Waarom schrijf je geen brief en vraag je een antwoord via een brief terug?
Zo hoef je geen persoonlijk contact te hebben en kan je toch zijn versie ook horen.
Of ga verder met je leven en ga verdriet hebben om de relatie die je kwijt bent, of doe er wat mee, maar ga niet zo blijven hangen...
Maar wees voorzichtig met jezelf, iemand die zo doordraait is gewoon potentieel gevaarlijk, niemand kan garanderen dat er nooit meer wat gebeurt wat hem weer kan laten doordraaien.
quote:Beetje kort door de bocht is dit wel. Het gebeurt wel vaker dat je een langdurige, al dan niet goed lopende relatie niet snel achter je kan laten. Omdat je nog steeds van iemand houdt en zo.
Op maandag 15 december 2003 09:49 schreef Lemmeb het volgende:
Ik snap dit werkelijk niet.
Je hebt toch wel een beetje ruggegraat zeker
quote:Goed, is ook een beetje kort door de bocht. Maar als ik haar was, had ik die gozer meteen de volgende dag al gebeld en duidelijk gemaakt dattie nooit meer terug hoefde te komen. Dan overheerst de woede nog, nu begint dat gevoel al een beetje minder te worden en over een paar dagen huppelt ze vrolijk weer naar hem terug.
Op maandag 15 december 2003 10:00 schreef zwaaibaai het volgende:
Beetje kort door de bocht is dit wel. Het gebeurt wel vaker dat je een langdurige, al dan niet goed lopende relatie niet snel achter je kan laten. Omdat je nog steeds van iemand houdt en zo.
Hoe eerder ze contact met hem heeft hoe beter.
quote:oh dat gebeurt wel, hoor, zodra hij belt en met duizend excuse komt, maak je geen zorgen
Op maandag 15 december 2003 09:44 schreef Da_QQ het volgende:
Nee, ik bel hem dus NIET. Ik vind het moeilijk -dat is wat ik aangeef - maar dat betekent niet dat ik meteen aan zijn voeten lig.
als jij hem niet voor bent, tenminste.
als hij een beetje handig, bied jij dadelijk hem je excuses aan
Zoals al eerder aangegeven hadden we hiervoor een goede relatie. Het is dus moeilijk om er zomaar een punt achter te zetten zonder dat ik zijn verhaal heb gehoord. Ik ben boos omdat hij me meerdere keren geslagen heeft en niet alleen een klap terug heeft gegeven, ik ben nog bozer dat hij de volgende dag niet op de stoep stond met het schaamrood op zijn kaken. Het is vrijdag gebeurd, het is nu maandag en hij heeft nog steeds niets laten horen.
En daarmee ben ik bijna boos op mijzelf, want zo lijkt het wel alsof ik echt met een of andere psycho ben gegaan. En ik kan me toch niet voorstellen dat dat zo is. Ik ben bang dat hij echt iets heel anders heeft beleefd en zelf boos is. Of heel erg geschrokken. Maar in dat geval moet hij toch echt mij bellen en ik hem niet.
Erodome, goed advies, ik denk inderdaad dat ik vanavond een briefje ga schrijven...
quote:Nou serieus, vanmorgen was ik inderdaad bijna zover!!! Ik was zo aan het twijfelen dat ik inderdaad op het punt stond te bellen en te zeggen dat het me speet dat ik hem had gemept en dat ik hem miste.
Op maandag 15 december 2003 10:09 schreef milagro het volgende:[..]
als hij een beetje handig, bied jij dadelijk hem je excuses aan
quote:Hou dat gevoel vast!
Op maandag 15 december 2003 10:23 schreef Da_QQ het volgende:
Ik heb mezelf daarom net stevig toegesproken in de spiegel en naar de blauwe plek op mijn knie gekeken. Nu heb ik geen behoefte meer om te bellen.
En schrijf inderdaad, zoals Erodome al aangaf, een briefje waarin je je boosheid en onbegrip uit en hem vraagt naar de beweegredenen van zijn foute actie.
Natuurlijk kan iemand een keer door allerlei oorzaken uit de pan flippen, maar als zijn vriendin zou je toch eerder mogen verwachten dat ie je op de hoogte stelt van hetgeen waar hij mee zit. Niet dat ie je daarom als boksbal gebruikt...
Als je het zo bekijkt, dan mag hij dus nu niet thuis zitten en geen contact proberen te maken. Als hij zich nu niet realiseerd dat tie heel erg fout is geweest, dan zal dat de volgende keer net zo zijn. Triest maar waar, het feit dat tie niet gelijk contact heeft gezocht is of het ontwijken van de verantwoordelijkheid van zijn acties (en lees daar dus geen schaamte in) of hij weet het niet hoe het is (door het onmatige drugsgebruik) en dan heb je dus het probleem dat tie zijn verslaving niet in hand heeft.
Geval 1: onmiddelijk stoppen met de relatie. Het is dan wachten op de volgende keer dat tie slaat, en het zal dan alleen maar vaker komen.
Geval 2: Je moet wel heel veel van hem houden om door te gaan. En dan alleen als hij heel rigoreus verandering aanbrengt in zijn drugsgebruik.
Maar je houdt van hem, en dat is natuurlijk niet zomaar over. Ook jij moet een soort van innerlijke vrede hebben met de afloop. Dus als ik je zo heb gelezen, spreek met hem af in een kroeg waar je goed kan praten en geef hem de kans om zijn kant te laten zien. Als ik het zo lees dan heb jij dat gesprek gewoon nodig om het voor jezelf af te sluiten. Doe dat op het moment dat je voor jezelf in staat bent om er zonder te kwaad te worden over kan praten, maar stel het niet te ver uit.
Veel sterkte, want ook al breek je met hem, je bent er dan nog niet zomaar overheen......
Voor alle duidelijkheid: ik vind niet dat jij te ver bent gegaan. Je hebt 'm een klets verkocht omdat ie niet te bereiken was en zich als een idioot gedroeg. Daarop had je misschien wel een klets terug kunnen verwachten, maar geen mishandeling. Hij is veel te ver gegaan.
Drank of drugs zijn geen enkel excuus. Wat koop je daarvoor? Als ie dat als excuus aanvoert zegt ie eigenlijk: "het kan dus weer gebeuren als ik weer dronken of high ben".
Veel succes met je beslissing en veel sterkte gewenst, want wat voor keuze je ook maakt, je zult het nodig hebben.
Je komt echt uitermate zwak over, al zeg ik het zelf. Er lijkt weinig 'girlpower' bij jou te ontdekken.
quote:Ik begrijp dat het lastig is om je gevoelens zo van de een op de andere dag opzij te zetten.
Op maandag 15 december 2003 10:20 schreef Da_QQ het volgende:
Heb het er ook met mijn moeder over gehad, zij zegt dat het soms kan dat iemand een eenmalige uitbarsting heeft door stress/ drank/ etc. Dat heeft mij weer aan het twijfelen gebracht. Het is dus niet zo dat ik geen ruggengraat heb, anders had ik hem gisteren of zaterdag al wel gebeld.Zoals al eerder aangegeven hadden we hiervoor een goede relatie. Het is dus moeilijk om er zomaar een punt achter te zetten zonder dat ik zijn verhaal heb gehoord. Ik ben boos omdat hij me meerdere keren geslagen heeft en niet alleen een klap terug heeft gegeven, ik ben nog bozer dat hij de volgende dag niet op de stoep stond met het schaamrood op zijn kaken. Het is vrijdag gebeurd, het is nu maandag en hij heeft nog steeds niets laten horen.
En daarmee ben ik bijna boos op mijzelf, want zo lijkt het wel alsof ik echt met een of andere psycho ben gegaan. En ik kan me toch niet voorstellen dat dat zo is. Ik ben bang dat hij echt iets heel anders heeft beleefd en zelf boos is. Of heel erg geschrokken. Maar in dat geval moet hij toch echt mij bellen en ik hem niet.
Erodome, goed advies, ik denk inderdaad dat ik vanavond een briefje ga schrijven...
En houd eens op excuses voor hem te maken!
quote:Nonses, het is nog maar net gebeurt, ik kan me voorstellen dat ze niet gelijk haar antwoord klaar heeft, want zoiets haalt je toch even flink uit je evenwicht.
Op maandag 15 december 2003 10:36 schreef Lemmeb het volgende:
Dat blabla-verhaal van je moeder is gewoon ouderwets gelul. Vroeger lieten vrouwen zich wel vaker in mekaar meppen door hun man, omdat ze geen andere keus hadden. Gelukkig zijn die tijden tegenwoordig voorbij. Dat noemen we nou 'emancipatie'.Je komt echt uitermate zwak over, al zeg ik het zelf. Er lijkt weinig 'girlpower' bij jou te ontdekken.
Het is altijd makkelijk praten vanaf de zijlijn, maar als het je echt gebeurt is het ineens een heel ander verhaal.
Ik zie haar vooral denken aan over hoe dit heeft kunnen gebeuren, de reden daartoe, dat kan ik me heel goed voorstellen, je wil het toch een plaatsje kunnen geven.
Ik geloof er niet in dat een relatie nog een grond heeft na zoiets, wiens fout het ook was, hoe je dat ook ziet, het blijft een feit dat het gebeurt is en dat gaat niet meer weg, dat staat voor nu en eeuwig tussen de TS en haar vriend in.
Ook zij reikt hem ten dele een excuus aan, in feite..
Was je mijn dochter geweest, dat had ik vrijdagavond voor zijn deur gestaan
quote:Helemaal mee eens, Als iemand slaat en trapt is er veel meer aan de hand, heeft dus totaal geen respect voor jou,
Op zaterdag 13 december 2003 20:19 schreef highwoodman het volgende:
Ja, hij heeft je mishandeld. Dus als ik jou was zou ik gewoon pleite maken en niet meer bij die gozer terug komen. Want ik kan je met zekerheid zeggen dat hij het gerust nog een keer zal proberen.. en nog een keer... en nog een keer.
Hij zal je misschien zeggen van 'ik heb er spijt van en ik zal het nooit meer doen' blablabla. Maarja.. dat heeft bijna elke vrouw die meerdere malen is mishandeld door haar partner gehoord.
Dus doe jezelf een lol en pak je spullen. Zoek iemand die jou wel waard is en z'n fikken thuis kan houden.Succes..
quote:Sluit ik mij helemaal bij aan.
Op maandag 15 december 2003 10:33 schreef R16 het volgende:
Volgens mij heb je diep in jezelf heel goed door dat het afgelopen is, tenminste dat voel ik aan hoe je schrijft. Je hebt misschien nog wel de behoefte om zijn kant van het verhaal te horen, maar als je doorgaat, zullen de verhoudingen in jullie relatie altijd scheef blijven liggen. Stel je eens voor, jij weet dit nu van hem, en je zult jezelf altijd gaan inhouden omdat je bang bent dat hij weer 'uitbarst'. Geloof me, zo'n leven wil je NIET.Voor alle duidelijkheid: ik vind niet dat jij te ver bent gegaan. Je hebt 'm een klets verkocht omdat ie niet te bereiken was en zich als een idioot gedroeg. Daarop had je misschien wel een klets terug kunnen verwachten, maar geen mishandeling. Hij is veel te ver gegaan.
Drank of drugs zijn geen enkel excuus. Wat koop je daarvoor? Als ie dat als excuus aanvoert zegt ie eigenlijk: "het kan dus weer gebeuren als ik weer dronken of high ben".
Veel succes met je beslissing en veel sterkte gewenst, want wat voor keuze je ook maakt, je zult het nodig hebben.
quote:Ja tuurlijk, doe het maar weer af als nonsens. Je moet er vooral zo moeilijk en slap over blijven lullen. Als je dat maar lang genoeg blijft doen komt alles vanzelf wel weer goed
Op maandag 15 december 2003 10:43 schreef erodome het volgende:
Nonses, het is nog maar net gebeurt, ik kan me voorstellen dat ze niet gelijk haar antwoord klaar heeft, want zoiets haalt je toch even flink uit je evenwicht.Het is altijd makkelijk praten vanaf de zijlijn, maar als het je echt gebeurt is het ineens een heel ander verhaal.
Ik zie haar vooral denken aan over hoe dit heeft kunnen gebeuren, de reden daartoe, dat kan ik me heel goed voorstellen, je wil het toch een plaatsje kunnen geven.
En ik zie haar momenteel vooral stiekem twijfelen of ze hem wel of niet terug moet nemen. Terwijl het antwoord daarop zo klaar is als een klontje. Als ze tenminste de hoofdzaken van de bijzaken weet te scheiden. Maar daar schijnen sommige vrouwen wel vaker moeite mee te hebben.
HOOFDZAAK: hij heeft haar in mekaar gemept en geschopt.
De rest is minder boeiend. Duidelijker kan ik het echt niet brengen.
Je moeder moet het ALLEEN voor jou opnemen en op geen enkele wijze hem ook maar een greintje van een verzachtende omstandigheid aanbieden.
Dat jij dat doet is al treurig genoeg, zij dient jou die excuussmoesjes uit je hoofd te praten.
Wat de zogenaamde oorzaak is, doet er totaal niet toe
quote:Doe nou eens niet zo kortzichtig.
Op maandag 15 december 2003 10:57 schreef Lemmeb het volgende:[..]
Ja tuurlijk, doe het maar weer af als nonsens. Je moet er vooral zo moeilijk en slap over blijven lullen. Als je dat maar lang genoeg blijft doen komt alles vanzelf wel weer goed
.
quote:Net zoals sommige buitenstaanders al een antwoord klaar hebben voordat de vraag gesteld is. Ik vind het nog al neerbuigend wat je doet.
En ik zie haar momenteel vooral stiekem twijfelen of ze hem wel of niet terug moet nemen. Terwijl het antwoord daarop zo klaar is als een klontje. Als ze tenminste de hoofdzaken van de bijzaken weet te scheiden. Maar daar schijnen sommige vrouwen wel vaker moeite mee te hebben.
quote:
HOOFDZAAK: hij heeft haar in mekaar gemept en geschopt.
De rest is minder boeiend. Duidelijker kan ik het echt niet brengen.
Maar kom niet aan met "het is allemaal niet zo zwart-wit als je denkt "
Zij probeert zijn gedrag te verklaren, zoekt zelfs excuses, dat is treurig, intens treurig, maar daar kan ik me iets bij voorstellen, maar dat haar moeder dat doet... ![]()
Mijn moeder zou mij voor gék verklaren als ik met "ja maar ik ben ook geen lieverdje natuurlijk en hij was erg moe, had gedronken, had dingen aan zijn hoofd" aan zou komen.
Haar moeder komt zelf met dat soort kutsmoesjes ipv dat ze over de zeik gaat
quote:Dat schrijf ik ook in mijn een-na-laatste post.....
Op maandag 15 december 2003 11:10 schreef milagro het volgende:
Sorry, hoor Zwaaibaai
Dat zij zelf moeite heeft die knop om te gooien, begrijp ik.Maar kom niet aan met "het is allemaal niet zo zwart-wit als je denkt "
Zij probeert zijn gedrag te verklaren, zoekt zelfs excuses, dat is treurig, intens treurig, maar daar kan ik me iets bij voorstellen, maar dat haar moeder dat doet...
Mijn moeder zou mij voor gék verklaren als ik met "ja maar ik ben ook geen lieverdje natuurlijk en hij was erg moe, had gedronken, had dingen aan zijn hoofd" aan zou komen.
Haar moeder komt zelf met dat soort kutsmoesjes ipv dat ze over de zeik gaat
Maar het is natuurlijk erg gemakkelijk om als buitenstaander een oordeel te vellen over iemand anders. Ik heb het ook niet over haar moeder, maar over haar zelf. Het is balanceren op het randje: Aan de ene kant hou je van hem en wil je hem niet kwijt, je hebt voor hem gekozen. Aan de andere kant weet je donders goed dat dit niet kan, dat dit de limit is.
En soms spreekt dus alles tegen, je gevoel en je verstand bedoel ik dus. En daar worstelt ze mee. En daar had IK het over.
quote:Okay dan
Op maandag 15 december 2003 11:16 schreef zwaaibaai het volgende:[..]
Dat schrijf ik ook in mijn een-na-laatste post.....
Maar het is natuurlijk erg gemakkelijk om als buitenstaander een oordeel te vellen over iemand anders. Ik heb het ook niet over haar moeder, maar over haar zelf. Het is balanceren op het randje: Aan de ene kant hou je van hem en wil je hem niet kwijt, je hebt voor hem gekozen. Aan de andere kant weet je donders goed dat dit niet kan, dat dit de limit is.
En soms spreekt dus alles tegen, je gevoel en je verstand bedoel ik dus. En daar worstelt ze mee. En daar had IK het over.
Dat ze heen en weer geslingerd wordt, begrijp ik
Maar niemand, niemand mag haar bevestigen in de excuses die ze zoekt, en al helemaaaaaaaaaaaal haar eigen moeder niet.
Het is in feite wel zwart-wit, het oordeel dat je over hem kan vellen, bedoel ik dan.
Er is geen grijs in deze.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |