I'm a child, i'm a mother
I'm a sinner, i'm a saint
quote:GGZ??
Op maandag 23 juni 2003 19:54 schreef The Bitch het volgende:
heeft iemand ervaring hoe het er aan toe gaat bij een intake gesprek bij het ggz?
Enne... die nick......
ken iemand die bij de technische dienst heeft gewerkt in eindhoven bij de ggze, maar daar heb je denk ik niks aan... 
Denk dat het hetzelfde eraan toe gaat als ergens anders?
Neem mijn uitspraken niet met een korreltje zout, maar met een fust bier...
quote:Lekker overbodige post.....
Op maandag 23 juni 2003 22:27 schreef WebForce het volgende:
Nee
(ja, deze van mij ook...)
Fotoboek!!
quote:Bron:www.ggzoostbrabant.nl
Intakegesprek
Na ontvangst van het aanmeldingsformulier worden cliënt en verwijzer uitgenodigd voor een gesprek. Dit noemen we een intakegesprek. De medewerker die met u dit gesprek voert is een 'intaker'. Intaker en cliënt bespreken samen wat de wensen en behoeften van de cliënt zijn en wat zijn mogelijkheden en beperkingen zijn. Zij kijken daarbij naar aspecten als wonen, dagbesteding, sociale contacten, gewenste begeleiding enzovoorts. Ook wordt besproken wat de cliënt op korte en langere termijn wil bereiken
In het intape gesprek vragen ze heel veel dingen.
Gaat voornamelijk over waarom je daar naar toe komt. Wat je doet in het dagelijkse leven. Hoe je jeugd eruit heeft gezien. Hoe je leefomgeving is. En dat soort dingen.
Wat ik zelf wel het irritante vind daar is dat ze in werkgroepen werken.
Dat intape gesprek heb je bij persoon X, dan wordt dat in een werkgroep besproken en gaan ze kijken waar je het best naar toe kan. Psycholoog, psychiater en dat soort dingen.
En dan heb je het volgende gesprek bij persoon Y en ga zo maar verder.
Je loopt dus elke keer je verhaal tegen andere mensen te vertellen.
Praten is wel fijn dan, maar ik kan alleen praten als ik er een beetje vertrouwen in heb, ook in die mensen daar. En dat krijg je niet als je telkens naar iemand anders wordt doorverwezen.
Het eerste gesprek moet je gewoon het probleem vertellen en wanneer het mis gaat etc. Gaat hij/zij beetje vraagjes stellen enzo...
Daarna gaan zij het binnen de organisatie in een vergadering bespreken, wat het probleem is en wat de beste manier van aanpakken is.
Daarna wordt je uitgenodigt om weer te komen en dan legt die man/vrouw je uit wat volgens hun de beste oplossing is.
Bij mij zeiden ze dat ik een tijdje naar een opvang tehuiszou moeten ofzo, omdat ik te koppig en eigenwijs of iets dergelijks ben/wa, en dat die 'koppigheid' niet werkt in deze maatschappij....en in die opvang leren ze je dus dingen doen die je eigenlijk niet WILT doen, maar dan kijken ze hoe je erop reageert enzo en dan moet het na een tijdje beter met je gaan omdat je dan weer in een vast leefritme komt ofzo.
Nou was ik het ten eerste al niet eens met dat ik extreem koppig zou zijn of iets dergelijks; ik werd gewoon depressief als ik fabriekswerk etc moest doen, terwijl ik een getest IQ van boven de 140 heb en gewoon afwisselend en creatief werk wil hebben. Dus iedere keer als ik dat soort baantjes ging proberen, dan was ik na een paar dagen al helemaal 'gebroken'...
(Ik moest dat soort baantjes wel aannemen omdat ik met een conflict op school geen examen mocht doen; ging over de verplichte boekenlijsten lezen)
Ten tweede heb ik een vaste relatie, dus ik ga niet opeens ff een paar maanden ergens anders heen. Ten 3de heb je ook nog de publieke opinie, die je altijd zult blijven beoordelen als ze wetend atje in zo'n 'gesticht' bent verbleven...terecht of onterecht...
Ik ben wel ff naar die plek toegeweest om een praatje te maken met die directrice of whatever, waarschijnlijk gewoon een vrouw die bepaalt of ik er thuishoor...en zij kwam ook tot de conclusie dat die plek geen goede oplossing zou zijn voor mij, omdat het meer iets is voor mensen die ontevreden over zichzelf zijn. En ik ben heel tevreden over mezelf. 
Dus daarna belde het GGZ me nog eens, en zeiden dat ik 'hun advies in de wind gooide en dat ze me dan verder ook niet meer van dienst kunnen zijn' , wat ik persoonlijk erg raar vindt/vond, want heb nog steeds wel last van depressie...
Dus persoonlijk ben ik niet tevreden over mijn ervaring met het GGZ, maa dat zal voor vele anderen anders zijn 
Al met al, ben ik dus ook benieuwd naar ervaringen van anderen. Ik heb er hier al wat gelezen, maar of ik daar nu zo blij van moet worden
Natuurlijk moet je het zelf uiteindelijk zien.Daarom ben ik ook benieuwd naar hoe het intakegesprek van de The Bitch is verlopen, of moet je nog naar dat gesprek toe?
quote:ik moet op 30 juli, maar het is alleen maar een assertiviteit/faalangst training, ik heb er op school een cursus er over gehad en dat was 10 uur, 1 uur per week, en daarna was het letterlijk zo van: nou dit was de cursus wil je verder geholpen worden moet je naar een psyg, alleen wat ik raar vind is dat jij een verwijsing van de huisarts kreeg, ik belde de huisarts op en die zij dat ze dat niet deden
Op woensdag 25 juni 2003 14:41 schreef Tiga het volgende:
Ik ben dus vandaag bij de huisarts geweest en heeft me ook doorverwezen naar de ggz. Heel stom misschien, maar ik zie een beetje op tegen het intakegesprek (duurt nog wel 4-6 weken, dus kan me er nog op voorbereiden). Ik vind het al zo moeilijk om dingen te vertellen (ik weet wel dat ik dat moet doen enzo), maar idd, als je straks verschillende mensen voor je ziet (wat dus wel zo zal zijn in het begin) vind ik het nog eens extra moeilijk.
Al met al, ben ik dus ook benieuwd naar ervaringen van anderen. Ik heb er hier al wat gelezen, maar of ik daar nu zo blij van moet worden
Daarom ben ik ook benieuwd naar hoe het intakegesprek van de The Bitch is verlopen, of moet je nog naar dat gesprek toe?
dus heb ik het zelf allemaal geregeld?
I'm a child, i'm a mother
I'm a sinner, i'm a saint
Beetje cynisch misschien dit, maar goed, dat zijn nu eenmaal de ervaringen die ik heb. Ik hoop niet dat dit je ontmoedigt, ik ga zelf ook weer in therapie na de zomer, het feit dat ik tot nu toe drie "mindere goden" (understatement) als therapeut heb gehad betekent niet dat er nergens fatsoenlijke therapie te vinden is, houd ik mezelf maar voor.
Edit: Was in de war met de GGD, srry
[Dit bericht is gewijzigd door Pizza_Shooter op 26-06-2003 08:13]
- Beverly Sills
quote:Ik ben daar heen gegaan met de boodschap dat ik zoals ik nu ben en denk enzo, dat ik me daar absoluut niet goed bij voel en dat ik er zelf niet meer uitkom en daar mijn inziens wellicht wat hulp bij nodig heb. Die boodschap alleen al was voor hem genoeg om voor mij een brief op te stellen voor Altrecht. Ik weet ook niet waarom bij jou niet.
Op woensdag 25 juni 2003 19:31 schreef The Bitch het volgende:[..]
alleen wat ik raar vind is dat jij een verwijsing van de huisarts kreeg, ik belde de huisarts op en die zij dat ze dat niet deden
quote:Ja, dat idee heb ik ook een beetje. Niet dat ik veel ervaring heb, maar het is ook een beetje hoe je zelf denkt op dat moment. Nu heb je waarschijnlijk natuurlijk meerdere gesprekken, maar goed, wat je als eerste verteld, daar wordt toch alles een beetje aan opgehangen en hoe ze je het beste kunt behandelen.
Op woensdag 25 juni 2003 19:38 schreef sheila_na_gig het volgende:
Ik heb bij die intakes (en trouwens ook bij andere gesprekken met psychologen/therapeuten) altijd het gevoel dat ik zo'n figuur elke kant op kan sturen die ik wil.Beetje cynisch misschien dit, maar goed, dat zijn nu eenmaal de ervaringen die ik heb. Ik hoop niet dat dit je ontmoedigt, ik ga zelf ook weer in therapie na de zomer, het feit dat ik tot nu toe drie "mindere goden" (understatement) als therapeut heb gehad betekent niet dat er nergens fatsoenlijke therapie te vinden is, houd ik mezelf maar voor.
Ik vind het trouwens knap dat je nog denkt dat je ergens wel therapie kunt krijgen waar je je goed over voelt. ik zou dat al niet meer doen, maar misschien is dat ook wel een beetje het probleem .
succes iig!
Mijn eerste ervaring met de (toen nog) riagg, was eigenlijk best een goede. De intake sloeg echt nergens op (dat mens heeft met totaal onderschat, maar dat lag mede aan dat ik niet zoveel durfde te zeggen en zij vroeg steeds maar niet door...), maar ik kreeg wel een prettige hulpverlener, waar ik goed mee door de bocht kon.
Nu heb ik weer gesprekken bij de ggz, in een andere plaats (ik weet niet of het daaraan ligt), maar ik heb hier al 2 hulpverleners getroffen met wie het absoluut niet klikt. Ik krijg het idee dat ze hier alleen maar prutsers hebben ofzo.
Morgen waarschijnlijk mijn laatste gesprek, want ik heb geen zin om ermee door te gaan. Ik schiet er echt niks mee op en ga eens kijken of ik niet iets anders kan vinden...
quote:Jeetje, dat klinkt niet echt bemoedigend allemaal. Wat vervelend allemaal voor je
Op maandag 30 juni 2003 20:24 schreef Nijna het volgende:
Nu heb ik weer gesprekken bij de ggz, in een andere plaats (ik weet niet of het daaraan ligt), maar ik heb hier al 2 hulpverleners getroffen met wie het absoluut niet klikt. Ik krijg het idee dat ze hier alleen maar prutsers hebben ofzo.
Morgen waarschijnlijk mijn laatste gesprek, want ik heb geen zin om ermee door te gaan. Ik schiet er echt niks mee op en ga eens kijken of ik niet iets anders kan vinden...
Hoe voel je je er nu allemaal bij dan? En weet je al wat je nu wilt gaan proberen?
De huisartsen bij het medisch centrum, waar ik kom, vragen bij doorverwijzing ook altijd eerst of het je je financieel kunt veroorloven (bijv. d.m.v. een verzekering) om naar een vrijgevestigd psycholoog te gaan.
En anders misschien toch maar een psycholoog ofzo die niet bij de ggz zit (ik heb t idee dat ze daar een beetje vastegeroest zijn...).
Ik denk er nog even over na en misschien ga ik nog wel eens even bij mijn huisarts vragen of die misschien nog een idee heeft.
Af en toe wordt ik er een beetje moedeloos van, en ben ik best wel bang om weer terug te zakken. Maar vooralsnog red ik het best aardig. 
Maar ik ga er dus over een paar uur heen en ik ga proberen ook echt alles te zeggen. Ik wil niet meer zo, dus het zal wel moeten. Maar bang blijf ik....
quote:Nou, dat ging dus niet door. Ze belden anderhalf uur van te voren af dat de man ziek was geworden. Kan natuurlijk gebeuren, maar ik vind het echt zoooo kut. Ik had me er helemaal op ingesteld enzo. Nu moet ik waarschijnlijk drie weken wachten op een nieuwe afspraak.
Op dinsdag 8 juli 2003 10:15 schreef Tiga het volgende:
Maar ik ga er dus over een paar uur heen
En ik voelde me al zo klote; ik weet even niet zo goed hoe ik in godsnaam die weken moet overbruggen.
|
|
