Zes kandidaten in één uitzending vandaag. Geen vijf, maar zes. Dat gebeurt zelden. Werk aan de winkel voor mij. Laten we snel beginnen met de een-na-laatste samenvatting. Daar gaan we.
Ik begin uiteraard met Claudia, want die heb ik vorige week in de luchtballonuitzending een beetje tekort gedaan. Wat overigens volledig de schuld was van die Alfa Romeo-man, maar dat terzijde. Claudia dus. Ze wil met beide mannen praten. ‘Serieus praten. De vraag is alleen: …’ Daarna liet ze een stilte vallen en zei ze: ‘… Wat willen jullie drinken?’ Briljant.
Claudia is een slimme vrouw. Die weet hoe je het ijs moet breken. En dat niet alleen. Ze weet ook hoe ze haar mannen zo ver krijgt dat ze haar in de ogen blijven aankijken. Gewoon zorgen voor een opvallend diep decolleté. In het mannenbrein blijft zich dan automatisch het volgende zinnetje herhalen: naar de ogen blijven kijken, naar de ogen blijven kijken, naar de ogen blijven kijken.
Waar het op neer komt, is dat het programma voor Claudia te vroeg is afgelopen. Eigenlijk is het de bedoeling om nu een keus te maken, maar Clau heeft er maling aan. Die verlengt het avontuur nog even. Wordt het de zweefneef of de testosteronaap? De diepe oceaan of de stevige rivier. De muzikant of de bajesklant?
En weet je wat ik zo gek vind? Die Raoul vond ze toch ook leuk? Is die dan ook nog in de race? Want die ging toch alleen weg vanwege de hond? Daar had ze toch zo’n goede klik mee? Zouden er donderdag drie mannen naast haar op de bank zitten? Of is het bij Claudia uit het oog, uit het hart? Vinden jullie dat ik veel vragen stel?
Verder was het een kabbelende uitzending. Zonder de uitbundige Philip is er bij Hanneke bijvoorbeeld geen klap meer aan. Ja, Dave is er nog en die is heel aardig en begrijpt haar heel goed. Datzelfde geldt trouwens voor de bakker, de slager en de man bij de skiverhuur. Maar om ze nou vast te pakken of een mondzoen te geven … nee.
Hanneke wil wel contact houden met Dave. Dat zeggen mensen meestal als ze nog drie appjes sturen en het dan dood laten bloeden. Gelukkig staat ze wel open voor een nieuwe liefde. Volgens Hanneke komt er misschien ooit een leuke man naar beneden vallen. Daarom doet ze altijd zo druk met haar handen. Dan kan ze die opvangen.
Het grootste vraagteken van het programma vind ik de klik tussen Monique en Peter. Ik kom morgen pas met een voorspelling en ik ben er ook nog niet helemaal uit. Is dit ontluikende liefde of beginnende vriendschap? Ik neig ernaar dat ze liever met elkaar kaasfonduen dan met elkaar onder de lakens kruipen. Maar misschien heb ik het mis.
Bij André is het duidelijk. Meneertje one-hunderd-and-eighty weet het zelf nog niet, maar hij is gewoon tot over zijn oren verliefd. Zelf vindt hij verliefdheid een groot woord. Dikke onzin natuurlijk. Medewerkerstevredenheidsonderzoek, dat is pas een groot woord. Net als arbeidsongeschiktheidsverzekering. En koffiezetapparaatontkalkingsmiddel. Of wat dacht je van kinderboerderijgeitenvoederbak. Zo. Nu jij weer, Dré.
Nee, ik heb gewoon vet veel vertrouwen in André en Debbie. En weet je waarom? Omdat Debbie al de nodige beproevingen heeft doorstaan. Een etentje met de schoonfamilie bijvoorbeeld. Inclusief Opa Handenknijper. Of wat dacht je van Maandagavond Dartavond met al zijn Spaanse amigo’s. En ze is niet gillend weggerend hè. Ze is er gewoon nog. Still going strong. Go Debbie!
Tijd voor een blokje slecht nieuws: Gilbert is er ook nog. Sterker nog, hij is gelukkiger dan ooit. Els is zijn engel die op aarde is neergedaald en hij wil haar alles geven. De fonkelende juwelen van zijn moeder, zijn gevoelige dagboek en vanavond een flinke beurt in een hotel in de stad.
Nou Rick, dat kan wel wat minder toch.
Excuus, ik liet me even gaan.
Feit is dat Gilbert zo blij is als een kind in een snoepwinkel. Hij kan wel janken. En dat doet hij dan ook. Om alles. Sinds het programma Het Spijt Me heb ik niet meer iemand zo veel zien huilen op nationale televisie. Gevoelige jongen of ontzettende zak hooi? We zien het donderdag bij de reünie.
Tot slot de absolute sterren van het programma. De reden waarvoor programma’s als deze bestaan. En dan kunnen duizenden mensen roeptoeteren dat het saai is, of langdradig, of nep. Maar dan zeg ik: kijk naar Robin en Pearl. Als je daar niet blij van wordt, heb je gewoon poep in je ogen. Sterker nog, ik word er bijna emotioneel van. Maar ik huil niet, want ik ben Gilbert niet.
Tot morgen. De allerlaatste reguliere uitzending en dus ook de allerlaatste samenvatting.
- Ahhhhhh Rick, je doet toch wel de reünie, alsjeblieeeeeeft?
Nee. Die doe ik nooit.
- Ahhhhhhh, waarom niet?
Omdat ik ook wel een keertje zonder
laptop op schoot tv wil kijken.
- Ahhhhhh, toe nou, pleasssseeeee
Hou op te zeuren. Ik heb 26 afleveringen voor jullie samengevat. Morgen zelfs 27. Het is mooi geweest.
- Oké, oké, maar doe je dan in de zomer wel weer B&B Vol Liefde?
Tuurlijk doe ik dat. Zo ben ik.
- Gelukkig. En nu ik je toch spreek: heb je nog plek bij je schrijftrainingen?
Nou, het gaat vreselijk hard, maar nog wel een paar ja.
- Waar vind ik meer info?
Op rickevers.nl. Ga maar eens kijken.
- Ga ik doen. Nou, truste hè.
Truste.