quote:Komt door een borstverkleiningsoperatie begin jaren 90. Het was al wel zo'n moderne operatie waarbij de tepels "op steeltjes" blijven staan maar er zijn blijkbaar toch nog iets teveel melkklieren verwijderd.
Op 17 maart 2001 09:50 schreef just me het volgende:
waar dan wel aan? Just Me is al 18 jaar actief betrokken bij het borstvoedings-gebeuren vandaar deze nieuwsgierige vraag.
Wel jammer, maar we hebben het iig geprobeerd en het heeft z'n positieve effecten op de baarmoeder gehad. Het voordeel is dat ik haar nu ook kan voeden (dat is zoooo leuk 
) en dat we de nachtvoeding af kunnen wisselen.
Van harte gefeliciteerd met Annabel (wat een prachtige naam overigens!)
Ik vind het echt heerlijk om de verhalen hier te lezen, hoewel ik zelf niet de behoefte heb tot het krijgen van kinderen, deels omdat ik het niet wil, deels omdat het lichamelijk te veel risico's met zich mee zou brengen. En zo kan ik toch een beetje van de sfeer proeven. Dank jullie wel allemaal.
When I rush it hits me
Vanmorgen weer op controle geweest bij de verloskundige. Ik maakte me best zorgen om mijn bloeddruk maar die was helemaal keurig.
Ik hou enorm veel vocht vast en dus was ik lekker aangekomen 
Voor de zekerheid wil de verloskundige toch een suikerziekte test laten doen om dat iig uit te sluiten.
Ik moet dan van de week gewoon ontbijten, om 11 uur bloed laten prikken, om 12 uur lunchen, en dan om 13.00 en om 13.30 uur weer bloed laten prikken. Ach ja we hebben toch niks anders te doen dan heen en weer sjezen naar het ziekenhuis.
De baby was prachtig gegroeid en mijn buik ook. Door het vocht heb ik enorme dikke voeten, vooral aan het einde van de dag. Ik let er goed op om ze steeds goed hoog te houden ( heb nu een voetenbankje bij de computer) en ik moet vooral niet vergeten veel te drinken.
De babykamer is ook al bijna klaar, we moeten alleen nog gordijntjes en plintjes.
De commode is geschilderd en de spulletjes kunnen nu gewassen en ingeruimd.
Leuk hoor, al die piepkleine kleertjes
Tenslotte nog een actuele foto van mijn buik 
[Dit bericht is gewijzigd door Lois op 27-03-2001 03:40]
Eva ♥ en Iris ♥
[Dit bericht is gewijzigd door Lois op 27-03-2001 03:40]
Eva ♥ en Iris ♥
Aai doe not envie joe!!!De buik! Zie ik nu pas! Ach, tis een schattig zwangerscapsbuikkie, voor de rest toch niet te dik?
[Dit bericht is gewijzigd door Catootje op 29-03-2001 11:02]
....maar daarna ben ik weer triestig...
Ik zit midden in een of andere groeispurt en het valt allemaal even niet mee.
Mijn baarmoeder zit nu ruim boven mijn navel en nog even en mijn borsten hangen gewoon op mijn buik
Normaal heb je een vlak stuk tussen je navel en tot onder je borsten. Nou die is hier bijna weg. Ben 1 grote buik intussen.Door die groeispurt ben ik erg moe, alles lijkt wel knel te zitten, maag darmen en longen, en ik ben nogal kortademig en benauwd.
Volgens Jeroen snurk ik ook ineens onwijs 's nachts
Slapen word langzamerhand een beetje een probleem. Ik slaap ontzettend licht en word vaak midden in de nacht hyperactief wakker.
Met als gevolg dat ik overdag als een dweiltje rondloop en 's avonds en 's nachts perse wil opruimen en schoonmaken.
Echt heel belachelijk.
Maar ja die kleine is gewoon hardstikke actief 's nachts en doorslapen terwijl je ribben liefdevol verrot getrapt worden is niet echt mogelijk
.Nog 10 weekjes. Gisteren in het ziekenhuis, daar was ik bloed prikken voor de suikertest, zat een laborante mij aandachtig op te nemen. "Je moet zeker nog maar een paar weekjes he, je bent zo enorm".
Heel fijn en ik voelde me al zo olifanterig 
.
Nogal wat mensen werpen een blik op mijn buik en zeggen: "Goh dat kan nooit lang meer duren".
Nou wel dus!
Ach laat ze maar lullen, ik kan voorlopig toch nog geen afstand doen van het gezellige getrappel in mijn buik. Hoe pijnlijk de kleine af en toe ook kan trappen, het is uitermate gezellig om overal waar je naar toe gaat gezelschap te hebben. Het is net een klein binnenpretje die op de vreemdste momenten opduikt. Ik loop midden in de supermarkt en ineens word er dringend op mijn navel geklopt of keihard tegen mijn blaas aangetrapt. Ik loop dus ook vaak met een enorme dwaze grijns op mijn gezicht waarop mensen je ook weer raar aankijken .
Ondanks alle ongemakken met slapen, lopen en overeind komen enzo is het nog steeds het mooiste wat ik ooit heb meegemaakt.
Op sommige momenten is het heel onrealistisch dat er een echt mensje uitkomt straks en op sommige momenten kan je elkaar ook in opperste paniek aankijken met de wetenschap dat je straks verantwoordelijk bent voor zo'n klein guppie.
Gelukkig duurt een zwangerschap 9 maanden want die tijd heb je ook echt nodig om er naar toe te groeien.
* Lois gaat weer verder geboortekaartjes uitzoeken
Eva ♥ en Iris ♥
Je word overspoeld met dikke boeken van de drukker met onnoemelijk veel keus.
Humor, eenvoud, zoetsappig en ronduit
En dan de teksten....
* Lois worsteld zich door de volgende stapel
Gisteravond waren we in de Ikea. Ik had vrij strakke kleren aan waardoor mijn buik enorm uitkwam.
We stonden in de rij voor het buffet toen er ineens een kindje aangelopen kwam. Die ging voor me staan maar dan heel dicht tegen mijn benen. Hij keek omhoog en zag alleen maar buik
Vervolgens rende het ventje terug naar zijn mama en schreeuwde de hele Ikea door : "Mamaaaaaaaa, die mevrouw heeft echt een hele dikke buik en er zit een baby in! "
Wij moesten echt vreselijk lachen. Alle hoofden draaiden onze kant op. Die moeder nog op zachte toon : " Ja daar zit een baby in" en probeerde het jongetje tot kalmte te manen. Maar die was helemaal door het dolle, kon ook niet stoppen met kijken.
Kinderen kijken zowiezo met minder gene dan volwassenen. Volgens Jeroen ( die daar erg op let) kijken heel veel mensen die langslopen even snel naar mijn buik maar kinderen kunnen gewoon vol overgave en met een bepaalde fascinatie even heerlijk staren.
Eva ♥ en Iris ♥
En hoe gaat het met de kersverse vader Mees ??
Eva ♥ en Iris ♥
..nee hoor, we hadden er nog meer, maar waar die gebleven zijn?Mees heeft het veels te druk met Annabel .
Gaat met jou alles goed Lois? Je 'mag' al bijna denk ik??
....maar daarna ben ik weer triestig...
quote:Nee hoor Lois, je bent niet de enige zwangere nog..
Op 05 april 2001 05:52 schreef Lois het volgende:
Heeee ik ben hier toch niet de enige zwangere nog ???
Zoals sommige wel weten gaat het met mij even niet zo goed op het moment.. ik worstel met een hele zware griep waardoor ik eerst in een bus neerging en per ambulance richting ziekenhuis werd vervoerd en vervolgens naar huis werd gestuurd onder het mom "U bent gezond".. ik kon niet lopen of rechtop zitten maar de taxi werd echtwel gebeld voor me..
En daarna terwijl ik zat te wachten op mijn termijnecho in de wachtkamer neerging en in een artsenkamer werd neergelegd tot ik werd geroepen voor de echo..
Nou ja, het goede nieuws.. ik ben nu op dit moment 15 weken en 5 dagen zwanger en met het kind is alles goed..
Ik ben op dit moment bij mijn zuster in huis en de scanner hier doet het niet goed dus op de foto's zullen jullie even moeten wachten..
Maar alles zit erop en eraan en al voel ik me op dit moment even niet zo heel erg zwanger ik ben toch wel dolblij dat ik het zelf gezien heb..
Het gewicht wat ik aangekomen was ben ik inmiddels alweer kwijt omdat ik zeker de eerste week van mijn griep nix binnen hield...
Dus ik ga voorlopig even aansterken bij mijn zuster in huis.. met allemaal vieze drankies enzow 
Ik zal proberen wat vaker van me te laten horen.. maar ik kan nog niet te lang rechtop zitten.. maar geloof me.. ik ben jullie nog niet vergeten hoor en ik mis sommige van jullie echtwel heel erg..
Oww, en aan sporten zal je wel helemaal niet moeten denken maar: er schijnt een video te bestaan met zwangerschapssport (met zo'n kerel voorop, die instructies gilt in een microfoontje..)
....maar daarna ben ik weer triestig...
Ik heb je echt vreselijk gemist, al die babychatten enzo
Met mij gaat ook alles redelijk, ik heb alleen afgelopen maandag te horen gekregen dat ik zwangerschapssuikerziekte heb.
Dat verklaard de enorme groei van mijn buik en alle kilos.
Ik moet nu echt een heel sober dieet volgen, alle suikers laten staan, vetarm, weinig koolhydraten, weinig fruit etc. etc.
Dan word over 2 weekjes het suikergehalte nogmaals getest. Als het binnen de perken blijft hoef ik geen insuline te spuiten.
De bijkomende complicaties zijn dat het kindje veel te veel snoept van het suiker in het vruchtwater en dus veel te groot word om via de normale weg geboren te worden. Of dat het kindje veel eerder wil komen dan de uitgerekende datum.
Ik moest ook een thuisbevalling maar uit mijn hoofd zetten 
Dat was even omschakelen, ik had een nogal romantisch idee van bevallen in mijn eigen slaapkamer en dan lekker met zijn 3tjes de 1e uren doorbrengen.
Maar goed, ik ga me nu niet al te druk maken, vind het allemaal al eng genoeg.
We zijn ondertussen alle dingen aan het afmaken zodat we straks in alle rust kunnen kijken wat er gaat gebeuren. De kinderwagen en de maxi cosi gaan we vanavond eindelijk ophalen ( stomme levertijden ook) en de babykamer is op de gordijnen na klaar.
De kaartjes zijn ook besteld en ik hoef alleen nog de kleertjes te wassen en te strijken.
Ik ben afgelopen maandag toch maar begonnen met zwangerschapsgym. En ik moet eerlijk toegeven ondanks alle bezwaren die ik had is het stiekum toch wel een beetje leuk
De angst voor bevallen werd steeds groter bij me en het bezig zijn met oefeningen en het contact met andere (net zo bange) zwangeren helpt wel.
Nog 9 weekjes en dan zullen we eindelijk weten wie er zo driftig tegen mijn ribben aan zit te schoppen terwijl ik dit typ
Eva ♥ en Iris ♥
....maar daarna ben ik weer triestig...
Over werk gesproken: aanstaande maandag is mijn laatste dag. En vandaag eigenlijk mijn op-een-na-laatste. Maar door die fijne staking van de NS zit ik nu gewoon lekker thuis. Er zijn ergere dingen.
En vanaf komende dinsdag heerlijk officieel zwangerschapsverlof. Kan ik eindelijk de keuken gaan schilderen, de keukenkastjes uitsoppen, de tuin in toonbare staat brengen, de kleertjes wassen en strijken (nou ja, naar dat laatste kijk ik niet echt uit) enzovoort. Tja, typisch gevalletje van te veel hooi op de vork in combinatie met nesteldrang (bah wat vermoeiend!). Zal proberen me een beetje in te houden dus...
Met de zwangerschap gaat het - voor zover ik kan beoordelen - nog steeds goed. Kindje zit bijna tegen mijn ribben aan te schoppen, dus dat gaat nog fijn worden. Alleen is mijn buik al zo veel lager gaan zitten: volgens mij is-ie echt aan het indalen. Wel gek hoor, want ik heb ineens helemaal niet meer het idee dat ik een grote buik heb. Hoewel het volgens Marco wel meevalt: "tjee, als je zo staat heb je een enorme buik!..."
Wel nog veel last van maagzuur; inmiddels helpt Gaviscon forte (notabene) ook al niet meer. Zal jullie er niet mee gaan vervelen, maar het is lastig.
O ja, gisteren nog de partnerles van de zwangerschapscursus gehad. Was met name erg gezellig. Blijkt die man van mij toch stiekem allerlei dingen over bevallingen enzo gelezen te hebben (dat zie ik hem nooit doen), en daarom wist-ie eigenlijk al heel veel. Lief he.
Tot zover. Geen wereldschokkende dingen dus, maar dat hoeft ook niet.
N.
Enne, natuurlijk heel veel sterkte voor degenen die het even wat moeilijker hebben! Ik ben nu redelijk opgewekt, maar dat is ook wel eens anders hoor! Dat denk ik dat het nooit goed gaat komen, en dat ik bijvoorbeeld al heel veel vruchtwater heb verloren, maar dat zelf nog niet gemerkt heb, en dat het kindje niet meer goed beweegt, en dat er vast vanalles aan de hand is maar dat ik het zelf nog niet gemerkt heb.... Pieker pieker, schijnt erbij te horen. En dan die enge bevalling er ook nog bij, en vervolgens het kraambed dat toch ook niet echt overloopt van je fysiek goed voelen, hoe moet dat allemaal??? Ik heb besloten om er voorlopig niets meer over te lezen, ik word er alleen maar ongerust van. En de roze wolk - waar ik toch al nauwelijks last van had - verdwijnt helemaal, en dat lijkt met toch ook niet de bedoeling van al die info...
[Dit bericht is gewijzigd door Nausicaa op 05-04-2001 13:05]
Sterkte meid
En dat je maar snel van die rotgriep afkomt.
Het hoeft heus niet zo te zijn dat je een groot kind krijgt mijn kinderen waren tussen de 2750 gram en 3120 gram dus zo groot is dat niet he.
Ik hoop dat je je eigen niet te druk gaat maken hierover hoor,niet dat je gaat denken dat je straks een reus van een kind krijgt,anders vraag eens bij de verloskundige als ze je buik onderzoekt hoeveel dat ze de baby schat(het gewicht) dat kunnen ze over het algemaan vrij goed misschien dat dat je dan een stukje rust geeft hier in.Nou geniet er nog maar van die 9 weken het is zo om voor je het weet.
Veel liefs ingrid.
quote:Bovenop die heerlijke griep heb ik nu ook een holte-ontsteking
Op 07 april 2001 12:17 schreef Jewel het volgende:
Nonick, meid ik vroeg me al af hoe het met je was.
Sterkte meid
En dat je maar snel van die rotgriep afkomt.
Het lijkt wel of ik werkelijk alles achter elkaar krijg nu..
Maar goed.. goed nieuws is dat ik weer eet dankzij mijn zuster en dat alles binnen blijft
De kilo's die ik kwijt was komen er vast weer snel aan
Ik voel me ziek maar gelukkig ook weer een beetje zwanger nu.. dat gevoel was even helemaal verdwenen..
Jewel, lief dat je aan me denkt meis
En Lois.. heel veel sterkte de komende tijd.. had ik al gezegd maar kan ik niet vaak genoeg zeggen
quote:Ik hoop dat je snel weer de ouwe vrolijke Nonick bent met een mmoie zwangere buik
Op 07 april 2001 15:20 schreef No Nick het volgende:En Lois.. heel veel sterkte de komende tijd.. had ik al gezegd maar kan ik niet vaak genoeg zeggen
Oh, en Lois, ik heb helemaal over jouw zwangerschapssuiker heen gelezen 
*schaam*
Natuurlijk heel veel sterkte daarmee!
quote:Ik moet zeggen.. dat begint er weer aan te komen.. vadaag voor het eerst weer naar buiten geweest
Op 08 april 2001 12:43 schreef Jewel het volgende:
Ik hoop dat je snel weer de ouwe vrolijke Nonick bent met een mmoie zwangere buik
En die buik.. die groeit ineens héél hard
Zal snel weer s zorgen voor foto-updates
Ik voel me ineens zwanger joh.. Treintje is behoorlijk aan het gymmen van binnen... Roelie wil dat graag voelen maar dat lukt nog niet helaas.. maar dat zal niet lang meer duren denk ik... *denkt* voetballertje??
. Ik heb ook mijn neefje of nichtje weer voelen trappen
.Kan haast niet wachten tot het geboren is.
voor alle zwangeren
Dat stelt me al enorm gerust, ik droom snachts van enorme kindjes van minstens 10 pond enzo
Dank je wel Jewel voor je medeleven , hartstikke lief
NoNicky wat heerlijk dat het zwangere gevoel weer helemaal terug komt, er gaat ook niks boven een trappend monstertje in je buik
Doe jij het ook rustig aan en laat je lekker in de watten leggen hoor!!
De kinderkamer is af en we hebben inmiddels alle "grote" dingen die een kind nodig heeft in huis.
Ongelooflijk wat heeft dat kind een spullen
Een kinderwagen/wandelwagen ( met alle toebehoren zoals regenkappies en parasol) , een maxi-cosi ( met voetenzak) een wipstoeltje, een badje en een tummytub, een draagzak, een box + boxkleed, een wiegje, een commode en nog veel meer.
Dan heb je nog de verplichte "uitzet" ( geheel volgens de lijst van het kraamcentrum met oa. onwijs veel luiers, kammetje/borsteltje, pakjes in diverse maten, mutsjes, washandjes, babyvoeding, flessen, spenen, kruikjes,navelbandjes en noem maar op.
Affijn het hele kamertje ligt en staat er vol mee, de komende dagen heb ik het druk genoeg met wassen en strijken van al die kleine spulletjes
De kleine is inmiddels behoorlijk gegroeid en je kan merken dat de bewegingsvrijheid is afgenomen. Hij draait niet meer zo woest rondjes en als ie nu trapt kan het behoorlijk zeer doen ook. Mijn buik is een attractie op zich want regelmatig steken er voetjes uit of golft het op en neer als die kleine zich vermaakt. Je kan nu ook precies voelen hoe de kleine ligt, met zijn beentjes omhoog of opzij.
Suikervrij eten lukt gelukkig ook aardig en vanavond mag ik weer gymen met andere zwangere dames
Eva ♥ en Iris ♥
En toen begon hij (vandaag weer de mannelijke verloskundige) over een echo (en dat bieden ze bij deze praktijk eigenlijk zelden aan!). Dus ik schrik me te pletter. Nee, dat vind ik helemaal niet leuk. Want stel nou dat ze zien dat er vanalles mis is. (jaja, een typische worst-case scenario bouwer ben ik). Dat wil ik nu niet zien, zeker niet nu Marco sinds vanochtend op een vliegtuig naar Washington zit, en pas zondag weer terugkomt. Geen (medische) echo in mijn eentje.
Ik moet volgende week weer terug. En ondertussen ga ik mij steeds meer zorgen maken. BAH!
