Verder geef ik duidelijk mijn grenzen aan. Op de opleiding heb ik één heel belangrijk ding geleerd: Geef kinderen de ruimte, maar niet de leegte. Ruimte is begrensd. Ik ben niet streng. Ik word ook zeer zelden boos. Is gewoon niet nodig. Als iets moet of juist niet mag, laat ik kinderen zelf nadenken waarom dat zou zijn. Dat maakt dat ze de regels en/of ge- en verboden kunnen accepteren. Omdat ze snappen waaróm. En vaak heeft dat met veiligheid, rechtvaardigheid of sociaal zijn te maken.
Mijn visie op opvoeding houdt zeer zeker verband met mijn eigen opvoeding. Het is nl op zo'n beetje alle punten helemaal tegenovergesteld.
quote:Tja, dat snap ik niet. Zo'n kind huilt toch niet voor niets.
Op donderdag 10 juli 2003 20:33 schreef Qarinx het volgende:
Zo was er bijvoorbeeld laatst een kind dat alleen maar liep te huilen en pas stil werd toen ze uit het wagentje werd gehaald. Mijn moeder zei dat je een kind niet alleen met fysiek contact stil moet kunnen krijgen, omdat ze daar dan aan wennen.
Ik heb hier altijd over zitten zeuren, maar achteraf ben ik hier wel heel blij om, omdat ik uiteindelijk vind dat mijn ouders wel geslaagd zijn om een kind zo op te voeden dat het voldoende normen en waarden heeft en dergelijke...
Ik hoop dus wel iets vrijer te zijn, ook wat vaker thuis te zijn voor mijn kinderen (ervan uitgaand dat ik kinderen krijg). Ook qua uitgaan en dergelijk wil ik mijn kinderen graag wat vrijer laten. Voor de rest wil ik zeker mijn best doen om ze met mijn geloof op te voeden, maar ik wil ze ook vrij laten in hun geloof, omdat ik wel vind dat je achter zoiets moet kunnen staan...
ik hoop dat het nog te begrijpen is
quote:ja, maar als je een kind om elk kikje uit het bedje haalt dan leert het kind ook niet dat je niet altijd alles kan krijgen wat je wilt.
Op donderdag 10 juli 2003 21:10 schreef Moonah het volgende:[..]
Tja, dat snap ik niet. Zo'n kind huilt toch niet voor niets.
Óf hij verveelt zich, óf hij voelt zich verwaarloosd/genegeerd, óf er is iets fysiek aan de hand.
Dan haal je een kind toch uit de wagen? Wat moet je anders doen?
Mijn oom en tante hebben een zoontje, en toen het net geboren was "wilde ie niet in zijn wiegje"... Dit is nog steeds iets wat vaak terug komt en waar hartelijk om gelachen kan worden...
quote:Misschien was Q's moeder een Spock adept?,
Op donderdag 10 juli 2003 21:10 schreef Moonah het volgende:[..]
Tja, dat snap ik niet. Zo'n kind huilt toch niet voor niets.
Óf hij verveelt zich, óf hij voelt zich verwaarloosd/genegeerd, óf er is iets fysiek aan de hand.
Dan haal je een kind toch uit de wagen? Wat moet je anders doen?
quote:Nou sommige kinderen huilen ook alleen om aandacht te krijgen van de moeder. Mijn buurmeisje bijvoorbeeld, dat is een nakomertje en die wordt enorm verwend. Zij was dus ook echt strontvervelend als ze moest slapen, ze wilde alleen maar uit haar bed gehaald worden en hield dan pas op. Op het moment dat je haar weer instopte begon het gezeik weer.
Op donderdag 10 juli 2003 21:10 schreef Moonah het volgende:
Tja, dat snap ik niet. Zo'n kind huilt toch niet voor niets.
Óf hij verveelt zich, óf hij voelt zich verwaarloosd/genegeerd, óf er is iets fysiek aan de hand.
Dan haal je een kind toch uit de wagen? Wat moet je anders doen?
Ik denk dat je als ouder dus niet altijd moet toegeven aan een huilend kind.
quote:Nee dat was ze niet. Je moet niet zo snel van die rare conclusies trekken.
Op donderdag 10 juli 2003 21:14 schreef yvonne het volgende:
Misschien was Q's moeder een Spock adept?,
Spock hield er ook zulke vreemde theorien op na,
tegenwoordig weten we dat lichamelijk contact erg troostend kan zijn en het kind zich sneller veilig voelt.
[Dit bericht is gewijzigd door Qarinx op 10-07-2003 21:19]
quote:Dat bedoelde ik dus
Op donderdag 10 juli 2003 21:13 schreef Troel het volgende:ja, maar als je een kind om elk kikje uit het bedje haalt dan leert het kind ook niet dat je niet altijd alles kan krijgen wat je wilt.
En heb ik weer het idee dat alles wat ik zeg ik nog even moet verantwoorden
quote:Kinderen hebben nou eenmaal heel veel aandacht nodig.
Op donderdag 10 juli 2003 21:14 schreef Qarinx het volgende:
Nou sommige kinderen huilen ook alleen om aandacht te krijgen van de moeder.
quote:Geen conclusie, een vraag, that's all.
Op donderdag 10 juli 2003 21:15 schreef Qarinx het volgende:[..]
Nee dat was ze niet. Je moet niet zo snel van die rare conclusies trekken.
Overigens is het niet vreemd hoor, m'n moeder vindt dat je een kind ook stil moet kunnen krijgen als het je stem hoort vanachter de kinderwagen.
quote:Je leert door ervaring (sorry Qarinx
Op donderdag 10 juli 2003 21:14 schreef Qarinx het volgende:[..]
Nou sommige kinderen huilen ook alleen om aandacht te krijgen van de moeder. Mijn buurmeisje bijvoorbeeld, dat is een nakomertje en die wordt enorm verwend. Zij was dus ook echt strontvervelend als ze moest slapen, ze wilde alleen maar uit haar bed gehaald worden en hield dan pas op. Op het moment dat je haar weer instopte begon het gezeik weer.
Ik denk dat je als ouder dus niet altijd moet toegeven aan een huilend kind.
quote:Ben ik het niet mee eens dat het alleen gebeurt bij onvoldoende aandacht. Een kind dat een overdosis aan aandacht krijgt, gaat ook lopen miepen als het even afneemt.
Op donderdag 10 juli 2003 21:19 schreef Moonah het volgende:
Kinderen hebben nou eenmaal heel veel aandacht nodig.
Als ze normaliter niet voldoende krijgen, zullen ze idd gaan zeuren/huilen/dreinen omdat ze dan iig negatieve aandacht of afgedwongen aandacht krijgen.
Ja, ik heb makkelijk praten, ik weet het.![]()
quote:Dat gevoel roep je bij jezelf op Qarinx... Niemand roept jou ter verantwoording.
Op donderdag 10 juli 2003 21:17 schreef Qarinx het volgende:
En heb ik weer het idee dat alles wat ik zeg ik nog even moet verantwoorden
quote:Ja ik snap ook dat je dat uit ervaring leert en weet hoe je kind op bepaalde dingen reageert. Het is maar net hoeveel je toegeeft.
Op donderdag 10 juli 2003 21:19 schreef Rewimo het volgende:
Je leert door ervaring (sorry Qarinx) vanzelf bij welk gehuil je moet troosten en welk gehuil alleen maar aandachttrekkerij is. De enkele keer dat Christan 's nachts huilt weet ik ook of ik naar hem toe moet, of dat hij na een paar minuten weer vanzelf inslaapt. Als hij ziek is, gevallen of geschrokken is, troost ik hem. Maar als hij een huilbui heeft omdat ie zijn zin niet krijgt, laat ik hem huilen tot hij weer aanspreekbaar is. Daarna is een knuffel voldoende om hem weer tot rust te krijgen.
Het enige wat ik zei is dat je dus kennelijk niet altijd je kind gelijk de aandacht moet geven die het wil, maar dat er ook anderen manieren zijn.
quote:Tja, ik denk dat ik daar niet veel aan kan doen... Ik ben zelfs ook geen moeder, maar heb daar geen last van...
Op donderdag 10 juli 2003 21:17 schreef Qarinx het volgende:[..]
Dat bedoelde ik dus
En heb ik weer het idee dat alles wat ik zeg ik nog even moet verantwoorden
quote:Nee, precies, dat zeg ik hiermee dus ook.
Op donderdag 10 juli 2003 21:21 schreef Qarinx het volgende:[..]
Ja ik snap ook dat je dat uit ervaring leert en weet hoe je kind op bepaalde dingen reageert. Het is maar net hoeveel je toegeeft.
Het enige wat ik zei is dat je dus kennelijk niet altijd je kind gelijk de aandacht moet geven die het wil, maar dat er ook anderen manieren zijn.
quote:Niet alle kinderen zijn hetzelfde, wat bij een buurkindje werkt, werkt niet bij het jouwe,
Op donderdag 10 juli 2003 21:20 schreef Qarinx het volgende:[..]
Ben ik het niet mee eens dat het alleen gebeurt bij onvoldoende aandacht. Een kind dat een overdosis aan aandacht krijgt, gaat ook lopen miepen als het even afneemt.
Zelfs binnen een gezin heb je op ieder uniek kind een eigen aanpak, een universele opvoeding bestaat niet, altijd aanpassen op DAT unieke kind.
quote:Nou, dit is natuurlijk wel heel belangrijk
Op donderdag 10 juli 2003 21:23 schreef yvonne het volgende:[..]
Niet alle kinderen zijn hetzelfde, wat bij een buurkindje werkt, werkt niet bij het jouwe,
zo moet je alle boeken ook niet als zaligmakend zien, maar altijd van het unieke persoontje dat jouw kind is uitgaan.Zelfs binnen een gezin heb je op ieder uniek kind een eigen aanpak, een universele opvoeding bestaat niet, altijd aanpassen op DAT unieke kind.
quote:Weet je, van te voren zit je alle boeken te lezen die er maar zijn, en alle boeken zijn anders,
Op donderdag 10 juli 2003 21:25 schreef Troel het volgende:[..]
Nou, dit is natuurlijk wel heel belangrijk
Want ik zeg nu natuurlijk wel zo mooi hoe ik mijn kinderen wil gaan opvoeden, maar de kinderen moeten het natuulijk ook maar "pikken"... En dan hebben we het nog niet over partners gehad
Je hebt 3 opvoedingsstijlen; (ik zal er een aantal steekwoorden achter zetten)
quote:Ik sluit me hier volledig bij aan! mijn dochter is nu 16 maanden. Het opvoeden begint nu voor pas echt vorm te krijgen, veel ervaring heb ik dus nog. Ik hoop het echter zo te kunnen doen.
Op donderdag 10 juli 2003 15:26 schreef Rewimo het volgende:
Op het moment dat je aan het opvoeden gaat (2-jarige peuterpuber in huis) merk je dat het niet allemaal volgens de boekjes gaaten dat je ook je eigen opvattingen weleens moet aanpassen aan je kind. Dingen waar ik me vooraf druk over maakte zijn nu niet meer zo belangrijk (wat maakt het tenslotte uit of hij in zijn pyjama slaapt als hij per se 's nachts zijn Bob de Bouwer-shirt aan wil houden
), maar sommige dingen zijn niet bespreekbaar en houd ik consequent vol.
En dat zijn dan dingen waarvan ik vind dat hij zich er beslist aan moet houden: een hand geven met oversteken, op de stoep blijven, dankjewel en bij voorkeur ook alsjeblieft zeggen, gedag zeggen, anderen (ook dieren) geen pijn doen, sorry zeggen als je iets verkeerd hebt gedaan...
Met deze dingen hoop ik de basis te leggen voor de zaken die jullie hierboven noemen: respect, normen en waarden. Streng doch rechtvaardig? Ja, op zijn tijd wel, maar vooral: consequent, en niet toegeven als iets niet mag. En duidelijk zijn, als iets de ene keer niet mag, dan de volgende keer ook niet, en ook geen spelletjes van eerst bij mama proberen, en dan bij papa
(die truc heeft ie gelukkig nog niet bedacht
)
quote:Ik had op de kleuterschool en 1e klas lagere school ook allemaal lieve juffen.
Op donderdag 10 juli 2003 21:08 schreef Moonah het volgende:
Ik ben als juf vooral liefdevol.
Dat klinkt nu mss een beetje weeïg, zo bedoel ik het niet.
Ik voel echt liefde voor 'mijn' kinderen.
Ik probeer me in te leven in hun situatie. Ik erken hun gevoel, of het nu terecht is of onterecht. Alle gevoelens mogen er wezen. Ook negatieve. Maar dat houdt niet in dat alle gedrag wordt goedgekeurd.Verder geef ik duidelijk mijn grenzen aan. Op de opleiding heb ik één heel belangrijk ding geleerd: Geef kinderen de ruimte, maar niet de leegte. Ruimte is begrensd. Ik ben niet streng. Ik word ook zeer zelden boos. Is gewoon niet nodig. Als iets moet of juist niet mag, laat ik kinderen zelf nadenken waarom dat zou zijn. Dat maakt dat ze de regels en/of ge- en verboden kunnen accepteren. Omdat ze snappen waaróm. En vaak heeft dat met veiligheid, rechtvaardigheid of sociaal zijn te maken.
quote:Er zijn ook andere indelingen.
Op donderdag 10 juli 2003 21:35 schreef karoltje het volgende:
Je hebt 3 opvoedingsstijlen; (ik zal er een aantal steekwoorden achter zetten)
NB. Dit is dus zeer algemeen en zeer kort door de bocht.
quote:Pff tell me about it, als ze in de pedagogische wereld nou eens afspreken dat ze van alles één theorie kiezen
Op donderdag 10 juli 2003 21:49 schreef Moonah het volgende:[..]
Er zijn ook andere indelingen.
quote:Stiekem is het ook allemaal hokjesstopperij
Op donderdag 10 juli 2003 21:49 schreef Moonah het volgende:NB. Dit is dus zeer algemeen en zeer kort door de bocht.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |