Het volgende verslag is een nauwkeurige registratie van de chaos, emoties en heldendaden van de IT afdeling zonder koffie.
7:00 uur : Ik kwam binnen en wist niet wat ons te wachten zou staan op die noodlottige dag, ik zette m'n computer aan en bereidde me voor op een wederom boeiende dag gevuld met leuke telefoontjes van digibeten die niet weten hoe je caps lock aan moet zetten en omhoog gevallen midden-managers met ongelooflijke haast omdat de enter knop van hun num-lock pad kapot is en ze de hoogste prioriteit eraan willen geven omdat het zo totaal niet werkbaar is. ( dat er ook mensen waren die helemaal niet konden werkten omdat de HDD gewoon kapot was en dat die mensen voorrang kregen was natuurlijk ronduit belachelijk ).
Ook bijdragend aan de pret was het voor oorlogse helpdesk systeem die voor 500 mensen gemaakt was en waar we ( zo goed en kwaad als het crashend en hangend ging ) 1500 mensen van dienst mee zijn, dolle pret dus.
Het enige wat de sfeer in het kantoor een beetje werkbaar hield was de koffiemachine in de hoek naast de wc, regelmatig werd het oude beestje leeggetrokken door de cafeïneverslaafde kantoorzombies. Het feit dat als je suiker koos voor in je koffie je tanden meteen begonnen te schreeuwen, het glazuur onmiddellijk verdampte en je vullingen spontaan uit je kiezen vielen namen de meeste voor lief, koffie is koffie, het zwarte goud van de werkende massa.
9:30 uur: iedereen was hard aan het werk, ik was ook hard aan het Fok!ken dus alles ging zoals het ging, opeens kwam mijn collega naar binnen rennen 'Ze halen het koffie apparaat weg! We krijgen een nieuwe!' schreeuwde hij met een gelukzalige lach op zijn gezicht!
De geruchten in de wandelgangen was dat het nieuwe apparaat alles zou zetten, tot aan een soepje aan toe ( mijn collega Piet begon bij het horen daarvan spontaan rondjes te draaien op z'n bureaustoel, hij is 1 van de weinige die geen koffie drinkt, hoe hij zijn dag doorkomt zonder in te storten is tot op de dag van vandaag een raadsel van Bijbelse proporties. ) Na de initiële blijdschap kwamen de twijfels snel boven drijven 'waar moeten we onze koffie in de tussentijd vandaan halen trouwens?' zei Karel, een van de snellere collega's onder ons. 'ach, dat zal wel loslopen denk ik, zo lang zal het toch niet duren, maximaal een uurtje' zei ik nog in mijn eeuwige naïviteit. Iedereen ging weer verder met werken in de waan dat het Nieuwe KoffieApparaat snel geïnstalleerd zou worden.
10:30 uur: Een uur zonder koffie.. er waren al sporen van lichtgeraaktheid en inslaapmomenten bij sommige van de meest verslaafde collega's maar het zou nog veel erger worden als we niet snel wat van het zwarte goud tot ons konden nemen. Aan de telefoon was de beleefdheid nog wel te handhaven, we waren nog wakker genoeg om de mute knop in te drukken voor spontane uitbarstingen van vocaal geweld jegens de beller.
11:00 uur : De eerste ruzies onder de collega's waren een feit, scheldpartijen begonnen uit te breken en een kleine irritatie als bijvoorbeeld een misplaatste nietmachine was al reden tot slaande ruzie tussen Jan en Karel, de twee meest verslaafden van het kantoor. Aan de telefoon was het ook al een keer misgegaan toen een collega van mij per ongeluk de mute knop voor de speakerfunctie verwarde en een vrouwelijke beller uitschold voor Hersenloze Stuipslet Die Maar Een Keer Goed Genomen Moest Worden Door Een Roedel Wilde Bosgorrila's, ze was geschokt maar toe we uitleg gaven waarom hij zo lichtgeraakt was kon ze het begrijpen en wenste ons veel sterkte voor de rest van de dag.
12:00 uur : De noodtoestand was uitgeroepen over de afdeling en er waren al gevallen bekend van collega's die lege en half lege bekertjes oude koffie aan het leegdrinken/ likken waren om toch maar iets binnen te krijgen van de oh zo belangrijke cafeïne.
Op dit moment werd de situatie grillig in de buurt van de monteur die bezig was met Het KoffieApparaat en zodoende was er voor hem ook beveiliging geregeld op de locatie ( dat bedrijf had genoeg ervaring met soortgelijke gevallen en heeft sinds een situatie waar 3 monteurs achter een auto waren gebonden en over de parkeerplaats waren gesleept tot de dood erop volgde maatregelen getroffen.)
De mensen die nog genoeg terughoudendheid konden opbrengen om klanten aan de telefoon te woord te staan zonder ze de huid vol te schelden was teruggebracht tot 2, mijn collega Piet en ik. Piet omdat hij - ook al had hij het moeilijk - geen caffiene gebrek had en ik kon me afreageren op topics waar ik gewoon in de wilde weg slotjes op aan het zetten was en notes verzon voor gebruikers die ik niet mocht ook al hadden ze niets fout gedaan. ( Sorry OPM
), De managers hadden zich opgesloten in het kantoor en je kon als je goed luisterde zacht gesnik horen aan de andere kant van de deur. 13:30 uur: De beveiliging rond de monteur was inmiddels verdrievoudigd en de stroomstokken van de security ware bijna leeg en begonnen al te roken door over gebruik, 3 collega's zaten inmiddels onder hun bureau te huilen, 2 waren er afgevoerd door de bedrijfsarts en zaten inmiddels zwaar gedrogeerd in een kamertje voor zich uit te staren en nog 4 waren aan het proberen om een blikje cola op te warmen met 2 aanstekers om te kijken of het zou smaken ( 2 minuten later zaten ze allemaal kokhalzend uit het raam te hangen dus nee, smaakte niet ).
14:00 uur: Het moment van de verlossing, het apparaat was klaar! De monteur en de beveiliging konden nog net ontkomen aan de 25 IT'ers die als 1 man aan kwamen stormen om het eerste kopje koffie te bemachtigen. Knopjes werden uitgetest ( D'uh, IT afdeling, weet je nog), combinaties ontdekt en we ontdekten allemaal nieuwe mogelijkheden, zoals Espresso, Choco-espresso, café au lait ( of zo ) en allemaal andere lekkere combinaties! blijdschap alom!
Behalve voor Piet, want zijn optie, het soepje zat er niet bij. Piet hebben we hierna nooit meer gezien en een dag later stond in de krant dat er een gruwelijke zelfmoord was gepleegd door iemand die zichzelf had verdronken in een bad met Cup a Soup. We wisten het meteen. Hij zal gemist worden
... Jaja, het is altijd dolle pret op een IT afdeling
.[ Bericht 2% gewijzigd door jogy op 26-01-2007 08:27:48 ]
.quote:Lees het nu pas
Op vrijdag 23 januari 2004 11:38 schreef Billekoek het volgende:
Meer als 53 woorden!!!!
....quote:Meer dan..
Op vrijdag 23 januari 2004 11:38 schreef Billekoek het volgende:
Meer als 53 woorden!!!!
quote:11:45 Team-bespreking.
Op vrijdag 23 januari 2004 11:40 schreef jogy het volgende:
Waar moet dit nu heen dan?
quote:R&P, dan deleten ze je post omdat ie te lang is en is het probleem opgelost.
Op vrijdag 23 januari 2004 11:40 schreef jogy het volgende:
Waar moet dit nu heen dan?
Prachtig stukje trouwens, Jogy!
quote:Krijg wij ook nog wat te horen?
Op vrijdag 23 januari 2004 11:41 schreef FlyingFox het volgende:[..]
11:45 Team-bespreking.
quote:Ik denk dat je in R&P nog wel ff veilig bent..
Op vrijdag 23 januari 2004 11:40 schreef jogy het volgende:
Waar moet dit nu heen dan?
quote:Fok! Eiland
Op vrijdag 23 januari 2004 11:40 schreef jogy het volgende:
Waar moet dit nu heen dan?
quote:En als je overal in plaats van koffie 'sigaret' neerzet en vice versa, weet ik ook nog wel een forum.
Op vrijdag 23 januari 2004 11:50 schreef Maud_Dib het volgende:[..]
Fok! Eiland
mooi.
.
quote:Jammer dat die alleen in ONZ staat
Op vrijdag 23 januari 2004 11:48 schreef Chirma het volgende:[..]
Ik denk dat je in R&P nog wel ff veilig bent..
quote:Jij werkt zeker bij dat bedrijf met die 3 dooie monteurs he?
Op vrijdag 23 januari 2004 11:58 schreef SignOTheTimes het volgende:
Wow, herkenbaar!
.
Ik ben trots op je.
. .
.
quote:
Op vrijdag 23 januari 2004 12:04 schreef Anosmie het volgende:
You've still got it, beeb.Ik ben trots op je.
quote:Haaaaaaaaaai.
Op vrijdag 23 januari 2004 12:06 schreef Eddypeddy het volgende:[mijn quote]
.quote:
Op vrijdag 23 januari 2004 12:07 schreef Anosmie het volgende:Haaaaaaaaaai.
. ...En wat er gebeurd als het er niet is.
Het volgende verslag is een nauwkeurige registratie van de chaos, emoties en heldendaden van de IT afdeling zonder sigaretten.
7:00 uur : Ik kwam binnen en wist niet wat ons te wachten zou staan op die noodlottige dag, ik zette m'n computer aan en bereidde me voor op een wederom boeiende dag gevuld met leuke telefoontjes van digibeten die niet weten hoe je caps lock aan moet zetten en omhoog gevallen midden-managers met ongelooflijke haast omdat de enter knop van hun num-lock pad kapot is en ze de hoogste prioriteit eraan willen geven omdat het zo totaal niet werkbaar is. ( dat er ook mensen waren die helemaal niet konden werkten omdat de HDD gewoon kapot was en dat die mensen voorrang kregen was natuurlijk ronduit belachelijk ).
Ook bijdragend aan de pret was het voor oorlogse helpdesk systeem die voor 500 mensen gemaakt was en waar we ( zo goed en kwaad als het crashend en hangend ging ) 1500 mensen van dienst mee zijn, dolle pret dus.
Het enige wat de sfeer in het kantoor een beetje werkbaar hield was de sigarettenautomaat in de hoek naast de wc, regelmatig werd het oude beestje leeggetrokken door de nicotineverslaafde kantoorzombies. Het feit dat als je Gauloises koos in plaats van Marlboro je adem meteen begonnen te meuren, je de woorden in de lucht kon lezen en je tanden binnen minuten 3 tinten verkleurden namen de meeste voor lief, sigaretten zijn sigaretten, de essentiële behoefte van de werkende massa.
9:30 uur: iedereen was hard aan het werk, ik was ook hard aan het Fok!ken dus alles ging zoals het ging, opeens kwam mijn collega naar binnen rennen 'Ze halen de sigarettenautomaat weg! We krijgen een nieuwe!' schreeuwde hij met een gelukzalige lach op zijn gezicht!
De geruchten in de wandelgangen was dat de nieuwe automaat alles zou hebben, tot aan Belinda toe ( mijn collega Piet begon bij het horen daarvan spontaan rondjes te draaien op z'n bureaustoel, hij is 1 van de weinige die geen Marlboro rookt, hoe hij zijn dag doorkomt zonder in te storten is tot op de dag van vandaag een raadsel van Bijbelse proporties. ) Na de initiële blijdschap kwamen de twijfels snel boven drijven 'waar moeten we onze sigaretten in de tussentijd vandaan halen trouwens?' zei Karel, een van de snellere collega's onder ons. 'ach, dat zal wel loslopen denk ik, zo lang zal het toch niet duren, maximaal een uurtje' zei ik nog in mijn eeuwige naïviteit. Iedereen ging weer verder met werken in de waan dat het Nieuwe SigarettenAutomaat snel geïnstalleerd zou worden.
10:30 uur: Een uur zonder sigaret... er waren al sporen van lichtgeraaktheid en inslaapmomenten bij sommige van de meest verslaafde collega's maar het zou nog veel erger worden als we niet snel wat van het zwarte teer tot ons konden nemen. Aan de telefoon was de beleefdheid nog wel te handhaven, we waren nog wakker genoeg om de mute knop in te drukken voor spontane uitbarstingen van vocaal geweld jegens de beller.
11:00 uur : De eerste ruzies onder de collega's waren een feit, scheldpartijen begonnen uit te breken en een kleine irritatie als bijvoorbeeld een misplaatste nietmachine was al reden tot slaande ruzie tussen Jan en Karel, de twee meest verslaafden van het kantoor. Aan de telefoon was het ook al een keer misgegaan toen een collega van mij per ongeluk de mute knop voor de speakerfunctie verwarde en een vrouwelijke beller uitschold voor Hersenloze Stuipslet Die Maar Een Keer Goed Genomen Moest Worden Door Een Roedel Wilde Bosgorrila's, ze was geschokt maar toe we uitleg gaven waarom hij zo lichtgeraakt was kon ze het begrijpen en wenste ons veel sterkte voor de rest van de dag.
12:00 uur : De noodtoestand was uitgeroepen over de afdeling en er waren al gevallen bekend van collega's die filters en halfafgebrande peuken aan het aansteken/ aflikken waren om toch maar iets binnen te krijgen van de oh zo belangrijke nicotine.
Op dit moment werd de situatie grillig in de buurt van de monteur die bezig was met De NicotioneAutomaat en zodoende was er voor hem ook beveiliging geregeld op de locatie ( dat bedrijf had genoeg ervaring met soortgelijke gevallen en heeft sinds een situatie waar 3 monteurs achter een auto waren gebonden en over de parkeerplaats waren gesleept tot de dood erop volgde maatregelen getroffen.)
De mensen die nog genoeg terughoudendheid konden opbrengen om klanten aan de telefoon te woord te staan zonder ze de huid vol te schelden was teruggebracht tot 2, mijn collega Piet en ik. Piet omdat hij - ook al had hij het moeilijk - geen nicotine gebrek had en ik kon me afreageren op topics waar ik gewoon in de wilde weg slotjes op aan het zetten was en notes verzon voor gebruikers die ik niet mocht ook al hadden ze niets fout gedaan. ( Sorry OPM ), De managers hadden zich opgesloten in het kantoor en je kon als je goed luisterde zacht gesnik horen aan de andere kant van de deur.
13:30 uur: De beveiliging rond de monteur was inmiddels verdrievoudigd en de stroomstokken van de security ware bijna leeg en begonnen al wel te roken door over gebruik, 3 collega's zaten inmiddels onder hun bureau te huilen, 2 waren er afgevoerd door de bedrijfsarts en zaten inmiddels zwaar gedrogeerd in een kamertje voor zich uit te staren en nog 4 waren aan het proberen om een rieten stoel op te warmen met 2 aanstekers om te kijken of het zou smaken ( 2 minuten later zaten ze allemaal kokhalzend uit het raam te hangen dus nee, smaakte niet ).
14:00 uur: Het moment van de verlossing, de automaat was klaar! De monteur en de beveiliging konden nog net ontkomen aan de 25 IT'ers die als 1 man aan kwamen stormen om het eerste pakje sigaretten te bemachtigen. Knopjes werden uitgetest ( D'uh, IT afdeling, weet je nog), combinaties ontdekt en we ontdekten allemaal nieuwe mogelijkheden, zoals MArlboro light, Camel mint, Very Lucky Strike ( of zo ) en allemaal andere lekkere combinaties! blijdschap alom!
Behalve voor Piet, want zijn optie, Belinda, zat er niet bij. Piet hebben we hierna nooit meer gezien en een dag later stond in de krant dat er een gruwelijke zelfmoord was gepleegd door iemand die zichzelf had doodgerookt door 50 Belinda's tegelijk in zijn mond te stoppen. We wisten het meteen. Hij zal gemist worden ...
Jaja, het is altijd dolle pret op een IT afdeling .
quote:Anosmie
Op vrijdag 23 januari 2004 12:14 schreef Anosmie het volgende:
Papegaai.
quote:Eddypeddy
Op vrijdag 23 januari 2004 12:27 schreef Eddypeddy het volgende:[..]
Anosmie
.Heb je va het weekend nog wat te doen trouwens? 
.
quote:Nee, we hebben er hier overigens wel een paar in de kast liggen!
Op vrijdag 23 januari 2004 12:00 schreef jogy het volgende:[..]
Jij werkt zeker bij dat bedrijf met die 3 dooie monteurs he?
herkenning :-P
quote:Ha!
Op vrijdag 23 januari 2004 14:05 schreef gsuz het volgende:
Hulde !herkenning :-P
U bent Piet?
quote:eeuuhh
Op vrijdag 23 januari 2004 14:07 schreef Anosmie het volgende:[..]
Ha!
U bent Piet?
dat is wellicht mijn schuilnaam ? (Jogy ?) 
quote:Euhm..
Op vrijdag 23 januari 2004 12:52 schreef jogy het volgende:Eddypeddy
Heb je va het weekend nog wat te doen trouwens?
*even in agenda kijkt..
*agenda zoekt..
*agenda koopt..
Neej, hij is helemal leeg
quote:We blijven dit weekend in hoofddorp, zaterdag uitgaan met iedereen die we bij elkaar kuinnen scharrelen op het laatste moment?
Op vrijdag 23 januari 2004 14:14 schreef Eddypeddy het volgende:[..]
Euhm..
*even in agenda kijkt..
*agenda zoekt..
*agenda koopt..Neej, hij is helemal leeg
quote:Piet is dood, muts!
Op vrijdag 23 januari 2004 14:07 schreef Anosmie het volgende:[..]
Ha!
U bent Piet?
quote:Ik ben vast Karel (1 van de snellere collega's)
Op vrijdag 23 januari 2004 14:18 schreef jogy het volgende:[..]
Piet is dood, muts!
quote:Conclusie?
Op vrijdag 23 januari 2004 14:17 schreef jogy het volgende:
hoofddorp, uitgaan, laatste moment?
quote:Als allerlaatste optie kan the Challenge vast ook wel inderdaad, maar ik dacht aan A'dam
Op vrijdag 23 januari 2004 14:22 schreef Eddypeddy het volgende:[..]
Conclusie?
.. ( rustig maar, geen Sam-Sam )quote:We huren een film en blijven op de bank hangen.
Op vrijdag 23 januari 2004 14:22 schreef Eddypeddy het volgende:
Conclusie?
.quote:Zeg, zou je dat soort zaken niet eens eerst met je significante ander overleggen?!
Op vrijdag 23 januari 2004 14:24 schreef jogy het volgende:
Als allerlaatste optie kan the Challenge vast ook wel inderdaad, maar ik dacht aan A'dam
.quote:Schoonmaken?
Op vrijdag 23 januari 2004 14:28 schreef Anosmie het volgende:
We huren een film en blijven op de bank hangen.
quote:Burgertut..
Op vrijdag 23 januari 2004 14:29 schreef Anosmie het volgende:
Zeg, zou je dat soort zaken niet eens eerst met je significante ander overleggen?!
quote:Ongeïntegreerde lanterfanter met een uithuwelijkingsregeling!
Op vrijdag 23 januari 2004 14:30 schreef Eddypeddy het volgende:
Burgertut..
quote:Sorrie, maar het was een spontane opleving, happens ey?
Op vrijdag 23 januari 2004 14:29 schreef Anosmie het volgende:[..]
Zeg, zou je dat soort zaken niet eens eerst met je significante ander overleggen?!
.quote:Zeg ik het bij je eerste response.. doe je het weer burgertut!
Op vrijdag 23 januari 2004 14:41 schreef Anosmie het volgende:
Ongeïntegreerde lanterfanter met een uithuwelijkingsregeling!
En wat een hoop woorden.quote:Ik heb speciale dispensatie op de regel, jij ook hoor
Op vrijdag 23 januari 2004 15:18 schreef Karboenkeltje het volgende:
Wat zielig voor Piet!
.quote:Anglicisme!
Op vrijdag 23 januari 2004 14:29 schreef Anosmie het volgende:[..]
significante ander
In Nederland zijn ze helemaal niet significant.*Edit.*
Typefouten zijn altijd beschamend doch erger in taalcorrectieposts.
[Dit bericht is gewijzigd door Karboenkeltje op 23-01-2004 16:51]
!!!! ik wordt helemaal lyrisch van je verhaal! de goeie oude tijd beukt weer tegen mijn hypofyse aan!prima topic!!! 
.
quote:Mooi, ik begin te denken dat met name die 53 een beetje te streng is.
Op vrijdag 23 januari 2004 15:19 schreef jogy het volgende:[..]
Ik heb speciale dispensatie op de regel, jij ook hoor
quote:De goeie hoeven niet te lijden onder de slechte hier
Op vrijdag 23 januari 2004 15:24 schreef Karboenkeltje het volgende:[..]
Mooi, ik begin te denken dat met name die 53 een beetje te streng is.
.quote:Mijn welgemeende excuses heer Karboenkel, ik meende uiteraard te zeggen: je statistisch verantwoorde conclusies toelatende wederhelft.
Op vrijdag 23 januari 2004 15:22 schreef Karboenkeltje het volgende:
Angicisme!
Dank jullie wel voor het lezen van dit berichtje. Mochten jullie deze topic voor het eerst zien (de reden van de plaatsing van dit bericht, ook bekend als een "schopje") dan kan ik jullie allemaal aanraden de openingspost te lezen. Sommige mensen kijken nu eenmaal slechts naar de laatste pagina, vandaar dit bericht. Goed, de openingspost maar weer. Het is een leuk geschreven en ludiek stukje over het effect van wijzigingen in de bekende kantoorsituatie, verwachting en teleurstelling. Het is als het leven zelf. Veel leesplezier, lieve gebruikers.
Oh, het is ook nog eens geschreven door Jogy, die bekend staat om zijn leuke stukjes.
[Dit bericht is gewijzigd door Karboenkeltje op 23-01-2004 21:23]
. quote:Koffie verslaving is universeel man, toen zat ik in klein duitsland tussen het verfOp vrijdag 26 januari 2007 08:40 schreef BobRooney het volgende:
Wat het toen al zo? Of zat je toen op ander project?
. 
quote:Dat zeg ik, elk kantoorpersoon heeft het weleens meegemaakt dat het apparaat niet meer werkteOp vrijdag 26 januari 2007 09:14 schreef buzzer het volgende:
Grappig, zo'n oud topic en toch nog zo herkenbaar
. 
Een half uur voorsluitingstijd staat er een Sjaak een thermoskan te vullen, dus de teamleider zat zovan "das zeker om mee naar huis te nemen?" die gozer: "nee, ik heb dit binnen een half uur op, je mag het controleren". Een half uur later was de thermoskan van 1,5 liter geheel leeg. Op dat moment verloor ik mijn vertrouwen in een koffieloze maatschappij.