FOK!forum / Travel / Kunst & reizen
#ANONIEMzaterdag 29 maart 2003 @ 03:55
Dus pleur dit vol met mooie gedichten en songteksten over reizen. Of schilderijen en foto's. Of wat voor kunst dan ook. Maar als je het in foto's zoekt, kom dan niet aan met je eigen vakantiekiekjes maar met een fotograaf die reizen als thema heeft genomen of zoiets.

Om met een (stukje) songtekst te beginnen:

A man walks down the street
It's a street in a strange world
Maybe it's the Third World
Maybe it's his first time around
He doesn't speak the language
He holds no currency
He is a foreign man
He is surrounded by the sound
The sound
Cattle in the marketplace
Scatterlings and orphanages
He looks around, around
He sees angels in the architecture
Spinning in infinity
He says Amen! and Hallelujah!

Paul Simon - You can call me Al

Vrij herkenbaar!

YPPYzaterdag 29 maart 2003 @ 09:01
quote:
Eiza had een hond die ze uit moest laten

Ze liep met hem een singeltje rond, hij trok haar door de straten

Eliza had hem aan de lijn; de hond was groot en zij was klein


En Bello trok haar mee, hij holde door de laan

Bello, Bello, Bello, niet zo trekken alsjeblieft

Bello, Bello, Bello, blijf toch staan


2.

Eliza rende mee, Eliza was in tranen

Hij sleurde haar heel Nederland door en boink, door de douane

En dwars door België ging de reis, door Brussel heen en langs Parijs


En Bello had nog steeds zijn plasje niet gedaan

Bello, Bello, Bello, niet zo trekken alsjelieft

Bello, Bello, Bello, blijf toch staan


3.

Zo kwamen zij in Rome, ´t is haast niet te geloven

De Paus ging voor z´n venstertje staan en heeft ze nagewoven

Is ´t heus gebeurd? ´t Is heus gebeurd; ze werd nog verder meegesleurd


Heel Italië door, langs Napels en Milaan

Bello, Bello, Bello, niet zo trekken alsjeblieft

Bello, Bello, Bello, blijf toch staan


4.

Ze kwamen bij een toren, Bello en Eliza

Die toren die stond helemaal zó, het torentje van Pisa

En daar is Bello blijven staan en daar heeft hij z´n plas gedaan

Eindelijk, hè hè


Dat heb je met zo´n hond, zo´n hond is niks gedaan

Bello, Bello, Bello, niet zo trekken alsjeblieft

Bello, Bello, Bello, blijf toch staan


Bello van Annie MG Schmidt dus.

Een kinderliedje, dat wel. Toch ben ik er veel mee bezig geweest. Ik heb tijden gelooft dat Pisa, Rome en Parijs op loopafstand lagen. Ik snapte dan ook nooit dat we daar niet een dagje naartoe gingen.

Ypezaterdag 29 maart 2003 @ 09:03
quote:
Op zaterdag 29 maart 2003 09:01 schreef YPPY het volgende:

[..]

Bello van Annie MG Schmidt dus.

Een kinderliedje, dat wel. Toch ben ik er veel mee bezig geweest. Ik heb tijden gelooft dat Pisa, Rome en Parijs op loopafstand lagen. Ik snapte dan ook nooit dat we daar niet een dagje naartoe gingen.


ja een leuk familiedagje
#ANONIEMzaterdag 29 maart 2003 @ 17:48
quote:
Op zaterdag 29 maart 2003 09:01 schreef YPPY het volgende:
Bello van Annie MG Schmidt dus.

Een kinderliedje, dat wel. Toch ben ik er veel mee bezig geweest. Ik heb tijden gelooft dat Pisa, Rome en Parijs op loopafstand lagen. Ik snapte dan ook nooit dat we daar niet een dagje naartoe gingen.


Hikzondag 30 maart 2003 @ 12:25
quote:
Ik liep naar buietn met een gevoel van ontsteltenis. Had ik daarnet werkelijk gezegd dat ik terug wilde naar India? Ik was nog maar een paar uur terug in Engeland en alle narigheid begon al uit mijn gedachten te tuimelen. Verstandelijk kon ik alles nog afwegen en vaststellen dat ik me de meeste tijd behoorlijk rot had gevoeld, maar ik was zo blij dat ik het achter de rug had (en overleefd), dat alle andere gevoelens verbleekten. In mijn beleving begon mijn reis te veranderen in iets dat op een vage amorfe manier "goed" was geweest. Ik begon het vermogen te verliezen om onderscheid te maken tussen het plezier van het-gedaan-te-hebben en de ellende van het-te-doen. Dat plezier was zo intens dat het de rest overwoekerde. Zo kon ik me écht niet meer herinneren hoe vreselijk die busreizen waren geweest - ik kon dat eindeloze gehotsebots en de pijn in mijn beurse reet niet meer terughalen, maar ik wist nog wél hoe mijn hart had gejubeld toen ik in de verte die majestueuze bergen zag opdoemen.
Al die tegenstrijdige emoties gingen door een zeef die alle ongerief en ellende wegving. Ik voelde aan dat ik op het laatst alleen nog maar heldere, eenduidige en dierbare herinneringen zou hebben. Mijn reis door India begon te veranderen in de "fantastische ervaring" van iemand anders.
Uit: Ben je ervaren? Van William Sutcliffe

Een heerlijk lachwekkend boek over al die ándere vreselijke backpackers

En in het bovenstaande zit toch in ieder geval die ene waarheid: dat je achteraf alleen maar de leuke dingen onthoudt, zélfs van de dingen die eigenlijk ellendig waren!
Goh... daar ga ik eens een topic over openen!

YPPYmaandag 31 maart 2003 @ 17:41
Omdat ik dit topic toch wel leuk vind, nog 2 kunstdingen.


Van Dali

Deze had ik op mijn kamer hangen en staat voor mij voor een zware reis vol met tegenslagen.


Van Escher
Een eindeloze reis

#ANONIEMwoensdag 14 mei 2003 @ 02:01
Dit gedicht stond op de ramen van een pand in Antwerpen;
quote:
dit is een onbekende plek,
dit is een gedicht in deze stad
waarin je al die jaren kwam en ging,
door altijd zon, altijd regen, altijd wind,
totdat je hier stond, en dit las.

    Rutger Kopland

Mooi!