quote:Ja HALLOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO wanneer dringt het tot je door , fysiek geweld is nooit goed te praten en iedreen zegt hier hetzelfde , ga weg bij een vent die je slaat!!!!!!!!!!!!!!!!!
Op zaterdag 13 december 2003 20:35 schreef Da_QQ het volgende:
Maar er is ook nog zoiets als 'de context'. Het is nog nooit eerder hem - en moet ik inderdaad onmiddellijk wegwezen - of was dit een eenmalig incident. En zit hij nu ook thuis te bedenken hoe dit in godsnaam heeft kunnen gebeuren.
duidelijk nu?
quote:Je bent een vrouw!! Wat moet je voor gruwelijk mietje zijn om daar last van te krijgen!! Kom op zeg.
Op zaterdag 13 december 2003 20:41 schreef Da_QQ het volgende:
Verder ben ik het ermee eens dat als hij mij een klap had teruggegeven, dat dat terecht was geweest.
quote:Dat kun je alleen maar hopen....
Ik vrees dus ook dat hij thuis zit, zich doodschaamt (inderdaad volledig terecht) en zich geen raad weet.
[Dit bericht is gewijzigd door TrenTs op 13-12-2003 20:47]
quote:Weg wezen bij die gozer, NU!.
Op zaterdag 13 december 2003 20:09 schreef Da_QQ het volgende:
Ik weet niet goed wat me nou overkomen is...Gisteravond kwam mijn vriend langs. Deed anders dan normaal - z. druk, slecht luisteren, 'hyper'. We gingen naar vrienden toe. ik vroeg hem om een beetje rustig te doen, maar dat lukte hem niet, want hij begon gedurende de avond alleen maar harder te praten en minder te luisteren. We vonden het allemaal vreemd.
Aan eind van avond was hij straalbezopen. Ik ben naar huis gereden en sprak hem in de auto aan op zijn gedrag. We kregen ruzie.Thuisgekomen loopt hij naar binnen en de ruzie liep heel hoog op.
Toen maakte ik een grote fout: ik gaf hem een tik in zijn gezicht. Het was een soort 'wanhoopsdaad' omdat ik totaal niet tot hem doordrong en hij helemaal onbereikbaar leek.Daarop sloeg hij me een paar keer tot ik op de grond viel. En trapte me. Vlak daarna ging het opnieuw mis. Hij pakte mij bij mijn polsen. Ik kreeg mezelf los en sloeg hem - dit keer puur uit zelfverdediging. Daarna heeft hij me weer geslagen. En is weggegaan.
Ik ben totaal verbijsterd. Weet niet goed wat te doen. Enerzijds denk ik: onmiddellijk weggaan - deze man is psycho! Anderzijds snap ik het niet. We hebben nu een halfjaar en ik heb deze kant van zijn karakter nooit eerder gezien. Ook de vriendin bij wie we waren, en die hem al jaren kent, kon zich zijn gedrag niet voorstellen. Hij is het type 'doet geen vlieg kwaad' (maar is dus wel heel sterk).
Raar dus, ook omdat hij de hele avond al vreemd deed. En natuurlijk - misschien had ik hem niet moeten aanspreken op zijn gedrag terwijl ik wist dat het geen zin had, of had ik hem niet mogen slaan, maar zijn gedrag staat tot in geen verhouding tot het mijne?
Dat agressieve krijg je er niet uit als het erin zit, en eenmaal ermee begonnen stoppen ze nooit meer.
Heb het meerdere malen in mijn omgeving meegemaakt, in een geval zelfs tot aan de dood toe.
Vriendin van me , vaak gewaarschuwd, maar liefde maakt schijnbaar blind, tot ik haar vond, vermoord door het "vriendje"
Dus stop ermee, geef het geen kans, alsjeblieft!!
Rust zacht lieve Wennie.
quote:ow dus als ik straalbezopen ben is het okay om mn wijf te slaan?
Op zaterdag 13 december 2003 20:35 schreef Da_QQ het volgende:
hij was straalbezopen
Wat een lam excuus
(vrijwillige wijziging) damn wat erg als voss gelijk heeft
[Dit bericht is gewijzigd door toska op 13-12-2003 20:47]
quote:en zeker niet met een d
Op zaterdag 13 december 2003 20:45 schreef toska het volgende:
Ze luisterd toch niet
Toch denk ik dat je voor jezelf het antwoord al gegeven hebt.
Zijn reactie was overkill, 3 klappen, je tegen de grond smijten, trappen, nog een keer trappen.
Dat is woede, frustratie, en dat is eng.
Niemand kan je zekerheid geven dat dit niet nog een keer gebeurt, zelfs hij niet.
De enige vraag die jij jezelf moet stellen is: wil je dit risico nemen?
Ik wens je veel sterkte en wijsheid met het nemen van een beslissing.
quote:Ik vind haar verstandiger reageren dan menig andere vrouw in deze situatie, eerlijk gezegd.
Op zaterdag 13 december 2003 20:45 schreef toska het volgende:
Ze luisterd toch niet
[Dit bericht is gewijzigd door shmoopy op 13-12-2003 20:48]
Zo erg was het hier overigens niet: ik heb geen blauwe plekken, geen bulten etc. Alleen een pijnlijke knie.
TrenTs: ik kan inderdaad alleen maar hopen dat ie zich thuis kapot zit te schamen. Of juist niet: als ie dat niet doet, wordt het voor mij alleen maar nog duidelijker.
Maar ik neem jullie reacties heel serieus. Ik vrees dat ik er een punt achter moet zetten en dat vind ik toch moeilijk en verdrietig, want ik ben wel erg gek op hem en dit is nog nooit eerder gebeurd..
quote:Dat laatste is precies waarom het om gaat.
Op zaterdag 13 december 2003 20:19 schreef Da_QQ het volgende:
Nee, heb hem niet meer gesproken.Hij moest werken en heeft zijn telefoon bij zijn vrienden laten liggen. Die zijn vanavond weg, dus hij heeft geen telefoon.
Ik voel ook geen enkele behoefte om hem nu te spreken eerlijk gezegd.En ja, ik ben begonnen. Maar zoals ik al schreef, was er de hele avond al een spanning te voelen, op het laatst was hij echt onbereikbaar en daarom gaf ik hem die klap. Nee, niet keihard - want ik was er niet op uit om hem te slaan. Ik sloeg hem zoals je een kind dat doordraait ook wel eens slaat, om hem zeg maar weer in het hier en nu te krijgen. Dat was dus niet hard.
Bovendien: hij gaf mij niet een klap, maar sloeg me letterlijk tegen de grond. Dat staat niet echt in verhouding toch?
Jij had niet moeten slaan, wat hij doet is IN ELKAAR slaan.
Wegwezen optiefen opzouten einde oefening klaar.
quote:Ze krijgt die bevestiging , maar krabbelt steeds terug
Op zaterdag 13 december 2003 20:47 schreef shmoopy het volgende:[..]
Ik vind haar verstandiger reageren dan menig andere vrouw in deze situatie, eerlijk gezegd.
Ze weet nl heel goed dat dit niet okee is, en zoekt bevestiging om die knoop door te hakken.
quote:Kun je het lezen zo?
Op zaterdag 13 december 2003 20:44 schreef Kanjer het volgende:[..]
Heb het meerdere malen in mijn omgeving meegemaakt, in een geval zelfs tot aan de dood toe.
Vriendin van me , vaak gewaarschuwd, maar liefde maakt schijnbaar blind, tot ik haar vond, vermoord door het "vriendje"
Lijkt me een hele lastige situatie. Ik weet natuurlijk niets van zijn verleden en kan op basis daarvan ook niet gaan vertellen hoe het zit en waar het vandaan komt. Uit je vragen merk ik dat je dat wel graag wilt weten om een voor jou juiste keuze te maken. Maar ik denk niet dat je het antwoord hierop op dit forum zult vinden. Het is natuurlijk ook anders of je vriend je uit schrik reactie een klap terug geeft of je inderdaad zo hard slaat dat je neergaat en je dan ook nog eens schopt. Ik denk dat je heel goed moet nadenken en met hem moet praten over het voorval. Als je echt zoveel van hem houd en er echt nog nooit eerder fysiek of verbaal geweld is geweest binnen jullie relatie begrijp ik dat je hem nog een kans wilt geven. Maar wees er heel goed op bedacht dat je dit echt niet nog een keer kan laten gebeuren.
Sterkte,
quote:Joh, het is nog maar net gebeurd,
Op zaterdag 13 december 2003 20:48 schreef toska het volgende:[..]
Ze krijgt die bevestiging , maar krabbelt steeds terug
Wat ik zie is dat ze zeker wil weten dat wat zij denkt juist is, nl dat dit niet kan.
Veel plezier met het goedmaken hè
. Dan doetie vast wel weer lief
.
quote:Das dan mooi dat ze het hiert hard om haar oren krijgt , van dat softe meegeleuter schiet ze niks mee op
Op zaterdag 13 december 2003 20:50 schreef shmoopy het volgende:[..]
Joh, het is nog maar net gebeurd,
ze heeft wel even tijd nodig om die beslissing te nemen.
Dat gaat niet alleen verstandelijk, maar ook gevoelsmatig in een bepaald tempo.Wat ik zie is dat ze zeker wil weten dat wat zij denkt juist is, nl dat dit niet kan.
quote:Wie weet trapt-ie haar wel in d'r rug volgende keer en kan ze een rolstoel in.
Op zaterdag 13 december 2003 20:50 schreef Mirebeer het volgende:
Maar wees er heel goed op bedacht dat je dit echt niet nog een keer kan laten gebeuren.
quote:Dit is inderdaad precies de kern. Ik hou van hem, maar ik weet donders goed dat dit niet kan en dat de kans groot is dat dit geen incident is, maar een karaktertrek die zomaar boven kan komen. Ik weet niet of ik dat risico wil nemen. Ik ben nog te jong en mooi
Op zaterdag 13 december 2003 20:46 schreef shmoopy het volgende:
hou je natuurlijk nog wel van hem.
Die gevoelens zijn niet zomaar even weg.
Niemand kan je zekerheid geven dat dit niet nog een keer gebeurt, zelfs hij niet.
De enige vraag die jij jezelf moet stellen is: wil je dit risico nemen?
quote:Ik weet zeker dat jij morgen weer bij hem bent
Op zaterdag 13 december 2003 20:52 schreef Da_QQ het volgende:[..]
Dit is inderdaad precies de kern. Ik hou van hem, maar ik weet donders goed dat dit niet kan en dat de kans groot is dat dit geen incident is, maar een karaktertrek die zomaar boven kan komen. Ik weet niet of ik dat risico wil nemen. Ik ben nog te jong en mooi
om mijn leven in angst te slijten (overigens, ook oude en lelijke mensen zijn dat).
Kortom, ik denk dat ik eruit ben (voorlopig): wanneer hij belt - want ik neem geen contact op en vanavond gaat de stekker van de deurbel en de telefoon eruit - spreek ik met hem af in een kroeg/ restaurant om naar zijn verhaal te luisteren.
Het moet een z. plausibel verhaal zijn en het moet eindigen met 'en ik ben zo geschrokken dat ik hier hulp voor ga zoeken', anders is het voor mij heel verdrietig, maar wel einde verhaal.
quote:tering.... je geeft die gast nog een kans???????????
Op zaterdag 13 december 2003 20:52 schreef Da_QQ het volgende:
Het moet een z. plausibel verhaal zijn en het moet eindigen met 'en ik ben zo geschrokken dat ik hier hulp voor ga zoeken', anders is het voor mij heel verdrietig, maar wel einde verhaal.
quote:
Op zaterdag 13 december 2003 20:54 schreef ElisaB het volgende:
Verstandig besluit!
quote:Begon ook met een klap.
Op zaterdag 13 december 2003 20:47 schreef Da_QQ het volgende:
Kanjer: jemig wat een verhaal, dat het zo uit de hand kan lopen...Zo erg was het hier overigens niet: ik heb geen blauwe plekken, geen bulten etc. Alleen een pijnlijke knie.
TrenTs: ik kan inderdaad alleen maar hopen dat ie zich thuis kapot zit te schamen. Of juist niet: als ie dat niet doet, wordt het voor mij alleen maar nog duidelijker.
Maar ik neem jullie reacties heel serieus. Ik vrees dat ik er een punt achter moet zetten en dat vind ik toch moeilijk en verdrietig, want ik ben wel erg gek op hem en dit is nog nooit eerder gebeurd..
Toen vaker en meerdere klappen, toen het ziekenhuis in , aantal malen, toen het eind...
Gasten die zo zijn, zijn nu eenmaal zo, krijg je er nooit uit, echt niet, wegwezen nu het nog kan.
En ja, ze hebben ALTIJD spijt, naderhand.... maar stoor je daar niet aan , als ie weer zo'n bui krijgt ben je weer de klos en nu hij het eenmaal gedaan heeft is de stap om het een tweede keer te doen een stuk kleiner geworden, zeker als jij hem vergeeft.
Dat verdien je niet, dat verdiend geen enkele vrouw.
Je moet niet bang zijn om een relatie op te geven ten behoeve van je eigen veiligheid of gezondheid. het ís moeilijk om in je eentje dit leven te leven, maar je zult spijt krijgen als je bij een fout persoon blijft omwille van de "liefde" en na twintig jaar erachter komt dat je al je tijd aan hem hebt gegeven en niet aan jezelf. Wees niet bang om in/naar jezelf te kijken. Wees niet bang om alleen te zijn.
[Dit bericht is gewijzigd door Barbamama op 13-12-2003 20:58]
quote:Okee, dan heb ik 1 wijze les voor jou:
Op zaterdag 13 december 2003 20:52 schreef Da_QQ het volgende:[..]
Dit is inderdaad precies de kern. Ik hou van hem, maar ik weet donders goed dat dit niet kan en dat de kans groot is dat dit geen incident is, maar een karaktertrek die zomaar boven kan komen. Ik weet niet of ik dat risico wil nemen. Ik ben nog te jong en mooi
om mijn leven in angst te slijten (overigens, ook oude en lelijke mensen zijn dat).
Kortom, ik denk dat ik eruit ben (voorlopig): wanneer hij belt - want ik neem geen contact op en vanavond gaat de stekker van de deurbel en de telefoon eruit - spreek ik met hem af in een kroeg/ restaurant om naar zijn verhaal te luisteren.
Het moet een z. plausibel verhaal zijn en het moet eindigen met 'en ik ben zo geschrokken dat ik hier hulp voor ga zoeken', anders is het voor mij heel verdrietig, maar wel einde verhaal.
Waarom denk je dat al die vrouwen al die jaren bij mannen blijven die ze mishandelen?
Vanwege het berouw dat getoond wordt oa, als de klappen voorbij zijn.
Dan zijn ze de perfecte partner, voor eventjes.
Tot de volgende klap valt, en de volgende...
Ja, hij gaat je vertellen dat hij er kapot van is, en ja, hij gaat je vertellen dat dit nooit meer gebeurt,
wat dacht je anders?
Hij gaat alles zeggen wat je wil horen, als je maar bij hem blijft.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |