R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Het zit in je hoofd
Begin 2024 stopte ik met zuipen. Cold Turkey! Je zou verwachten dat het dan beter met je gaat, maar dat was niet het geval. Tijdens mijn ‘alcohol leven’ had ik al diverse ‘rare dingen’ meegemaakt, was ik al paranoïde en leefde in een angststoornis, maar de drank werkte verdovend, waardoor ik me nog redelijk staande kon houden in de maatschappij.
Toen ik stopte met drinken werkte de verdoving ook niet meer. Het leek alsof alles ineens tien keer harder binnenkwam, alles werd een prikkel (echt alles). Op straat kon ik amper functioneren. Mensen waren bedreigingen en de weg naar de supermarkt was een soort lijdensweg. Ook mijn werk werd een probleem.
Maar ik worstelde me er elke keer op de een of andere manier doorheen.
Tot mijn vader overleed en ik in een soort van depressie gleed.
Ik had al eerder dat jaar aangeklopt bij de huisarts voor hulp, maar de wachtlijst was een drama. Het heeft zeker een jaar geduurd voordat ik mijn eerste contact had met hulpverlening en die moesten mij helaas ook doorverwijzen, omdat mijn problematiek te complex was. Maar uiteindelijk kwam ik bij mensen terecht wat wel goed voelde.
Het was niet voor het eerst dat ik met hulpverlening in aanraking kwam. Jaren hiervoor was ik al in behandeling geweest en had ook wel detox (aantal keer opname in klinieken in Groningen en Leeuwarden) doorlopen, want in de psychiatrie moet je eerst nuchter zijn willen ze je helpen, althans dat is mijn ervaring. Maar ik viel altijd terug in een zwart gat. Borderline hoorde ik langskomen en andere persoonlijkheidsstoornissen (waar ik me niet in kon vinden). Maar nooit werd er echt dieper gekeken. Vluchtige contacten waren het, waar ik elke keer mijn verhaal deed, maar waar verder helaas nooit wat mee werd gedaan.
Na lange gesprekken en het invullen van lange vragenlijsten bij mijn laatste behandelplek, kwam er de diagnose ‘Schizofrenie’ uit, met OCD en PTSS. Hier kreeg ik antipsychotica voor en EMDR behandeling.
En nu ben ik aan het herstellen? Aan het beter worden? Of misschien is het meer een leerweg om te leren om te gaan met problematiek, want ik ben er nog lang niet en eerlijk gezegd vraag ik me af of ik ooit een normaal leven zal leiden.
Dit is mijn dagboek. Ik heb geen idee wat ik hier neer ga zetten verder. Veel Flashbacks en flashforward waarschijnlijk maar ook dagelijkse dingen. Ik ben wel terughoudend, wat komt door de paranoïde waar ik mee worstel al een groot deel van mijn leven. Je moet het er maar mee doen.
Begin 2024 stopte ik met zuipen. Cold Turkey! Je zou verwachten dat het dan beter met je gaat, maar dat was niet het geval. Tijdens mijn ‘alcohol leven’ had ik al diverse ‘rare dingen’ meegemaakt, was ik al paranoïde en leefde in een angststoornis, maar de drank werkte verdovend, waardoor ik me nog redelijk staande kon houden in de maatschappij.
Toen ik stopte met drinken werkte de verdoving ook niet meer. Het leek alsof alles ineens tien keer harder binnenkwam, alles werd een prikkel (echt alles). Op straat kon ik amper functioneren. Mensen waren bedreigingen en de weg naar de supermarkt was een soort lijdensweg. Ook mijn werk werd een probleem.
Maar ik worstelde me er elke keer op de een of andere manier doorheen.
Tot mijn vader overleed en ik in een soort van depressie gleed.
Ik had al eerder dat jaar aangeklopt bij de huisarts voor hulp, maar de wachtlijst was een drama. Het heeft zeker een jaar geduurd voordat ik mijn eerste contact had met hulpverlening en die moesten mij helaas ook doorverwijzen, omdat mijn problematiek te complex was. Maar uiteindelijk kwam ik bij mensen terecht wat wel goed voelde.
Het was niet voor het eerst dat ik met hulpverlening in aanraking kwam. Jaren hiervoor was ik al in behandeling geweest en had ook wel detox (aantal keer opname in klinieken in Groningen en Leeuwarden) doorlopen, want in de psychiatrie moet je eerst nuchter zijn willen ze je helpen, althans dat is mijn ervaring. Maar ik viel altijd terug in een zwart gat. Borderline hoorde ik langskomen en andere persoonlijkheidsstoornissen (waar ik me niet in kon vinden). Maar nooit werd er echt dieper gekeken. Vluchtige contacten waren het, waar ik elke keer mijn verhaal deed, maar waar verder helaas nooit wat mee werd gedaan.
Na lange gesprekken en het invullen van lange vragenlijsten bij mijn laatste behandelplek, kwam er de diagnose ‘Schizofrenie’ uit, met OCD en PTSS. Hier kreeg ik antipsychotica voor en EMDR behandeling.
En nu ben ik aan het herstellen? Aan het beter worden? Of misschien is het meer een leerweg om te leren om te gaan met problematiek, want ik ben er nog lang niet en eerlijk gezegd vraag ik me af of ik ooit een normaal leven zal leiden.
Dit is mijn dagboek. Ik heb geen idee wat ik hier neer ga zetten verder. Veel Flashbacks en flashforward waarschijnlijk maar ook dagelijkse dingen. Ik ben wel terughoudend, wat komt door de paranoïde waar ik mee worstel al een groot deel van mijn leven. Je moet het er maar mee doen.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Ik weet dat we niet de beste geschiedenis met elkaar hebben
maar wil zeggen dat ik het heel knap vind dat je hier een Dagboek begint
En een inkijkje in jezelf geeft
Echt Chapeau hiervoor
Ik hoop dat je hier begrip gaat vinden en wat steun
maar wil zeggen dat ik het heel knap vind dat je hier een Dagboek begint
En een inkijkje in jezelf geeft
Echt Chapeau hiervoor
Ik hoop dat je hier begrip gaat vinden en wat steun
Een losse opmerking
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
Wat ontzettend dapper om hier zo open over te zijn.
Ik hoop dat alleen al het erover schrijven je een beetje "lucht" geeft.
Ik hoop dat alleen al het erover schrijven je een beetje "lucht" geeft.
Bedankt. Dat kan ik waarderenquote:Op maandag 13 april 2026 12:47 schreef greysbones het volgende:
Ik weet dat we niet de beste geschiedenis met elkaar hebben
maar wil zeggen dat ik het heel knap vind dat je hier een Dagboek begint
En een inkijkje in jezelf geeft
Echt Chapeau hiervoor
Ik hoop dat je hier begrip gaat vinden en wat steun
Ik ben niet altijd even makkelijk en dat botst dan soms.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Schrijven werkt idd ook therapeutischquote:Op maandag 13 april 2026 12:52 schreef maily het volgende:
Wat ontzettend dapper om hier zo open over te zijn.
Ik hoop dat alleen al het erover schrijven je een beetje "lucht" geeft.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Mijn eerste psychose was toen ik een jaar of 25 was. Toen wist ik niet wat het was. Voor mij was alles echt. Ik woonde al een tijdje als vrijgezel, samen met een kat. Ik weet niet hoe het in mijn hoofd kwam, maar ik was er op een of andere manier van overtuigd dat mijn bovenburen mij aan het afluisteren waren en dat was enorm beangstigend. Op straat zag ik overal camera's en wist zeker dat mensen naar me keken, over me roddelden en me iets aan wilden doen. Het leek alsof ik in een soort van Hitchcock film leefde.
Het was een hele wazige tijd, waar ik uiteindelijk door in aanraking kwam met antipsychotica. Het nadeel van antipsychotica is dat het dempt. Maar het neemt ook een stukje gevoel weg en dat is niet altijd even leuk.
Nadat die psychose afgezwakt was, bleef het stukje onrust altijd aanwezig. Ik bleef denken dat mensen mij wat wilden aandoen, dat ze over me zaten te roddelen. Op de snelweg kon ik denken dat andere weggebruikers me achtervolgden en allemaal van dat soort vreemde gedachten, wat ik geen plek kon geven. Mijn leven was één grote bron van stress.
Het was een hele wazige tijd, waar ik uiteindelijk door in aanraking kwam met antipsychotica. Het nadeel van antipsychotica is dat het dempt. Maar het neemt ook een stukje gevoel weg en dat is niet altijd even leuk.
Nadat die psychose afgezwakt was, bleef het stukje onrust altijd aanwezig. Ik bleef denken dat mensen mij wat wilden aandoen, dat ze over me zaten te roddelen. Op de snelweg kon ik denken dat andere weggebruikers me achtervolgden en allemaal van dat soort vreemde gedachten, wat ik geen plek kon geven. Mijn leven was één grote bron van stress.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
En ook nu wordt veel gedempt door de antipsychotica. Sinds ik dat spul slik gaat het iets beter met me. Samen met de therapie wordt het leven iets dragelijker. De weg naar de supermarkt is nog steeds een ding, maar ik ga anders over straat dan een dik jaar geleden. Ik heb veel dieptepunten, waarbij ik nare gedachten heb over de dood (waar ik misschien later nog weleens op terugkom), maar ook betere periodes waarbij ik de wereld een stuk positiever zie. Al wordt het positieve nog steeds enorm overschaduwd door de negatieve kant. De wil is er in ieder geval nog en daar klamp ik me aan vast. Soms heb ik gedachten om weer volledig aan het werk te gaan (ipv grotendeels thuiswerken), maar wordt dan vaak door een gebeurtenis wel weer keihard met de neus op de feiten gedrukt dat ik nog steeds niet de oude ben en langzaam moet kijken wat ik wel en niet aankan.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Een tijd geleden liet mijn therapeut me een video zien en daarin wordt op een hele simpele manier goed uitgelegd hoe het is om depressieve gevoelens te hebben.
Bekijk deze YouTube-video
Bekijk deze YouTube-video
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Weet je ook waardoor je psychische kwetsbaarheid is ontstaan?
Een losse opmerking
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
Toen ik te horen kreeg dat ik onder het Spectrum Schizofrenie viel ben ik uiteraard veel op gaan zoeken. Je komt op YouTube wel veel filmpjes tegen van b.v. simulaties hoe een 'psychose' eruit kan zien.
De eerste video is wel hoe ik het tijdens zo'n mindere periode ervaar. De tweede is ook herkenbaar voor mij. Wel op een andere manier, maar hoe het gefilmd is, zo kan het wel in het echt zijn. Ik heb periodes gehad dat ik daadwerkelijk dacht het over mij ging, als er iets op tv was. Dat nieuws betrekking had op mij en dat ik er de schuld van kreeg.
Ik vond overigens ook veel kritiek op de video's, maar voor mij is het voor een deel wel herkenbaar.
De eerste video is wel hoe ik het tijdens zo'n mindere periode ervaar. De tweede is ook herkenbaar voor mij. Wel op een andere manier, maar hoe het gefilmd is, zo kan het wel in het echt zijn. Ik heb periodes gehad dat ik daadwerkelijk dacht het over mij ging, als er iets op tv was. Dat nieuws betrekking had op mij en dat ik er de schuld van kreeg.
Ik vond overigens ook veel kritiek op de video's, maar voor mij is het voor een deel wel herkenbaar.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Dat over het nieuws heb ik nog steeds. Ik moet mezelf dwingen om daar afstand van te nemen en sinds een tijd volg ik ook geen journaal of actualiteiten meer. Soms ontkom je er er niet aan, maar de overload van extreem nieuws is vaak de trigger voor mij om volledig er in op te gaan en de controle te verliezen. Het loopt dan uit de hand in extreem negatief en angstig denken. Ik zie bij wijze van spreken de atoombom al vallen en alle ellende die daar bij hoort. Tot beelden die b.v. uit de Terminator komen.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Gebeurtenissen in mijn jeugd, maar daar zal ik niet te diep op in gaan.quote:
Weet je ook waardoor je psychische kwetsbaarheid is ontstaan?
Ook had ik Mutisme, men noemde het verlegenheid, maar ik kon mijn gevoelens niet kwijt zeg maar. En helaas had je vroeger niet de zorg die je nu hebt als het om aandoeningen gaat. Als ik nu jong was geweest, had ik een zware rugzak gehad.
Maar goed, of dat de trigger is geweest voor alle ellende? Dat valt ook niet te achterhalen denk ik.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Nee snap dat je niet alles wilt delenquote:Op maandag 13 april 2026 15:41 schreef RedShoe het volgende:
[..]
Gebeurtenissen in mijn jeugd, maar daar zal ik niet te diep op in gaan.
Ook had ik Mutisme, men noemde het verlegenheid, maar ik kon mijn gevoelens niet kwijt zeg maar. En helaas had je vroeger niet de zorg die je nu hebt als het om aandoeningen gaat. Als ik nu jong was geweest, had ik een zware rugzak gehad.
Maar goed, of dat de trigger is geweest voor alle ellende? Dat valt ook niet te achterhalen denk ik.
Mutisme had ik nog nooit van gehoord
Even opzoeken
Een losse opmerking
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
Selectief Mutisme.quote:
[..]
Nee snap dat je niet alles wilt delen
Mutisme had ik nog nooit van gehoord
Even opzoeken
https://nl.wikipedia.org/wiki/Selectief_mutisme
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Morgen EMDR. Tijd terug een tijdlijn gemaakt en daar gaan we mee verder. Ik heb erover nagedacht en denk dat we het over de brand moeten hebben. Al best wat jaar geleden, maar ik kan daar nog steeds wakker van liggen. Er zijn inmiddels al meerdere onderwerpen behandeld en niet alles slaat even goed aan, omdat ik soms niet in staat ben om volledig terug te gaan naar het beeld.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Is dit omdat je het te pijnlijk vindt of omdat je het zo goed hebt weggestopt ?quote:
Morgen EMDR. Tijd terug een tijdlijn gemaakt en daar gaan we mee verder. Ik heb erover nagedacht en denk dat we het over de brand moeten hebben. Al best wat jaar geleden, maar ik kan daar nog steeds wakker van liggen. Er zijn inmiddels al meerdere onderwerpen behandeld en niet alles slaat even goed aan, omdat ik soms niet in staat ben om volledig terug te gaan naar het beeld.
Een losse opmerking
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
Volgens mijn therapeut komt het idd omdat ik het te goed heb weggestopt. Het trauma is er wel, maar wordt goed bewaakt.quote:
[..]
Is dit omdat je het te pijnlijk vindt of omdat je het zo goed hebt weggestopt ?
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Mag ik vragen of het misschien een periode was met extreem weinig slaap? Een zwaar verlies? Drugs (jointje kan ook)? De kwetsbaarheid is er meestal al, versterkt door negatieve dingen uit je jeugd. Maar er is een trigger die het in gang zet.quote:
[..]
Gebeurtenissen in mijn jeugd, maar daar zal ik niet te diep op in gaan.
Ook had ik Mutisme, men noemde het verlegenheid, maar ik kon mijn gevoelens niet kwijt zeg maar. En helaas had je vroeger niet de zorg die je nu hebt als het om aandoeningen gaat. Als ik nu jong was geweest, had ik een zware rugzak gehad.
Maar goed, of dat de trigger is geweest voor alle ellende? Dat valt ook niet te achterhalen denk ik.
Je hoeft er niet over te praten hoor als je dat niet wilt.
Het maakt misschien ook niet uit...
[ Bericht 0% gewijzigd door Lenny77 op 13-04-2026 21:01:37 ]
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Dat is een goeie. Ik sliep in die tijd idd vrij slecht en kreeg daarvoor slaapmedicatie (geen idee meer welke). Misschien dat de combinatie met alcohol een trigger was.quote:Op maandag 13 april 2026 20:49 schreef Lenny77 het volgende:
[..]
Mag ik vragen of het misschien een periode was met extreem weinig slaap? Een zwaar verlies? Drugs (jointje kan ook). De kwetsbaarheid is er meestal al, versterkt door negatieve dingen uit je jeugd. Maar er is een trigger die het in gang zet.
Je hoeft er niet over te praten hoor als je dat niet wilt.
Het maakt misschien ook niet uit...
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Drugs heb ik wel gedaan, maar dat was een paar jaar later. En blowen deed ik heel weinig omdat ik daar wat negatief op reageerde.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Zou inderdaad een goede optie kunnen zijn.quote:
[..]
Dat is een goeie. Ik sliep in die tijd idd vrij slecht en kreeg daarvoor slaapmedicatie (geen idee meer welke). Misschien dat de combinatie met alcohol een trigger was.
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Goedemorgen 
Het is een mooie dag.
Redelijk geslapen wel. Aantal keer wakker geworden, maar dat ging goed. Soms wordt ik wakker in een hele slechte vibe/droomwereld waar ik maar moeilijk uit kan komen. Maar vandaag niet.
Straks Therapie, maar ik weet niet of het gaat lukken.
We zien wel.
Het is een mooie dag.Redelijk geslapen wel. Aantal keer wakker geworden, maar dat ging goed. Soms wordt ik wakker in een hele slechte vibe/droomwereld waar ik maar moeilijk uit kan komen. Maar vandaag niet.
Straks Therapie, maar ik weet niet of het gaat lukken.
We zien wel.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Gisteravond nog de tweede aflevering gezien van 'verward' op NPO.
Er was een vrouw te zien waar ik me wel enigszins in herkende. Tenminste niet het negatieve beeld wat veel mensen hebben van Schizofrenie.
Vanaf een minuut of 24 komt ze in beeld.
https://npo.nl/start/serie/verward/afleveringen/seizoen-1
Er was een vrouw te zien waar ik me wel enigszins in herkende. Tenminste niet het negatieve beeld wat veel mensen hebben van Schizofrenie.
Vanaf een minuut of 24 komt ze in beeld.
https://npo.nl/start/serie/verward/afleveringen/seizoen-1
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Wel vermoeiend al die gesprekken.
Ik moet dat toch altijd weer even verwerken.
Ik moet dat toch altijd weer even verwerken.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Bestond er maar zo'n horloge, waarmee je terug kon gaan in de tijd 
dan was ik wat verkeerde afslagen voorbij gelopen in mijn leven.
dan was ik wat verkeerde afslagen voorbij gelopen in mijn leven.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
In real life hou ik ook een dagboek bij, alleen het is nogal een chaos. Overal staat wat. Ik heb overal kleine documenten, alsof ik elke keer opnieuw begin.
Hier een klein stukje over de stemmingswisselingen.
Tijdens mijn depressieve periodes was mijn slaaptijd veel langer en kon ik vaak met veel moeite uit bed komen. De dagen waren lang, zwaar en er heerste een gevoel van eenzaamheid en complete waardeloosheid. Ik vloog dan tegen de muren op van ellende.
En nu ben ik gestopt met alcohol, maar de extremen zijn er nog steeds. De hoge pieken uiten zich in laat gaan slapen en veel op het internet aanwezig zijn, waar ik zinloze dingen doe. Verder probeer ik die extremen weer te onderdrukken en er niet aan toe te geven, wat veel energie kost.
Mijn diepe dalen uiten zich nog steeds in zeer depressieve gevoelens over de dood en het gevoel een volkomen zinloos bestaan te hebben.
Het vreemde is dat deze periodes zich nu de hele dag afwisselen. Ik kan door iets heel simpels in een hele diepe put vallen om daar vervolgens weer uit te klimmen en de hele wereld aan te kunnen. Het nare is dat de depressieve gevoelens nu overheersen. Ik zit vaker in die diepe put, dan dat ik in de wolken ben. De stemmingswisselingen vindt ik zeer lastig, omdat het lijkt alsof ik in een soort achtbaan zit en al heen en weer schuddend mijn leven leef.
Hier een klein stukje over de stemmingswisselingen.
Tijdens mijn depressieve periodes was mijn slaaptijd veel langer en kon ik vaak met veel moeite uit bed komen. De dagen waren lang, zwaar en er heerste een gevoel van eenzaamheid en complete waardeloosheid. Ik vloog dan tegen de muren op van ellende.
En nu ben ik gestopt met alcohol, maar de extremen zijn er nog steeds. De hoge pieken uiten zich in laat gaan slapen en veel op het internet aanwezig zijn, waar ik zinloze dingen doe. Verder probeer ik die extremen weer te onderdrukken en er niet aan toe te geven, wat veel energie kost.
Mijn diepe dalen uiten zich nog steeds in zeer depressieve gevoelens over de dood en het gevoel een volkomen zinloos bestaan te hebben.
Het vreemde is dat deze periodes zich nu de hele dag afwisselen. Ik kan door iets heel simpels in een hele diepe put vallen om daar vervolgens weer uit te klimmen en de hele wereld aan te kunnen. Het nare is dat de depressieve gevoelens nu overheersen. Ik zit vaker in die diepe put, dan dat ik in de wolken ben. De stemmingswisselingen vindt ik zeer lastig, omdat het lijkt alsof ik in een soort achtbaan zit en al heen en weer schuddend mijn leven leef.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Mag ik vragenquote:
In real life hou ik ook een dagboek bij, alleen het is nogal een chaos. Overal staat wat. Ik heb overal kleine documenten, alsof ik elke keer opnieuw begin.
Hier een klein stukje over de stemmingswisselingen.
Tijdens mijn depressieve periodes was mijn slaaptijd veel langer en kon ik vaak met veel moeite uit bed komen. De dagen waren lang, zwaar en er heerste een gevoel van eenzaamheid en complete waardeloosheid. Ik vloog dan tegen de muren op van ellende.
En nu ben ik gestopt met alcohol, maar de extremen zijn er nog steeds. De hoge pieken uiten zich in laat gaan slapen en veel op het internet aanwezig zijn, waar ik zinloze dingen doe. Verder probeer ik die extremen weer te onderdrukken en er niet aan toe te geven, wat veel energie kost.
Mijn diepe dalen uiten zich nog steeds in zeer depressieve gevoelens over de dood en het gevoel een volkomen zinloos bestaan te hebben.
Het vreemde is dat deze periodes zich nu de hele dag afwisselen. Ik kan door iets heel simpels in een hele diepe put vallen om daar vervolgens weer uit te klimmen en de hele wereld aan te kunnen. Het nare is dat de depressieve gevoelens nu overheersen. Ik zit vaker in die diepe put, dan dat ik in de wolken ben. De stemmingswisselingen vindt ik zeer lastig, omdat het lijkt alsof ik in een soort achtbaan zit en al heen en weer schuddend mijn leven leef.
Als jij je slecht voelt
Zit je dan ook meer in teltopics?
Zie heel vaak opmerkingen hierover naar jou toe
Dat het om postaantallen zou gaan
Maar dat idee heb ik nooit gehad
Een soort bezigheidstherapie?
Als ik het verkeerd interpreteer gewoon zeggen
Een losse opmerking
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
Verslaving, bezigheidstherapie, verveling noem het idd maar zoals je wil.quote:
[..]
Mag ik vragen
Als jij je slecht voelt
Zit je dan ook meer in teltopics?
Zie heel vaak opmerkingen hierover naar jou toe
Dat het om postaantallen zou gaan
Maar dat idee heb ik nooit gehad
Een soort bezigheidstherapie?
Als ik het verkeerd interpreteer gewoon zeggen
De een zit eeuwig te scrollen en ik doe dit. Ik ga er wel weer een keer mee stoppen, want het is een vrij zinloze bezigheid. Maar dat zijn heel veel dingen.
Roken is nog dommer
Het heeft ook iets met getallen te maken en uiteraard met de lijst (die er niet voor niets staat). Één beetje hetzelfde als punten scoren in dts...Waarom doen mensen dat? De kick om toch een punt te halen (dopamine shotje?).
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Naast mijn psychische klachten heb ik ook nog problemen met mijn hart. Een aantal jaar geleden is bij mij hartfalen vastgesteld. Het zou kunnen dat er een relatie is tussen de Schizofrenie en deze klachten. Mijn pompfunctie was 30% en is door toedoen van medicatie verhoogd naar 45%. En daar moet ik het maar mee doen. Mijn cardioloog noemt het een redelijk beeld.
Een leven zonder hartmedicatie zit er niet meer in voor mij.
Bij mensen met hartfalen zijn depressie en angststoornissen veel voorkomende aandoeningen. Maar liefst één op de vijf mensen met hartfalen heeft milde tot matige symptomen van depressie en een kleinere groep heeft ernstigere symptomen. Depressie komt het meest voor bij mensen met ernstigere symptomen van hartfalen en fysieke beperkingen. Doordat de symptomen van depressie en die van hartfalen elkaar overlappen, is de diagnose van depressie vaak moeilijker te stellen, waardoor de depressie soms laat wordt herkend. Depressie uit zich in een aantal ingrijpende symptomen, zoals een laag gevoel van eigenwaarde, gevoelens van hopeloosheid, machteloosheid, concentratieproblemen, angststoornis, irritatie, vermoeidheid, en lichamelijke kwalen.
https://www.heartfailurem(...)ie-en-angststoornis/
Een leven zonder hartmedicatie zit er niet meer in voor mij.
Bij mensen met hartfalen zijn depressie en angststoornissen veel voorkomende aandoeningen. Maar liefst één op de vijf mensen met hartfalen heeft milde tot matige symptomen van depressie en een kleinere groep heeft ernstigere symptomen. Depressie komt het meest voor bij mensen met ernstigere symptomen van hartfalen en fysieke beperkingen. Doordat de symptomen van depressie en die van hartfalen elkaar overlappen, is de diagnose van depressie vaak moeilijker te stellen, waardoor de depressie soms laat wordt herkend. Depressie uit zich in een aantal ingrijpende symptomen, zoals een laag gevoel van eigenwaarde, gevoelens van hopeloosheid, machteloosheid, concentratieproblemen, angststoornis, irritatie, vermoeidheid, en lichamelijke kwalen.
https://www.heartfailurem(...)ie-en-angststoornis/
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Redelijk geslapen. Veel gedroomd.
Al een paar uur in het land der levenden.
Geslapen met een holter, voor het hart. Afwachten wat hier eventueel nog uit gaat komen. Ik verwacht er eigenlijk weinig van, maar we gaan het zien. Ik verwachtte destijds ook weinig van de ECG, maar daar kwam uiteindelijk het hele hartproblemen uit voort.
Nu eerst.
Al een paar uur in het land der levenden.
Geslapen met een holter, voor het hart. Afwachten wat hier eventueel nog uit gaat komen. Ik verwacht er eigenlijk weinig van, maar we gaan het zien. Ik verwachtte destijds ook weinig van de ECG, maar daar kwam uiteindelijk het hele hartproblemen uit voort.
Nu eerst.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Hij keek om zich heen en zag een wazige wereld. Het leek een droomwereld, waar niets leek wat het was. Er heerste hier een beklemmende sfeer, die hem naar adem deed happen.
In de verte hoorde hij een zwaar gebonk. Het leek op het kloppen van een hart, maar dan zwaarder en minder snel. Langzaam liep hij in de richting van waar het geluid vandaan kwam. De grond waar hij op liep was gemaakt van lava, die in de richting van het gebonk stroomde. De stroom leek steeds harder te gaan en hij besloot mee te gaan en zich over te geven aan de stromende rivier. Het gebonk werd harder, hij voelde de trillingen zwaarder worden in zijn oren. Hij was nu heel dichtbij. Het geluid was intens en deed hem rillen. Er heerste een soort van verslagenheid toen hij voor het enorme hart stond. Het ontzag maakte plaats voor afschuw. Hij haatte het gebonk, het maakte hem rusteloos en gespannen. Met een snelle beweging pakte hij zijn zwaard en sneed in een korte, maar dodelijke beweging het touw door, waarmee het bonkende hart balanceerde. Er klonk een scheurend geluid. Eerst ontstond er een rode rivier, waarna het hart volledig openscheurde en een tsunami zijn gedachten overspoelde en hij wakker werd.
'Its just a dream' hoorde hij, toen zijn ogen opengingen en het land der levenden hem begroette.
In de verte hoorde hij een zwaar gebonk. Het leek op het kloppen van een hart, maar dan zwaarder en minder snel. Langzaam liep hij in de richting van waar het geluid vandaan kwam. De grond waar hij op liep was gemaakt van lava, die in de richting van het gebonk stroomde. De stroom leek steeds harder te gaan en hij besloot mee te gaan en zich over te geven aan de stromende rivier. Het gebonk werd harder, hij voelde de trillingen zwaarder worden in zijn oren. Hij was nu heel dichtbij. Het geluid was intens en deed hem rillen. Er heerste een soort van verslagenheid toen hij voor het enorme hart stond. Het ontzag maakte plaats voor afschuw. Hij haatte het gebonk, het maakte hem rusteloos en gespannen. Met een snelle beweging pakte hij zijn zwaard en sneed in een korte, maar dodelijke beweging het touw door, waarmee het bonkende hart balanceerde. Er klonk een scheurend geluid. Eerst ontstond er een rode rivier, waarna het hart volledig openscheurde en een tsunami zijn gedachten overspoelde en hij wakker werd.
'Its just a dream' hoorde hij, toen zijn ogen opengingen en het land der levenden hem begroette.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Ik voel weer een intens geluk mijn lichaam veroveren. Met in mijn achterhoofd een ruis die steeds luider wordt.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Ik zie je topic nu pas en vind het knap hoe open je je hier op durft te stellen, ik hoop dat je hierdoor ook wat meer begrip krjjgt.
Heel goed dat je gestopt bent met drinken en dat je de hulp hebt gezocht die je nodig hebt.
Heel goed dat je gestopt bent met drinken en dat je de hulp hebt gezocht die je nodig hebt.
Ik ga gaten graven! Want waar gaten zijn is hoop!
Dankquote:
Ik zie je topic nu pas en vind het knap hoe open je je hier op durft te stellen, ik hoop dat je hierdoor ook wat meer begrip krjjgt.
Heel goed dat je gestopt bent met drinken en dat je de hulp hebt gezocht die je nodig hebt.
Ik heb het in overleg gedaan met therapie en die vond het sowieso een goed idee om een dagboek bij te houden.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Er ging net een telefoon af, de meneer liep niet naar buiten en ging luidkeels zitten bellen.
#relax #niksvanaantrekken
#relax #niksvanaantrekken
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Zelfs eten koken was altijd een stressvolle gebeurtenis. Dat heb ik nu redelijk onder controle. Ik heb een soort van angst voor messen en dan vooral de vlijmscherpe waar je b.v. het vlees mee snijd. Ik kon er echt panisch van worden.
Ik heb ooit een aantal messen gekocht die zo asociaal scherp zijn, dat ik ze amper durfde te gebruiken.
Maar het is me vandaag gelukt om alle groenten/kip te snijden voor de kip kerrie die we gaan eten vanmiddag.
En niet gesneden in mijn vingers zo als laatst een keer gebeurde
een snee van nog geen cm, maar het bleef maar bloeden.
Ik heb ooit een aantal messen gekocht die zo asociaal scherp zijn, dat ik ze amper durfde te gebruiken.
Maar het is me vandaag gelukt om alle groenten/kip te snijden voor de kip kerrie die we gaan eten vanmiddag.
En niet gesneden in mijn vingers zo als laatst een keer gebeurde
een snee van nog geen cm, maar het bleef maar bloeden. 
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
En de stress van tijd. Alles op tijd klaar hebben, zodat niet de helft koud is als het op tafel staat. Prikkels, stress, teveel dingen tegelijk waardoor ik vaak begon te flippen. Echt kwaad werd op mezelf, maar ook op anderen omdat ik de druk niet aan kon. Maar ik neem nu ruim de tijd, stem kooktijd op elkaar af zodat het allemaal goed gaat en tegelijk klaar is.
En niet dat de aardappelen nog hard zijn, omdat de groente al klaar is.
Tijd nemen en gaat het fout, dan is er nog niks aan de hand.
En niet dat de aardappelen nog hard zijn, omdat de groente al klaar is.
Tijd nemen en gaat het fout, dan is er nog niks aan de hand.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
En met de deksel op de pan blijft het ook best een tijdje warm.quote:
En de stress van tijd. Alles op tijd klaar hebben, zodat niet de helft koud is als het op tafel staat. Prikkels, stress, teveel dingen tegelijk waardoor ik vaak begon te flippen. Echt kwaad werd op mezelf, maar ook op anderen omdat ik de druk niet aan kon. Maar ik neem nu ruim de tijd, stem kooktijd op elkaar af zodat het allemaal goed gaat en tegelijk klaar is.
En niet dat de aardappelen nog hard zijn, omdat de groente al klaar is.
Tijd nemen en gaat het fout, dan is er nog niks aan de hand.
Ik ga gaten graven! Want waar gaten zijn is hoop!
Het leren om te improviseren idd.quote:
[..]
En met de deksel op de pan blijft het ook best een tijdje warm.
Of de voorbereiding zo perfect te laten verlopen dat er niks fout kan gaan.
En vandaag ging het prima. Probleem is alleen het koken met een grote pan op inductie...dan is gas toch handiger.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
En langzaam keert de rust weder na een onrustige nacht. De droomwereld ging verder na het wakker worden en ik bleef in die trance hangen. Ik weet dat het gebeurt, maar het is moeilijk om te ontsnappen uit die situatie.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Contact gehad met mijn zusje na zeer lange tijd. Het besef komt wel hard aan dat ik niemand meer heb buiten mijn gezin. Dus dit contact voelde goed.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
“Maar hoe gaat het met jou?” ze keek me strak aan en haalde haar hand door haar blonde haren.
“Ja, ik weet niet,” ik had onderweg naar haar huis nog nagedacht over deze vraag, waarvan ik zeker wist dat die zou komen.
Nerveus pakte ik mijn kopje en nam een slok van de inmiddels lauwe koffie.
“Ben je nog in therapie?” weer streek ze met haar handen door haar lange haren.
“Ik ga nog steeds naar therapie ja,” ik keek vluchtig naar haar ogen, om ze vervolgens weer te ontwijken. Wat was ze toch verdomd knap.
Langzaam stond ze op. “Wil je nog een bakje koffie?” Ik knikte instemmend.
Voorzichtig kwam het gesprek op gang. We vlogen terug in de tijd en kwamen terecht in onze kinderjaren, toen we nog samen speelden. Ik met autootjes en zij met barbiepoppen. We lachten en haalden herinneringen op over onze ouders die nu vereeuwigd waren in een graf op de begraafplaats. Ze was er laatst nog geweest.
“Fijn dat we weer contact hebben, ik heb je gemist, dit moeten we vaker doen." Ze knipoogde naar me, zoals ze vroeger altijd deed als ik nerveus was.
“Ja, ik weet niet,” ik had onderweg naar haar huis nog nagedacht over deze vraag, waarvan ik zeker wist dat die zou komen.
Nerveus pakte ik mijn kopje en nam een slok van de inmiddels lauwe koffie.
“Ben je nog in therapie?” weer streek ze met haar handen door haar lange haren.
“Ik ga nog steeds naar therapie ja,” ik keek vluchtig naar haar ogen, om ze vervolgens weer te ontwijken. Wat was ze toch verdomd knap.
Langzaam stond ze op. “Wil je nog een bakje koffie?” Ik knikte instemmend.
Voorzichtig kwam het gesprek op gang. We vlogen terug in de tijd en kwamen terecht in onze kinderjaren, toen we nog samen speelden. Ik met autootjes en zij met barbiepoppen. We lachten en haalden herinneringen op over onze ouders die nu vereeuwigd waren in een graf op de begraafplaats. Ze was er laatst nog geweest.
“Fijn dat we weer contact hebben, ik heb je gemist, dit moeten we vaker doen." Ze knipoogde naar me, zoals ze vroeger altijd deed als ik nerveus was.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Nieuwe serie gaan kijken op Netflix.
Fargo. Bevalt wel
Fargo. Bevalt wel
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
is dit wat je vandaag hebt meegemaakt?quote:
“Maar hoe gaat het met jou?” ze keek me strak aan en haalde haar hand door haar blonde haren.
“Ja, ik weet niet,” ik had onderweg naar haar huis nog nagedacht over deze vraag, waarvan ik zeker wist dat die zou komen.
Nerveus pakte ik mijn kopje en nam een slok van de inmiddels lauwe koffie.
“Ben je nog in therapie?” weer streek ze met haar handen door haar lange haren.
“Ik ga nog steeds naar therapie ja,” ik keek vluchtig naar haar ogen, om ze vervolgens weer te ontwijken. Wat was ze toch verdomd knap.
Langzaam stond ze op. “Wil je nog een bakje koffie?” Ik knikte instemmend.
Voorzichtig kwam het gesprek op gang. We vlogen terug in de tijd en kwamen terecht in onze kinderjaren, toen we nog samen speelden. Ik met autootjes en zij met barbiepoppen. We lachten en haalden herinneringen op over onze ouders die nu vereeuwigd waren in een graf op de begraafplaats. Ze was er laatst nog geweest.
“Fijn dat we weer contact hebben, ik heb je gemist, dit moeten we vaker doen." Ze knipoogde naar me, zoals ze vroeger altijd deed als ik nerveus was.
het leest als een boek, heb je hier al eens iets mee gedaan?
Een losse opmerking
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
Klopt.quote:
[..]
is dit wat je vandaag hebt meegemaakt?
het leest als een boek, heb je hier al eens iets mee gedaan?
Ik schrijf het graag op als korte verhaaltjes, verder nooit wat mee gedaan. Niet in de zin van uitgeven in boekvorm ofzo, wie weet doe ik dat ooit nog weleens.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
het leest echt goed wegquote:
[..]
Klopt.
Ik schrijf het graag op als korte verhaaltjes, verder nooit wat mee gedaan. Niet in de zin van uitgeven in boekvorm ofzo, wie weet doe ik dat ooit nog weleens.
complimenten
Een losse opmerking
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
Hier ga je heel veel plezier aan hebben.quote:
Nieuwe serie gaan kijken op Netflix.
Fargo. Bevalt wel
[ afbeelding ]
Ik zie pas vandaag dat je een dagboek topic hebt, ik ga er een rustig voor zitten om je eerder posts goed te lezen
Stoer dat je er zo open over bent iig.
Hell To The Liars
Een gouden tip van een youtube kok, wat ik keer gezien heb en ter harte heb genomen.quote:
En de stress van tijd. Alles op tijd klaar hebben, zodat niet de helft koud is als het op tafel staat. Prikkels, stress, teveel dingen tegelijk waardoor ik vaak begon te flippen. Echt kwaad werd op mezelf, maar ook op anderen omdat ik de druk niet aan kon. Maar ik neem nu ruim de tijd, stem kooktijd op elkaar af zodat het allemaal goed gaat en tegelijk klaar is.
En niet dat de aardappelen nog hard zijn, omdat de groente al klaar is.
Tijd nemen en gaat het fout, dan is er nog niks aan de hand.
Ga beginnen met koken, ontspan en maak het niet te moeilijk voor jezelf. Het slechtste wat kan gebeuren is dat je (weer zoals altijd) diepvries pizza moet eten als het mislukt.
Bekijk deze YouTube-video
Hell To The Liars
Ik zal morgen ff kijken.quote:
[..]
Een gouden tip van een youtube kok, wat ik keer gezien heb en ter harte heb genomen.
Ga beginnen met koken, ontspan en maak het niet te moeilijk voor jezelf. Het slechtste wat kan gebeuren is dat je (weer zoals altijd) diepvries pizza moet eten als het mislukt.
Bekijk deze YouTube-video
Ik hou het meestal wel simpel, als het op koken aan komt. Bij een te lange bereidingswijze taai ik al snel af
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
In de wachtkamer.
Waar een vrouw haar stem verheft. Ze lijkt alleen op de wereld. Ze ziet en hoort alleen zichzelf. De wereld lijkt alleen bestemd te zijn voor haar geluid. Ze wordt steeds enthousiaster, haar stem steeds luider en de verhalen steeds groter. De wachtkamer wordt een waterval van intens gebrabbel. Een kermis waar een vol kippenhok niks bij is. Minuten vliegen voorbij, waarbij de volumeknop steeds een standje hoger wordt gezet. De ergernis neemt toe, Zal ze zelf niet doorhebben dat iedereen kan meegenieten van haar allesoverheersende stem?
Op een gegeven moment gaat het over de tv, waar ze bijna schreeuwend vertelt dat ze altijd naar het journaal voor doven en slechthorende kijkt. Met haar stem is duidelijk niks mis.
Het is half elf, haar groepje wordt opgehaald.
De rust keert terug in de wachtkamer.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
Behoorlijk nerveus, kwaad en even niet weten wat te doen met gevoelens. Bijna een aanrijding met een asociale scooterrijder, die dacht mij even te snijden. Ik blokkeerde hem en dat vond hij niet leuk. Onze wegen scheidde weer nadat hij rechtdoor ging en ik rechtsaf. Maar het negatieve gevoel blijft aanwezig. Wat een idioot van een figuur. Zo'n 18 jarige rotkleuter, met zijn vriendin achterop die even probeert stoer te doen. Dan ben je bij mij aan het verkeerde adres.
Adem in, adem uit.
Adem in, adem uit.
Don't follow me. I am lost too
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
.
Please. There's nothing to do here.
There's nothing. There's just....I mean, there's nothing.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |