F&L Filosofie & Levensbeschouwing
Een plek om te discussiëren over filosofische vragen, filosofen, religieuze vraagstukken of religie en levensbeschouwing in het algemeen.
De paradox van het weten: Waarom vullen we het 'Niets' met sprookjes?
Met het hart bedoel ik niet slechts het lichamelijke orgaan, maar het innerlijke middelpunt van de mens daar waar intentie, verlangen, inzicht en zuiverheid samenkomen. De mens wordt niet alleen geleid door wat hij ziet, maar vooral door wat in zijn innerlijk leeft. Wanneer het hart zich richt op het goede, wordt het rustiger, helderder en minder beheerst door begeerte, onrust en afleiding. En wanneer het innerlijk vervuild raakt, wordt ook het handelen daarvan beïnvloed. Daarom is zelfonderzoek en zuivering van het hart geen bijzaak, maar de weg naar echte rust en richting.quote:Op woensdag 15 april 2026 11:42 schreef hoatzin het volgende:
[..]
Is dat zo?
Met hart bedoel je denk ik je hersens? Je mind?
Ja zoiets zei Jezus ook al, althans het is hem in de mond gelgd:quote:
De mens wordt niet alleen geleid door wat hij ziet, maar vooral door wat in zijn innerlijk leeft. Wanneer het hart zich richt op het goede, wordt het rustiger, helderder en minder beheerst door begeerte, onrust en afleiding. En wanneer het innerlijk vervuild raakt, wordt ook het handelen daarvan beïnvloed. Daarom is zelfonderzoek en zuivering van het hart geen bijzaak, maar de weg naar echte rust en richting.
(Lucas 6:45): "Een goed mens brengt uit de goede schatkamer van zijn hart het goede voort, en een slecht mens brengt uit de slechte schatkamer het slechte voort. Want waar het hart vol van is, loopt de mond van over."
Precies, dat is juist het punt. Zulke woorden laten zien dat het reinigen van het innerlijk geen klein onderwerp is, maar iets wat terugkomt in de boodschap aan mensen. De kern is hetzelfd. Wat in het hart leeft, komt vroeg of laat naar buiten in woorden en daden. Daarom is zelfonderzoek zo belangrijk.quote:
[..]
Ja zoiets zei Jezus ook al, althans het is hem in de mond gelgd:
(Lucas 6:45): "Een goed mens brengt uit de goede schatkamer van zijn hart het goede voort, en een slecht mens brengt uit de slechte schatkamer het slechte voort. Want waar het hart vol van is, loopt de mond van over."
@EsserS Voor mij geldt dat dit topic zeker bijdraagt aan die zelfreflectie, wat maakt dat ik de levensboom (mythologie) bijvoorbeeld zoveel waarde toekent terwijl ik ook zeker graag verblijf in het objectieve en de wisselwerking van zien en doen. Is er bijvoorbeeld een conflict gaande in de hersentjes van me maar uiteindelijk kom ik er op uit dat dat niet zo is. De reis doorheen de levensboom is juist voor een individu zeer welkom als het gaat om geestelijke groei en inzicht. Het schept orde in die geestelijke chaos want het maakt bewust door het onbewuste belichten, onze vaste patronen en gewoonten. Dit is natuurlijk een spirituele uitleg van onbewust welke de wetenschappelijke uitleg naar mijn mening niet in de weg zit.
De waarheid in iemands hoofd is vaak onbuigzamer dan het sterkste staal.
Ik hanteer simpelweg; ik weet het niet en kan het niet weten. Om te stellen dat wij ons een beeld kunnen vormen van een daadwerkelijke 'goddelijke entiteit of kracht' (zoals deze mogelijkerwijs bestaat) met ons gelimiteerde voorstellingsvermogen, is nog onwaarschijnlijker dan stellen dat een mier een ruimteschip kan ontwikkelen dat met lichtsnelheid door de ruimte kan reizen. We kunnen het pogen, maar uiteindelijk zal het niet meer zijn dan een afgeleide van de mens, met superkrachten of een natuurkracht waar wij bekend mee zijn waar wij menselijke wil en denken aan toekennen.
Het is voor mij daarom ook volstrekt onmogelijk dat de verhalen uit de Bijbel of Koran ook maar iets te maken hebben met een 'mogelijk' echt bestaande God, zelfs als de verhalen gebaseerd zijn op daadwerkelijk historische gebeurtenissen. It's all hubris. Ik zou bijna zeggen dat onze hele religieuze orde, van de heilige boeken, de geboden tot aan de tempels toe, een belediging zijn voor de echte God, mocht die er zijn. Maar ook dat is antropomorfisme toegepast op God... in alle waarschijnlijkheid ontstijgt een God al dat soort kleinzielige emoties.
[ Bericht 7% gewijzigd door Cockwhale op 19-04-2026 10:55:36 ]
Het is voor mij daarom ook volstrekt onmogelijk dat de verhalen uit de Bijbel of Koran ook maar iets te maken hebben met een 'mogelijk' echt bestaande God, zelfs als de verhalen gebaseerd zijn op daadwerkelijk historische gebeurtenissen. It's all hubris. Ik zou bijna zeggen dat onze hele religieuze orde, van de heilige boeken, de geboden tot aan de tempels toe, een belediging zijn voor de echte God, mocht die er zijn. Maar ook dat is antropomorfisme toegepast op God... in alle waarschijnlijkheid ontstijgt een God al dat soort kleinzielige emoties.
[ Bericht 7% gewijzigd door Cockwhale op 19-04-2026 10:55:36 ]
Dit is wijsheid van een ongekend, hoog niveau. Dit is zo diep, geen enkele gedachte benadert de waarheid zo dicht als dit. Velen hier kunnen zich daaraan laven.quote:Op zondag 19 april 2026 10:48 schreef Cockwhale het volgende:
Ik hanteer simpelweg; ik weet het niet en kan het niet weten. .
[ Bericht 0% gewijzigd door EsserS op 21-04-2026 13:17:33 ]
In Data We Trust
Nog niet bewijsbaar en waarschijnlijk blijft dat nog wel een tijdje.quote:Op vrijdag 10 april 2026 18:39 schreef Mijk het volgende:
Ook hier; de "thickness" van de Corpus Callosum is een fysiek bewijs dat meditatie werkt, maar nog steeds laat het niet zien wat men daadwerkelijk ervaart daarbij. Dát verschil hebben we hier over. De ervaring die men dus heeft door dat te beoefenen, de daaderkelijke ervaring, is onbewijsbaar.
Als we maar genoeg inzoomen houd je enkel biomechanische processen over op moleculair niveau die met een (tot nu toe) ontelbaar grote hoveelheid manieren met elkaar (samen)werkt. Dit wisten we trouwens 1500 jaar geleden ook nog niet. Een cel heeft wellicht geen emotie, maar zo'n 36 biljoen cellen (nog wel veel meer waarschijnlijk) bij elkaar opeens wel, die ook nog eens voor een ieder totaal verschillend is, want geen mens is hetzelfde.
Heeft 'iets' of 'iemand' dat zo bedacht? Weet ik niet op dit moment. Ik vermoed van niet, omdat continue aanpasbaarheid noodzakelijk is in een continue veranderende omgeving. Waarom dan niet gelijk iets maken dat 'af' is en alles aan kan.
[ Bericht 2% gewijzigd door Mr_Belvedere op 23-04-2026 15:42:14 ]
Roses are red
Violets are blue
Wololo Wololo
Now violets are red too
Violets are blue
Wololo Wololo
Now violets are red too
Ok, down to earth. Daar houd ik ook van maar ik vind het (nog) lastig te denken dat het beschrijven van de mechanica van een gevoel hetzelfde is als het begrijpen van de ervaring van dat gevoel. Het lijkt mij dat "kaart" en "landschap" met elkaar worden verwart. Zo ver ik weet kan de wetenschap de samenhangen binnen het kader van een gevoel uitstekend in kaart brengen maar ze kan de subjectieve ervaring van dat gevoel nog niet verklaren of overbruggen.quote:
[..]
Nog niet bewijsbaar en waarschijnlijk blijft dat nog wel een tijdje.
Als we maar genoeg inzoomen houd je enkel biomechanische processen over op moleculair niveau die met een (tot nu toe) ontelbaar grote hoveelheid manieren met elkaar (samen)werkt. Een cel heeft wellicht geen emotie, maar zo'n 36 biljoen cellen (nog wel veel meer waarschijnlijk) bij elkaar opeens wel die ook nog eens voor een ieder totaal verschillend is, want geen mens is hetzelfde.
Heeft 'iets' of 'iemand' dat zo bedacht? Weet ik niet op dit moment. Ik vermoed van niet, omdat continue aanpasbaarheid noodzakelijk is in een continue veranderende omgeving. Waarom dan niet gelijk iets maken dat 'af' is en alles aan kan.
De wetenschap is als een technicus die een radio onderzoekt. Ze kan precies uitleggen hoe de bedrading werkt, hoe de zenders worden opgevangen en hoe de speaker trilt. Maar de wetenschapper zoekt in de radio naar de muziek terwijl de muziek (de ervaring) niet in de bedrading zit maar door de radio wordt uitgezonden. Het probleem is niet dat het brein niet nodig is voor de ervaring maar dat de wetenschap nog niet kan uitleggen waarom die fysieke processen een innerlijke wereld creëren. De wetenschap is briljant in het beschrijven van de functie van "het hoe": hoe neuronen vuren, hoe informatie wordt verwerkt en hoe gedrag wordt gestuurd. Maar de wetenschap heeft geen meetmethode voor de kwaliteit van de ervaring of "het waarom": waarom voelt de kleur rood als "rood" en waarom voelt verdriet als een "zwaar" gevoel in je borst en niet als een "zoemend" geluid in je oor?
Zolang de wetenschap ervan uitgaat dat alles in het universum uit materiële 'deeltjes' bestaat, zal ze het gevoel altijd benaderen als een proces in plaats van als een ervaring. Voor de wetenschap is dat nog de enige manier is om ze via de wetenschappelijke methode te onderzoeken. Echter, de moderne wetenschap is zich er steeds meer van bewust dat het beschrijven van het proces niet hetzelfde is als het begrijpen van de ervaring. We bevinden ons op een punt waarop wetenschappers erkennen dat een "gevoel" een hybride entiteit is: het is tegelijkertijd een biologisch proces (de motor onder de motorkap) en een subjectieve ervaring (het rijden in de auto). De uitdaging voor de wetenschap van de toekomst is niet om het één te vervangen door het ander, maar om te ontdekken hoe het biologische proces precies 'omklapt' naar een subjectieve ervaring. En zolang dat de methodiek is, zal de ervaring altijd buiten het bereik van het meetinstrument en dus de wetenschap blijven.
In Data We Trust
Evenzo is die innerlijke wereld niets dan een illusie dat werkelijk schijnt omdat we denken, interpreteren en onszelf tegenover anderen zetten. Maar in feite is het misschien niets dan ons fantastisch complexe neurale netwerk dat informatie verwerkt, opslaat en ook weer vergeet als we er weinig mee doen.
De waarheid in iemands hoofd is vaak onbuigzamer dan het sterkste staal.
Klopt helemaal. Dat is meer de emergentie die dan ontstaat. En dat is absoluut nog lang niet meetbaar in strakke kaders. Ik denk ook niet dat het ooit gaat gebeuren omdat het 'te vloeiend' is.quote:
Ok, down to earth. Daar houd ik ook van maar ik vind het (nog) lastig te denken dat het beschrijven van de mechanica van een gevoel hetzelfde is als het begrijpen van de ervaring van dat gevoel.
Daar komt, denk ik, flink wat overlevering en geschiedenis en zo bij kijken. Genoeg voorbeelden van producten die je emotie totaal overhoop halen en ook genoeg voorbeelden van hoe bepaalde dingen pas een definitie kregen toen we er mee te maken kregen. Bijvoorbeeld dat het vrij lang duurde voordat we het woord oranje voor die kleur gebruikten en hoe magenta en rose bedacht zijn door je hersens. Verklaart nog steeds niet waarom rose 'mooi' is voor iemand en zwart 'lelijk'. Mensen met synesthesie hebben weer totaal andere gevoelens en uitingen.quote:Maar de wetenschap heeft geen meetmethode voor de kwaliteit van de ervaring of "het waarom": waarom voelt de kleur rood als "rood" en waarom voelt verdriet als een "zwaar" gevoel in je borst en niet als een "zoemend" geluid in je oor?
Helemaal mee eens. Naar mijn mening heeft het allemaal met elkaar te maken.quote:De uitdaging voor de wetenschap van de toekomst is niet om het één te vervangen door het ander, maar om te ontdekken hoe het biologische proces precies 'omklapt' naar een subjectieve ervaring. En zolang dat de methodiek is, zal de ervaring altijd buiten het bereik van het meetinstrument en dus de wetenschap blijven.
Maar zo heel lang doen we als mensheid nog niet aan wetenschap op het nivo van nu en ook dat evolueert gewoon mee. Met wat meer tijd kunnen we hopelijk een hoop zaken ontdekken en verklaren. Moet alles verklaard worden? Hoeft van mij niet. Maar hoe meer we weten, hoe meer we er iets nuttigs mee kunnen? We hebben al aardig wat goden ontkracht de afgelopen 10000 jaar.
[ Bericht 2% gewijzigd door Mr_Belvedere op 23-04-2026 22:55:12 ]
Roses are red
Violets are blue
Wololo Wololo
Now violets are red too
Violets are blue
Wololo Wololo
Now violets are red too
Dit is de kern van het proces van "het steeds beter weten": tweeduizend jaar geleden was "West-Europa" ervan overtuigd dat onweer werd veroorzaakt door de hamer van Wodan. Later kwam de verklaring door statische elektriciteit en moesten de goden alweer terrein prijsgeven.quote:
Maar zo heel lang doen we als mensheid nog niet aan wetenschap op het nivo van nu en ook dat evolueert gewoon mee. Met wat meer tijd kunnen we hopelijk een hoop zaken ontdekken en verklaren. Moet alles verklaard worden? Hoeft van mij niet. Maar hoe meer we weten, hoe meer we er iets nuttigs mee kunnen? We hebben al aardig wat goden ontkracht de afgelopen 10000 jaar.
[ Bericht 1% gewijzigd door EsserS op 24-04-2026 13:49:51 ]
In Data We Trust
Er is eigenlijk maar een vraag die zowel de vraag als het antwoord weggeeft. Want het is iets menselijks om overal "waarom" op te vragen ipv wat. "Waarom" vraagt naar een reden.quote:
Er zijn 2 insteken voor deze vraag. Op gemeenschapsniveau of op individueel nivea.
Ik kies even in mijn antwoord de laatste:
"Ik weet het niet" zit niet in het antwoordenpakket van de meeste mensen.
Dingen niet weten wordt gezien als zwakte. Terwijl het stiekem het meest waardevolle antwoord is wat je kan krijgen van iemand in je leven. Of het nou familie is of een werknemer/collega of een vriend.
Religie is dat natuurlijk op meta-niveau. Grote groepen mensen die denken iets te weten maar nooit hebben nagedacht over de epistemologie van hun overtuigingen.
Als je niet weet wat de basis is van een bepaalde overtuiging die je hebt of je beseft je dat die overtuiging is binnengekomen is via horen-zeggen... dan zou intellectueel eerlijk genoeg moeten zijn om de arbeid te verrichten om met betere middelen te gaan kijken of dat ook echt waar is.
Maar mensen zijn lui en... gekoesterde meningen (sentiment wat je bijv van je ouders hebt overgenomen, of meningen waarmee je in het verleden discussies hebt gewonnen) loslaten.. doet letterlijk pijn. Ik bedoel.. paden in je hersenen verleggen is letterlijk een (ja emotioneel) pijnlijk proces.
"De paradox van het weten" zit er bij "waarom" in dat het voor de ene groep nieuwschierigheid aanwakkert in onderzoek.
Helaas bevat voor een andere groep de vraagstelling ook meteen al het antwoord, als in dat waarom-vragen alleen antwoorden vanuit een mens- tot-mens perspectief kunnen bevatten. In dit geval levert dat een groter evenbeeld van onszelf op om dat kloppend te krijgen. Voor een gelovige is een grootse "waarom" vraag meteen al het bewijs voor het bestaan van iets groots. En dat denken krijg je er niet makkelijk uit.
Iets als waarom het universum zich aan ons presenteert vanuit de laatste groep bekenen is eigenlijk een nonsens-vraag voor de eerste. Bijna als doen dat een rondzwevende atoom dat de aarde is van onschatbaar belang zou zijn voor het totale universum. De eerste groep beredeneerd het universum met de mens en de aarde als iets insignificants, voor de laatste is de aarde en de mens het middelpunt.
[ Bericht 1% gewijzigd door Beathoven op 27-04-2026 09:31:15 ]
Hier, nog wel een aardig stukje voor als je dit soort bronnen je beter liggen. Hier vertellen ze ook dat Trauma zware impact heeft, daar Jung met Shadowwork bijna voor 100% "Traumaverwerking"bedoelde, matcht dat 1 op 1.quote:
De redactie, een waar schatkamer aan vooraanstaande psychologen en cognitiewetenschappers
https://www.highexistence.com/team/
LOL
Wellicht ben jij degene die zich eens serieus moet inlezen
"Achterhaald werk" is achterhaald, ze zijn aan het herontdekken wat Jung wist en uitdroeg, zo zien we ook met Gabor Maté.
As above, so below.
En ook Krishnamurti wees op zijn manier naar hetzelfde.
quote:"When you learn about yourself, watch yourself, watch the way you walk, how you eat, what you say, the gossip, the hate, the jealousy – if you are aware of all that in yourself, without any choice, that is part of meditation."
Meditation is a state of mind which looks at everything with complete attention, totally, not just parts of it. And no one can teach you how to be attentive. If any system teaches you how to be attentive, then you are attentive to the system, and that is not attention. Meditation is one of the greatest arts in life, perhaps the greatest, and one cannot possibly learn it from anybody. That is the beauty of it. It has no technique and therefore no authority. When you learn about yourself, watch yourself, watch the way you walk, how you eat, what you say, the gossip, the hate, the jealousy – if you are aware of all that in yourself, without any choice, that is part of meditation. So meditation can take place when you are sitting on a bus or walking in the woods full of light and shadows, or listening to the singing of birds or looking at the face of your wife or child. In the understanding of meditation there is love, and love is not the product of systems, of habits, of following a method. Love cannot be cultivated by thought. Love can perhaps come into being when there is complete silence, a silence in which the mediator is entirely absent. And the mind can be silent only when it understands its own movement as thought and feeling. To understand this movement of thought and feeling there can be no condemnation in observing it. To observe in such a way is discipline, and that kind of discipline is fluid, free, not the discipline of conformity.
Vooral ook, er is meditatie, niet, ik die mediteer.
De waarheid in iemands hoofd is vaak onbuigzamer dan het sterkste staal.
We zijn in feite uitgekomen op de 'natuurlijke staat' waarin het onderstaande totaal geen rol speelt en betekenisloos is.
Is de paradox nu niet hoe we als mens bewust bezig zijn met 'natuurlijk zijn'. Dat zelfbeeld dat we hebben van onszelf is het verleden, we zijn dus het verleden. Hoewel we prima aanwezig kunnen zijn in het nu, alle actie is immers nu, al ons handelen is gebaseerd op het verleden en gericht op het toekomstige. Het worden.quote:Op zondag 12 april 2026 21:51 schreef bedachtzaam het volgende:
naar mijn mening is dat hele 'pad naar' niet nodig en heeft het ook niets betekend voor de mensheid. Of het nu het Jodendom is, Christendom, Islam, Hindoeïsme, of welke andere stroming ook, de wereld is een grote chaos ondanks het vele duizenden jaren bestaan van religie. Dat subjectieve weten brengt dus helemaal niets en daarom kan men zo wreed zijn ook, ondanks hun belijden. Het verenigd mensen in een ideaal en zelfs vanwege verschillende stromingen binnen een enkel geloof vliegt men elkaar al in de haren om het gelijk. Bovendien, het traditionele, de culturele uitingen waarmee mensen binnen religie hun waarden en identiteit uitdrukken, de hiërarchische opbouw binnen religie en het dogmatische dat voortvloeit uit geloofswaarheden.
De waarheid in iemands hoofd is vaak onbuigzamer dan het sterkste staal.
|
|
De paradox van het weten: Waarom vullen we het 'Niets' met sprookjes?
