Voor de liefhebber mijn ranking voor dit jaar. Met cijfers met twee decimalen (niet vragen waarom) voor alle inzendingen:
1. Italië – In een jaar dat veel landen niet leveren, is het fijn dat je kan terugvallen op de kwaliteit die San Remo altijd levert. Dit is verre van actueel, maar gewoon heerlijk opzwepend – 9,36
2. Finland – Dit jaar hebben veel landen moeite met de combinatie van originaliteit, kwaliteit en sowieso iets doen wat niet al honderd keer door anderen beter gedaan is. Finland is een duidelijke positieve uitzondering op alle fronten – 9,21
3. Griekenland – Dit is wel een beetje Cha Cha Cha of Europapa van d’n Aldi natuurlijk. Maar tussen al het geklooi deze editie is een lekker feestnummer altijd prettig – 8,16
4. Moldavië – Nog een lekker vrolijk nummer. De Moldaviërs hebben dit genre wel beter gedaan, maar dit is nog steeds prima – 8,02
5. Denemarken – Het is fijn dat de Denen na al hun rommel eindelijk weer iets behoorlijks sturen – 7,60
6. Cyprus – In de jaren ’00 stuurde grote broer Griekenland dit liedje altijd. Wel leuk dat we er nog steeds van kunnen genieten – 7,47
7. Armenië – Een gezellige chaos – 7,38
8. Noorwegen – Muzikaal zit dit best aardig in elkaar. Tekstueel houdt het minder over. Volgende keer nog iets beter afkijken bij de grote bands – 7,17
9. Zweden – Everytime We Touch was 20 jaar terug al een lekker nummer, dus dat is het B-kantje tegenwoordig ook nog wel – 7,15
10. Servië – Dit zit wel aardig in elkaar. Het mist een lekker hoogtepunt, maar dit hoort wel in de finale thuis – 7,04
11. Zwitserland – Alice is al vaak door artiesten bezongen. Van Jefferson Airplane tot Peter Koelewijn, allemaal op hun eigen niveau. Dit is natuurlijk een ultieme “mooi, maar niet geschikt voor een Songfestival” inzending maar het is wel iets dat na meerdere luisterbeurten overeind blijft – 7,01
12. Oekraïne – Mooi liedje, dat zich leent voor een mooie Oekraïense staging. Maar we hebben ze wel eens beter uit deze hoek horen komen – 6,85
13. Verenigd Koninkrijk – Dit heeft wel potentieel om iets briljants te worden, maar er mist iets van een epische overgang of tussenstukje, waardoor het uiteindelijk een anticlimax wordt – 6,48
14. Bulgarije – Hier had wel iets meer ingezeten. Maar in elk geval origineel – 6,41
15. Letland – Prima liedje. Misschien een beetje saai. Maar met potentieel voor een goed live optreden – 6,37
16. Frankrijk – Driftig op zoek gaan om een partner of baan te vinden, is meestal de slechtste manier om dat doel te bereiken. Dat geldt ook voor het winnen van het ESF. Slecht is dit niet. Maar het komt nogal wanhopig over – 6,23
17. Kroatië – Het is precies 10 jaar terug dat het vergelijkbare Lighthouse 23e werd voor de Kroaten. Dit is iets mysterieuzer, dus het zal wel iets hoger eindigen. Niet baanbrekend, maar een competente inzending – 6,03
18. Tsjechië – Dit nummer voelt als een afgeraffelde klassieker. Alsof je bij Child In Time na de eerste twee minuten, de andere acht minuten in één minuut propt. Op zichzelf een leuk experiment, maar ik denk niet dat het daar beter van wordt. Dit liedje zou beter tot zijn recht komen in een versie die minstens dubbel zo lang is – 6,00
19. Malta – Na jaren van meestal vrouwen met een mid- of uptempo juryliedje, komt Malta nu met een man met een rustig juryliedje. Hier is niet zo heel veel op aan te merken. Hooguit dat een gladjanus met een liefdesliedje niet mijn smaak is – 5,67
20. Albanië – Nân betekent moeder en het kwam tot zanger Alis in een droom. Wij hadden het hem ook gegund dat de nieuwe Hotel California in zijn droom werd gespeeld. Maar aangezien daarin niet geschreeuwd wordt, had hij daarmee de Albanese voorronde waarschijnlijk niet gewonnen. Dus toch nog een soort van happy end. Wel een erg regionaal liedje verder – 5,58
21. Georgië – Het begint hoopgevend, maar blijft toch wel heel erg steken op hetzelfde punt als het begin. Op zich logisch als de titel On Replay is. Maar ironisch genoeg heeft dit liedje juist nul herhaalwaarde, want na één keer heb je het gehoord – 5,26
22. Litouwen – Leen levert meestal wel, maar dit jaar sturen ze een onduidelijk liedje met een zanger met zilveren hoofd. Nu iets zeggen over liever een gouden microfoon zou natuurlijk te makkelijk zijn, maar wat ik hier verder over zou moeten melden, weet ik ook niet. Het is gewoon niet veel – 5,12
23. Polen – Het liedje begint nog wel hoopgevend, maar eindigt dan met een gedateerd R&B-deuntje. Dat was niet de goede afslag om te nemen – 4,78
24. Roemenië – Vrij boze mevrouw, met een schreeuwerig liedje. Hier wordt Sinterklaas niet vrolijk van – 4,64
25. Portugal – In Portugal is het een uur vroeger dan hier, maar het zal tijdens het ESF toch wel het land zijn waar de meeste mensen in slaap vallen tijdens hun eigen inzendingen. Dit jaar is het weer zo’n Guus Meeuwis & Vagant deuntje met de handrem erop – 4,39
26. Australië – Dit is het liedje met de meeste OGENE-vibes dit jaar. Het is allemaal mooi gezongen. Maar emotie overbrengen is ook een ding. Dit voelt als een plaat van een winnaar van The Voice – 4,15
27. Oostenrijk – Nein Mann, dit is geen goede afsluiter van het komende ESF – 3,75
28. België – De VRT wilde het ESF boycotten, de RTBF stuurt een liedje met hetzelfde effect. Met deze ultieme niksigheid zetten ze zichzelf in het proces ook nog enorm voor schut – 3,36
29. Estland – Als je het niet zou weten, zou je denken dat Too Epic To Be True de inzending in 2005 was, en dat ze zijn gegroeid naar het niveau van Cool Vibes in 2026. Maar de carrière van Vanilla Ninja is helaas in een vergelijkbare ontwikkeling als die van Peter Jan Rens – 3,14159265
30. Duitsland – Dit nummer berijdt zo veel platgetreden paden, dat ze daarna als loopgraven kunnen dienen als Ome Vladimir en zijn vrienden per ongeluk besluiten binnen te vallen. Al zullen die snel rechtsomkeert maken als ze deze afgrijselijke muziek horen – 2,41
31. Israël – Michelle rijmen met “Ma belle”, dan moet je een hele grote zijn. John Lennon bijvoorbeeld. Noam Bettan doet het ook. Maar dan voelt het toch meer als Zanger Rinus die Uche Uche Uche Het Stikt Hier Van De Muggen van ESF-legende Vader Abraham covert – 2,16
32. Luxemburg – Van die figuren die bepaalde begrippen een menselijk gezicht geven zijn zelden leuk. Denk aan mensen die spreken over Koning Voetbal, Vader Tijd, Koning Auto, Vadertje Staat (man man man), Koning Winter, en uiteraard Moeder Natuur. Ik weet niet of Eva Marija ook niet leuk is, maar haar liedje is dat zeker niet, want dat zit erg hoog in mijn irritatiezone – 1,87
33. Montenegro – De Montenegrijnen zouden na hun terugkeer vorig jaar drie keer meedoen, en daarna gaan evalueren. “Hoe vind je zelf dat het gaat?” zouden we eens voorzichtig kunnen vragen. Wat ik vind is helder. Een ESF is een wedstrijd waarin elk land zijn beste muziek stuurt (en Duitsland ook meedoet). Het is niet de bedoeling om drie minuten met een chagrijnig hoofd een niemendalletje uit 2005 te zingen – 1,47
34. San Marino – Een beetje amateurisme of corruptie kan best vermakelijk zijn, maar San Marino blinkt net iets te veel uit in een humorloze variant daarvan. Hier wordt behalve Senhit zelf niemand blij van. Zelfs pleefiguur Boy George niet – 1,23
35. Azerbeidzjan – Ai ai ai, wat een troep. Als AI een plaatje genereert van een leeuw met vijf poten ofzo, dan kijken de meeste mensen nog even verder. Azerbeidzjan is zo ongeïnspireerd dat ze dat niet eens de moeite vonden na dit misbaksel. Zelfs geen punt voor de moeite – 0,00
De Sahara is zonder meer erg droog.