Door de Twentse Hemelvaart traditie van dauwtrappen(hoe toepasselijk)en bier drinken heb ik weinig van de etappe van vandaag meegekregen.
Er waren weinig renners die wat wilde proberen, uiteindelijk reden 4 Italianen weg en die werden zoals verwacht voor de finale begon ingerekend. In de laatste bocht ging het ook zoals verwacht mis en ging onder andere Dylan Groenewegen onderuit. Davide Ballerini trok daarna aan het langste eind en won de sprint voor Jasper Stuijven en Paul Magnier.
Met dit gezegd hebbende kan de Giro dan eindelijk echt beginnen, na een week waarin de klassementrenners hun benen nog aardig stil hielden is er morgen geen houden meer aan. Met een monster etappe van 244 kilometer de start in Formia en de finish op de legendarische Blockhaus
![5JuioNVrJr7SNobqdQC1_140426-032717.jpg?v=20260414152717]()
Blockhaus, als ontzettende liefhebber van het vlaggetje, is de eerste naam die bij me opkomt: Tom Dumoulin. Bij nader onderzoek blijkt dat in 2017 het jaar dat ONZE Tom de Giro won deze beklimming inderdaad in het parcours zat, maar dat de etappe werd gewonnen door Nairo Quintana. Dumoulin werd 3e, en Bauke Mollema zelfs 4e, genoeg te juichen voor het vlaggetje dus.
Hierna zijn we nog een keer terug geweest naar de Blockhaus dat was in 2022. Latere winnaar Jay Hindley won de etappe van een elite groepje met Romain Bardet, Richard Carapaz, João Almeida en vriend van het forum Mikel Landa.
In 2017 was de etappe iets meer dan 150 kilometer en in 2022 191 kilometer lang. Dit jaar is de etappe dus maar liefst 244 kilometer lang. Tel daar 4600 hoogtemeters bij op en je hebt een van de zwaarste etappes van de Giro. Nu is gebleken dat langer niet altijd beter is voor de aantrekkelijkheid van een etappe, maar we gaan het zien.
Jeroen Vanbelleghem mag de wekker zetten, de start is om kwart over 10 in Formia. Net zoals de startplaats van gisteren ligt Formia aan de Tyrreense zee om precies te zijn aan de Golf van Gaeta. Na de start maken we een wat opmerkelijk rondje door het binnenland om daarna langs de kust na 50 kilometer weer in Formia uit te komen. De plaatselijke VVV zal wel wat geld hebben toegestoken, denk ik.
Daarna volgt de lange weg door het binnenland bijna naar de Adriatische kust. De eerste 130 kilometer is vrij vlak en na 112 kilometer is er een tussensprint. Ik vind het persoonlijk vrij opmerkelijk dat er maar 2 beklimmingen geclassificeerd zijn. Na 135 kilometer gaat het namelijk wel degelijk omhoog naar de Rionero Sannitico een klim van 9.5 kilometer a 5%.
Na een afdaling die niet erg veel voorstelt, beginnen de renners aan de eerste echte klim. De klim naar de Roccaraso, 6.9 kilometer aan 6,5%
![8fb7Wdg07furYU3Tgeeu_140426-032838.jpg?v=20260414152838]()
Bovenop volgt er geen afdaling, we gaan over een plateau door naar de Serra Malvone(1369 meter) om daarna nog een stukje af te dalen en wederom te klimmen naar de Passo San Leonardo(1262 meter). Daarna dalen we pas af tot we op 500 meter boven zeeniveau zijn.
Na de Red Bull kilometer begint in Roccamorice de klim naar de Blockhaus. De vrij opmerkelijke Duits klinkende naam hebben we te danken aan de Oostenrijkse militaire commandant die in de 19e eeuw het Italiaanse leger hielp met een post op de berg om de struikrovers en smokkelaars vanuit het zuiden op te merken. Hij bouwde een fort op een berg en noemde die zo makkelijk als het kan zijn Blockhaus.
![eRUaZVrzrkBWDzBCrQcW_140426-032842.jpg?v=20260414152842]()
13,6 kilometer lang aan gemiddeld 8%, dat is als je al 230 kilometer in de benen hebt niet iets om naar uit te kijken. Op papier lijkt mij de klim vrij regelmatig, de eerste 3/4 kilometer zijn de stijgingspercentages nog onder de 7%, daarna er behoorlijk boven. Op 500 meter van de finish volgt een heel kort stukje naar beneden(met wat linke bochten) waarna de laatste 300 meter nog weer even aan 6.8% omhoog gaat.
Ook vandaag ga ik voor de voorspellingen de verschillende wielersites weer af, dus ik zou er geen geld op inzetten.
1. Vingegaard
2. Pellizari
3. Arensman(voor het vlaggetje)
4. Gall
5. Ciccone