Owowow, The Cream. Ik heb heel veel en ik vind ze eigenlijk niet minder dan briljant. Zo verschrikkelijk gevarieerd en veel invloeden die ze laten doorklinken. En 3 wereldse intrumentalisten. Maar als je met zulk een grandeur semi-klassieke composities te maken die de souplesse van Beatles- en Kinks liedjes hebben (wheels on fire) en er dan live iemand op fenomenale wijze blueslicks aan elkaar rijgt, met daarbovenop dat soort basspel en een soort van jazz drummer die erdoorheen freewheelen, die samen een supercomplex stukje improvisatie in elkaar zetten. Ja ik ben een beetje lyrisch, maar dat vind i kdus goed