Zoon(11) onderneemt werkelijk geen reet in de vakantie

quote:

Op woensdag 5 augustus 2026 13:10 schreef Pajanus het volgende:

[..]
Trieste insteek om zo'n jongen op zo'n jonge leeftijd al te bestempelen als iemand die onweerbaar is en geen puf heeft voor dingen omdat ie de hele dag op de playstation zit.

Mwah, eerder een erkenning van verschillen in persoonlijkheid. Ik was zelf vroeger ook een rustig kind. Onweerbaar zijn is niet mijn woordkeus.

quote:

Op woensdag 5 augustus 2026 12:35 schreef Abdullah2 het volgende:
Games en veel applicaties op de telefoon zijn dopamine bommen. Dopamine is het stofje dat vrij komt als je bijv. iets hebt bereikt. Het motiveert je om dingen te bereiken maar het is beperkt en heeft tijd nodig bij te vullen wanneer het is op geraakt/minder is geworden. We neigen meer naar activiteiten waar veel dopamine vrijkomt dan waar weinig vrijkomt. Vandaar is ijs eten leuker dan doperwten en daarom is gamen waar je heel veel bereikt met weinig inspanning leuker dan zitten en studeren.

Dit is belangrijk te begrijpen en als je de tijd terug kon draaien zou ik zeggen geef hem geen telefoon en geen playstation. Maar omdat dat niet kan en omdat hij al gaat puberen adviseer ik hem alleen tijd voor die zaken te geven in de namiddag nadat hij s'ochtends andere en productievere dingen heeft gedaan. S'ochtends is de dopamine als t ware weer bijgevuld en als je activiteiten doet zoals studeren waar ook dopamine vrijkomt is dat makkelijker voor de zelf te accepteren i.t.t. wanneer deze al dopamine bommen heeft geproefd. En je kan het eventueel afbouwen.

Ook is het belangrijk dat je hem informeert over de effecten die dit op hem heeft en dat jullie willen dat hij van zijn leven profiteert en daarom dit besluit hebben genomen. En ook is het natuurlijk belangrijk (als jullie dat niet al hebben gedaan) dat hij goed wordt geïnformeerd over de gevaren van social media en bepaalde games en apps. Er zijn genoeg kwade mensen die via het internet misbruik willen maken van jongeren.

Verder wel eens met dit in alle eerlijkheid.

quote:

Op woensdag 5 augustus 2026 13:20 schreef Koekoekmakto het volgende:

[..]
Mwah, eerder een erkenning van verschillen in persoonlijkheid. Ik was zelf vroeger ook een rustig kind. Onweerbaar zijn is niet mijn woordkeus.

Als je op je 11e al geen puf hebt om iets anders te doen dan playstation spelen dan is dat niet onweerbaar in je optiek?

Ik geloof ook niet dat dit het geval is met de zoon van TS hoor, dat ook niet. Maar als je zo de wedstrijd al in gaat is het natuurlijk hopeloos.

Moet hij weten /s

Maar serieus waar is het mis gegaan? Nooit hem op sport laten gaan?
Ik mocht dat niet doen van moeder dus ik maar hele dag gamen

quote:

Op woensdag 5 augustus 2026 13:43 schreef Pajanus het volgende:

[..]
Als je op je 11e al geen puf hebt om iets anders te doen dan playstation spelen dan is dat niet onweerbaar in je optiek?


Ik geloof ook niet dat dit het geval is met de zoon van TS hoor, dat ook niet. Maar als je zo de wedstrijd al in gaat is het natuurlijk hopeloos.

Onweerbaar vind ik zelf iets anders dan passief zijn. Het eerste kun je eventueel versterken met het laten ervaren van zelfstandigheid en weerstand. Het tweede door te activeren. Hoeveel actie/interactie en initiatief nemen is genoeg voor een 11 jarige? Ik was ook vaak zoet met een boekje op de bank, mijn computer en wat tv. Hopelijk komen ze er allebei uit.

[ Bericht 0% gewijzigd door Koekoekmakto op 05-08-2026 14:04:08 ]

quote:

Op woensdag 5 augustus 2026 12:35 schreef Abdullah2 het volgende:
Games en veel applicaties op de telefoon zijn dopamine bommen. Dopamine is het stofje dat vrij komt als je bijv. iets hebt bereikt. Het motiveert je om dingen te bereiken maar het is beperkt en heeft tijd nodig bij te vullen wanneer het is op geraakt/minder is geworden. We neigen meer naar activiteiten waar veel dopamine vrijkomt dan waar weinig vrijkomt. Vandaar is ijs eten leuker dan doperwten en daarom is gamen waar je heel veel bereikt met weinig inspanning leuker dan zitten en studeren.

Dit is belangrijk te begrijpen en als je de tijd terug kon draaien zou ik zeggen geef hem geen telefoon en geen playstation. Maar omdat dat niet kan en omdat hij al gaat puberen adviseer ik hem alleen tijd voor die zaken te geven in de namiddag nadat hij s'ochtends andere en productievere dingen heeft gedaan. S'ochtends is de dopamine als t ware weer bijgevuld en als je activiteiten doet zoals studeren waar ook dopamine vrijkomt is dat makkelijker voor de zelf te accepteren i.t.t. wanneer deze al dopamine bommen heeft geproefd. En je kan het eventueel afbouwen.

Ook is het belangrijk dat je hem informeert over de effecten die dit op hem heeft en dat jullie willen dat hij van zijn leven profiteert en daarom dit besluit hebben genomen. En ook is het natuurlijk belangrijk (als jullie dat niet al hebben gedaan) dat hij goed wordt geïnformeerd over de gevaren van social media en bepaalde games en apps. Er zijn genoeg kwade mensen die via het internet misbruik willen maken van jongeren.

Roblox ....


@C64 kun je een compromis met hem sluiten dat hij elke dag een klusje doet voor jullie?
Vaatwasser, glas/plastic wegbrengen, hond uitlaten, was opvouwen, helpen met koken?

quote:

Op woensdag 5 augustus 2026 12:22 schreef C64 het volgende:

[..]
We zorgen voor vermaak maar dat kan niet elke dag. Hij kijkt ook wel series maar hij gaat niet uit zichzelf buiten spelen. Hij heeft überhaupt nooit gespeeld ook niet toen hij jonger was. We hebben hem wel eens naar buiten gestuurd met het idee van die je ding lekker maar dan komt hij binnen no time terug, of erger hij gaat ruzie maken met andere kinderen.

Hij zit ook lichtelijk op het spectrum dus het is niet je standaard kind. Wat het extra lastig maakt.

Dat maakt het inderdaad extra lastig, lastig om vriendjes te maken en lastig om ergens op af te stappen, maar hij kan ook binnen spelen. Puzzelen, Lego, helpen met klusjes, want de hele dag op zo'n beeldscherm helpt hem echt niet. Ga samen met hem een leuke puzzel uitzoeken en help hem in het begin een beetje op weg, misschien gaat hij het leuk vinden. Mensen op het spectrum houden vaak van puzzelen

Wat is "op het spectrum zitten"?

quote:

Op woensdag 5 augustus 2026 20:22 schreef SimonB. het volgende:
Wat is "op het spectrum zitten"?

Dan heeft diegene een autismespectrumstoornis.

quote:

Op woensdag 5 augustus 2026 20:26 schreef Deisyy het volgende:

[..]
Dan heeft diegene een autismespectrumstoornis.

Ah, dat vermoeden had ik al. Was het alleen in deze vorm nog niet tegen gekomen. Dank!

Hier 2 jongens met/rond dezelfde leeftijd, 1 heeft ass.


We zijn net 2 weken weg geweest en ze hebben nu nog 3,5 wk vakantie.
Vandaag hebben ze veel tv gekeken en op hun laptop minecraft en roblox gespeeld.
Tussendoor hebben we nog fysieke spelletjes gedaan (rummikub, skip-bo, uno)
En ze zijn even mee naar buiten geweest, groot rondje met de hond gelopen.

Ze hoeven nu ook niet zoveel toch?

Ze vinden het leuk om hier even te zwemmen in de singel met mooi weer, of we gaan naar een strandje.
Even een ijsje halen in de stad, mee boodschappen doen e.d.
Ik vind het wel "belangrijk" dat ze elke dag buiten komen.
Ze laten hier allebei de hond 1x op een dag uit (klein rondje).

Echt spelen kan hij ook niet, nooit gedaan.
Digitaal is dat ook gewoon veel makkelijker voor kinderen met ass.
Communicatie is heel moeilijk, en online zijn het alleen woorden.
Het is eigenlijk juist heel "passend" voor hun.

quote:

Op woensdag 5 augustus 2026 21:07 schreef Dandelions het volgende:
Echt spelen kan hij ook niet, nooit gedaan.
Digitaal is dat ook gewoon veel makkelijker voor kinderen met ass.
Communicatie is heel moeilijk, en online zijn het alleen woorden.
Het is eigenlijk juist heel "passend" voor hun.

Maar door hem onbeperkt schermtijd te bieden blijft zijn wereldje wel heel klein. En veel kinderen met autisme vinden het ook heel fijn om met Lego en puzzels bezig te zijn.

Ik heb een zoon van dezelfde leeftijd en hoewel die íets meer initiatief aan de dag legt, zou die ook rustig zes weken lang op de bank blijven liggen met Netflix/de Switch/een telefoon. Daarom neem ik die telefoon nog gewoon in, zit er een schermtijdlimiet op en limieten op bepaalde apps. Ook de andere apparaten moeten uit. Ik wil best meedenken over alternatieven, maar ik regel niks. Eerst levert dat altijd heel veel lamlendigheid op, en heel veel om míj heen drentelen, maar na een tijdje komt hij toch altijd wel degelijk op ideeën: lezen, een stukje fietsen, tekenen, een spelletje doen.

Z'n meest recente lievelingsactiviteit is overigens het verkopen van zijn oude speelgoed op Vinted. Hij heeft daar afgelopen jaar zo'n 300 euro mee verdiend, dus de motivatie is hoog Hij zit dan rustig een paar uurtjes ouwe duckies te sorteren en z'n oude speelgoed uit te zoeken en op de foto te zetten. Misschien wordt jouw zoon ook wel blij én actief van het vooruitzicht van euro's .

Ik snap je frustratie in elk geval wel, zeker als je zelf heel anders was. Ik was ook al-tijd buiten, maar het verschil is: iederéén was altijd buiten. We wonen in een zeer kinderrijke wijk met veel, echt leuke, speeltuinen en voetbalveldjes, maar op mooie dagen kun je daar een kanon afschieten. Kinderen zitten allemaal binnen te vegeteren. Eeuwig zonde. Ik kan zelf ook niks met 'ach, laat die jongen'. Ja, prima, een keer een dagje misschien, maar toch niet zes weken lang ?

Hier ook zo 1, met het verschil dat hij wel degelijk strikte schermtijd heeft. Hij is 12 en enorm aan het puberen.
Slaapt tot 11 uur komt om een uur of 1 eens naar beneden, hangt na wat eten zo de hele middag in zijn kamer.
Maar hier dus wel met duidelijke afspraken, echt niet dat ie de hele tijd op een scherm zit.

Na het avondeten komt er leven in en gaat ie voetballen in de speeltuin of met zijn zusje van 8 steppen of balspellen doen. Hij ligt laat op bed maar is de hele avond actief.

Ik zie niet in waarom je hem in de vakantie onbeperkt laat scrollen en gamen, daar wordt toch iedereen passief en lamlendig van.
Je zou het inhoudelijker kunnen maken door bijvoorbeeld iets van Robotics of zo te kopen. Of geef hem een challenge (kijk eens naar Mark Rober, onze zoon haalt daar veel inspiratie uit voor proefjes etc).

En misschien voor volgend jaar iets bekijken zoals een dagkamp, zo gaat onze zoon de laatste week naar een voetbalkamp en onze dochter naar Timmerdorp van Scouting.

quote:

Op woensdag 5 augustus 2026 23:20 schreef Jentin het volgende:
Ik heb een zoon van dezelfde leeftijd en hoewel die íets meer initiatief aan de dag legt, zou die ook rustig zes weken lang op de bank blijven liggen met Netflix/de Switch/een telefoon. Daarom neem ik die telefoon nog gewoon in, zit er een schermtijdlimiet op en limieten op bepaalde apps. Ook de andere apparaten moeten uit. Ik wil best meedenken over alternatieven, maar ik regel niks. Eerst levert dat altijd heel veel lamlendigheid op, en heel veel om míj heen drentelen, maar na een tijdje komt hij toch altijd wel degelijk op ideeën: lezen, een stukje fietsen, tekenen, een spelletje doen.

Z'n meest recente lievelingsactiviteit is overigens het verkopen van zijn oude speelgoed op Vinted. Hij heeft daar afgelopen jaar zo'n 300 euro mee verdiend, dus de motivatie is hoog Hij zit dan rustig een paar uurtjes ouwe duckies te sorteren en z'n oude speelgoed uit te zoeken en op de foto te zetten. Misschien wordt jouw zoon ook wel blij én actief van het vooruitzicht van euro's .

Ik snap je frustratie in elk geval wel, zeker als je zelf heel anders was. Ik was ook al-tijd buiten, maar het verschil is: iederéén was altijd buiten. We wonen in een zeer kinderrijke wijk met veel, echt leuke, speeltuinen en voetbalveldjes, maar op mooie dagen kun je daar een kanon afschieten. Kinderen zitten allemaal binnen te vegeteren. Eeuwig zonde. Ik kan zelf ook niks met 'ach, laat die jongen'. Ja, prima, een keer een dagje misschien, maar toch niet zes weken lang ?

Maar er mist wel het één en ander in de OP. Er staat wel iets over vriendjes, maar ook dat die nu simpelweg even onbereikbaar zijn, wat gezien de kans dat ze op vakantie zijn niet onlogisch is. Maar als ze er wél zijn, speelt 'ie dan wel met ze? Hoeft natuurlijk niet per se altijd buiten.

Het lijkt me wel een verschil maken: zes weken lang alléén maar op bed liggen 'niks doen' (nou ja, niks in de ogen van ouders in elk geval), of toen vriendjes er nog wel waren daar mee spelen en nu dan even niks doen?

Lastige balans, waar ik zelf ongetwijfeld ook wel mee ga stoeien over een paar jaar, want aan de ene kant is het natuurlijk fijn als je kind tijdens de vakantie - nadat 'ie op school al elke dag van alles moet - gewoon even niks móet doen, aan de andere kant wil je ook niet dat zo'n kind weg zit te vegeteren.

Heeft hij basketbal zelf gekozen? je zegt dat ie het nu stom vind, of moest hij erop van zn ouders?

Scouting heeft mij vroeger veel goed gedaan, lekker buiten, op kamp, met leeftijdgenootjes, beste tijd van mn leven