quote:2D plaatje, bedoel je dus, met een 3 dimensionale interpretatie
Op maandag 10 maart 2003 15:28 schreef Tybris het volgende:
blah, er bestaat geen 4D, dit is gewoon een 3d plaatje
van de doorsnede van een 4 dimensionale kubus...
En 4D bestaat wel hoor, je hersens/ogen hebben alleen een
beetje last te interpreteren... (A.K.A. Je ziet het niet 
)
When you understand why you dismiss all the other possible gods, you will understand why I dismiss yours."
[Stephen Roberts]
quote:Met een iets andere rotatie ziet de 4D-cubus er bij 3D projectie via een 2D scherm er echt zo uit.
Op maandag 10 maart 2003 15:28 schreef Tybris het volgende:
blah, er bestaat geen 4D, dit is gewoon een 3d plaatje
Met een iets andere rotatie ziet de 4D-cubus er bij 3D projectie via een 2D scherm er echt zo uit.* Vind ik die vorige met 3D perspective & lighting toch duidelijker en mooier en ik heb hem nu als webicon!
quote:Hoeveel ogen zou een 4D organisme eigenlijk nodig hebben om echte 4D diepte te kunnen zien?
Op maandag 10 maart 2003 15:31 schreef ChOas het volgende:En 4D bestaat wel hoor, je hersens/ogen hebben alleen een
beetje last te interpreteren... (A.K.A. Je ziet het niet
quote:2, net zoals jij ...
Op maandag 10 maart 2003 15:59 schreef the.moderator het volgende:[..]
Hoeveel ogen zou een 4D organisme eigenlijk nodig hebben om echte 4D diepte te kunnen zien?
quote:Dat komt dan goed uit, want die heb ik al, zij het dat mijn ogen ieder opzich tweedimensionaal ziet!
Op maandag 10 maart 2003 16:05 schreef Mookai het volgende:[..]
2, net zoals jij ...
En bedoel je dan 2 tweedimensionale ogen of 2 driedimensionale ogen voor 4D diepte zien?
Twee tweedimensionale ogen zien alleen diepte in een denkbeeldig horizontaal vlak. Wij scannen dus de 3D wereld door dat vlak er min of meer denkbeeldig doorheen te kantelen, waarbij onze ogen de denkbeeldige scharnieren voor dat vlak vormen. Dezelfde scantruuk - met alleen een kantelend vlak - zal niet toereikend zijn voor het scannen van een 4D wereld op echte diepte!
Het is dus geen 2D plaatje, want die bestaan niet.
We leven in een 3D wereld, (4D als je tijd meerekent) dus bestaat er niets als een 1D, 2D object. Zeg dus niet dat iets een 2D-foto is want het is een 3D-foto met daarom een projectie van een 3D object op een 2D vlak. Een object is per definitie 3D.
Je kunt dus ook nooit spreken van een 4D object, wat je het dan moet noemen weet ik niet, maar mischien is er al een naam voor hyperobject ofzo.
lijn, vlak, object, hyperobject.
Even kanttekening van hoe je naar de 4D "kubus" moet kijken.
Je kijkt als het ware van boven naar beneden naar het hyperobject. Ofwel, neem het hyperobject in je hand en draai het op zijn middelpunt van beneden naar boven. De vlakken lijken te veranderen maar dat doen ze eigelijk helemaal niet. Het zelfde gebeurt als je een gewone kubus zo bekijkt, alleen omdat we diepte kunnen interpeteren (kutwoord) weten we dat het een ronddraaiende kubus is.
Voor als nog denk ik dat je toch iets meer dan 2 ogen nodig hebt om 4D te kunnen interpeteren. Het is namelijk vrij lastig om met één stilstaand oog een kubus te interpeteren. (je ziet alleen maar vlakken).
quote:Als je uitgaat van 2D ogen dan kom je in een 3D wereld één dimensie tekort. Onze hersenen combineren de twee 2D beelden van onze ogen, bestaande uit circa 20 miljoen visuele beeldelementen in een plat vlak, tot een 3D beeld met diepte perspectief. Als je de 3D wereld voorstelt als een cubus waar we zelf in staan, dan doen onze hersenen denkbeeldig niets anders dan een scan vanaf onze positie tot zo ver mogelijk weg maken, waarbij er 3D punten worden geregistreerd daar waar de beeldelementen voor het linkeroogbeeld en het rechteroogbeeld parallaxgecorigeerd overeenkomen. Van dat scannen merk je niets, omdat de visuele cortex dat parallel (tegelijkertijd) en efficient doet. De efficiency zit hem er in dat je al een visueel 3D beeld in je hersens hebt dat wordt vergeleken met de nieuwe 2D beelden van je beide ogen.
Op maandag 10 maart 2003 19:52 schreef DePurpereWolf het volgende:...Voor als nog denk ik dat je toch iets meer dan 2 ogen nodig hebt om 4D te kunnen interpeteren. Het is namelijk vrij lastig om met één stilstaand oog een kubus te interpeteren. (je ziet alleen maar vlakken).
Die denkbeeldige scan kun je op verschillende manieren maken, bijvoorbeeld lijn voor lijn, waarbij gelijkvallende beeldelementen verweg zijn en parallaxverschoven beeldelementen dichterbij. Of als een vooruitschuivend vlak zoals bij raytracing, waarbij de correlatiefactor kleiner wordt op grotere afstand. Onze ogen en visuele cortex gebruiken waarschijnlijk een combinatie hiervan, waarvoor vele leuke neuropsychologische experimenten bestaan. De scanmetafoor heeft wel een wiskundige basis, want je ogen komen één dimensie tekort, die je aanvult door een scan over de ontbrekende dimensie. De dimensie die ontbreekt is de diepte en om die te bepalen heb je een dieptescan (een triangulatiemeting voor ieder beeldelement) nodig. Je hebt 2 meetpunten voor een triangulatie nodig en daarom heb je 2 ogen.
Om het iets simpeler te stellen kun je het ook omdraaien. Hoe kun je van een 2D beeldscherm een 3D beeld maken? Als je de monitor heel snel dichterbij en terug kunt laten bewegen (scannen), met een aangepast beeld bij iedere afstand, dan zien je hersenen een normaal 3D beeld. Dat soort monitoren bestaan ook echt, maar ze zijn een beetje duur en lawaaierig. Met 2 tweedimensionale ogen kun je dus doormiddel van triangulatie van visuele beeldelementen een driedimensionaal beeld zien. Om hetzelfde te doen voor 4 dimensies heb je niet genoeg aan 2D ogen met visuele beeldelementen in één vlak, maar moet je twee 3D ogen hebben. Ik heb het dan wel over 4 afstands-dimensies zoals bij de 4D cube en niet 3D+tijd.
quote:Als je goed kijkt, heeft het plaatje een Breedte&Diepte tegelijk op 1 punt links. Hoe noem je dat dan?
Op maandag 10 maart 2003 15:28 schreef Tybris het volgende:
blah, er bestaat geen 4D, dit is gewoon een 3d plaatje
Briepte?
|
|
