zelfmoord = laf??

Zeg tegen die gozer dat het een keer moet proberen...

Lukt het, had ' ie lef...

En heb jij gelijk.

V.

quote:

---

Op maandag 09 juli 2001 17:28 schreef bad-eendje het volgende:

[..]

Zelfmoord kan dus wel ziek zijn..
Als je een vrouw ziet rondrennen en hoort gillen dat ze een man achter je ziet staan met een mes die haar is komen halen en een paar dagen later haar polsen doorsnijdt, dan is zij toch best wel ziek..
Ik zou niet weten hoe ik het anders moet 'verklaren'.

---

het kan zijn dat iemand die zelfmoord pleegt ook ziek is. Het is niet zo dat je per definitie ziek bent als je zelfmoord pleegt.

In sommige gevallen is het zelfs eerzaamo zelfmoord te plegen, maar in de westerse samenleving is het het meest egoistische wat je kunt doen...

Ik ben het wel eens met wat aa zegt, zelfmoord is definitief er is geen weg terug. En ik kan me niet voorstellen dat er ooit een moment komt dat ik ermee zou willen stoppen. Dat er echt niks meer is om voor te leven of wat dan ook. Er is altijd wel iets wat je nog wilt mee maken of wilt blijven mee maken.
Daarvoor kan ik me ook niet voorstellen dat iemand zelfmoord zou plegen. Oftewel de beslissing die ze maken moet ongelofelijk moeilijk zijn en waar ze voor kiezen zal geens zins de makkelijkste uitweg zijn.

Of ik respect voor zo'n keuze zou hebben zou ik niet kunnen zeggen, misschien wel misschien niet.

En over egoisme gesproken is het niet hardstikke egoistisch van jezelf als iemand moet door leven met de pijn, omdat jij geen afscheid kan nemen. Dat vind ik dan egoistisch van jezelf.

Maar goed zelfmoord is wel het laatste wat ik zou doen.

Ik vind zelfmoord niet laf. Mensen die zelfmoord pelgen doen dit niet voor niks. Je kunt wel altijd blijven zeggen: maar de familie leden dan? Als je alleen voor andere blijft leven heeft het ook geen zin?! Iemand die zelfmoord pleegt, doet dit meestal echt niet zomaar. Meestal gaat er een hele geschiedenis aan vooraf en kan die persoon gewoon echt niet verder. Tuurlijk moet je aan naasten denken, maar je kunt toch niet alleen voor je naasten blijven leven?
Er zijn mensen die "ziek"zijn en daardoor zelfmoord plegen. Ook dat is niet laf. Stel je eens voor dat je lijdt aan achetrvolgingswaanzin, of iets dergelijks. Hoe bang je dan zal zijn in het leven? Gelukkig weet ik zelf niet hoe dat is, maar ik denk dat ik heel bang zou zijn met de gedachte steeds achtervolgt te worden.
Natuurlijk is niet iedereen "ziek" die zelfmoord pleegt, maar als je het leven echt niet meer ziet zitten en het je alleen nog maar pijn doet, dan kan ik me voorstellen dat je eruit wilt stappen. Het is definitief en je doet er mensen pijn mee, maar soms moet je ook eens kijken naar de pijn die zei lijden....

Zelf zie ik me niet zo snel overgaan tot zelfdoding. Dat komt doordat ik die pijn nooit zo heb gevoelt, ik begrijp alleen wel dat sommige mensen het doen en zoals al eerder is gezegd, je moet niet leven maar je mag!

er was eens een man, een vrachtwagen-chauffeur. bijna 2 weken geleden reed hij in engeland. hij raakte betrokken in een fout aflopende inhaalmanoeuvre; geheel buiten zijn schuld denderde hij met die enomre auto over een klein boodschappenautootje heen. dat oevigens ook helemaal geen schuld had aan het hele gebeuren.
toen hij uitstapte (hij was ongedeerd, kon zijn cabine gewoon uitklimmen) zag hij het lijkje van een klein kind, dat uit de auto geslingerd was. die auto zelf bevond zich voor 80% onder die vrachtauto, geheel verwrongen. de moeder zat daar nog in, ze was eveneens dood.
hij raakte volledig overstuur, hij keek om zich heen en sprong van de brug waar dat ongeluk gebeurd was. hij overleefde de val, omstanders brachten hem zwaargewond naar een ziekenhuis.
hij was getrouwd, had een klein dochtertje. zijn vrouw was dermate kwaad dat hij zelfmoord wou plegen en hun daarmee in de steek laten, dat ze hem tot nu toe nog niet in het ziekenhuis bezocht heeft.

sommige zelfmoord(poging)en kunnen wel heel moeilijk liggen..

quote:

---

Op maandag 09 juli 2001 17:00 schreef Coelho het volgende:
Ik ben het gedeeltelijk met die jongen eens.
Iemand die zelfmoord pleegt kiest vaak de makkelijkste weg, zonder rekening te houden met eventuele nabestaanden. Erg egoïstisch dus, en ook laf.

De enige "maar" die ik er aan wil verbinden, is misschien dat iemand die zelfmoord pleegt ziek in zijn hoofd is, en dus niet volledig toerekeningsvatbaar. Ik bedoel, iedereen heeft overlevingsdrang, dus als je het voor elkaar krijgt om je hoofd lang genoeg onder water te houden of voor een op je af razende trein te blijven staan, dan is die overlevingsdrang weg. Waarom? Omdat er geestelijk iets niet in orde is volgens mij...

---

Heb jij het in je omgeving meegemaakt? Waarschijnlijk niet als ik dit zo lees. Mijn broertje heeft zo'n twee maanden geleden zelfmoord gepleegd, het doet erg veel pijn om te lezen dat mensen hem dan ziek in zijn hoofd willen noemen. Dat was hij helemaal niet, alleen zo wanhopig dat hij geen andere uitweg meer wist. Teveel problemen. Ik begrijp waarom hij tot deze daad is gekomen en ik heb er vrede mee dat hij nu eindelijk rust heeft.

.

Het is niet laf verdomme, het is waanzinnig moedig.
En als diegene die je achter laat van je houden, zullen ze begrijpen en vergeven.

waar ik op reageerde is weg, dus nu staat het hier een beetje verloren, maar goed...

quote:

---

Op maandag 09 juli 2001 20:43 schreef Puckzzz het volgende:

[..]

Heb jij het in je omgeving meegemaakt? Waarschijnlijk niet als ik dit zo lees. Mijn broertje heeft zo'n twee maanden geleden zelfmoord gepleegd, het doet erg veel pijn om te lezen dat mensen hem dan ziek in zijn hoofd willen noemen. Dat was hij helemaal niet, alleen zo wanhopig dat hij geen andere uitweg meer wist. Teveel problemen. Ik begrijp waarom hij tot deze daad is gekomen en ik heb er vrede mee dat hij nu eindelijk rust heeft.

---

Kijk, eindelijk iemand die het begrijpt...
Je moet niet lullen over dingen waar je niks van afweet.
3 jaar geleden heeft m`n vriend er een eind aan gemaakt, omdat hij 'gewoon' op was...hij kon niet meer.
Als iemand het zó verschrikkelijk moeilijk heeft, wie ben jij dan om het egoïstisch te noemen.
De mensen die altijd zeggen dat het laf en egoïstisch is, zijn zelf 2 dagen per jaar dipperig en hebben 1 zwaar iets meegemaakt.
Lul dan ook niet als je niet weet wat ECHT depressief is.

Ik vind et ook absoluut niet laf, alleen wél asociaal tegenover de nabestaanden, omdat je er immers een behoorlijk aantal mensen mee kwetst. Iemand mag zelf beslissen of hij een einde maakt aan zijn leven, als hij er bewust voor kiest, alleen is dit dus voor de nabestaanden niet alleen moeilijk om te begrijpen, maar ook moeilijk om te verwerken.

Ik vind het wel laf, om zelfmoord te plegen, zonder enige boodschap achter te laten.

Ik denk dat mocht het met mij ooit zo ver komen (das niet te hopen btw ), ik toch wel duidelijk een verhaal op papier zou schrijven wat mij tot deze daad heeft gebracht.

quote:

---

Op maandag 09 juli 2001 20:56 schreef merulez het volgende:
Ik vind het wel laf, om zelfmoord te plegen, zonder enige boodschap achter te laten.

---

Hmm... ik weet niet... Het hangt er natuurlijk wel vanaf of de gene die zelfmoord pleegt wel iemand heeft waaraan hij zo'n brief wil schrijven.
En anders vind ik het ook niet laf. Ik vind het niet slim als je niks achterlaat. Als je iets achterlaat is het voor de nabestaanden makkelijker het te verwerken: minder vragen zoals "waarom??".

Ik vind sowieso dat je zelfmoord niet mag afkeuren. De mensen die dat wel doen hebben vaak een fijn leventje... hoe kunnen ze het dan ooit begrijpen?

het is zeker niet de oplossing, maar laf vind ik het nou ook weer niet.
Ik denk eerder dat de dirrecte omgeving denk aan familie/kennisen/vrienden/ maatschappij; tekort geschoten heeft aan hulp.

[Dit bericht is gewijzigd door berney op 09-07-2001 21:20]

Wow, gevoelig topic....

Kan soms kwaad worden als ik sommige reacties lees en het valt me op dat die mensen die het van dichtbij hebben meegemaakt er meestal genuanceerder over denken.

Ik vind het moeilijk om een eenduidige mening over zelfdoding te geven omdat het een te divers aantal redenen heeft. Voor de mensen die klakkeloos aangeven dat zelfdoding laf is of dat mensen ziek in hun kop zijn, zou ik aanraden eerst de nodige onderzoeksliteratuur naar zelfdoding te lezen en dan nog eens op hun standpunt terug te komen.

Zelf heb ik (enkele pogingen tot) zelfdoding van heel dichtbij meegemaakt en hoewel ik op dat moment er heel weinig begrip voor kon opbrengen (en ik het zeker achteraf nog niet kan goedpraten), begrijp ik hem wel nu en zou het van MIJ laf zijn geweest of zou IK ziek in mijn kop zijn geweest als ik hem op dat moment zou hebben laten leven. DAT KAN PAS EGOISTISCH VAN JOU ZIJN!

Zelfdoding kan tot stand komen door veel redenen, waaronder dus lichamelijke en of geestelijke ziekten. Maar ook door andere redenen. Omdat de meeste hier met specifieke voorbeelden komen, zal ik een steentje bijdragen:

Stel je bent een tiener en je bent misbruikt, ligt niet goed in de klas en je ouders kan je ook al niet terecht. Als zo'n iemand zelfmoord pleegt, is hij of zij dan gek? Is hij of zij dan egoistisch? Is hij of zij dan ziek? En zo zijn er meerdere redenen te verzinnen. Met ellenlange wachtlijsten in de lichamelijk en geestelijke zorg kunnen mensen die graag geholpen willen worden wel eens een HEEL duidelijk signaal afgeven dat het zo niet langer kan. Zijn zij dan egoistisch? Zijn zij dan gek? Zijn zij dan ziek in de zin zoals hier door sommige gepost wordt? En wat denkt men hier dan van opoffering?

Tuurlijk ga ik mee met hen die zeggen dat ze het niet begrijpen, dat is onze overlevingsdrang, als wij het maar al te goed zouden begrijpen, zou de grens tot zelfdoding wel heel vaag kunnen worden en dat is beangstigend. Daarom is de seriemoordenaar altijd onmenselijk en gek omdat wij de (soms!) waarheid dat hij of zij gewoon een normaal functionerend mens was (tot de moorden) met een goede baan, een goed stel hersenen et cetera.

Sinds de ontwikkeling van ons zelf-bewustzijn hoort de mogelijkheid en de keuze onszelf te doden bij de mens als het leven zelf. Leer er maar mee leven, zou ik zeggen.

quote:

---

Op maandag 09 juli 2001 20:43 schreef Puckzzz het volgende:

[..]

Heb jij het in je omgeving meegemaakt? Waarschijnlijk niet als ik dit zo lees. Mijn broertje heeft zo'n twee maanden geleden zelfmoord gepleegd, het doet erg veel pijn om te lezen dat mensen hem dan ziek in zijn hoofd willen noemen. Dat was hij helemaal niet, alleen zo wanhopig dat hij geen andere uitweg meer wist. Teveel problemen. Ik begrijp waarom hij tot deze daad is gekomen en ik heb er vrede mee dat hij nu eindelijk rust heeft.

---

Ik heb net hetzelfde meegemaakt als Puckzz. Broertje weg in januari (Het ga je goed!).
Ook hij zag geen uitweg, gewoon omdat die er niet was. nu heeft hij rust, ik accepteer zijn keuze. iedereen heeft een vrije wil, ook om te beslissen over zijn eigen leven en dood.

[Dit bericht is gewijzigd door KingShakur op 09-07-2001 21:41]

quote:

---

Op maandag 09 juli 2001 22:17 schreef bad-eendje het volgende:
ik ben het er wel mee eens dat niet iedereen ziek hoeft te zijn die zelfmoord pleegt, maar het gebeurt weleens (zei ik al in een andere post)

en ik kan me ook eventjes niet herinneren, dat er een hoop andere mensen zijn, die beweert hebben dat mensen die zelfmoord plegen, ziek in hun hoofd zijn

ze bedoelden het in ieder geval niet zoals het wordt geintrepreteerd neem ik aan, maar gewoon wat ik in de eerste zin al zei

als dit niet het geval is (namelijk, dat ze dus wel menen dat mensen die zelfmoord plegen ziek in hun hoofd zijn), dan zou ik weleens willen weten wie dat echt denken
(het lijkt me namelijk wel duidelijk na al die voorbeelden dat mensen die zelfmoord plegen absoluut niet ziek hoeven te zijn)

---

Yo, bad-eendje,

No offence. Ik meende het niet zo hard als ik het verwoordde, las wat door het topic en zag hier en daar wat ongenuanceerde meningen die me wat somber maakte. Het is nogal een aangrijpend onderwerp, nu ja, dat blijkt wel uit de reacties hierboven....

quote:

---

Op maandag 09 juli 2001 21:42 schreef KingShakur het volgende:

[..]

Ik heb net hetzelfde meegemaakt als Puckzz. Broertje weg in januari (Het ga je goed!).
Ook hij zag geen uitweg, gewoon omdat die er niet was. nu heeft hij rust, ik accepteer zijn keuze. iedereen heeft een vrije wil, ook om te beslissen over zijn eigen leven en dood.

---

Ik ben het volledig met je eens...
Mijn broertje heeft het ook gedaan paar maanden terug...
het was zijn keuze en hij is zeker niet laf
ik vind het juist dapper...

quote:

---

Op maandag 09 juli 2001 22:26 schreef Doix het volgende:
No offence. Ik meende het niet zo hard als ik het verwoordde, las wat door het topic en zag hier en daar wat ongenuanceerde meningen die me wat somber maakte. Het is nogal een aangrijpend onderwerp, nu ja, dat blijkt wel uit de reacties hierboven....

---

Bedenk dat dit topic als zijnde een vraagstelling op een 'extreem gelovige' of 'bekrompen geest' is geopend. In die situatie heb ik ook geantwoord.

Ik vind het spijtig als ik met mijn (mogelijk ongenuanceerde) antwoorden mensen gekwetst zou hebben.. Ik bied hiervoor (hopelijk onnodig) mijn excuses aan.

En nee: zelfmoord plegen vind ik zeker geen laffe daad. Het nemen van het besluit kan erg moedig zijn. En suicide(poging) is in mijn ogen ook geen ziekte, maar kan wel een voortvloeisel van een geestes-ziekte zijn. (zoals BPS).

Zelfmoord is zeker niet laf, ik had er zelf de moed (er gelukkig) niet voor. Ik zat zelf in de knoop, zag mezelf als een enorme last voor mijn omgeving van mezelf. Wat zou het voor iedereen dat toch goed zijn als ik er niet meer was. Dat was mijn denkwijze, geen schreeuw om aandacht, maar gewoon stoppen met leven. Voor iedereen beter.

Die keuze gemaakt, dan is de volgende vraag hoe ga ik stoppen. Ik ben niet bejaard, dus een dokter wil je dan niet helpen. Zelfmoordpil van Borst is/was nog niet op de markt. Trein geen optie, machinisten hebben trauma's. Springen, ja van hoehoog?? Degenen die je vindt zal ook niet blij zijn. Ik zat zelf te denken aan de auto tegen de boom. Dat leek me echt de beste oplossing. Totdat een vriendin haar vader vond. Hij had zich opgehangen. Zoveel vragen, waarom?? we hadden hem kunnen helpen. Waarom hebben wij de signalen niet opgepikt. Ik wist het antwoord wel... Omdat hij ze niet gaf. Het gekke is dat dat me eigenlijk deed beseffen dat mijn dood een last voor mijn naasten zou zijn. Mijn leven is mijn last, maar het idee dat mijn omgeving met vragen en schuldgevoelens achterbleef was/is voor mij een veel grotere last.

Ik ben blij dat ik het niet gedaan heb en dat ik bang was om het toch te doen. Had ik geen angst voor de dood was ik niet aan het twijfelen gegaan en was ik er niet meer geweest.

Het feit dat iemand zelfmoord laf noemt en zich vervolgens achter zijn geloof verschuilt, is in mijn ogen laf. Ik vind het een voorbeeld van het zich niet in iemand anders kunnen inleven. Je kan wel makkelijk een oordeel vellen over iemand die dood is en die je niet gekend hebt. Diegene is niet meer om zijn/haar verhaal te vertellen en zijn/haar keuze uit te leggen. Dat is nogal makkelijk oordelen dus, je wint de discussie toch wel, hoezo laf.....