De Provincie
Een ogenschijnlijk vriendelijke lach
lijkt aan de orde van de dag
edoch achter deze façade van vriendelijk zijn
schuilt heel wat incestueus venijn.
Kinders met zes tenen aan elke hand
staan voor schaamte en lust garant
deze creaturen Gods worden dan ook rap verbrand
dames en heren: welkom in Neptolerantland!
Met de sappige weiden en de grazende koeien indachtig,
overpeinzend de continuïteit, de rijkheid, oh wat prachtig!
Pardoes stuit ik op, tijdens mijn darteling in de wei
op een lieflijk paartje, bezigend een lustelijk gevrij.
Middels een scherpe blik staat de lieflijkheid echter op de tocht,
een pastoor is bezig zijn dode vader te neuken, nadat hij de grafdelver had omgekocht.
Geschokt zal de gemiddelde provinciaal geenszins zijn,
toch doet het een nietsvermoedende natuurgenieter heel veel pijn.
Oh, Provincie, oh Provincie
waar is uw onschuldigheid gebleven?
wellciht in het zaad van Uw pastoor Gert Krommenie,
die na zijn necrofiel-incestueuze orgasme nog ligt na te beven?
Een ogenschijnlijk vriendelijke lach
lijkt aan de orde van de dag
daar in de Provincie, waar alles kan en niets daadwerkelijk mag.
Wat bedoel je daarmee, Waldemar?