Sjoerd MossouGod
quote:
Column Sjoerd Mossou | Thierry Henry glimlachte minzaam, omdat hij ook wel begreep dat deze Redneck het toch nooit ging begrijpen
9 juli 2026, 09:14
'Soccer' is in de Verenigde Staten populairder dan ooit, zo blijkt tijdens dit WK, maar toch zal het volgens Sjoerd Mossou nooit wat worden met Team USA. De reden is simpel: ,,Om je kind in Amerika te laten voetballen, ben je jaarlijks vijf- tot vijftienduizend dollar kwijt.''
Ze zijn hier in Amerika nog steeds een beetje in de war. Een paar dagen geleden geloofden ze er allemaal nog heilig in dat het kon, met Team USA stunten op een WK, maar sinds de oorwassing van de Belgen is de stemming plots honderdtachtig graden gedraaid.
'Laten we eerlijk zijn: de Verenigde Staten zullen nooit wereldkampioen worden', schreef The New York Times, met veel gevoel voor drama.
Het goede nieuws is: dat klopt volledig. Donald Trump dacht deze week snugger te zijn door met Gianni Infantino te bellen over de schorsing van spits Folarin Balogun, maar daar wisten de voetbalgoden - en de Rode Duivels vooral - wel raad mee.
Zonder dat debiele schandaal hadden we het nog maar moeten zien, maar zelden werden hoogmoed, domheid, handjeklap en bedrog zo heerlijk afgestraft als in dit geval: 1-4.
Toch heeft dit merkwaardige voetballand nog een ander, groter probleem. Dat probleem werd gisteren onbedoeld blootgelegd door Alexi Lalas, u weet wel, de roodharige rocker uit het Amerikaanse elftal van 1994.
(Lalas is tegenwoordig analyticus bij televisiezender FOX Sports. Zijn wilde haren is hij kwijt, maar toch kijk ik stiekem graag naar hem, want Lalas is een totale mafklapper, een All American Idiot van wie je vermoedt dat hij door AI is verzonnen.)
Enfin, zijn Franse collega Thierry Henry legde op televisie feilloos uit waarom Europese landen altijd beter zullen zijn in voetbal: de sport is bijna gratis te beoefenen. Haast ieder dorp en iedere stadswijk beschikt over uitstekende accommodaties, doorgaans gefinancierd door de lokale overheid.
Vrijwel ieder Frans (of Nederlands, of Belgisch) kind kan daardoor, ongeacht zijn afkomst of zijn thuissituatie, een leven lang voetballen.
Lalas keek nog iets stompzinniger uit zijn ogen dan hij normaal al doet. Leuk en aardig allemaal, stotterde Lalas, maar wie ging dat dan allemaal betalen? Voetbal was toch geen grondrecht dat zomaar gratis uit de lucht kwam vallen? Wat dachten ze wel.
Henry glimlachte even minzaam, omdat hij ook wel begreep dat deze Redneck het toch nooit ging snappen. In een land waar werkelijk alles is gekapitaliseerd en gecommercialiseerd, geldt dat namelijk óók voor sport.
Om je kind in Amerika te laten voetballen, ben je jaarlijks vijf- tot vijftienduizend dollar kwijt. 'Pay to play' noemen ze dat hier, maar uiteraard is dat funest voor de opleiding en doorstroming van jeugdvoetballers, omdat je het overgrote deel van de kinderen op voorhand al uitsluit.
Voetbal is niet de grootste sport ter wereld geworden door er domweg veel geld in te pompen: dat gebeurde allemaal vele jaren later pas.
Laagdrempeligheid
De universele populariteit van voetbal vindt zijn oorsprong nu juist in de totale eenvoud ervan, in de laagdrempeligheid van dit schitterende spel: je hebt alleen maar een bal nodig, een veld en wat doelpalen.
Iedereen kan het spelen, ongeacht je afkomst, je talent of je lichaamsbouw, dus je hoeft maar één ding te doen: faciliteren dat ieder kind kan voetballen, het liefst zo vaak mogelijk.
In vrijwel elk land ter wereld begrijpen ze dat. Behalve dan hier, in the land of the free.
https://archive.ph/PYNej