Overigens, die spiegels zijn leuk he! Bij Sven heeft de spiegel zelfs tot een goede oefening geleid voor het draaien van zijn nek. Ik stond met hem voor de spiegel en hij glunderde helemaal. Toen er een vreugdekreet bij kwam schrok hij zo dat hij zijn hoofd wegdraaide. Ik stond met hem op mijn arm, dus ik draaide me een halve slag om zodat hij weer in de spiegel keek, en weer zijn hoofd wegdraaien, nu de andere kant op. Hier heb ik toen gelijk een mooie oefening van gemaakt.
In zijn box heeft hij ook een spiegeltje, en daar ligt hij ook al glunderend naar te kijken alleen draait hij hier zijn hoofd niet weg, het kan dus ook aan mij liggen 
quote:
Op zaterdag 15 november 2003 21:53 schreef phileine het volgende:
Trouwens Bix, deemoedig buig ik het hoofd. Ik heb de luiers van het Kruidvat uitgeprobeerd, en die zijn echt de allerallerbesten tot nu toe. I stand corrected.
oops, las dit nu pas, evenals shmoopy's lucifer-tip (zie nog geen lucifer in dat minigaatje passen, maar wie weet) en de overige speen-perikelen. tsjonge!ik heb de nieuwe AH-luiers nog steeds niet uit kunnen proberen omdat de AH's waar ik gekeken heb nog steeds de oude versies verkopen (of zouden die paarse alleen voor grotere maten gelden dan maat 2?) nou ja, nu ik dit gelezen heb hoeft 't dus misschien niet eens meer. 
toevallig: Piet slaapt sinds een week ook in z'n eigen kamertje 's nachts. ik vond 't ook wel even kaal (wij hebben 't wiegje wel meteen weggezet) maar het gaat gelukkig goed en 't heeft inderdaad zo z'n voordelen 
. bovendien is zijn kamer vlak naast de onze dus we kunnen hem nog goed horen, dat is wel geruststellend.
over slaapkamers gesproken, 
ik duik erin, trusten!
Ach en het cb lekker laten zeiken. Trouwens hij is best vroeg toch met kruipen. Bram schuift alleen nog maar achteruit (tot grote frustratie). Hij zit nu wel vaak op handen en knieeen maar heeft nog niet echt door hoe je dan vooruit moet komen.
Hier gaan de avonden zeer moeizaam. Thomas heeft echt elke avond een aantal uren lang een huilbui. Hij raakt dan helemaal over zijn toeren en is zo gestresst als iets. Dit kan zijn vanaf 6 uur tot 11 uur. Heel vermoeiend omdat je soms niets kunt doen. Van rondjes lopen in de draagzak wordt hij redelijk kalm maar ga je zitten dan begint het weer op nieuw. Zo schreeuwen dat hij dan kan, en schoppen met zijn beentjes en zwaaien met zijn armen. Op zo'n moment heeft hij veel kracht. Ik vind dit wel moeilijk om te zien omdat je niet weet wat er aan de hand is en wat je kunt doen om hem te troosten. Zo zielig!
Het zal er wel even bijhoren misschien.....
Ik ging vaak met hem op de bank liggen, met hem op mijn buik, en klopte dan ritmisch (jouw hartslag nabootsen, zeg maar) op zijn kontje.
Vaak viel ie dan in slaap maar wegleggen ging dan niet, dus dan gaf Hub maar een boek aan, en bleef ik de rest van de avond maar op de bank.
Misschien heb je er wat aan?
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
Alles is gaan hangen, behalve me lach :)
Kutsch; tussen kut en kitsch
Het voelt heerlijk!!!!
Lies, ben je al wat bijgekomen van het vervelende nieuws? We gaan gewoon allemaal duimen dat het helemaal goed gaat komen!!
Lief dat jullie zo meedenken hier! Ik merk dat een kindje hebben toch heel wat emoties en onzekerheden met zich meebrengt!
Helaas heb ik geen tips voor je, bij Bram was het enige wat hielp rondjes lopen. Of, als ik mazzel had, in mijn armen een beetje ronddraaien in mijn burostoel.
Ik hoop steeds dat er nieuws over Max is maar ze zijn vast nog druk aan het ziekenhuizen. 
Eva ♥ en Iris ♥
Hoe komt het toch dat babies vooral s'avonds onrustig worden? Zou dit te maken hebben met het donker worden?
quote:Dat komt doordat het in een keer stil is en donker. Normaal gezien is de baby gewend aan de geluiden binnenin de moeder, hartslag en maag knorren, stemmen. Als het dan ineenkeer stil is en donker is dat beangstigend voor zo'n kleintje, het is even de geborgenheid kwijt. En dus worden ze wakker en gaan huilen.
Op maandag 17 november 2003 12:35 schreef -Lies- het volgende:Hoe komt het toch dat babies vooral s'avonds onrustig worden? Zou dit te maken hebben met het donker worden?
Wij hebben hier hetzelfde probleem. Rond 17:00u begint het huilen en het is vaak om 21:00u afgelopen maar soms ook pas om 23:00u. Als we daan echt niet meer kunnen troosten laten we hem vaak even 10 min in zijn bedje huilen. Zodat hij even al zijn energie er uit kan gooien en je kan zelf ook even op adem komen. Het klinkt best gemeen en ik vind het ook erg moeilijk, maar hij is daarna wel goed te troosten en even schommelen met hem en hij valt in slaap.
Having someone to love... is a family
quote:Ik zat ook meer aan s'nachts te denken eigenlijk. Dit had ik trouwens van de vk hier, maar ging puur over de nachten dat baby's wakker zijn of huilen. Dus in dit geval gaat het dus niet op.
Op maandag 17 november 2003 14:11 schreef bixister het volgende:
lewis dat lijkt me niet zo'n goede verklaring, op dat tijdstip (rond etenstijd) zijn de geluiden nog volop aanwezig. ik weet 't eigenlijk niet Lies, bij Piet denk ik vaak dat 't vermoeidheid is (bij zowel moeder als kind trouwens); het is dan 't einde van de dag; hij slaapt overdag meestal maar korte stukjes achter elkaar en doet tussendoor zoveel indrukken op dat hij 's avonds als een blok in slaap valt. en een uurtje daarvoor begint hij wat jengelig te worden. maar als Thomas overdag al zo vast slaapt weet ik 't niet eigenlijk.
Alles is gaan hangen, behalve me lach :)
Kutsch; tussen kut en kitsch
Het voelt heerlijk!!!!
Ook de avond verliep redelijk kalm, mede door een tip van het bureautje wat deze keer in ieder geval wel succes had. Misschien was het hier ook al eens genoemd hoor. Maar zij stelde voor om als hij zo gespannen is en zich overstrekt om tegendruk tegen zijn beentjes te geven (door hem onder zijn knieholtes beet te pakken) zodat hij zijn beentjes niet kan strekken. Tegelijkertijd moest ik hem stevig tegen me aanhouden. Daarna heb ik heb in de draagzak gelegd en hem tegen me aangehouden. Ook daarin lag hij redelijk 'samengevouwen'. Ik ben benieuwd of het vanavond ook weer lukt!
Cas ligt op zijn buik in zijn bedje te slapen. Slapen in de kamer doet hij op één of andere manier niet meer. Dus na een hoop gemopper, naar bed gebracht, hij bleef maar mopperen en mekkeren (is een teken dat hij moe is) dat ik hem op zijn buik draaide zakte de luikjes dicht en ging meneertje in standje coma.... We hebben wel de babyfoon zo gezet dat hij bij ieder prutteltje aanslaat en we draaien hem over en uurtje of zo wel op zijn rug, het zit me toch niet helemaal lekker.
