quote:Ik zal nogmaals proberen om te verwoorden wat ik precies bedoel. Ik heb het in mijn eerste post in dit topic ook al proberen te verwoorden, maar het kan inderdaad tegenstrijdig overkomen.
Op dinsdag 10 juli 2001 15:54 schreef bad-eendje het volgende:[..]
Ik heb heel even dit stukje eruit gehaald.
Naar mijn idee spreek je jezelf namelijk tegen. De enige verklaring die je kan geven is dat hij niet meer toerekeningsvatbaar was en toch vind je het laf. Als iemand niet meer toerekeningsvatbaar is, dan kan hij toch ook niet laf zijn?
Naar mijn mening heeft iedereen wel eens problemen. Indien deze problemen maar erg genoeg zijn, zal eenieder wel eens een keer aan suïcide denken. Om er dan serieus over na te gaan denken en het ook echt als een optie mee te nemen, dat vind ik erg laf. Laf omdat het de weg van de minste weerstand is. Zeker wanneer je een bestaan hebt opgebouwd, en je verplichtingen op je hebt genomen (zoals het grootbrengen van kinderen).
Echter om op het moment suprème daadwerkelijk zelfmoord te plegen is in mijn ogen een teken dat er op DAT MOMENT een soort van knop in je hoofd omgezet is. Ik noemde dat ontoerekeningsvatbaar, heb het eerder ook al "ziek in het hoofd" genoemd. Dit omdat ik denk dat iedereen een bepaalde overlevingsdrang heeft op het moment dat hij of zij de dood voor ogen ziet. (als je in zee door de stroming omlaag getrokken wordt, wil je naar het oppervlak zwemmen, de menselijke paniekreactie is een reactie om in leven te blijven...).
Wanneer je je kunt verzetten tegen deze overlevingsdrang, dan ben je op dat moment in staat om deze oerdrang uit te schakelen. Volgens mij een teken dat je op dat moment ontoerekeningsvatbaar bent.
Nogmaals: het serieus denken aan zelfmoord en er zelfs plannen voor maken vind ik laf, het uitvoeren op zich, en sterk genoeg zijn om overlevingsdrang aan de kant te schuiven is in mijn optiek een soort van ziekte in het hoofd, danwel ontoerekeningsvatbaarheid...
Is het nog steeds laf, als iemand jarenlang gevochten heeft, en er nog steeds geen uitweg is???? Moet diegene dan nog eens zoveel jaar door, met iedere dag pijn in zijn/haar hart????
Als diegene eindelijk rust kan vinden, en het na jarenlang vechten opgeeft, heb ik er alleen maar respect en begrip voor. En vind het verre van laf.
(en ja, ik weet wel zeker waar ik het over heb!!!!)
quote:Hoezo is dit laf?
Op dinsdag 10 juli 2001 16:09 schreef Coelho het volgende:
Naar mijn mening heeft iedereen wel eens problemen. Indien deze problemen maar erg genoeg zijn, zal eenieder wel eens een keer aan suïcide denken. Om er dan serieus over na te gaan denken en het ook echt als een optie mee te nemen, dat vind ik erg laf. Laf omdat het de weg van de minste weerstand is. Zeker wanneer je een bestaan hebt opgebouwd, en je verplichtingen op je hebt genomen (zoals het grootbrengen van kinderen).
Wie ben jij om te oordelen over een ander z'n leven? Hij/zij heeft het leven gekregen en kan bepalen of hij/zij er uitstapt of niet. Dat heeft absoluut niets met laf te maken, dat heeft te maken met een hele moeilijke beslissing, maar die voor diegene de enige oplossing is: de juiste. De juiste omdat diegene het gewoon niet meer aan kan, er mee wil stoppen.
quote:Daar geef ik je niet gelijk in: als iemand zelfmoord pleegt, gaan daar dagen, weken, zelfs maanden aan vooraf. Het gebeurt zeker niet van de ene op de andere dag.
Echter om op het moment suprème daadwerkelijk zelfmoord te plegen is in mijn ogen een teken dat er op DAT MOMENT een soort van knop in je hoofd omgezet is. Ik noemde dat ontoerekeningsvatbaar, heb het eerder ook al "ziek in het hoofd" genoemd.
quote:O.k., maar dat is iemand die in leven wil blijven, die wil naar de oppervlakte zwemmen, die wil leven. Maar iemand die niet meer leven wil, zou dat niet doen, laat het gaan, laat zijn/haar leven gaan.
Dit omdat ik denk dat iedereen een bepaalde overlevingsdrang heeft op het moment dat hij of zij de dood voor ogen ziet. (als je in zee door de stroming omlaag getrokken wordt, wil je naar het oppervlak zwemmen, de menselijke paniekreactie is een reactie om in leven te blijven...).
Wanneer je je kunt verzetten tegen deze overlevingsdrang, dan ben je op dat moment in staat om deze oerdrang uit te schakelen. Volgens mij een teken dat je op dat moment ontoerekeningsvatbaar bent.
quote:Je ziet het totaal verkeerd.
Nogmaals: het serieus denken aan zelfmoord en er zelfs plannen voor maken vind ik laf, het uitvoeren op zich, en sterk genoeg zijn om overlevingsdrang aan de kant te schuiven is in mijn optiek een soort van ziekte in het hoofd, danwel ontoerekeningsvatbaarheid...
O.k., het heeft te maken met overlevingsdrang, maar het is zeker niet laf.
Ik ben er onbewust mee gefronteerd geweest, wist niet dat hij die plannen had. Wat ik nu wel weet, is dat er echt een tijd overheen gaat voordat iemand zelfmoord pleegt en het is zeker een wel overdachte keuze.
Een keuze die, hoe hard het ook klinkt, de nabestaanden moeten leren accepteren. Ik heb er iig heel veel van geleerd, kan er nu nuchter tegen aan kijken, maar dat heeft heel veel tijd gekost.
1 Ding heb ik er zeker van geleerd: het is zeker geen laffe keuze.
quote:Dat is jouw mening. Het is ook triest, maar meer in de zin dat diegene geen uitweg moet zag.
Op dinsdag 10 juli 2001 17:20 schreef fokje het volgende:
Ik vind moedig in dit opzicht totaal misplaatst, alsof het een heldendaad is. Nou sorry hoor, dan heb je naar mijn idee iets teveel van Goethe gehad ofzo. Natuurlijk, de meeste mensen zullen geen zelfmoord plegen, omdat ze niet durfen. Ik denk dat het bij de meeste mensen wel eens rondspookt in hun hoofd om er een eind aan te maken. Dat maakt de daad niet moedig of laf, wel erg triest. Begrip, ach, dat zal per geval verschillen en hoe goed je iemand kent. Respect, nee, ik kan het niet rijmen met mijn overtuiging. Ik kan het alleen maar heel verdrietig vinden.
Laf is het zeer zeker niet.
Ik hoorde gisteren dat een meisje die ik ken uit mijn verleden zichzelf het leven had ontnomen door zichzelf op te hangen 
. Van morgen was de begrafenis, ik ben daar heen geweest.
Was allemaal er droevig en er was veel onbegrip..
Sinds gistren avond heb ik over dit onderwerp zitten nadenken, ik ben door dit alles tot de volgende conclusie gekomen.
Mijn Mening:
Het is niet laf mits het geen aandacht trekkerige, gedoemd te mislukken, poging tot zelfmoord is.
Het is niet te vatten, moeilijk te beschrijven wat de rede tot zelfmoord is en wat je ertoe drijft, ik denk dat je het in ieder geval niet moet beschouwen als weglopen voor je problemen maar eerder als de zin niet meer te zien noch te vinden, de zin van het leven, lopend over een lange weg met maar een afslag, denkend waarom nog langer leven in deze wereld waarin het allemaal maar niet wil lukken waarom zou ik er nu geen eind aan maken.
en er zijn natuurlijk ook nog mensen die geloven dat er na dit leven iets nog veel beters komt, het ultieme leven?
naja goed ik leg het mischien niet zo duidelijk uit, maar laf vind ik het zeker niet.
quote:Dat bedoel ik ook. Het is niet laf, maar ik vind het evenmin moedig.
Op dinsdag 10 juli 2001 17:35 schreef Odulla het volgende:[..]
Dat is jouw mening. Het is ook triest, maar meer in de zin dat diegene geen uitweg moet zag.
Laf is het zeer zeker niet.
Als iemand echt heel grote problemen of veel pijn had dan kan je het hooguit respecteren volgens mij, maar verder??
In bepaalde andere gevallen (zoals Herman Brood) zou ik het zelfs eerder egoistisch noemen. Zelf zo snel mogelijk van je problemen af proberen te komen, maar wel weten dat je daarmee je familie veel pijn doet, en hun zo mogelijk in nog grotere problemen brengt.
PS
Dit heeft absoluut niks met mijn geloof te maken, dit is gewoon zelf dom geredeneerd, daar had ik geen hulp voor nodig.
Hij snoof, slikte en spoot.
Herman brood, nu is hij dood.
Zijn platen maatschappij zei: Het ging juist zo goed met hem. Tja... jammer dat ze niet veel verstand van die mensen hebben. Want juist als het goed met ze lijkt te gaan. Dan hebben ze vaak hun besluit gemaakt: zelfmoord.
Ook wat hij gedaan heeft vind ik niet laf. De manier waarop is minder... Hij was gewoon naar de kloten. En dan mag ie van mij...
Zijn vriend begreep hem.
Waarom ik dit hier neerzet? Uhm... ach.. het grijpt me aan en ik vond dit de juiste plek.
[Dit bericht is gewijzigd door Svart Rose op 11-07-2001 18:17]
Herman Brood. Ach hij was gewoon echt op. Heeft in 54 jaar zijn leven geleeft en waarschijnlijk meer gedaan als menigeen in 100 jaar. Als je zo snel wilt leven en alles nog maar traag gaat... Hij was geen persoon (ook zijn omgeving zal dat vast wel weten) om oud en in zijn slaap te sterven, om af te takelen. Hij is in stijl gegaan nu dat nog kon en ik kan het hem niet kwalijk nemen, wat niet wegneemt dat ik het erg rot vind voor zijn familie.
Ik denk niet dat wij kunnen begrijpen wat er in "zulk ssort"mensen omgaat, vandaar dat ik niet vind dat je kan zeggen dat het laf is. Wei weet wat jezelf of een hele goede vriend of kennis doet als ie hetzelfde mee had gemaakt...
[Dit bericht is gewijzigd door Aneurism op 11-07-2001 19:33]
quote:voor zelfmoord moet je een van de dappersten zijn, in tegenstelling tot wat mensen zeggen. Vaak wordt het betiteld als 'de gemakkelijke weg uit je problemen' maar die mensen zijn naief. Vaak weten ze zelf ook niet waar ze over praten.
Op maandag 09 juli 2001 16:51 schreef bad-eendje het volgende:
Ik sprak laatst met een jongen die zei dat hij zelfmoord laf vond. Het had iets te maken met z'n geloof, zei hij.
Ik wist gewoon niet wat ik moest antwoorden! Behalve dat ik het er niet mee eens ben. Hoe maak je zo iemand nou duidelijk dat zelfmoord niet laf is?
(en nee, ik heb geen zelfmoordneigingen, maar ik vind mensen die wel die neigingen hebben zeker niet laf!)
Wat zelfmoord zelf betreft, het is imho noch laf, noch moedig.
quote:en wat is er dapper aan dan? omdat je er een eind aan maakt, wat een "normaal" mens niet zou doen? IMO is het niet dapper, maar ook niet laf; laf vinnik te zwaar uitgedrukt. Maar om nou te zeggen dat ik er van gecharmeerd ben, nee, niet echt bepaald nee.
Op woensdag 11 juli 2001 20:46 schreef ThijNtjE het volgende:[..]
voor zelfmoord moet je een van de dappersten zijn, in tegenstelling tot wat mensen zeggen. Vaak wordt het betiteld als 'de gemakkelijke weg uit je problemen' maar die mensen zijn naief. Vaak weten ze zelf ook niet waar ze over praten.
Ik heb gezegd.
Je moet je daarbij realiseren dat het woord laf gewoon compleet zinloos is geworden op het moment dat je dood bent. Zelfmoord is gewoon niks, niet dapper, niet laf, het is een oplossing die iemand voor zichzelf bedenkt en uitvoert. Iemand eruit praten door het argument 'laf' te gebruiken werkt dus ook geheel niet.
quote:Ik vind er ook niets dappers aan om anderen ongevraagd met je problemen te confronteren. Daar komt het vaak immers wel op neer.
Op donderdag 12 juli 2001 14:13 schreef Tha_Butcha het volgende:[..]
en wat is er dapper aan dan? omdat je er een eind aan maakt, wat een "normaal" mens niet zou doen? IMO is het niet dapper, maar ook niet laf; laf vinnik te zwaar uitgedrukt. Maar om nou te zeggen dat ik er van gecharmeerd ben, nee, niet echt bepaald nee.
Ik heb gezegd.
Corazón Alianza Lima Corazón para ganar a La Victoria volveremos para verte campeonar.
Mensen die zelfmoord willen plegen staan voor een ontzettend dillema.
Of je blijft leven, maakt je familie gelukkig en zelf hopend dat je ooit weer 'beter'wordt.
Of je geeft het op. Maar dat is niet laf. Dat is een ontzettend moeilijke keuze die gemaakt moet worden. Zodra de hoop bijna verdwenen is wordt het lastig.
En als je dan voor jezelf durft te kiezen is niet laf, dat is eerder een moedige keuze.
Laf is het een beetje, want je loopt weg voor problemen
quote:
Op maandag 9 juli 2001 17:07 schreef Qarinx het volgende:
Ik vind zelfmoord niet laf..mooie van het leven is dat je niet moet, maar je mag leven.. en je zelf mag beslissen wanneer je er vroegtijdig mee kapt..waarom zou dat laf zijn..
quote:
Op dinsdag 10 juli 2001 16:43 schreef Evil het volgende:
Ik heb dit topic gelezen, en ben af en toe echt met stomheid geslagen hoor.Is het nog steeds laf, als iemand jarenlang gevochten heeft, en er nog steeds geen uitweg is???? Moet diegene dan nog eens zoveel jaar door, met iedere dag pijn in zijn/haar hart????
Als diegene eindelijk rust kan vinden, en het na jarenlang vechten opgeeft, heb ik er alleen maar respect en begrip voor. En vind het verre van laf.
(en ja, ik weet wel zeker waar ik het over heb!!!!)
Ik moet zeggen dat dat de belangrijkste reden is dat ik ut zelf niet heb gedaan...
Dus op zich.
Het is niet laf, maar wel egoistisch wie je ook bent, als je dood gaat doe je d'r mensen pijn mee. Ookal is het voor jezelf beter. (Maar of je altijd aan andere moet denken weet ik niet hoor)
<a href="http://img170.exs.cx/img170/7325/img90181an.jpg" rel="nofollow" target="_blank">check mijn schilderij!</a>
Jagermaster alleen als ie bloed en bloedheet is!
