quote:Nou, ik heb moeite met jongeren die claimen fan te zijn van Nirvana, maar in feite niets van de muziek weten....niets van de geschiedenis, niet van de aanleiding en niets van de gevolgen.
Op dinsdag 6 januari 2004 17:08 schreef Tomek het volgende:[..]
Leg eerst bovenstaande zin nog een keer uit, kan aan mij liggen, maar ik vattum niet helemaal
Ik ben geen fan van Nirvana (luister er overigens wel naar), maar ik ben mensen tegen gekomen die fan van Nirvana claimen te zijn, en als ik er dan over begin te praten kijken ze alsof ze water zien branden. Ze kennen uiteindelijk maar 2-3 liedjes. Letterlijk gesprek met een 'Nirvana-fan':
"Wat vind je van de Foo Fighters?"
- "Wie?"
Daar zakt je broek van af. Daar stoor ik me dus wel aan.
Niet aan de mensen die ervan houden en op z'n minst net zoveel kennis van Nirvana hebben als ik. 
quote:dat bestaat ook vooral uit het populair maken van alternatieve muziek overigens. het grote verhaal van de 90ies dus, maar zijn we daar wel blij mee??
Op dinsdag 6 januari 2004 17:28 schreef xplvr het volgende:
...de invloed die Nirvana heeft gehad enorm ...
— Das Kapital, Karl Marx Wealth of Nations, Adam Smith
In mijn ogen was Kurt:
Net zo origineel als een helehoop andere bands uit de omgeving van Seattle. Ze hadden echter door hun energieke optredens en hun charismatische zanger een ongelooflijke aantrekkingskracht. Met het uitbrengen van het album Nevermind en Smells Like Teen Spirit die door Steve Albini erg goed werd geproduceerd braken zij in 1 keer door. Mede dankzij dat ze intussen overgestapt waren van het lokale label Sub Pop records naar het grote label van David Geffen (The Geffen Company) was er meer geld beschikbaar. Nirvana is echter niet doorgebroken door enorme promotie want die had DGC er in eerste instantie niet voor over.
Kurt is een ontzettend goede tekstschrijver, maar zoals Kurt zelf zegt: music comes first, lyrics are secondary. Nirvana heeft een eigen stijl ontwikkeld beinvloed door bands als Led Zeppelin, Beatles, The Pixies, etc.
Kurt was geen gitaarvirtuoos, maar hij heeft wel een typisch eigen stijl als het gaat om de schaarse solo'tjes die hij vooral live nogal eens ten gehore bracht. Daarnaast is de combinatie van zang en gitaarspelen en zang toch redelijk netjes gedaan. Luister bijvoorbeeld eens naar het nummer Come As You Are. Het gitaarloopje is doodsimpel. De zang op zich ook helemaal niet bijzonder. Maar ritmisch lopen ze volledig langs elkaar heen. Toch klinkt het helemaal niet verkeerd in de oren. Verkeerd in de zin van dat het niet klopt.
Toch denk ik dat het zonder twijfel een 'belangrijke' band is geweest. Volgens velen hier zou Kurt ook een goede tekstschrijver zijn, maar de teksten hebben me eigenlijk nooit zo weten te pakken (weet nog steeds niet waar "Smells like teen spirit" eigenlijk over gaat 
), het was meer de intensiteit van de muziek die me toen aansprak.
[Dit bericht is gewijzigd door Zander op 06-01-2004 18:39]
He's gone, gone, and nothin's gonna bring him back
quote:Die gast van Garbage, Butch Vig, ja. Steve Albini produceerde geloof ik In Utero.
Op dinsdag 6 januari 2004 18:15 schreef Cellar het volgende:
Met het uitbrengen van het album Nevermind en Smells Like Teen Spirit die door Steve Albini erg goed werd geproduceerd braken zij in 1 keer door.
ik ben absoluut geen Nirvana fan, maar een vriend van me was/is het wel dus ik weet er wel wat vanaf 
quote:Ik vond eigelijk dat ze wel aardig wat goede platen hadden, en vind ik nog steeds.
Op dinsdag 6 januari 2004 00:46 schreef koudair het volgende:
nirvana is een van de meest overschatte bands van de afgelopen jaren. Een goede plaat en de zelfmoord van Kurt heeft de hype de laatste jaren doen toenemen.
quote:En dankzij zijn geldgeile moeder worden we vrijwel maandelijks getrakteerd op nog onbekende scheten die door 2pac zijn vastgelegd.
Op dinsdag 6 januari 2004 18:15 schreef Cellar het volgende:
Nirvana heeft een eigen stijl ontwikkeld op basis van muziek van killing joke, beinvloed door bands als Led Zeppelin, Beatles, The Pixies, etc.
[Dit bericht is gewijzigd door Toffe_Ellende op 06-01-2004 22:01]
quote:dat geldt voor alle musici die jong gestorven zijn. Only the good die young-principe. Jeff Buckley is ook zwaar overschat...
Op dinsdag 6 januari 2004 00:46 schreef koudair het volgende:
nirvana is een van de meest overschatte bands van de afgelopen jaren. Een goede plaat en de zelfmoord van Kurt heeft de hype de laatste jaren doen toenemen.
quote:Jippie... weer een zwaar provocerende stelling waar we weer lekker tegen in kunnen gaan....
Op dinsdag 6 januari 2004 21:58 schreef Viking84 het volgende:
Jeff Buckley is ook zwaar overschat...
quote:Bleach werd geproduceerd voor 'n erg miniem bedrag geloof ik?
Op dinsdag 6 januari 2004 21:54 schreef Toffe_Ellende het volgende:
Het wrange is dat Nirvana een aanzienlijk deel van het succes te had aan leden van Pearl Jam (Stone Gossard en Jeff Ament) die met de plaatverkoop van hun toenmalige band Green River SubPop voorzag van het nodige geld om o.a. het debuut van Nirvana, Bleach, uit te brengen.
quote:Plus natuurlijk de bandleden van Sonic Youth, die ze in contact bracht met platenbaas David Geffen
Op dinsdag 6 januari 2004 21:54 schreef Toffe_Ellende het volgende:
Het wrange is dat Nirvana een aanzienlijk deel van het succes te had aan leden van Pearl Jam (Stone Gossard en Jeff Ament) die met de plaatverkoop van hun toenmalige band Green River SubPop voorzag van het nodige geld om o.a. het debuut van Nirvana, Bleach, uit te brengen.
quote:Wrang? Tja, zo werkt de muziekindustrie... de verkoop van Bleach maakte het weer mogelijk voor SubPop om weer andere nieuwe platen uit te brengen.. weet niet wat daar wrang aan is, tenzij je doelt op de slechte band tussen Kurt en Pearl Jam... Maar ja, in Green River zaten ook leden van Mudhoney, met wie Kurt erg goed overweg kon...
Op dinsdag 6 januari 2004 21:54 schreef Toffe_Ellende het volgende:
Het wrange is dat Nirvana een aanzienlijk deel van het succes te had aan leden van Pearl Jam (Stone Gossard en Jeff Ament) die met de plaatverkoop van hun toenmalige band Green River SubPop voorzag van het nodige geld om o.a. het debuut van Nirvana, Bleach, uit te brengen.
Tevens wilde iedereen rond die tijd ineens gitaar spelen, de squiers waren niet aan te slepen, en iedereen begon met nummers van Nirvana. Nirvana, menig gitarist is er groot mee geworden
Voor mij is Nirvana naast nostalgie (ook al is nog maar dik 10 jaar geleden) ook een band die samen met Pearl Jam het startsein gaf voor een nieuwe periode.
Harde gitaarmuziek kon ineens wel in de top 40 komen, iets dat nog amper vertoond was, althans niet in de jaren '80. Talloze alternatieve gitaarbandjes schoten ineens vanuit de underground naar de mainstream door (Pearl Jam, Stone Temple Pilots, Alice in Chains, Smashing Pumpkins etc) Dat zorgde er ook voor dat punkrockbands als Green Day en The Offspring ineens overal gehoor vonden, in de jaren '80 waren er genoeg punkrockbands, maar door het muzikale klimaat dat in de jaren '90 ontstaan was door bands als Pearl Jam en Nirvana konden deze ineens doorbreken bij een groot publiek.
Nirvana markeert voor mij en voor veel muziekliefhebbers eigenlijk een beetje de grens van de 80's naar de 90's, ze luidden een nieuwe periode in, en ondanks dat ik hun nummers helemaal stuk heb gedraaid en ze nu nooit weinig meer luister, zie ik Nirvana zeker wel als een band die veel voor de muziek heeft betekend.
[Dit bericht is gewijzigd door nozem op 06-01-2004 22:43]
quote:Ik ben (was?) wel fan van nirvana. Ik heb de CD's, twee DVD's, de video Kurt&Courtney en heb drie kleine boekjes geschreven over de complottheoriën rond Kurt's dood.
Op dinsdag 6 januari 2004 17:30 schreef RichardQuest het volgende:[..]
Nou, ik heb moeite met jongeren die claimen fan te zijn van Nirvana, maar in feite niets van de muziek weten....niets van de geschiedenis, niet van de aanleiding en niets van de gevolgen.
Ik ben geen fan van Nirvana (luister er overigens wel naar), maar ik ben mensen tegen gekomen die fan van Nirvana claimen te zijn, en als ik er dan over begin te praten kijken ze alsof ze water zien branden. Ze kennen uiteindelijk maar 2-3 liedjes. Letterlijk gesprek met een 'Nirvana-fan':
"Wat vind je van de Foo Fighters?"
- "Wie?"Daar zakt je broek van af. Daar stoor ik me dus wel aan.
Niet aan de mensen die ervan houden en op z'n minst net zoveel kennis van Nirvana hebben als ik.
Nirvana overschat? Nee, niet echt. Vergeet niet dat Nirvana al wereldberoemd was vóór de dood van Kurt, al drie jaar eerder schreven ze geschiedenis door als alternatief bandje de King of pop van zijn eerste plaats in de albumcharts te stoten. Love him or hate him, Kurt was (en is waarschijnlijk nog steeds) de stem van de rebelse jeugd uit begin jaren '90. Held tegen wil en dank, schreef nummers die uitblinkten in eenvoud, maar toch met hun op het eerste gezich simpele teksten de gevoelens van miljoenen wist te beschrijven. Iedereen leek zich te kunnen vinden in teksten als "all in all is all we are", "I'm not like them, but I can pretend" en "I'm worse at what I do best, and for this gift I feel blessed".
En last but not least, het onvergetelijke Unplugged in New York-album, het beste wat Nirvana gedaan heeft. Of althans, het meest emotionele. Nummers als All Apologies en de magistrale cover Where Did You Sleep Last Night laten een Kurt Cobain horen die verscheurd wordt door emoties en dat klinkt geweldig. Het laatste refrein gaat recht door je hart. Overhyped? Misschien. Overschat? Denk het niet. Overgewaardeerd? Nee.
quote:Aa, ok, helemaal mee eens.
Op dinsdag 6 januari 2004 17:30 schreef RichardQuest het volgende:[..]
Nou, ik heb moeite met jongeren die claimen fan te zijn van Nirvana, maar in feite niets van de muziek weten....niets van de geschiedenis, niet van de aanleiding en niets van de gevolgen.
Ik ben geen fan van Nirvana (luister er overigens wel naar), maar ik ben mensen tegen gekomen die fan van Nirvana claimen te zijn, en als ik er dan over begin te praten kijken ze alsof ze water zien branden. Ze kennen uiteindelijk maar 2-3 liedjes. Letterlijk gesprek met een 'Nirvana-fan':
"Wat vind je van de Foo Fighters?"
- "Wie?"Daar zakt je broek van af. Daar stoor ik me dus wel aan.
Niet aan de mensen die ervan houden en op z'n minst net zoveel kennis van Nirvana hebben als ik.
Heb ik ook wel eens meegemaakt.. Tsja, tis natuurlijk wel heel erg stoer als je fan bent van Nirvana, dus dat ben je dan al snel. Althans, dat roepen ze dan.
quote:Mooi man, dit is eigenlijk ook 'mijn' verhaal (en van vele anderen).
Op dinsdag 6 januari 2004 22:37 schreef nozem het volgende:
Nirvana brak in Nederland door op het moment dat ik de puberteit inging, betere timing voor Nirvana om door te breken was er voor mij dus niet. Ik was harstikke gek van hun muziek, liet mijn haar halflang groeien, kocht een nirvana shirt en legerkisten, en noemde mezelf alto, net zoals op dat moment miljoenen jochies hetzelfde deden en zich ook alto noemden
Tevens wilde iedereen rond die tijd ineens gitaar spelen, de squiers waren niet aan te slepen, en iedereen begon met nummers van Nirvana. Nirvana, menig gitarist is er groot mee geworden
-snip-Nirvana markeert voor mij en voor veel muziekliefhebbers eigenlijk een beetje de grens van de 80's naar de 90's, ze luidden een nieuwe periode in, en ondanks dat ik hun nummers helemaal stuk heb gedraaid en ze nu nooit weinig meer luister, zie ik Nirvana zeker wel als een band die veel voor de muziek heeft betekend.
He's gone, gone, and nothin's gonna bring him back
quote:Ik las je reply eigenlijk pas goed nadat ik dit stukje had gepost en ik dacht: "Sjee die Zander zegt eigenlijk precies hetzelfde"
Op dinsdag 6 januari 2004 22:48 schreef Zander het volgende:[..]
Mooi man, dit is eigenlijk ook 'mijn' verhaal (en van vele anderen).
Maar inderdaad, dit geldt voor heel veel mensen van midden 20.
quote:*meldt
Op dinsdag 6 januari 2004 22:48 schreef Zander het volgende:[..]
Mooi man, dit is eigenlijk ook 'mijn' verhaal (en van vele anderen).
Nirvana heeft mij een compleet andere kant opgestuurd toen ik een jaar of 11 of 12 was.
Dit heeft tot zeker 't eind van mijn 14e aangehouden.
En ik begrijp eigenlijk wel waarom ik naar Nirvana luisterde.
't heeft duidelijke elementen van popsongs van bijvoorbeeld the beatles (wat mij altijd al heeft gegrepen), maar dan verhuld achter een een rauwe stem en een onstuimige gitaar-distortion, die 't allemaal een stuk rebelser moet maken.
En als naieve puber wil je je met die ideeen identificeren.
Je kunt dan kiezen om je met PUNKROCK bezig te houden, en je verder te distancieren van muziek met meer dan 3 akkoorden, maar ik kwam er na een beetje proberen toch achter dat ik daar niets te zoeken had.
Grunge is voor mij nog steeds de combinatie van kwetsbare popliedjes met punk/metal elementen.
Kurt Cobain stelde zich op als een kwetsbaar persoon. Evenals Layne Staley of Eddie Vedder. Dat maakt de grunge.
Als puber denk je dat je luistert naar iets bijzonder radicaals terwijl 't in feite toch de pop-elementen zijn die je trekken.
't hadden ook gewoon goede popsongs kunnen worden en had Kurt ze misschien wel 10x beter kunnen schrijven als 'ie alles es niet zo serieus nam.
, even een quizvraag:Wie zei omstreeks 1992 dat grunge bedacht was door de Amerikaanse overheid als antwoord op de zwarte gangsterap (zodat Amerikaanse jongeren weer naar muziek voor blanken ging luisteren).
He's gone, gone, and nothin's gonna bring him back
