Arnon Grunberg

Ik ga bij ons binnen eerst een rondkijken. Het kan best wel dat het hier ergens bij iemand staat, dan lees ik het daar wel van. De jiddische roman ga ik wel aanschaffen. Welke versie raden jullie mij aaan?

De Heilige Antonio kon me niet echt boeien. Ik heb het deels uit piëteit voor 'De Fans' uitgelezen en deels om andere redenen die straks aan bod komen. Wat was het ook alweer dat deze schrijver zo geweldig maakte? Ten eerste stond de verteltrant me tegen, die bittere combinatie van bijtende humor en tragiek. En ten tweede: waar is de innerlijke noodzaak van dit boekje? Ik had geen moment het idee dat de wereld iets zou missen als dit niet geschreven zou zijn, een gevoel dat Grunberg iedere pagina bij mij versterkte. Wat wordt aan mij geopenbaard in dit 96 pagina's tellende boekje? En toch las ik door, naar voren getrokken door een na elke zin verpulverde hoop op verbetering. Ik las door, dwars door de stupiditeit van de hoofdkarakters heen, dwars door de hoer-neuroses van de schrijver heen, dwars door de bullshit van Ewald Krieg heen. En aan het einde was er alleen maar leegte. Bah. Heb ik dan echt iets gemist?

Ik wil echt begrijpen wat er zo geweldig aan Grunberg is. Kan ik misschien beter 'Figuranten' lezen of iets dergelijks? Ik wilde 'Figuranten' dus eigenlijk lenen, maar opmerkelijk genoeg was het oeuvre van Grunberg uitgeleend. Vreemd.

De Joodse Messias gaat aardig tot nu toe - ik ben al over de helft en zover ben ik in alle andere Grunbergjes niet gekomen

quote:

Op maandag 27 september 2004 00:10 schreef zodiakk het volgende:

Ik wil echt begrijpen wat er zo geweldig aan Grunberg is. Kan ik misschien beter 'Figuranten' lezen of iets dergelijks? Ik wilde 'Figuranten' dus eigenlijk lenen, maar opmerkelijk genoeg was het oeuvre van Grunberg uitgeleend. Vreemd.

Figuranten zou ik sowieso niet kiezen. Die is behoorlijk langdradig. Als het je totaal niet aanspreekt dan moet je het misschien verder ook maar niet proberen.
Verder weet ik niet of er een innerlijke noodzaak in de heilige antonio zit. Eerlijk gezegd kan me dat ook niet zo schelen. Het is een humoristisch boek en meer niet. Misschien is het kwijt kunnen en het willen delen van de waanzin wel de enige innerlijke drijfveer van de heer Grunberg
Over het algemeen is de verbindende factor tussen de boeken van Grunberg iets willen zijn wat je niet bent, of in in ieder geval het streven om iets te bereiken. En daar tussen in uiteraard het lijden. Maar Claudia_X heeft vast weer een hele andere opvatting over de boeken.

Als je nog een boek wilt lezen dan zou ik voor Gstaad 95-98 gaan. Dat boek vond ik zelf zowel grotesk als mooi om te lezen, denk een beetje aan de stijl van Houellebecq of Das Parfum van Suskind.

Daar ben ik het wel mee eens, eigenlijk. Wat Grunberg zo bijzonder maakt, blijft natuurlijk iets persoonlijks. Zelf vind ik juist die wonderlijke vorm van tragikomedie, die droogkomische wereldvreemdheid van personages die hun leven ensceneren, iets heel unieks. Maar ja, ik ben dan ook een onoplettend nihilist die zich zelden met zaken als 'innerlijke noodzaak' bezighoudt.

Overigens heb ik De Joodse Messias pas sinds gisteren in bezit. Ik ben blij dat de lichtvoetiger Grunberg weer terug is.

"Ik had geen moment het idee dat de wereld iets zou missen als dit niet geschreven zou zijn.."

Ik verdenk die klootzak er ook van dat ie 't allemaal voor zichzelf schrijft en het schijt heeft aan "de wereld". Grunberg, door en voor Grunberg.

ik heb de joodse messias net besteld heb hem binnenkort in huis

quote:

Op donderdag 30 september 2004 15:25 schreef ELPablo het volgende:
Daar ben ik het wel mee eens, eigenlijk. Wat Grunberg zo bijzonder maakt, blijft natuurlijk iets persoonlijks. Zelf vind ik juist die wonderlijke vorm van tragikomedie, die droogkomische wereldvreemdheid van personages die hun leven ensceneren, iets heel unieks. Maar ja, ik ben dan ook een onoplettend nihilist die zich zelden met zaken als 'innerlijke noodzaak' bezighoudt.

De uitvoering is wellicht uniek, maar de thematiek niet zo. En dat geeft verder niks. Maar de uitvoering spreekt me absoluut niet aan. Het is de ijselijke toon van Grunberg die me tegenstaat, het is die stroeve nonchalance, die onverschilligheid. Misschien is Grunberg inderdaad wel alleen voor onoplettende nihilisten. Kijk, ik heb er geen enkel bezwaar tegen dat er over dingen wordt geschreven die het daglicht niet verdragen, maar persoonlijk heb ik al genoeg aan een soort amorf algemeen besef dat niets is wat het lijkt. Ik hoef daar geen nare voorbeelden van te lezen en als ik het doe, dan vind ik dat Houllebecq dat toch een stuk ijzingwekkender doet dan het halfslachtige gedroogkloot van een boekenweekgeschenkje.

quote:

Op donderdag 30 september 2004 16:11 schreef De-oneven-2 het volgende:
"Ik had geen moment het idee dat de wereld iets zou missen als dit niet geschreven zou zijn.."

Ik verdenk die klootzak er ook van dat ie 't allemaal voor zichzelf schrijft en het schijt heeft aan "de wereld". Grunberg, door en voor Grunberg.

Dat is juist het geniepige van Grunberg, hij doet het lijken alsof hij het manuscript met een nonchalante worp over zijn rug heeft gegooid. Maar ondertussen is het de zoveelste neurose van deze tengere krullenbol. Als dit de hoop van de Nederlandse literatuur is-- als hij voor ons allen gaat, dan schrijf ik voortaan wel in het Engels. Fuck it.

quote:

Op donderdag 30 september 2004 18:07 schreef zodiakk het volgende:

[..]

Dat is juist het geniepige van Grunberg, hij doet het lijken alsof hij het manuscript met een nonchalante worp over zijn rug heeft gegooid. Maar ondertussen is het de zoveelste neurose van deze tengere krullenbol. Als dit de hoop van de Nederlandse literatuur is-- als hij voor ons allen gaat, dan schrijf ik voortaan wel in het Engels. Fuck it.

Of je publiceert gewoon zelf een geniaal boek en zet Grunberg in de schaduw.

Ik ben het wel met je eens dat de boeken van Houellebecq net iets ijzingwekkender zijn, omdat ze zich afspelen in een normale wereld, terwijl de boeken van Grunberg zich in een karikaturale wereld afspelen. Maar ik heb slechts een gereserveerde passie voor boeken en literatuur, ik vind het aangenaam om te lezen, maar wie of wat nou de hoop voor de Nederlandse literatuur is zal me verder een worst wezen.

quote:

Op maandag 27 september 2004 00:10 schreef zodiakk het volgende:
De Heilige Antonio kon me niet echt boeien. Ik heb het deels uit piëteit voor 'De Fans' uitgelezen en deels om andere redenen die straks aan bod komen.

Je hebt het gelezen omdat je het idee hebt dat er iets groots gaande is waar jij geen deel aan hebt. Een parallel met de personages uit Grunbergs romans dringt zich op. Ze wanen zich buitengesloten en ondernemen wanhopige pogingen deel te hebben aan Het Leven, waar ze slechts een abstracte notie van hebben. Ze trekken grootse gevoelens aan als een chique zwart jurkje dat niet de alledaagsheid kan verhullen. Hoe meer ze op zoek gaan naar validatie, des te meer ze verdrinken in een schrijnend gebrek aan authenticiteit. De wereld lijkt verder weg dan ooit, want hij kan niet naar hun hand gezet worden. Als ze opgeslokt worden door details, is de wereld verworden tot hun wereld.

Al wat mij dan nog troost kan bieden, is de slapstick.

quote:

En ten tweede: waar is de innerlijke noodzaak van dit boekje? Ik had geen moment het idee dat de wereld iets zou missen als dit niet geschreven zou zijn, een gevoel dat Grunberg iedere pagina bij mij versterkte.

Deze constatering berust op een cirkelredenering. Als je geniet van een roman, dan vormt dat de innerlijke noodzaak. Als je zoals ik meegesleept wordt in de opbouw van een verhaal en zo nu en dan zo'n scherp geformuleerd, helder inzicht tegenkomt, zo vreselijk tragisch, maar toch zo vreselijk om te lachen, dan is dat de innerlijke noodzaak. Jij 'begrijpt' dat niet, je geniet er niet van, het lezen is een kwelling - wat zou de innerlijke noodzaak voor jou kunnen zijn? Je verspilt enkel je tijd.

quote:

Ik wil echt begrijpen wat er zo geweldig aan Grunberg is. Kan ik misschien beter 'Figuranten' lezen of iets dergelijks? Ik wilde 'Figuranten' dus eigenlijk lenen, maar opmerkelijk genoeg was het oeuvre van Grunberg uitgeleend. Vreemd.

Ik zou accepteren dat er iets groots gaande is waar ik geen deel aan wil hebben. Wie houd je voor de gek?

quote:

Op donderdag 30 september 2004 18:07 schreef zodiakk het volgende:

[..]

Dat is juist het geniepige van Grunberg, hij doet het lijken alsof hij het manuscript met een nonchalante worp over zijn rug heeft gegooid. Maar ondertussen is het de zoveelste neurose van deze tengere krullenbol. Als dit de hoop van de Nederlandse literatuur is-- als hij voor ons allen gaat, dan schrijf ik voortaan wel in het Engels. Fuck it.

Volgens mij ben je gewoon aan 't boekje begonnen met maar één gedachte : "Ik ga dit boekje, hoe dan ook, niet goed vinden."

Of anders is Grunberg echt niet jouw ding. Dat kan.

quote:

Op vrijdag 1 oktober 2004 11:04 schreef Claudia_x het volgende:

Je hebt het gelezen omdat je het idee hebt dat er iets groots gaande is waar jij geen deel aan hebt.

Nee, ik heb het niet gelezen omdat ik dacht dat er iets groots gaande is. Ik heb het gelezen omdat ik nieuwsgierig was of het daadwerkelijk wel zo groots is als anderen het doen voorkomen. En met voorkomen bedoel ik vooral het enthousiasme willen delen met anderen. Nieuwsgierigheid komt echt niet alleen voort uit de aanname dat als jij, of anderen, er enthousiast over zijn, er dus iets groots voor mij gaande is, maar wel als mensen de behoefte voelen om er zo hoog over op te geven.

quote:

Een parallel met de personages uit Grunbergs romans dringt zich op. Ze wanen zich buitengesloten en ondernemen wanhopige pogingen deel te hebben aan Het Leven, waar ze slechts een abstracte notie van hebben. Ze trekken grootse gevoelens aan als een chique zwart jurkje dat niet de alledaagsheid kan verhullen. Hoe meer ze op zoek gaan naar validatie, des te meer ze verdrinken in een schrijnend gebrek aan authenticiteit. De wereld lijkt verder weg dan ooit, want hij kan niet naar hun hand gezet worden. Als ze opgeslokt worden door details, is de wereld verworden tot hun wereld.

Al wat mij dan nog troost kan bieden, is de slapstick.

Ok, dus als ik dit zou begrijpen dan zou ik meteen enthousiast over Grunberg moeten zijn?

quote:

Deze constatering berust op een cirkelredenering. Als je geniet van een roman, dan vormt dat de innerlijke noodzaak. Als je zoals ik meegesleept wordt in de opbouw van een verhaal en zo nu en dan zo'n scherp geformuleerd, helder inzicht tegenkomt, zo vreselijk tragisch, maar toch zo vreselijk om te lachen, dan is dat de innerlijke noodzaak. Jij 'begrijpt' dat niet, je geniet er niet van, het lezen is een kwelling - wat zou de innerlijke noodzaak voor jou kunnen zijn? Je verspilt enkel je tijd.

As je niet geniet van een roman, kan je nog wel een bepaalde noodzaak in de vorm van het schrijven zien. Dat bedoel ik met innerlijke noodzaak. Dat er een soort krachtstroom in de zinnen zit. Meer bedoelde ik er niet mee. Voordoen alsof met het 'begrip' prijzende bijvoeglijke naamwoorden zoals 'scherp, 'vreselijk' en 'helder' als vanzelfsprekend gezien moeten worden, laat je eerdere analyse meer en meer op jezelf van toepassing zijn. Je geef je eigenlijk best wel bloot hier, zo lijkt het. Een kwestie van too much information.

quote:

Ik zou accepteren dat er iets groots gaande is waar ik geen deel aan wil hebben. Wie houd je voor de gek?

Ik ben jou niet. Ik geloof wel in tweede kansen. Jij niet?

quote:

Op vrijdag 1 oktober 2004 12:34 schreef zodiakk het volgende:

Nieuwsgierigheid komt echt niet alleen voort uit de aanname dat als jij, of anderen, er enthousiast over zijn, er dus iets groots voor mij gaande is (...)

Je hebt mijn posting dus toch begrepen.

quote:

Voordoen alsof met het 'begrip' prijzende bijvoeglijke naamwoorden zoals 'scherp, 'vreselijk' en 'helder' als vanzelfsprekend gezien moeten worden, laat je eerdere analyse meer en meer op jezelf van toepassing zijn.

Dat maak ik zelfs meer dan duidelijk.

quote:

Je geef je eigenlijk best wel bloot hier, zo lijkt het. Een kwestie van too much information.

Ik geef me voortdurend bloot, maar het wordt zelden begrepen.

quote:

Ik ben jou niet. Ik geloof wel in tweede kansen. Jij niet?

Ik geloof zelden in tweede kansen. Ik heb mijn inschattingsvermogen namelijk erg hoog zitten; na de eerste be- of veroordeling blijk ik er zelden naast te hebben gezeten. Uit De heilige Antonio kun je prima de stijl van Grunberg proeven, evenals de sfeer die hij in zijn fictie oproept. Als deze slapstick je niet bevalt -begrippen als 'droog', 'bitter' en 'tragikomisch' zijn al gevallen- dan lijkt het mij weinig aantrekkelijk om jezelf meer te kwellen. Maar je zou natuurlijk op rigoureus kunnen gaan en bijvoorbeeld Gstaad lezen.

Ik heb het boek eindelijk binnen, snel beginnen met lezen

nee, ik heb het niet gezien dus, ben inmiddels wel begonnen in het boek veelbelovend

quote:

Op woensdag 22 september 2004 14:27 schreef Wepeel2 het volgende:

[..]

Ik vond sommige verhalen in Grunberg Rond De Wereld wel een wat vreemd einde hebben, maar waarschijnlijk ben ik geestelijk niet capabel genoeg om een 100% score te halen wat betreft het doorgronden van het brein van Grunberg.

Kijk daar heb ik dan ook weer verschrikkelijk last van. Ben nu bezig in Grunberg rond de wereld en af en toe ben ik de brave man helemaal kwijt.

ik ben inmiddels bijna 200 pagina's ver in de joodse messias en ik weet eigenlijk niet goed wat ik er van moet denken, toch best wel wazig. ik leees gewoon stug door, wordt nog wel beter denk/hoop ik dan maar

Diep gestoord iemand, heeft dringend hulp nodig.

Buiten dat ook een bijzonder oninteressant schrijver. Kan niet begrijpen dat zijn boeken zoveel gelezen worden en verkocht worden want er is niets aan! Tjonge wat een straf zeg, een boek van Arnon Grunberg te moeten lezen.

Arnon heeft de Ako-literatuurprijs 2004 gewonnen!

quote:

Op maandag 26 februari 2001 15:22 schreef yvonne het volgende:
Bij Fantoompijn,
Ik had beter het telefoonboek kunnen lezen, volgens mij was dat spannender geweest.
De man spreekt me niet aan, jammer, maar ik zal ook nooit meer een poging wagen.

Nu met die reclames. ! !

Is ie nou nog steeds met dat rare duitse mens wat een tumor heeft getrouwd? Of was dat een publiciteitsstunt..?

Vroeger hadden we nog een avondvullend programma met relletjes. AKO is ook al gedevalueerd.

quote:

Op vrijdag 22 oktober 2004 19:37 schreef Bioslock het volgende:

[..]

Nu met die reclames. ! !

Scherp gezien !
Ik las het al een tijdje geleden, maar dacht dat ze die grap juist daarom maakte. Maar die post komt al uit 2001 ... ver voor die reclames ...