Na de tweede miskraam ben ik dus niet meer ongi geweest maar raakte er direct na zwanger
(19 nov miskraam, nu 11 wkn zwanger.)
Als je dat terug zou rekenen, zou de 1e dag laatste ongi plaatsgevonden hebben op 29 nov, maar die menstruatie is dus uitgebleven, wel kennelijk een eisprong gehad begin dec. Rond kerst had ik zelf verwacht weer ongi te worden (immers van 19 nov naar kerst had in mijn ogen een nette cyclus geweest) en was dus zwanger.
quote:Het pco-syndroom veroorzaakt dat je wel een eitje hebt, maar dat hij niet springt...je krijgt dus op een echo in je eierstokken een ketting van oude eitjes te zien. Klachten kunnen varieren van: acne, niet of zeer onregelmatig menstrueren, extreme baardgroei, een schommelende bloedsuikerspiegel, dat soort dingen. Een gyn kan het zien op een echo, maar ook een bloedonderzoek kan duidelijkheid geven (ze kijken dan naar de aanwezigheid van een bepaald hormoon geloof ik).
Op vrijdag 13 februari 2004 19:40 schreef Renegate het volgende:
Slaapmeisje?
Ik heb dit forum eens vanaf het begin gelezen en daarin las ik dat je pco syndroom heb?Zou je me (wanneer je je weer een beetje lekkerder in je vel voelt) een keer willen vertellen hoe ze daar bij jou achter gekomen zijn?
Mijn eigen gyn geeft me daar geen duidelijkheid over en wil het verder onderzoeken maar weet niet wat me te wachten staat..
quote:Klopt er is een bepaald hormoon dat zorgt voor de eisprong.
Op zaterdag 14 februari 2004 11:48 schreef Catootje het volgende:[..]
Een gyn kan het zien op een echo, maar ook een bloedonderzoek kan duidelijkheid geven (ze kijken dan naar de aanwezigheid van een bepaald hormoon geloof ik).
En inderdaad een hele kralenkrams in me eierstikken, en hij zi me da voor 99% hij er zeker van was dat ik pco had..
Bloed afgetapt, en zijn assistent belt twee weken later op dat in het bloed geen afwijkingen waren en dat er niets aan de hand is...En dat ze verder niet voor me konden doen.
Maar toen ik naar de huiarts ging (2 maanden daarna) voor een andere gynacoloog.. Vroeg ze me waarom en liet een brief zien van die andere arts waarin staat dat het vermoeden van pco norg steeds aanwezig is en dat verdere evaluatie volgt..
Wat Catootje zegt over de symptomen klopt. Ik heb zelf ontzettend last van acne en heb sinds ik gestopt ben met de pil, naast gebruikelijke puistjes enzo ook hele ontstekingen (clusters van puistjes vaak) op mijn gezicht, in mijn nek, op mijn borst, armen en rug zitten. Ik loop er dus al een jaar bij als een puber. Verder heb ik last van bloedsuiker schommelingen, heel veel last van PMS met alle leuke gevolgen van dien. Zoals twee weken per maand pijn in mijn borsten, buik, rug, emotioneel flexibel, opgezette buik waardoor ik aan het eind van de maand twee broekmaten groter nodig heb etc.
Ikzelf heb niet zoveel bijklachten alleen het stukje overgewicht sind sik gestopt ben met de pil en ik er ook met geen mogenlijkheid af krijg..
Maar als je pco heb dan moet je dat toch zien in je bloed??
Alleen ik ben drie dagen nadat hij bloed prikte ongi geworden, dus kan het zijn dat dat een vertekend beeld gegeven heeft?
heb voor de gelegenheid m'n plaatje aangepast
wie weet blijft ie der door weg
Ik ga voor je duimen meid!!!!
quote:tnx knorretje
Op zaterdag 14 februari 2004 11:31 schreef Knorretje het volgende:
ik heb bij de eerste miskraam na te veel bloedverlies een spoedcurretage gehad en toen begon de ellende voor mij pas echt, ik hed toen nog heel lang gevloeid en ben toen nooit meer terug gegaan naar de regelmaat die ik had, ik werd twee keer in de maand ongesteld (nou ja 1 keer ongi en 1 tussentijdse bloeding).Na de tweede miskraam ben ik dus niet meer ongi geweest maar raakte er direct na zwanger
(19 nov miskraam, nu 11 wkn zwanger.)
Als je dat terug zou rekenen, zou de 1e dag laatste ongi plaatsgevonden hebben op 29 nov, maar die menstruatie is dus uitgebleven, wel kennelijk een eisprong gehad begin dec. Rond kerst had ik zelf verwacht weer ongi te worden (immers van 19 nov naar kerst had in mijn ogen een nette cyclus geweest) en was dus zwanger.
quote:wel fijn mallemeid dat er niks aan de hand is met je eierstokken enzo
Op vrijdag 13 februari 2004 12:51 schreef mallemeid het volgende:[..]
Nee, ze hebben alleen mn baarmoeder en eierstokken getjekt, verder hebben ze nix gedaan, en moeten we gewoon maar verder met rommelen. Dat ik steeds zoveel bloed verlies lijkt de ha niet zoveel uit te maken ofzo...nouja als het niet overgaat na deze keer dan ga ik er maar weer heen. (Heb dr best een hekel aan om voor elk 'wissewasje' naar de dok te gaan, als hij vind dat er geen verdere onderzoeken gedaan moeten worden, wie ben ik dan om te zeggen dat ik het wél wil?)
sorry hoor, ben even alles aan het bijwerken
weet je wat wel een voordeel is (nah ja voordeel
) nu na de miskraam heb ik nog helemaal geen idee wanneer ik weer ongesteld moet worden, kan ik er ook niet zo erg mee bezig zijn
ik ga maar uit van me "slijmgedoe" dat er evt een ei bij zou kunnen zitten, of op komst is
merk het over een tijdje wel of ik goed zat of niet (of raak geschoten of niet)
groetjes martineke
[Dit bericht is gewijzigd door Githa op 15-02-2004 22:03]
Heb geen nagel meer over hier!!!
sorry renegate
durf het risico niet aan dat het weer negatief is en ik me vervolgens af moet vragen of ik niet te vroeg was .... ga woensdag testen en niet eerder ![]()
wat ben ik gemeen voor jullie he .....en voor mezelf ![]()
maar durf niet zo goed te hopen hoor
en Githa ik kan daar normaal niet tegen dat ik het niet weet
maar ik heb weinig keus
enige wat wel moeilijk is, is nu het afwachten when ik weer ongesteld word of niet
das pas errugggg
je moes es wetuh hoe graag ik weer zwanger wil zijn, elke dag duurt te lang
maar ja, life sux sometimes.
grtz
quote:Know what you mean Martineke! Ik wil ook weer. Maar heb ook een dubbel gevoel: aan de ene kant ben ik als de dood om weer zwanger te raken (stel dat het weer mis gaat) maar ik nog veel banger dat ik niet meer zwanger raak. Heb jij dat ook? Hoe lang waren jullie eigenlijk bezig? Wij 9 maanden.
Op zondag 15 februari 2004 23:02 schreef Martineke het volgende:
je moes es wetuh hoe graag ik weer zwanger wil zijn, elke dag duurt te langmaar ja, life sux sometimes.
grtz
Ik ben nu gelukkig na ruim een week gestopt met bloeden en daar ben ik wel heel opgelucht over. Schone lei gevoel. Ook van het verdriet beginnen de scherpste randjes al een beetje af te gaan. Maar ik ben wel nog steeds heel erg met zwangerschap bezig. Eerst zat ik mezelf daar een beetje over op mijn kop te geven maar nu heb ik zoiets van waarom zou ik dat forceren. Kennelijk heb ik dat nodig en is het mijn manier van verwerken. Dus ik lees, surf, klets en kijk alles over miskramen, zwangerschappen en babies.
O ja en even de lulligste opmerking m.b.t. mijn miskraam: "goh ja, we vonden al dat jullie het al zo vroeg vertelden"
net of dat er iets mee te maken heeft.......... gaan ze je nog een schuldgevoel aanpraten ook
Githa, lekker testen op je eigen tijd hoor! We gaan duimen voor je!
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |