna versteld van sta. Ik droomde een keer dat ik over straat liep en m'n vader tegenkwam. Hij herkende me niet maar keek me wel aan. Gekwetst liep ik verder. Even later kwam ik hem weer tegen maar toen sprak ik hem aan, en vroeg hem waarom hij me niet zag. Op dat moment porde hij met z'n duimen op dat gevoelige plaatsje bij je zwevende ribben. Toen switchte het beeld opeens naar een kraakhelder plaatje van een planeet tegen de achtergrond van een pikzwart heelal, zo helder als een foto van een 6 megapixel camera, zoals je de aarde vanaf een paarhonderd kilometer afstand zou zien. Ik kon alle details zien, en het was niet de aarde. Ik zag oceanen die hoogstens 1 a 2 km diep konden zijn en het land was als een woestijnlandschap met hier en daar wat begroeing. Toen werd ik wakker.
In mijn ogen is dat een absurde droom, die opeens totaal van onderwerp veranderd zonder enige aanleiding.
cool toch? ik wou dat ik me die dromen zo levendig kon herrinneren! wel humor, kan je eigenlijk wel een band plakken????
Ook droomde ik laatst dat ik de hele stad door rende, terwijl ik op dat moment een gipsen poot had. M'n onderbewuste spot graag met me geloof ik
Ik vraag me af of je altijd mooi weer hebt in je dromen dat daarom de fiets pakt?quote:Op zondag 16 mei 2004 02:42 schreef Ryan3 het volgende:
[..]
Ik ben nu eenmaal vaak in de weer met mijn fiets in mijn dromen, gek is dat...
Dan zou ik nameljk iets niet alledaags gevonden hebben!
Goedemorgen trouwens, wens je een gezellige dag toe.
Goedemorgen niet-vrouw, niet kok.quote:Op zondag 16 mei 2004 03:14 schreef kLowJow het volgende:
[..]
Vrouwen kunnen samen ook romances beleven had ik begrepen, maar ik ben inderdaad een man, en hou er als zodanig van wanneer er (lekker) voor me gekookt wordt
Grappig om je droom te lezen! Vraag me af of dat meisje erin niet het afscheid van je jeugd symboliseert? En alles erna een gevecht om het afscheid ervan niet te laten gebeuren?
Is er nou een dromenexpert op Fok! of niet??
Dus die kleine del heeft mij mijn jeugdige onschuld reeds op mijn zesde ontnomen?!quote:Op zondag 16 mei 2004 09:03 schreef thumb-bolt-on het volgende:
[..]
Goedemorgen niet-vrouw, niet kok.
Grappig om je droom te lezen! Vraag me af of dat meisje erin niet het afscheid van je jeugd symboliseert? En alles erna een gevecht om het afscheid ervan niet te laten gebeuren?
Is er nou een dromenexpert op Fok! of niet??
Zo had ik het nog nooit bekeken.. en ik altijd maar denken dat het zo'n schattig prinsesje was
Hoi!
Nee ik bedoel dat ze symbool staat voor je jeugd, zei het verkeerd. Was ook veel te vroeg weer wakker.
Nee ik bedoel dat ze symbool staat voor je jeugd, zei het verkeerd. Was ook veel te vroeg weer wakker.
Tuig! Ik dacht te hebben geweten wie je bent. Blijk je het niet te zijn.quote:Op zondag 16 mei 2004 19:51 schreef sonywolff het volgende:
hoi ben ik weer
Ik ga eten trouwens.
Ben je benieuwd of hoop je het?quote:Op dinsdag 18 mei 2004 00:11 schreef kLowJow het volgende:
Vannacht ga ik ook maar eens naar de AH.. ben benieuwd of ik je nog tegenkom Ryan3
Over de Appie Hein gesproken, ik heb wel een droom gehad dat ik bij de Zeeduizend was en dat ik daar de bedrijfsleider van onze plaatselijke Appie Hein tegenkwam. Stond half verdekt opgesteld tussen de wijnen en de port. Ik zeg zo tegen hem: zo ben jij aan het bespioneren. Ssst, sst, zegt-ie, niets zeggen, maar ik moet natuurlijk wel weten wat mijn concurrenten rekenen voor een pot witte bonen in tomatensaus.quote:Op dinsdag 18 mei 2004 00:11 schreef kLowJow het volgende:
Vannacht ga ik ook maar eens naar de AH.. ben benieuwd of ik je nog tegenkom Ryan3
I´m back.
?
ik droomde vroeger als kind zijnde altijd over dat het gezin in een auto zat en dat we altijd percies op het spoor reden en dat we vaak ook achter volgd werden door een trein.
en ik ben er nu nog niet achter wat het zou kunnen beteken.
hebben jullie meschien een idee?
en ik ben er nu nog niet achter wat het zou kunnen beteken.
hebben jullie meschien een idee?
|
|
