GTST finale seizoen 36: De Cock en moord met meerdere betekenissenSeizoen 36 is ten einde. Een seizoen wat had moeten schitteren, al was het maar omwille van het 35-jarig jubileum, maar helaas is dat maar ten dele gebeurd. Ja, de jubileumaflevering was een hoogtepunt, met de dood van Laura die wordt opgehaald door Arnie als kers op de taart. Er waren doorheen het seizoen lichtpuntjes waarneembaar, zoals de band tussen Luuk en Troj, het overlijden van Tinus of de introductie van Noor als nieuwe vriendin van Julian. Maar daartegenover staat zoveel inhoudelijke bagger (De Wraak van Falen-tijn, woekeraar Jurre wiens lijn véél eerder afgekapt moest worden, Nola die ineens examenfraude heeft gepleegd en als ‘straf’ haar examenjaar mag overdoen op een fucking privéschool, horecamagnaat Bing die ineens vrije tijd genoeg heeft om een tweede carričre op de ambulance te beginnen, het Verhaal Haakon Einarsson, de driehoeksverhouding van Troj/Nola/Steef, de zoveelste relatie-impasse van Bing en Nina, het abrupte vertrek van Bizou, de komst van Ruben of de hele focus op het AZM waar iedereen en z’n moer intussen schijnt te werken) dat dit seizoen maar nipt beter scoort op mijn ladder dan de voorgaande twee seizoenen.
Het helpt ook niet dat het niveau de laatste weken weer om te janken is. Een korte recap:
De schoolmusical (en Manu die ineens verkikkerd is op Marie), Marie die verkikkerd is op Troj, Ruben die vanuit het niets een crush heeft op Bing, Bing en Nina die kibbelen over werkelijk alles met als toppunt een biedingsstrijd over een appartement, Nina die plotsklaps smoor- en smoorverliefd is op Bruno Banali, Luuk die weer M.I.A. is omdat Kees Boot dit als een parttimebaan beschouwt, de schurkenstreken van Rikkemans ten aanzien van Billy, Nola en Troj die bij-uit-bij-uit-bij elkaar zijn, Stefano met zijn nieuwste obsessie voor een winkelpand, Quin die ex-vrouw Noor terug wil (al dan niet dankzij gestook van dochterlief Marie), Elisa die terug is omdat ze bij Jasmine Sendar geen Ingeborg Wieten’tje wilden doen en Linda die gewoonweg hinderlijk aanwezig is.
Oh ja, en Dummy die zich aanbiedt als draagmoeder voor Dokter Dekker Junior, wat vervolgens maar één scčne weerstand oproept bij Julian voor die er eigenlijk ook wel mee akkoord is. Nog geen drie maanden geleden snoof Dummy zich haast naar de andere wereld en nu is ze er “helemaal klaar voor” om een draagmoeder te worden. Yeah right. Ach ja, ze heeft haar baan in het ziekenhuis ook weer terug en van enige therapiesessies of iets is ook geen sprake meer dus we zijn weer terug op status quo, alsof die hele drugsverslaving een nare droom was ofzo. Ik mag lijen dat ze geveld wordt een zwangerschapsvergiftiging of een bevalling met massief bloedverlies, zolang we maar eens voorgoed af komen van dit mormel. Zal wel niet want het is een lievelingetje van de makers, maar
Kill your darlings is niet voor niets een gevleugelde uitspraak in de schrijverij. Wordt hoog tijd dat ze dat eens gaan toepassen.
Wat ook hoog tijd wordt om toe te passen, beste schrijvertjes-van-niks: OPBOUW. Want daar ontbreekt het weer aan de laatste tijd, en de cliffweek was er geen uitzondering op. En zo zijn we aangekomen bij de seizoensfinale van dit jaar. De ingrediënten: men neme twee elementen uit de finale van seizoen 22 (een aanrijding uit woede en een mysterieuze nieuwkomer), mixen het wat met de René Meijer-lijn uit seizoen 19 en de finale van seizoen 26 et voila, we hebben een seizoensfinale! Eentje waarin moord op verschillende manieren centraal staat, in twee gevallen bewust door de schrijvers, de derde helaas onbewust. En laat dát nou eigenlijk de ergste moord in deze aflevering zijn.
Deel 1: KaraktermoordLaten we eerst beginnen bij het begin van alle ellende: Rex Martin. Dé mysterieuze nieuwkomer uit Parijs (again...) die, volgens het persbericht, het illustere Meerdijk (ugh…) op z’n kop zal zetten. Het enige wat hij vooralsnog op zijn kop zet is de tijdlijn en de geloofwaardigheid van één van de langstlopende personages, in dit geval Janine. Blijkbaar is de kunstenares Amandine Martin ruim dertig jaar geleden van bil gegaan met Ludo, raakte ze zwanger van hem en kwam ze dat melden om geld te vangen, I guess. Omdat Janine de deur opendeed en een verklaring wilde is zij het te weten gekomen en besloot ze om Amandine te helpen met een maandelijkse bijdrage vanuit een kunststichting (waar ze dus blijkbaar ook al decennia voorzitter van is), op voorwaarde dat Ludo dit nooit te weten zou komen.
Qua tijdlijn zou ik deze ontmoeting alleen kunnen plaatsen rond seizoen 10: het voorgaande seizoen waren Ludo en Janine enkele maanden uiteen en in die tijd is Ludo ook eens op date geweest met een zekere Andrea, toen hij net in het bekende huis aan de Michelangeloweg was ingetrokken. Hij zou rond die tijd ook makkelijk off-screen in Parijs zijn geweest en daar een amoureuze verwikkeling met Amandine hebben gehad. Buiten die periode kan ik het mij bijna niet voorstellen in de tijdlijn, ook rekening houdend met het feit dat Janine bij haar ontmoeting met Amandine in Huize Sanders woonde.
Maar het is toch vooral de rol van Janine in dit geheel wat absoluut niet juist voelt. Op basis van dit verhaal moeten we dus aannemen dat zij
willens en wetens 30 jaar lang heeft verzwegen tegenover haar Grote Liefde dat hij nog ergens een nakomeling heeft rondlopen en hiervoor in feite verkapt zwijggeld heeft verstrekt aan de moeder. Dit is karaktermoord op het allerhoogste (of laagste, wat je wil) niveau. Janine Elschot, toch al 33 jaar het baken van Eerlijkheid en Vertrouwen in de serie, die dit altijd voor zichzelf heeft gehouden ondanks dat ze weet wat voor een familieman Ludo doorheen de jaren is geworden?! Hoe is het mogelijk dat je een van de meest stabiele karakters (
dixit Cobi Peelen in 1995) puur voor een stupide plottwist zó voor een kolonne stadsbussen gooit alsof het de vierentwintigste aanslag op Helen Helmink betreft?
Want ja, dat is dit ook nog eens: een stupide plottwist die door Blaadje Blanco inmiddels volledig is uitgewrongen (hoi Jonathan, hi Ruben, bonjour Bizou) en waar geen enkel bestaansrecht voor is. Waarom moet er nu weer een onbekende zoon van Ludo op de proppen komen, terwijl dochterlief Amy al jarenlang vergeten wordt, en waarom moet Janine als karakter hiervoor geslachtofferd worden? Is er echt geen andere manier meer te vinden om een personage te introduceren? En nee, een onverwachte twist in een soapverhaal is geen probleem, zoiets kan ik alleen maar toejuichen, maar het moet wel kloppen en de geloofwaardigheid van je personages niet aantasten. Oh ja, en een beetje fatsoenlijke opbouw zou ook leuk zijn, want dit gebeurde weer eens met de snelheid van het licht. We hebben Rex’ naam nog amper kunnen onthouden of we weten al dat hij de vermeende zoon van Ludo is.
***
Deel 2: Poging tot moordWaar de geloofwaardigheid van een personage ook te grabbel wordt gegooid is bij onze Meerdijkse Motormuis Rik. Sinds Billy uit de dood is opgestaan is hij verworden in een sneaky en achterbaks personage dat liegt, bedriegt en gaslight alsof het een lieve lust is. Dat hij zijn net herenigde gezinnetje wil beschermen tegen het Ultieme Kwaad dat La Palma is, dat wil ik nog geloven. Maar de manier waarop strookt ook hier totaal niet met hoe we Rik inmiddels al dertig jaar kennen en doet het personage geen goed. Komt nog eens bij dat Ferri Somogyi zijn redelijke acteerkwaliteiten dertig jaar geleden nog kon verbloemen met zijn looks, maar dat is heden ten dage ook niet meer aan de orde dus blijft er niet veel over dan wat moeilijke en gekwelde blikken en een poging tot emotie.
Dat Rikkemans geen gehaaide schurk is bleek wel weer toen hij al triomfantelijk zijn geslaagde plannetje (Shanti en Billy tegenover elkaar uitspelen middels een familieopstelling en een anoniem briefje over de affaire Shanti/Richard) tegenover Billy kenbaar maakte. Tja, dan kun je verwachten dat die vroeg of laat haar maatregelen treft. Haar wraakactie heeft echter weinig van doen met de vergeldingen die je van een bitch van haar kaliber (volgens anderen dan toch) mag verwachten. Het is te impulsief, te emotioneel, nog los van het feit dat ze het zelf doet. Ze rijdt Rikkemans met 100km/u van zijn moto… eh, fiets af en… dat is het? Verwacht ze dat hij dan morsdood is? En wat is dan verder haar plan, wegvluchten en nooit meer terugkomen? Was dit dan
dé glorieuze comeback van
dé soapbitch Frieda Kroket?! Net als je dacht dat de laatste comeback van Martine niet kon worden overtroffen qua dieptepunt…

Over het lot van Rikkemans hoeven we ons overigens geen zorgen te maken; natuurlijk overleeft hij deze aanslag op zijn leven. Mijn verwachting is dat hij als gevolg van het ongeluk geheugenverlies heeft, niet meer weet dat hij herenigd is met Shanti en… denkt dat hij nog samen is met Elisa

Een andere reden waarom ze die levende treurwilg hebben teruggehaald kan ik namelijk niet bedenken. En geheugenverlies voor Rikkemans heeft zo zijn voordelen, aangezien hij zich dan niet meer zijn medeplichtigheid bij moord kan herinneren.
***
Deel 3: MoordDan hetgeen wat het grootste gedeelte van de aflevering in beslag neemt: de onbedoelde moord op Bruno Banali en de brakke aanloop daar naartoe. Nina ontmoet Bruno, is halsoverkop hoteldebotel van hem, stort zich in een relatie en ontdekt na een paar weken dat ze nog altijd van Bing houdt. Goh, dat hadden we nou toch écht niet verwacht toen de relatiecrisis begon, wát een ongeziene plottwist

Ook hier is opbouw weer het probleem, want Nina beëindigt de verhouding en Bruno wordt vanuit het niets obsessief, loopt zomaar haar huis binnen en zet het gekweld op een zuipen. Zomaar, ineens, en waarschijnlijk puur omdat het de cliffweek is. Nooit een hint gehad dat hij mentaal niet lekker in zijn vel zit, slechte break-ups te verwerken heeft gehad, verlatingsangst heeft… Het enige wat we in al die weken van hem weten is dat ie Bruno heet en dramadocent is. Oh ja, en dat ie een prachtige auto zou hebben of zoiets. Er is duidelijk niet in zijn personage geďnvesteerd waardoor hij eendimensionaal en van bordkarton blijft.
De daadwerkelijk bezopen confrontatie met Bing in zijn penthouse-in-aanbouw kent ook nogal wat hiaten om het plot maar ten gunste te zijn (niemand die hen betrapt, de bouwlift die meerdere malen 22 verdiepingen omhoog en omlaag kan zonder dat security er iets van merkt en Ruben die er ineens is), maar de manier waarop het dan ineens eindigt is weer zo jammer. Je zit op de 22ste verdieping en Bruno laat het leven door… een val tegen een kruiwagen die daar staat? Whut?! Dan had ie net zo goed direct in die liftschacht kunnen tuimelen, wat trouwens ook de meest bizarre opruimactie is die alleen maar meer vragen zal oproepen als zijn lijk gevonden wordt. Leuk ook trouwens, dat de zoon van legacy character Dokter Simon Dekker nog geen drie maanden in de serie zit en nu al medeplichtig is aan doodslag én degene is die voorstelt om Bruno in de liftschacht te dumpen. Pa zou trots op je zijn, jongen

Ergens zou het mij ook niks verbazen dat niet de klap tegen de kruiwagen, maar de val van circa 55 meter hoogte de doodsoorzaak zal zijn. DNA en vingerafdrukken zijn ook geen issue blijkbaar, en ondanks de gewetensbezwaren van Julian gaat uiteindelijk iedereen akkoord met hun ‘opzetje’ en eindigt de avond met bedenkelijke en gekwelde blikken, getoond in splitscreen-shots alsof we naar
24 zitten te kijken

En ergens is het ook jammer dat Nina de verhouding met Bruno al beëindigd heeft op dit punt, want psychologisch gezien was het interessanter geweest als Bing onbedoeld schuldig is aan de dood van de nieuwe partner van zijn ex, en al helemáál als die ex hem intussen eigenlijk terug wil hebben. Maar goed, ik zou er ook voor gekozen hebben om zowel Bing als Nina in die liftschacht te laten tuimelen, dus wat weet ik

***
En oké, niet alles was slecht aan de seizoensfinale: de muziek door Frons Servies was weer eens verbluffend goed (al zou ik de twee hoofdthema’s hebben omgewisseld) en het is te prijzen dat de makers voor de flashbacks van Janine zelfs naar het oude, bekende huis van Ludo in Bloemendaal zijn gegaan. Maar om nou te zeggen dat dat een matige finale met geforceerde spanning en een kwakkelend seizoen weet te redden, nee. Daar is veel meer voor nodig.
Het algehele niveau blijft middelmatig en met de hernieuwde focus op allerhande liefdesperikelen (je merkt duidelijk dat Jantien weer terug is op het
nest 
) en een dozijn aan onbekende kinderen die om de haverklap opduiken om vervolgens roemloos onder te gaan zie ik het nog altijd niet beteren. Het leek heel even de betere kant op te gaan in de periode rond de introductie van Noor, maar we zijn alweer terug bij af lijkt het. En dat is jammer, want
ja, ik denk echt dat er nog wel een goede soap in GTST kan zitten. Maar zolang er een hoofdschrijfster zit die
publiekelijk zegt het nog altijd moeilijk te vinden om voor soap te schrijven, zie ik dat niet gebeuren. Ook niet met een zoveelste verloren/doodgewaande/onbekende nakomeling van Ludo.