Franky en Coen bakken friet in Oekraïne - Volg ze hier! #3 | Oorlog en Defensie (OOR)

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 28 december 2025 @ 17:40:48 #4

qltel

Meneer Rewimo

Nooit gedacht dat wij een tattoo zouden zetten
En yes, de winterkindervakantie gaat door

Goederen aangekomen in Dnipro
De volle vrachtwagen met goederen die we hebben verstuurd via Vught naar Oekraïne is goed aangekomen
In totaal zijn er 33 pallets in Oekraïne aangekomen. 5 pallets zijn in West Oekraïne gebleven bij een organisatie die ook weer verder verdeelt De rest van de goederen is aangekomen bij ons magazijn in Dnipro.

Een deel van de goederen is al weer verstuurd naar Kherson en de komende dagen komen ook andere organisaties uit de Donbas en Zaparozhye goederen ophalen. De medische goederen gaan naar o.a. ziekenhuizen en naar andere medische instellingen.

De medicijnen die in Vught zijn ingezameld worden door onze organisatie in Dnipro verdeeld en de medicijnen die wij hebben ingezameld tijdens onze open dag gaan met Hans mee naar noodziekenhuizen in de Donbas. Hierover vertellen we in een van de volgende nieuwsbrieven meer.

Soms vragen mensen of mensen medicijnen rechtstreeks naar Hans mogen sturen maar in overleg met Hans hebben we besloten dat de medicijnen naar Helmond mogen worden verstuurd.

Naar: Franky en Coen, Hof Bruheze 428, 5704NR, Helmond.
Dit geldt alleen voor medicijnen!

Geen kerstpakket maar kerstpallet
In The Holland House kregen ze dit jaar een prachtig kerstfeest want in Vught hadden ze een pallet klaargemaakt met extra leuke dingen om te krijgen. Op het pallet waren flink wat lekkernijen gepakt waaronder heel veel sinterklaassnoep (De kerstman lijkt best wel op de kerstman). Ook was er leuke kleding gesorteerd en andere leuke cadeau dingen.

Op 25 december was de kerstviering. Velen gingen naar de kerk en savonds was er een kerstdiner in The Holland House. Afleiding van de oorlog met kerstmis is natuurlijk heel welkom. Iedereen in The Holland House heeft een heel moeilijke tijd achter de rug (en nu nog steeds). En iedereen kende Alyona en Zhenya maar ook hebben velen familie en vrienden verloren of vechtend aan het front. Natuurlijk werd er aan hen gedacht maar er werd toch een feestelijke avond van gemaakt..

Ondanks dat Dnipro 14 uur per dag zonder stroom zit hadden ze in The Holland House (mede door de stroomgenerator) een mooie avond.

Kerst met Franky en Coen meermaals uitgezonden
Wij waren heel blij met de tv-uitzending waarin onze vaste Nederlandse cameraman Paul Lensink, oorlogsheld Denys Khrystov en de beroemde oorlogsfotograaf Eddy van Wessel aanwezig waren.

Dit zijn echte vrienden van ons geworden in de afgelopen jaren dus het was voor ons een eer dat ze aanwezig waren. Heel bijzonder waren de warme woorden van de Oekraïense ambassadeur die zijn respect uitsprak en ons dankte voor onze werkzaamheden.

Ook geweldig was het dat Commandant Der Strijdkrachten aanwezig was en ons uitnodigde voor een gesprek op het ministerie in de Haag. Kortom voor ons was het geweldig. Dank ook aan Robert van Beckhoven die belangeloos een hele dag gratis friet en worstenbroodjes heeft uitgedeeld en aan Natasja Froger die de presentatie op zich nam. Indien u het programma heeft gemist, het wordt vandaag meermaals uitgezonden:

zo 28-dec 11:00u Kerst met Franky en Coen RTL4
zo 28-dec 16:30u Kerst met Franky en Coen RTL7
zo 28-dec 17:30u Patatje Hoop S2 aflevering 6 RTL7

www.PatatjeHoop.nl
We weten dat de uitzendtijden van onze tv-serie en de Kerstuitzending niet voor iedereen op de meest ideale tijdstippen wordt uitgezonden. Voor hen hebben we goed nieuws want op de website patatjehoop.nl staan niet alleen de afleveringen van seizoen 1 maar vanaf vandaag ook alle nieuwe afleveringen van seizoen 2.

Tattoos
Wij hadden nooit gedacht dat wij een tattoo zouden laten zetten. Toch gaat dit vandaag gebeuren. Er is de laatste tijd zoveel gebeurd en we beseffen heel goed dat we zelf ook risico’s lopen. Wij zullen er alles aan doen om zo veilig mogelijk te werken maar onze werkzaamheden zullen hoe dan ook risico’s blijven geven.

Als er iets gebeurd is het heel belangrijk dat doktoren direct kunnen zien wat onze bloedgroep is en daarom hebben we besloten om in ieder geval onze bloedgroep te tatoeëren hoog op onze bovenarmen.

Nadat we besloten hadden dit te gaan doen heben wij uitgezocht wie er mooi, goed en veilig kan tatoeëren. Zo kwamen wij uit bij contact Shannon Romijn die in 2020 zelfs als beste tattoo artiest ter wereld is gekozen.

Toen ik per telefoon contact opnam kreeg ik haar moeder aan de lijn en ze vertelde dat ze onze serie volgen op tv.

Ze riep Shannon erbij en die zei meteen:
Ik wil jullie gratis tatoeëren. Wauw! Ondanks dat de shop tot einde zomer vol is geboekt maakt ze speciaal voor ons vandaag tijd vrij om ons te tatoeëren! Hoe de tattoos eruit komen te zien weten we nog niet maar zullen we binnenkort aan jullie tonen.

2025 in een notendop (nieuwe Video)
Over enkele weken begint onze eerste reis van 2026. Maar voordat we vooruitkijken, staan we graag even stil bij 2025. Een jaar waarin we zes keer naar Oekraïne reisden. Een jaar dat vraagt om een recap.

Van het bakken van friet voor honderden kinderen tot het bieden van steun aan lokale ouderen. Van het afleveren van levensnoodzakelijke medicijnen in noodhospitalen aan het front tot het uitvoeren van gevaarlijke evacuaties, samen met Oekraïense militairen. Van de start van onze eigen televisieserie op RTL4 tot Kerst met Franky en Coen op RTL7.

Het jaar kende talloze mooie momenten. De (zomer)kindervakantie in de Karpaten. Geslaagde evacuaties van families uit frontgebieden. Maar vooral ook intens verdrietige gebeurtenissen. Zoals de explosie waarbij het jongetje David zwaargewond raakte en het onbeschrijfelijke verlies van onze dierbare vrienden Alyona en Zhenya, die omkwamen bij een laffe droneaanval. En het vermist raken aan het front van vrienden en familie

Met deze recap willen we terugblikken op het afgelopen jaar. Een jaar vol extreme uitdagingen, maar ook vol hoop. We ontmoetten soldaten aan het front, bakten friet in bevrijde dorpen en redden levens tijdens evacuaties. Dankzij jullie steun konden we duizenden mensen helpen.
Daarom delen we graag een aantal van de meest bijzondere momenten van 2025 met jullie.
Klik op de knop “Video” om deze video te bekijken

16 januari gaan we weer op reis
Afgelopen jaar hebben we zes Oekraïne reizen gemaakt en dit jaar zullen het er waarschijnlijk minstens evenveel zijn.

We gaan beginnen met enkele dagen Tsjerkasy bij ons nieuwe Holland House want vanaf 1 januari kunnen we daar vol gas aan beginnen. Het zal een heel moeilijk, zwaar en duur project worden maar het gaat ons lukken dat weten we zeker! Na het bezoek aan Tsjjerkasy gaan we door richting Dnipro, Zaparozhye en de Donbas waar we met een deels vernieuwd team heen gaan voor het uitdelen van heel veel generatoren, evacueren, voedsel uitdelen en meer. Natuurlijk houden we jullie op de hoogte maar we kunnen jullie nu helaas nog niet veel vertellen.

NIEUWS: Winterkindervakantie
(En onze excuses)
Afgelopen zomer hebben we een kindervakantie georganiseerd voor een 50-tal (veelal wees) kinderen en dit was een groot succes. We hebben de kinderen met jullie geweldige steun een supervakantie kunnen bieden. Even geen oorlog en even echt een gelukkig kind zijn.

Voor de kinderen was het top en hebben we het goed heel gedaan maar tegenover jullie hebben we wel een beetje verzaakt. Velen van jullie hebben voor die vakantie een donatie gedaan en we zouden daarvoor van de kinderen een herinnering terug bezorgen en nou net daar ging het mis. De tekeningen die de kinderen speciaal voor de donateurs hadden gemaakt zijn wij kwijtgeraakt. We weten niet hoe maar we hebben ze niet meer terug kunnen vinden. We hebben alles afgezocht. Onze excuses aan diegenen die toen hebben gedoneerd voor de vakantie en aan wie we de tekeningen hadden beloofd.

We hebben goed nagedacht over waar we de vakantie zullen organiseren. Omdat de armste kinderen geen internationaal paspoort hebben organiseren we de vakantie binnen Oekraïne. De vakantie in de Karpaten (het veiligste gebied binnen Oekraïne)

Ook deze vakantie kost €390 per kind inclusief reis, hotel, heerlijk 3x per dag buffet eten, entertainment en excursies. We hopen ook dat er nu weer mensen zijn die ons helpen met de kosten. 35 kinderen zullen we sowieso een mooie vakantie geven maar als er extra steun komt dan kunnen er nog meer kinderen mee.

De vakantie begint al voor de kinderen op 27 januari. Natuurlijk gaan we zelf ook enkele dagen mee. Indien iemand een donatie doet van €390 dan begrijpen wij dat dit een donatie is speciaal voor een kindervakantie. Wij zullen dan een extra kind toevoegen aan de lijst.

En deze keer, zo beloven we, krijgt iedereen die een kindervakantie financiert absoluut een blijvende herinnering gemaakt door het kind zelf

Zware aanvallen op Oekraïne en bijna duizend generatoren onderweg
De afgelopen dagen waren er bijzonder zware aanvallen op Oekraïne. Niet alleen aan het front, maar juist ook diep in het land. Steden die relatief veilig leken, werden hard geraakt.

In Kyiv alleen al, zit op dit moment ongeveer 40 procent van de huishoudens zonder stroom en vooral zonder warmte. Dat gaat om een stad met ruim drie miljoen inwoners. Simpel gezegd betekent dit dat zo’n 1,2 miljoen mensen momenteel in hun eigen huis zonder verwarming zitten. En dat terwijl de komende dagen en nachten de temperaturen ver onder nul zakken.

En als dit al de situatie is in één stad, hoe groot is het probleem dan in de rest van Oekraïne?
Voor ons is dit het moment om een duidelijke zware keuze te maken. We hebben besloten fors te investeren in generatoren, omdat dit nu letterlijk het verschil maakt tussen kou lijden of het enigszins warm houden van een gezin.

Daarom hebben we ruim 900 kleine generatoren besteld. Deze worden deze en volgende week op transport gezet richting Oekraïne. Eén generator levert ongeveer 2 kilowatt stroom. Genoeg om basisvoorzieningen draaiend te houden en vooral om warmte te creëren.

Voor de gezinnen die wij hiermee kunnen helpen, betekent zo’n generator geen luxe, maar veiligheid. Licht in huis. Warmte. En een klein beetje rust in een winter die voor velen allesbehalve normaal is.

Tot Slot
Over dik twee weken gaan we opnieuw naar het front, met een nog sterkere wil om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen.

We sturen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen vanaf het front en we helpen dieren, we steunen shelters en we staan midden in gebieden waar elke dag levens kapot worden gemaakt.
We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat. Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk hondje dat wordt gered en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Als u ons wilt steunen klik dan hier.

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 4 januari 2026 @ 07:08:39 #5

qltel

Meneer Rewimo

Met vastberadenheid 2026 in!

Lieve vrienden,
Het nieuwe jaar
2026 is begonnen en we hopen allemaal van harte dat dit jaar beter wordt dan het vorige. Het afgelopen jaar stond opnieuw in het teken van ellende, onzekerheid en verlies. Deze oorlog duurt al elf jaar. De totale oorlog inmiddels al bijna vier. En we vragen ons af: wordt de wereld dit jaar eindelijk wakker? Ziet men eindelijk in dat dit zo niet door kan gaan?
Zo moeilijk kan het toch niet zijn?

President Volodymyr Zelenskyy verwoordde het onlangs heel helder: We hoeven geen helden te zijn. We hoeven alleen te doen wat nodig is. Eerlijk, en samen.

Dat is precies waar wij ons aan vasthouden.
Wat zouden we graag zien dat 2026 het jaar van de ommekeer wordt. Dat we volgend nieuwjaar in Kyiv kunnen staan, zonder angst en zonder stress. Dat mensen weer durven vooruit te kijken en opnieuw kunnen bouwen aan hun toekomst. Aan een leven waarin een gelukkig nieuwjaar geen wens meer is, maar iets vanzelfsprekends. Dat gunnen we de mensen daar. En dat wensen we jullie ook, uit de grond van ons hart:
Een gelukkig en vredig nieuwjaar.

We beginnen met een klein kerstwondertje.
Het hondje Victor, inmiddels omgedoopt tot Prya, is terechtgekomen bij Norma van Norma’s Universum. Norma is een ongelooflijke topper die zich ontfermt over gehandicapte, verlaten en ernstig zieke dieren. Zij zorgt nu ook voor Prya.
In Oekraïne had dit hondje geen enkele overlevingskans gehad.

Ook hier in Nederland was de dierenarts zeer sceptisch. Zo sceptisch zelfs dat het advies was om hem te laten inslapen. Dat voelde voor ons niet goed. We hebben daarop contact opgenomen met Norma, en zij wilde Prya niet laten vallen. Ook Norma dacht aanvankelijk dat Prya nooit meer zou kunnen lopen. Maar zij zag wél een hondje dat, ondanks alles, gelukkig zou kunnen worden. We besloten hem daarom toch uit Oekraïne over te laten komen.

Prya begon Norma al snel te vertrouwen. En toen gebeurde er iets bijzonders. Norma merkte dat de “verlamde” achterpootjes toch niet volledig gevoelloos waren. Ze is gestart met medicatie om de zwellingen in zijn achterlijf te laten afnemen. Langzaam maar zeker begon Prya zijn achterlijfje steeds meer te gebruiken.
En toen gebeurde het echte wonder.
Prya loopt. En hij klimt zelfs al zelfstandig op de bank.

We zijn zó dankbaar aan Norma. En zó blij dat we tegen alle adviezen in hebben geluisterd naar ons en haar gevoel en dit hondje toch een kans hebben gegeven. Wie weet delen we binnenkort wel een video, want dit verhaal verdient het om gezien te worden.

Tattoo
Ja, we hebben inderdaad tattoos laten zetten.
Zoals we vorige week al vertelden zijn wij allesbehalve de typische tattooshop-klanten. Sterker nog: Wij hebben altijd gezegd dat we nooit een tattoo zou nemen. Maar een tattoo met onze bloedgroep is geen statement, het is puur voor de veiligheid aan het front. Het is gewoon verstandiger om het te doen.

Toen die beslissing al was genomen, dachten we: als we dit doen, dan willen we dit moment ook gebruiken om onze vrienden Alyona en Zhenya te eren. De afgelopen drie maanden waren de moeilijkste en verdrietigste uit ons leven. Het voelde belangrijk om hen een plek te geven die altijd bij ons blijft.

We wilden geen namen laten tatoeëren. Maar wat zegt meer dan een camera en een microfoon? De stem en de ogen van de Donbas. Zo blijven ze bij ons, op een manier die past bij wie zij waren en wat zij deden.

Daarnaast wilden we ook onze chauffeur Sascha eren. Hij heeft bijna zijn leven gegeven en raakte zwaar gewond. Ook hij hoort bij dit verhaal. Zijn woorden, die hij vaker uitsprak na gevaarlijke acties en ook na de raketaanslag die we met veel geluk overleefden, raakten ons diep.
“Not Today.” Dat zei hij ook meteen toen we hem opzochten in het ziekenhuis.

Uiteindelijk is het één tattoo geworden met drie betekenissen: veiligheid, herinnering en overleven.

Mannon en alle anderen bij Instinkt: heel hartelijk dank voor jullie gastvrijheid en voor deze bijzondere tattoos.

We hopen dat jullie het ook mooi vinden.
Maar hoe dan ook: wij dragen hem met trots.

Veel snoep van een bekende snoepwinkelketen
We hebben deze week iets heel bijzonders ontvangen. Van Jamin kregen we maar liefst zo’n 300 dozen snoep. Superluxe chocoladeletters, met smaken als Dubai-chocolade, aardbei en zelfs Fristi. Dat ze echt lekker zijn, kan ik bevestigen… ik kon de verleiding niet weerstaan.

Normaal gesproken kopen we snoep zelf in, vaak met flinke kortingen. Maar deze keer was het nog mooier: we kregen alles gratis. Een groot deel gaat met een vrachtwagen mee naar Oekraïne. Een ander deel nemen we zelf mee, speciaal om de kinderen (en anderen) tijdens hun vakantie extra te verwennen.

Alsof dat nog niet genoeg is, verwachten we komende week ook nog zo’n twintig pallets met handdoeken, badjassen en vergelijkbare spullen van een sponsor. Daarnaast kregen we van Bidfood een dubbele koelunit en een flinke hoeveelheid foodproducten gesponsord. Het laat ons elke keer weer zien hoeveel mensen en bedrijven met ons meeleven en meedoen.
300 dozen snoep… dat zijn waarschijnlijk meer dan 5000 glimlachen.

Harry met brandweerwagen op pad
Enige tijd geleden is ons een bijzondere auto geschonken. Een voormalige wagen van de Duitse brandweer. De afgelopen periode is deze auto licht aangepast. We willen deze wagen gebruiken voor evacuaties, maar niet om ermee naar het front te rijden. Hij zal worden ingezet net iets verder van de frontlinie. Niet binnen de laatste dertig kilometer, want daar willen en moeten we gepantserd zijn.

Deze wagen gaat ons helpen bij het veilig vervoeren van mensen uit risicogebieden, waar snelheid, ruimte en betrouwbaarheid het verschil maken. Eind deze week vertrekt Harry al met deze auto richting Oekraïne. We willen hem daar op tijd beschikbaar hebben tijdens onze volgende reis. Uiteraard houden we jullie op de hoogte van Harry’s reis en later van de inzet van deze wagen.

Kindervakantie
We ontvingen veel extra donaties. Verschillende mensen maakten precies €390,00 over en sommigen zelfs een veelvoud daarvan. Dit bedrag voor één extra kind dat mee op vakantie kan. Vorige week lieten we weten dat er ruimte is voor meer kinderen en dat we eventueel naar 60 plekken konden uitbreiden. Daar is enorm lief op gereageerd. Al zeker 52 kinderen kunnen daardoor eind deze maand mee op vakantie. We hebben dus nog 8 plekken te vullen.

Van iedereen die €390 via onze website heeft gedoneerd, hebben we het e-mailadres. Deze mensen hebben inmiddels een mail van ons ontvangen ter bevestiging. Van donaties die rechtstreeks van bank naar bank zijn overgemaakt, hebben we helaas niet altijd een e-mailadres. Heeft u €390 overgemaakt via een bankoverschrijving en nog geen mail van ons ontvangen, wilt u ons dan uw e-mailadres even doorgeven?

Hoe dan ook: we verheugen ons enorm op deze kindervakantie. Deze week gaan we de kinderen uitnodigen en de voorbereidingen treffen. Uiteraard zullen we uitgebreid video-verslag doen, zodat jullie kunnen zien hoe de vakantie verloopt en wat dit voor de kinderen betekent.

Talkshow Eindje van de Week (video)
Kortgeleden was ik (Franky) te gast in een talkshow bij Studio 040 in Eindhoven. Het werd een gesprek dat anders was dan de interviews die we normaal geven. Natuurlijk ging het ook over onze werkzaamheden in Oekraïne. Maar dit keer bleef het niet bij friet bakken en hulpverlening alleen. Er was ruimte om dieper in te gaan op andere onderwerpen: over de situatie in het land zelf, over achtergronden, over verlies, en over wat deze oorlog ook voor ons en voor Nederland betekent.

Dat vinden we belangrijk. We merken dat we vaak worden uitgenodigd om te vertellen wat we doen, maar minder vaak om te delen wat we zien, horen en begrijpen na jaren werken in en rond het front. Terwijl juist daar onze ervaring ligt en we daar heel veel over kunnen vertellen.

We hebben regelmatig overleg en gesprekken met politici en met defensie in Nederland, die onze kennis en ervaringen serieus nemen. Bij studio 040 was er ruimte voor dat bredere verhaal, en dat maakte dit gesprek voor ons bijzonder waardevol.

Regelmatig geven we lezingen over onze ervaringen met unieke verhalen en beelden. Dat doen we voor gemeentes, defensie, scholen, bedrijven en allerhande andere organisaties.
Het interview bij 040 is terug te kijken middels de knop Studio 040 onderaan deze nieuwsbrief.

Meer informatie over lezingen en boekingen met onze frietwagen vindt u meer informatie op onze website,

Holland House 2.0 in Tsjerkasy
Sinds drie dagen kunnen we officieel aan het werk bij The Holland House 2.0 in Tsjerkasy. Het nieuwe opvanghotel voor vluchtelingen waar we nu ook daadwerkelijk kunnen beginnen met bouwen. Tijdens onze komende reis is dit één van de absolute prioriteiten.

De eerste fase bestaat uit grof en noodzakelijk werk: strippen wat niet goed is, ongeschikte muren slopen, opruimen en het verwijderen van bomen die nu schade veroorzaken aan het dak. Dat alleen al is een flinke klus, maar noodzakelijk om door te kunnen.

Februari staat volledig in het teken van het op orde brengen van de basis: herstel van beschadigde muren, het dichten van eventuele daklekkages en het aanleggen van stroom, riolering, water en gas. Tegelijkertijd kunnen de nieuwe ramen worden geplaatst.

In maart willen we starten met de opbouw. Het doel is om zo snel mogelijk de begane grond gereed te hebben, met een keuken, eetgedeelte en een flink aantal kamers. We hebben hiervoor inmiddels een financiële basis, waardoor dit eerste deel gerealiseerd kan worden. Daarna kunnen we verder met de eerste en tweede verdieping, zodat we zoveel mogelijk vluchtelingen kunnen opvangen.

We houden jullie op de hoogte met foto’s en video’s. En in het nieuwe seizoen van Patatje Hoop, dat op 18 april begint, kunnen jullie dit proces ook van dichtbij volgen.

Generatoren onderweg
Zoals we vorige week al schreven, hebben we een financieel moeilijke maar noodzakelijke keuze gemaakt. We hebben ruim 900 kleine generatoren besteld, omdat die in de winter letterlijk levens kunnen redden. De eerste 460 zijn inmiddels al onderweg. Éen generator levert ongeveer 2 kilowatt stroom. Genoeg voor de basisvoorzieningen en een beetje warmte. Voor de gezinnen die we hiermee bereiken is zo’n generator geen luxe, maar pure noodzaak.

Over 11 dagen gaan we weer
Over 11 dagen vertrekken we opnieuw richting Oekraïne. Donderdag 15 januari hebben we nog een gewone werkdag. Overdag geven we een lezing bij de gemeente Amsterdam en bakken we friet. Maar diezelfde avond rijden we door richting Berlijn.

Vrijdag 16 januari pikken we in Polen onze vaste Nederlandse cameraman Paul op, die ons ook deze reis weer vergezelt. Diezelfde dag rijden we door naar Oekraïne.

Van vrije tijd is deze reis geen sprake. We gaan veel doen. We werken met twee nieuwe collega’s. Eén daarvan hebben we al aan jullie voorgesteld: journalist Dima. Over de tweede collega kunnen we nog niets delen, omdat het sollicitatieproces nog loopt.

Wat staat er deze reis in ieder geval op de planning?
Friet bakken, evacueren (iets verder van het front omdat we met nieuwe mensen werken), hulpgoederen uitdelen en werken bij The Holland House 1 en 2. En we gaan met minimaal 52 kinderen, veelal weeskinderen, op kindervakantie.
Daarnaast staan er ook een aantal dingen op het programma waar we nu nog niets over kunnen vertellen. Nog even geduld.

YouTube
We zijn actief op veel platforms: Facebook, Instagram, X, TikTok, Bluesky, Reddit en YouTube. Op de meeste daarvan hebben we een mooie en groeiende groep volgers. Alleen op YouTube blijven we een beetje achter. We plaatsen daar veel video’s die goed worden bekeken, maar hebben momenteel 12.403 volgers. Dat moet toch richting de 15.000 kunnen. Vorig jaar hielpen jullie ons al naar de 10.000, en daar zijn we nog steeds enorm dankbaar voor.

Daarom durven we het nog een keer te vragen.
Zouden jullie ons willen helpen?
Klik onderaan deze nieuwsbrief op de knop “YouTube”, druk op “volgen”, en klaar. Een kleine moeite voor jullie, maar voor ons van grote waarde.

Tot slot
Over 11 dagen gaan we opnieuw naar het front. Met dezelfde vastberadenheid om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.

We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier.

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 11 januari 2026 @ 15:39:03 #6

qltel

Meneer Rewimo

Opnieuw onderweg

Lieve vrienden,

Veel nieuws deze week. We vertellen u over de brandweerauto die richting Oekraïne vertrok, onze vrienden die blijven evacueren, een nieuwe reis die voor de deur staat en de keuzes en gevoelens die daarbij horen. Dank dat u met ons meeleest en dit werk mogelijk maakt.

Harry en de brandweerwagen
Deze week is Harry vanuit Helmond richting Oekraïne vertrokken met een brandweerauto die aan ons is geschonken. Ondanks het slechte weer en de sneeuw op de eerste dag, arriveerde hij diezelfde avond al in Wroclaw, waar hij heeft overnacht. De volgende dag volgde nog slechts een korte rit naar Krakow.

In Krakow ontmoette hij Igor, een Oekraïense oorlogsveteraan. Sinds het begin van de oorlog heeft Igor al meer dan honderd voertuigen over de grens naar Oekraïne gebracht. Auto’s die dagelijks worden ingezet om het land te beschermen, mensen te helpen en levens te redden.

Samen vertrokken Harry en Igor vervolgens richting de Oekraïense grens.Het oversteken van de grens nam flink wat tijd in beslag maar na zeven uur was de auto de grens over en kon hij Oekraïne in.

Tijdens onze komende reis willen we deze auto inzetten voor evacuaties verder van het front. Op plekken waar geen gepantserde voertuigen niet percé nodig zijn, maar waar een betrouwbare en ruime auto wel het verschil kan maken.

Ook in Nederland bakken we voor goede doelen
Soms krijgen wij de vraag wij in Oekraïne helpen en gratis friet bakken maar niet in Nederland.
Hoewel we de situatie in Nederland niet vergelijkbaar vinden met die in Oekraïne, het is hier tenslotte geen oorlog en verwarming en elektriciteit werken gewoon, beseffen we heel goed dat ook hier mensen zijn die hulp kunnen gebruiken. Daarom bakken wij ook in Nederland regelmatig gratis friet, voor verschillende goede doelen en initiatieven. Dit is minder bekend en velen weten dit zelfs helemaal niet.

Wat ons opvalt, is dat de meeste mensen die commentaar leveren en vinden dat wij meer in Nederland zouden moeten doen, zelf meestal helemaal niet actief zijn in de hulpverlening. En wanneer we hen vragen of ze ons een dag willen helpen, blijft het vaak muisstil.

Dat gezegd hebbende: we staan zeker open voor gefundeerde kritiek en vooral voor concrete, goede suggesties. Weet u een locatie of een mooi initiatief in Nederland waar we met onze frietwagen iets kunnen betekenen, dan horen we dat graag. We kunnen niet alle verzoeken honoreren, maar zetten ons graag maximaal in. Ook hier, in Nederland.

Onze evacuatieauto in handen van een bijzonder team uit Kramatorsk
Al geruime tijd werken wij regelmatig samen met een jonge groep mensen uit Kramatorsk, van Universal Aid Ukraine, die zich dagelijks inzet om mensen te evacueren uit gebieden dicht bij het front. We hebben meerdere keren samen met hen ouderen opgehaald op plekken waar vrijwel geen hulp meer komt en waar mensen vaak veel te lang zijn gebleven. Vaak realiseren zij zich pas hoe gevaarlijk de situatie werkelijk is, wanneer het door extreem gevaar niet langer mogelijk is om op eigen kracht te vertrekken. Ze kunnen dan alleen nog maar vluchten onder professionele begeleiding.

Wat ons vanaf het begin raakte, is de inzet en professionaliteit van deze groep. Jongeren uit Duitsland, de Verenigde Staten en Oekraïne, met de instelling: Geen woorden maar daden!. Ze gaan extreem dicht richting de nullijn om mensen in veiligheid te brengen. De jongste is 19 jaar, de oudste 30. Wat zij daar doen, is nauwelijks te bevatten.

Toen we hoorden dat zij beide gepantserde voertuigen hadden verloren en alleen nog met een ambulance konden werken, wat zeer onveilig is, wisten we dat we iets moesten doen. Sindsdien hebben zij onze gepantserde wagen, The Beast, in bruikleen.

Zoals te zien is in de fotocollage, wordt The Beast ook nu weer ingezet waarvoor we hem hebben aangeschaft: om mensen én dieren weg te halen uit levensgevaar. Precies daar waar het het hardst nodig is. Wanneer we zelf in Oekraïne zijn, gebruiken we de wagen samen met hen.

Donderdag vertrekken we opnieuw
De afgelopen weken hebben we het er al vaker over gehad: onze volgende reis naar Oekraïne. En nu is het zover. Aanstaande donderdag vertrekken we opnieuw ondanks de toegenomen Russische aanvallen. De afgelopen nachten waren misschien wel de heftigste sinds 2022. Zoals jullie mogelijk uit het nieuws hebben meegekregen, zet Rusland inmiddels ook hypersonische raketten in bij de aanvallen op Oekraïne.

Deze aanvallen, samen met de voortdurende dreiging en onrust, laten opnieuw zien hoe kwetsbaar het leven in het hele land is en hoe snel situaties kunnen escaleren.

Zoals altijd gaan we niet met één doel, maar met meerdere. We gaan evacueren, hulp brengen, projecten bezoeken en opnieuw samenwerken met de mensen en teams die al lange tijd onder deze omstandigheden leven en werken. En natuurlijk gaan we friet uitdelen.

Het wordt geen makkelijke reis. Dat weten we. De risico’s zijn soms groot en sommige gebieden blijven extreem gevaarlijk. Toch is niets doen geen optie. Zolang mensen vastzitten en zolang hulp nodig is, blijven wij gaan.

We houden jullie natuurlijk (bijna live) op de hoogte van wat we meemaken, zoals jullie dat al lange tijd van ons gewend zijn.

Kelly gaat (waarschijnlijk) mee
Mijn dochter Kelly wil mee op deze reis. En dat voelt… bijzonder.
Natuurlijk ben ik trots. En tegelijk ben ik zenuwachtig. Heel zenuwachtig. Als vader kun je een volwassen dochter niet tegenhouden als ze ergens echt achter staat. Zeker niet als haar motivatie voortkomt uit betrokkenheid en de wil om iets te betekenen voor anderen.

Maar eerlijk is eerlijk: het brengt ook zorgen met zich mee. En angst. Ze gaat mee naar plekken waar wij normaal gesproken juist mensen vandaan halen, omdat het er simpelweg te gevaarlijk is om te blijven. Ik en de rest van het team zullen goed op haar letten. Heel goed. Toch weet ik ook dat we haar niet tegen alles kunnen beschermen. Dat besef en dat loslaten is misschien wel het moeilijkste. Zeker als je er zelf middenin zit.

Trots en onrust lopen deze dagen naast elkaar. En wie weet… bedenkt ze zich nog en gaat ze op het laatste moment toch niet mee.

Kindervakantie volgeboekt!
We ontvingen wederom extra donaties. Vorige week lieten we weten dat er ruimte is voor meer kinderen en dat we eventueel naar 60 plekken konden uitbreiden. Daar is enorm geweldig op gereageerd. Alle zestig plekken worden gevuld. We gaan dus met het maximale aantal kinderen (60) naar de Karpaten!

Wij zelf verheugen ons enorm op deze kindervakantie. Uiteraard zullen we uitgebreid video-verslag doen, zodat jullie kunnen zien hoe de vakantie verloopt en wat dit voor de kinderen betekent.

Even rechtzetten: Shannon, onze tattoo-artieste
Vorige week deelden we het verhaal achter onze bijzondere tattoos. Eén tattoo, met drie betekenissen: veiligheid, herinnering en overleven.

In die tekst hebben we helaas een fout gemaakt. De tattoo-artieste die ons zo ontzettend mooi en volledig belangeloos heeft getatoeëerd, heet niet Mannon maar Shannon. Dat willen we graag rechtzetten. En meteen willen we haar nogmaals bedanken, voor haar vakmanschap, haar warmte en haar oprechte betrokkenheid.

Dit was voor ons absoluut geen ‘gewone’ tattoo. En Shannon voelde dat haarfijn aan. Zonder veel woorden, maar met precies de aandacht die dit moment verdiende. De afgelopen week kregen we ontzettend veel vragen en reacties over de tattoos. Daarom hebben we besloten een video te delen van die dag. Daarin laten we zien hoe het is gegaan en vertellen we waarom we juist deze tattoos hebben laten zetten.

Oude mobiele telefoons gevraagd
Vanuit Oekraïne krijgen wij heel vaak de vraag om oudere mobiele telefoons. Veel mensen in Nederland stappen regelmatig over op een nieuwe telefoon, terwijl de oude vaak nog prima bruikbaar is. Juist die telefoons zijn daar van enorme waarde.

In een tijd van oorlog is communicatie letterlijk van levensbelang. Via mobiele telefoons krijgen mensen toegang tot informatie die alleen online beschikbaar is. Denk aan apps die aangeven waar luchtalarm is, maar vooral ook waarom het alarm afgaat. Is er sprake van een drone, een raket, of gevaar in de directe omgeving? Dat verschil kan bepalend zijn voor wat mensen doen.

Daarnaast gebruiken mensen hun telefoon om elkaar te laten weten dat ze veilig zijn, of om elkaar juist te waarschuwen. Veel oorlogsslachtoffers hebben helemaal geen mobiele telefoon meer en zijn daardoor verstoken van essentiële informatie en contact met anderen.

Heeft u nog een oudere, maar goed werkende smartphone liggen die u niet meer gebruikt, dan kunnen wij daar iemand echt ontzettend blij mee maken. Bij voorkeur met oplaadkabel, maar zonder kan ook.

Telefoons kunnen worden ingeleverd tijdens onze volgende open dag, of worden opgestuurd naar:
Franky and Coen Into The Breach
Hof Bruheze 428
5704NR, Helmond
LET OP!: dit adres alleen gebruiken voor mobiele telefoons en medicijnen!

21 februari: inzameldag
Op zaterdag 21 februari organiseren we opnieuw een open dag en inzameldag. Een dag waarop iedereen welkom is om langs te komen, kennis te maken, vragen te stellen en te zien hoe het er bij Franky en Coen achter de schermen aan toegaat.
Zoals altijd is er ruimte voor gesprek, een kop koffie en natuurlijk een portie friet.

Heeft u nog geschikte goederen voor Oekraïne, dan brengt u die deze dag ook gerust mee. Wij zorgen ervoor dat alles bij de juiste mensen en op de juiste plekken terechtkomt. Welke goederen zijn welkom?:
Medicijnen
Geschikte kleding
Dierenbenodigdheden en diervoer
Houdbare voeding
Babyvoeding
Verzorgings- en hygiëneproducten
Snoep
Elektriciteitsgeneratoren
Zaklampen
Powerbanks met kabels
Waspoeder
Oude maar goed werkende mobiele telefoons
Alle overige goederen waar u zelf ook blij van zou worden in een penibele situatie

Wat hebben we niet nodig:
Goederen die u zelf zou weggooien omdat ze niet meer goed zijn, of waar u zelf niet blij van zou worden als u ze kreeg in een noodsituatie.

Zaterdag 21 februari van 10:00u tot 17:00u
Nijverheidsweg 2D Helmond
Meer praktische informatie over tijden delen we binnenkort via onze website en social media.

Franky en Coen op TV
Vanaf vandaag zendt RTL4 wederom wekelijks een aflevering van Franky en Coen’s Patatje Hoop uit.
Vandaag om 12:57u en daarna wekelijks rond dezelfde tijd

Tot slot
Donderdagavond gaan we opnieuw naar het front. Met dezelfde vastberadenheid om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.

Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende projecten, blijft die steun onmisbaar.

We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 18 januari 2026 @ 06:45:02 #7

qltel

Meneer Rewimo

Weer in Oekraïne, reis 30+

Lieve vrienden,

We zijn weer onderweg. Reis dertig plus inmiddels.
Niet alles ging helemaal vlekkeloos. Een paspoort raakte zoek, er werd diesel getankt in een benzineauto, maar verder loopt tot nu toe alles eigenlijk verrassend goed.

Een drukke, maar goede week
Achter ons ligt een drukke maar succesvolle week. Zoals altijd in de aanloop naar een nieuwe reis is er ontzettend veel te doen. Goederen ophalen, bussen klaarmaken, laatste zaken regelen, lijstjes afvinken en afscheid nemen van thuis. Deze keer liep het allemaal heel soepel. Geen grote hobbels, geen paniekmomenten. Dat geeft rust. En die kunnen we goed gebruiken.

Horecava
Deze week waren we ook op de Horecava. Voor veel horecaondernemers en leveranciers hét moment om nieuwe producten te laten zien, maar voor ons vooral een mooie kans om mensen persoonlijk te bedanken. Verschillende van onze sponsoren stonden daar met een stand. We hebben handen geschud, gesprekken gevoerd en certificaten overhandigd die we speciaal voor hen hadden gemaakt. Leveranciers die er niet bij waren, sturen we hun certificaat na deze reis.
Het blijft bijzonder om te zien hoeveel mensen en bedrijven met ons meeleven en meedoen. En ja, we hebben ook nieuwe contacten gelegd met potentiële sponsoren.

Donderdag vertrokken
Afgelopen donderdag zijn we vertrokken. Maar niet voordat we eerst nog een lezing gaven bij de gemeente Amsterdam, voor de afdeling bruggen en kademuren. Het werd een intensieve en inspirerende middag, ook voor onszelf.
Aan de reacties en de ontroering in de zaal merkten we dat het verhaal binnenkwam. Het applaus hield zo lang aan dat we er bijna verlegen van werden.

Na de lezing hebben we afscheid genomen, nog een fotootje gemaakt en zijn we direct doorgereden. Die avond nog tot Wroclaw in Polen, waar we hebben overnacht. Vrijdag reden we verder naar Krakau om onze Nederlandse cameraman Paul op te halen van het vliegveld. En daarna weer door. Bij de Oekraïense grens was het ongekend rustig. Geen wachtrijen, geen gedoe. Binnen no time waren we erdoor. We gaan altijd via dezelfde kleine grens en meestal gaat het daar snel, maar dit was wel heel uitzonderlijk.

Kelly is mee
En ja, Kelly is mee. Mijn dochter, waarover ik vorige week al vertelde. Ze is dus niet afgehaakt. Ze vindt het spannend, maar heeft er vooral veel zin in. Ze kan niet wachten tot we verder oostelijk zijn en echt met onze projecten aan de slag gaan. Direct na de grens maakte ze een foto bij het bord Oekraïne. Daarna reden we door naar Lviv, waar we hebben geslapen. Gisteren zijn we verder gereisd en aangekomen in Kyiv.

Foutje bedankt!
We hebben ook twee tegenslagen gehad, of beter gezegd: twee flinke fouten gemaakt.
Toen we in Lviv bij het hotel aankwamen, bleek Kelly’s paspoort zoek. We hebben alles overhoop gehaald, maar het was nergens te vinden. We belden een bevriende militair (Vasily) die in het grensgebied woont en hij is meteen gaan zoeken. Eerst bij een benzinepomp waar we eerder waren gestopt, daarna bij een restaurant waar we onderweg nog snel dertig dozen chocolade hadden afgegeven om te laten uitdelen aan burgers in de Sumy-regio.

Als laatste mogelijkheid reed hij terug naar de grens, naar de plek waar Kelly de foto had gemaakt bij het Oekraïne-bord. En wonder boven wonder: daar lag het paspoort, in de sneeuw. Hoeveel geluk kun je hebben?

Vasily bracht het paspoort de volgende ochtend persoonlijk naar ons hotel in Lviv. Vasily, je bent een held.

Alsof dat nog niet genoeg was, maakte ik zelf ook een gigantische blunder. Toen we moesten tanken met drie bestelbussen, had ik bij het tankstation aangegeven dat alle drie de bussen gevuld moesten worden met diesel. Ongelofelijk stom, want één van de bussen heeft een benzinemotor.
Het tankstation schoot ons meteen te hulp en belde een specialist. Hij pompte de hele tank leeg. En het mooiste: hij wilde er geen geld voor hebben.
Hij zei: “Jullie doen geweldig werk voor ons. Dit is wat ik terug kan doen.”
Wauw. Daarna konden we met enkele uurtjes vertraging de juiste benzine tanken en alsnog door.

Kyiv, luchtalarmen en bittere kou
Op het moment dat ik dit schrijf zijn we in midde Oekraïne. We hebben hier vannacht geslapen en de afgelopen uren werden we een paar keer wakker van de luchtalarmen. Maar al met al hebben we toch een redelijke nacht gehad want ons hotel heeft eigen generatoren waardoor de verwarming en verlichting gewoon werkt. Vandaag en morgen staan er een paar bijzondere acties gepland waar we jullie volgende week meer over kunnen vertellen.

Het is extreem koud. Veruit de koudste winter in jaren. Gisteren maakte ik onderweg een foto van het dashboard: min 21 graden werd er aangegeven. Het is afzien, zeker. Maar tegelijkertijd weten we dat dit voor ons tijdelijk is. Voor heel veel mensen hier is het veel erger.

Honderdduizenden zitten zonder stroom en zonder verwarming!
Ga eens even naar buiten. In Nederland is het ’s nachts rond het vriespunt. Stel je eens voor hoe het voelt om met die temperatuur te slapen in je huis. En hier is het nog eens twintig graden kouder. Wij begrijpen niet hoe dat mensen dit overleven en we begrijpen al helemaal niet dat er mensen zijn die met opzet centrales bombarderen die voor warmte en stroom zorgen. Velen moeten zonder verwarming deze koude winter door. Wij zelf mogen dus absoluut niet klagen over de kou.

Dima
Vandaag sluit Dima zich bij ons aan. Onze nieuwe collega. Hij zal onze fixer zijn aan het front, onze schakel richting militairen en degene die ons voortdurend op de hoogte houdt van de laatste ontwikkelingen aan het front. Niemand kan Alyona en Zhenya vervangen. Maar Dima komt er het dichtst bij. Hij werkt normaal gesproken als journalist aan het front en zal ons begeleiden vanaf Kyiv tot diep richting het oosten. We hebben verschillende achtergronden en verschillende manieren van werken. Juist daarom denk ik dat we veel van elkaar kunnen leren. Ik voel dat dit een goed team gaat worden.

De komende dagen verwachten we ook nog enkele sollicitaties voor de andere functie die we open hebben staan. Die rol moet worden ingevuld door een vrouw, omdat zij vrij kan reizen binnen Oekraïne. Mannen kunnen dat helaas niet.
Goed Engels is nodig, perfect Russisch en Oekraïens, en bij voorkeur iemand die woont in de omgeving van Dnipro of de Donbas.

The Holland House draait door
Ondertussen is er vanuit The Holland House weer ongelooflijk veel werk verzet. Alexander en Tanja hebben de afgelopen week grote hoeveelheden goederen verdeeld.
Dierenbenodigdheden en voer gingen naar Sveta van onze dierenshelter in Tsjerkasy. De rode Kika T-shirts zijn naar een school in Zaporizhzhia gegaan. Er vertrokken goederen naar Kherson, Kharkiv, Samara en Nikopol. En ook de vele pallets pannenkoeken die Willem, The King of the Road, naar Dnipro heeft gereden, zijn inmiddels allemaal uitgedeeld. Binnenkort gaan we onze vrienden en gasten daar weer ontmoeten.

Goed nieuws: adopties
Deze week vertrekken drie hondjes en twee katten vanuit Oekraïne naar Nederland.
Hondje Flake gaat naar Waddinxveen, Belyash naar Kudelstaart en Miro naar Capelle aan den IJssel. We zijn zó blij dat we voor deze drie lieverds een veilig en warm thuis hebben gevonden.
Julia, die in Frankrijk woont en veel ervaring heeft met adopties en bemiddeling, heeft dit begeleid en is ervan overtuigd dat ze goed terechtkomen. We hebben samen dus weer een paar leventjes gered.

En dan nog iets moois. Twee kittens gaan naar Rotterdam. Het baasje wilde eerst één katje adopteren, maar toen ze hoorde dat het twee onafscheidelijke vriendjes zijn, besloot ze ze allebei te nemen. En nee, we kunnen er echt niets aan doen: ze gaat ze Franky en Coen noemen. Laten we hopen dat ze wat minder eigenwijs zijn als de andere Franky en Coen.

De komende dagen trekken we verder richting het oosten. Naar plekken waar het stiller is, maar waar de nood nog veel groter wordt. We weten dat er weer veel op ons af zal komen.
Wat dat precies is, delen we later.

Met 60 kinderen naar de Karpaten!
Alle zestig plekken voor de kindervakantie worden gevuld. We gaan dus over 10 dagen met maar liefst 60 kinderen naar de Karpaten!

Wij zelf verheugen ons enorm op deze kindervakantie. Lekker rollebollen in de sneeuw maar wel lekker warm slapen en zelfs zwemmen in het binnenbad! Uiteraard zullen we uitgebreid video-verslag doen, zodat jullie kunnen zien hoe de vakantie verloopt en wat dit voor de kinderen betekent.

Veel smartphones ontvangen
Heel veel mensen hebben hun oude smartphone(s) opgestuurd dus daar kunnen we veel mensen in Oekraïne blij mee maken. Ze kunnen dan op hun mobieltje precies zien waar en waarom er lucht alarm is en ze kunnen hun geliefden bereiken om te vertellen of ze veilig zijn. Nogmaals dank aan jullie allen voor de mobieltjes. Telefoons kunnen nog steeds worden ingeleverd tijdens onze volgende open dag, of worden opgestuurd naar:
Franky and Coen Into The Breach
Hof Bruheze 428
5704NR, Helmond
LET OP!: dit adres alleen gebruiken voor mobiele telefoons en medicijnen!

21 februari: inzameldag
Niet vergeten: zaterdag 21 februari organiseren we opnieuw een open dag en inzameldag.
Zoals altijd is er ruimte voor gesprek, een kop koffie en natuurlijk een portie friet.

Heeft u nog geschikte goederen voor Oekraïne? Als u ze meebrengt, zorgen wij ervoor dat alles bij de juiste mensen terechtkomt. Welke goederen zijn welkom?:
Medicijnen
Geschikte kleding
Dierenbenodigdheden en diervoer
Houdbare voeding
Babyvoeding
Verzorgings- en hygiëneproducten
Snoep
Elektriciteitsgeneratoren
Zaklampen
Powerbanks met kabels
Waspoeder
Oude maar goed werkende mobiele telefoons
Alle overige goederen waar u zelf ook blij van zou worden in een penibele situatie

Zaterdag 21 februari van 10:00u tot 17:00u
Nijverheidsweg 2D Helmond

Franky en Coen op TV
RTL4 zend wederom wekelijks Franky en Coen’s Patatje Hoop uit. Zowel op zaterdag en ook op zondag
Zondags om 12:58 en zaterdag rond 15u.

Tot slot
We zijn alweer in Oekraïne opnieuw onderweg naar het front. Met dezelfde vastberadenheid om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.

Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende projecten, blijft die steun onmisbaar.

We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 25 januari 2026 @ 13:38:12 #8

qltel

Meneer Rewimo

Friet bakken, evacueren en gemiste kansen

Lieve vrienden,

Maidan
Afgelopen zondag stonden we op een plek waar we nooit aan zullen wennen. Het Maidanplein in Kyiv. In het centrum van de stad, tussen duizenden en duizenden kleine vlaggetjes. Elk vlaggetje staat voor een omgekomen strijder, journalist of vrijwilliger. Op elk vlaggetje een naam, een geboortedatum, een datum van overlijden. Vaak met bloemen erbij. Soms een foto.

Dit is misschien wel de meest indrukwekkende plek van Oekraïne. Je ziet mensen stil staan bij het vlaggetje van hun vader, moeder, broer of vriend. Mensen die daar zijn om te rouwen. We zijn hier vaker geweest en elke keer komt het hard binnen. Maar deze keer was het nog veel harder. Want deze keer stonden we daar voor onze Alyona en Zhenya. Om hen te zien en om hen te eren.
Potverdorie wat doet dit pijn!

Uitdelen bij daklozen en vluchtelingen in Kyiv
Stel je voor min twintig graden in de nacht en overdag min twaalf. In deze kou zitten door de voortdurende Russische aanvallen op energievoorzieningen veel mensen zonder gas, zonder stroom en dus zonder verwarming. Dat is al verschrikkelijk. Maar het kan nog erger. In deze omstandigheden zijn er namelijk ook mensen zonder woning. Dakloos. Het enige wat ze krijgen is één keer per dag warme soep met brood. Meer niet.

We hebben enkele honderden van hen kunnen verwennen met rozijnenbrood en snoep. Op een pleintje in Kyiv herkenden ze onze bussen al van eerdere acties, nog voordat we begonnen met uitdelen. Het mooiste moment was dat we ook dikke, warme winterjassen konden uitdelen. Rode jassen. Nieuwe jassen. De blijdschap was groot.

Wij stonden daar zelf slechts een uurtje en hadden het al ijskoud. Het besef, hoe zwaar hun leven dan wel moet zijn, komt dan keihard binnen. Iets mogen verlichten in zo’n situatie voelt als een voorrecht. Dit was echt een hele fijne actie om te mogen doen.
Bekijk de video via de knop onderaan deze nieuwsbrief

Dima is ziek
Dima, onze fotograaf en journalist, is zich bij ons team komen aansluiten. De eerste dag zag hij al wat witjes, maar hij ging toch mee op pad. De beelden van het uitdelen van de lekkernijen en jassen zijn door hem gefilmd. Een dag later werd hij echter echt ziek en het ging snel van kwaad tot erger. We hopen heel erg dat hij er vanaf morgen weer bij kan zijn.

Een gemiste kans die pijn doet
We maken soms fouten. Fouten die ontstaan in drukte en chaos. Fouten die je achteraf pas écht ziet en die je dan niet meer kunt herstellen.

Tijdens het uitdelen was het hectisch. Veel mensen, veel vragen en weinig overzicht. In die chaos kwam een vrouw naar ons toe. Ze vertelde dat ze net uit het frontgebied was gevlucht en die nacht pas in Kyiv was aangekomen. Ze kende niemand in de stad en wist niet waar ze terechtkon voor hulp. De paniek was duidelijk zichtbaar in haar ogen. Ze vroeg waar ze zich kon melden voor onderdak.

Op dat moment waren wij met onze volle aandacht bezig met het uitdelen. Alles ging snel, iedereen trok onze aandacht. We vertelden dat we geen ervaring hadden met het geven van onderdak in de regio Kyiv. We gaven haar een pakket met lekkernijen, stopten haar wat geld toe en probeerden haar verder te helpen door haar te verwijzen naar een vrijwilligster die ons ondersteunde bij het uitdelen.

Pas later viel het kwartje. We hadden even moeten stoppen, haar apart moeten nemen en rust moeten creëren. We hadden haar direct voor een paar dagen in een hotel moeten onderbrengen. Zodat ze kon opwarmen en tot rust kon komen. En tijd had om vanuit rust hulp te zoeken.
Dat we deze keuze niet hebben gemaakt, zit me nog steeds dwars. Ik heb er oprecht buikpijn van dat we dit niet hebben gedaan.

Kelly
Kelly doet het ontzettend goed en houdt zich kranig. Ze heeft deze week veel ellende gezien en helpt waar ze kan. Het slaaptekort is eigenlijk de enige echte uitdaging. Verder staat ze er en draait ze mee.

Elke straathond die we tegenkomen krijgt van haar een paar frikandellen toegeworpen. Dat levert soms mooie momenten op. In Dnipro was er zelfs een hond waar Kelly een echte klik mee kreeg. Ze heeft haar uiterste best gedaan om ons zover te krijgen dat we de hond mee zouden nemen naar The Holland House.

Toen we uiteindelijk overstag waren, en toestemming hadden gegeven kwam er een dame aanlopen. Het bleek haar hond te zijn. We hadden dus bijna een hond gestolen. Ik vrees dat de volgende lieve straathond van Kelly wél met ons mee naar huis moet.
Oh ja, ik vind dat de nieuwe beschermende kleding haar goed staat, en ik hoop dat deze nooit nodig zal zijn

Nog een uitdeelactie in Dnipro Ook in Dnipro hebben we honderden mensen blij gemaakt met hele luxe chocoladeletters die we kregen van een grote snoepwinkelketen. Toen we klaar waren hebben we ergens een broodje gegeten en toen we weer terug liepen naar de bus stonden er ineens zo’n tachtig mensen te wachten bij de bus.

Ze herkenden onze bus van eerdere acties en hoopten dat we nog zouden gaan uitdelen. Dat hebben we dus ook maar gedaan.

Friet bakken in Zaporizja
Afgelopen donderdag zouden we friet bakken in Zaporizja voor vierhonderd kinderen en tweehonderd volwassenen. Vanwege het toegenomen risico en de kou hadden we alles anders georganiseerd dan normaal. De frietwagen zouden we plaatsen bij een groot gebouw. De mensen zouden we binnen opvangen. Daarna zouden ze in kleine groepjes naar buiten gaan voor friet en snacks en daarna zouden ze het binnen opeten. Het zou onverantwoord zijn om buiten grote groepen te vormen.

In de nacht werd ik gebeld door Alexander. Hij twijfelde of het wel verantwoord was. In Zaporizja was al tweeëntwintig uur onafgebroken luchtalarm. Er waren (met name in de wijk waar we zouden gaan bakken) inslagen van Shahed drones, glijbommen en zelfs raketten.

We namen contact op met de organisatie ter plekke en zij gaven aan dat ze ons die ochtend sowieso zouden bellen om te annuleren. Met zo’n grote mensenmassa zouden we simpelweg een doelwit zijn geweest. Het kon echt niet anders. We hebben beloofd het op een andere manier goed te maken. Een van deze dagen rijden we met een flink gevulde bus vol lekkernijen die kant op.

Op bezoek bij Sascha
Onze gewonde chauffeur Sascha is vader geworden. Kelly, Paul, Harry, Coen en ik hebben leuke cadeaus gekocht voor zijn dochtertje, de kleine Mya. Gisteravond konden we eindelijk weer bij hem op bezoek. Daar verheugden we ons al dagen enorm op. Het was wederom niet makkelijk. Alexander de vader van de overleden Zhenya en tevens de directeur van on Holland House was meegegaan.

Het is voor hem moeilijk om Sascha als enige overlevende te zien. Zijn zoon is immers gestorven. Het werd pas echt heel pittig toen Sascha onze tattoos zag. Hij had het al online gezien bij een van onze videos maar was bijzonder ontroerd toen hij de echte tattoos zag. Hij zei: Zo snel ik wat beter ben ga ik deze tattoos ook zetten! Ook werd hij ontroerd toen we hem vertelden dat we cadeautjes en brieven die Nederlanders hadden meegegeven hadden meegebracht.

Première in Dnipro
Een van de hoogtepunten deze week was de officiële Oekraïense première van de film van Denys Khrystov. De voorpremière organiseerden wij eerder in het Nationaal Militair Museum in Soesterberg, maar nu was de echte première in Dnipro.

Er waren veel VIP’s aanwezig en ook veel mensen die door Denys zijn geëvacueerd. Het was indrukwekkend om te zien hoe deze nationale held werd geëerd. Een minutenlange staande ovatie. Dat hij ons onverwacht het podium op riep en ons daar uitgebreid bedankte, bezorgde ons kippenvel. Aan de reacties in de zaal merkten we dat veel mensen ons werk ook kennen.

Dag met de 3rd Assault Brigade
Bij The Holland House kregen we bezoek van militairen van de 3rd Assault Brigade. Ze brachten een dankbetuiging namens hun commandant Andriy Biletsky. Deze brigade telt zo’n elfduizend militairen en wordt gezien als een van de beste eenheden van het land.

Ze nodigden ons uit om mee te gaan naar Izium. Voor Kelly en Harry was dit de eerste keer dat ze zo’n zwaar getroffen oorlogsgebied zagen. Honderden verwoeste gebouwen. Ze toonden ons ook een massagraf waar zeshonderd burgers hebben gelegen. Daarna gingen we mee naar een ondergrondse locatie. Daar aten we samen en kregen we een inkijkje in hoe deze brigade werkt.

Ook hier kregen we een munt uitgereikt. Een enorme eer om een dag met deze elitebrigade te mogen doorbrengen. Helaas kunnen we niet meer vertellen over deze dag.

Friet bakken dicht bij de grens Dnipro/Donbas. Gisteren hebben we s'middags ook nog friet gebakken voor zo'n 450 personen. De weg ernaartoe was niet gemakkelijk. Tijdens luchtalarmen worden GPS verbindingen gejamd (verstoord) we moesten de locatie dus zie te vinden zonder navigatie. Zo'n 100 volwassenen en 350 kinderen vermaakten zich ondanks de vertraging opperbest.

Van alle bovenstaande acties plaatsen we video's. De video van de uitdeelactie op het pleintje in Kyiv kunt u nu al bekijken middels de knop: "Uitdeel video"

Wat staat er nog op de planning:
We gaan deze reis sowieso nog friet bakken. Over waar en wanneer vertellen we later pas in verband met veiligheid. Samen met Denys gaan we een heel bijzondere evacuatie doen van een vrouw met twintig honden en vijfendertig katten. We gaan nog langs het kattenvrouwtje en we hebben de kindervakantie. Er staan nog meer op de agenda maar over die plannen vertellen we later meer.

21 februari: inzameldag
Niet vergeten: zaterdag 21 februari organiseren we opnieuw een open dag en inzameldag.
Zoals altijd is er ruimte voor gesprek, een kop koffie en natuurlijk een portie friet.

Heeft u nog geschikte goederen voor Oekraïne? Als u ze meebrengt, zorgen wij ervoor dat alles bij de juiste mensen terechtkomt. Welke goederen zijn welkom?:
Medicijnen
Geschikte kleding
Dierenbenodigdheden en diervoer
Houdbare voeding
Babyvoeding
Verzorgings- en hygiëneproducten
Snoep
Elektriciteitsgeneratoren
Zaklampen
Powerbanks met kabels
Waspoeder
Oude maar goed werkende mobiele telefoons
Alle overige goederen waar u zelf ook blij van zou worden in een penibele situatie

Zaterdag 21 februari van 10:00u tot 17:00u
Nijverheidsweg 2D Helmond

Franky en Coen op TV
RTL4 zend wederom wekelijks Franky en Coen’s Patatje Hoop uit. Zowel op zaterdag en ook op zondag
Zondags om 12:58 en zaterdag rond 15u.

Tot slot
We zijn alweer in Oekraïne opnieuw onderweg naar het front. Met dezelfde vastberadenheid om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.

Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft die steun onmisbaar.

We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier.

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 1 februari 2026 @ 15:29:26 #9

qltel

Meneer Rewimo

Koud en gevaarlijk, maar Oekraïne breekt niet

Lieve vrienden,

’t Is koud. En het wordt nog veel kouder
De afgelopen dagen was het weer iets dragelijker, met nachten van min vijf tot min tien en overdag temperaturen rond het vriespunt. Maar de weersverwachting voor de komende week is ronduit verschrikkelijk. Het is nu al de koudste winter in Oekraïne sinds jaren, en toch wordt het nog erger. In de nacht kan het richting min vijfentwintig gaan en overdag blijft het rond min vijftien.

Door de voortdurende aanvallen van Rusland op energievoorzieningen moeten miljoenen mensen zien te overleven in deze ijzige kou. Verwarming is er in veel gevallen niet meer. Stroom werkt soms maar een paar uur per dag, soms helemaal niet. En dat terwijl de kou steeds verder doordringt.

Online gesprek met de Oekraïense ambassadeur
Afgelopen donderdag waren wij uitgenodigd voor een online overleg met de Oekraïense ambassadeur in Nederland. Het gesprek ging vooral over de enorme problemen rondom de energievoorziening. Over het tekort aan generatoren, warmtebronnen, powerstations en alles wat nodig is om mensen letterlijk warm te houden.

Hij vroeg ons of we, eventueel samen met andere organisaties, kunnen kijken wat we hierin nog extra kunnen betekenen. Dat een ambassade deze vraag stelt aan hulporganisaties zegt eigenlijk alles. Alle hulp is welkom. Nee, beter gezegd: alle hulp is keihard nodig. Elk beetje helpt.

We zijn ons nu aan het beraden wat we nog extra kunnen doen voor burgers die deze kou moeten doorstaan. We gaan zeker extra actie ondernemen.

Friet bakken aan de rand van Dnipro en de Donbas
Vorige week waren we flink teleurgesteld toen we op het laatste moment het friet bakken in Zaporizja moesten annuleren. Het was simpelweg te onveilig. Deze week kon het friet bakken in de buurt van Pavlograd gelukkig wel doorgaan.

Alexander, de directeur van The Holland House en de vader van Zhenya, ging voor het eerst mee en heeft de dag in goede banen geleid. Ondanks dat we de actie uit veiligheidsoverwegingen pas een dag van tevoren hadden aangekondigd, was het ontzettend druk. Zo’n 350 tot 400 mensen, vooral kinderen, konden we voorzien van een portie friet en snacks. Ook deelden we heerlijke Dubai chocoladeletters uit.

Bijna iedereen had er wel eens van gehoord, maar bijna niemand had het ooit geproefd. Dat was echt een hit. Omdat we deze reis minder hebben gebakken dan verwacht, hielden we flink wat snacks over. Frikandellen en kipcorns smaken ook prima uit de koekenpan of van de grill, dus hebben we een groot deel van de nog bevroren snacks uitgedeeld om thuis zelf af te bakken.

Veel kinderen maakten een praatje met Kelly. Het blijkt echt een enorme meerwaarde om iemand van haar leeftijd bij ons te hebben.

Evacuatie met Denys
We mochten een heel bijzondere evacuatie uitvoeren met Denys Khrystov. We spraken om zeven uur ’s ochtends af en zouden met twee gepantserde auto’s op pad gaan om een vrouw en ongeveer twintig honden en vijfendertig katten te evacueren. Zij bevonden zich in de killzone, een gebied waar iedereen wordt gezien als doelwit.

Denys arriveerde op tijd met zijn gepantserde wagen en samen controleerden we alle benodigde materialen. Toen we onze eigen gepantserde auto bekeken, kreeg Denys twijfels. Na overleg zei hij dat we de evacuatie niet met deze auto konden uitvoeren. De bepantsering was in orde, maar de auto was niet wendbaar genoeg. Het grootste probleem was het uitstappen. Dat duurt veel te lang. Er zijn geen voordeuren en door het complexe sluitsysteem hebben we ruim een minuut nodig om uit de auto te komen.

In het gebied waar we naartoe gingen was de kans op droneaanvallen groot. Denys is al meerdere auto’s kwijtgeraakt en heeft meerdere drones net op tijd uit de lucht kunnen schieten. Hij stelde voor een andere gepantserde wagen te halen, maar daarmee konden we door de extreem slechte wegen het laatste stuk ook niet volledig rijden. We konden deze auto wel gebruiken tot dicht bij de evacuatielocatie.

We besloten daarom tot een ander plan. Met twee gepantserde auto’s richting het gebied rijden. Wij, Coen, ik en Paul de cameraman, zouden met auto twee rijden tot zover als de weg het toeliet. Denys zou met auto één doorrijden tot aan het evacuatieadres om de vrouw en de dieren in twee etappes op te halen.

We kwamen aan in een dorp en gingen een flatgebouw binnen. Daar ontmoetten we een oudere vrouw die ons uitnodigde om samen in de kelder te wachten. In de hele flat bleken nog maar drie mensen te wonen. Haar man en twee andere vrouwen. Ook zij brachten tachtig procent van hun tijd door in deze vochtige, donkere kelder.

We raakten in gesprek en ze vertelden hoe verschrikkelijk het is om daar te wonen. Maar toch woonden ze er nog maar de meeste tijd in deze vochtige, donkere kelder. Ze hadden verschilde redenen om niet weg te gaan. Het oudere koppel was zo trots op hun flatje en wilden het niet verspelen en een andere dame had 7 katten en een hondje. Ze had nergens om heen te gaan zei ze. Toch wel zeiden wij, je kunt naar ons en de katten kunnen we veilig brengen. De vrouw werd heel emotioneel en vroeg om bedenktijd. We hebben telefoonnummers uitgewisseld. Het koppel zei dat ze het nog te vroeg vinden maar dat ze misschien in de toekomst wel gebruik willen maken. Deze gesprekken hebben we opgenomen en zullen we binnenkort ook tonen.

Na een half uur kwam Denys met de eerste 20 honden (waarvan 6 pups) en 15 katten. Deze hebben we in benches bij ons in de kelder en hal gezet. Denys waarschuwde ons om zoveel mogelijk in de kelder te blijven omdat er ondanks het mindere weer veel drones actief waren. Denys ging meteen weer op pad en voor de tweede rit. Ook nu was het een half uurtje wachten voordat Denyys terug was met de vrouw en de beestjes. en toen was het zaak om zo snel mogelijk de dieren uit de kelder in auto 2 te laden. Daarna begon de voor ons en de dieren zeer oncomfortabele rit naar Dnipro

Dieren naar veiligheid
De honden hebben we in eerste instantie naar een dierenhulp organisatie in Dnipro gebracht vanwaar ze de dag erna op transport gingen naar Sveta het door ons gefinancierde dierenpension in Tsjerkasy. De katten gingen naar een andere organisatie die gespecialiseerd is in de opvangen van katten. De volgende dag kregen we bericht dat zowel de honden alsook de katten goed zijn aangekomen in de dierenshelters.

Nieuwe gast in The Holland House
Alina de vrouw die samen met haar man de straathonden in het dorp verzorgde wilde niet eerder vertrekken omdat ze deze dieren niet achter wilde laten in het dorp dat steeds heftiger wordt gebombardeerd. Zij zelf is met haar eigen hond Rocky naar The Holland House gebracht. Ze is zo, zo opgelucht nu ze beseft dat ze uit het grootste gevaar is en voor het eerst in maanden drie keer per dag een echte maaltijd kan eten. Ze vertelde dat ze zo lang heeft gewacht met het vertrek juist voor de straathonden die ze verzorgde. Haar man is nog achtergebleven om zoveel mogelijk straatdieren te vangen en deze worden binnenkort door Denys geëvacueerd.

Destructie in Komyshuvas’ka
Tijdens een van onze acties met Denys Khrystov kwamen we ook in Komyshuvas’ka. Dit stadje ligt vrijwel dagelijks onder vuur. Inwoners vertelden ons dat twee dagen eerder veertien KAB’s, glijbommen, waren ingeslagen in een woonwijk. Daarbij zijn meerdere mensen omgekomen en raakten velen gewond.

We gingen kijken bij een van de inslagen en zagen hoe grote delen van een flatgebouw compleet waren weggeslagen. Niet alleen het beeld was heftig, ook de verse brandgeur hing nog in de lucht. Bewoners waren aan het opruimen. We zagen een oudere dame met verband om haar hoofd en haar lichaam vol blauwe plekken. Ze vertelde dat ze thuis waren toen het gebeurde. Hun flat was zwaar beschadigd en zij raakte gewond. Haar man had geluk. Hij stond op dat moment in de keuken en bleef ongedeerd.

We vroegen of we hen mochten evacueren. Haar antwoord was stellig: nee. Dit is mijn thuis. Buren uit andere flats helpen ons. Het is nauwelijks te bevatten hoe krachtig deze mensen samen zijn en hoe ze weigeren op te geven. We hebben haar wat geld toegestoken, maar het is haast niet te verkroppen dat we niet meer voor hen kunnen of mogen doen.

Video van ons bezoek aan Sascha
Vorige week vertelden we uitgebreid over ons bezoek aan Sascha en hoe emotioneel dat was. Vooral toen het ging over onze tatoeages ter ere van Alyona, Zhenya en hem, raakte hij zichtbaar geëmotioneerd. De video hiervan hebben we vandaag geplaatst. U kunt deze bekijken via de knop “Video Sascha” onderaan deze nieuwsbrief.

Detox-hotel:
In de Karpaten is alles anders en het is inderdaad waar, hier voel je niet veel van de oorlog. En ja, het is ook waar dat veel Oekraïeners die de mogelijkheid hebben hier even ontspannen om bij te komen van de verschrikkelijke situatie waarin ze verkeren. Ook wij zelf vinden het fijn om hier een beetje te ontspannen. Maar helaas loopt hier voor ons niet alles even goed.

Het begon met Kelly zij werd enkele dagen geleden onverwachts ziek. Buikkrampen en overgeven dat waren de symptomen. Enkele uren later werd ook ik ziek. En dan niet een beetje misselijk maar echt heel ziek. Was het voedselvergiftiging? Zou je niet verwachten in dit hotel.

Coen, Harry en Paul zijn zonder mij en Kelly ‘s morgens naar de kinderen gegaan die juist aankwamen in de Karpaten. Ook ‘s middags en s’avonds waren wij niet in staat om er bij te zijn.

Dag twee van de vakantie was iedereen weer (min of meer) fit en hebben we een fantastische dag gehad met de kinderen. Dag drie kregen we ‘s nachts bericht van Paul dat het niet goed ging ook hij zat meer op het toilet dan dat hij in bed lag. Vandaag is iedereen gelukkig weer fit en kunnen we weer naar de kinderen. We horen wel dat er meer mensen in het hotel ziek zijn. Na al deze buikloop avonturen noemen we ons hotel onder elkaar niet meer bij naam maar we noemen het onderling met een knipoog: het “Detox” hotel. Afwachten hoe het verder gaat.

Bijzondere gesprekken met 4 kinderen uit Kherson
Tijdens het samenzijn met de kinderen hebben we ook enkele diepgaande gesprekken gevoerd met enkele van de kinderen. Deze gesprekken hebben we (met toestemming) opgenomen omdat we heel graag willen dat mensen in de westerse wereld beseffen wat oorlog inhoud voor deze kinderen.

Eén van de kinderen vertelde hoe haar vader meer dan een jaar vermist was en dat ze afgelopen december te horen kregen dat er een dna match was met een uit Rusland teruggestuurde overleden militair, en dat vader is overleden. Ze vertelde dat haar papa 4 weken geleden is begraven. Haar oudere broer ligt zwaargewond in het ziekenhuis en het is nog maar de vraag of hij het zal overleven. Ze vertelde hoe verdrietig ze is en en hoe ze nu leeft in constante angst van inslagen die ze dagelijks hoort maar dat de rest van de familie niet wil vluchten. Deze vakantie komt voor haar helemaal op het juiste moment en ze leeft helemaal op.

Eén jongen verteld hoe zijn vader is overleden en dat hij woont bij moeder in een van de meest gevaarlijke wijken van Kherson. Dat zijn moeder ondanks de extreem moeilijke situatie vrijwilligers werk doet en dat hij daarom de hele dag van ‘s morgens 9u tot ‘s avonds laat helemaal alleen is thuis en dat hij doods en doodsbang is. Toch wil mams niet vertrekken en ook niet dat de jongen alleen weggaat. Wij gaan met moeder praten om te kijken of we haar op andere gedachten kunnen brengen.

De kinderen vertellen over de occupatie en over de bevrijding van Kherson. Maar ook over de constante aanvallen en inslagen. We voelen ons zo klein omdat we niet meer kunnen doen.

Ook hebben we een gesprek gehad met de begeleidster uit Kherson die verteld over de situatie en over de complicaties bij haar hulp en over wat ze nodig heeft om meer te kunnen helpen. We zullen deze organisatie flink blijven steunen.

Deze gesprekken zijn zo heftig en komen zo binnen als je ze van de betrokken kinderen zelf hoort daarom gaan we in de nabije toekomst al deze gesprekken laten zien op onze social media en in onze tv-serie patatje hoop.

Kindervakantie in de Karpaten
De kindervakantie is nu in volle gang en zowel wij alsook de kinderen hebben het bijzonder naar onze zin maar daar vertellen we volgende week veel meer!

21 februari: inzameldag
Niet vergeten: zaterdag 21 februari organiseren we opnieuw een open dag en inzameldag.
Zoals altijd is er ruimte voor gesprek, een kop koffie en natuurlijk een portie friet.

Heeft u nog geschikte goederen voor Oekraïne? Als u ze meebrengt, zorgen wij ervoor dat alles bij de juiste mensen terechtkomt. Welke goederen zijn welkom?:
Medicijnen
Geschikte kleding
Dierenbenodigdheden en diervoer
Houdbare voeding
Babyvoeding
Verzorgings- en hygiëneproducten
Snoep
Elektriciteitsgeneratoren
Zaklampen
Powerbanks met kabels
Waspoeder
Oude maar goed werkende mobiele telefoons
Alle overige goederen waar u zelf ook blij van zou worden in een penibele situatie

Zaterdag 21 februari van 10:00u tot 17:00u
Nijverheidsweg 2D Helmond

Franky en Coen op TV
RTL4 zend wederom wekelijks Franky en Coen’s Patatje Hoop uit. Zowel op zaterdag en ook op zondag
Zondags om 12:58 en zaterdag rond 15u.

Tot slot
We zijn nog steeds in Oekraïne. Met dezelfde vastberadenheid om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.

Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft die steun onmisbaar.

We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf donderdag 5 februari 2026 @ 19:07:12 #10

qltel

Meneer Rewimo

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 8 februari 2026 @ 07:29:49 #11

qltel

Meneer Rewimo

(Nog) geen nieuwsbrief, wel een nieuwe video..

Bekijk deze YouTube-video

dinsdag 10 februari 2026 @ 14:05:25 #12

camaron

Het blijft zo verdrietig om dit te zien.

'Please don't sit on my imaginaire friend'

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 15 februari 2026 @ 10:24:21 #13

qltel

Meneer Rewimo

Over kindertekeningen en raketaanvallen in Oekraïne

Lieve vrienden,

Kindervakantie (nieuwe video online)
Tijdens de kindervakantie hebben de kinderen écht genoten. En dat zie je. Lachende gezichten, sneeuw, spelletjes, even geen luchtalarm. Even gewoon kind mogen zijn.

We zouden zo graag willen zeggen dat alle kinderen weer veilig thuis zijn gekomen. Dat ze terugkeerden naar warmte en rust. Maar voor veel kinderen uit Kherson, Dnipro en Zaporizja is “thuis” nog altijd een plek waar sirenes loeien. Waar aanslagen zo dicht bij plaatsvinden dat ramen trillen van explosies. Waar de spanning nooit helemaal verdwijnt.

Juist daarom was deze vakantie extra waardevol.
Na afloop kregen we ontzettend veel reacties. Van begeleiders die vertelden hoe bijzonder het was om de kinderen weer echt te zien lachen. Maar ook van de kinderen zelf. Dankbaar. Ontroerend.

In deze nieuwsbrief ziet u een fotocollage met tekeningen die de kinderen speciaal voor jullie hebben gemaakt. Voor iedereen die ervoor zorgde dat ze weer een tijdje kind konden zijn.
Deze week sturen we die tekeningen naar de 60 kindervakantie-donateurs. Een klein gebaar, met een grote betekenis. We doen alle tekeningen in enveloppen, schudden ze goed door elkaar en plakken daarna willekeurig de namen en adressen erop. We hebben dus geen enkele invloed op wie welke tekening krijgt. Dat laten we aan het toeval over, maar elke tekening is met zorg en dankbaarheid gemaakt.

De kinderen hebben ook tekeningen gemaakt voor militairen, met de vraag of wij die tijdens onze komende reis aan hen willen geven. Dat gaan we natuurlijk doen.

De beelden in de video zijn deels door de kinderen zelf gemaakt. Door hun ogen ziet u wat de vakantie voor hen heeft betekend.

Komende zaterdag: grote open dag en inzameldag
Yes. Het is alweer zover. Komende zaterdag openen we opnieuw de deuren in Helmond. Iedereen is welkom. Voor een praatje. Voor een portie friet. Of om goederen af te geven. Natuurlijk zijn wij er zelf ook. kelly zal er zijn en Harry maar ook onze cameraman Paul.

En Hans, de medicijnman, is er weer. U kunt uw medicijnen persoonlijk aan hem overhandigen. Hans sorteert alles zorgvuldig en zorgt dat het op de juiste plekken in Oekraïne terechtkomt. Rechtstreeks bij ziekenhuizen en stabilisatiepunten dicht bij het front.

Nogmaals het lijstje met gewenste goederen:
Medicijnen
Houdbare voeding
Hygiëneproducten
Dierenvoer en dierenbenodigdheden
Goede kleding, geen afgedragen kleding
Generatoren en powerstations
Oude smartphones, graag gereset naar fabrieksinstellingen
Laptops, ook graag gereset
Medische producten
Babyproducten

Wat we niet gebruiken!:
Geen afgedragen kleding
Geen speelgoed tenzij in uitmuntende staat
Geen knuffels (daar krijgen we echt vrachtwagens vol van)
Geen matrassen
Geen geopende verpakkingen voeding of hygiëne
Geen tweedehands meubelen tenzij in overleg
Bij twijfel, bel ons even.

Het liefst ontvangen we alles in dozen of stevige plastic zakken.
Omdat we vorige keer ook best veel niet-geschikte goederen hebben gekregen, zullen we wel iets beter opletten bij de acceptatie. Goederen die echt niet geschikt zijn, kunnen worden mee teruggegeven.

Wanneer en waar?
Komende zaterdag 21 februari
Nijverheidsweg 2D, Helmond
Van 10.00 tot 17.00 uur

Snacks uitdelen in Oost-Oekraïne (VIDEO)
Ook afgelopen woensdag plaatsten we een nieuwe video.
Tijdens één van de laatste dagen van onze reis door Oost-Oekraïne deelden we in de ijzige winterkou luxe chocoladeletters uit. Voor ons iets kleins. Voor hen een verrassing in een zware tijd.
We kregen van een bekende snoepwinkelketen maar liefst acht pallets chocoladeletters geschonken. Een groot deel deelden we al eerder uit tijdens acties en evenementen. Maar er bleef nog steeds een flinke voorraad over.

Wij waren in Dnipro, waar veel mensen slechts vier uur per dag stroom hebben. In de meeste gevallen is die stroom ook nog eens nodig voor de waterpompen van de verwarming. Geen stroom betekent vaak ook geen warmte.

We wilden daarom zoveel mogelijk mensen verrassen. Dus reden we met onze bus vol snoep naar een markt. Eerst wat aarzelende blikken. Mensen die niet goed durfden. Maar zodra de eerste een chocoladeletter aannam, volgden er veel meer. Binnen korte tijd was de bus leeg. We hebben wederom honderden mensen kunnen verrassen. Bekijk de video door onderaan deze brief op de knop "video's" te drukken

Heeft u overstocks van snoep of andere houdbare foodproducten? Laat het ons weten. Samen kunnen we kleine lichtpuntjes blijven uitdelen in donkere dagen.

Even voorstellen: Anna
Tijdens ons werk in Oekraïne is actuele informatie van levensbelang. We moeten precies weten waar de situatie verslechtert. Waar evacuaties mogelijk zijn. Waar humanitaire hulp het hardst nodig is.
Voor de Donbas vertrouwen we grotendeels op onze nieuwe collega en journalist Dima, en op politie en militairen. Maar omdat we steeds vaker actief zijn in de regio Zaporizja, hebben we daar ook versterking nodig.

Daarom hebben we Anna aangenomen.
Anna heeft ervaring bij een andere humanitaire organisatie en werkte al eerder dicht bij het front. Ze onderhoudt contacten met militairen en lokale hulpverleners en gaat ook voor ons uitzoeken waar individuen zijn die anders tussen wal en schip vallen, zodat wij hen gericht kunnen steunen met geld en/of goederen.

Maar Anna doet meer dan dat. Ze zal mee friet bakken. Mee evacueren. Meereizen in Oekraïne en acties organiseren met lokale overheden. Ze spreekt Oekraïens, Russisch en Engels en kan daardoor ook goed communiceren richting onze Nederlandse achterban. Een andere belangrijke taak voor haar is het communiceren met militairen, gemeenten en burgers.

Als vrouw heeft zij bovendien binnen Oekraïne meer bewegingsvrijheid dan mannen momenteel hebben, omdat mannen op elk moment kunnen worden opgeroepen voor het leger.
Jullie gaan Anna de komende tijd zeker vaak zien.

Steeds meer drone- en raketaanvallen
Tussen de kindertekeningen in de collage hierboven ziet u ook een statistiek van droneaanvallen in Oekraïne. De aantallen aanvallen stijgen, zoals u kunt zien, drastisch.
Ook in Dnipro, waar The Holland House is gevestigd, liep het afgelopen week volledig uit de hand.

Afgelopen donderdagnacht sloegen er meer dan veertig Shahed-drones in binnen de stad. Daarnaast waren er verschillende raketaanvallen.
In The Holland House brachten bewoners afgelopen week daardoor meerdere nachten door in de gang op de lagere verdieping.

We beschikken niet over een echte schuilkelder. De hal is op dit moment de veiligste plek.
De inslagen waren duidelijk hoorbaar. Gelukkig is niemand van onze bewoners gewond geraakt, maar het was weer een angstige nacht. Veel van onze bewoners dragen al zware trauma’s met zich mee. En elke aanval haalt dat weer naar boven. Dit is helaas de dagelijkse realiteit in Dnipro.

Extra nerveus voor de komende reis (over 2 weken)
We zijn nog maar net terug. En over twee weken gaan we alweer. Normaal geeft dat extra focus en vastberadenheid, maar deze keer voelt het anders. Nog spannender en nog onrustiger. De enorme toename van drone- en raketaanvallen maakt elke reis complexer en onvoorspelbaarder. Daarbij staat er sowieso ten minste één spannende evacuatie komende reis op de planning.

Tijdens onze vorige missie evacueerden we samen met Denys Khrystov een vrouw met haar hond Rocky vanuit het absolute frontgebied naar The Holland House. Daarnaast namen we tientallen straathonden en katten mee naar veiligere plekken. Dat was een intensieve operatie (binnenkort video), maar met een goede afloop.
Toch is haar man daar nog steeds. Hij wilde niet weg. Hij zorgt voor de overgebleven straatdieren. Dag in, dag uit probeert hij er zoveel mogelijk te vangen, zodat we hem én de dieren bij de volgende evacuatie kunnen meenemen.

De situatie wordt steeds nijpender. De beschietingen houden aan.
We hopen dat de omstandigheden het over enkele weken nog toelaten, zodat hij, zoals hij zelf heeft aangegeven, alsnog door ons kan worden geëvacueerd. Garanties zijn er niet.

Tegelijk zijn we nog altijd bezig met de aanschaf van een betere, snellere en wendbare gepantserde auto. Een voertuig dat geschikt is voor evacuaties in extreme omstandigheden. Een officiële partij is hiermee voor ons bezig. Maar het is afwachten of het daadwerkelijk lukt. Zo niet, dan moeten we zelf snel knopen doorhakken. Een geschikte, gepantserde evacuatieauto is extreem kostbaar, maar in de gebieden waar wij actief zijn, kan zo’n voertuig het verschil maken tussen leven en dood. En nu de aanvallen toenemen, voelen wij deze urgentie meer dan ooit.
Dit alles maakt ons extra nerveus voor de komende reis, maar we zijn vastberaden om alles te doen wat nodig is.

Collega’s gezocht in Helmond
Zoals in een eerdere nieuwsbrief aangegeven, zoeken wij versterking in Helmond.
Op dit moment worden ingezamelde goederen gesorteerd in Vught door onze vrienden van Hulp voor Oekraïne. Maar binnenkort willen we ook in Helmond zelf gaan sorteren voor transport naar Oekraïne. Daarvoor zoeken we vrijwilligers die op zaterdagen en/of woensdagen willen helpen.
Wilt u meehelpen? Wilt u letterlijk uw handen inzetten voor oorlogsslachtoffers in Oekraïne? Laat het ons dan weten.

Onze hulp stopt niet. Ook niet nu wij in Nederland zijn.

Franky en Coen op TV
RTL4 zend wederom wekelijks Franky en Coen’s Patatje Hoop uit. Zowel op zaterdag en ook op zondag
Zondags om 12:58 en zaterdag rond 15u.

Tot slot
We gaan door met dezelfde vastberadenheid voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.

Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft die steun onmisbaar.

We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier.

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zaterdag 21 februari 2026 @ 21:47:31 #14

qltel

Meneer Rewimo

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 22 februari 2026 @ 22:13:50 #15

qltel

Meneer Rewimo

Onze unieke nieuwe 2026 badge is uit!

Lieve vrienden,

Onze unieke nieuwe 2026 badge is uit!
Komende dinsdag is het vier jaar geleden dat Rusland de totale oorlog tegen Oekraïne begon. Vier jaar. Een periode die voor miljoenen mensen alles heeft veranderd.

Voor ons betekent het ook dat we inmiddels bijna vier jaar heen en weer rijden. Vier jaar vriendschappen aan het front. Vier jaar evacuaties. Vier jaar friet bakken tussen sirenes en luchtalarmen. Maar ook vier jaar stress, ellende, gevaar en zelfs verloren vrienden. En nu al vier jaar waarin jullie ons dit werk mogelijk maken. Dat beseffen we elke dag.

Zoals ieder jaar hebben we ook nu weer een bijzondere badge laten maken. De aangepaste 2026 editie met een nog krachtigere Nederlandse leeuw met natuurlijk weer het portie friet in de poten, is een symbool van Nederlandse steun die zich niet laat wegjagen. Een knipoog naar wie wij zijn. Maar ook een teken van verbondenheid.

Deze badges zijn niet te koop. Normaal ruilen we deze badges alleen één op één met Oekraïense militairen aan het front. Dat maakt ze voor ons extra waardevol.
Toch maken we dit jaar toch weer één keer een uitzondering. Alleen deze week!

Wie ons deze week steunt met een donatie van 35 euro of meer, ontvangt deze unieke patch thuisgestuurd. Een tastbaar symbool van steun. Niet voor ons, maar voor de mensen in Oekraïne voor wie wij het verschil proberen te maken.

(Als u de badge wilt ontvangen vergeet dan niet uw adresgegevens te vermelden bij de donatie!

Nogmaals dank voor jullie trouwe steun. Zonder jullie waren wij nooit zo ver gekomen.

700 mensen op de open dag in Helmond
Verweg de beste inzameldag ooit

Wat een dag was het gisteren.
Vanaf het moment dat ’s ochtends de deuren open gingen, stroomde het terrein vol. Mensen uit alle hoeken van Nederland. Maar ook uit België en Duitsland. Oekraïners die hier wonen en hun landgenoten willen helpen. Vaste volgers. Nieuwe gezichten. Gezinnen met kinderen. Ouderen die al jaren betrokken zijn.
Meer dan zevenhonderd mensen kwamen langs!

We zagen stapels kleding groeien tot complete truckladingen. Duizenden kilo’s dierenvoer. Tientallen generatoren. Volle dozen, volle tassen, volle pallets. Aan het eind van de dag stond alles vol en wisten we bijna niet meer waar we alles moesten neerzetten. We hadden een extra hal van 450 vierkante meter bijgehuurd en ook die hal is nu helemaal vol.

Maar wat ons misschien nog wel het meest raakte waren de gesprekken. Soms met een lach. Soms met een traan. Verhalen van mensen die zelf gevlucht zijn. Verhalen van mensen die al vier jaar elke maand iets overmaken.

En natuurlijk stond de frituur aan.
Ruim 200 kilo friet werd er door Harry gebakken. Vrijwilligers draaiden overuren. Het was druk, warm en soms chaotisch, maar vooral ongelooflijk mooi om te zien hoeveel betrokkenheid er is.

Ook RTL was weer aanwezig voor opnames van het nieuwe seizoen van Patatje Hoop, dat vanaf 18 april te zien zal zijn op RTL 4. Het wordt een seizoen waarin opnieuw zichtbaar wordt wat jullie samen mogelijk maken. En het was gisteren keigezellig.
Iedereen die erbij was, dank jullie wel. Dit vergeten we niet snel.

Vandaag op de Dam
Vandaag, zondag 22 februari, vindt op de Dam in Amsterdam een grote demonstratie plaats tegen de Russische agressie en ter ondersteuning van Oekraïne.

De oorlog begon in 2014. Maar op 24 februari 2022 veranderde alles. Die datum staat bij miljoenen mensen in het geheugen gegrift. Komende dinsdag is dat vier jaar geleden.
Maar al vanmiddag lopen duizend(en) mensen samen door de stad. Op de Dam zullen onder anderen de minister van Buitenlandse Zaken, de minister van Defensie en de Oekraïense ambassadeur spreken maar ook wij zijn gevraagd om daar het woord nemen.

Niet omdat wij politici zijn. Niet omdat wij diplomaten zijn. Maar omdat wij met eigen ogen hebben gezien wat de Russische agressie doet met mensen. Met kinderen. Met ouders. Met soldaten. Met dieren. Met hele steden.

We spreken omdat stil blijven voor ons geen optie is.

Nieuwe frietbakvideo online
We bakten die dag friet voor ongeveer vierhonderd mensen, voornamelijk kinderen, aan de rand van de Donbas, net achter Pavlograd.

Alexander, de directeur van The Holland House en de vader van Zhenya, ging voor het eerst met ons mee. Dat was bijzonder. Voor hem, maar ook voor ons.

Uit veiligheidsoverwegingen kondigden we de actie pas een dag van tevoren aan. Toch was het ontzettend druk. Iedereen kreeg een portie friet en snacks. We deelden chocolade uit. Er werd gelachen. De kinderen die weer een dagje kind mochten zijn.

Kelly was erbij en bleek een enorme meerwaarde. Veel kinderen zochten haar spontaan op. Soms zeggen kinderen en jongeren meer tegen elkaar dan volwassenen ooit kunnen. De video staat vanaf vandaag online. Het is weer zo’n dag die je niet snel vergeet. Klik onderaan deze nieuwsbrief op de knop "Video's" om de video te bekijken.

Volgende week weer naar Oekraïne
Volgende week vertrekken we opnieuw.
We hebben er zin in. En tegelijkertijd ook weer niet.

We kijken ernaar uit om onze vrienden te zien maar we zien op tegen de lange afstand. We verheugen ons erop om mensen te helpen maar we zien op tegen de risico's. We zijn toch wel veel angstiger dan voor oktober. We maken ons steeds meer zorgen.

Deze reis willen we onder andere naar Zaporizja, naar een dierenopvang die enkele weken geleden zwaar is gebombardeerd. Veel dieren zijn omgekomen. Anderen raakten gewond. Het idee alleen al maakt ons misselijk. Wie ons een beetje kent weet dat we al moeite hebben met het zien van een gezonde straathond aan het front. Laat staan deze tientallen gewonde honden in Zaparozhye.

Toch gaan we. Omdat wegkijken geen optie is. Omdat ook dieren slachtoffers zijn van deze oorlog. Omdat iemand moet gaan.
En dus stappen we weer in.
Zoals altijd.

Franky en Coen op TV
RTL4 zend ook deze week Franky en Coen’s Patatje Hoop uit. Zowel op zaterdag en ook op zondag
Zondags om 12:58 en zaterdag rond 15u.

Tot slot
We gaan door met dezelfde vastberadenheid voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.

Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft die steun onmisbaar.

En..... alleen deze week kunt u onze nieuwe badge bemachtigen

We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.

Wilt u ons steunen, klik dan hier

Moderator / FOK!Fotograaf dinsdag 24 februari 2026 @ 10:18:10 #16

qltel

Meneer Rewimo

Niet schrikken van de titel, zoals ik deed. Denys is gewond, maar alles komt goed.

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf woensdag 25 februari 2026 @ 18:02:43 #17

qltel

Meneer Rewimo

Bekijk deze YouTube-video

Moderator vrijdag 27 februari 2026 @ 11:14:29 #18

sp3c

Geef me die goud!!!

Heeft toch niets met die patatbakkers te maken

Op zondag 8 december 2013 00:01 schreef Karina het volgende:
Dat gaat me te diep sp3c, daar is het te laat voor.

Moderator / FOK!Fotograaf zaterdag 28 februari 2026 @ 21:44:08 #19

qltel

Meneer Rewimo

Weer een filmpje met en van onze frituurhelden! (en ze vinden zichzelf niet eens helden..

)

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 1 maart 2026 @ 14:13:43 #20

qltel

Meneer Rewimo

Denys gewond (en laatste dag badge actie)

Lieve vrienden,

De laatste dag dat u kunt meedoen aan onze badge-actie. Alleen vandaag nog ontvangt u deze unieke 2026-badge bij een donatie van €35 of meer.

Vier jaar totale oorlog betekent voor ons: vier jaar heen en weer rijden. Vier jaar evacuaties. Vier jaar friet bakken tussen sirenes en luchtalarmen. Maar ook vier jaar stress, ellende, gevaar en het verlies van vrienden.

Al die tijd stonden jullie achter ons. Alleen júllie maken dit werk mogelijk. Dat beseffen we elke dag opnieuw. Zoals ieder jaar hebben we daarom een bijzondere badge laten maken. De 2026-editie. Met een nóg krachtigere Nederlandse leeuw, uiteraard met een portie friet in de poten.

Een symbool van Nederlandse steun die zich niet laat wegjagen.
Deze badges zijn niet te koop. Normaal ruilen we ze alleen één op één met Oekraïense militairen aan het front. Dat maakt ze extra bijzonder.

Toch maken we ook dit jaar één keer een uitzondering voor iedereen die ons vandaag nog steunt met een donatie van €35 of meer. U ontvangt dan deze unieke badge thuisgestuurd. Een tastbaar symbool van steun. Niet voor ons, maar voor de mensen in Oekraïne voor wie wij samen het verschil proberen te maken.

Wilt u de badge ontvangen? Vergeet dan niet uw adresgegevens te vermelden bij uw donatie. Vul uw adres in bij ‘Laat een opmerking voor ons achter’ of voeg een persoonlijk bericht toe.

Nogmaals dank voor jullie steun. Want dankzij jullie steun kunnen wij dit werk blijven doen. En soms wordt pijnlijk duidelijk hoe hard dat nodig is.

“Onze” Denys gewond bij opnieuw een droneaanval
Afgelopen maandag raakte onze vriend Denys Khrystov gewond bij een droneaanval in de regio Charkiv, onderweg naar het dorp Husynka.

Denys is in Oekraïne één van de bekendste vrijwilligers. Hij rijdt dagelijks naar plekken waar bijna niemand anders nog durft te komen om mensenlevens te redden. We zien hem bijna elke reis en jullie hebben hem vaak bij ons voorbij zien komen. Nog geen maand geleden stonden we nog samen in de provincie Zaporizja om een vrouw met tientallen honden en katten uit het frontgebied te redden. En in december was hij nog bij ons in Nederland.

Maandag werden we gebeld door onze collega Dima met het nieuws. Op dat moment zakte de grond onder onze voeten weg. Onze gedachten gingen direct terug naar 23 oktober. Naar onze beste vrienden Alyona en Zhenya. Naar die andere droneaanval waarbij zij omkwamen en onze chauffeur zwaargewond raakte.

Gelukkig heeft Denys het wel overleefd.
Een paar uur na de aanval hadden we hem zelfs alweer aan de telefoon. Gewond. Maar levend.

Gisteren spraken we hem opnieuw. Hij maakte alweer grappen. Dat is Denys.
Natuurlijk zien we hem komende reis weer.
(Zie de video die eerder al gepost is)

Evacuatie met Denys
Evacuatie van Olga en 35 straatdieren deel 1 (samen met Denys Khrystov)

Zoals u hierboven heeft kunnen lezen herstelt Denys Khrystov momenteel van de verwondingen die hij eerder deze week heeft opgedaan tijdens een drone aanval. Maar enkele weken geleden trokken wij samen met Denys richting de frontlinie voor een gevaarlijke evacuatie in de regio Zaporizja.

Olga heeft één eigen hond genaamd Rocky, maar zorgde in een dorpje aan het front ook voor tientallen straatdieren. De situatie in haar woonomgeving is inmiddels zodanig slecht dat vluchten de enige optie was. Op eigen gelegenheid kon het niet meer. Ze had begeleiding nodig en gepantserde voertuigen. Daarom vroeg ze ons om samen met Denys haar en de dieren te evacueren.

Wat begint als een missie om de vrouw en 35 honden en katten op te halen, verandert al snel in een confronterende tocht langs verwoeste woonwijken, inslagen van KAB-vliegtuigbommen en een voortdurende dreiging vanuit de lucht.

In Kamyshevakha zien we met eigen ogen de verwoesting van burgerdoelen. Flatgebouwen zijn enkele dagen geleden grotendeels weggevaagd. Ramen liggen eruit, gevels zijn opengebroken, complete woningen onbewoonbaar. De ravage is moeilijk te bevatten.

Terwijl we schuilen in een kelder en op de achtergrond opnieuw explosies klinken, spreken we met de laatste overgebleven bewoners die ondanks alles blijven hopen om thuis te overleven.

Het evacueren van dieren blijkt overigens zeker niet eenvoudiger dan het evacueren van mensen.

Het resultaat ziet u in deze nieuwe video.
Dit is deel één van twee. Deel twee plaatsen we volgende week. (Zie de video die eerder al gepost is)

Toespraak op de Dam, 12 jaar oorlog
Afgelopen zondag stonden we op de Dam in Amsterdam.

Vier jaar geleden, op 24 februari 2022, begon de grootschalige invasie. Maar deze oorlog begon niet in 2022 maar al veel eerder. In 2014 werd de Krim bezet en begonnen de gevechten in de Donbas. Voor Oekraïne is dit inmiddels twaalf jaar oorlog. Op de Dam vond een grote herdenking plaats.

We waren uitgenodigd om te spreken na de Oekraïense ambassadeur Andriy Kostin en de (aftredende) ministers Brekelmans en Van Weel

We vertelden wie wij zijn.

Geen politici.
Geen diplomaten.
Gewoon twee frietbakkers uit Nederland.

Sinds februari 2022 rijden wij continu heen en weer naar Oekraïne. Niet enkele keren, maar tientallen keren. We delen gratis eten uit in het oosten met onze mobiele snackbar, runnen een vluchtelingenopvang en evacueren mensen uit de heetste gebieden.

We waren in Kramatorsk toen daar een raket insloeg.
We voelden de drukgolf.
We ademden het stof in.
We hoorden het geschreeuw.
We trokken glassplinters uit ons lichaam.
Veertien mensen kwamen hierbij om en meer dan zestig raakten gewond. Geen soldaten. Burgers.

We zagen meermaals de vochtige ogen van hen die alles hebben verloren. En we verloren onze allerbeste vrienden. Geen militairen, maar mensen die verhalen vertelden. Mensen die de wereld wilden laten zien wat hier gebeurt.

Onze oorlog heeft namen. Gezichten en lege stoelen aan tafel.
We zijn nog maar net terug van onze vorige reis maar morgen gaan we weer.

Waarom?
Omdat agressie niet normaal mag worden.
Omdat Oekraïne vandaag de buffer is tussen Rusland en het vrije Westen.

Mensen vragen ons vaak: Zijn jullie niet moe? ja, wij zijn moe.
Maar nooit zo moe als de moeder die ’s nachts met haar kinderen de schuilkelder in moet. En nooit zo moe als de militair in de loopgraven.

Volle vrachtwagen handdoeken en gedoneerde goederen
Afgelopen donderdag kregen we bijna een complete trailer vol handdoeken, slabbetjes, badjassen en andere textielproducten. We wisten dat het zou komen, maar de hoeveelheid overtrof onze verwachtingen. En het was niet alleen veel, maar ook prachtig materiaal van perfecte kwaliteit.

Natuurlijk gaan we The Holland House hiermee voorzien. Maar er blijft nog veel over om uit te delen in Oost-Oekraïne. Binnenkort ziet u het in onze video’s terug.

Niet alleen het textiel gaat zo snel mogelijk naar Oekraïne, maar ook een groot deel van de goederen die tijdens de open dag door jullie zijn gebracht. We hebben zo gigantisch veel kleding ontvangen dat we geen mogelijkheid zien om het in Nederland te sorteren. Ook onze vrienden van Hulp voor Oekraïne in Vught zien door de bomen het bos niet meer.

Daarom hebben we besloten minstens één, maar misschien zelfs twee vrachtwagens met ongesorteerde goederen naar Oekraïne te sturen. Deze goederen zullen daar worden gesorteerd.

Overigens is er begin deze week ook weer een vrachtwagen met goederen vertrokken die door ons en Hulp voor Oekraïne is ingezameld. Met dezelfde vrachtwagen zijn ook weer 100 extra, door beide stichtingen ingekochte generatoren verstuurd.

Morgen vertrek naar Oekraïne
Ja. Morgen vertrekken we weer.
We zijn nog maar net terug. Nog maar net alles uitgepakt. En nu staan de koffers alweer klaar.

Maandag wordt sowieso voor ons een heel bijzondere dag. De dag begint met een lezing in het Nationaal museum in Soesterberg voor mensen van het TNO. Daarna bakken we duizend porties friet voor deze mensen. En direct daarna rijden we richting Oekraïne. Dinsdag komen wij in Oekraïne aan.

We gaan zoveel bijzondere dingen doen deze reis. Ik vind het zo jammer dat ik jullie niet veel vooraf kan vertellen maar het is in verband met veiligheid echt niet mogelijk maar ik kan al wel een beetje vertellen:
We gaan naar The Holland House en we gaan zeker evacueren.
We gaan dieren helpen en we gaan goederen, etenswaren en generatoren uitdelen.
Natuurlijk gaan we ook weer friet bakken en we gaan een heel bijzondere training krijgen voor onze eigen veiligheid. Natuurlijk gaan we jullie zo veel mogelijk laten zien middels nieuwe video's.

En als alles volgens plan verloopt, planten we deze reis eindelijk de Franky & Coen-vlag op de definitieve locatie van Holland House 2.0.
Het wordt intens. Dat kunnen we nu al zeker zeggen.
Maar zoals altijd gaan we niet alleen.
Jullie rijden met ons mee.

E-mail en telefoonverkeer
De laatste tijd lukt het ons niet meer om alle e-mails, appjes en telefoontjes persoonlijk en op tijd te beantwoorden.
Het is simpelweg te veel geworden.

Onze organisatie groeit. En dat is mooi. Maar het betekent ook dat we hulp nodig hebben. Die hulp heet Kelly.

U heeft haar misschien al op tv gezien. En afgelopen reis was ze met ons mee naar Oekraïne. Vanaf nu helpt zij ons ook met de communicatie.
Veel berichten komen nu eerst bij haar binnen. Zij zal zoveel mogelijk beantwoorden. Persoonlijke berichten voor Coen of voor mij worden uiteraard doorgestuurd naar ons.
Zo zorgen we ervoor dat de communicatie sneller en overzichtelijker verloopt.

Franky en Coen op TV
RTL4 zend ook deze week Franky en Coen’s Patatje Hoop uit. Zowel op zaterdag en ook op zondag
Zondags om 12:58 en zaterdag rond 15u.

Tot slot
We gaan door met dezelfde vastberadenheid voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.

Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft die steun onmisbaar.

En..... alleen vandaag nog kunt u onze nieuwe badge bemachtigen

We kunnen dit alles alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.

Wilt u ons steunen, klik dan hier

Moderator / FOK!Fotograaf donderdag 5 maart 2026 @ 07:55:41 #21

qltel

Meneer Rewimo

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 8 maart 2026 @ 07:22:52 #22

qltel

Meneer Rewimo

Drones, evacuaties en een man die alles verloor

Lieve vrienden,
Wij zijn al weer in Oekraïne

Vrachtwagen naar Mykolajiv en één naar Dnipro
Terwijl wij onderweg waren naar Oekraïne heeft ons kleine team in Helmond zeker niet stilgezeten. Tijdens onze vorige open dag/ inzamel dag hebben we zóveel goederen ontvangen dat we simpelweg niet alles in Nederland konden sorteren.
Ook onze vrienden van Hulp voor Oekraïne in Vught zagen door de bomen het bos niet meer door de enorme hoeveelheid kleding.

Daarom hebben we besloten een deel van de goederen ongesorteerd naar Oekraïne te sturen. In Mykolajiv (vlak bij Kherson) willen ze deze spullen maar al te graag ontvangen. Deze regio is namelijk één van de zwaarst getroffen gebieden van Oekraïne.

De lokale hulporganisatie heeft een groot team vrijwilligers dat de goederen kan uitsorteren. De ontvangen hoeveelheid kleding zal daar worden uitgedeeld aan de vele oorlogsslachtoffers die momenteel in Mykolajiv en Kherson wonen.

Maar zoals velen van jullie al hebben gezien, zijn we met één volle vrachtwagen nog lang niet klaar.
Morgen vertrekt er weer een volle vrachtwagen. Dit keer met onder andere diervoer, textiel, nog meer generatoren, hygiëneproducten en houdbare voeding. Deze vrachtwagen gaat rechtstreeks naar Dnipro en wordt bestuurd door onze Harry en vrachtwagen chaufeur Nico. Als alles volgens plan verloopt, zijn wij zelf ook in Dnipro aanwezig wanneer de vrachtwagen daar aankomt.

Weer in Oekraïne
We zijn inmiddels al weer enkele dagen in Oekraïne. En het is weer goed raak hier. Op de locatie waar we gisteren waren, was het een zeer onrustige nacht. In totaal werden 480 shahed-drones en ook ballistische raketten afgevuurd. Meermaals hoorden wij het lucht alarm en in de nacht waren de inslagen ook daadwerkelijk hoorbaar. Dat zijn momenten waarop de oorlog ineens weer heel dichtbij voelt.
Bijna niets is hiervan terug te vinden in de Nederlandse media

De nieuwe locatie voor Holland House 2.0.
Een van de eerste plaatsen waar we naartoe zijn gegaan is The Holland House 2.0

The Holland House 1 is bedoeld voor vluchtelingen die wij of onze collega’s zelf hebben geëvacueerd uit frontgebieden. Dat zijn mensen die niet meer zelfstandig konden vluchten omdat de omgeving waar ze woonden al zo zwaar onder vuur lag. In Holland House 1 kunnen mensen relatief kort blijven, omdat er altijd ruimte moet zijn voor nieuwe noodgevallen.

Holland House 2 krijgt een andere functie. Hier kunnen mensen langer verblijven en eventueel ook met hun huisdieren.

Als deze week alles volgens planning gaat kunnen we deze locatie vanaf dan eindelijk in gebruik nemen. Één van de gebouwen is weliswaar in matige staat, maar kan met enkele aanpassingen binnen één of twee maanden al geschikt worden gemaakt voor de opvang van de eerste bewoners. Het andere gebouw moet volledig worden gerenoveerd. Als alles volgens plan verloopt kunnen de werkzaamheden binnen enkele weken echt beginnen.

In de afgelopen maanden hebben verschillende mensen en bedrijven al hulp of materialen toegezegd. Nu is het moment aangebroken dat we daar daadwerkelijk gebruik van willen gaan maken. We staan voor een gigantische klus. We weten nog niet precies hoe we dit allemaal voor elkaar gaan krijgen. Maar eerlijk gezegd was dat bij Holland House 1 ook zo.

Denkt u dat u dat u ons kunt helpen met materialen, vakmanschap of andere ondersteuning, dan horen we dat natuurlijk heel graag. Want we gaan nu echt beginnen.

Eerste dagen gewerkt met Anna
Anna is een jonge vrouw met een achtergrond in humanitaire hulp en heeft ervaring met werk dicht bij het front.
Ze spreekt Oekraïens, Russisch, Engels en Frans. Het is nog even wennen, maar we zijn ervan overtuigd dat Anna een aanwinst voor het team zal zijn.

De afgelopen weken heeft ze al belangrijk werk verricht. Ze heeft uitgezocht waar we in de Donbas en in Zaporizja waardevolle humanitaire hulp kunnen leveren. Ze heeft contact gelegd met verschillende hulporganisaties en afspraken gemaakt voor het uitdelen van voedselpakketten.

Dit voorbereidend werk is enorm belangrijk. De situatie aan het front verandert namelijk voortdurend. We moeten dus kunnen vertrouwen op de informatie die zij verzamelt.

Video van 14 jarige jongen uit Kherson
Tijdens de kindervakantie hebben we aan een van de oudere kinderen gevraagd hoe zijn leven is in Kherson aan het front. Zijn verhaal hebben we afgelopen week op onze social media geplaatst.

Speciale training met net-gun
Veel mensen denken bij de oorlog vooral aan raketten, tanks of artillerie. Maar voor ons is het grootste gevaar tegenwoordig vaak iets anders: FPV-drones. Dat hebben we enkele weken geleden wederom gezien bij onze vriend Denys Khrystov. Hij raakte gewond maar maakt het nu goed.

FPV staat voor First Person View. Dat betekent dat de piloot van de drone met een speciale bril, via een camera letterlijk “door de ogen van de drone” meekijkt. Je kunt het een beetje vergelijken met een heel snel bestuurbaar vliegtuigje. Alleen is het geen speelgoed, maar zit er een explosieve lading in.

De piloot zoekt een doelwit, bijvoorbeeld een voertuig of een groep mensen, en stuurt de drone er met hoge snelheid op af. Op het moment van inslag ontploft de lading. Een heel groot deel van de gewonden en doden aan het front zijn het slachtoffer van zo’n drone. Wanneer wij richting de frontlinie rijden letten we daar voortdurend op. Eén drone kan al te veel zijn.

Als we met militairen zijn zullen zij met hagelgeweren op deze drones schieten maar wij mogen officieel zelf geen wapen dragen. Omdat wij regelmatig dicht bij het front werken zoeken we naar andere manieren om ons te beschermen.

Er bestaan speciale pistolen die geen kogels afschieten maar een net. Deze nieuwe inventieve "wapens" kunnen de oplossing zijn. Maar wij weten dat je zonder training met zo'n pistool alsnog vrijwel geen kans maakt tegen een ervaren dronepiloot.
Je moet niet alleen goed kunnen richten, maar ook op precies de juiste afstand afdrukken. Is de drone nog te ver weg dan mis je hem. Is hij al te dichtbij, dan kan de explosie alsnog verwondingen veroorzaken. Daarom kregen we afgelopen donderdag een training van de ontwikkelaar van deze net-pistolen.

Onze eerste schoten op de drone waren allemaal mis. Pas na enkele rondes wist onze cameraman Paul als eerste een drone te raken. Gedurende de training werden we langzaam beter. We zullen de komende tijd nog flink moeten oefenen. Want zoals de fabrikant zelf zegt:
Een ongeoefende schutter heeft misschien drie procent kans om een drone uit te schakelen. Een echt goed getrainde schutter kan tot tachtig procent kans hebben. Dat is ons doel.

Video: Evacuatie van Olga en haar dieren (deel 2)
Vorige week zagen jullie hoe wij samen met Denys Khrystov richting de frontlinie trokken voor een gevaarlijke evacuatie in de regio Zaporizja. Wat begon als een missie om een vrouw en 35 honden en katten op te halen, veranderde al snel in een confronterende tocht langs verwoeste woonwijken.

De ravage is moeilijk te bevatten. De meeste flats in de omgeving waren al minstens 1x getroffen en ook toen we daar waren was het actief. We moesten uren schuilen in een kelder aan het front. Er waren die week 14 vliegtuigbommen ingeslagen in die wijk.

Vlakbij woonde Olga. Ze heeft één eigen hond, Rocky. Daarnaast zorgde ze voor tientallen straatdieren: honden en katten die waren achtergelaten, soms gewond, vergeten door hun baasjes.
De situatie in het dorp is onhoudbaar. Beschietingen, bombardementen, FPV-drones en artilleriebeschietingen maken het leven er totaal onveilig. Vluchten was voor haar de enige optie. Maar dat kon ze niet alleen. Zeker niet met 35 dieren. Niet zonder begeleiding en niet zonder gepantserde voertuigen.

Daarom vroeg Olga aan Denys en ons om haar te helpen.
Wat volgde was een evacuatie met: spanning onderweg, gevaarlijke wegen, logistieke chaos en voortdurende dreiging. En ja… dieren evacueren blijkt minstens zo ingewikkeld als mensen evacueren.

Deze evacuatie vond zo’n zes weken geleden plaats. Onderweg moesten we schuilen in een kelder onder een flat. Vier weken geleden is ook die flat waarin wij toen moesten schuilen gebombardeerd. De twee laatste bewoners die daar nog woonden zijn daarbij omgekomen.
Klik op “Video’s” onderaan deze nieuwsbrief om te kijken. Het is de eerste video die u dan ziet.

Mensen vechtend om brood
Dat het voor sommige vluchtelingen zo moeilijk is dat ze niet zeker weten of ze te eten hebben, hebben wij met eigen ogen gezien. Op het plein waar wij later voedselpakketten gingen uitdelen kwam een vrouw aanlopen met een grote zak broodjes.
Toen mensen haar zagen, stormden er werkelijk tientallen mensen op haar af. Mensen duwden elkaar weg om maar één van die broodjes te bemachtigen.

Het is pijnlijk om dit te zien. Toch hebben we dit gefilmd. Niet voor sensatie, maar omdat wij vinden dat mensen in de vrije wereld moeten zien hoe oorlog er echt uitziet. Alleen als mensen zich bewust zijn van deze realiteit, zullen ze begrijpen hoe belangrijk hulp is.
Binnenkort zullen we een video plaatsen met deze beelden.

Food give away
Vrijdag hebben we bij 150 dakloze vluchtelingen voedselpakketten uitgedeeld.
In de pakketten zaten onder andere chocomelk, chocolade, chips, energierepen, energiedrank, snoep en koeken. Het uitdelen van deze pakketten verliep wel heel gestructureerd omdat een lokale hulpverlener iedereen vooraf een kaartje met een nummer had gegeven en de mesnen wisten dat er genoeg was voor iedereen. Tegen inlevering van dat kaartje kreeg men van ons een pakket.

Zo werd voorkomen dat sommige mensen twee of drie pakketten kregen terwijl anderen niets zouden krijgen.
We hebben geprobeerd er een moment van positiviteit van te maken. En mensen waren oprecht blij met deze goed gevulde pakketten.

Emotionele man verloor tien kinderen en kleinkinderen bij bombardement
Net na het uitdelen werden we aangeklampt door een man.
Hij kwam ons eerst bedanken voor de hulp. Maar al snel zag ik de tranen in zijn ogen. Hij pakte me stevig vast. Heel stevig.
Toen begon hij te vertellen.

Hij had tien familieleden waaronder zijn kinderen en kleinkinderen. En hij is ze allemaal verloren bij één grote inslag.
Alle tien! Hij huilde toen hij het mij vertelde
Hij woonde voorheen in Druzhkivka en was daar gelukkig. Nu is hij alles kwijt: zijn huis, zijn vrouw, zijn familie, alles wat hij bezat.
Ik heb nog nooit eerder zo’n verdriet in iemands ogen gezien. Ik vroeg hem hoe ik hem kon helpen.
Hij zei: eigenlijk op geen enkele manier… misschien alleen iets te eten.

Ik heb hem even apart meegenomen en hem geld gegeven. Meer dan ik normaal zou doen. Het helpt hem maar een klein beetje, want niemand komt terug, maar ik kon hem niet meer geven.

Ik kon hem ook geen onderdak aanbieden.
Ons Holland House in Dnipro is uitsluitend bedoeld voor mensen die zich in acuut levensgevaar bevinden en die wij of onze collega’s rechtstreeks uit het frontgebied evacueren. Daar moet altijd ruimte blijven voor nieuwe noodgevallen.

Voor deze man zou het toekomstige Holland House 2 wel een perfecte oplossing zijn, omdat mensen daar langer kunnen blijven.

Een gebombardeerd gebouw zien is vind ik verschrikkelijk. Maar wanneer ik oog in oog staat met iemand die alles verloren heeft, komt de realiteit van oorlog nog veel harder binnen.
Ik zal deze man nooit meer vergeten.
Ook dit moment hebben we gefilmd. Dit moet gezien worden want iedereen moet weten wat deze oorlog doet. Binnenkort zullen we deze beelden ook met jullie delen.

Badges
Onze badge-actie is een groter succes geworden dan we hadden verwacht. Heel veel mensen hebben de afgelopen weken gedoneerd. En dat is geweldig nieuws, want daardoor kunnen we nog meer acties uitvoeren en projecten ondersteunen.

We hadden (zo dachten we) genoeg badges laten maken voor deze actie, maar het bleek dus in werkelijkheid lang niet genoeg te zijn. De eerste ronde badges is inmiddels al verstuurd door Kelly.

Aan iedereen die zijn badge nog niet heeft ontvangen vragen wij nog even geduld. We hebben nieuwe badges bijbesteld en die sturen we zo snel mogelijk naar u toe.

Er zijn ook nog enkele mensen die hun adres nog niet hebben doorgegeven. Als u dat nog niet heeft gedaan, vragen wij u vriendelijk dit alsnog te doen.

Nogmaals bedankt voor de geweldige respons op onze badge-actie. De badges komen eraan!

Tot slot
We gaan door met dezelfde vastberadenheid voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.

Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft die steun onmisbaar.

We kunnen dit alles alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.

Wilt u ons steunen, klik dan hier

Bekijk deze YouTube-video

zondag 8 maart 2026 @ 22:41:21 #23

Momo

WLR en ESF hooligan

Franky en Coen bij Rob Jetten in Oekraine

Moderator / FOK!Fotograaf maandag 9 maart 2026 @ 08:26:01 #24

qltel

Meneer Rewimo

Het is waar. Ook al willen ze daar zelf niets van horen, het zijn echte helden!

Moderator / FOK!Fotograaf woensdag 11 maart 2026 @ 09:36:55 #25

qltel

Meneer Rewimo

Onze Brabantse Brabantse en Haarlemse frietbakkers hadden een etentje in Kyiv.

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zaterdag 14 maart 2026 @ 21:47:16 #26

qltel

Meneer Rewimo

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 15 maart 2026 @ 09:10:59 #27

qltel

Meneer Rewimo

Van diner met de premier tot een gezin dat leeft van 35 cent per dag

Diner met premier en een gezin dat leeft van 35 cent per dag

Lieve vrienden,
Het was weer een week vol contrasten in Oekraïne. Van een diner met onze minister-president in Kyiv tot een gezin met tien kinderen dat moet rondkomen van slechts €130 per maand.

Terug bij het kattenvrouwtje
Velen van jullie kennen haar inmiddels: het kattenvrouwtje Natacha uit Kyiv. We hebben haar de afgelopen jaren meerdere keren gesteund met kattenvoer, medische behandelingen en natuurlijk financieel. Sinds Natacha op tv is geweest in onze serie Patatje Hoop zijn er regelmatig donateurs die speciaal voor haar doneren.

Omdat het ons vorige reis niet was gelukt om bij haar langs te gaan, konden we haar deze keer verblijden met een grotere donatie. Natacha’s volledige inkomen gaat op aan haar 14 katten en de tientallen straatkatten die ze verzorgt.

Ook haar man speelt een belangrijke rol. Hij werkt fulltime en helpt zo mee om de kattenhulp te bekostigen. Toen we Natacha vroegen wie er op de eerste plaats komt, hij of de katten, laat het antwoord zich wel raden.
Binnenkort komt de video online.

Diner in Kyiv met onze minister-president (Video)
Afgelopen zondag waren we onverwacht in Kyiv uitgenodigd voor een diner met onze minister-president Rob Jetten. Natuurlijk hebben we ja gezegd. Vooral omdat we op het Oekraïnebeleid volledig op dezelfde golflengte zitten. Net als de premier vinden wij dat Oekraïne alle mogelijke steun moet krijgen.

Dat vinden wij belangrijk voor Oekraïne, maar ook voor ons in Nederland.
Oekraïne is de buffer tussen de agressor en het vrije Westen. Zij houden de vijand tegen en beschermen daarmee ook onze veiligheid. Oekraïners zijn ons vaak dankbaar voor de hulp die ze krijgen. Maar eigenlijk zouden wij hen moeten bedanken voor wat zij voor ons doen.

Het was bijzonder om aan tafel te zitten met de minister-president en de Nederlandse ambassadeur Alle Dorhout, slechts enkele uren nadat zij met de Oekraïense president Zelensky hadden gesproken.

We hadden samen een open en waardevol gesprek met de premier. Hij bleek opvallend goed op de hoogte van ons werk en volgt zelfs onze tv-serie Patatje Hoop. We spraken uitgebreid over de situatie in Oekraïne en aan het front. Hij stelde veel vragen en wilde precies weten wat wij daar zien gebeuren. Na het gesprek zijn we eerlijk gezegd behoorlijk gerustgesteld. Wij hebben er vertrouwen in dat dit kabinet alles zal doen wat mogelijk is om Oekraïne te steunen en daarmee ook onze eigen veiligheid te beschermen.

Friet bakken in de buurt van Pavlograd
Deze week hebben we friet gebakken in een klein dorpje waar zo’n 200 (voornamelijk) vluchtelingen werden verwacht. Mede door het geweldig mooie weer kwamen er uiteindelijk veel meer namelijk zo’n 350 mensen.

Zoals altijd zorgde de frietwagen weer voor een klein momentje normaliteit in het abnormale leven.
De friet, kipcorns en ribsters (voor ons een nieuwe snack) smaakten heerlijk en het werd een bijzonder gezellige dag.

Vrachtwagen aangekomen in Dnipro
Vorige week vertelden we dat Harry en Nico op maandag zouden vertrekken naar ons Holland House in Dnipro.

Inmiddels zijn ze aangekomen, hebben we samen de vrachtwagen gelost en is een deel van de goederen zelfs al uitgedeeld. Aan boord was onder andere heel veel dierenvoer, een grote hoeveelheid nieuw badtextiel, generatoren, hygiëneproducten en houdbare voeding.

Een deel van deze goederen is al uitgedeeld aan onze vaste humanitaire partners, die het op hun beurt weer verder verspreiden onder mensen die het hard nodig hebben.
Het moet ook wel weer snel worden uitgegeven, want binnenkort vertrekt alweer de volgende vrachtwagen vanuit Vught. Daar zijn onze vrienden van Hulp voor Oekraïne druk bezig met het sorteren van nieuwe goederen.

Op het moment dat ik dit schrijf zijn Nico en Harry op de terugweg enlweer bijna bij de Poolse grens.

Food give away (video)
Zoals vorige week verteld hebben we zo’n 150 - 200 dakloze vluchtelingen verrast met lekkernijen uit Nederland. We hadden verschillende producten op een rij gezet zodat we samen met hen tasjes konden vullen met onder andere chocomelk, chocolade, chips, snoep, bifi-worstjes, energierepen, energiedrank en koeken.

Nog voordat we begonnen met uitpakken stond er al een lange rij. Vooraf had iedereen een kaartje met een nummer gekregen zodat mensen op volgorde bij ons terecht konden. Tegen inlevering van dat kaartje kregen ze hun tas met lekkernijen.
Gelukkig was het mooi weer en lijkt de winter voorbij. Want velen van hen slapen letterlijk op straat.

We hebben geprobeerd de mensen even af te leiden van de harde oorlogsrealiteit en er een leuke middag van te maken. Mensen waren verrast en oprecht blij met deze lekkernijen uit Nederland. Vandaag hebben we de video online geplaatst.

Achterstevoren pingelen
Natuurlijk hebben we ook deze week weer verschillende keren “achterstevoren gepingeld”.

We deden dit bijvoorbeeld bij een oudere dame die knoflook verkocht en slechts enkele tientjes pensioen per maand ontvangt. We begonnen bij ongeveer één euro en pingelden zo achterstevoren omhoog. Uiteindelijk kochten we de knoflook voor ongeveer €40.

Nog mooier was het bij een vrouw die wat producten vanuit haar woning verkocht. Ze had ook een paar boeken liggen. Ik kan redelijk Russisch spreken, maar lezen gaat niet echt goed. Daarom hebben we min of meer willekeurig een boek gekozen.

De dame vroeg 30 hryvnia (ongeveer 60 cent). Toen we nogmaals vroegen wat de beste prijs was werd ze best wel chagrijnig. Maar toen we vervolgens omhoog begonnen te pingelen snapte ze er eerst niets van. Coen en ik begonnen tegen elkaar op te bieden en uiteindelijk hebben we het boek voor ongeveer €40 gekocht.

Ze was zo blij dat ze ons een enorme knuffel gaf. Voor haar betekende dit ongeveer een half maand pensioen erbij. Binnenkort komt ook hiervan een video online.
(Oh ja, we hebben dus 50 shades of grey gekocht

Paul’s verjaardag
Op de dag dat we in Dnipro aankwamen vertelden we cameraman Paul dat we nog even langs The Holland House moesten gaan. Natuurlijk ging Paul mee. Zoals altijd kregen we een warm welkom bij onze shelter. Maar toen we er een paar minuten waren begon iedereen plotseling “Happy Birthday” te zingen en namen we Paul mee naar het restaurantje van The Holland House. Paul was zichtbaar ontroerd.

We zijn gezellig in ons restaurantje gaan zitten met onze vrienden van de shelter. Na tien minuten kwam ook Dima als onverwachte gast binnen en nog eens tien minuten later werd het helemaal bijzonder toen onze grote held Denys Khrystov binnenkwam. Denys is twee weken geleden lichtgewond geraakt bij een droneaanval en het was geweldig dat hij ondanks alles bij Paul op zijn verjaardag kwam.

Als klap op de vuurpijl kwam ook Sascha langs, onze zwaargewonde chauffeur die nog altijd aan het revalideren is. Zijn ene oog ziet inmiddels weer een beetje. Zijn andere oog verloor hij bij de grote droneaanval.

Volgens Paul was dit zijn beste verjaardag ooit. En ook voor ons was het een prachtige avond met vrienden onder elkaar.

Een gezin met tien kinderen
Deze reis hebben we ook een gezin bezocht met tien kinderen.
Een vader, een moeder en tien kinderen die samen proberen rond te komen in een kleine woning.

De vader werkt fulltime in een fabriek en verdient het absolute minimum van ongeveer €200 per maand. De woning krijgen ze als vluchtelingen gratis ter beschikking, maar ze moeten wel vaste lasten betalen van ongeveer €70 per maand.

Dit betekent dat er €130 overblijft voor twaalf personen.
Dat is ongeveer €11 per maand per persoon. Of ongeveer 35 cent per dag.
Daar kun je natuurlijk niet van leven. Zeker niet als je bedenkt dat één van de kinderen grotendeels verlamd is en medische hulp nodig heeft.

We hebben deze familie kleding, voedsel, hygiëneproducten en veel snoep gegeven. Ook hebben we een flink bedrag aan geld achtergelaten. En we laten deze familie ook in de nabije toekomst niet aan hun lot over. We hebben besloten hen elke twee maanden te blijven ondersteunen.

De dankbaarheid van deze mensen was enorm. Binnenkort kunnen jullie van dit verhaal ook de video zien op onze social media en website.

The Beast naar het leger
Onze gepantserde wagen The Beast kunnen we helaas echt niet meer gebruiken voor het doel waarvoor we hem hebben aangeschaft.

De situatie aan het front is zodanig veranderd dat deze wagen ons tegenwoordig juist extra in gevaar brengt. Op de plekken waar wij evacueren wemelt het van de kamikazedrones. De auto is niet wendbaar genoeg, niet snel genoeg en in een noodsituatie hebben we meer dan een minuut nodig om de wagen te verlaten. Blijven evacueren met deze auto zou onze dood kunnen betekenen.

Om niet in de verleiding te komen om deze auto alsnog te gebruiken voor evacuaties hebben we besloten deze auto weg te doen. Voor militair gebruik net buiten het front is de wagen namelijk nog wel geschikt. Daarom hebben we besloten The Beast over te dragen aan een militaire eenheid die hem ook voor evacuaties zal gebruiken. Deze militairen hebben bewapening en kunnen absoluut levens redden met The Beast.

De militairen hebben de wagen een nieuwe naam gegeven: Zhenka. Als eerbetoon aan onze vriend Zhenya die op 23 oktober omkwam bij een droneaanval.
Onze Beast/Zhenka krijgt dus een derde leven.

Wij moeten zelf wel met grote spoed een veel snellere en wendbaardere 4x4 aanschaffen om evacuaties te kunnen blijven uitvoeren. Helaas zijn deze voertuigen verschrikkelijk duur, maar het gaat ons zeker lukken. De volgende reis willen we namelijk absoluut weer evacueren.

Open dag 4 april
Op zaterdag 4 april organiseren wij weer een open dag en inzameldag.
Kom gezellig langs voor een praatje, een gratis frietje of om hulpgoederen af te geven.

Wij zijn zelf natuurlijk aanwezig, net als (waarschijnlijk ook) Hans (de medicijnman). Overgebleven medicijnen kunt u persoonlijk aan hem overhandigen. Deze gaan rechtstreeks naar ziekenhuizen en stabilisatiepunten in Oekraïne.

Let op!
De vorige keer hebben we zo ontzettend veel kleding ontvangen dat we nog lang niet alles hebben kunnen sorteren. Daarom richten we ons voorlopig minder op kleding en nemen we winterkleding zelfs tijdelijk helemaal niet meer aan.

Gewenst:
Medicijnen
Houdbare voeding
Hygiëneproducten
Dierenvoer en dierbenodigdheden
Generatoren en powerstations
Smartphones en laptops
Medische producten en babyproducten

Minder gewenst
Tweedehands kleding

Niet gewenst
Winterkleding
Speelgoed en knuffels
Matrassen
Geopende verpakkingen
Tweedehands meubelen (tenzij overleg)

Graag aanleveren in dozen of stevige plastic zakken.

Zaterdag 4 april
10:00 – 17:00
Nijverheidsweg 2D
Helmond

Mobiele telefoons, laptops en medicijnen kunnen ook per post worden toegestuurd naar:

Franky and Coen
Hof Bruheze 428
5704 NR Helmond

Badges en tekeningen van de kindervakantie
We hebben afgelopen week de badges verstuurd.
Als u uw badge nog niet heeft ontvangen vragen wij u om dit te melden aan ons en ons uw adres toe te sturen

Ook als u uw tekening van de kindervakantie niet heeft ontvangen laat het ons dan weten.

Tot slot
We gaan door met dezelfde vastberadenheid voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.

Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft die steun onmisbaar.

We kunnen dit alles alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.

Wilt u ons steunen, klik dan hier

Moderator / FOK!Fotograaf donderdag 19 maart 2026 @ 14:27:54 #28

qltel

Meneer Rewimo

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 22 maart 2026 @ 06:37:14 #29

qltel

Meneer Rewimo

Lieve vrienden,
We zijn weer pas enkele dagen terug uit Oekraïne.
Maar er is in korte tijd alweer ontzettend veel gebeurd.
Sommige momenten waren mooi.
Sommige waren zwaar.
En sommige… die blijven je voor altijd bij.

Verrast met medaille van Oekraïense ministerie van Defensie.
We waren uitgenodigd bij de Oekraïense ambassade in Den Haag voor een uitgebreid gesprek met de ambassadeur Andriy Kostin. We spraken met hem over de situatie aan het front, wisselden ideeën uit en overlegden hoe we Oekraïne zo goed mogelijk kunnen blijven helpen.

Tot onze grote verrassing kregen wij voorafgaand aan het gesprek een bijzondere erkenning. Namens de voormalige premier (en minister van defensie) van Oekraïne Denys Shmyhal, reikte de ambassadeur ons de medaille van het Oekraïense ministerie van Defensie uit.
Wij ontvingen deze medaille voor onze steun aan de strijdkrachten van Oekraïne en voor onze hulp aan oorlogsslachtoffers. Wij zijn bijzonder vereerd met deze wel heel speciale erkenning. Natuurlijk zullen we onze inzet voor Oekraïne en alle oorlogsslachtoffers onverminderd blijven voortzetten.

Een dame vroeg €1,10… maar had geen wisselgeld
Op een lokale markt kwamen we een oudere invalide vrouw tegen. Ze verkocht zelfgemaakte producten. Tussen haar spullen stond ook één flesje zonnebloemolie.
De prijs: 55 hryvnia. Ongeveer €1,10.

Op de markt betalen wij nooit wat er gevraagd wordt.
Dus we begonnen te onderhandelen. Zoals altijd.
Alleen… met een kleine twist.

We vroegen haar naar haar pensioen.
Ze vertelde dat ze 2900 hryvnia per maand krijgt. Nog geen €60.
Ze vertelde hoe moeilijk het was om rond te komen.
En dat ze zelfs geen wisselgeld had.
Dat zegt eigenlijk alles.

En toch gingen we door met onderhandelen.
Want we wilden die olie wel hebben… maar absoluut niet voor de vraagprijs.
En ja… het is ons gelukt. Jullie kennen ons toch een beetje;)
Bekijk de video via de knop “Video’s” onderaan deze nieuwsbrief (het is de tweede video die u tegen komt).

Handelen met een meisje van een jaar of tien
Op dezelfde markt kwamen we ook een meisje tegen.
Een jaar of tien, misschien twaalf. Ze zat aan de rand van de markt met zelfgemaakte sieraden en sleutelhangers.

Prachtig om te zien. Die handelsgeest.
Ik vroeg haar wat een hangertje kostte.
Ik dacht meteen: die is leuk voor Kelly.
Ze vroeg 30 hryvnia. Ongeveer 60 cent.
Zoals altijd gingen wij niet akkoord met de vraagprijs.
Er moest gehandeld worden.

Maar ook nu andersom (achterstevoren pingelen)
We begonnen op te bieden in plaats van af te dingen.
Je zag haar twijfelen. Lachen. Niet goed weten wat ze ermee moest. Maar uiteindelijk hebben we voor haar goede zaken gedaan. Ook deze beelden komen binnenkort online.

50 katten in een flat.
Eén van de meest bijzondere bezoeken deze reis was in Zaporizja. We gingen naar een flat waar meer dan 40 katten zouden wonen. Zonder baasjes en zonder vaste verzorgers.
We wisten niet wat we moesten verwachten.
Eerlijk gezegd hadden we ons voorbereid op een sterke stank, verwilderde dieren en chaos. Maar niets was minder waar.
Het rook er helemaal niet. Echt nul komma nul.
De katten zagen er goed uit. Gezond en nieuwsgierig.
Ze kwamen naar ons toe voor aandacht en een knuffel.

We spraken met de twee vrouwen van de organisatie die dieren redt uit frontgebieden. Het zijn allemaal vrijwilligers en ze krijgen geen subsidie. En toen kwam het meest schokkende nieuws: Ze hadden niet één flat maar hebben 11 flats en 3 huizen en zorgen in totaal voor ruim 700! katten en 300 honden! Zonder een cent subsidie. Elke maand opnieuw weten ze niet hoe ze het rond moeten krijgen. En toch lukt het.

We zijn welkom om ook in de andere woningen te komen kijken. We zijn heel erg onder de indruk en hebben financieel ons steentje bijgedragen. En vijf pallets met voer achtergelaten.
En zullen hen blijven steunen.

Friet voor 400 mensen… maar uiteindelijk 900 (video)
Vorige week vertelden we hoe we friet bakten in een klein dorpje waar zo’n 200 vluchtelingen werden verwacht, Dankzij het prachtige weer kwamen er uiteindelijk veel meer mensen opdagen. Gelukkig hadden we genoeg friet en snacks bij.
Er werd volop genoten van friet, snacks en we hadden drinken en nog iets lekkers erbij. Even geen zorgen en even geen spanning.

Een paar dagen later stonden we in de stad Samar.
Daar werden maximaal 400 mensen verwacht. Maar we hadden onze les geleerd. We hadden het al een beetje zien aankomen.
Dus we namen extra friet en snacks mee. Uiteindelijk hebben we zo’n 850 tot 900 mensen friet en snacks kunnen geven.

Lange rijen maar ook lachende gezichten.
En precies daarvoor doen we het.

Vier kinderen… maar toch acht
We gingen op bezoek bij een gezin. Maar we wisten niet precies wat we zouden aantreffen. want we hadden tegenstrijdige berichten gehoord.
Hadden ze nou vier kinderen of acht kinderen? De informatie was niet duidelijk.

Toen we aankwamen zagen we meteen hoe armoedig het was.
Dit was geen huis waar je een groot gezin verwacht. We werden ontvangen door een heel aardige vrouw. Ze vertelde liefdevol dat ze acht kinderen had. Ze hadden niet echt een keuken maar een stoof midden in het zitgedeelte. De kinderen sliepen gegroepeerd op 2 kamers. De jongens bij de jongens en de meisjes bij de meisjes.

In de kamer van de meisjes zagen wij een foto. Dat is oma, zei mama en ze is in februari overleden Maar er hing nog een foto van een jongere vrouw. Dat is mijn zus en ze is kort voor oma overleden. Ze vertelde dat 4 kinderen van haar zelf waren en de andere vier van haar overleden zus.

Ze hadden besloten om ook de kinderen van haar zus in huis te nemen ondanks dat ze geen enkele financiële steun krijgen voor die kinderen. Haar man werkt voor zo’n €200 per maand in een fabriek. Maar toch konden ze het niet over hun hart verkrijgen om de kinderen naar een tehuis te laten gaan. En dus namen ze ze allemaal in huis. Zonder extra steun en zonder hulp.
Tien mensen in een huisje in embarmelijke staat dat daar totaal niet geschikt voor is.

Dit is zo’n situatie waarbij je weet: hier moeten we meer doen.
We hebben direct geholpen met geld eten en een generator maar we willen ook meer doen. We willen de woning laten opknappen.
Voor enkele duizenden euro's kunnen we dit gezin een totaal ander leven geven. En dat gaan we doen.

36 mannen… die niet naar buiten durven
We bezochten een opvanghuis voor dakloze mannen.
Eerlijk is eerlijk. We hadden daar vooraf onze gedachten bij.
Is dit niet een beetje eigen schuld vroegen we ons af. Waarom werken ze niet? Waarom verdienen ze niet gewoon hun eigen geld?

Toen we aankwamen werden we opgewacht door een vrijwilliger die vertelde dat hij van een kerk was. Of we binnen wilden gaan kijken. Nou dat was zeker wel de bedoeling.
Toen we binnenkwamen zagen we een klein huis… vol met stapelbedden. 36 stuks voor 36 mannen.
Twee van hen zaten in een rolstoel. Hun voeten waren afgelopen winter buiten zo bevroren dat ze (gedeeltelijk) geamputeerd moesten worden. Een derde persoon zat langs hen op een stoel voor hem was er nog geen rolstoel. Kun je het je voorstellen? Zo koud en dan buiten slapen? Deze mannen zijn door de mensen van de kerk van straat gehaald en medisch verder geholpen.

We vroegen waarvan ze leefden en dat was nagenoeg niets, want slechts twee personen hadden inkomen.
Waarom werken jullie niet was onze vraag, maar er kwam geen duidelijk antwoord. Totdat bij ons het kwartje viel.

Toen we binnenkwamen, werd de poort achter ons direct op slot gedaan. Daarna ging ook de deur van het huis snel op slot.
“Coen,” zei ik, “deze mannen zijn bang.” Ze durven niet naar buiten. Niet omdat ze niet willen werken.
Maar omdat ze bang zijn opgepakt te worden en naar het front gestuurd te worden.

Het zijn dienstweigeraars. Daarom zijn hun rekeningen waarschijnlijk geblokkeerd en krijgen ze geen uitkering.
Daarom kiezen ze voor dit leven. Voor deze “gevangenis”. Ze mogen gaan en staan waar ze willen maar ze durven niet.

Wij gaan daar niet over oordelen. Iedereen heeft maar één leven.
Ik weet zelf ook niet wat ik zou doen als de oorlog bij ons uitbreekt. We oordelen niet en hebben gewoon geholpen.
We hebben een generator geschonken maar ook voeding en een nieuwe wasmachine.

Maar wat ons vooral bijblijft… is het dilemma. Maar nogmaals wij oordelen niet.

Open dag op 4 april
Op zaterdag 4 april organiseren we weer een open dag en inzameldag in Helmond. Kom gerust langs voor een praatje, voor een gratis frietje of gewoon voor de gezelligheid.

Wij zijn zelf natuurlijk aanwezig, net als Hans (de medicijnman). Overgebleven medicijnen kunt u persoonlijk aan hem overhandigen. Deze gaan rechtstreeks naar ziekenhuizen en stabilisatiepunten in Oekraïne. Want medicijnen staan boven aan ons verlanglijstje!

Maar het wordt ook weer keigezellig!

Gewenst: Medicijnen Houdbare voeding Hygiëneproducten Dierenvoer en dierbenodigdheden Generatoren en powerstations Smartphones en laptops Medische producten en babyproducten
Minder gewenst Winterkleding Speelgoed en knuffels

Niet gewenst: Tweedehands Matrassen Geopende verpakkingen Tweedehands meubelen (tenzij in overleg) Graag aanleveren in dozen of stevige plastic zakken.

Zaterdag 4 april 10:00 – 17:00 Nijverheidsweg 2D Helmond

Medicijnen, laptops en telefoons kunt u ook naar ons versturen maar naar een ander adres: Hof Bruheze 428, 5704NR Helmond

Nu alweer voorbereiden voor onze nieuwe reis op 11 april
We zijn nog maar net een paar dagen terug. Maar over drie weken vertrekken we alweer. En er is nog zoveel te doen. Want we hebben weer grote plannen.

Column
Afgelopen week heb ik voor het eerst een column geschreven op onze social media. Vanaf nu wil ik elke week een moment delen dat mij persoonlijk heeft geraakt.
(op Instagram, Facebook, Linkdn en X) (Onder de video staat een link)

Laat vooral weten wat je ervan vindt.
Als jullie het waarderen, ga ik hiermee door.

Uw steun zorgt er voor dat we keer op keer onze werkzaamheden kunnen doen.
We gaan daarom door met dezelfde vastberadenheid voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.

Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft uw steun onmisbaar.

We kunnen dit alles alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.

Wilt u ons steunen, klik dan hier.

Bekijk deze YouTube-video

https://www.linkedin.com/(...)V3uBWRRD5nJN_2MVuzfg

[ Bericht 1% gewijzigd door qltel op 22-03-2026 06:47:32 ]

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 29 maart 2026 @ 07:56:21 #30

qltel

Meneer Rewimo

Lieve vrienden,
Wat begon met een frietkar aan de grens is inmiddels uitgegroeid tot veel meer. We bakten honderdduizenden porties friet in zwaar getroffen gebieden, evacueerden mensen en dieren uit frontgebieden, leverden medische en voedselhulp, organiseerden kindervakanties en runnen onze eigen opvanglocatie: The Holland House in Dnipro.

Zaterdag open dag
Komende zaterdag (4 april) openen we in Helmond opnieuw onze deuren voor een blik achter de schermen tijdens een open dag en inzameldag. Iedereen is welkom. Voor de gezelligheid, een portie friet of om hulpgoederen af te geven.

De open dag krijgt deze keer een extra bijzonder karakter.

“Hans de medicijnman” is weer aanwezig voor de inname van overgebleven medicijnen. Daarnaast staat er een beschoten Oekraïense ambulance. Een tastbare en indringende herinnering aan de realiteit van de oorlog.

Tijdens de dag worden er bovendien opnames gemaakt voor RTL4.

En natuurlijk… de frietwagen gaat open.
Iedereen krijgt een gratis portie friet.

Gezocht: hulpgoederen
Tijdens de open dag kunnen bezoekers goederen doneren.

Waar op dit moment vooral behoefte aan is:
Medicijnen, houdbare voeding, hygiëneproducten, dierenvoer en dierenbenodigdheden, goede kleding, generatoren en powerstations, smartphones, laptops, medische producten en babyproducten

Ondanks eerdere berichten is kleding op dit moment ook weer meer dan welkom.

Waar minder behoefte aan is:
Speelgoed (tenzij in perfecte staat), knuffels, matrassen, geopende verpakkingen, tweedehands hygiëneproducten, zeker geen meubels of huisraad
Bij twijfel kan contact worden opgenomen met Franky of Kelly.

Praktische informatie:
zaterdag 4 april 2026
10:00 – 17:00 uur
Nijverheidsweg 2D, Helmond

Nieuwe reis naar het front
Slechts enkele dagen na de open dag vertrekken we opnieuw richting Oekraïne.

Waar we tijdens de vorige reis iets meer afstand hielden van het absolute front, gaan we deze keer weer terug naar de plekken waar de hulp het hardst nodig is. Dichter bij het front. En helaas ook dichter bij het gevaar.

De situatie is veranderd. Het aantal droneaanvallen is enorm toegenomen en de risico’s zijn nog groter dan voorheen. Toch kiezen we er bewust voor om daarheen te gaan. Omdat juist daar de mensen zitten die nergens anders meer terecht kunnen.

Tijdens deze reis worden we opnieuw gevolgd door een cameraman van Stokvis Producties. Zij werken aan een nieuwe achtdelige televisieserie die vanaf 18 april te zien is op RTL4 en daarna ook op Videoland. Ze beïnvloeden onze werkzaamheden niet en volgen ons letterlijk alleen.

Wat we precies gaan doen tijdens deze reis houden we nog even voor ons. Volgende week lichten we wel een tipje van de sluier op.

Holland House 2: we zijn begonnen
Het heeft langer geduurd dan we hadden gehoopt, maar het is eindelijk zover.
We hebben ons tweede Holland House.

Oorspronkelijk wilden we dit realiseren in de regio Tsjerkasy. Dat plan hebben we uiteindelijk los moeten laten door allerlei complicaties. Inmiddels hebben we een nieuwe locatie gevonden, in de regio Ternopil. En die is behoorlijk groot. Op een terrein van 1,6 hectare staan vijf gebouwen.

Een pand met zo’n 24 kamers. Een tweede pand waar we nog eens ongeveer 20 kamers kunnen realiseren.
Een derde gebouw dat we willen ombouwen tot keuken en eetruimte. Daarnaast staat er nog een soort sporthal en een kleiner huisje op het terrein.

Hier zullen binnenkort al meer dan 100 mensen een veilige plek vinden.

Maar er moet nog ontzettend veel gebeuren.
Het eerste pand is in matige staat, maar met flink wat aanpassingen kunnen we daar heel snel de eerste mensen opvangen. Als we de keuken provisorisch inrichten, kunnen we daar al binnenkort starten.

Het tweede pand is een ander verhaal. Daar moet eerst worden opgeruimd, gestript en verbouwd voordat het geschikt is. Er is dus werk genoeg.

Daarna werken we aan de andere panden.
Komende week gaat Alexander, de directeur van ons Holland House in Dnipro, naar de nieuwe locatie om alles op te starten. Tijdens onze volgende reis zal daar ook al volop gewerkt worden.
En als alles volgens plan verloopt, zullen we daar al heel snel de eerste vluchtelingen ontvangen.

Natacha, het kattenvrouwtje (nieuwe video online)
Vandaag hebben we een nieuwe video geplaatst van ons bezoek aan Natacha, het kattenvrouwtje.

Ze zorgt nog steeds voor 14 invalide katten in haar eigen woning en voert daarnaast dagelijks tientallen straatdieren. Ook haar man speelt daarin een belangrijke rol. Tijdens ons bezoek vroegen we haar ook wie er op de eerste plaats komt: haar man of de katten.

Het antwoord liet weinig aan de verbeelding over. En ze legde ook precies uit waarom.

Bekijk de video via de knop “Video’s” onderaan deze nieuwsbrief. Daar vindt u ook de video die we eerder deze week hebben geplaatst.

Van The Beast naar The Beast 2.0
We hebben eerder al verteld dat we afscheid hebben genomen van onze gepantserde auto, “The Beast”. Die keuze was niet makkelijk. Maar wel noodzakelijk.

De auto leek veilig, maar was dat in de praktijk steeds minder.
Het beschermingsniveau was beperkt en aan de onderkant zat nagenoeg geen bescherming. Tegelijkertijd was de wagen zwaar, traag en we kwamen er niet snel uit. En juist dat laatste is in de huidige situatie cruciaal. De dreiging is veranderd.

Op de plekken waar wij werken zijn steeds meer FPV (kamikaze) drones actief. Dan gaat het om bescherming, maar vooral ook om snelheid, wendbaarheid en zo snel mogelijk uit je voertuig kunnen zijn. En dat konden we met The Beast simpelweg niet.

Daarom hebben we besloten om de auto weg te doen en op zoek te gaan naar iets dat beter past bij de realiteit van nu.
We hebben inmiddels een andere wagen op het oog met een beter beschermingsniveau, die veel sneller, wendbaarder en praktischer is in gebruik. Dus nog steeds met bescherming, maar vooral met iets wat misschien nog wel belangrijker is:
De mogelijkheid om snel weg te komen.

Met deze nieuwe wagen hopen we weer veel mensen naar veiliger gebied te kunnen brengen.
Als alles volgens plan verloopt, hopen we volgende week “The Beast 2.0” aan jullie te kunnen laten zien misschien al tijdens onze open dag en in de volgende nieuwsbrief.

Dit moet ons toch even van het hart
Afgelopen week was één van de meest heftige en dodelijke weken in Oekraïne. Maar in Nederland heeft u daar waarschijnlijk weinig van meegekregen.

Op één dag waren er meer dan 1000 droneaanvallen verspreid over het hele land.
Daarnaast nog eens honderden overdag. Iets wat we op deze schaal nog niet eerder hebben gezien.

De meeste van die aanvallen waren gericht op burgerdoelen. Ook de energie-infrastructuur werd opnieuw zwaar getroffen. Er vielen veel burgerdoden en nog veel meer gewonden.

En dan hebben we het nog niet eens over het frontgebied.
Daar raken elke week meer dan 1000 mensen gewond of komen om. Militairen, maar ook burgers die in de buurt van de frontlinie leven. Cijfers die zelden in het nieuws verschijnen, terwijl daar juist de zwaarste klappen vallen.

Wij zien dit van dichtbij. Misschien is dat ook waarom het ons extra raakt. Maar er is in Nederland veel te weinig aandacht voor geweest. De media heeft in onze ogen verzaakt.
De mensen hier moeten weten wat er zich daar afspeelt.

Deze oorlog is niet ver weg.
Er zitten maar een paar grenzen tussen ons en dit geweld.
Als deze agressie niet wordt gestopt, dan blijft het daar niet bij.

Column deel 2
Enige tijd geleden voerden we een evacuatie uit aan het front.
In een schuilkelder kregen we thee van de laatste paar mensen die daar nog woonden. Terwijl er een paar dagen eerder nog bommen waren gevallen vlakbij. In één middag raakten we bevriend.

Een paar weken later belde ik haar terug.
Over die dag en wat er daarna gebeurde schreef ik mijn tweede column:

“Ik weet niet wie en ik wil het ook niet weten.”

Sinds kort schrijf ik wekelijks een column over wat we zien en meemaken in Oekraïne.
Elke woensdag verschijnt er een nieuwe column op onze social media (Facebook, Instagram, LinkedIn en X).

Franky en Coen op TV
Op dit moment zijn er elk weekend herhalingen van Patatje Hoop op RTL4.

Zaterdag om 12:57
Zondag om 11:57
Vanaf 18 april start de nieuwe serie.

Franky en Coen op uw evenement
We krijgen regelmatig de vraag of we ook lezingen geven of met onze frietwagen op evenementen staan. Die vraag krijgen we vaak. En ja, dat doen we.
Van zakelijke bijeenkomsten tot maatschappelijke events en festivals. We vertellen ons verhaal, laten beelden zien en kunnen daarnaast ook catering verzorgen met onze frietwagen.

Op die manier combineren we wat we daar doen met wat we hier kunnen betekenen.

En misschien nog wel het belangrijkste: een groot deel van de opbrengsten gebruiken we weer voor onze hulp in Oekraïne. Veel bedrijven kiezen hier bewust voor omdat ze zo direct bijdragen aan ons werk.

We zien jullie graag zaterdag in Helmond.

En voor wie er niet kan zijn:
bedankt dat jullie ons blijven volgen en steunen.

Uw steun zorgt er voor dat we keer op keer onze werkzaamheden kunnen doen.
We gaan daarom door met dezelfde vastberadenheid voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.

Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft uw steun onmisbaar.

We kunnen dit alles alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.

Wilt u ons steunen, klik dan hier

https://www.linkedin.com/(...)530034931798016-3fei

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf woensdag 1 april 2026 @ 18:23:47 #31

qltel

Meneer Rewimo

The Beast is weg.. Lang leve Zhenka.

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf donderdag 2 april 2026 @ 10:37:39 #32

qltel

Meneer Rewimo

Lieve vrienden,
Komende zaterdag is het weer open dag bij Franky en Coen
(gratis friet, presentatie nieuwe gepantserde auto en tv-opnames)

Zaterdag bent u welkom voor een kijkje achter de schermen
Want dan openen we in Helmond opnieuw onze deuren voor een blik achter de schermen tijdens een open dag en inzameldag. Iedereen is welkom. Voor de gezelligheid, een portie friet of om hulpgoederen af te geven.

“Hans de medicijnman” is weer aanwezig voor de inname van overgebleven medicijnen. Daarnaast staat er een beschoten Oekraïense ambulance en presenteren we onze nieuwe gepantserde auto.

Tijdens de dag worden er bovendien opnames gemaakt voor RTL4.

En natuurlijk… gaat de frietwagen open en iedereen die wil krijgt een gratis portie friet met snack.

Gezocht: hulpgoederen
Tijdens de open dag kunnen bezoekers goederen doneren.

Waar op dit moment vooral behoefte aan is:
Medicijnen, houdbare voeding, hygiëneproducten, dierenvoer en dierenbenodigdheden, goede kleding, generatoren en powerstations, smartphones, laptops, medische producten en babyproducten

Waar minder behoefte aan is:
Speelgoed (tenzij in perfecte staat), knuffels, matrassen, geopende verpakkingen, tweedehands hygiëneproducten, zeker geen meubels of huisraad

Praktische informatie:
zaterdag 4 april 2026
10:00 – 17:00 uur
Nijverheidsweg 2D, Helmond

Nieuwe reis naar het front
Slechts enkele dagen na de open dag vertrekken we opnieuw richting Oekraïne en waar we tijdens de vorige reis iets meer afstand hielden van het absolute front, gaan we deze keer weer terug naar de plekken waar de hulp het hardst nodig is. Dichter bij het front. En helaas ook dichter bij het gevaar. Tijdens de open dag en komende reis worden we opnieuw gevolgd door een cameraman van Stokvis Producties. Zij werken aan een nieuwe achtdelige televisieserie die vanaf 18 april te zien is op RTL4 en daarna ook op Videoland.

Komen jullie gezellig langs? Tot zaterdag!

Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft uw steun onmisbaar.

We kunnen dit alles alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.

Wilt u ons steunen, klik dan hier

zaterdag 4 april 2026 @ 15:45:18 #33

spapaars

Ver onder het NAP

Hoop dat het niet opnieuw een RTL promotie zal zijn voor Videoland op 4.
1 aflevering, en voor de rest te zien op hun betaalside.

Moderator / FOK!Fotograaf zaterdag 4 april 2026 @ 15:50:27 #34

qltel

Meneer Rewimo

quote:
Op zaterdag 4 april 2026 15:45 schreef spapaars het volgende:
Hoop dat het niet opnieuw een RTL promotie zal zijn voor Videoland op 4.
1 aflevering, en voor de rest te zien op hun betaalside.

Vast niet. De vorige afleveringen zijn ook allemaal uitgezonden op RTL. En dat doen ze zelfs nog steeds, geloof ik.

Moderator / FOK!Fotograaf maandag 6 april 2026 @ 07:54:34 #35

qltel

Meneer Rewimo

Open dag voorbij, nieuwe reis begint

Lieve vrienden,
Vrolijk Pasen allemaal.

We hopen dat jullie deze dagen kunnen doorbrengen met familie en vrienden. Pasen is een moment van samen zijn. Even stilstaan. Even rust.

We weten dat deze nieuwsbrief ook door veel Oekraïense volgers wordt gelezen. Ook jullie wensen we, ondanks alles, mooie dagen toe. Voor velen van jullie zijn familie en vrienden ver weg. En voor sommigen… voorgoed verdwenen. Dat is een gevoel dat wij helaas al te goed kennen. Feestdagen zullen nooit meer hetzelfde zijn. Maar toch… laten we hopen dat dit de laatste grote feestdag in oorlogstijd is.

Opnieuw hulptransport naar Oekraïne vertrokken.
Afgelopen maandag vertrok er opnieuw een vrachtwagen vanuit Helmond richting Oekraïne, dit keer naar Mykolayiv. Met aan boord: kleding, generatoren, enorme hoeveelheden dierenvoer, hygiëneproducten en houdbare voeding. De vracht is inmiddels aangekomen en wordt vanuit Mykolayiv verder verspreid, onder andere richting Cherson.

In de eerste drie maanden van dit jaar hebben we:
8 vrachtwagens met hulpgoederen verstuurd. 5 vrachtwagens vanuit Helmond naar Mykolayiv en Dnipro en 3 vrachtwagens samen met Hulp voor Oekraïne uit Vught naar Dnipro.

En dat is nog zonder alles wat we zelf meenemen in onze bussen tijdens onze reizen.

Open dag in Helmond afgelopen zaterdag was een succes
Afgelopen zaterdag was het weer tijd voor onze open-inzamel dag. We wisten dat het iets rustiger zou worden vanwege Pasen, maar toch wisten mensen uit het hele land ons te vinden: Van Maastricht tot den Haag en zelfs vanuit Friesland.

Mensen brachten tassen vol medicijnen en andere zeer bruikbare goederen die in Oekraïne van levensbelang zijn. Dus geen spullen die je anders zou weggooien maar juist dingen waarvan je blij zou worden om ze te ontvangen, zeker in een crisis situatie. Tweedehands kleding in goede staat, speciaal ingekochte houdbare voeding en zelfs nieuwe generatoren.

Onze ‘medicijnman’ Hans neemt de medicijnen zelf mee en zorgt dat ze terechtkomen bij ziekenhuizen, huisartsen en zelfs stabilisatiepunten aan het front, voor zwaar gewonde militairen.

De overige goederen worden door ons verstuurd naar Dnipro en Mykolayiv van waaruit ze worden verspreid naar hulporganisaties aan het front. We hadden tijd om met veel mensen een praatje te maken . En telkens weer hoorden we dezelfde woorden: “Kom veilig terug, hè.”

Een journalist van het AD was aanwezig en schreef hierover gisteren een mooi artikel. Mooi om te zien dat ook zij benadrukken wat wij elke keer weer ervaren: mensen blijven helpen. Blijven geven. Blijven meeleven.

Gezocht: pallets
Voor de komende transporten zijn we dringend op zoek naar euro-pallets (of vergelijkbaar formaat).
Heb je er staan of weet je iemand? Laat het ons weten.

Beschoten ambulance
Tijdens de open dag toonden we ook onze beschoten ambulance. Het voertuig dat in Kupiansk is gebruikt om mensen te evacueren. Met aan boord een chauffeur, een verpleger en twee burgers. De ambulance werd door de Russen beschoten en geraakt door tientallen kogels en granaatscherven.

De chauffeur raakte gewond, maar wist toch iedereen in veiligheid te brengen. Het zien van deze ambulance is heel confronterend.

En precies daarom laten we deze ambulance zien. Omdat we willen dat iedereen beseft wat deze oorlog, hier in Europa, daadwerkelijk betekent.

Introductie van The Beast 2.0
Ja… hij is er. En hij maakt indruk. Onze nieuwe gepantserde auto trok misschien nog wel meer aandacht dan de ambulance.
Waarom deze auto zo veel beter is dan onze vorige gepantserde Beast:

-Zwaardere bepantsering (B6), en daardoor we beter beschermd zijn

-Deze Mercedes Brabus Viano (2013) is veel sneller en krachtiger (218 pk)

-Onze Beast 2.0 is veel wendbaarder

-Sneller uitstappen bij noodsituaties. Dit is misschien nog wel de belangrijkste verbetering. Bij deze auto kunnen we in een noodgeval direct uitstappen. De vorige had geen voordeuren.

-De auto heeft 7 zitplaatsen

-Slechts 58.000 km op de klok en is technisch in topstaat

Is hij onkwetsbaar? Nee. Bij een directe drone-inslag is niets veilig. Maar met deze auto hebben we wél een grotere kans.

Nieuwe naam voor The Beast 2.0
Net als bij onze eerste gepantserde wagen: The Beast, zoeken we ook voor deze gepantserde auto een passende naam

Doe mee en stuur uw suggestie in.
We verloten een originele “Brave like a Ukrainian” -trui onder alle inzendingen.
Ook de winnaar, dus de bedenker van de naam krijgt zo'n unieke trui.

Afscheid van The Beast 1 (video)
Afgelopen woensdag hebben we de video geplaatst van ons afscheid van The Beast en de overdracht aan militairen van de derde aanvals brigade.

Nieuwe column: door de ogen van Franky
Sinds enkele weken plaats ik elke woensdag een column op onze social media. In deze column elke keer een mening, dilemma of een verhaal.

Afgelopen week maakte de column met de naam “Zij gaan niet, wij oordelen niet” flink de tongen los. Deze column over mannen die hebben gekozen om niet in dienst te gaan kunt u nog steeds lezen op Facebook, X, Instagram en LinkedIn.

Komende woensdag plaats ik zoals elke week weer een nieuwe column.

Kun je een drone stoppen met een net? (video)
Enige tijd geleden vertelden we jullie hoe we in Oekraïne een training kregen met speciale wapens die geen kogels afvuren, maar een net. Wanneer we worden aangevallen door een drone, kunnen we met deze wapens de drone uit schakelen.

Het wapen schiet geen kogels, maar een net dat zich om de drone sluit, waardoor deze naar beneden valt en ontploft. Als we dit goed uitvoeren, kunnen we een droneaanval overleven. Maar eenvoudig is het niet: het vergt oefening en precisie om een drone op deze manier uit te schakelen.

In de nieuwe video zie je hoe het ons verging tijdens deze training. Klik op de knop ‘video’s’ onderaan deze nieuwsbrief om de video te bekijken, het is de eerste die je daar ziet.

Komende zaterdag begint een nieuwe, pittige reis
Vorige week heb ik beloofd iets meer te vertellen over onze nieuwe reis, die komende zaterdag begint. Deze reis wordt namelijk anders dan de vorigen.

Zaterdag rijden we naar Krakau, waar we zullen overnachten. Zondagochtend halen we Paul en Kelly op van het vliegveld. Diezelfde dag rijden we met z’n vieren door naar de regio Ternopil in west Oekraine. Maandag gaan we dan door naar ons nieuwe Holland House 2.0 om de laatste documenten te tekenen.

Vanaf dat moment kunnen we eindelijk de Franky en Coen-vlag hijsen en kunnen alle werkzaamheden beginnen.

Daarna reizen we door naar Kyiv, waar een ceremonie plaatsvindt voor de uitreiking van de oorkonde voor de ‘Nationale Prijs voor de Verdediging van de Vrijheid van Meningsuiting’. Wij zijn daarbij uitgenodigd en hebben het vermoeden dat de onderscheiding mogelijk wordt toegekend aan Zhenya en/of Alyona. Hoe dan ook: wij willen daarbij aanwezig zijn.

We hebben daarna nog veel plannen, maar kunnen daar om veiligheidsredenen nog niet te veel over delen. Wel kunnen we zeggen dat we deze reis niet alleen naar Dnipro, Zaporizja en de Donbas gaan, maar ook naar Mykolayiv en Cherson.

We bakken friet op verschillende plaatsen, leveren hulpgoederen en voeren evacuaties uit en brengen hulp én een glimlach bij kinderen, ouderen en dieren.

Franky en Coen op TV
Op dit moment worden er herhalingen uitgezonden van Patatje Hoop op RTL4:
Komende zaterdag om 13:00
Komende zondag om 12:00
Vanaf zaterdag 18 april start het nieuwe seizoen (seizoen 4), met 8 delen

Uw steun zorgt er voor dat we keer op keer onze werkzaamheden kunnen doen.

We gaan daarom door met dezelfde vastberadenheid voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, voeding en dierenbenodigdheden, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.

Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft uw steun onmisbaar.
We kunnen dit alles alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf donderdag 9 april 2026 @ 14:15:25 #36

qltel

Meneer Rewimo

De keiharde Nederlandse handelsgeest!

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 12 april 2026 @ 07:52:46 #37

qltel

Meneer Rewimo

Paasbestand… of niet? Wij zijn alweer onderweg naar Oekraïne

Lieve vrienden,
Terwijl jullie dit lezen, zitten wij in de auto. Onderweg van Krakau naar de Oekraïense grens. Als alles meezit, steken we die vandaag nog over. Daarna rijden we door richting Lviv of Kyiv, afhankelijk van hoe het loopt aan de grens.

De afgelopen dagen hebben Coen, Paul, Kelly en ik alles tot in de puntjes voorbereid. En zoals altijd voelt het moment dat we Oekraïne weer binnenrijden dubbel. Aan de ene kant weten we niet precies wat ons te wachten staat, aan de andere kant weten we wel precies waarom we gaan.

In Kyiv staat de komende dagen iets bijzonders te gebeuren. Wat precies, dat houden we nog even voor ons. Zoals zo vaak, uit veiligheid. Volgende week kunnen we daar meer over vertellen. Na Kyiv reizen we door naar Dnipro en van daaruit verder naar onder andere Zaporizja en de Donbas. Er liggen veel plannen, maar zoals altijd kan alles veranderen. Dat is werken in een oorlogsgebied.

Wat wél zeker is: we gaan weer alles op alles zetten. Friet bakken, hulpgoederen uitdelen, evacueren waar nodig. En deze reis willen we extra aandacht geven aan kinderen, ouderen en dieren.

De gepantserde auto krijgt een nieuwe uitstraling
Zoals jullie weten hebben wij een nieuwe, zwaar gepantserde auto gekocht. Afgelopen week is deze volledig nagekeken en heeft hij een grote beurt gehad. Op dit moment wordt de auto voorzien van een duidelijke herkenbare uitstraling. In de fotocollage zien jullie alvast het ontwerp. De echte foto’s volgen volgende week.

Dit is voor ons meer dan alleen uiterlijk. We willen dat in één oogopslag zichtbaar is dat dit een humanitair voertuig is, bedoeld voor evacuaties van burgers. Natuurlijk geeft dat geen garanties. Maar we hopen dat deze herkenbaarheid ervoor zorgt dat we iets minder snel een doelwit worden.

Ons doel is om de auto zo snel mogelijk naar Oekraïne te brengen, zodat hij direct ingezet kan worden waar dat het hardst nodig is.

Vorige week vroegen wij jullie om mee te denken over een naam voor deze nieuwe gepantserde auto Daar is massaal op gereageerd. We hebben ontzettend veel originele, mooie en soms ook heel bijzondere namen binnengekregen. Eind volgende week maken we gezamenlijk de definitieve keuze bekend (u kunt nog namen inzenden).

Steun aan een gezin bij het front (video)
Vandaag hebben we weer een nieuwe video geplaatst.
We gingen op bezoek bij een gezin met tien kinderen. Een gezin dat moet rondkomen van ongeveer enkele tientjes per maand. Terwijl alles steeds duurder wordt en er simpelweg veel te weinig geld is.
Eén van de kinderen heeft een lichamelijke beperking en heeft extra (medische) zorg nodig. Juist in een situatie waarin eigenlijk alles al ontbreekt.

Wat ons elke keer weer opvalt, is dat dit soort gezinnen niet klagen. Ze gaan door. Met wat er wél is. Hoe weinig dat soms ook is. Maar je voelt aan alles hoe zwaar het is. Hoe elke dag weer draait om overleven.

Of en hoe we hebben geholpen, zien jullie in de video. Deze is te vinden via de knop “video’s” onderaan deze nieuwsbrief. Het is de eerste video die jullie daar tegenkomen. Oh ja, we willen dit gezin deze reis nogmaals bezoeken.

Column: De pijn van het geluk
Zoals elke week heb ik ook deze week weer een column geschreven. Deze keer ging die over twee mensen die voor ons heel belangrijk zijn. Over Sasha, en over Alexander. Over het geluk van Sascha. Maar ook over de pijn die daar voor Alexander onlosmakelijk mee verbonden is.

Een verhaal dat voor ons heel dichtbij komt. En dat, zo merkten we, ook veel mensen heeft geraakt. We kregen honderden reacties.

De column is terug te lezen op onze social media. Komende woensdag verschijnt er weer een nieuwe, “Door de ogen van Franky”.

Pasen in Oekraïne
Afgelopen week werd Pasen in Nederland gevierd. In Oekraïne is dat pas dit weekend.

Dat komt voor ons goed uit, want we hebben een grote partij paaseieren in alle maten kunnen overnemen van een horecagroothandel. Die nemen we mee om uit te delen tijdens de paasdagen en de dagen daarna.

Rusland heeft aangekondigd dat er tijdens Pasen een wapenstilstand zou gelden. In Oekraïne weet inmiddels iedereen wat dat betekent. Aan het front wordt sowieso gewoon doorgevochten en ook in andere delen van het land is het maar de vraag wat het bestand werkelijk inhoudt.

Het is dus afwachten of Putin zich aan de afspraken houdt, want tot nu toe zijn dit soort beloftes iedere keer verbroken. Gisteren waren er ook in het binnenland weer aanvallen en burgerslachtoffers. In Sumy werd zelfs een kinderspeelplaats getroffen.

Dat maakt het contrast wel heel groot. Terwijl wij paaseieren uitdelen, gaat de oorlog gewoon door.

Juist daarom willen we deze dagen extra aandacht geven aan kinderen. Even een klein moment van iets normaals. Iets feestelijks, midden in een situatie die dat eigenlijk niet is.

het nieuwe seizoen van Patatje Hoop start zaterdag op RTL4
Ja, het is bijna zover.
Vanaf zaterdag 18 april is Franky en Coen’s Patatje Hoop weer te zien op RTL4. Acht nieuwe afleveringen, waarin jullie zien hoe we met jullie steun proberen om hoop te brengen op plekken waar dat allesbehalve vanzelfsprekend is.

Voor deze serie reisde cameraman Paul meermaals met ons mee. Hij stond naast ons tijdens veel van onze acties, ook op momenten waarop het spannend werd. Van die beelden heeft Stokvis Producties een nieuwe serie gemaakt. Wij hebben zelf de eerste afleveringen al mogen zien. En die komen binnen. Jullie zien ons werken in frontgebieden, bij evacuaties en tijdens hulpacties voor mensen die het het hardst nodig hebben.

Vanaf zaterdag elke week om 17:30 uur op RTL 4.
De komende weken delen we ook korte fragmenten via onze social media.

Achterstevoren pingelen bij meisje (10)op de markt (video)
Afgelopen week plaatsten we een video vanaf een markt in Oost-Oekraïne. Daar kwamen we een meisje van 10 tegen dat zelfgemaakte sieraden verkocht. Zoals altijd begonnen we met onderhandelen. Maar deze keer net even anders dan normaal.

De vraagprijs lag rond de €0,60. Daar waren wij het natuurlijk niet mee eens. Dus gingen we… omhoog.

Wat er daarna gebeurt, zie je in de video. Deze is te vinden via de knop “video’s” onderaan deze nieuwsbrief. Het is de tweede video die jullie daar tegenkomen.

Weer een volle vrachtwagen onderweg
Afgelopen donderdag hebben Tommy en Harry opnieuw een vrachtwagen volgeladen. Ondanks de flink gestegen dieselprijzen is er dus weer een volle lading onderweg naar Oekraïne.

Deze keer met extra veel dierenvoer, maar ook voeding, kleding, medische spullen en een gigantische generator van 135 kVA met een gewicht van ruim 1400 kilo. Met deze generator kunnen we bijvoorbeeld een compleet flatgebouw van stroom voorzien.

Chauffeur Jan is onderweg naar ons Holland House in Dnipro. Een rit van ongeveer vijf dagen heen en daarna nog eens vijf dagen terug.

In de loop van de week zullen wij persoonlijk een deel van deze goederen gaan uitdelen op plekken waar het heel hard nodig is.

Wie staan er achter Franky en Coen?
We krijgen die vraag regelmatig. Want hoewel je vaak Franky en Coen ziet, staan we er niet alleen voor.

Achter de schermen werkt een bijzonder team. In Oekraïne, maar ook in Nederland. Mensen die dag en nacht klaarstaan. Van Alexander in Dnipro tot Denys aan het front. Van Tommy in het magazijn tot Galina in de keuken. Van Harry die overal bijspringt tot de militairen die ons beschermen op gevaarlijke locaties. En van onze cameraman Paul tot alle vrijwilligers die helpen bij transporten en open dagen.

Zonder hen zouden we dit werk simpelweg niet kunnen doen.
Maar het belangrijkste deel van ons team bent u. Want zonder jullie was er helemaal geen Franky en Coen geweest.

Uw steun zorgt er voor dat we keer op keer onze werkzaamheden kunnen doen.

We gaan daarom door met dezelfde vastberadenheid voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, voeding en dierenbenodigdheden, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.

Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft uw steun onmisbaar.
Wilt u ons steunen, klik dan hier

Bekijk deze YouTube-video

vrijdag 17 april 2026 @ 13:31:03 #38

FrankyandCoen

quote:
Op zaterdag 4 april 2026 15:45 schreef spapaars het volgende:
Hoop dat het niet opnieuw een RTL promotie zal zijn voor Videoland op 4.
1 aflevering, en voor de rest te zien op hun betaalside.

Hallo Spapaars,

Alle afleveringen van seizoen 1 en 2 worden momenteel herhaald op RTL4, elke zaterdag en zondag.

Morgen is om 17:30 uur op RTL4 de eerste aflevering van seizoen 3 te zien.

Op https://www.patatjehoop.nl/ kun je ook afleveringen van seizoen 1 en 2 gratis terugkijken.

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 19 april 2026 @ 07:25:52 #39

qltel

Meneer Rewimo

6x luchtalarm in één nacht. En daarna vlogen drones boven ons hoofd

Lieve vrienden,

Alexander ontvangt medaille voor Zhenya en Alyona
We begonnen deze week in Kyiv, waar we waren uitgenodigd voor een bijzondere en emotionele bijeenkomst.

Onze Alexander was eregast bij een prijsuitreiking ter nagedachtenis aan Zhenya en Alyona. Beiden werden postuum onderscheiden voor hun werk als journalisten. Onder de aanwezigen waren veel collega-journalisten, onder andere van televisiezenders, waaronder ook het kanaal waar Alyona en Zhenya werkten toen ze werden gedood door een Russische drone.

Een bekende journalist sprak het publiek toe en kondigde vervolgens de minister van Cultuur aan. De minister sprak lovende woorden over Alyona en Zhenya en riep Alexander naar voren. Uit naam van president Zelensky ontving hij de medaille voor zijn zoon Zhenya. Voor Alyona was er eenzelfde onderscheiding.

Alexander sprak over het gemis van zijn zoon. Maar ook over het werk dat Alyona en Zhenya deden, niet alleen als journalisten, maar ook daarbuiten. Hij vertelde uitgebreid over het Holland House en hoe hij hun werk in hun naam zal voortzetten.

Ook vanuit de nationale journalistenvereniging ontvingen Alyona en Zhenya postuum een prijs.

Daarna was het aan enkele gasten om iets te zeggen. Ook ik mocht mijn verhaal over hen delen. Dat viel me zwaar. Het zit bij ons zo diep dat ik het niet zonder tranen kon vertellen. Maar het is me wel gelukt om alles te zeggen wat ik wilde.

Deze medailles en prijzen brengen Alyona en Zhenya niet terug. Maar ze laten wel zien hoe bijzonder zij waren tijdens hun veel te korte leven.

Als er echt een hemel bestaat, dan zijn ze daar samen. En dan zien ze hopelijk zelf ook hoe bijzonder ze waren.
Voor mij persoonlijk geldt: ik heb nog nooit in mijn leven zo’n pijn gevoeld. En ik zal, namens hen, doorgaan tot het einde. En ik weet zeker dat Coen, Paul, Harry, Alexander en vele anderen daar precies zo over denken.

Na een korte nacht in Kyiv zijn we de volgende ochtend samen met Alexander en zijn vrouw Olga naar Dnipro gereden.

Zes keer luchtalarm in één nacht, inslagen dichtbij
Donderdagnacht werd er in Dnipro nauwelijks geslapen. Keer op keer ging het luchtalarm af. Niet alleen loeien de sirenes hier keihard, ook het gebouw waar we verblijven is ontzettend gehorig. Net als we dachten dat we eindelijk konden gaan slapen, begon het weer opnieuw.

En helaas bleef het niet bij alleen sirenes.
In de vroege ochtend waren er meerdere inslagen van Shahed-drones in de buurt. Voor Kelly waren dit de eerste momenten waarop de oorlog écht dichtbij kwam. Ze bleef gelukkig kalm en scherp, zonder in paniek te raken. Dat vonden we allemaal ontzettend knap van haar.

Voltreffers boven ons hoofd
Toen we ’s ochtends buiten stonden om de auto in te laden, hoorden we plots het geluid van een straalmotor. In de strakblauwe lucht zagen we een nieuw type Shahed-drone vliegen, aangedreven door een straalmotor, een langeafstandskamikazedrone.

Even later, net toen we in de auto zaten, klonk er een harde knal boven ons. We stopten meteen. In de lucht zagen we nog net de rook; Paul wist het zelfs vast te leggen op beeld.
En toen… nog een klap. Nog harder. Recht boven ons hoofd.
Op dat moment werd opnieuw een Shahed-drone uit de lucht geschoten door de Oekraïense luchtverdediging.

Het blijft heftig en eerlijk gezegd ook gewoon beangstigend. Tegelijkertijd beseffen we ons dat die verdediging wéér een inslag op een burgerdoel heeft voorkomen.

Katten-kraakkelder
We werden uitgenodigd op een wel heel bijzondere plek.
We waren al vaker bij dierenopvanglocaties geweest, maar dit was echt anders. De vrouw die voor de katten zorgt, nam ons mee naar haar opvang , een kelder onder een flatgebouw. En ondanks het grote aantal katten was het, net als bij die flat tijdens een eerdere reis, verrassend fris en schoon.

Ze vertelde dat ze al sinds 2014 katten opvangt uit het frontgebied in de Donbas. Katten die van straat zijn gehaald of achtergelaten door mensen die moesten vluchten. In de loop der jaren werden het er steeds meer, tot het moment dat ze simpelweg niet meer wist waar ze met al die dieren naartoe moest. Tot ze, in pure wanhoop, een kelderdeur openbrak. Het slot gewoon doorgezaagd. En daar begon het.

Stap voor stap heeft ze die ruimte opgeknapt en omgebouwd tot wat inmiddels voelt als een klein kattenpaleis.
De bewoners van het flatgebouw weten allemaal van het katten-kraakpand. Maar niemand maakt er een probleem van. Sterker nog, sommige buren helpen mee en brengen af en toe voer langs. Tijdens luchtalarm schuilen er zelfs mensen in dezelfde kelder. Het zegt eigenlijk alles over hoe mensen hier met elkaar omgaan.

En de hondjes dan?
Ook voor de honden heeft ze een bijzondere oplossing gevonden.
Omdat ze geen eigen terrein heeft, is ze begonnen met het dagelijks voeren van honden op een vaste plek op een veldje in de buurt. Straathonden leerden die plek al snel kennen en kwamen er vanzelf naartoe.

Na verloop van tijd heeft ze daar hondenhokken geplaatst en zelfs een soort schuur gebouwd. In de winter kunnen de honden daar naar binnen en wordt de ruimte verwarmd.

Wat deze plek zo bijzonder maakt, is de vrijheid. De honden kunnen komen en gaan wanneer ze willen. Sommige blijven, andere zwerven rond in de wijk. Maar opvallend genoeg hebben veel honden een soort interne klok. Rond voedertijd zijn ze er allemaal weer. Op dit moment “wonen” er zo’n 30 honden op het veld en ruim 40 katten in het katten-kraakpand.
Natuurlijk hebben we ook hier weer voer achter gelaten en een financiële bijdrage geleverd.

Lekker weer frietjes gebakken
Zoals altijd bij veel luchtalarmen overleggen we eerst met de gemeente: kunnen we gaan bakken, en is het risico niet te groot?
Het was prachtig weer. Echt zo’n dag waarop het zonde is om binnen te blijven. Gelukkig kregen we groen licht en konden we friet bakken in een klein stadje, vooraan in de Donbas.

Deze keer hadden we iets extra’s geregeld voor de kinderen: twee dames die voor entertainment zorgden, gekleed in grote, knuffelige konijnenpakken. Omdat veel gezinnen al ruim vóór de start aanwezig waren, bleek dat meteen een schot in de roos. De kinderen werden vermaakt, lachten, speelden… even geen oorlog.

Alexander nam de pakjes vruchtensap voor zijn rekening, Kelly deelde snoepzakjes uit en Coen en ik stonden, zoals altijd, achter de bakplaat om met plezier friet en snacks uit te delen.
Het werd opnieuw een warme, gezellige middag. Veel blije kinderen en ouders die zichtbaar genoten van een moment van rust én natuurlijk van onze friet.

Omgekeerd pingelen
Tijdens onze reizen van locatie naar locatie stoppen we regelmatig bij lokale marktjes. Ook deze week hebben we weer flink “omgekeerd gepingeld”.

Het blijft een bijzonder moment: mensen proberen iets aan ons te verkopen, en wij geven juist méér dan waar ze om vragen. Eerst zie je de verbazing, en daarna vaak een glimlach die alles zegt.
We vragen altijd toestemming om te filmen. Vaak willen mensen dat niet, vooral de wat oudere verkopers. Dat respecteren we. Maar dat weerhoudt ons er niet van om ze toch te helpen, gewoon met een mooi bedrag. Ook zijn er ouderen die niet hun spulletjes verkopen maar waarvan we zien dat ze het financieel zwaar hebben en hen steunen we ook maar filmen we niet.

Gigagrote generator
Kort geleden hebben we in Nederland een gigantische generator gekocht, een apparaat dat maar liefst 150 kilowatt stroom kan leveren. Zoals we vorige week vertelden, is die op transport gegaan naar ons Holland House in Dnipro. En gisteren was het moment daar: we konden hem eindelijk schenken aan mensen die hem gaan inzetten waar het écht nodig is.

De generator is overgedragen aan een restaurant in Kharkiv. Een plek waar iedereen die het moeilijk heeft gratis kan eten. Burgers, militairen, journalisten en hulpverleners schuiven daar dagelijks aan.

Het is geen eenvoudige klus om zo’n groot apparaat op de juiste plek te krijgen. Gelukkig kregen we hulp van militairen die het transport op zich namen en ervoor hebben gezorgd dat alles netjes is geplaatst.

Katten video
Vandaag hebben we een video geplaatst van een eerder bezoek tijdens onze vorige reis. We gingen op bezoek bij een flat in Zaporizja. In deze flat leven meer dan 40 katten zonder baasjes en zonder vaste verzorgers. We wisten niet goed wat we moesten verwachten. Eerlijk gezegd hielden we rekening met stank, verwilderde dieren en chaos. Maar dat was totaal niet wat we aantroffen.

Het rook er niet. De katten zagen er verzorgd uit: gezond, nieuwsgierig en opvallend sociaal. Veel van hen zochten juist contact.

We spraken met twee vrouwen van de Dierenbeschermingsdienst van de stad Zaporizhzhia, die dieren uit frontgebieden opvangt. Allemaal vrijwilligers, zonder enige vorm van subsidie. Wat zij vertelden, maakte diepe indruk op ons. Ze beheren niet één locatie, maar in totaal elf flats en drie huizen. Samen zorgen ze voor meer dan 700 katten en 300 honden, zonder structurele financiering. Elke maand is het opnieuw onzeker of het lukt om alles te bekostigen. En toch houden ze het draaiende.

We zijn uitgenodigd om ook andere locaties te bezoeken, en dat gaan we zeker nog doen. Dit bezoek heeft veel indruk op ons gemaakt. We hebben ter plekke financieel bijgedragen en direct voer achtergelaten. Na ons bezoek hebben we er bovendien voor gezorgd dat er nog eens vijf pallets voer zijn afgeleverd. We blijven deze organisatie ondersteunen.
Klik op de knop “Video’s” om de beelden te bekijken

Nieuw seizoen Patatje Hoop op RTL 4 is begonnen
Sinds gisteren, zaterdag 18 april, is de nieuwe serie van Patatje hoop begonnen en is aflevering 1 van seizoen 3 uitgezonden. Heb je deze gemist? Vandaag om 11:30 uur wordt de aflevering herhaald op RTL 4.

Acht nieuwe afleveringen waarin je ziet hoe we met jullie steun proberen om hoop te brengen op plekken waar dat allesbehalve vanzelfsprekend is. Je volgt ons in frontgebieden, bij evacuaties en tijdens hulpacties voor mensen die het het hardst nodig hebben.

Elke zaterdag om 17:30 uur op RTL 4.
En elke zondag om 11:30 uur (met daarnaast een herhaling van seizoen 1 rond 12:00 uur).

In de loop van de week zullen wij persoonlijk een deel van deze goederen gaan uitdelen op plekken waar het heel hard nodig is.

Uw steun zorgt er voor dat we keer op keer onze werkzaamheden kunnen doen.

We gaan daarom door met dezelfde vastberadenheid voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, voeding en dierenbenodigdheden, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.

Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft uw steun onmisbaar.
Wilt u ons steunen, klik dan hier

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 26 april 2026 @ 09:11:24 #40

qltel

Meneer Rewimo

Ach… alleen maar een raketscherf

Lieve vrienden,
Wat hadden we weer een volle week hier in Oekraïne.

Zeer zware beschietingen in ons Dnipro: doden en tientallen gewonden
In Dnipro zijn zeker zes doden en tientallen gewonden gevallen bij zware raket- en droneaanvallen.

De burgemeester spreekt van de grootste aanval op de stad ooit. De beschietingen begonnen in de nacht en gingen door tot in de middag. Woongebouwen, bedrijven en infrastructuur werden geraakt. “Meer dan twintig verschrikkelijke uren lang viel Rusland Dnipro in golven aan,” verklaarde burgemeester Borys Filatov. Volgens de Oekraïense luchtmacht werden in de nachtelijke aanvallen in heel Oekraïne 619 drones en 47 raketten ingezet.

In het Holland House is gelukkig alles in orde, maar onze mensen zijn enorm geschrokken.
Bij onze boekhoudster Viktoria was er een inslag bij de buren. Haar ramen sprongen kapot, het balkon raakte beschadigd, maar zij bleef gelukkig ongedeerd. De woning moet hersteld worden. Tot die tijd mag zij verblijven in The Holland House. Het wordt steeds penibeler in Dnipro

Natuurlijk gingen we weer friet bakken
We begonnen deze week gewoon weer met iets wat we al jaren doen: friet en snacks bakken en gratis uitdelen. Dit keer in de buurt van Pavlohrad tussen Dnipro en de poort van de Donbas.

We stonden op een grote locatie bij een school. Terwijl veel kinderen in Oost-Oekraïne online les hebben, is deze school nog gewoon open en gaan de kinderen er doordeweeks naartoe. Het was zondag, dus iedereen was vrij en dat merkten we meteen, want het werd behoorlijk druk.

We wisten dat er veel kleine kinderen zouden zijn en omdat het de vorige keer zo goed werkte, hadden we weer twee entertainers meegenomen. Dat bleek opnieuw een schot in de roos. De jongste kinderen waren zó druk bezig dat sommigen bijna vergaten hun frietje te halen.
We denken dat uiteindelijk iedereen wel een frietje en een snack heeft gekregen.

Coen en ik stonden te bakken, terwijl Kelly en Alexander snoep en vruchtensap uitdeelden. We gingen toch iets langer door dan gepland. zo hebben we uiteindelijk ruim 600 mensen kunnen helpen. Voor de veiligheid hadden we eigenlijk afgesproken om niet langer dan tweeënhalf uur te blijven, maar ja… soms loopt het gewoon anders.

Ondergrondse school
Aan het einde liep ik nog wat rond om met mensen te praten. Gewoon even vragen of de friet smaakte en hoe het ging. Zo kwam ik bij een jongen van een jaar of dertien terecht. Ik vroeg hem of de friet lekker was. Gelukkig was dat ook zo.

Hij vertelde dat zijn vriend, die naast hem zat, online les kreeg. Maar hij ging zelf nog gewoon naar deze school. Toen ik vroeg wat ze doen bij luchtalarm, zei hij heel rustig: “Dan gaan we ondergronds.” Omdat deze school veel kelderruimte heeft, mag hij open blijven. Daarna vroeg hij:
“Willen jullie het zien?” Natuurlijk wilden we dat.
Hij liep naar een lerares om netjes te vragen of het mocht. Dat was geen probleem.

Samen met Kelly kregen we een rondleiding door de gangen onder de school. In grote ruimtes zaten meerdere klassen bij elkaar, gewoon les te krijgen. Soms is er op een dag maar één alarm van een half uur. Soms zijn het er meerdere en zitten ze bijna de hele dag in de kelders

Op een gegeven moment zagen we dat de jongen een vrij vers litteken in zijn nek had.
Kelly vroeg hoe dat was gekomen.
Hij antwoorde bijna achteloos: “Ach, dat komt van een raketscherf.”
Ach… alleen maar een raketscherf?!

Bij een inslag bij de buren was de buurvrouw omgekomen. Hijzelf en zijn ouders waren geraakt door scherven. Zijn familie had het overleefd, vertelde hij rustig. Zo ziet het leven van een tiener in Oost-Oekraïne er vaak dus uit.

Nog een dierenopvang
Later in Dnipro gingen we langs bij een honden- en kattenopvangng waar echt hulp nodig is.
Geen mooie opvang met goede voorzieningen, maar gewoon een plek die wordt gerund door een vrouw, haar man en één hulpje. Zodra je binnenkomt zie je het meteen: te weinig handen, te weinig geld en veel te veel dieren. Het was rommelig en vies. Niet omdat ze het niet goed willen doen, maar omdat het gewoon te veel is.

We hebben ter plekke besloten om te helpen. We hebben daarom direct voer en wat geld achtergelaten. Maar daar stopt het niet. We gaan helpen om meer structuur aan te brengen. Er komt een hondenverblijf met twintig hokken, we laten de boel opruimen en schoonmaken en we gaan kijken hoe we deze mensen verder kunnen blijven ondersteunen.

Gebombardeerd ziekenhuis gewoon open
Tijdens onze rit door Zaporizhzhia kwamen we langs een ziekenhuis dat door een raket was geraakt. Wie haalt het in zijn hoofd om een ziekenhuis te bombarderen? We vroegen wat rond en hoorden dat het een tijd geleden flink is getroffen. Een deel van het gebouw meer dan 400 vierkante meter is compleet verwoest. En toch… is het gewoon open.

Na wat herstelwerkzaamheden verzorgen ze patiënten in het deel dat nog overeind staat. Ook het restaurantje in hetzelfde pand is alweer opgeknapt en gewoon weer open. Als nagedachtenis aan de vier omgekomen verpleegsters hangt er een plaquette met hun foto’s. Het blijft ons keer op keer verbazen hoe groot de veerkracht van de Oekraïense bevolking is.

Shahed inslag in flat
Lopend door dezelfde stad zagen we opnieuw een flatgebouw dat geraakt was. Coen en ik zeiden tegen elkaar dat we eigenlijk nog nooit in zo’n getroffen flat waren geweest. Dus spraken we mensen aan op straat en vroegen wat er gebeurd was.

Ook de vrouwelijke conciërge van de flat kwam erbij. Ze vond onze vraag helemaal niet vreemd en begon rustig te vertellen. De inslag was twee weken geleden. De bewoners van het direct geraakte appartement waren gelukkig niet thuis. Maar de buurman daarnaast kwam om wel het leven. Zijn vrouw raakte gewond en verblijft in het ziekenhuis

De hulpvaardige concierge vroeg ons: “Willen jullie het van binnen zien want ik wil dat de hele wereld dit ziet!” Ze liet ons alles zien. Keuken, badkamer, kamers. Veel stond nog precies zoals het stond op het moment van de inslag. Zelfs de koelkast zat nog vol met etenswaren.

In dit appartement is niemand gestorven maar in het appartement hiernaast is een jonge man omgekomen en zijn vrouw raakte gewond. Ze waren volop bezig met toekomst plannen. Het voelt verschrikkelijk kil om door zo'n appartement te lopen omdat je weet dat een week geleden hier nog een gelukkig gezin woonde, en het voelt heel anders dan dat je er van buiten naar kijkt. Vanuit de flat zagen we nog meerdere gebouwen die geraakt waren door Shaheds en andere aanvallen. En opnieuw waren het allemaal burgerdoelen.

Beelden van deze reis online
Van bijna alle bovenstaande belevenissen gaan we binnenkort beelden online plaatsen. We presenteren elke week één of twee nieuwe video’s die u kunt bekijken. En anders kijkt u gewoon naar onze tv-serie Patatje Hoop. De herhaling van aflevering 2 van het nieuwe seizoen is vandaag te zien op RTL4 om 11:30 uur gevolgd door nog een oudere aflevering. Elke zaterdag rond 17:30 u is er een nieuwe aflevering te zien.

Vanaf nu de columns op onze website
Afgelopen week schreef ik ook weer een nieuwe column "Door de ogen van Franky" op onze social media. Die werd veel gelezen en er kwamen veel reacties op. Vanaf nu staat deze en alle andere columns ook overzichtelijk op onze website. Wilt u ze teruglezen, kijk dan onder de knop Columns onderaan de website. Elke week komt daar weer een nieuwe column bij

Naam van onze nieuwe gepantserde wagen wordt: Brutus.
Deze naam werd bedacht door Ina v.V.
We nemen contact met haar op en sturen natuurlijk de beloofde Brave like a Ukrainian badge toe.
Dank aan iedereen voor alle mooie, creatieve en bijzondere inzendingen.

Nieuwe video online
We hadden dit al een tijdje geleden in de nieuwsbrief geschreven, maar we willen het ook laten zien:
We waren in de stad Samar, waar ons werd verteld dat er maximaal 400 mensen zouden komen. Maar dat horen we wel vaker… en we zagen het eigenlijk al een beetje aankomen. Dus namen we voor de zekerheid extra friet en snacks mee. En dat was maar goed ook.

Uiteindelijk hebben we zo’n 850 tot 900 mensen friet en snacks kunnen geven. Heel veel enthousiaste kinderen, lange rijen en overal lachende gezichten.
Dit is precies waarom we dit doen. Druk onderaan de nieuwsbrief op de knop “Video’s” om deze video te bekijken.

De aandacht voor Oekraïne neemt op tv en in het nieuws steeds verder af.
Maar hier gaat de oorlog elke dag onverminderd door.
Juist daarom is uw steun belangrijker dan ooit.
Alleen dankzij die steun kunnen wij hulpgoederen blijven brengen, gezinnen evacueren, dieren helpen, shelters ondersteunen en bouwen aan een nieuw Holland House.
Zonder uw steun kunnen wij dit werk niet blijven doen.
Wilt u ons steunen, klik dan hier.

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 3 mei 2026 @ 07:28:00 #41

qltel

Meneer Rewimo

Lieve vrienden,

Onze meest bijzondere badge voor Bevrijdingsdag

Omdat vrijheid niet vanzelfsprekend is.

Vier jaar na de Russische invasie is vrijheid in Oekraïne nog altijd keiharde realiteit.Waar wij op 5 mei vieren, wordt daar nog elke dag gevochten. Daarom brengen wij nu onze meest bijzondere badge ooit uit.

Slechts 800 badges zijn beschikbaar voor donateurs die samen met ons de oorlogsslachtoffers en dieren in Oekraïne steunen. 198 gaan naar militairen en mensen die zich uitzonderlijk inzetten voor Oekraïne. En 2 houden wij er zelf.

De eerste (maximaal) 800 mensen die €50 of meer doneren via onze website ontvangen deze badge, inclusief een genummerd, gestempeld en door ons ondertekend certificaat.

De badge zelf is uniek: de Nederlandse leeuw verweven met de Oekraïense drietand, geborduurd met gouddraad. Een symbool van kracht, verbondenheid en vertrouwen.

Verder ruilen wij deze badges uitsluitend met militairen aan het front. Niet als souvenir, maar als teken van respect en kameraadschap. U kunt hem ook ontvangen. Als tastbaar bewijs van uw steun. Let op: alleen deze week beschikbaar. En op = op. Druk dan op de "Nieuwe badge" knop

Grote begraafplaats (video)

Twee weken geleden vroeg Alexander of we met hem mee wilden naar één van de grootste militaire begraafplaatsen van Oekraïne. We twijfelden even. Maar we gingen toch.

Daar kregen we geen spijt van. Het was zó indrukwekkend dat we besloten het ook op camera vast te leggen. Meer dan 10.000 graven. Vooral jonge mannen, maar ook vrouwen. Allemaal gestorven in de afgelopen paar jaren. Alleen hier al zijn er gemiddeld vier begrafenissen per dag. Maandag staan wij in Nederland stil bij onze doden en vieren we onze vrijheid. Maar in Dnipro en de rest van Oekraïne worden ondertussen nog elke dag nieuwe graven gevuld.

Vrijheid is nooit vanzelfsprekend.

Terwijl we tussen de graven liepen, sprak Alexander een familie aan. Een moeder, vader en broer, bezig bij het graf van hun zoon en broer: Evgen. Hij vroeg of het goed was dat ze in beeld kwamen. Dat vonden ze niet erg. Sterker nog, ze wilden juist graag zijn verhaal vertellen. Op het graf lagen allerlei lekkernijen.Een energydrankje, snoep, koffie en een paar Snickers. Ik had dat op meerdere graven gezien en vroeg of dat een traditie was. De broer glimlachte. “Hij hield van Snickers en energydrank.” Daarna wees hij naar alles wat op de steen lag. Als iemand hier iets pakt en opeet, dan eet Evgen mee. Ik vroeg of dat eten dan vooral werd meegenomen door mensen die het echt hard nodig hadden. “Nee,”, zei hij, “niet per se”. “Door allerlei mensen. En dat vinden wij juist mooi. Want als ze ervan eten, denken ze even aan hem.”

We twijfelden even. Maar zowel mijn dochter Kelly als ook ik pakten allebei iets van de steen. Meteen kwam de moeder naar voren en haalde alles van het graf. Heel even dachten we dat we iets verkeerd hadden gedaan. Maar het tegenovergestelde was waar. Ze drukte alles in onze handen en zei dat we het mee moesten nemen voor onderweg. “Dan denken jullie vanzelf aan Evgen.”

Wilt u de video zien? Klik dan op de knop “Video’s” onderaan deze nieuwsbrief. Het is de eerste video die u dan tegen komt.

Patatje Hoop: Man verloor 10 kinderen en kleinkinderen

In de uitzending van gisteren zag u een oudere man uit de Donbas. Hij verloor bij één aanval tien kinderen en kleinkinderen. Hij vertelde mij heel emotioneel wat er gebeurde.

Hij was zó intens verdrietig dat ik eerlijk gezegd niet goed wist wat ik moest zeggen. We hebben hem geholpen zoveel als we konden. Maar niets weegt op tegen dit verlies. Zijn familie komt nooit meer terug.Dit is de verschrikkelijke oorlog in de Donbas. De uitzending wordt vandaag om 11:27 uur herhaald en is ook terug te kijken via Videoland. Wilt u alleen dit fragment zien, dan vindt u het via de knop “Video’s” onderaan deze nieuwsbrief. Het is de tweede video die u tegen komt
.

Man van onze tweede chefkok omgekomen
Vrijdag bereikte ons het trieste bericht dat Yegor, de man van onze tweede chefkok Mila, is omgekomen tijdens het verdedigen van zijn vaderland. Hij was pas sinds kort militair en kreeg slechts een beperkte training voordat hij bij een aanvalsbrigade werd geplaatst en naar het front moest. Een bericht dat keihard binnenkomt. Niet alleen bij haar, maar ook bij ons allemaal hier. Achter alles wat we doen zitten mensen. Mensen met verhalen, met families, met geliefden. En soms worden we daar op de meest pijnlijke manier aan herinnerd. We zullen haar en haar familie de komende tijd zo goed als we kunnen ondersteunen.

30 mei volgende open dag

Op zaterdag 30 mei is het al weer zo ver, want dan houden we onze volgende open dag. Iedereen is dan weer welkom om goederen af te geven maar ook gewoon gezellig voor een gratis portie friet. Hans de medicijnman zal ook weer van de partij zijn. Meer informatie volgt in een volgende nieuwsbrief en op onze website.

Hulp voor Brutus (onze “nieuwe” gepantserde auto)

Om mensen te kunnen blijven evacueren aan het front, moeten we onze nieuwe gepantserde auto verder aanpassen.De grootste dreiging op dit moment zijn drones. En zonder extra bescherming zijn we daar, ondanks de bepantsering van de auto, eerlijk gezegd vrijwel kansloos tegen. Daarom willen we Brutus uitbreiden met systemen die ons helpen om die dreiging te verminderen. Zo kopen we bijvoorbeeld een stoorzender die de besturing van een aanvallende drone kan verstoren. Maar het belangrijkste onderdeel is iets heel anders. Een speciale beschermingskooi rondom de auto. Zo’n constructie zorgt ervoor dat een drone explosie niet direct op de auto plaatsvindt, maar op zo’n 30 centimeter afstand. Dat lijkt weinig, maar het effect is groot: de impact op de auto wordt daarmee ongeveer gehalveerd. En dat kan letterlijk het verschil maken tussen leven en dood. We willen deze kooi het liefst demontabel maken, zodat we hem alleen gebruiken bij evacuaties in de meest gevaarlijke gebieden. Voor dit onderdeel zoeken we een bedrijf dat ons kan helpen. Een partij die dit kan bouwen, of met ons mee wil denken over een goede en veilige oplossing.Kent u een bedrijf of specialist die hierbij kan helpen? Laat het ons weten. Wat we hierboven delen, is waarom we doen wat we doen. En waarom we daar, samen met u, mee doorgaan.

Wilt u ons steunen, dan kan dat hier.

Als dank ontvangt u, alleen deze week, bij een donatie van €50 of meer, onze nieuwe, gelimiteerde badge. Maar belangrijker nog: u helpt ons om door te blijven gaan. Met evacuaties. Met hulp. Met er zijn, op plekken waar dat hard nodig is. Dank u wel voor het vertrouwen.En voor het feit dat u dit samen met ons mogelijk maakt.

Franky & Coen

Bekijk deze YouTube-video

[ Bericht 3% gewijzigd door qltel op 20-05-2026 17:37:40 ]

Moderator / FOK!Fotograaf woensdag 20 mei 2026 @ 17:45:36 #42

qltel

Meneer Rewimo

Goedemiddag. Ik ben bijna 2 weken op vakantie geweest. In die tijd zijn er 2 nieuwsbrieven binnengekomen. Alhoewel deze dus al wat ouder zijn plaats ik ze alsnog.

600 porties friet in anderhalf uur!

600 porties friet voor kinderen in anderhalf uur!

Lieve vrienden,
We zijn momenteel in Nederland, maar bij The Holland House en op andere locaties in Oekraïne gaan onze projecten gewoon door. Ook hier in Nederland zitten we ondertussen niet stil.

Deze week stonden we bijvoorbeeld tussen 600 kinderen in Wateringen die 24 uur lang liepen voor de vrede. Kinderen die ons herkenden, vragen stelden over Oekraïne en fanatiek rondjes bleven lopen voor het goede doel.
Daarover, en nog veel meer, vertellen we u graag in deze nieuwsbrief.

24 uurs loop
In het nieuws zagen we dat vier scholen in Wateringen een 24 uursloop voor de vrede zouden houden. De opbrengst ging naar vier goede doelen en één daarvan was onze stichting.
We werden nieuwsgierig en namen contact op met de organisatie. Want wij wilden graag iets terug doen. Natuurlijk kon dat. Want we hebben immers een frietwagen.

’s Middags om 12:45 uur gingen maar liefst 600 kinderen van start. Wat een enthousiasme. En daarna hadden wij precies anderhalf uur de tijd om voor al die kinderen friet te bakken.
600 porties friet bakken kunnen we best. Maar 600 porties in anderhalf uur… dat is ook voor ons net te veel. Gelukkig stond er nog een andere frietboer die ons hielp en waarachtig… samen kregen we het voor elkaar. In recordtempo gingen er 600 porties friet over de toonbank.

Wat we misschien nog wel het meest bijzonder vonden, was hoeveel kinderen ons herkenden. En hoeveel ze eigenlijk al wisten over ons werk in Oekraïne, maar ook over de andere goede doelen.

We vinden het mooi om niet alleen in Oekraïne gratis friet uit te delen, maar af en toe ook in Nederland iets terug te kunnen doen. Bijvoorbeeld bij voedselbanken, verzorgingstehuizen, opvanglocaties of acties zoals deze.

Natuurlijk zijn we met onze frietwagen ook gewoon te boeken voor bedrijfsfeesten en evenementen. Dat is gezellig voor de gasten, maar helpt ons tegelijkertijd ook om ons werk in Oekraïne mogelijk te blijven maken.
Wilt u meer weten over de mogelijkheden van Franky & Coen met hun frietwagen op uw feest of evenement? Kijk dan op: frietmeteenmissie.nl

Video van vorige week raakte kijkers diep (video)
We hebben u eerder verteld dat we samen met Alexander één van de grootste militaire begraafplaatsen van Oekraïne bezochten. Rijen. En nog eens rijen. Meer dan 10.000 graven. Vooral jonge mannen. Allemaal gestorven in de afgelopen paar jaar.

Terwijl meerdere families bloemen neerlegden en stil bij de graven stonden, wilde één van de families ons graag hun trieste verhaal vertellen. Vooral het verdriet van deze familie, en de emoties van Alexander, raakten veel kijkers diep.

Wilt u de video alsnog zien? Hij staat hierboven

Acht kinderen in oorlog en armoede (nieuwe video)
Wij vertelden eerder over een groot arm gezin met vier kinderen. Maar toen we binnenkwamen, bleken het er geen vier te zijn. Het waren er zelfs acht. We kregen een rondleiding door hun kleine huisje. Geen echte keuken. Het dak lekte, de vloer was scheef en de kinderen sliepen verdeeld over twee kleine kamers. Geen gas. Vaak geen stroom. En toch probeerden deze vader en moeder, met het kleine beetje dat ze hadden, een echt thuis te maken.

Dit gezin vluchtte uit zwaar frontgebied. Zonder geld. Zonder bezittingen. Om opnieuw te beginnen met helemaal niets. Op de meisjeskamer zagen we een foto van een oudere vrouw. “Dat is oma,” zei de moeder. “Ze is kort geleden overleden.” Daarna wees ze naar een andere foto. “En dat is mijn zus… ook zij is pas overleden.” “Daarom hebben we nu acht kinderen,” zei ze. “Wij konden ze echt niet naar een weeshuis laten gaan.” Ze kregen geen financiële steun. En vader kon nauwelijks werk vinden. In een huis dat eigenlijk al te klein was voor vier kinderen. En toch zeiden ze ja.

Natuurlijk konden wij niet anders dan helpen. Met voedsel, geld en een generator. Maar dat was pas het begin. Het dak wordt nu gerepareerd. De vloer geëgaliseerd. Er komt een echte voordeur. Ook hebben we inmiddels een fornuis, koelkast, vriezer, wasmachine en een tweedehands televisie gebracht. En als klap op de vuurpijl krijgt het gezin binnenkort ook nog steun van een weldoenersfamilie uit Nederland. Zodra de bankrekening geopend is, ontvangen zij iedere maand €200 ondersteuning.

Open dag in Helmond komt eraan
Let op! Over drie weken is het alweer open dag bij ons in Helmond. En deze keer wordt het extra bijzonder. We krijgen namelijk speciale gasten. Daar hopen we volgende week meer over te kunnen vertellen.

Komt u langs voor een gratis frietje (of patatje) met een snackie?
Voor de gezelligheid?
Om hulpgoederen te brengen?
Of gewoon om eens kennis te maken?
Wij zijn er natuurlijk zelf ook de hele dag bij.

De volgende goederen kunnen we momenteel extra goed gebruiken:
* Medicijnen
* Zomerkleding
* Houdbare voeding
* Diervoer en dierenbenodigdheden
* Hygiëneproducten
* Laptops
* Mobiele telefoons
* Generatoren
* Powerstations
Weet u niet zeker of uw goederen geschikt zijn? Bij twijfel kunt u met ons contact opnemen

Zaterdag 30 mei
10:00u tot 17:00u
Nijverheidsweg 2D, Helmond

Allerlaatste dag van onze badgeactie
Alleen vandaag kunt u nog in het bezit komen van onze meest bijzondere badge ooit.

Van alle beschikbare badges zijn er nog slechts een kleine 200 over. Het is dus echt een laatste kans. Komende week gaan we de badges voor zover mogelijk verzenden.

Iedereen die vandaag nog €50 of meer doneert, ontvangt deze bijzondere badge inclusief een genummerd, gestempeld en door ons ondertekend certificaat.

De badge zelf is uniek:
De Nederlandse leeuw, verweven met de Oekraïense drietand en geborduurd met gouddraad. Een symbool van kracht, verbondenheid en vertrouwen.

Normaal gesproken ruilen wij deze badges uitsluitend met militairen aan het front. Niet als souvenir, maar als teken van respect en kameraadschap.

Alleen vandaag nog kunt u deze badge ontvangen als tastbaar symbool van uw steun aan Oekraïne.
Als u de badge wilt ontvangen en ons wilt steunen, klik dan onderaan deze nieuwsbrief op de knop "Nieuwe badge actie!"

Nieuwe reis naar Oekraïne
Volgende maand begint alweer onze volgende reis naar Oekraïne. En deze keer hebben we een aantal heel bijzondere plannen. U bent van ons gewend dat we vooraf, in verband met de veiligheid, meestal niet al te veel vertellen. Maar deze keer kunnen we toch alvast iets meer delen.

Natuurlijk gaan we weer friet bakken, evacueren, werken in The Holland House, hulpgoederen leveren, ouderen ondersteunen en dieren helpen. Maar daarnaast staan er ook een aantal bijzondere afspraken gepland.

Let op: alles hieronder is nog onder voorbehoud.
Als alles volgens plan verloopt, krijgen we toestemming om een gevangenis met Russische krijgsgevangenen te bezoeken. We mogen daar zien hoe de gevangenen leven, eten en zelfs sporten. Ook is ons toegezegd dat we met enkele gevangenen mogen spreken. We zijn daar eerlijk gezegd erg benieuwd naar. Ook gaan we komende reis dicht bij de Wit-Russische grens spreken met mensen die kort geleden zijn gevlucht uit door Rusland bezet gebied. Deze mensen hebben ervoor gekozen alles achter te laten en terug te keren naar Oekraïens gebied. Veel van hen steken de grens te voet over en hebben vrijwel niets meer bij zich. Natuurlijk willen we ook kijken hoe we deze mensen kunnen helpen.
Verder staat het op de planning om een Oekraïense militair te ontmoeten die gemarteld werd en voor dood werd achtergelaten in een massagraf. Wonder boven wonder overleefde hij het. Wij kennen het verhaal van deze man en het is gewoonweg verschrikkelijk. Wij willen hem graag helpen en zijn verhaal vertellen.

Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder. Kinderen proberen zo gelukkig mogelijk op te groeien. Families proberen keer op keer opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden. En dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een klein verschil in blijven maken. Van een bord warme friet tot een generator. Van een veilige slaapplek tot hulp aan een gezin met acht kinderen.

Dank u wel dat u met ons mee blijft leven, reizen en helpen.
Franky & Coen

Wilt u ons steunen, klik dan hier

Voor vragen bel gerust met Franky: 0681013222

Bekijk deze YouTube-video

[ Bericht 1% gewijzigd door qltel op 20-05-2026 17:52:06 ]

Moderator / FOK!Fotograaf woensdag 20 mei 2026 @ 17:51:34 #43

qltel

Meneer Rewimo

Een angstige week voor onze vrienden

Lieve vrienden,
Terwijl wij in Nederland druk bezig zijn met de voorbereidingen voor de open dag, nieuwe transporten en de komende reis naar Oekraïne, ging het er in Oekraïne opnieuw bijzonder heftig aan toe.

Voor veel van onze vrienden, collega’s en families daar was het opnieuw een week vol luchtalarmen, explosies en onzekerheid. Tegelijkertijd zagen we ook weer hoe mensen, ondanks alles, proberen door te gaan. Kinderen die uitkijken naar een kindervakantie. Vrijwilligers die blijven helpen. Families die opnieuw proberen iets van hun leven op te bouwen.
In deze nieuwsbrief nemen we u weer mee in een week vol verdriet, voorbereidingen en hoop.

Een angstige week voor onze vrienden
Deze week vonden enkele van de heftigste aanvallen op onder andere Kyiv van de afgelopen drie jaar plaats. Opvallend genoeg gebeurde dat terwijl Rusland juist had gevraagd om een tijdelijk staakt-het-vuren van drie dagen rondom de parade in Moskou. Er werd gewaarschuwd dat Kyiv doelwit zou kunnen worden als Oekraïne zich niet aan die afspraak zou houden. Oekraïne hield zich aan het tijdelijke staakt-het-vuren, maar alsnog werd Kyiv (en heel Oekraïne) bijzonder zwaar aangevallen.

Het dodental in Kyiv, na de Russische bombardementen is inmiddels opgelopen tot 24. Onder de doden zijn ook drie kinderen. Daarnaast raakten 47 mensen gewond. Het Oekraïense leger meldt dat Rusland 675 drones en 56 raketten afvuurde, waarvan respectievelijk 652 drones en 41 raketten zouden zijn onderschept. In Kyiv werd vrijdag een dag van rouw gehouden. Voor veel van onze vrienden, collega’s en familieleden in Oekraïne was het opnieuw een bijzonder zware week.

In Nederland horen we nog maar weinig over de oorlog in Oekraïne. Berichten zoals deze verschijnen soms kort in het nieuws. Over de enorme aantallen doden en gewonden aan het front, gemiddeld meer dan duizend per dag, wordt nauwelijks gesproken.

Open dag zaterdag 30 mei!
(Met Hans de medicijnman, gepantserde auto, beschoten ziekenwagen, gratis friet en snacks, speciale gasten en natuurlijk Franky & Coen)

Op zaterdag 30 mei (zaterdag over een week) openen wij opnieuw de deuren van ons magazijn in Helmond voor een gezellige open dag en inzameldag van Franky & Coen.

Een dag waarop u welkom bent om een kijkje achter de schermen te nemen van ons werk. Om te zien hoe hulpgoederen worden gesorteerd en klaargemaakt voor transport richting Oekraïne. En om ons persoonlijk te ontmoeten.

Regelmatig vertrekken vanuit Helmond en Vught weer vrachtwagens vol hulpgoederen voor burgers, vluchtelingen, dierenopvanglocaties en gebieden dichtbij het front.
Iedereen is welkom. Of u nu langskomt voor de gezelligheid, om hulpgoederen af te geven, vragen te stellen of gewoon voor een frietje.

Tijdens de open dag vertellen wij meer over onze reizen en tonen we onze gepantserde auto. Ook staat er een beschoten ziekenwagen die werd gebruikt voor het vervoer van gewonden en vluchtelingen. Daarnaast vertellen we meer over The Holland House 1 en 2 en de projecten waar wij momenteel mee bezig zijn.

Er komen speciale gasten en ook “Hans de medicijnman” is opnieuw aanwezig voor de inname van overgebleven medicijnen en medische hulpmiddelen.
En natuurlijk gaat ook de frietwagen weer open. Iedereen die langskomt krijgt van ons gratis friet en een snack.

Gezocht: hulpgoederen
Tijdens de open dag kunnen bezoekers goederen doneren zoals:
• Medicijnen en medische hulpmiddelen
• Houdbare voeding
• Hygiëneproducten
• Dierenvoer en dierenbenodigdheden
• Goede kleding
• Generatoren en powerstations
• Smartphones en laptops
• Babyproducten
Samen zorgen we ervoor dat er opnieuw hulp richting Oekraïne kan vertrekken.

Heeft u de badge al ontvangen?
Afgelopen week hebben wij vele honderden badges verstuurd naar de donateurs van onze actie van 2 weken geleden. Het was prachtig om te zien hoeveel mensen Oekraïne opnieuw een warm hart hebben toegedragen.

Toch hebben we op dit moment nog een flink aantal gereserveerde badges die we niet kunnen verzenden, omdat we van veel donateurs nog geen adresgegevens hebben ontvangen.
Heeft u een donatie gedaan, maar nog geen badge ontvangen? Controleer dan even of u uw adresgegevens al heeft doorgestuurd. Zonder adres kunnen wij de badge helaas niet verzenden.

U kunt uw adres alsnog mailen naar contact@frankyandcoen.nl
Kelly zorgt er dan persoonlijk voor dat uw badge alsnog zo snel mogelijk wordt verstuurd.

Zomer kindervakantie
Vanaf 28 juni organiseren wij opnieuw een kindervakantie voor kinderen uit oorlogsgebieden in Oekraïne.
Afgelopen winter organiseerden wij al een zeer succesvolle editie en ook de zomervakantie van vorig jaar was een groot succes. Daarom werken wij opnieuw samen met hetzelfde organisatiebureau. Zij hebben zich wat ons betreft meer dan bewezen.

Deze keer hebben we plaats voor maximaal 70 kinderen in de leeftijd van 8 tot 15 jaar. Veel van deze kinderen zijn wees geworden tijdens deze oorlog. Net als bij de vorige edities reizen we opnieuw af naar het veiligste deel van Oekraïne, in de Karpaten. Daar hebben we een geweldig kindvriendelijk hotel gereserveerd waar de kinderen tien dagen lang gewoon weer even kind mogen zijn. Geen luchtalarmen, geen angst, maar sport, spelletjes, muziek, zwemmen en vooral veel plezier. Vorig jaar wilden veel kinderen na de vakantie eigenlijk helemaal niet meer terug naar huis.

De kinderen komen onder andere uit Dnipro, Zaporizja, Cherson en Kramatorsk. Voor veel van hen is dit het eerste moment in lange tijd waarop ze echt even kunnen ontspannen.

Wij hebben dit kamp heel bewust gekozen. Het heeft uitstekende beveiliging, fantastische faciliteiten en een geweldig team. De kinderen slapen in nette kamers, eten drie keer per dag aan een buffet en iedere dag staat er een uitgebreid programma vol activiteiten klaar.

De reis is lang, ruim 1050 kilometer, maar wij weten nu al zeker dat het iedere kilometer waard zal zijn.
De komende weken zullen wij hier uiteraard nog veel meer over vertellen.

Woning van Katja deze week gebombardeerd
Een deel van de kinderen op onze kindervakanties komt via Katja. Zij en haar man zijn beiden kapelaan en zetten zich al lange tijd bijzonder in voor kinderen in Cherson. Zo organiseert zij onder andere kinderopvang, psychische begeleiding en allerlei (ondergrondse) activiteiten voor kinderen die zijn geraakt door de oorlog.

Tijdens de vorige kindervakantie was Katja zelf aanwezig als begeleidster voor de kinderen. Ze is nu toevallig in Nederland en dat is maar goed ook, want afgelopen woensdag werd haar woning geraakt door een Russische Molnya-drone. Dat is een relatief goedkope, in massa geproduceerde aanvalsdrone met explosieven aan boord. De woning van Katja raakte zwaar beschadigd. Eén van haar drie katten liep lichte verwondingen op en haar hond sloeg op de vlucht van schrik, maar is gelukkig later weer teruggevonden. Ook dit keer ging het opnieuw om een burgerdoel.
Wij gaan kijken of we voor Katja ook iets extra's kunnen doen.

Video en column van vorige week
Het lijkt wel alsof steeds meer mensen ons volgen en met ons meeleven. Ook afgelopen week werden zowel onze video over het gezin met acht kinderen als de column weer bijzonder goed bekeken en gelezen.

Iedere zondag of maandag en iedere donderdag plaatsen wij een nieuwe video online. Daarnaast schrijf ik iedere woensdag een nieuwe column. Alle video’s zijn terug te kijken via de knop “Video’s” op onze website. Ook de columns vindt u daar terug.

Shahed-inslag (nieuwe video)
Tijdens onze afgelopen reis waren wij weer in Zaporizja, waar we opnieuw veel flats zagen die door drones en raketten waren geraakt. We realiseerden ons dat we in de afgelopen jaren al honderden beschadigde flats hadden gezien, maar eigenlijk nog nooit echt binnen waren gaan kijken. Dus spraken we mensen aan op straat en vroegen wat er precies was gebeurd.

Al snel kwam de conciërge van de flat erbij staan. Ze vond onze vragen helemaal niet vreemd en begon rustig te vertellen over de inslag, die nog maar kort geleden had plaatsgevonden.

De bewoners van het appartement waren gelukkig niet thuis op het moment van de explosie. Maar in de woning ernaast was dat anders. Daar kwam een jonge man om het leven en raakte zijn vrouw gewond. Zij verblijft momenteel in het ziekenhuis.

De conciërge vroeg ons vervolgens: “Willen jullie het van binnen zien? Ik wil dat de hele wereld dit ziet.” Ze liet ons alles zien. De keuken, badkamer en slaapkamers. Veel stond nog precies zoals het stond op het moment van de inslag. Zelfs de koelkast zat nog vol met etenswaren. Het voelt vreemd en kil om door zo’n appartement te lopen terwijl je weet dat hier een week eerder nog gewoon een gelukkig gezin leefde met plannen voor de toekomst.
En opnieuw ging het om een burgerdoel.

Wilt u deze indrukwekkende video bekijken? Zie hieronder

Iedere zaterdag en zondag op tv
Nog steeds worden er ieder weekend meerdere afleveringen van onze tv-serie Patatje Hoop uitgezonden.
Komende zaterdag is om 17:30 uur weer een gloednieuwe aflevering te zien. Deze wordt zondag om 11:30 uur herhaald, gevolgd door een oudere aflevering om 12:00 uur.
Mocht u een aflevering gemist hebben dan zijn de uitzendingen natuurlijk ook terug te kijken via Videoland.

Nieuwe reis naar Oekraïne
Volgende maand gaan we natuurlijk weer naar Oekraïne. En deze keer hebben we een aantal bijzondere plannen. Voor de veiligheid kunnen we normaal gesproken vooraf niet al te veel vertellen, maar deze keer mogen we alvast iets meer delen.

Natuurlijk gaan we weer friet bakken, evacueren, werken in The Holland House, hulpgoederen leveren, ouderen ondersteunen en dieren helpen. Als alles volgens plan verloopt, krijgen we deze reis toestemming om een gevangenis met Russische krijgsgevangenen te bezoeken. We mogen daar zien hoe de gevangenen leven en ook is ons toegezegd dat we met enkele van hen mogen spreken. We zijn eerlijk gezegd erg benieuwd naar wat we daar zullen aantreffen.

Daarnaast reizen we richting de grens met Belarus, waar we willen spreken met mensen die kort geleden zijn gevlucht uit door Rusland bezet gebied. Veel van hen hebben ervoor gekozen alles achter te laten en terug te keren naar Oekraïens grondgebied. De meesten steken de grens zelfs te voet over en hebben vrijwel niets meer bij zich. Natuurlijk willen we ook kijken hoe we deze mensen kunnen helpen.

Verder hopen we een Oekraïense militair te ontmoeten die werd gemarteld en voor dood werd achtergelaten in een massagraf. Wonder boven wonder overleefde hij het. Wij willen hem graag ontmoeten, helpen en zijn verhaal vertellen.

En zoals eerder in deze nieuwsbrief aangekondigd organiseren we tijdens deze reis ook opnieuw een kindervakantie voor kinderen uit oorlogsgebieden.

Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder.
Kinderen proberen zo gelukkig mogelijk op te groeien.
Families proberen keer op keer opnieuw te beginnen.
Mensen proberen hoop te houden.

En dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een klein verschil in blijven maken.
Van een bord warme friet tot een generator. Van een veilige slaapplek tot hulp aan een gezin met acht kinderen. En van mentale steun tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.
Dank u wel dat u met ons mee blijft leven, reizen en helpen.
Franky & Coen

Wilt u ons steunen, klik dan hier

Voor vragen bel gerust met Franky: 0681013222

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zaterdag 23 mei 2026 @ 22:20:22 #44

qltel

Meneer Rewimo

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 24 mei 2026 @ 07:19:03 #45

qltel

Meneer Rewimo

Kom zaterdag naar onze open dag in Helmond

Lieve vrienden,
We gaan het uitgebreid hebben over de bijzondere open dag van komende zaterdag in Helmond maar we hebben nog veel meer te vertellen.

Paul de cameraman
Onze cameraman Paul reist regelmatig met ons mee naar Oekraïne. We hebben vanaf het begin één duidelijke afspraak gemaakt: We acteren niet. We veranderen ons programma niet. We doen gewoon ons werk en Paul volgt onze acties met de camera. Simpel toch?

Voordat wij ervaring kregen met televisie, onderschatten wij de rol van een cameraman behoorlijk. Wij zagen een cameraman vooral als iemand die “gewoon wat beelden maakt”. Maar inmiddels weten wij wel beter.

Stel u voor dat iemand een enorme berg beklimt. U ziet die persoon op televisie en denkt: wat knap. Maar ondertussen vergeet je dat de cameraman diezelfde berg ook moet beklimmen. Met een zware camera. En ondertussen moet hij ook nog zorgen dat de beelden mooi en stabiel blijven.

Zo werkt het bij ons in Oekraïne ook.
Als een drone die boven ons uit de lucht wordt geschoten, dan schrikt Paul net zo hard. Alleen moet hij op dat moment óók blijven filmen.

Hij sleept de hele dag camera’s, lenzen, een statief, accu’s en allerlei andere spullen mee. En als wij ’s avonds klaar zijn, begint voor hem vaak nog een groot deel van het werk. Dan moeten beelden worden uitgezocht, opgeslagen en verstuurd via vaak erg traag internet.

Maar nog zwaarder dan het fysieke werk, is het emotionele gedeelte. Paul maakt namelijk precies hetzelfde mee als wij. Hij staat naast ons bij herdenkingen. Bij begrafenissen van vrienden. Bij gezinnen die alles zijn kwijtgeraakt. En bij mensen die vertellen hoe zij hun familie verloren tijdens een raketaanval.

Wat alleen wij zien, is dat hij soms met tranen in zijn ogen staat te filmen. En toch moet hij doorgaan, zodat mensen in Nederland kunnen zien wat oorlog écht met mensen doet.

Tijdens de open dag komende zaterdag vertelt Paul meer over hoe hij dit werk ervaart. Ook neemt hij een Virtual Reality-bril mee waarmee bezoekers een klein stukje van zijn ervaringen in Oekraïne kunnen meemaken.

Bijzonder bezoek in The Holland House
Hans de medicijnman, die komende zaterdag tijdens onze open dag opnieuw medicijnen en medische hulpmiddelen inneemt, was deze week zelf in Oekraïne. Met een volle auto vol medicijnen reed hij richting Zaporizja. Een groot deel van deze medicijnen werd eerder ingezameld tijdens onze vorige open dag in Helmond.

Zaporizja ligt op ongeveer een uur rijden van Dnipro, waar ook ons Holland House zich bevindt. En dus was de meest logische plek om te overnachten natuurlijk: The Holland House.

Voor Hans was het bijzonder om eindelijk eens de mensen te ontmoeten die hij normaal alleen kent van televisie en social media. Volgens Hans was hij vooral onder de indruk van de warmte van de bewoners. Ondanks alles wat veel van hen hebben meegemaakt, hing er een bijzondere sfeer van saamhorigheid, gastvrijheid en positiviteit. Alexander, Tatiana, onze chefkok en de bewoners van The Holland House zorgden ervoor dat het voor Hans een kort maar onvergetelijk bezoek werd.

Komende zaterdag is Hans opnieuw aanwezig tijdens onze open dag in Helmond om medicijnen in ontvangst te nemen. En zoals altijd zorgt hij er daarna weer voor dat deze hulpgoederen op de juiste plekken in Oekraïne terechtkomen.

Veel meer te zien op de open dag
Wij openen opnieuw de deuren van ons pand in Helmond voor een gezellige open dag en inzameldag van Franky & Coen.

Tijdens deze dag krijgt u een uniek kijkje achter de schermen van hulpverlening dichtbij het front. Regelmatig vertrekken vanuit Helmond en Vught vrachtwagens vol hulpgoederen richting burgers, vluchtelingen, dierenopvanglocaties en gebieden dichtbij het front. Kom langs om te zien hoe hulpgoederen worden aangenomen, gesorteerd en klaargemaakt voor transport richting Oekraïne. En natuurlijk om ons persoonlijk te ontmoeten.

Ook vertellen wij meer over onze reizen, evacuaties en projecten in Oekraïne zoals The Holland House 1 en 2 en andere projecten waar wij mee bezig zijn.

Natuurlijk gaat ook de frietwagen weer open. Iedereen die langskomt krijgt van Harry gratis friet en snacks. Buiten zetten we bovendien een gezellig terras neer waar bezoekers rustig iets kunnen eten, drinken en met elkaar in gesprek kunnen gaan.

Tijdens de open dag worden door cameraman Paul tv-opnames gemaakt voor het 4e seizoen van onze RTL-serie Patatje Hoop. U kunt hem bovendien alles vragen over filmen in oorlogsgebied en de acties zien vanuit zijn perspectief met de Virtual Reality-bril

Daarnaast is ook onze verzameling badges te bekijken die wij de afgelopen jaren hebben geruild met militairen aan het front. Deze badges zijn voor ons van onschatbare waarde want elke badge is een persoon. En veel van deze personen zijn er nu niet meer.

De bekende Oekraïense accordeonist Oleg Lysenko, bekend van onder andere Even Tot Hier, geeft deze dag vier mini-concerten verspreid over de dag.

Ook komen kinderen en jongeren van een school helpen. Zij hebben goederen ingezameld voor Oekraïne en helpen deze dag mee tijdens de open dag.

Frontline Experience
Daarnaast richten wij deze keer een speciale “Frontline Experience”-hoek in. Geen sensationele attractie, maar een realistisch kijkje in hoe humanitaire hulpverlening dichtbij het front eruitziet.

In deze hoek kunt u onder andere zien:
• Hoe camouflage netten worden gemaakt door Oekraïense dames (en u mag mee doen)
• Wat een vluchteling bij zich heeft tijdens de vlucht
• Kogelwerende vesten en beschermingsmiddelen
• Wat een tourniquet is en hoe deze wordt gebruikt
• Onze zwaar beschadigde ambulance van dichtbij
• Brutus, onze nieuwe gepantserde auto die binnenkort op transport gaat naar Oekraïne
• Allerhande "souvenirs" die wij heben meegebracht uit het frontgebied

Harry en Kelly, die veel mensen inmiddels ook kennen van televisie, zijn deze dag eveneens aanwezig. Harry helpt mee vanuit de frietwagen en Kelly ondersteunt op verschillende plekken tijdens de open dag.

Iedereen is welkom. Of u nu langskomt voor de gezelligheid, om hulpgoederen af te geven, vragen te stellen of gewoon voor een frietje.

GEZOCHT: HULPGOEDEREN
Tijdens de open dag kunnen bezoekers opnieuw hulpgoederen doneren zoals:
• Medicijnen en medische hulpmiddelen
• Houdbare voeding
• Hygiëneproducten
• Dierenvoer en dierenbenodigdheden
• Goede kleding
• Generatoren en powerstations
• Smartphones en laptops
• Babyproducten

*Geen meubelen of huisraad zonder overleg!

De goederen die deze dag worden ingezameld vertrekken kort daarna richting Oekraïne.

Heeft u twijfel over bepaalde goederen? Neem dan gerust even contact op met Kelly via contact@frankycoen.nl

Vorige open dagen trokken honderden bezoekers uit heel Nederland maar ook uit België.
Kom langs, eet een frietje, neem een kijkje achter de schermen en help ons mee om opnieuw hulp richting Oekraïne mogelijk te maken.

Zaterdag 30 mei
10:00u tot 17:00u
Nijverheidsweg 2D
Helmond

Column en video van vorige week
Afgelopen woensdag plaatsten wij een column over een jongetje van een jaar of 10 met de moeilijkste vraag mogelijk. Deze en alle eerdere columns kunt u terugvinden op onze website.

Komende woensdag plaatsen we weer een nieuwe column. Ook de video van de Shahed-inslag in een flat werd weer heel goed bekeken en is nog steeds terug te vinden op onze website.

Friet bakken bij Pavlohrad (nieuwe video)
Afgelopen reis bakten wij friet voor honderden kinderen in de buurt van Pavlohrad. Omdat we enkele entertainers bij hadden die de kinderen vermaakten, was het echt een feestje met veel vrolijke kinderen. Kelly en Alexander waren er ook bij en zorgden ervoor dat de kinderen ook nog lekkernijtjes mee naar huis konden nemen.
Wilt u deze video bekijken? Hij staat hierboven

Iedere zaterdag en zondag op tv
Nog steeds worden er ieder weekend meerdere afleveringen van onze tv-serie Patatje Hoop uitgezonden. Vandaag kunt u om 11:30 nog de aflevering van gisteren zien.

Komende zaterdag om 17:30 is er weer een gloednieuwe aflevering. Deze wordt zondag om 11:30 uur herhaald, gevolgd door een oudere aflevering om 12:00 uur.

Mocht u een aflevering gemist hebben, dan zijn de uitzendingen ook terug te kijken via Videoland.

Help ons helpen
Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder. Kinderen proberen zo gelukkig mogelijk op te groeien. Families proberen keer op keer opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.

Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil in blijven maken.
Van een evacuatie vanaf het front, een bord warme friet tot een generator. Van een veilige slaapplek tot hulp aan een gezin met veel kinderen. En van mentale steun tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.

Dank u wel dat u met ons mee blijft leven, reizen en helpen.

Wilt u ons steunen, klik dan hier

Voor vragen bel gerust met Franky: 0681013222

Moderator / FOK!Fotograaf vrijdag 29 mei 2026 @ 07:29:56 #46

qltel

Meneer Rewimo

rectificatie:
in onze vorige nieuwsbrief hebben wij een fout gemaakt in onze contact gegevens. Vragen over de open dag en andere vragen zullen door Kelly beantwoord worden.
Het juiste emailadres is: Contact@frankyandcoen.nl

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 31 mei 2026 @ 07:27:11 #47

qltel

Meneer Rewimo

Nieuwe zomervakantie voor oorlogskinderen

Lieve vrienden,
Terwijl ik deze nieuwsbrief schrijf zijn we alweer druk bezig met het organiseren van een nieuwe kindervakantie voor oorlogskinderen uit Oekraïne. Ondertussen is de eerste vrachtwagen alweer geladen met hulpgoederen die we gisteren ontvingen tijdens onze open dag in Helmond, waar honderden bezoekers op afkwamen.

Samen met heel veel vrijwilligers en supporters proberen we iedere week opnieuw, op onze eigen manier, een klein verschil te maken. In deze nieuwsbrief nemen we jullie weer mee in alles wat er de afgelopen dagen is gebeurd.

De nieuwe zomervakantie voor oorlogskinderen
Eind juni doen wij opnieuw iets heel bijzonders. We organiseren en financieren opnieuw een vakantie voor een groep weeskinderen en andere oorlogsslachtoffertjes uit onder andere Kherson (via kapelaan Katja), Dnipro (uit The Holland House), de Donbas en Zaporizja.

Tien dagen lang mogen deze kinderen in vakantiekamp Vamos in Bukovel weer even gewoon kind zijn. Geen luchtalarm, geen angst, geen explosies op de achtergrond. Gewoon spelen, zwemmen, sporten, muziek maken en plezier hebben.

We hebben dit kamp heel bewust gekozen. Ze hebben zich inmiddels meerdere keren aan ons bewezen. Het kamp heeft uitstekende beveiliging, fantastische faciliteiten en de hoogste beoordelingen. De kinderen slapen in nette kamers, eten drie keer per dag aan een uitgebreid buffet en kunnen iedere dag deelnemen aan allerlei activiteiten. Even geen oorlog, maar nieuwe mooie herinneringen.

Toch wordt deze reis logistiek ingewikkelder dan ooit.
Vanuit Zaporizja rijden vrijwel geen treinen meer en ook vanuit Dnipro is treinverkeer nog maar zeer beperkt mogelijk. Daarom moeten wij voor veel kinderen alternatief vervoer over de weg organiseren. Ook vanuit Kherson regelen wij transport richting West-Oekraïne. Dat klinkt eenvoudiger dan het werkelijk is.

Daarnaast heeft de Oekraïense ambassade ons gevraagd of wij ook nog een aantal weeskinderen uit de regio Luhansk mee kunnen nemen. Volgens hen gaat het om bijzonder schrijnende gevallen. Natuurlijk willen wij ook voor deze kinderen proberen plek te maken.

De reis is lang, ruim 1050 kilometer, maar we weten zeker dat iedere kilometer het waard zal zijn.
Zo'n complete vakantie, inclusief vervoer, verblijf, eten, drinken en activiteiten kost UAH 20.000 (ongeveer €390) per kind.

En nu komt het bijzondere:
Ook u kunt een extra kind deze vakantie gunnen.
Daarmee geeft u niet alleen tien dagen plezier, maar ook rust, hoop en nieuwe energie om weer even kind te mogen zijn. Na afloop ontvangt u als dank een persoonlijk aandenken en een boodschap van het kind dat u heeft geholpen.

Bij een donatie van exact €390 weten wij dat u een volledige kindervakantie wilt financieren. Wij bewaren dan uw e-mailadres zodat wij na afloop contact met u kunnen opnemen voor het persoonlijke aandenken.

Natuurlijk zijn ook kleinere donaties meer dan welkom. Want hoe meer mensen meedoen, hoe meer kinderen wij kunnen meenemen.
Samen maken we opnieuw het verschil.

Gisteren was onze open dag in Helmond
Gisteren was onze open dag in Helmond. En wat was het druk. Meer dan 700 bezoekers wisten de weg naar ons pand te vinden voor een dag vol verhalen, hulpgoederen en natuurlijk friet.

Paul, onze cameraman van de RTL-serie Patatje Hoop, maakte tv-opnames voor het nieuwe seizoen en liet bezoekers via indrukwekkende VR-beelden kennismaken met de realiteit van Oekraïne.

Hans de medicijnman heeft opnieuw een enorme hoeveelheid medicijnen ingezameld. Zelfs zoveel dat niet alles in één rit meekon. De komende dagen wordt alles uitgesorteerd en klaargemaakt voor transport richting Oekraïne.

Ondertussen waren Coen, ikzelf, Kelly en Harry de hele dag bezig met uitleg geven over ons werk. Gelukkig kregen we hulp van 15 vrijwilligers die hielpen met het aannemen en sorteren van tienduizenden kilo’s hulpgoederen. De eerste vrachtwagen vertrekt morgenochtend al richting Oekraïne.

Ook de frietwagen draaide volop. De nieuwe Crispy Apple Fries, gefrituurde appelpartjes met kaneelsuiker, bleken een enorme hit. Van dit product krijgen wij binnenkort zelfs duizend kilo gedoneerd voor kinderen in Oekraïne.

Daarnaast konden bezoekers in onze Frontline Experience-hoek onder andere camouflage netten maken, onze beschadigde ambulance bekijken en kennismaken met Brutus, onze nieuwe gepantserde evacuatie-auto.

Wij willen iedereen die aanwezig was, iets heeft gebracht of heeft geholpen ontzettend bedanken. Dankzij jullie kunnen wij opnieuw een enorme hoeveelheid hulp richting Oekraïne sturen.

Het katten-kraakpand (Video)
In onze nieuwste video kwamen we terecht op een plek in de Donbas die we niet snel zullen vergeten.
Onder een flatgebouw nam een vrouw ons mee naar haar bijzondere dierenopvang: een kelder die zij zelf heeft opengebroken en stap voor stap heeft omgebouwd tot een veilige plek voor katten die van straat zijn gehaald, achtergelaten zijn of uit het frontgebied komen.

Inmiddels wonen er meer dan 40 katten in deze bijzondere “katten-kraakkelder”. Ondanks de omstandigheden was het er opvallend schoon, fris en met veel liefde ingericht. Bewoners van het flatgebouw weten ervan en sommige helpen zelfs mee.
Tijdens luchtalarm schuilen ook mensen in dezelfde kelder.

Voor de honden in de buurt heeft ze samen met haar vrijwilligers ook een bijzondere oplossing gevonden. Iedere dag voeren ze op een veldje vlakbij ongeveer 30 straathonden. De dieren kunnen vrij rondlopen, maar rond voedertijd zijn ze er bijna allemaal weer.

Met bijna niets heeft deze vrouw een veilige plek gecreëerd voor dieren die anders nergens meer heen konden.

Natuurlijk hebben wij voer achtergelaten en een financiële bijdrage gegeven om haar te helpen dit bijzondere werk vol te houden.
klik onderaan deze nieuwsbrief op de knop “Video’s” om deze video te bekijken. Het is de eerste video die u dan ziet.

Nog nooit zoveel reacties op een column
Afgelopen woensdag schreef ik een column over jonge Oekraïense mannen in Nederland. Nog nooit eerder kregen wij zoveel reacties op een column als deze keer.
We ontvingen honderden berichten. Van mensen die het volledig met ons eens waren, maar ook van mensen die er juist heel anders over denken. Juist dat laat zien hoe gevoelig en ingewikkeld dit onderwerp is.

Wilt u de column alsnog lezen of eerdere columns teruglezen? Op onze website vindt u inmiddels een compleet overzicht van alle columns die ik de afgelopen periode hebben geschreven.

Franky en Coen vandaag op de Meimarkt in Huissen
(Patatje Hoop on Tour)
Velen kennen ons inmiddels als “de frietbakkers in Oekraïne”, maar vandaag staan wij gewoon friet te bakken op de Meimarkt in Huissen.

Bezoekers kunnen niet alleen een frietje halen, maar ook gezellig kennismaken met ons persoonlijk en alles vragen over Oekraïne, onze reizen en het werk dat wij daar doen.

Tijdens deze actie bepalen bezoekers zelf wat zij betalen voor hun friet of snacks. Of iemand nu €0,50 betaalt, €5, €10 of helemaal niets: iedereen is welkom.

Met dit nieuwe concept willen wij op een laagdrempelige manier in contact komen met mensen in Nederland. Met deze actie willen we mensen gewoon ontmoeten. Natuurlijk bakken we friet, maar ondertussen vertellen we ook over Oekraïne en wat wij daar dagelijks meemaken.”

De actie draait niet alleen om geld inzamelen, maar vooral om bewustwording en contact met het publiek.
“De oorlog gaat helaas nog altijd door, terwijl de aandacht langzaam minder wordt. Op deze manier kunnen mensen gewoon even langskomen voor een frietje, een praatje en misschien ook iets meer begrijpen van wat zich daar afspeelt.”

De opbrengst van de actie wordt gebruikt voor onze humanitaire werkzaamheden in Oekraïne, waaronder evacuaties, noodhulp, vluchtelingenopvang, dierenhulp en transporten met hulpgoederen.

Wat: Patatje Hoop on Tour
Waar: Meimarkt / Voorjaarsmarkt Huissen
Wanneer: Vandaag, zondag 31 mei
Tijd: Vanaf 12:00 uur

Op dit moment proberen wij een kindervakantie mogelijk te maken voor zoveel mogelijk oorlogskinderen uit Oekraïne.

Want ondanks alle ellende gaat het leven daar iedere dag verder. Kinderen proberen zo goed mogelijk op te groeien. Families proberen telkens opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.
Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil in blijven maken. Van een evacuatie uit frontgebied tot een warme maaltijd. Van een generator tot een veilige slaapplek. Van hulp aan grote gezinnen tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.

Dank u wel dat u met ons mee blijft leven, reizen en helpen.

Wilt u ons steunen? Klik dan hier.

Voor vragen mag u altijd bellen met Franky:
06 81 01 32 22

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf woensdag 3 juni 2026 @ 14:23:23 #48

qltel

Meneer Rewimo

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zaterdag 6 juni 2026 @ 19:11:56 #49

qltel

Meneer Rewimo

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 7 juni 2026 @ 11:53:19 #50

qltel

Meneer Rewimo

Kindervakantie Super-update!

Lieve vrienden,
De eerste kinderen staan inmiddels te popelen voor de zomervakantie in de Karpaten. Ondertussen kijken wij terug op een week vol bijzondere ontmoetingen. Maar zoals zo vaak in Oekraïne lagen vreugde en verdriet ook deze week weer dicht bij elkaar.

In deze nieuwsbrief nemen we jullie weer mee in alles wat er de afgelopen dagen is gebeurd én in wat er de komende tijd staat te gebeuren.

Superveel donaties voor de kindervakantie
Zoals jullie weten organiseren wij vanaf 28 juni opnieuw een vakantie voor een groep weeskinderen en andere oorlogsslachtoffers uit onder andere Kherson (via kapelaan Katja), Dnipro (uit The Holland House), de Donbas en Zaporizja.

Vorige week vertelden wij dat zo'n vakantie ongeveer €390 per kind kost. Wat er daarna gebeurde hadden wij niet durven dromen. Heel veel mensen doneerden precies €390, of een veelvoud daarvan. Zóveel mensen zelfs, dat de kindervakantie van 28 juni inmiddels volledig vol zit.

Er werd zelfs zo veel gedoneerd dat we nu serieus bezig zijn met een tweede kinder-zomer-vakantie. We hebben de mogelijkheid om op 28 augustus, samen met dezelfde organisatie, nog een extra vakantiekamp in de Karpaten te organiseren. Financieel zijn we dankzij jullie geweldige steun al een heel eind op weg. Als we de komende week voldoende donaties ontvangen, kunnen we dus niet één maar zelfs twee vakanties organiseren voor kinderen die opgroeien in oorlog.

Ook voor deze tweede reis zullen we uitsluitend kinderen meenemen uit het absolute frontgebied.
De reis is lang, ruim 1.000 kilometer, maar we weten zeker dat iedere kilometer het waard zal zijn.

Een complete vakantie inclusief vervoer, verblijf, eten, drinken en activiteiten kost UAH 20.000, ongeveer €390 per kind. U kunt dus nog steeds een extra kind deze vakantie gunnen. Bij een donatie van exact €390 weten wij dat u een volledige kindervakantie wilt financieren. Wij bewaren dan uw e-mailadres zodat wij na afloop contact met u kunnen opnemen voor een persoonlijke aandenken.
Natuurlijk zijn ook kleinere donaties meer dan welkom. Want hoe meer mensen meedoen, hoe meer kinderen wij kunnen meenemen.
Samen maken we opnieuw het verschil.

Franky en Coen op de Meimarkt in Huissen
Afgelopen zondag stonden wij met onze frietwagen op de Meimarkt in Huissen. Bezoekers konden niet alleen een frietje halen, maar ook gezellig kennismaken met ons persoonlijk en alles vragen over Oekraïne, onze reizen en het werk dat wij daar doen.

Tijdens deze actie bepaalden bezoekers zelf wat zij betaalden voor hun friet of snacks. Sommigen gaven helemaal niets (en dat mocht ook), terwijl anderen zoveel betaalden dat we ons even afvroegen of ze misschien dachten dat we kaviaar stonden te verkopen in plaats van friet. Gemiddeld werd er in ieder geval royaal betaald en vooral werden er heel veel mooie gesprekken gevoerd.

Met dit concept willen wij op een laagdrempelige manier in contact komen met mensen in Nederland. Natuurlijk bakken we friet, maar ondertussen vertellen we ook over Oekraïne en wat wij daar dagelijks meemaken. Juist die persoonlijke ontmoetingen maken deze dagen voor ons zo bijzonder.

Franky en Coen op meer markten in het land
Omdat het op deze markt zo geweldig goed beviel, hebben we besloten dit vaker te doen.
Zo staan we zaterdag 14 juni op de jaarmarkt in Budel en vrijdag 19 juni op de jaarmarkt in Nederweert.

Blijkbaar zijn ze bij RTL zeer tevreden over onze tv-serie, want in Nederweert worden tv-opnames gemaakt voor een nieuw seizoen van Patatje Hoop, dat in het najaar zal worden uitgezonden op RTL4 en RTL7. Misschien is het leuk om te zien hoe deze opnames in hun werk gaan.

Direct s'avonds na de jaarmarkt in Nederweert vertrekken wij weer richting Oekraïne. Wilt u ons nog ontmoeten, een frietje komen eten of ons uitzwaaien voor vertrek, dan bent u van harte welkom.

Nieuwe reis
Direct na de jaarmarkt in Nederweert stappen we weer in de auto richting Oekraïne. Diezelfde avond rijden we nog zo ver mogelijk naar het oosten, zodat we zondag Oekraïne kunnen binnenrijden.

Onze eerste bestemming wordt Holland House 2. Daar zijn inmiddels de eerste werkzaamheden gestart om van deze locatie een nieuwe opvangplek te maken voor vluchtelingen en andere hulpbehoevenden.

Het wordt een enorme operatie. Eén van de gebouwen is al redelijk bruikbaar, maar de professionele keuken, waar straks voor meer dan 100 mensen gekookt moet worden, moet nog volledig worden verbouwd en ingericht. Een tweede gebouw moet zelfs van boven tot onder worden aangepakt voordat we daar mensen kunnen ontvangen.
Gelukkig hebben we eerder voor vergelijkbare uitdagingen gestaan. Het zal veel werk kosten, maar we hebben er alle vertrouwen in dat het gaat lukken.

Voor de verbouwing zijn bouwmaterialen en materialen voor de professionele keuken, uiteraard in overleg, van harte welkom.

Volgende week vertellen we veel meer over deze reis, Holland House 2 en onze plannen voor de komende maanden.

Franky en Coen voor de rechter(s)
Gisteren stonden wij voor de rechter. Gelukkig niet omdat we iets verkeerd hadden gedaan, maar juist omdat we waren uitgenodigd om een lezing te geven.
Maar liefst 120 rechters luisterden naar onze verhalen over Oekraïne, onze ervaringen aan het front en de mensen die wij daar ontmoeten.

Na afloop was er een uitgebreid vraag- en antwoordmoment. Op dat moment bleken de rechters toch weer echte rechters te zijn, want we werden stevig aan de tand gevoeld. Gelukkig kwamen we zonder veroordeling weer naar buiten. Dankzij de bijzondere aandacht, de oprechte interesse en de vele vragen werd het ook voor ons een zeer bijzondere middag.

Na de lezing ging onze frietwagen open voor friet en snacks. En misschien wel het belangrijkste dat we die dag hebben geleerd: ook rechters zijn gewoon warme, betrokken en gezellige mensen.

Video van vorige week
In de video's van vorige week kwamen we terecht bij een flatgebouw waar een vrouw ons meenam naar haar bijzondere dierenopvang. In de kelder van het gebouw heeft zij zelf een ruimte opengebroken en omgebouwd tot een veilige opvangplek voor katten die van straat zijn gehaald, zijn achtergelaten of afkomstig zijn uit het frontgebied. Wat ons vooral opviel was hoe schoon, fris en liefdevol alles was ingericht.

Ook voor de straathonden in de buurt heeft zij samen met vrijwilligers een bijzondere oplossing gevonden. Iedere dag voeren zij op een veldje vlakbij ongeveer dertig honden. De dieren lopen vrij rond, maar rond voedertijd zijn ze bijna allemaal weer aanwezig.

Nieuwe video
We gingen opnieuw op bezoek bij een gezin dat is gevlucht uit één van de zwaarste frontgebieden in Oekraïne. Ze moesten alles achterlaten en kwamen zonder bezittingen aan op een plek waar ze helemaal opnieuw moesten beginnen.

Tijdens ons vorige bezoek hadden we geld, spullen en een generator gegeven. Maar toch bleef het gevoel dat we meer wilden doen. Sinds ons vorige bezoek hebben ze niet stilgezeten. In één van de kamers is behang geplakt, meubels zijn verplaatst en er is een nieuw bed neergezet. Stap voor stap proberen ze van het huis weer een leefbare plek te maken maar er moet nog ontzettend veel gebeuren.

Er ontbreken nog matrassen, het dak moet nog worden gerepareerd en door hevige regen heeft een deel van het huis onder water gestaan. Vooral de vloeren, plafonds en muren hebben nog veel aandacht nodig. Voor een gezin dat met bijna niets opnieuw moet beginnen, is dat een enorme opgave.

Wat is het belangrijkst voor de kinderen? En hoe kan dit gezin het beste geholpen worden?

Drone vernietigt geluk van twee gezinnen vlak bij The Holland House
Afgelopen dinsdag was het opnieuw verschrikkelijk raak in Dnipro. Meerdere bewoners van The Holland House stonden buiten toen zij een nieuw type Shahed-drone met straalmotor zagen naderen. Op een gegeven moment leek de drone recht op ons eigen magazijn af te vliegen. Op het laatste moment trok het toestel echter weer op. Even leek het gevaar geweken.

Maar enkele seconden later dook de drone alsnog naar beneden. Bewoners hoorden de explosie en zagen rook opstijgen. Toen Alexander samen met enkele anderen ging kijken, bleek een flatgebouw te zijn geraakt op enkele honderden meters afstand van The Holland House. In dit flatgebouw wonen ook meerdere mensen die wij de afgelopen jaren hebben geholpen en ondersteund.

Twee appartementen waren zwaar getroffen. In beide gezinnen zijn de ouders om het leven gekomen. Bij het eerste gezin blijven een jongen van zestien jaar en een meisje van zeven jaar achter. Bij het tweede gezin blijft een jongetje van acht jaar zonder ouders achter.

Alexander heeft direct contact gezocht met familieleden en vrienden van de getroffen gezinnen en hulp en ondersteuning aangeboden.

Het blijft moeilijk te bevatten hoe snel levens hier kunnen veranderen. De ene dag probeer je als gezin een normaal leven op te bouwen. De volgende dag zijn kinderen hun vader en moeder kwijt.
Het is hartverscheurend.

Ondanks alle ellende gaat het leven daar iedere dag verder.
Kinderen proberen zo goed mogelijk op te groeien. Families proberen telkens opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.

Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil blijven maken. Van een evacuatie uit frontgebied tot een warme maaltijd. Van een generator tot een veilige slaapplek. Van hulp aan grote gezinnen tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.
Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en blijft helpen.

Wilt u ons steunen? Klik dan hier.

Moderator / FOK!Fotograaf dinsdag 9 juni 2026 @ 16:24:18 #51

qltel

Meneer Rewimo

Foutje: Jaarmarkt in Budel is op zondag!

Lieve vrienden,

De jaarmarkt in Budel is zondag i.p.v. zaterdag

In de nieuwsbrief van afgelopen zondag had ik een flinke fout gemaakt en die willen we graag bij deze rechtzetten. Wij zijn komende zondag in Budel op de jaarmarkt met onze frietkraam van 12:00u tot 17:00u

Tijdens onze actie bepalen bezoekers zelf wat zij betalen voor hun friet of snacks. Sommigen geven helemaal niets (en dat mag ook), terwijl anderen soms zoveel betalen dat we ons even afvragen of ze misschien denken dat we kaviaar verkopen in plaats van friet.

Met dit concept willen wij op een laagdrempelige manier in contact komen met mensen in Nederland. Natuurlijk bakken we friet, maar ondertussen vertellen we ook over Oekraïne en wat wij daar dagelijks meemaken. Juist die persoonlijke ontmoetingen maken deze dagen voor ons zo bijzonder.

Franky en Coen op meer markten in het land
Zo staan we ook vrijdag 19 juni op de jaarmarkt in Nederweert van 12:00u tot 21:00u. Tijdens de jaarmarkt in Nederweert worden tevens tv-opnames gemaakt voor een nieuw seizoen van Patatje Hoop, dat in het najaar zal worden uitgezonden op RTL4 en RTL7.

S'avonds aan het einde van de grote en gezellige jaarmarkt in Nederweert vertrekken wij vanaf daar richting Oekraïne. Wilt u ons nog ontmoeten, een frietje komen eten, ons uitzwaaien voor vertrek of gewoon gezellig de jaarmarkt bezoeken dan bent u van harte welkom.

Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder.
Kinderen proberen zo goed mogelijk op te groeien. Families proberen telkens opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.

Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil blijven maken. Van een evacuatie uit frontgebied tot een warme maaltijd. Van een generator tot een veilige slaapplek. Van hulp aan grote gezinnen tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.
Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en blijft helpen.

Wilt u ons steunen? Klik dan onderaan deze pagina op de knop "Steunactie".
Voor vragen mag u altijd bellen met Franky:
06 81 01 32 22

Moderator / FOK!Fotograaf woensdag 10 juni 2026 @ 12:58:12 #52

qltel

Meneer Rewimo

En de Russen gaan verder met het vermoorden van zoveel mogelijk burgers in Oekraïne. Bewust een ziekenhuis met een raket beschieten. Ziek!

Bekijk deze YouTube-video

donderdag 11 juni 2026 @ 16:25:52 #53

camaron

De gevoelens van Franky zijn zo te begrijpen.
Deze twee heren doen hun uiterste best om mens en ook steeds vaker dier te helpen, en om hen heen wordt steeds meer verwoest, kost het nog steeds levens van zoveel onschuldige burgers, of in dit geval verplegend personeel van een ziekenhuis..
Ondanks de steun die zij telkens krijgen, met een onverzettelijk team achter deze mannen, ik snap dat het in je kop gaat zitten.

4+ jaar is verschrikkelijk lang voor de bevolking van Oekraine maar ook voor Franky en Coen. Zo vaak weg van huis, proberen te helpen en aan de andere kant zien wat er wordt afgebroken in het land.
Ik voel met hen mee.

'Please don't sit on my imaginaire friend'

Moderator / FOK!Fotograaf donderdag 11 juni 2026 @ 16:50:51 #54

qltel

Meneer Rewimo

Ik had het niet beter kunnen verwoorden @cameron. Ze zien al meer dan 4 jaar al die ellende om zich heen. Russen die bewust raketten afschieten op flats, restaurants, ziekenhuizen en andere publieke plaatsen. Ook gewoon een clusterbom neer laten komen op een kinderspeelplaats. Het is ziek, triest, bizar en nog andere woorden die ik hier beter niet kan uiten. Maar eigenlijk zijn er geen woorden voor de onmenselijke onmenselijkheid van de Russen.

Moderator / FOK!Fotograaf zaterdag 13 juni 2026 @ 21:33:58 #55

qltel

Meneer Rewimo

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 14 juni 2026 @ 11:09:40 #56

qltel

Meneer Rewimo

Nog 5 dagen dan gaan we weer naar Oekraïne

Lieve vrienden,
Over vijf dagen vertrekken we weer naar Oekraïne.
Tot die tijd staan we nog op twee jaarmarkten, laden we hulpgoederen, regelen we de laatste voorbereidingen en proberen we alles op tijd af te krijgen.

Ondertussen is ook de tweede kindervakantie alweer nagenoeg gegarandeerd. Daar zijn we ontzettend blij mee. In deze nieuwsbrief praten we jullie weer bij over alles waar we de afgelopen week mee bezig zijn geweest en wat er de komende weken op het programma staat.

Vandaag in Budel en vrijdag in Nederweert
Vandaag staan wij met onze frietwagen op de jaarmarkt in Budel en komende vrijdag op de jaarmarkt in Nederweert. Bezoekers van de jaarmarkten kunnen niet alleen een frietje halen, maar ook kennismaken met ons verhaal en werk. Tijdens beide evenementen mag iedereen volledig zelf bepalen wat zij willen betalen voor hun portie friet. Of iemand nu €0,50 betaalt, €5, €10 of helemaal niets: iedereen is welkom.

Met dit speciale concept willen wij niet alleen friet bakken, maar vooral ook in contact komen met mensen en aandacht vragen voor de situatie in Oekraïne. Vaak ontstaan tijdens dit soort dagen de mooiste gesprekken.
Vandaag zijn wij vanaf 12.00 uur aanwezig op de jaarmarkt in Budel.

Komende vrijdag volgt een grotere editie tijdens de jaarmarkt in Nederweert (12:00u tot 21:00u). Tijdens deze markt worden namelijk ook opnames gemaakt voor het nieuwe seizoen van onze RTL4-serie Patatje Hoop.
Daarnaast kunnen bezoekers in Nederweert via een virtual reality-bril 360 graden beelden bekijken van onze werkzaamheden in Oekraïne en zo een indrukwekkend kijkje krijgen in de realiteit van het leven dichtbij het front.

In Nederweert zijn ook Harry, Kelly en Sjoerd aanwezig. Aan het einde van de markt vertrekken wij namelijk samen met Kelly en Sjoerd direct richting Oekraïne voor onze volgende hulpreis.

Woont u in de buurt van Budel of Nederweert? Kom dan vooral even langs voor een praatje, een frietje of gewoon om kennis te maken. Wij kijken ernaar uit u te ontmoeten.

Ongelofelijk veel steun: extra vakantie ook al bijna vol
Vorige week vertelden wij jullie al over het enorme succes van onze vakantie-actie voor Oekraïense kinderen.
Ons oorspronkelijke plan was om deze zomer één vakantie in de Karpaten te organiseren voor ongeveer 60 kinderen uit de zwaarst getroffen gebieden van Oekraïne. Kinderen die al jaren leven met luchtalarmen, beschietingen en onzekerheid.

Maar dankzij jullie steun gebeurde er iets bijzonders.
Er kwamen zoveel donaties van precies €390 binnen, het bedrag dat nodig is om één kind volledig mee op vakantie te laten gaan, dat we niet alleen voldoende geld inzamelden voor het maximale aantal kinderen tijdens de eerste vakantie, maar zelfs nog meer.
Daarom hadden wij besloten om eind augustus een tweede kinder-zomervakantie te organiseren.

Ook voor deze tweede vakantie is de afgelopen week weer massaal gedoneerd. Inmiddels zijn we al een heel eind op weg om ook deze vakantie mogelijk te maken.

Alle donateurs willen wij hiervoor ontzettend bedanken. Dankzij jullie kunnen tientallen extra kinderen straks even ontsnappen aan de oorlog en gewoon weer kind zijn.
En zoals beloofd ontvangt iedere donateur na afloop een persoonlijk aandenken van één van de kinderen die dankzij deze actie mee op vakantie kon.

6 Sprinters vol met goederen naar Vught gebracht
Over 5 dagen gaan we alweer naar Oekraïne. Zoals altijd betekent dat: hulpgoederen inzamelen, transporten regelen, documenten in orde maken en zorgen dat alles op tijd op de juiste plek terechtkomt.

Op 23 juni, als wij al in Oekraïne zijn, vertrekt er vanuit Vught opnieuw een volle vrachtwagen met hulpgoederen naar The Holland House in Dnipro. Natuurlijk willen wij ervoor zorgen dat er zoveel mogelijk bruikbare goederen aan boord gaan. Daarom hebben wij de afgelopen dagen maar liefst zes volle busladingen vanuit ons magazijn in Helmond naar onze vrienden van Hulp voor Oekraïne in Vught gebracht. De bussen zaten vol met levensmiddelen, hygiëneproducten, medische goederen, nieuwe schoenen en dierenvoer.

Dankzij deze gezamenlijke inspanning vertrekt er straks weer een vrachtwagen met 33 pallets hulpgoederen richting Oekraïne. Het mooie is dat de vrachtwagen aankomt terwijl wij zelf ook in Oekraïne zijn. Een deel van de goederen kunnen we daardoor direct uitdelen in Dnipro, Zaporizja en de Donbas aan mensen die de hulp het hardst nodig hebben.

Vrijdag weer naar Oekraïne
Aanstaande vrijdag vertrekken wij vanuit Nederweert opnieuw naar Oekraïne. We zijn ongeveer drie weken onderweg en ook deze reis staat weer volledig in het teken van hulp verlenen, friet bakken en nog veel meer bijzondere acties. Deze keer gaat Kelly, mijn dochter, opnieuw mee. We moeten haar misschien af en toe een beetje afremmen, want ze is nog gekker dan haar vader.

Ook Sjoerd reist met ons mee. Sjoerd is de drijvende kracht achter Stichting Hulp voor Oekraïne in Vught. Wij werken al geruime tijd nauw samen en zij zijn voor ons een belangrijke schakel geworden. Tijdens deze reis zal Sjoerd persoonlijk kennismaken met onze mensen in Dnipro die de hulpgoederen verdelen onder mensen die de hulp het hardst nodig hebben. Ook zal hij met eigen ogen kunnen zien waar de goederen uiteindelijk terechtkomen.

Wat gaan we deze reis doen?
Eén van de eerste gezinnen die we gaan bezoeken is een gezin met tien kinderen, waaronder een invalide meisje. Eerlijk gezegd vinden wij dat we voor deze familie nog veel te weinig hebben gedaan. De woning kun je eigenlijk geen woning noemen en daar gaan we aan werken.

Ze hebben een meisje met een lichamelijke beperking in een rolstoel. De vloer in de woning is niet egaal en buiten is het nog lastiger. Ze wordt met haar rolstoel ergens neergezet en kan vervolgens nergens zelfstandig naartoe. Daar willen wij verandering in brengen.

We willen ervoor zorgen dat zowel binnen als buiten de woning goede toegankelijke paden komen. Ook hopen wij deze week een geschikte elektrische rolstoel voor haar aan te schaffen zodat zij veel zelfstandiger wordt en niet meer voor alles afhankelijk is van anderen.

Ook gaan we terug naar het bijzondere 4+4-gezin. Een gezin dat zelf vier kinderen had, maar tijdens hun vlucht nog eens vier kinderen adopteerde nadat hun moeder was overleden. De afgelopen maanden is er samen met lokale vakmensen hard gewerkt aan hun woning. We kijken er enorm naar uit om te zien hoe het gezin het maakt.

Verder staan er weer frietacties gepland op verschillende locaties. Deze keer nemen we ook iets nieuws mee: crispy apple fries. Heerlijke appelpartjes in een krokant laagje met een vleugje kaneel. Wij vermoeden dat dit wel eens een grote hit zou kunnen worden bij de kinderen.

Daarnaast bezoeken we een weeshuis in de omgeving van Kyiv, ouderen in het frontgebied, The Holland House in Dnipro en natuurlijk ook Holland House 2 waar de eerste werkzaamheden inmiddels zijn begonnen.

Misschien gaan we mensen evacueren vanuit het frontgebied en gaan we een dag mee met militairen tijdens een bijzondere actie. Verder bezoeken we een dierenopvang waar onze mensen bezig zijn met verschillende verbeteringen zodat de omstandigheden voor de dieren stap voor stap beter worden.

Als geweldige afsluiting van onze reis gaan we naar de Karpaten, waar op dat moment onze kindervakantie in volle gang is. Daar kijken we misschien nog wel het meest naar uit. We weten inmiddels hoeveel deze vakanties betekenen voor de kinderen. Even geen luchtalarmen, geen oorlog en geen zorgen, maar gewoon plezier maken met leeftijdsgenootjes. Dat is het mooiste werk dat we mogen doen.

Gebombardeerd ziekenhuis gewoon weer open (video)
Tijdens onze vorige reis kwamen we in Zaporizja langs een ziekenhuis dat door een raketaanval zwaar werd getroffen.

Wie haalt het in zijn hoofd om een ziekenhuis te bombarderen?

Een groot deel van het gebouw werd verwoest. Ramen verdwenen, muren werden weggeblazen en vier verpleegsters kwamen om het leven. Je zou verwachten dat zo'n ziekenhuis zijn deuren voorgoed zou sluiten. Maar niets blijkt minder waar.

Na een korte sluiting voor herstelwerkzaamheden worden er alweer levens gered in het deel van het gebouw dat nog overeind staat. Zelfs het kleine restaurantje in hetzelfde pand is door de eigenaar en het personeel alweer opgeknapt en gewoon open.

Hoe groot de klap ook is, mensen blijven doorgaan.
Buiten het ziekenhuis hangt een plaquette met de foto's van de vier omgekomen verpleegsters. Een stille herinnering aan de prijs die ook zorgverleners in deze oorlog betalen.

Het blijft ons verbazen hoeveel veerkracht de Oekraïense bevolking heeft. Wat er ook gebeurt, ze zetten hun schouders eronder en gaan verder. Iedere dag opnieuw.

Even geen oorlog, maar friet en gezelligheid voor deze kinderen (Nieuwe video).
Tijdens onze vorige reis stonden we opnieuw op een grote locatie bij een school in de buurt van Pavlohrad, tussen Dnipro en de poort van de Donbas. Terwijl veel kinderen in Oost-Oekraïne inmiddels online les krijgen, is deze school nog gewoon open. Doordeweeks zitten de kinderen hier in de klas, maar tijdens luchtalarmen verplaatsen de lessen zich naar de kelders.

Nu was het zondag, dus iedereen was vrij. En dat merkten we meteen, want het terrein liep al snel behoorlijk vol.
Omdat we wisten dat er veel kleine kinderen zouden zijn, hadden we opnieuw twee entertainers meegenomen. De vorige keer was dat een groot succes en ook nu bleek het weer een schot in de roos. Sommige kinderen waren zó druk met spelen, lachen en meedoen dat ze bijna vergaten dat ze ook nog een frietje konden halen.
Uiteindelijk denken we dat iedereen een frietje en een snack heeft gekregen. En misschien nog wel belangrijker: voor even was er gewoon plezier, drukte en kindergelach.
Precies waarvoor we dit blijven doen.

Tv-seizoen voorbij, maar Patatje Hoop gaat door
Het derde seizoen van Franky en Coen's Patatje Hoop zit er helaas alweer op. De afgelopen weken hebben duizenden kijkers kunnen meekijken met onze werkzaamheden in Oekraïne, Nederland en The Holland House.

Voor iedereen die afleveringen heeft gemist, is er goed nieuws. Alle acht afleveringen worden de komende weken opnieuw uitgezonden op RTL4. De herhalingen zijn iedere zaterdag om 15.28 uur te zien.

Gepantserde auto update
Het is ons nog niet gelukt om Brutus, onze speciale gepantserde auto, naar Oekraïne te sturen. Er zijn wat complicaties ontstaan, maar ons is verzekerd dat dit op korte termijn wordt opgelost Tot die tijd zullen we voor evacuaties gebruik moeten maken van een leenauto.
Wordt vervolgd...

Speciale dronedetector binnen
Yes!! Hij is binnen. Onze nieuwe dronedetector: de Dzyga.
Tijdens de droneaanval waarbij Alyona en Zhenya om het leven kwamen, zijn wij ook onze vorige speciale dronedetector kwijtgeraakt. Na zes maanden wachten waren wij eindelijk aan de beurt. Daarom zijn we ontzettend blij dat we nu weer over een nieuw apparaat beschikken.
Waarom zijn we hier zo enthousiast over?

Stel je voor dat er een vijandelijke drone rondvliegt die op zoek is naar voertuigen, militairen of hulpverleners. Zo'n drone stuurt voortdurend videobeelden naar de bestuurder.
Onze Dzyga luistert en kijkt als het ware mee. Zodra er een drone in de buurt komt, begint het apparaat te waarschuwen.

Maar het bijzondere is dat we niet alleen horen dát er een drone is. We kunnen ook live meekijken met de beelden die de dronebestuurder ziet. De bestuurder zelf ziet gewoon zijn beelden, maar op het schermpje van onze Dzyga zien wij tegelijkertijd exact hetzelfde.
Met andere woorden: wij kijken letterlijk door de ogen van de drone.

We zien precies waar de drone vliegt en, heel belangrijk: we kunnen direct zien of de dronebestuurder onze auto of ons team al in het vizier heeft en naar ons kijkt. Omdat het apparaatje zelf geen signalen uitzendt, blijft het onzichtbaar voor de vijand.

Voor ons is het een soort combinatie van een alarmsysteem en een extra paar ogen in de lucht.
We zijn er ontzettend blij mee.

Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder.
Kinderen proberen zo goed mogelijk op te groeien. Families proberen telkens opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.

Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil blijven maken. Van een evacuatie uit frontgebied tot een warme maaltijd. Van een generator tot een veilige slaapplek. Van hulp aan grote gezinnen tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.
Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en blijft helpen.

Wilt u ons steunen? Klik dan hier.
Voor vragen mag u altijd bellen met Franky:
06 81 01 32 22

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 14 juni 2026 @ 11:13:53 #57

qltel

Meneer Rewimo

Mocht je twijfelen om 390 euro over te maken voor de vakantie van die kinderen, bekijk dan deze video's.

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Wij hebben onze bijdrage geleverd.

Moderator / FOK!Fotograaf donderdag 18 juni 2026 @ 11:54:06 #58

qltel

Meneer Rewimo

En weer een nieuwe video.

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zaterdag 20 juni 2026 @ 16:21:13 #59

qltel

Meneer Rewimo

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 21 juni 2026 @ 07:07:44 #60

qltel

Meneer Rewimo

Vanaf jaarmarkt rechtstreeks naar de oorlog

Lieve vrienden,
Wij zijn alweer onderweg in Oekraïne.
Enkele dagen geleden stonden we nog friet te bakken op evenementen in Budel en Nederweert. Direct daarna zaten we in de auto richting het oosten. De overgang van gezelligheid naar de realiteit van Oekraïne blijft iedere keer weer bijzonder.

Franky en Coen waren met de frietwagen on tour
Afgelopen vrijdag stonden we op de jaarmarkt in Nederweert. Ondanks de warmte was het de hele dag gezellig druk. Naast Coen en mijzelf waren ook Kelly, Sjoerd en cameraman Paul van de partij. Harry stond met Tommy in de frietwagen om de friet te verzorgen.Terwijl Harry de friet bakte, deelden Coen en ik uit en maakten we een praatje met bezoekers.

Zoals inmiddels gebruikelijk bij ons mocht iedereen zelf bepalen wat hij of zij wilde betalen voor een frietje of snack. Sommigen gaven niets, anderen juist extra veel.

Paul maakte opnames voor Patatje Hoop, maar had ook de virtual reality bril meegenomen. Met deze virtual reality bril konden bezoekers onze werkzaamheden in Oekraïne beleven aan de hand van 360 graden beelden. Je loopt als het ware tussen ons in Oekraïne en kunt volledig om je heen kijken, alsof je er zelf bij bent. ook een groepje kinderen uit groep acht vonden het heel interessant.

Ze hadden bij ons ieder een portie friet gekocht en meer betaald dan wat ze bij een snackbar zouden betalen (Dat mochten ze van hun ouders). De meisjes wisten heel goed uit te leggen waarom ze de friet extra dik betaalden en vertelden ook dat ze het op school vaak hadden over de situatie in Oekraïne.

Organiseert u zelf een evenement of feestje en lijkt het u leuk dat wij langskomen met onze frietwagen? Kijk dan eens op frietmeteenmissie.nl.

Vertrek vanaf Nederweert naar Oekraïne
De jaarmarkt in Nederweert duurde tot 21.00 uur. Aan het einde van de markt vertrokken wij richting Oekraïne. Terwijl Harry de laatste frietjes nog uitdeelde, stapten Kelly, Sjoerd, Coen en ik in de auto's voor de lange rit naar het oosten.

Cameraman Paul vloog een dag later naar Krakau, waar hij zich bij ons voegde. Op het moment dat u deze nieuwsbrief leest zijn we waarschijnlijk alweer ergens in Oekraïne. Natuurlijk nemen we ook deze keer weer veel goederen mee. Niet alleen friet en duizenden snacks, maar ook hardnodige hulpgoederen.

Speciaal voor de kinderen hebben we een grote hoeveelheid snoep bij ons. Daarnaast hebben we ook 160 dozen Franse worsten bij van Monsieur Saucisson (Meneer Worst). Zoals jullie inmiddels weten houden wij zelf ook wel van lekker eten. We kunnen daarom niet garanderen dat alle worsten in Dnipro zullen aankomen.

Beide kindervakanties volledig gefinancierd
Fantastisch nieuws!
Dankzij de enorme steun van jullie, de lezers van onze nieuwsbrieven, zijn inmiddels beide kindervakanties volledig gefinancierd.

Dat betekent dat deze zomer tientallen kinderen uit oorlogsgebieden zoals Cherson, Zaporizja en de Donbas even kunnen ontsnappen aan luchtalarmen, bombardementen en de dagelijkse stress van de oorlog.

Wij vinden het heel bijzonder dat dit mogelijk is gemaakt door de vele bijdragen van mensen die onze verhalen volgen. Zonder jullie was dit simpelweg niet gelukt.
Natuurlijk nemen we jullie tijdens beide vakanties mee achter de schermen. We zullen veel foto's en video's maken zodat jullie kunnen zien wat jullie steun mogelijk heeft gemaakt.

Namens alle kinderen: ontzettend bedankt.

The Holland House 2
Vandaag slapen we in Ternopil en morgen bezoeken we opnieuw ons nieuwe Holland House 2. Op deze locatie zijn inmiddels de eerste werkzaamheden begonnen. In gebouw 1 zijn de sloopwerkzaamheden gestart zodat de heropbouw kan beginnen. Ook de keuken in het centrale eetgebouw staat op de planning en zal binnen enkele weken worden aangepakt.

Gebouw 2 verkeert nog niet in ideale staat, maar is wel al direct bruikbaar. Zodra de keuken provisorisch gereed is kunnen de eerste gasten hun intrek nemen. We hopen dat dit al voor eind volgende maand mogelijk zal zijn.

Dat betekent overigens niet dat het project dan klaar is. Integendeel. Op het moment dat de eerste bewoners arriveren zal er tegelijkertijd nog volop worden verbouwd. Het is bovendien lastig om voldoende werklieden te vinden omdat veel jongere mannen zijn opgeroepen voor militaire dienst. De komende maanden worden daarom spannend, druk en waarschijnlijk ook behoorlijk chaotisch. Het totale project zal geruime tijd in beslag nemen, afhankelijk van het aantal bouwvakkers dat beschikbaar is en natuurlijk van onze financiële situatie.

Maar we kijken er enorm naar uit om deze locatie stap voor stap uit te bouwen tot een volwaardig opvangcentrum. We weten uit ervaring hoe zo'n traject verloopt. Toen we begonnen met The Holland House 1 konden we ons ook nauwelijks voorstellen hoe het er een jaar later uit zou zien.

Terreinwinst aan het front, toch verslechterde situatie
In Nederland lezen we regelmatig over terreinwinst die Oekraïne boekt aan het front. Dat is natuurlijk positief nieuws.

Tegelijkertijd merken wij dat de situatie voor gewone burgers in veel gebieden juist verder verslechtert.
Vooral het aantal drones neemt enorm toe. Niet alleen aan het front, maar ook ver daarachter. Plaatsen die vroeger relatief veilig waren krijgen nu steeds vaker te maken met zware aanvallen.

Dnipro is daar een typisch voorbeeld van. Vrijwel dagelijks zijn er luchtalarmen en aanvallen met lange-afstands drones. Daarnaast vinden er regelmatig extra grote aanvallen plaats waarbij tientallen Shaheds en raketten worden ingezet. Helaas hoor je daar in Nederland nog maar weinig over. Terwijl het voor de mensen die daar wonen inmiddels een verschrikkelijk onderdeel van het dagelijks leven is geworden.

Over twee dagen weer een volle vrachtwagen
Ondanks dat we de afgelopen maand samen met onze vrienden in Vught al twee vrachtwagens met hulpgoederen naar Dnipro hebben gestuurd, vertrekt er komende dinsdag opnieuw een volle trailer vanuit Vught richting Oekraïne.

In de trailer zitten onder andere houdbare voedingsmiddelen, hygiëneproducten, generatoren, dierenvoer en medische goederen. Ook gaan er door ons geproduceerde, levensreddende tourniquets mee.
Daarnaast hebben de dames in Vught samen met Sjoerd vele bananendozen gevuld met complete voedsel- en verrassingspakketten.

De vrachtwagen zal ongeveer tegelijk met ons in Dnipro aankomen. Nadat alles is gelost gaan wij samen met Sjoerd een groot deel van de goederen persoonlijk uitdelen aan hulpbehoevenden dicht bij het front.

Supergrote generator voor humanitaire hulp (video)
Een generator van maar liefst 150 kilowatt werd vanuit Nederland via The Holland House in Dnipro naar Kharkiv gebracht.

De generator is bestemd voor een kantine en opwarmingsplek waar dagelijks meer dan duizend mensen een warme maaltijd krijgen. Tijdens stroomuitval zorgt de installatie ervoor dat de keuken kan blijven draaien en in de winter kan ook de verwarming voor honderden mensen worden ondersteund.

Het vervoeren en plaatsen van zo'n enorm apparaat is geen eenvoudige klus. Gelukkig kregen we hulp van bevriende militairen, die het transport van Dnipro naar Kharkiv op zich namen.
Onder de knop "Video's" onderaan deze nieuwsbrief kunt u de video bekijken. Het is de tweede video in het overzicht.

We willen meer doen voor gezin met gehandicapt kind
Afgelopen reis hielpen we meerdere families waaronder ook een gezin met tien kinderen. De vader kan door medische problemen nauwelijks werken. De familie ontvangt geen uitkering en moet rondkomen van minder dan €100 per maand die zij ontvangen vanwege de handicap van hun dochtertje.

Tijdens ons bezoek hebben we de familie veel goederen gegeven en ook wat financiële steun. Toch gingen we met een onbevredigd gevoel weg. Bij nader inzien vonden we dat we voor dit gezin te weinig hadden gedaan.
Daarom gaan we deze reis terug.

We willen ook dit huisje opknappen en de familie een koelkast en vriezer schenken. Maar het belangrijkste project wordt de vloer. Zowel binnen als buiten is de ondergrond zo ongelijk dat het meisje zich zelfs met hulp, nauwelijks met haar rolstoel kan verplaatsen.

Ons doel is om de vloer binnen en buiten te egaliseren en haar daarnaast een elektrische rolstoel te schenken. Dankzij een medisch steunpunt hebben we inmiddels een geschikte rolstoel gekregen die ook buiten gebruikt kan worden.

Voor veel mensen lijkt dat misschien iets kleins. Maar voor haar zou het betekenen dat ze voor het eerst zelfstandig kan bewegen. Dat zou haar leven compleet kunnen veranderen. We kunnen haast niet wachten om de familie opnieuw te bezoeken.

Postume onderscheiding voor Alyona en Zhenya
(Heftige video)
Het meest emotionele moment van onze vorige reis was zonder twijfel de uitreiking van de onderscheidingen die president Zelensky postuum heeft toegekend aan Alyona en Zhenya. Onder de aanwezigen waren veel collega journalisten onderwie medewerkers van verschillende televisiezenders waaronder ook van Freedom TV waar Alyona en Zhenya voor werkten.

De medailles werden uit naam van president Zelenski uitgereikt door de minister van Cultuur en namens de familie in ontvangst genomen door eregast Alexander.

Zowel Alexander alsook ik hebben tijdens de plechtigheid het woord gevoerd en gesproken over de bijzondere mensen die Alyona en Zhenya waren en het werk dat zij voor Oekraïne hebben verricht.

Voor ons was dit een bijzonder maar ook zeer emotioneel moment. Het viel ons heel zwaar en we konden onze woorden niet zonder tranen uitspreken. Deze medailles en andere onderscheidingen kunnen onze vrienden niet terugbrengen maar ze geven wel aan hoeveel zij voor anderen hebben betekend.

Als er echt een hemel bestaat dan zijn ze daar samen en hebben ze vanaf daar gezien hoe erg ze door anderen worden gemist. Voor mij persoonlijk geld dat ik nog nooit in mijn leven zo’n pijn heb gevoeld. Maar ondanks de pijn zal ik namens hen doorgaan tot het einde.

Wie de beelden wil bekijken, ze staan in het vorige bericht.

Wat gaan we deze reis doen?
Komende weken staan er weer heel veel verschillende werkzaamheden op de planning.
We gaan naar The Holland House 2.0, waar de verbouwing inmiddels is begonnen. Daarnaast brengen we hulpgoederen naar Dnipro, Zaporizja en de Donbas en bezoeken we verschillende gezinnen die onze steun hard kunnen gebruiken.

Ook hopen we opnieuw frietacties te organiseren, opvanglocaties en een ziekenhuis te bezoeken. Daarnaast gaan we terug naar verschillende arme gezinnen die we al langere tijd ondersteunen en brengen we bezoeken aan een aantal dierenopvanglocaties. En dat is lang niet alles.

Zoals altijd weten we uit ervaring dat geen enkele reis precies verloopt zoals gepland. Vaak komen er onderweg nieuwe hulpvragen, noodsituaties of onverwachte ontwikkelingen op ons pad.

Laatste voorbereidingen voor de eerste kindervakantie Volgende week gaat de eerste van maar liefst twee kindervakanties beginnen. Deze kindervakantie organiseren is niet zo eenvoudig. Vooral de reis zelf is een flinke uitdaging. Vanuit Cherson en Zaporizja rijden helemaal geen treinen meer en naar Dnipro mogen kinderen (vanwege het risico) niet meer met de trein reizen. Daarom hebben we verschillende bussen en begeleiders ingehuurd om de kinderen vanuit diverse locaties veilig naar het vertrekpunt van de trein te brengen.
Maar zodra de kinderen in de trein zitten, begint voor hen de echte vakantie.

Via onze video's, social media en de volgende nieuwsbrief houden we jullie natuurlijk op de hoogte.

Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder.
Kinderen proberen zo goed mogelijk op te groeien. Families proberen telkens opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.

Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil blijven maken. Van een evacuatie uit frontgebied tot een warme maaltijd. Van een generator tot een veilige slaapplek. Van hulp aan grote gezinnen tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.
Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en blijft helpen.

Wilt u ons steunen? Klik dan hier.

Moderator / FOK!Fotograaf woensdag 24 juni 2026 @ 15:30:41 #61

qltel

Meneer Rewimo

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 28 juni 2026 @ 07:10:58 #62

qltel

Meneer Rewimo

Ze dachten dat hij dood was
Van Holland House tot oog in oog met de vijand

Lieve vrienden,
Slechts ruim een week onderweg en we hebben alweer zoveel meegemaakt dat het onmogelijk is om alles in één nieuwsbrief te vertellen. Daarom nemen we u mee langs een aantal ontmoetingen en gebeurtenissen die de meeste indruk op ons maakten.

De vlag wappert op Holland House 2.0
Afgelopen maandag waren we opnieuw bij het nieuwe Holland House 2.0, tussen Ternopil en Chmelnytsky. Eigenlijk zagen we nu pas voor het eerst hoe mooi de locatie echt is. De vorige keer lag het hele terrein onder een dikke laag sneeuw. Nu zagen we een rustige plek aan het water, omringd door groen. Een plek waarvan we denken dat vooral ouderen hier straks weer rust kunnen vinden.

Nu alles definitief is, vonden we dat het tijd werd om onze Franky & Coen-vlag een mooie plek te geven. Kelly had daar een bijzonder idee voor: boven op de watertoren. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het beklimmen van die toren door Kelly nog spannender vond dan menig evacuatie aan het front.

De vlag hangt. Voor ons voelt dat als het officiële startsein van Holland House 2.0.

Nu is het tijd om de handen uit de mouwen te steken. Er moet nog ontzettend veel gebeuren. Heeft u ideeën, contacten of misschien bouwmaterialen die van pas kunnen komen? Dan horen wij dat natuurlijk heel graag.

De laatste eer voor vier militairen
Meestal werken we in Oost-Oekraïne, maar deze keer brachten we ook een overnachting door in Lviv. Dinsdag waren we daar uitgenodigd voor de militaire uitvaart van vier omgekomen militairen.

Het blijft indrukwekkend om te zien hoe groots en respectvol de Oekraïners afscheid nemen van hun militairen. Tijdens de rouwstoet stopt het verkeer, stappen mensen uit hun auto en knielen langs de route. Honderden mensen zijn aanwezig om de laatste eer te bewijzen. Ook de strijdmakkers van de omgekomen militairen begeleiden hen naar hun laatste rustplaats. Het raakt ons diep om dit te zien. Het is indrukwekkend maar vooral heel verdrietig.

Als je bij zo'n begrafenis bent dringt pas echt door dat achter ieder graf een gezin, een familie en een toekomst schuilgaan die nooit meer terugkomen.

In Lviv vindt bijna dagelijks zo'n grote militaire begrafenis plaats. De ene dag voor twee militairen, deze keer voor vier, maar regelmatig ook voor tien of zelfs vijftien. Dit laat zien hoeveel levens deze oorlog nog iedere dag eist.

Iedereen helpt mee
Dinsdagmiddag brachten we een bezoek aan een bijzondere plek in Lviv. In de centrale bibliotheek zaten vrijwilligers camouflage-netten te knopen. Wat ons vooral opviel, was wie er aan het werk waren. Veel ouderen en ook mensen met een lichamelijke beperking zetten zich daar iedere dag in om militairen en burgers aan het front te helpen.

Camouflage-netten zijn van groot belang. Ze worden gebruikt om militaire posities en voertuigen aan het zicht van drones te onttrekken. Ook burgers die dicht bij het front wonen gebruiken ze soms om hun auto of erf minder zichtbaar te maken.

We zeggen vaak dat bijna iedereen in Oekraïne op zijn eigen manier een bijdrage levert aan de verdediging van het land. Hier zagen we daar opnieuw een prachtig voorbeeld van. Tijdens onze open dag op 18 juli laten we zien hoe deze netten worden gemaakt. U kunt het niet alleen bekijken, maar ook zelf mee knopen.

Ze dachten dat Vladislav dood was
Afgelopen woensdag bezochten we Vladislav, een Oekraïense militair die anderhalf jaar geleden samen met zeven kameraden door Russische militairen gevangen werd genomen. Wat hij ons vertelde, was zonder twijfel het meest schokkende verhaal dat we deze reis hebben gehoord.

De acht militairen werden één voor één gemarteld. Op een manier die nauwelijks is voor te stellen. Vladislav moest toezien hoe zijn kameraden werden verminkt en vervolgens geëxecuteerd. Er werden tongen uitgesneden, oren afgesneden en zelfs ogen en geslachtsdelen verwijderd.
Als laatste was Vladislav zelf aan de beurt. Ook hij werd zwaar mishandeld. Een deel van zijn oor werd afgesneden en zijn keel werd doorgesneden. De Russen dachten dat hij dood was en gooiden hem samen met zijn omgekomen kameraden in een kuil.

Wonder boven wonder overleefde hij het. Zwaargewond wist hij uit de kuil te komen. Daarna kroop hij 5 dagen lang, stukje voor stukje terug naar de Oekraïense linies.

Vandaag leeft Vladislav nog steeds met de lichamelijke en mentale gevolgen van wat hij heeft meegemaakt. Het meest bijzondere vonden wij dat Vladislav niets liever wil dan terugkeren naar het leger en opnieuw naar het front gaan. Hij is echter definitief afgekeurd en dat valt hem zwaar.

Omdat hij geen inkomen meer heeft, hebben wij hem financieel kunnen ondersteunen. Daarnaast willen we hem graag betrekken bij onze humanitaire hulp. Hij wil niets liever dan zich weer nuttig maken voor zijn land.

Oog in oog met de vijand
Afgelopen donderdag waren wij uitgenodigd om een Oekraïense gevangenis te bezoeken waar Russische krijgsgevangenen verblijven.

Voor mij was het moeilijkste bezoek van deze reis tot nu toe. We hebben vrienden verloren in deze oorlog en aan de kant van mijn vrouw zijn familieleden vermist geraakt aan het front. Het is dus niet ondenkbaar dat ik oog in oog stond met iemand die betrokken is geweest bij deze misdaden. Dat besef maakte dit bezoek extra beladen.

Wat we aantroffen, verraste ons. De krijgsgevangenen hebben het er aanzienlijk beter dan de Russische militairen aan het front. Ze krijgen drie maaltijden per dag, kunnen sporten, werken en lopen niet dagelijks gevaar. Amnesty International bezoekt de Oekraïense krijgsgevangenissen regelmatig om te controleren of de Derde Geneefse Conventie, die de rechten van krijgsgevangenen beschermt, wordt nageleefd.

We mochten vrij door de gevangenis lopen en iedereen vragen stellen. De gevangenen mochten ook weigeren om met ons te praten, maar de velen wilden juist graag hun verhaal vertellen. We hoorden heel verschillende verhalen. Sommigen zeiden dat ze waren misleid en niet wisten dat ze naar het front in Oekraïne zouden worden gestuurd. Anderen gaven eerlijk toe dat ze voor het geld waren gekomen.

De meesten vertelden dat ze inmiddels anders over de oorlog denken. Maar we spraken ook een krijgsgevangene die er nog steeds van overtuigd was dat Oekraïne bij Rusland hoort. En dat rusland alle rechten heeft om in Oekraïne te bombarderen. Toen ik zei maar ook op burgers was zijn antwoord: Oorlog is oorlog. Toen ik hem vroeg of hij spijt had, antwoordde hij zonder aarzelen van niet. Hij staat volledig achter Putin en zei dat als hij uitgeruild word tegen Oekraïense militairen hij zich weer zou aanmelden voor het Russische leger.

Sommige gevangenen mochten naar huis bellen onder toezicht van ons en een militair.. Dat leverde emotionele momenten op voor hun families.

Toch merkte ik dat het voor mij onmogelijk was om echt medelijden te voelen. Misschien stond ik wel tegenover iemand die verantwoordelijk was voor de dood van vrienden of familie. Vooral tijdens het gesprek met de pro-Poetin-gevangene moest ik mijzelf beheersen. Achteraf zag ik de beelden terug en zag ik hoe ik, ondanks dat ik netjes en rustig te bleef, steeds roder werd van woede.

Terug uit bezet gebied
Gisteren bezochten we een kleine grensovergang tussen Wit-Rusland en Oekraïne, vlak bij Kovel. Het is de enige grensovergang tussen beide landen die nog open is en wel alleen voor voetgangers.

Vrijwel alle mensen die we daar zagen, kwamen uit door Rusland bezet gebied. Om hun vaderland Oekraïne te bereiken moeten zij eerst via Rusland naar Wit-Rusland reizen. Pas daarna kunnen ze lopend de grens met Oekraïne oversteken. De meesten dragen niet meer bij zich dan een paar tassen. Dat is alles wat ze nog bezitten. Maar zodra ze de grens oversteken, krijgen ze iets terug wat veel belangrijker is: hun vrijheid.

Natuurlijk hebben we ook hier verschillende mensen kunnen helpen met voedsel, kleding en andere noodzakelijke spullen. Voor deze mensen begint nu een nieuw hoofdstuk. Zonder huis, vaak zonder bezittingen, maar eindelijk weer in vrijheid.

We proberen onderweg zoveel mogelijk te filmen, zodat jullie kunnen zien wat wij zien. Van alles wat hierboven is beschreven hebben videobeelden gemaakt. Zoals jullie van ons gewend zijn zullen we die later ook met jullie delen.

Terugblik op onze vorige twee reizen (video)
Nu onze nieuwe reis door Oekraïne weer is begonnen, is het ook een mooi moment om terug te blikken op onze vorige twee reizen.

In deze compilatie ziet u hoe we honderden kinderen blij maakten met een frietactie, gezinnen en ouderen ondersteunden, dierenopvangcentra bezochten en hulp boden op plaatsen waar dat het hardst nodig was.
Maar u ziet ook de andere kant van Oekraïne. De militaire begraafplaats met duizenden graven. Het verlies van onze vrienden Zhenya en Alyona. En de verwoestingen die raketten en drones aanrichten in ziekenhuizen, appartementen en woonwijken.

Tegelijkertijd ziet u ook de ongelooflijke veerkracht van de Oekraïense bevolking. Mensen die, ondanks alles wat ze hebben meegemaakt, iedere dag weer opstaan en doorgaan.

De compilatie duurt slechts enkele minuten en geeft een indrukwekkend beeld van wat wij de afgelopen tijd in Oekraïne hebben meegemaakt.
Klik onderaan deze nieuwsbrief op “Video’s”. Het is dan de tweede video.

Nieuwe video: Kleine dierenopvang met een groot hart
Vandaag hebben we ook weer een nieuwe video geplaatst. Daarin nemen we u mee naar een kleine honden- en kattenopvang.

De omstandigheden waren er verre van ideaal. Niet omdat de mensen niet om de dieren geven, maar simpelweg omdat zij de enorme hoeveelheid werk nauwelijks nog aankunnen. Met heel weinig middelen proberen zij iedere dag weer voor tientallen dieren te zorgen.

Juist daarom zijn we achter de schermen begonnen om deze opvang stap voor stap te verbeteren. Tijdens deze reis gaan we opnieuw op bezoek om te zien wat er inmiddels is veranderd en om samen de volgende fase van de verbouwing te bespreken.
Druk op de knop “video’s” onderaan deze nieuwsbrief. Het is de eerste video die u dan ziet

Vijf honden in één bench
Nog nooit heeft een column van mij op social media zoveel reacties losgemaakt als de column van afgelopen week.
De aanleiding was een opmerking van iemand die beelden had gezien van onze evacuatie van honden uit het frontgebied. Zij vond het schandalig dat vijf honden tijdens een levensgevaarlijke evacuatie tijdelijk samen in één bench zaten.

Heeft u deze column nog niet gelezen? U kunt hem teruglezen op onze website of via onze socialmedia kanalen.

Open dag 18 juli
Hoewel wij op dit moment nog volop in Oekraïne aan het werk zijn, willen we u toch alvast herinneren aan onze volgende open dag en inzameldag op zaterdag 18 juli. U bent van harte welkom in Helmond voor een gratis frietje, een kop koffie en een kijkje achter de schermen van ons werk in Oekraïne. Uiteraard kunt u ook hulpgoederen meenemen voor onze volgende transporten.
Daarnaast laten we zien hoe camouflage-netten worden gemaakt en kunt u daar zelf aan meewerken.
De komende weken maken we het volledige programma bekend, maar zet 18 juli alvast in uw agenda. We hopen u dan te ontmoeten.

Komende week
Komende week reizen we verder richting Dnipro, Zaporizja en de Donbas. Daar staan opnieuw bezoeken aan gezinnen, militairen, opvanglocaties en andere humanitaire projecten op de planning. Zoals altijd weten we vooraf niet precies wat we zullen aantreffen. Eén ding weten we wel: er is nog ontzettend veel hulp nodig. Gelukkig kunnen we dankzij uw steun ook deze keer weer heel veel hulp brengen.

En.... vandaag begint de door jullie mogelijk gemaakte nieuwe kindervakantie in de karpaten. Wij gaan er aan het einde van de reis langs en houden jullie ook daarvan op de hoogte.

Via onze social media en de wekelijkse nieuwsbrief houden we u natuurlijk op de hoogte van alles wat we onderweg meemaken.

Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder.
Kinderen proberen zo goed mogelijk op te groeien. Families proberen telkens opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.

Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil blijven maken. Van een evacuatie uit frontgebied tot een warme maaltijd. Van een generator tot een veilige slaapplek. Van hulp aan grote gezinnen tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.
Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en blijft helpen.

Wilt u ons steunen? Klik dan hier
Voor vragen mag u altijd bellen met Franky:
06 81 01 32 22

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf donderdag 2 juli 2026 @ 13:20:31 #63

qltel

Meneer Rewimo

Weer een nieuwe video..

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zaterdag 4 juli 2026 @ 17:09:42 #64

qltel

Meneer Rewimo

En weer een nieuwe video. Opgelet, het is geen fijn verhaal.

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 5 juli 2026 @ 16:59:01 #65

qltel

Meneer Rewimo

Afgelopen maandag veranderde Dacha's leven.

Afgelopen maandag veranderde Dacha's leven.

Lieve vrienden,
De ene reis maakt meer indruk dan de andere. Deze zullen we niet vergeten. Niet alleen door de raketten, de verwoestingen en de verhalen die we hoorden, maar vooral door de mensen die we ontmoetten.

In deze nieuwsbrief nemen we jullie mee langs een aantal bijzondere momenten van de afgelopen week. Verhalen over hoop, verdriet, veerkracht en kleine wonderen die een wereld van verschil kunnen maken. Het zijn ontmoetingen die ons nog lang zullen bijblijven.

Terug bij het (nu verbouwde) huis in Samar
Enkele dagen geleden gingen we opnieuw op bezoek bij het gezin met acht kinderen in Samar. Tijdens ons vorige bezoek hadden we beloofd dat we hun woning zouden verbeteren. Eigenlijk was het nauwelijks een woning te noemen; het leek meer op een gammel schuurtje.

Toen we nu terugkwamen, zagen we direct hoeveel er inmiddels was veranderd. Het kapotte deel van het dak is gerepareerd, er hangt eindelijk een degelijke voordeur en de ongelijke vloer is geëgaliseerd. Ook de badkamer is bijna helemaal klaar en volledig betegeld. Hier komt ook een toilet zodat ze daar voor niet meer naar buiten hoeven. Daarnaast hebben we een koel-vriescombinatie en een fornuis geplaatst. En er komt binnenkort een klein keukentje

Tijdens ons vorige bezoek hadden we al geld gegeven voor een stapelbed, maar er bleek geen geld meer over te zijn voor matrassen. Ook dat hebben is nu opgelost, zodat de kinderen eindelijk fatsoenlijk kunnen slapen. Kortom Alexander heeft super werk geleverd!

Natuurlijk kwamen we niet met lege handen. We hadden snoep, kleding en schoenen voor de kinderen meegenomen en lieten voedselpakketten achter die speciaal voor hen waren samengesteld door een Nederlands gezin. Zij hadden in een aflevering van Patatje Hoop gezien hoe moeilijk dit gezin het heeft en wilden graag iets betekenen. Ook was er speelgoed en voor de meisjes cosmetica en parfum.

Namens het hele gezin: ontzettend bedankt voor jullie steun. Dankzij jullie hulp is hun huis niet alleen opgeknapt, maar voelt het ook steeds meer als een thuis.

Elektrische rolstoel voor Dacha
Ook gingen we terug naar het gezin met tien kinderen dat we tijdens onze vorige reis bezochten. We schrokken toen enorm van de armoede waarin zij leven, maar het meeste medelijden hadden we met Dacha, het grotendeels verlamde meisje van het gezin.

Dacha had wel een rolstoel, maar ze kon zichzelf niet verplaatsen. Ze bleef de hele dag op de plek waar iemand haar had neergezet, totdat iemand haar weer verplaatste. De vloer in huis is zo ongelijk dat rijden vrijwel onmogelijk is en ook buiten bestaat de tuin uit zand en kuilen. Zelfs het duwen van de rolstoel door een volwassene is een hele opgave. Daardoor bracht Dacha bijna de hele dag door op dezelfde plek.

Al voor deze reis hadden we besloten dat we haar wilden helpen. Daarom hebben we haar verrast met een elektrische rolstoel die ook over gras en zand kan rijden. Voor het eerst kan Dacha zelfstandig naar buiten en zelf door de straat rijden. We hebben zelden iemand zó gelukkig gezien. We zijn inmiddels best veel gewend en hebben al heel wat gezien, maar dit ontroerde ons echt.
Ik denk dat jullie, als jullie binnenkort de beelden zien, precies zullen begrijpen waarom dit ons zo diep raakte.

Ons oorspronkelijke plan was om ook de woning wat op te knappen en de vloer te egaliseren, zodat Dacha zich gemakkelijker binnen en buiten zou kunnen verplaatsen. Maar toen we de situatie beter bekeken, beseften we dat dit geen haalbare oplossing was. Er is geen keuken, geen toilet en geen badkamer. Eigenlijk is het niet meer dan een gammele schuur en de kinderen slapen op de grond.

Natuurlijk hebben we direct bedden en matrassen besteld, maar we willen verder gaan dan dat.
Daarom hebben we onze plannen aangepast. We gaan voor dit gezin op zoek naar een andere, meer geschikte woning en deze voor hen huren, zodat Dacha en haar familie eindelijk een veilige, comfortabele en waardige plek krijgen om te wonen.

We kijken er nu al naar uit om tijdens onze volgende reis het resultaat te zien.

Tankstation gebombardeerd
Onderweg terug naar Dnipro wilden we tanken bij een benzinestation waar we al vaker zijn gestopt. Toen we aankwamen, keken we elkaar verbaasd aan. Het tankstation was volledig verwoest.

Een dag eerder was het geraakt door een Russische Shahed-drone. Gelukkig was het luchtalarm op tijd afgegaan, waardoor iedereen het gebouw kon verlaten. Er viel geen dodelijk slachtoffer, maar één persoon raakte wel gewond.

Donderdag lazen we dat die dag maar liefst vijf tankstations in Dnipro door Russische aanvallen waren getroffen.

Het is heel bijzonder om te zien hoe Oekraïne telkens weer doorgaat. Terwijl op de ene plek de ravage nog zichtbaar is, zijn andere tankstations in de buurt gewoon geopend en gaat het dagelijkse leven, voor zover dat kan, weer verder.

Van vieze shelter naar een fijne plek voor de dieren
Eerder vertelden we over de dierenshelter waar de omstandigheden erg slecht waren. Het was er vies, vervallen en de verzorgers deden hun uiterste best, maar kwamen handen tekort om alles goed bij te houden.

De afgelopen maanden hebben Alexander en Igor met een team bewoners van ons Holland House daar enorm veel werk verzet. Er is anderhalve vrachtwagen vol puin en afval afgevoerd, twaalf nieuwe geïsoleerde hondenhokken gebouwd en boven de hokken zijn overkappingen geplaatst die de dieren beschermen tegen de zon, regen en sneeuw. Ook is er een afvoerput aangelegd, zodat het terrein veel gemakkelijker schoon te houden is.

Binnenkort krijgen de verzorgers bovendien twee dagen per week extra hulp. Daarmee wordt het een stuk makkelijker om alle dieren de aandacht en verzorging te geven die ze verdienen. Maar we zijn nog lang niet klaar. Ook de komende tijd willen we deze shelter verder verbeteren, zodat zowel de dieren als de verzorgers onder betere omstandigheden kunnen leven.

Natuurlijk hebben we ook deze keer weer een flinke hoeveelheid dierenvoer achtergelaten en de shelter financieel ondersteund. Dat konden we doen dankzij de steun van onze donateurs. Heel hartelijk dank daarvoor!

Ballistische raket treft Dnipro
We zaten rustig bij The Holland House toen ik op mijn telefoon een waarschuwing kregen voor een mogelijke ballistische aanval op Dnipro.

Ik vertelde het team dat er luchtalarm was voor ballistische dreiging. Slechts enkele seconden later hoorden we een enorme knal. Enkele uren later zijn we zelf gaan kijken. Een bedrijf waar men kunststof flessen maakt was zwaar getroffen. Bij de aanval kwamen zes burgers om het leven en raakten tientallen mensen gewond. Opnieuw bleek een burgerdoelwit te zijn geraakt. Helaas is dit, zoals we inmiddels gewend zijn, meer regel dan uitzondering.

Friet bakken... bijna onmogelijk
Deze week waren we uitgenodigd om friet te bakken in een wijk in de stad. We hadden vooraf goed uitgelegd dat we met een lange bus en een aanhanger zouden komen. Dat was volgens de organisatie geen enkel probleem. Op het pleintje was ruimte genoeg.

Alleen daar komen bleek een heel ander verhaal. Het pleintje was afgesloten met een hekwerk en er was slechts een kleine ingang, net breed genoeg voor een personenauto. Hoe we ook probeerden te manoeuvreren, het was onmogelijk om het plein te bereiken. Even leek het erop dat de hele frietactie niet door kon gaan.

Gelukkig schoten omwonenden direct te hulp. Samen maakten zij enkele parkeervakken vrij, zodat we de bus en aanhanger daar konden neerzetten. Vervolgens werd een veilige looproute afgezet, zodat de kinderen het pleintje konden bereiken.

Het werd uiteindelijk één van de gezelligste frietacties van deze reis. Er was muziek, entertainment, heel veel friet, snacks, frisdrank en natuurlijk snoep. We hadden mooie en bijzondere gesprekken met de kinderen en zagen hoe zij even alle zorgen konden vergeten.
Daar doen we het uiteindelijk voor.

55e vrachtwagen van Hulp voor Oekraïne aangekomen
Deze reis is ook Sjoerd van Hulpvooroekraine.nu met ons mee. Voor hem was één van de hoogtepunten de aankomst van de 55e vrachtwagen van Hulp voor Oekraïne in Dnipro. De laatste twaalf vrachtwagens hebben we samen gevuld.

Deze vrachtwagen zat vol met voedingsmiddelen, medische goederen, nieuwe schoenen, kleding, dierenvoer en hygiëneproducten. Net als de meeste eerdere transporten kwam ook deze vrachtwagen aan bij ons Holland House. Van daaruit worden de goederen verdeeld naar de plaatsen waar de nood het hoogst is.

Voor Sjoerd was het extra bijzonder om eindelijk de mensen te ontmoeten met wie hij al ruim een jaar samenwerkt. Tot nu toe kende hij hen vooral van telefoongesprekken en via onze tv-serie Patatje Hoop.

Eén van zijn wensen was om ook zelf hulpgoederen uit te delen aan gezinnen die het hard nodig hebben. Daarom ging hij met Dima op pad. Onderweg bezochten zij meerdere gezinnen en een straatarm kindertehuis met weeskinderen. Ook daar lieten zij hulpgoederen en een financiële bijdrage achter.

Toen Sjoerd die avond terugkwam, vertelde hij hoe groot de indruk was die dit bezoek op hem had gemaakt. Volgens hem heeft dit kindertehuis dringend meer steun nodig. We hebben hem daarom direct beloofd dat we het tehuis de komende tijd extra zullen gaan ondersteunen.

Camouflagenetten knopen (video)
Afgelopen woensdag hebben we een nieuwe video geplaatst met beelden van eerder deze reis. Hierin zie je hoe vrijwilligers van alle leeftijden, samen met mensen met een lichamelijke beperking, camouflagenetten knopen voor het Oekraïense leger.
Bijzonder is dat dit gebeurt in een bibliotheek, waar dagelijks tientallen mensen samenwerken om militairen en burgers aan het front te ondersteunen.

Benieuwd hoe zo'n camouflagenet wordt gemaakt? Tijdens onze open dag op zaterdag 18 juli kunt u het zelf ervaren. Vrijwilligers laten zien hoe het in zijn werk gaat en u kunt uiteraard ook zelf een stukje meehelpen.

Vladislavs heftige verhaal (nieuwe video)
Vorige week vertelden we het aangrijpende verhaal van Vladislav, de Oekraïense militair die samen met zeven andere soldaten door de Russen gevangen werd genomen.

Zijn kameraden werden op gruwelijke wijze mishandeld en vermoord. Ook Vladislav werd zwaar mishandeld. Er werd een stuk van zijn oor afgesneden en zijn keel werd doorgesneden. Daarna werd hij, samen met zijn omgekomen kameraden, in een kuil gegooid.
Wonder boven wonder overleefde hij. Zwaar gewond wist hij de Oekraïense linies te bereiken, waar zijn leven kon worden gered.

Een deel van ons indrukwekkende gesprek met Vladislav hebben we verwerkt in een nieuwe video, die vandaag online is verschenen. Wilt u zijn bijzondere en aangrijpende verhaal zelf zien en horen? Klik dan onderaan deze nieuwsbrief op de knop 'Video's'.

Kindervakantie in volle gang
Op het moment dat jullie dit lezen, liggen wij misschien wel aan het zwembad of wandelen we met de kinderen door de bergen. De kindervakantie is immers in volle gang en wij zijn er nu ook bij.

Afgelopen zondag kwamen de kinderen uit verschillende regio's aan in de Karpaten. Al snel ontstonden de eerste vriendschappen tussen kinderen die elkaar daarvoor nog nooit hadden ontmoet. Ze genieten zichtbaar van het heerlijke eten, het zwembad en alle activiteiten die zijn georganiseerd.

Eén van de absolute hoogtepunten is de bijna dagelijkse kinderdisco. De eerste avond waren veel kinderen nog verlegen, maar dat duurde niet lang. Inmiddels wordt er volop gedanst, gelachen en plezier gemaakt. Het is één groot feest.

Veel moeilijker voor ons zijn de heftige oorlogsverhalen die sommige kinderen ons vertellen. Velen van hen zijn tijdens deze oorlog wees geworden en hebben de meest verschrikkelijke dingen met eigen ogen gezien. Thuis kunnen veel van deze kinderen nauwelijks of niet naar buiten en leven zij iedere dag met het gevaar van nieuwe aanvallen. Daarover zullen we in een volgende nieuwsbrief meer vertellen.

Over een tijdje zit deze vakantie er weer op. Misschien is dat voor ons wel het moeilijkste moment van de hele reis. We zwaaien de kinderen uit, wetende dat zij teruggaan naar een omgeving waar de oorlog nog altijd dagelijks voelbaar is en raketten en drones levens blijven ontwrichten. Wat zouden we hen allemaal graag een toekomst zonder oorlog gunnen.
Eind augustus organiseren we opnieuw een kindervakantie voor zestig andere weeskinderen in hetzelfde hotel.

Open dag op 18 juli
Hoewel we op het moment dat jullie deze nieuwsbrief lezen nog in Oekraïne zijn, zijn de voorbereidingen voor onze volgende open dag alweer in volle gang.
Graag nodigen we jullie uit om op zaterdag 18 juli langs te komen bij ons in Helmond. Natuurlijk delen we weer gratis friet uit en laten we graag zien hoe het er achter de schermen van onze hulpverlening aan toegaat. Ook is er weer van alles te zien en te beleven voor jong en oud.

Daarnaast zamelen we opnieuw hulpgoederen in. Deze keer ligt de nadruk onder andere op dierenvoer. Dankzij jullie steun kunnen we inmiddels meerdere dierenopvangcentra helpen, maar de vraag blijft enorm. Alleen al bij onze shelter in Tsjerkasy gaat dagelijks zo'n 150 kilo dierenvoer doorheen.
Kunnen jullie iets missen? Dan zijn honden- en kattenvoer en andere hulpgoederen van harte welkom. Samen zorgen we ervoor dat ook deze dieren de zorg krijgen die ze verdienen.

We hopen jullie op zaterdag 18 juli te mogen ontmoeten aan de Nijverheidsweg 2D in Helmond. Jullie zijn van harte welkom tussen 10.00 en 17.00 uur.

Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder.
Kinderen proberen zo goed mogelijk op te groeien. Families proberen telkens opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.

Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil blijven maken. Van een evacuatie uit frontgebied tot een warme maaltijd. Van een generator tot een veilige slaapplek. Van hulp aan grote gezinnen tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.
Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en blijft helpen.

Wilt u ons steunen? Klik dan hier.
Voor vragen mag u altijd bellen met Franky:
06 81 01 32 22

Moderator / FOK!Fotograaf woensdag 8 juli 2026 @ 12:18:11 #66

qltel

Meneer Rewimo

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 12 juli 2026 @ 17:20:51 #67

qltel

Meneer Rewimo

De Kindervakantie / open dag

Lieve vrienden,
We zijn inmiddels weer terug in Nederland, maar met onze gedachten zijn we nog regelmatig bij de kinderen die we enkele dagen geleden uitzwaaiden. Een week lang konden ze even ontsnappen aan de oorlog. Daarna stapten ze weer in de trein, terug naar hun eigen werkelijkheid.

In deze nieuwsbrief nemen we u mee langs een aantal bijzondere momenten van de afgelopen week. Mooie momenten, indrukwekkende ontmoetingen en een afscheid dat we niet snel zullen vergeten. In korte tijd hebben we ontzettend veel meegemaakt. De komende weken delen we de verhalen, ontmoetingen en gebeurtenissen stap voor stap via onze social media. Afgelopen dagen zijn de eerste nieuwe video’s online verschenen.

Dame verkoopt kruisbessen… dus gaan wij (achterstevoren) pingelen (nieuwe video)
Natuurlijk hebben Coen en ik ook deze reis weer volop gepingeld. Wij betalen namelijk nooit de vraagprijs. Op een klein marktje ontmoetten we een oudere vrouw die zelfgeplukte kruisbessen verkocht. Een zakje kostte 50 hryvnia, nog geen euro. Dat vonden wij niet goed want wij betalen nooit de vraagprijs.

Dus begonnen Coen, Kelly en ik te onderhandelen. Niet om de prijs omlaag te krijgen, maar juist omhoog.
Veel ouderen in Oekraïne proberen met wat fruit uit eigen tuin of spullen uit huis hun schamele pensioen aan te vullen. Vaak moeten zij rondkomen van slechts enkele tientjes per maand.

Het blijft één van de mooiste dingen die we tijdens onze reizen doen. Eerst de verbazing, daarna de glimlach en soms zelfs de tranen. En wij? Wij gingen naar huis met een zakje heerlijke kruisbessen én een herinnering die veel meer waard was.

Oplegger gekocht – wie wordt onze naamsponsor?
We sturen regelmatig vrachtwagens met hulpgoederen naar Oekraïne. Alleen de transportkosten zijn de afgelopen tijd enorm gestegen. Daarom hebben we onlangs voor een mooie prijs een grote oplegger kunnen aanschaffen. Die kunnen we bij onze opslag laden wanneer het ons uitkomt. Zodra hij vol is, huren we alleen nog een trekker. Meerdere chauffeurs hebben al aangeboden belangeloos voor ons naar Oekraïne te rijden.

Daardoor worden onze transporten veel goedkoper en blijft er meer geld over voor hulp in Oekraïne. Een extra voordeel is dat de oplegger is voorzien van een koelinstallatie. Daardoor kunnen we voortaan ook gekoelde goederen naar Oekraïne vervoeren.

De oplegger is aan de buitenkant helemaal wit en biedt volop ruimte voor bestickering. Daarom zoeken wij een bedrijf dat naamsponsor wil worden van onze transporten.
Bijvoorbeeld met een vermelding zoals:
"Hulpgoederen van Franky en Coen, mede mogelijk gemaakt door..."

Zo steunt u niet alleen Oekraïne, maar is uw bedrijfsnaam ook zichtbaar op een oplegger die regelmatig tussen Nederland en Oekraïne rijdt. Heeft u interesse of kent u een bedrijf dat dit zou willen? Neem dan gerust contact op met Franky.

De kindervakantie die veel te snel voorbij was
De showavond van de kindervakantie was misschien wel de mooiste van allemaal. De kinderen hadden zich dagenlang voorbereid op deze avond. In groepjes hadden ze dansen ingestudeerd, zangoptredens voorbereid en zelfs acrobatische acts bedacht. Er was serieus geoefend en dat was te zien. Het enthousiasme spatte ervan af. Wij hebben ontzettend genoten. Misschien nog wel net zo veel als de kinderen zelf.

Ook de kinderdisco's waren iedere avond weer een groot feest. Wat ons vooral opviel, was dat werkelijk alle kinderen meededen. Niemand bleef aan de kant staan. Dat was voor een groot deel te danken aan het fantastische team van Anastacia en Bogdan. Zij deden zelf minstens zo fanatiek mee als de kinderen en zorgden ervoor dat iedereen helemaal loskwam. Aan het einde van iedere avond was alle energie eruit, precies zoals het hoort tijdens een vakantie.

Een ander bijzonder moment was de uitreiking van de certificaten. Ieder kind kreeg een officieel bewijs van deelname aan het vakantiekamp én een speciaal herinnerings-T-shirt. Coen en ik mochten de certificaten en T-shirts uitreiken. Juist tijdens dat plechtige moment werd duidelijk hoeveel deze week voor de kinderen had betekend. Er werden regelmatig tranen weggepinkt. Niet alleen door de kinderen... ook Sjoerd hield het niet droog.

Bijzondere gesprekken met kinderen
Tijdens de kindervakantie hebben we uitgebreid gesproken met verschillende kinderen uit Kherson, Zaporizja en Dnipro. Kinderen die thuis bijna dagelijks te maken hebben met luchtalarm, raketten en drones.

We vroegen hoe hun leven er thuis uitziet. De antwoorden waren vaak ronduit schokkend. De antwoorden gingen over angst, schuilkelders, raketten en drones. Maar ook over ouders die waren omgekomen. Hier zou geen enkel kind mee moeten opgroeien.

Juist daarom vinden wij het belangrijk dat deze kinderen zelf aan het woord komen. De komende tijd zullen we verschillende van deze gesprekken op onze social media plaatsen. Niet omdat het makkelijke video's zijn om naar te kijken, maar omdat deze kinderen gehoord moeten worden.

In mijn column van afgelopen woensdag op onze social media vertelde ik het verhaal van Sascha van 12 uit Kherson (hij is nooit bang, zegt hij).

Tekeningen voor de donateurs
Tijdens de vakantie hebben alle kinderen één of meerdere tekeningen gemaakt. Niet zomaar een knutselwerkje, maar een persoonlijke herinnering aan een week waarin ze even kind konden zijn.
Alle tekeningen zijn inmiddels ingeseald en liggen nu bij ons klaar. Ze zijn bestemd voor de mensen die €390 hebben gedoneerd of nog gaat doneren en daarmee de vakantie van een kind mogelijk hebben gemaakt. Iedereen die hiervoor in aanmerking komt, ontvangt komende dagen een email. Wilt u deze alstublieft beantwoorden met uw adresgegevens? Dan zorgen wij ervoor dat ook u een tekening thuis ontvangt.

Welke tekening u krijgt, weten wij zelf ook niet. We stoppen ze allemaal in grote enveloppen, schudden deze goed door elkaar en versturen ze vervolgens. Zo blijft het voor iedereen een verrassing.

Snoep voor thuis
Natuurlijk kregen de kinderen tijdens de vakantie iedere dag heerlijk te eten. Toch wilden we ze ook nog iets extra's meegeven. Daarom mochten de kinderen vlak voor vertrek zoveel zakjes snoep uitzoeken als ze konden dragen.
Het was prachtig om die blije gezichten te zien. Het was niet bedoeld om onderweg op te eten, maar om thuis met broertjes, zusjes of ouders te delen. Een klein gebaar, maar wel één waarvan we weten dat het thuis voor veel blijdschap zal zorgen.

Het afscheid
Aan iedere mooie vakantie komt helaas een einde. Ook aan deze.
Dat afscheid viel zwaar. Niet alleen voor de kinderen, maar ook voor ons. Dagenlang hadden we gezien hoe kinderen die thuis dagelijks met de oorlog leven weer even onbezorgd konden lachen, spelen en genieten. Nu moesten ze weer terug.

Voordat de lange reis begon, reden we eerst naar Ivano-Frankivsk, waarvandaan later die dag de trein vertrok. Daar gingen de kinderen nog naar de bioscoop en als verrassing... naar McDonald's. Dat klinkt voor ons heel gewoon, maar voor deze kinderen was het een groot feest. In Kherson en Zaporizja zijn de McDonald's-restaurants al lang gesloten. Sommige kinderen waren er al jaren niet meer geweest. Het enthousiasme was dan ook geweldig om te zien. Daarna reden we naar het station. Daar begon het echte afscheid. De kinderen namen afscheid van ons, maar ook van de veilige omgeving waarin ze een week hadden mogen verblijven.

Toen de trein vertrok, beseften we opnieuw waarom deze vakanties zo belangrijk zijn. Voor de kinderen zat deze vakantie erop. Ze gingen terug naar een leven waarin luchtalarm, drones, raketten en oorlog weer onderdeel zijn van de dagelijkse werkelijkheid.

Maar steeds weer is daar die ene gedachte. Misschien zijn één of meer van deze kinderen er volgend jaar niet meer. Die gedachte maakt ons gek.

Nieuwe kindervakantie vanaf 28 augustus!
Gelukkig blijft het niet bij deze ene vakantie. Op 28 augustus vertrekt de volgende groep kinderen naar de Karpaten. Opnieuw mogen tientallen kinderen uit oorlogsgebieden een week lang even ontsnappen aan de dagelijkse realiteit van luchtalarm, drones en raketten.
Dat is alleen mogelijk dankzij de mensen die €390 hebben gedoneerd en daarmee de vakantie van één kind mogelijk hebben gemaakt. Dankzij jullie kunnen deze kinderen weer even lachen, spelen en gewoon kind zijn. Daar zijn we ontzettend dankbaar voor.

Tijdens deze tweede vakantie gaan we iets nieuws doen. Speciaal voor onze volgers maken we een Whatsapp-groep (of Telegram-groep) waarin we gedurende de hele week foto's, video's en updates delen. Zo kunt u de vakantie bijna van dichtbij meemaken. Binnenkort vertellen we hier meer over.

37 mannen durven de deur niet meer uit
Eerder bezochten we een opvanghuis voor dakloze mannen. Eerlijk gezegd hadden we toen vooraf onze vooroordelen. Waarom werken deze mannen niet? Waarom zorgen ze niet gewoon voor zichzelf?

Binnen zagen we een klein huis dat helemaal vol stond met stapelbedden. Twee mannen zaten in een rolstoel. Hun voeten waren afgelopen winter zo ernstig bevroren dat ze gedeeltelijk geamputeerd moesten worden. Een derde man zat op een stoel. Voor hem was zelfs nog geen rolstoel beschikbaar. Vrijwilligers van een kerk hadden hen van straat gehaald en medische hulp geregeld.

We vroegen hoe ze rondkwamen. Vrijwel niemand had een inkomen. Slechts twee mannen ontvingen nog geld. Waarom werken jullie niet? Er kwam geen duidelijk antwoord. Totdat ineens het kwartje viel. Toen we binnenkwamen, werd eerst de poort achter ons op slot gedaan. Daarna ging ook de voordeur op slot.

"Coen," zei ik, "deze mannen zijn bang."
Bang om naar buiten te gaan. Niet omdat ze niet willen werken, maar omdat ze vrezen opgepakt te worden en naar het front gestuurd te worden. Het zijn dienstweigeraars. Waarschijnlijk zijn hun bankrekeningen geblokkeerd en ontvangen de meesten geen uitkering meer. Daarom kiezen zij voor dit leven. Niet omdat ze opgesloten zitten, maar omdat ze de buitenwereld niet meer aandurven.

Wij gaan daar niet over oordelen. Iedereen heeft maar één leven. En eerlijk gezegd weet ik zelf ook niet welke keuze ik zou maken als Nederland in oorlog zou zijn.
Dus we oordeelden niet. We hielpen gewoon.
Bekijk de video via de knop 'Video's' onderaan deze nieuwsbrief. Het is de tweede video in het overzicht.

Noodhulp voor dieren
Deze week kregen we een noodoproep. Het voer was volledig op en er was geen geld meer om nieuw voer te kopen. Voor de vrijwilligers was dat een grote zorg, want de dieren zijn volledig afhankelijk van hun hulp.

Dankzij jullie donaties konden we direct in actie komen. We hebben een flinke hoeveelheid dierenvoer gebracht, een financiële bijdrage achtergelaten en afgesproken dat we de shelter ook de komende tijd blijven ondersteunen.
Namens de vrijwilligers, maar vooral namens de dieren: ontzettend bedankt!

Weer een dorp vol frietliefhebbers
Natuurlijk bleef het deze reis niet bij één frietactie. Enkele dagen geleden gingen we opnieuw op pad, dit keer naar een dorp waar al lange tijd geen evenement meer was georganiseerd.

Vrijwel het hele dorp liep uit. Kinderen, ouders en ouderen stonden al snel in de rij voor een verse portie friet met ketchup en mayonaise. Natuurlijk hadden we ook weer snacks en frisdrank meegenomen. Voor veel kinderen was deze middag veel meer dan alleen een frietje eten. Een groot deel van hen was met hun familie gevlucht uit nog gevaarlijkere gebieden in Oekraïne. Even konden ze spelen, lachen en andere kinderen ontmoeten. Gewoon een paar uur onbezorgd kind zijn.

Juist dat maakt deze frietacties voor ons zo bijzonder. Natuurlijk delen we friet uit, maar eigenlijk delen we hoop. Een paar uur gezelligheid, waarop de oorlog heel even naar de achtergrond verdwijnt.

Terug in Nederland, maar niet stilzitten
Na een reis van bijna drie weken zijn we inmiddels weer thuis. Even de koffers uitpakken, de was wegwerken en een twee dagen bijkomen... maar daarna gaat het werk gewoon weer verder.

De komende weken trekken we weer regelmatig met de frietwagen door Nederland. Wilt u ons boeken voor een bedrijfsfeest, open dag, braderie, evenement of familiedag? Dat kan natuurlijk ook. Met iedere boeking steunt u bovendien ons werk in Oekraïne. Meer informatie vindt u op frietmeteenmissie.nl.

Ondertussen zijn we ook alweer druk met de voorbereidingen voor onze volgende reis naar Oekraïne. Want al in augustus vertrekken we opnieuw. Daarnaast werken we verder aan Holland House 2.0 en organiseren we komende zaterdag alweer onze open dag.
Sommige mensen denken dat ons werk stopt zodra we weer in Nederland zijn. In werkelijkheid begint hier alweer de voorbereiding op de volgende reis. Ook vanuit Nederland maken we meer dan volle werkdagen voor de stichting.

Zaterdag weer open dag!
Komende zaterdag 18 juli openen we opnieuw de deuren van onze loods in Helmond voor onze open dag en inzameldag. Iedereen is welkom. Of u nu een kijkje achter de schermen wilt nemen, hulpgoederen wilt brengen of gewoon zin heeft in een praatje en een gratis portie friet, we ontmoeten u graag.

Zoals altijd is "Hans de medicijnman" weer aanwezig om overgebleven medicijnen in ontvangst te nemen. Natuurlijk draait ook de frietwagen weer op volle toeren en staat het hele team klaar om bezoekers te ontvangen.

Er is deze keer weer van alles te beleven. Zo kunt u met onze Virtual Reality-bril 360 graden-beelden bekijken van één van onze acties in Oekraïne, alsof u er zelf bij bent. Ook laten vrijwilligers zien hoe camouflagenetten worden gevlochten en kunt u daar, als u dat leuk vindt, zelf aan meewerken. Daarnaast is er live muziek en vertellen wij natuurlijk graag over onze werkzaamheden in Oekraïne.

Neemt u hulpgoederen mee? Op dit moment zijn we vooral op zoek naar medicijnen, houdbare voeding, hygiëneproducten, dierenvoer, generatoren, powerstations, smartphones, laptops, medische hulpmiddelen en babyproducten.
Vooral aan dierenvoer is op dit moment veel behoefte.

Praktische informatie:
Zaterdag 18 juli 2026
10.00 - 17.00 uur
Nijverheidsweg 2D
5705 CZ Helmond

Waarom steunt u ons?
Terwijl u deze nieuwsbrief leest, zijn zestig kinderen alweer teruggekeerd naar de oorlog. Een week lang konden ze gewoon kind zijn. Nu is voor hen de dagelijkse werkelijkheid weer begonnen.

Juist daarom blijven wij doorgaan. Met evacuaties, voedselhulp, hulp aan gezinnen, dierenhulp, Holland House én nieuwe kindervakanties. Van een warme maaltijd tot een veilige slaapplek. Van een generator tot een week waarin kinderen even de oorlog kunnen vergeten.

Dat kunnen wij alleen dankzij uw steun. Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en ons blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan hier
Voor vragen mag u Franky altijd bellen:
06 81 01 32 22

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf donderdag 16 juli 2026 @ 07:47:22 #68

qltel

Meneer Rewimo

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf donderdag 16 juli 2026 @ 17:50:56 #69

qltel

Meneer Rewimo

Uitnodiging van Franky en Coen

U bent uitgenodigd
U bent komende zaterdag van harte uitgenodigd
Van 10.00 tot 17.00 uur organiseren wij onze grote open dag in Helmond.

Lieve vrienden,
Korte tijd geleden stonden we nog in het frontgebied. Komende zaterdag delen we gewoon weer een Patatje Hoop in Helmond.

Het contrast kan bijna niet groter zijn.
Nog maar enkele dagen geleden reden we door Dnipro en Zaporizja. Overdag deelden we hulpgoederen uit aan gezinnen die alles zijn kwijtgeraakt. We konden het grotendeels verlamde meisje Dascha eindelijk een elektrische rolstoel geven en daarmee veranderden we haar leven. We brachten dierenvoer naar opvanglocaties en stonden oorlogsslachtoffers op allerlei manieren bij.
En 's nachts sloegen Russische drones onder andere in bij maar liefst zes tankstations in Dnipro. Zodra de luchtalarmen afgaan, weet niemand wat de komende uren zullen brengen.

Dat is de werkelijkheid waarin miljoenen Oekraïners nog iedere dag leven.

Iedere reis drukt ons opnieuw met de neus op de feiten. We hebben geen keuze, we moeten doorgaan! Daarom blijven wij vrachtwagens laden. Daarom blijven we hulpgoederen inzamelen. Daarom blijven we teruggaan.
Daarom blijven we ook onze eigen ervaringen delen.

Wij vinden dat we het aan de Oekraïense bevolking verplicht zijn om hun verhaal te blijven vertellen. Niet van horen zeggen. Niet vanuit een nieuwsbericht van anderhalve minuut. Maar door de ogen van mensen die er zelf tussen lopen.

Daarom nodigen wij u van harte uit voor onze open dag.
Hulpgoederen en donaties zijn van harte welkom. Maar minstens zo belangrijk vinden wij het om u persoonlijk te ontmoeten. Om vragen te beantwoorden, verhalen te vertellen en samen te laten zien dat Oekraïne niet vergeten is.

Franky & Coen, Kelly en Harry zijn zaterdag aanwezig en vertellen graag over onze laatste reizen.
De bekende accordeonist Oleg Lysenko is ook van de partij en zorgt samen met een Oekraïens koor voor de muzikale sfeer. Er zijn demonstraties camouflagenetten maken en u kunt zelf meehelpen aan een net dat later daadwerkelijk in Oekraïne wordt gebruikt om mensen en materieel te beschermen.

En natuurlijk staat onze frietwagen klaar. Zoals altijd is de friet gratis.

Ook Hans 'de Medicijnman' is weer aanwezig. Heeft u nog medicijnen in huis? Neem ze gerust mee. Alle medicijnen zijn welkom, ook aangebroken verpakkingen en medicijnen die u zelf niet meer gebruikt. Hans zorgt ervoor dat bruikbare medicijnen op een verantwoorde manier terechtkomen bij ziekenhuizen, artsen en hulpverleners in Oekraïne, waar de tekorten nog altijd enorm zijn.

Ook andere hulpgoederen zijn van harte welkom, zoals:
houdbare levensmiddelen
hygiëneproducten
verband- en EHBO-materialen
Medische producten
dierenvoeding
generatoren
laptops, mobiele telefoons en powerbanks
zomerkleding

📍 Zaterdag 18 juli
🕙 10.00 - 17.00 uur
📌 Nijverheidsweg 2C en 2D, Helmond

Oekraïne is ver weg. Toch kunt u zaterdag een heel concreet verschil maken. Heeft u hulpgoederen of medicijnen die u kunt missen, dan nemen wij die graag mee tijdens een van onze volgende transporten. Maar ook zonder spullen bent u van harte welkom. Kom gerust langs voor een praatje, een gratis frietje en om met eigen ogen te zien waar wij ons iedere dag voor inzetten. We hopen u zaterdag te ontmoeten.

Tekeningen voor de donateurs
Komende dagen gaan wij tekeningen versturen want tijdens de vakantie hebben alle kinderen één of meerdere tekeningen gemaakt. Niet zomaar een knutselwerkje, maar een persoonlijke herinnering aan een week waarin ze even kind konden zijn.

Alle tekeningen zijn inmiddels ingeseald en liggen nu bij ons klaar. Ze zijn bestemd voor de mensen die €390 hebben gedoneerd of nog gaat doneren en daarmee de vakantie van een kind mogelijk hebben gemaakt. Heeft u hiervoor gedoneerd en uw adres nog niet doorgegeven? Wilt u deze email dan alstublieft beantwoorden met uw adresgegevens? Dan zorgen wij ervoor dat ook u een tekening thuis ontvangt.

Welke tekening u krijgt, weten wij zelf ook niet. We stoppen ze allemaal in grote enveloppen, schudden deze goed door elkaar en versturen ze vervolgens. Zo blijft het voor iedereen een verrassing.

Waarom steunt u ons?
Terwijl u deze nieuwsbrief leest, zijn zestig kinderen alweer teruggekeerd naar de oorlog. Een week lang konden ze gewoon kind zijn. Nu is voor hen de dagelijkse werkelijkheid weer begonnen.

Juist daarom blijven wij doorgaan. Met evacuaties, voedselhulp, hulp aan gezinnen, dierenhulp, Holland House én nieuwe kindervakanties. Van een warme maaltijd tot een veilige slaapplek. Van een generator tot een week waarin kinderen even de oorlog kunnen vergeten.

Dat kunnen wij alleen dankzij uw steun. Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en ons blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan hier
Voor vragen mag u Franky altijd bellen:
06 81 01 32 22

Moderator / FOK!Fotograaf zaterdag 18 juli 2026 @ 17:30:57 #70

qltel

Meneer Rewimo

Dit filmpje moeten jullie echt zien. Zo leuk dit!

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 19 juli 2026 @ 05:29:14 #71

qltel

Meneer Rewimo

Nieuw: Levensreddende F&C Tourniquets

Nieuw: levensreddende F&C-tourniquets

Lieve vrienden,
We zijn nog maar net teruggekeerd uit Oekraïne. En toch zijn we alweer volop bezig met de voorbereidingen voor onze volgende reis.
De afgelopen week stond in het teken van bijzondere tegenstellingen. We mochten tijdens onze open dag opnieuw honderden bezoekers verwelkomen. We plaatsten de hartverwarmende video van de kindervakantie en lieten zien hoe een eenvoudig zakje kruisbessen kan uitgroeien tot een bijzondere ontmoeting.
Achter de schermen ging het werk ondertussen onverminderd door.

Wederom heel treurig nieuws
In de zomer van 2023 bakten Coen en ik friet in Lyman, midden in de frontlinie op minder dan 4km van de Russen. Op een gegeven moment werd door Oekraïense militairen een Russische observatiedrone waargenomen. Dat was voor hen reden om ons met klem te adviseren (verplichten) direct te vertrekken. Vaak volgt na zo'n drone namelijk een aanval. We pakten zo snel mogelijk in en wilden de stad uit.

Bij een roadblock deelden we ijskoude energydrankjes uit aan de militairen die daar dienst hadden. Even verderop, op een kruising, stonden twee vrouwelijke militairen: Nataliia en Bohdana. Ook zij kregen van ons een koud blikje. Door de verzengende hitte waren ze daar ontzettend blij mee.

Ze vertelden dat ze het nauwelijks konden geloven dat wij met een foodtruck midden in een gevechtsgebied stonden. Ze maakten zich oprecht zorgen om onze veiligheid en drukten ons op het hart voorzichtig te zijn.

We maakten samen een foto en hielden daarna regelmatig contact. Zoals Nataliia en Bohdana zich zorgen maakten om ons, zo maakten wij ons (terecht) zorgen om hen.

Afgelopen donderdag ontvingen we een bericht van Nataliia. Bohdana is omgekomen bij een Russische droneaanval terwijl zij samen met een andere militair op een motor onderweg was nabij het front. De andere militair raakte zwaargewond.

Nataliia vertelde ons dat de foto die wij die dag in Lyman maakten de enige foto is die zij samen met Bohdana heeft. Juist daarom is deze foto voor haar van onschatbare waarde. U ziet hem terug in de bovenstaande collage.

Ook wij zijn diep geraakt door dit nieuws. We wensen Nataliia, de familie, vrienden en collega's van Bohdana heel veel kracht toe.

Er zijn inmiddels zoveel vrienden en bekenden omgekomen of vermist geraakt. Deze oorlog eist iedere dag opnieuw levens. Hij moet stoppen

Open dag opnieuw groot succes
Wat een dag! Zaterdag mochten we opnieuw honderden bezoekers verwelkomen tijdens onze open dag in Helmond.

De hele dag door kwamen mensen langs. Sommigen voor een gratis frietje of een kijkje achter de schermen, anderen om een praatje te maken. Maar vrijwel iedereen had iets meegenomen voor Oekraïne. Dat blijft iedere keer weer bijzonder om te zien.

Stel u eens voor: 700 bezoekers die allemaal iets meebrachten. Een doosje hier, een tas daar, een zak dierenvoer of een paar pakken luiers. Samen vormt het een gigantische berg.

Er werden camouflage netten gemaakt door de bezoekers samen met instucteurs. Ook "Hans de medicijnman" was aanwezig om medicijnen en medische hulpmiddelen in ontvangst te nemen. Dankzij hem kunnen deze materialen op een verantwoorde manier worden gecontroleerd en uiteindelijk daar terechtkomen waar ze het hardst nodig zijn.

Oleg Lysenko de beroemde accordeonist zorgde samen met het koor "Music for Ukraine" voor de muzikale ondersteuning.

Natuurlijk stond ook onze frietwagen weer de hele dag aan. Want alles wat we nu bereikt hebben begon met één frietkar.

Wij willen iedereen die deze dag heeft bezocht, iets heeft gedoneerd, heeft meegeholpen of op welke manier dan ook heeft bijgedragen, heel hartelijk bedanken.

Eindelijk: de video van de kindervakantie
(nieuwe video)
Zojuist hebben wij de hartverwarmende video van de geweldige kindervakantie geplaatst.

Deze bijzondere vakantieweek voor de kinderen uit Kherson, Zaporizja en Dnipro is veel tesnel voorbijgegaan. Iedere dag stond vol leuke activiteiten. Wij genoten minstens zoveel als de kinderen zelf.

Ook kregen alle kinderen uit onze handen een officieel certificaat en een speciaal herinnerings-T-shirt. Tijdens de uitreiking werd duidelijk hoeveel deze week voor hen had betekend. Er werden dan ook heel wat tranen weggepinkt. Vlak voor vertrek mochten de kinderen zoveel zakjes snoep uitzoeken als ze konden dragen.

De laatste dag gingen de kinderen nog naar de bioscoop en als verrassing naar McDonald's. Voor deze kinderen was dat extra bijzonder, omdat de restaurants in hun eigen woonplaatsen al lange tijd gesloten zijn.

Maar toen kwam het afscheid op het station. Dat viel heel erg zwaar. Een week lang hadden we namelijk gezien hoe deze kinderen onbezorgd konden lachen, spelen en genieten. Nu moesten ze terug naar het oorlogsgebied. Juist daarom zijn deze vakanties zo ontzettend belangrijk.
Bekijk de hartverwarmende video.
Klik op de knop “Video’s onderaan deze nieuwsbrief
Het is de eerste video die u dan tegenkomt.

Complicaties rond de volgende kindervakantie
Op 28 augustus begint alweer onze volgende kindervakantie. Ook deze keer willen wij juist die kinderen uitnodigen die zo'n week het hardst nodig hebben. Daarom hebben wij onder anderen Katja uit Kherson benaderd. Toch is het nog maar de vraag of het deze keer opnieuw gaat lukken om kinderen uit Kherson en Zaporizja mee te laten gaan.
Ook bij de vorige vakantie was het vervoer al een flinke uitdaging en ging een deel van de reis onder militaire begeleiding. Inmiddels rijdt er echter helemaal geen openbaar vervoer meer van en naar Kherson. Kinderen kunnen alleen nog met kleine busjes uit de stad worden gehaald.

De terugreis wordt nog ingewikkelder. Door de voortdurende beschietingen is het voor kinderen in principe niet meer toegestaan om terug te keren naar Kherson. Dat maakt het organiseren van de vakantie een stuk gecompliceerder dan de vorige keer.

Mocht het uiteindelijk niet lukken om kinderen uit Kherson en Zaporizja mee te nemen, dan zullen wij meer kinderen uit Dnipro en andere plaatsen dicht bij het front uitnodigen.
Eén ding staat voor ons echter al vast: op 28 augustus zullen wij opnieuw zestig oorlogskinderen een week geven waarin zij even geen luchtalarmen, beschietingen of oorlog hoeven te vrezen. Welke kinderen dat precies zullen zijn, hangt af van de mogelijkheden die we de komende weken krijgen om hen veilig naar de vakantie te brengen.

Weer een volle vrachtwagen gelost (Video)
Sjoerd van Hulp voor Oekraïne reisde deze keer met ons mee naar Oekraïne. En natuurlijk kwam hij niet alleen om mee te kijken… Hij mocht meteen flink aan de bak.

In Dnipro arriveerde de 55e vrachtwagen vanuit Vught. De laatste twaalf vrachtwagens zijn gezamenlijk gevuld door Hulp voor Oekraïne en Franky & Coen met onder andere voedingsmiddelen, medische hulpmiddelen, nieuwe schoenen, kleding, dierenvoer, hygiëneproducten en nog veel meer.

De vrachtwagen werd gelost bij ons Holland House in Dnipro. Waar Sjoerd in Nederland meestal met zijn team de vrachtwagens inlaadt, mocht hij deze keer de complete vrachtwagen eigenhandig uitladen. Zonder heftruck... en dat heeft hij geweten.

Na afloop was hij doorweekt van het zweet, maar de vrachtwagen was leeg en alle hulpgoederen stonden klaar om verder verspreid te worden onder oorlogsslachtoffers, opvanglocaties en dierenhulporganisaties.

Inmiddels zijn de eerste goederen alweer uitgedeeld aan gezinnen, opvanglocaties, ziekenhuizen en dierenopvangcentra in Oost-Oekraïne.

Heeft u de video nog niet gezien? Bekijk hem dan nu. Hij staat hierboven.

1000 speciale Franky & Coen-tourniquets
Een tourniquet is een band die strak om een arm of been wordt aangebracht om een levensbedreigende bloeding te stoppen. Wanneer iemand zwaar gewond raakt, kan een goede tourniquet letterlijk het verschil betekenen tussen leven en dood.

Juist daarom is een tourniquet voor militairen en hulpverleners aan het front onmisbaar. Officieel hoort iedere militair er vier bij zich te dragen. In de praktijk zien wij echter regelmatig dat militairen er maar één hebben, of zelfs helemaal geen.

In de Donbas zijn we zelfs meerdere keren aangesproken door zowel burgers als militairen die helemaal geen tourniquet hadden. Ook tijdens ons bezoek aan een stabilisatiepunt, waar zwaargewonde militairen en burgers vanaf het front worden binnengebracht, vertelde een arts ons dat er nog altijd mensen overlijden, omdat mede vanwege de hoge kostprijs er geen of onvoldoende tourniquets beschikbaar zijn.

Dat bracht ons op een idee.
Tot nu toe waren er eigenlijk maar twee keuzes. Je kocht een originele tourniquet van een gerenommeerd merk voor ongeveer €30 tot €35 per stuk, of je koos voor een veel goedkopere Chinese variant. Die laatste werd vaak zo goedkoop mogelijk geproduceerd en bleek in de praktijk lang niet altijd betrouwbaar. Niet voor niets werd daarom jarenlang geadviseerd om alleen de dure originele tourniquets te gebruiken.

Maar waarom zou er geen betrouwbaar alternatief kunnen bestaan?

De afgelopen maanden hebben wij daarom onze eigen Franky & Coen-tourniquet laten ontwikkelen.
Niet zomaar een tourniquet, maar een uitvoering die is getest door een onafhankelijk keuringsbureauén vervolgens ook alle keuringen in Oekraïne met succes heeft doorstaan. Daarnaast hebben wij onderdelen die bij veel andere tourniquets van kunststof zijn gemaakt, vervangen door aluminium. Daardoor voelt de tourniquet niet alleen degelijker aan, maar kan hij ook steviger en strakker worden aangedraaid wanneer iedere seconde telt.

Voordat we deze tourniquet in grotere aantallen lieten produceren, hebben we eerst 500 proefexemplaren beschikbaar gesteld aan Oekraïense militairen. Zij hebben de tourniquets onder praktijkomstandigheden getest. Pas nadat de resultaten positief waren, hebben wij besloten om nu een eerste serie van 1.000 stuks te laten produceren. Deze hebben we zojuist ontvangen.

Alle tourniquets zijn voorzien van de herkenbare aanduiding F&C, zodat onze partners in Oekraïne direct kunnen zien dat het om onze uitvoering gaat. Daarnaast zijn de instructies gedrukt in zowel het Engels als het Oekraïens.

Het mooiste is de prijs. Inclusief transport, invoerrechten en btw kost onze tourniquet ongeveer €6 per stuk.
Maar natuurlijk verkopen wij ze niet.
Wij delen ze gratis uit aan militairen, hulpverleners en anderen die ze nodig hebben. Want uiteindelijk gaat het niet om een product, maar om mensenlevens.

De eerste 1.000 exemplaren zijn sinds deze week binnen. En achter de schermen zijn wij alweer aan het sparen voor grotere aantallen.

Wat komt er allemaal kijken bij onze volgende reis?
Onze reis naar Oekraïne duurt nog geen drie weken.
De voorbereiding duurt maanden.

En daar zijn we op dit moment alweer volop mee bezig.
Enkele honderdduizenden mensen zien straks de foto's en video's vanuit Oekraïne via onze social media, onze website, deze nieuwsbrief of op televisie. Maar wat veel mensen niet zien, is dat het grootste deel van ons werk helemaal niet in Oekraïne plaatsvindt, maar gewoon hier in Nederland.

Iedere dag zijn we bezig om hulpgoederen te verzamelen. Natuurlijk leveren onze open dagen ontzettend veel goederen op, maar dat is slechts een deel van alles wat we uiteindelijk naar Oekraïne sturen. Daarom benaderen we vrijwel dagelijks bedrijven met de vraag of zij overstocks, restpartijen of producten met een kleine schoonheidsfout beschikbaar hebben. Want als je het niet vraagt, krijg je het meestal ook niet.

Daarnaast kopen we zelf ook veel goederen in. Niet alles wordt immers gedoneerd. Ons magazijn moet worden beheerd, goederen moeten worden gecontroleerd, gesorteerd en klaargezet voor transport.

Maar daarmee zijn we er nog lang niet.

De hulpgoederen moeten naar onze partners in Vught worden gebracht, waar alles opnieuw wordt gesorteerd en op pallets wordt gezet. Ook moeten vrachtwagens worden geregeld, douanedocumenten worden opgesteld en alle exportpapieren in orde worden gemaakt voordat een transport daadwerkelijk kan vertrekken.

Ondertussen hebben we bijna dagelijks contact met onze partners in Oekraïne. Welke hulp is op dat moment het hardst nodig? Waar moeten de goederen naartoe? Welke projecten krijgen voorrang? Dat verandert soms van dag tot dag.

En alsof dat nog niet genoeg is, loopt ook het gewone werk gewoon door. Iedere zaterdagavond schrijf ik deze nieuwsbrief, iedere woensdag schrijf ik een nieuwe column, video's moeten worden gemonteerd, ondertiteld en voorzien van teksten, afspraken worden gemaakt en ondertussen bereiden we ook de volgende kindervakantie alweer voor.

Ook de reis zelf vraagt de nodige voorbereiding. Hotels worden geboekt, afspraken ingepland en routes opnieuw bekeken. Niet alleen welke route het snelst is, maar vooral welke route op dat moment het veiligst is. Apparatuur worden gecontroleerd. Daarnaast worden medicijnen en medische hulpmiddelen ingekocht en gecontroleerd.
Pas als alles geregeld is, kunnen we vertrekken.
Zoals altijd weten we vooraf niet precies wat we onderweg zullen aantreffen. Eén ding weten we echter wel: er is nog steeds ontzettend veel hulp nodig.
En dus gaan wij volgende maand alweer op weg

Het lukt ons allemaal dankzij u!
Van levensreddende tourniquets en van een warme maaltijd tot een veilige slaapplek. Van een generator tot een week waarin kinderen even de oorlog kunnen vergeten.

Dat kunnen wij alleen dankzij uw steun. Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en ons blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan hier
Voor vragen mag u Franky altijd bellen:
06 81 01 32 22

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 19 juli 2026 @ 05:30:32 #72

qltel

Meneer Rewimo

Ik heb zo'n Franky & Coen-tourniquet in handen gehad gisteren en ze zien er werkelijk prima uit. En op het label staat o.a. "F&C Netherlands".

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 26 juli 2026 @ 11:04:15 #73

qltel

Meneer Rewimo

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 26 juli 2026 @ 11:08:58 #74

qltel

Meneer Rewimo

Samen letterlijk levens redden!
Deze week geen gewone nieuwsbrief met alle updates van de afgelopen week en de plannen voor de komende week. Deze nieuwsbrief gaat volledig over één onderwerp waarvan wij denken dat het letterlijk levens kan redden.

In de vorige nieuwsbrief vertelde ik over onze F&C tourniquets. We hebben nog nooit eerder zoveel reacties gehad op één onderwerp uit een nieuwsbrief. Ook afgelopen week na de column van woensdag waren er bijzonder veel reacties. In onderstaande column leg ik uit waarom Coen en ik besloten hebben zelf F&C-tourniquets te ontwikkelen, te laten produceren en gratis uit te delen in het frontgebied. Hieronder leest u de volledige column.

Door de ogen van Franky
Een slagaderlijke bloeding is dodelijk. Tenzij...

Vorig jaar stond ik in een noodhospitaal, een paar kilometer van het front.
Terwijl wij medicijnen uitlaadden, werd een zwaargewonde militair binnengebracht.

Hij overleed. Aan een slagaderlijke bloeding.
Ik begreep er niets van. "Hoe kan dat nou?" vroeg ik.
"Iedere militair heeft toch vier tourniquets?" De arts keek me aan. "Waarschijnlijk was er geen tourniquet in de buurt."

Wanneer we richting het front reizen, wordt ons door medici, maar vooral ook door militairen, steeds opnieuw hetzelfde op het hart gedrukt. Zorg dat je medische uitrusting op orde is. En zorg vooral dat je tourniquets bij je hebt. Liefst vier. Minimaal drie.

Sinds de raketinslag waarbij wij aanwezig waren, heb ik mezelf meer dan eens afgevraagd: zouden wij met meer ervaring of met de juiste hulpmiddelen misschien voor iemand het verschil hebben kunnen maken? Ik weet het niet. Misschien niet. Misschien wel. Maar die gedachte laat me niet los.

Minimaal vier?
In het begin vond ik dat eerlijk gezegd wel erg veel. Vier stuks? Waarom zoveel? Later begreep ik dat advies beter. Bij ongeveer drie op de tien zwaargewonden zijn twee of meer tourniquets nodig.

Regelmatig vroegen we aan Oekraïense militairen hoeveel tourniquets zij zelf bij zich hadden. Tot mijn verbazing hadden sommigen er maar één. Anderen zelfs helemaal geen.

En burgers?
In de dorpen en steden dicht bij het front hebben de meeste burgers er niet eens één. Veel mensen weten simpelweg niet hoe belangrijk een tourniquet is. Voor anderen is de aanschaf gewoon te duur. Maar als de tourniquets aanwezig waren geweest hadden vele levens gered kunnen worden.

Misschien vraagt u zich af wat een tourniquet eigenlijk is.
Stel dat iemand door een explosie een arm of been verliest of een grote slagader wordt geraakt. Dan kan iemand binnen enkele minuten doodbloeden. Een tourniquet knijpt de bloedtoevoer tijdelijk af, zodat iemand de kans krijgt om levend een arts of ziekenhuis te bereiken.
Het kan letterlijk het verschil zijn tussen leven en dood.
Vanaf dat moment liet die opmerking van de arts me niet meer los. Waarom was er zo vaak geen tourniquet beschikbaar?

Toen we ons erin verdiepten, ontdekten we het probleem. De originele tourniquets zijn ontzettend duur. Ze kosten zo’n €30 per stuk. Goedkope varianten lijken op het origineel, maar bleken in de praktijk vaak tekort te schieten. Zó vaak zelfs, dat we in Oekraïne het advies kregen: koop alleen een origineel. Voor een potentieel levensreddend product wil je geen enkel risico nemen.

We spraken met militairen, medici en fabrikanten en onderzochten waarom veel goedkope tourniquets tekortschieten. Uiteindelijk vonden we een fabriek die de F&C-tourniquet kon produceren die aan alle kwaliteitseisen voldoet, voor ongeveer 20% van de prijs die de bekende merken kosten.

Voordat we de F&C-tourniquets wilden uitdelen, wilden we eerst zeker weten dat ze aan onze kwaliteitseisen voldeden. Daarom werd hij uitgebreid getest, zowel door een onafhankelijke organisatie als in Oekraïne zelf.

We hebben het product zelfs verder verbeterd. Zo werden onder andere de kunststof draaistaaf en vergrendeling vervangen door aluminium. Pas daarna lieten we 500 exemplaren produceren. Nog zonder onze naam erop. We wilden eerst zeker weten dat hij aan onze eisen voldeed. Ze werden door de 3rd Assault Brigade onder de zwaarste omstandigheden getest. Ook die praktijkproef werd met succes doorstaan.

Toen pas besloten we de definitieve F&C-tourniquets te laten produceren. Met onze naam erop, belangrijke informatie die direct op de tourniquet is aangebracht én een Engelstalige en Oekraïenstalige gebruiksaanwijzing.

Wij gaan deze F&C-tourniquets natuurlijk niet verkopen. We gaan ze uitdelen aan Oekraïense militairen, medici, maar vooral ook aan burgers aan het front. Aan de mensen die ze misschien morgen al nodig hebben.

Toen de eerste duizend binnenkwamen, waren we trots. Maar tegelijkertijd realiseerden we ons dat deze tourniquets echt gebruikt gaan worden. Dat betekent dat ergens iemand zwaargewond raakt. Iemand die vecht voor zijn leven.

De gedachte dat er iemand overlijdt omdat er géén goede tourniquet beschikbaar is, vinden wij onverteerbaar.

Wij willen ervoor zorgen dat een levensreddend hulpmiddel niet ontbreekt omdat het simpelweg te duur is. Wij willen zoveel mogelijk betrouwbare en herkenbare F&C-tourniquets uitdelen aan de mensen die ze het hardst nodig hebben.

Want een slagaderlijke bloeding is dodelijk. Tenzij er op tijd een goede tourniquet wordt aangelegd.

In de afgelopen jaren hebben Coen en ik duizenden hulpgoederen uitgedeeld. Voedsel, medicijnen, generatoren, kleding en nog veel meer. Allemaal belangrijk. Maar eerlijk gezegd voelt dit project anders. Waarschijnlijk omdat een tourniquet letterlijk in enkele minuten het verschil kan maken tussen leven en dood.

Het plan
Om zoveel mogelijk levens te redden willen wij zoveel mogelijk tourniquets in omloop brengen in het frontgebied. Niemand weet precies hoeveel tourniquets uiteindelijk daadwerkelijk worden gebruikt. Maar zelfs als slechts 2% van alle uitgedeelde tourniquets ooit wordt ingezet, betekent dat dat van iedere 1.000 tourniquets er ongeveer 20 daadwerkelijk worden gebruikt om een levensbedreigende bloeding te stoppen. Twintig momenten waarop een goede tourniquet het verschil kan betekenen tussen leven en dood.

Één vraag blijft door ons hoofd spoken: hoeveel levens kunnen we samen redden als we ervoor zorgen dat er wél een goede tourniquet beschikbaar is?

Een F&C-tourniquet kost ons ongeveer €6,50 om te produceren. Iedere euro die de komende periode voor deze actie wordt gedoneerd, gebruiken we volledig voor de productie van extra tourniquets. Geen ingewikkelde projecten. Geen tussenstations. Gewoon zoveel mogelijk levensreddende tourniquets naar de mensen die ze het hardst nodig hebben.

Onze doelstelling is ambitieus: naast de 1.000 tourniquets die we inmiddels hebben, willen we nog minimaal 10.000 extra F&C-tourniquets laten produceren en persoonlijk afleveren in het frontgebied. Als onze voorzichtige schatting klopt, zouden daarmee misschien wel 200 levens kunnen worden gered.

Volgende week laten we u weten hoeveel tourniquets we mede dankzij jullie steun extra kunnen bestellen.

Wilt u samen met ons ervoor zorgen dat een goede tourniquet beschikbaar is wanneer iedere seconde telt?
Klik dan hieronder op ‘Tourniquet actie’. Misschien redt uw donatie straks letterlijk een mensenleven.

Het lukt ons allemaal dankzij u!
Van levensreddende tourniquets en van een warme maaltijd tot een veilige slaapplek. Van een generator tot een week waarin kinderen even de oorlog kunnen vergeten.

Dat kunnen wij alleen dankzij uw steun. Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en ons blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan hier op de knop 'Tourniquet actie'.

Voor vragen mag u Franky altijd bellen:
06 81 01 32 22

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 26 juli 2026 @ 11:10:00 #75

qltel

Meneer Rewimo

Wij hebben er net 10 gedoneerd! Ik hoop dat we niet de enige lezers zijn hier die er 1 of meer doneren.

Moderator / FOK!Fotograaf zaterdag 1 augustus 2026 @ 15:31:48 #76

qltel

Meneer Rewimo

Echt een mooi filmpje!

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 2 augustus 2026 @ 16:19:13 #77

qltel

Meneer Rewimo

Lieve vrienden,
In deze nieuwsbrief vertellen we u natuurlijk meer over de tourniquetactie. Maar we nemen u ook weer mee naar Oekraïne. U leest over Dyma, onze cameraman in Kramatorsk, die deze week opnieuw ternauwernood aan een aanval ontsnapte. We laten u het meest emotionele moment van onze vorige reis zien, blikken vooruit op onze volgende frontreis en hebben natuurlijk ook weer een video die hopelijk een glimlach op uw gezicht tovert.

Al geld voor meer dan 13.000 F&C-tourniquets gedoneerd!
Onze eerste doelstelling is ruim overtroffen

Onze eerste doelstelling was ambitieus. Naast de eerste 500 en later nog eens 1.000 F&C-tourniquets wilden we minimaal 10.000 extra exemplaren laten produceren en persoonlijk afleveren in het frontgebied. De totale doelstelling kwam daarmee uit op 11.500 tourniquets.

Om zoveel mogelijk levens te redden, willen we zoveel mogelijk goede tourniquets beschikbaar maken voor militairen, medici en burgers in het frontgebied. We hopen natuurlijk dat ze zo min mogelijk gebruikt hoeven te worden. Maar als ze wél nodig zijn, moeten ze er zijn.

Zelfs wanneer uiteindelijk slechts ongeveer 2% van alle tourniquets daadwerkelijk wordt gebruikt, betekent dat dat van iedere 1.000 uitgedeelde tourniquets er ongeveer 20 een levensbedreigende bloeding kunnen stoppen.

Eén vraag blijft door ons hoofd spoken:
Hoeveel levens kunnen we samen redden als er wél een goede tourniquet beschikbaar is?

Nog nooit eerder kregen we in zo'n korte tijd zoveel steun voor één actie. Natuurlijk hoopten we dat mensen het belang van deze actie zouden inzien, maar wat er de afgelopen dagen is gebeurd, hadden we nooit durven dromen. Dankzij de enorme steun hebben we onze doelstelling van 10.000 stuks inmiddels ruimschoots overtroffen.

Terwijl u deze nieuwsbrief leest, loopt de teller nog steeds op. Op het moment dat ik dit schrijf, weet ik al zeker dat we meer dan 13.000 F&C-tourniquets kunnen laten produceren. Hoeveel het er volgende week zijn? Dat hangt volledig af van de steun die we de komende dagen nog ontvangen.

Voor iedere donatie zijn we ongelooflijk dankbaar. Tegelijkertijd weten we dat de behoefte nog altijd veel groter is. Iedere extra tourniquet die we kunnen uitdelen, kan letterlijk het verschil betekenen tussen leven en dood. Daarom stoppen we niet. Ook niet nu we de grens van 13.000 tourniquets zijn gepasseerd.

Een F&C-tourniquet kost ons iets meer dan €6 om te produceren. Iedere euro die voor deze actie wordt gedoneerd, gebruiken we volledig voor de productie van extra tourniquets. Gewoon zoveel mogelijk levensreddende tourniquets beschikbaar maken voor de mensen die ze het hardst nodig hebben. Zolang er mensen overlijden doordat er geen goede tourniquet beschikbaar is, blijven wij doorgaan.

Wilt u samen met ons ervoor zorgen dat er een goede tourniquet beschikbaar is wanneer iedere seconde telt? Klik dan hieronder op 'Tourniquet Actie'. Misschien redt uw donatie straks letterlijk een mensenleven.

Volgende week laten we u weten hoeveel extra F&C-tourniquets we mede dankzij jullie steun opnieuw kunnen bestellen.

Dyma, explosies en andere angstige momenten
Afgelopen donderdag sloeg er een projectiel in de flat naast de woning van Dyma, onze cameraman in Kramatorsk. Wonder boven wonder bleef zijn eigen appartement grotendeels onbeschadigd, maar de kracht van de explosie was enorm. Een groot stuk beton werd meer dan tachtig meter weggeslingerd en kwam in zijn tuin terecht.

Dyma zelf kwam er gelukkig relatief goed vanaf. Toen hij tijdens de explosie dekking zocht, kneusde hij zijn been flink. Nadat de situatie weer enigszins rustig was geworden, ging hij naar de eerste hulp. Daar wilden ze hem direct behandelen, maar omdat er op dat moment meerdere zwaargewonden binnenkwamen, stelde Dyma zelf voor om de volgende dag terug te komen.

Onderweg naar huis had hij veel pijn, maar lopen ging nog net. Toen hij bijna thuis was, hoorde hij ineens het geluid waar iedere inwoner van Kramatorsk inmiddels bang voor is: een FPV-drone.

Naast hem stond een klein winkeltje met dichtgetimmerde ramen. Toch was het gewoon geopend. Zijn eerste reactie was om naar binnen te rennen. Maar direct besefte hij dat hij daarmee ook de klanten en het personeel in levensgevaar zou brengen. In plaats daarvan dook hij achter een boom.

De drone draaide met hem mee. Ondanks zijn gekneusde been wist hij nog net achter een tweede boom te komen. Op dat moment koos de drone-bestuurder een ander doelwit. Slechts enkele seconden later explodeerde de drone op een auto, op ongeveer tien meter afstand van Dyma.

Wij hebben Dyma opnieuw gevraagd om Kramatorsk alstublieft te verlaten. Maar als journalist weigert hij nog steeds om zijn stad achter te laten. Hij wil blijven vastleggen wat er in Kramatorsk en de rest van de Donbas gebeurt. Na wat er is gebeurd met Alyona en Zhenya maakt dit ons doodongerust.

Tijdens onze volgende reis zal Dyma wel gewoon weer met ons meegaan om onze video's op te nemen.

Het meest emotionele moment van de reis
Eerder al verteld en nu op (nieuwe) video!
Tijdens de afgelopen frontreis gingen we langs bij een straatarm gezin met tien kinderen. Vooral de situatie van Dacha, een meisje dat grotendeels verlamd is, raakte ons enorm.

Dacha had wel een rolstoel, maar kon zichzelf helemaal niet verplaatsen. Iedere keer moest iemand haar ergens neerzetten. En daar bleef ze dan zitten. Door de ongelijke vloer in huis en de zanderige tuin was zelfstandig naar buiten gaan onmogelijk. Even zelf naar buiten rijden of met haar broertjes en zusjes meegaan was voor haar simpelweg niet mogelijk.

Daar móésten we iets aan doen.

Daarom verrasten we haar met een elektrische rolstoel die ook over gras en zand kan rijden. In het begin was het natuurlijk even wennen en ze heeft ook wel hier en daar een broertje of zusje geraakt, maar inmiddels heeft Dacha het rijden goed geleerd.

Voor het eerst kan ze zelf naar buiten. Zelf door de straat rijden. Zelf bepalen waar ze naartoe wil. Vrijheid die voor de meesten van ons vanzelfsprekend is, maar waar Dacha jarenlang alleen maar van kon dromen. Maar nu is het echt. De glimlach op haar gezicht zei alles. Voor ons was dit zonder twijfel het mooiste en meest emotionele moment van de hele reis. Toen ik gisteren de gemonteerde video voor het eerst terugzag, kon ik het niet drooghouden. Ik ben heel benieuwd wat u ervan vindt.

Bijzonder is dat deze video werd opgenomen door Dima, onze cameraman uit het vorige verhaal. Hij maakte deze opnames tijdens onze vorige reis en monteerde de video eerder deze week. Slechts enkele dagen later ontsnapte hij ternauwernood aan een FPV-drone in Kramatorsk.

Eén ding weten we inmiddels wel zeker: dit gezin gaan we niet loslaten. Ze hebben onze hulp hard nodig en we gaan er alles aan doen om ook de komende tijd voor hen klaar te staan.

Als je van heel erg zuur houdt, dan is het heel lekker
(video afgelopen woensdag)
We gingen weer achterstevoren pingelen. Schijnbaar is het echt kruisbessen-seizoen, want op een markt in Oekraïne ontmoetten we opnieuw een oudere vrouw die haar zelfgekweekte kruisbessen probeerde te verkopen.
Natuurlijk mochten we eerst proeven. Maar eerlijk is eerlijk... ze waren écht heel zuur. Toch wilden we graag een bakje kopen, want het ging ons natuurlijk helemaal niet om de kruisbessen.

Toen we vroegen wat ze moesten kosten, begonnen we zoals altijd achterstevoren te pingelen. Dus niet om de prijs omlaag te krijgen, maar juist omhoog.

De vrouw begreep eerst niet wat onze bedoeling was en probeerde een deel van het geld zelfs weer terug te geven. Voor ons was het een klein gebaar, maar aan haar emotionele reactie was duidelijk te zien hoeveel verschil het voor haar maakte.

Soms kan een klein beetje hulp voor iemand heel veel betekenen.

Ook deze beelden werden opgenomen en gemonteerd door Dyma.

Onze volgende reis
Onze komende reis, later deze maand, zal er heel anders uitzien dan de vorige. Waar we de afgelopen keer iets verder van het front bleven, zullen we deze keer juist weer veel dichter bij de frontlinie werken.

Eerlijk gezegd zien we daar ook erg tegenop. Vooral een bezoek aan Kherson houdt ons bezig. De stad behoort op dit moment misschien wel tot de gevaarlijkste van heel Oekraïne. Vrijwel dagelijks worden burgers doelbewust aangevallen door FPV-drones en artilleriebeschietingen. Ook voor hulpverleners is het risico daar groot.
Toch vinden we dat we moeten gaan.

We willen F&C-tourniquets persoonlijk afleveren bij militairen, medici en burgers in het frontgebied. Daarnaast hopen we opnieuw mensen te kunnen evacueren die zelf niet meer op eigen kracht kunnen vertrekken.

Maar misschien wel de belangrijkste reden is Katja en de kinderen die zij opvangt in Kherson. We willen laten zien dat er, midden in alle ellende, nog altijd kinderen leven die onze hulp hard nodig hebben. We hopen dat we ook voor hen weer iets kunnen betekenen en misschien zelfs kunnen voorkomen dat sommige gezinnen daar moeten blijven wonen.

Natuurlijk zullen we ook de verschillende dierenopvangcentra bezoeken, gezinnen persoonlijk ondersteunen en opnieuw friet bakken voor militairen en burgers.

Zoals altijd staat er nog veel meer op het programma. Vlak voor vertrek vertellen we u daar graag meer over.

Het lukt ons allemaal dankzij u!
Van levensreddende tourniquets en van een warme maaltijd tot een veilige slaapplek. Van een generator tot een week waarin kinderen even de oorlog kunnen vergeten.

Dat kunnen wij alleen dankzij uw steun. Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en ons blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan hier
Voor vragen mag u Franky altijd bellen:
06 81 01 32 22

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 2 augustus 2026 @ 16:28:07 #78

qltel

Meneer Rewimo

De link voor de Tourniquet actie: https://www.frankyandcoen.nl/tourniquets

Moderator / FOK!Fotograaf zaterdag 8 augustus 2026 @ 17:10:57 #79

qltel

Meneer Rewimo

Mooi filmpje..

Bekijk deze YouTube-video

Moderator / FOK!Fotograaf zondag 9 augustus 2026 @ 07:01:56 #80

qltel

Meneer Rewimo

Twee honden, drie mensen en heel veel problemen

Lieve vrienden,
We hebben een stressvolle week achter de rug. In Dnipro nemen de inslagen toe en daarmee ook onze zorgen om de bewoners van The Holland House.

In Kramatorsk, Zaporizja en Kherson is de situatie nog veel heftiger. We noemen juist deze plaatsen omdat we daar veel contacten hebben en vanuit deze gebieden steeds vaker evacuatieverzoeken krijgen.

Een jaar geleden hadden we nog het gevoel dat we mensen vanuit deze gevaarlijke gebieden konden evacueren naar het relatief veilige Dnipro. Maar ook dat is niet meer zo vanzelfsprekend. Onze bewoners van The Holland House horen inmiddels vrijwel iedere dag inslagen.

En onze gedachten zijn vaak bij onze vrienden en alle kinderen die we kennen in Kherson. We kennen hun gezichten, hun verhalen en hun families. En we weten dat zij daar nog steeds iedere dag middenin zitten.

Moeilijk verlopen evacuatie
Deze week hadden we een evacuatie uit Kramatorsk die allesbehalve soepel verliep. Het begon met het volgende verzoek:

“Goedemorgen, evacueren jullie nog mensen uit Kramatorsk? Het gaat om 3 volwassenen. 1 mevrouw is 76. Ze is slecht ter been. Andere mevrouw is 62. En een man. Hij is 37, maar is fysiek en een beetje mentaal gehandicapt.”

Het team van de pas 23-jarige Anna, dat u misschien heeft gezien in onze televisieserie Patatje Hoop, voert evacuaties uit in de gevaarlijkste gebieden van de Donbas. Wij ondersteunen deze organisatie mede, zodat zij dit belangrijke werk kunnen blijven doen.

Woensdag gingen Anna en haar team voor ons op pad om het drietal uit Kramatorsk te evacueren. Een gevaarlijke rit. In Kramatorsk zijn voortdurend inslagen en ook auto's en burgers worden aangevallen met drones.

Het plan was om hen eerst naar het iets veiligere Lozova te brengen en de volgende dag verder te laten reizen naar Dnipro, waar ze in The Holland House kunnen verblijven.
Bij de evacuatie bleek onverwacht dat er ook twee honden mee moesten. Dat hoeft geen probleem te zijn, maar één van de honden bleek agressief tegen andere honden.

Bij de opvang voor de eerste nacht mochten de mensen binnen slapen, maar de honden niet. Zij konden veilig in een apart hok verblijven. Eén van de dames vond dat onacceptabel en weigerde daarom daar te overnachten.

Ook in The Holland House kunnen we geen agressieve hond opvangen. We boden daarom aan om deze naar een goede hondenopvang in de buurt te brengen. Na veel vijven en zessen werd dat geaccepteerd.

Maar daarmee waren de problemen nog niet voorbij. In plaats van op onze kosten met het openbaar vervoer naar Dnipro te reizen, maakte de familie onderweg andere keuzes. Ze kwamen vrijdag in Pavlograd terecht, waar ze uiteindelijk zelfs een nacht op het station sliepen.
Gisteren na drie dagen veranderden ze weer van gedachten. De agresieve hond moet van hen naar een andere opvang 200km uit de buurt. Dit gaat vandaag alsnog gebeuren. Vanmiddag vier dagen na het begin van de evacuatie, arriveert de familie met de rustige hond eindelijk bij The Holland House.

We zien vaker dat mensen die alles hebben moeten achterlaten en onder extreme stress staan keuzes maken die voor ons soms moeilijk te begrijpen zijn. Angst en onzekerheid doen iets met mensen. In dit geval verliep het wel heel extreem.
Maar het belangrijkste is dat ze er vandaag zijn. We hopen dat de familie in The Holland House eindelijk een beetje tot rust kan komen.

Onze Dima in Kramatorsk
Vorige week vertelden we over de heftige situatie van onze Dima in Kramatorsk. De flat naast zijn woning werd geraakt en niet veel later moest hij zelf dekking zoeken voor een FPV-drone.

Toch wilde Dima absoluut niet vertrekken.
Deze week hebben we hem verteld hoeveel mensen in Nederland met hem meeleven en hem op het hart drukken om toch uit Kramatorsk te vertrekken.

Dima was echt geraakt door al die reacties en wil jullie hartelijk bedanken voor het medeleven en de steun.
En misschien hebben jullie woorden toch iets in beweging gezet. Dima heeft ons inmiddels verteld dat hij zal nadenken over een eventueel vertrek uit Kramatorsk.

Door de oogjes van de achtjarige Eva uit Kherson (nieuwe video)
Tijdens de vorige door ons georganiseerde kindervakantie hadden we veel bijzondere gesprekken met de kinderen die bij ons op vakantie waren. Zo ook met de achtjarige Eva uit Kherson.

Voor Eva is buitenspelen niet zo vanzelfsprekend als voor veel andere kinderen. In Kherson slaan de hele dag door granaten, drones en raketten in. Ze vertelt heel open over haar leven thuis. Over wat ze hoort wanneer het gevaar dichtbij komt, wanneer ze wel en niet naar buiten kan en waarom deze vakantie voor haar zo bijzonder is.

Net als veel andere kinderen die we in Oekraïne spreken, zegt Eva dat ze niet bang is voor de inslagen om haar heen. Misschien omdat ze dat thuis zo heeft geleerd te zeggen. Misschien omdat angst iets is geworden waar je als kind mee leert leven. Het is al aangrijpend genoeg dat een meisje van acht überhaupt weet hoe het klinkt wanneer het gevaar dichtbij komt.
Een heel bijzonder gesprek, door de oogjes van de achtjarige Eva.

Klik op de knop ‘Video’s’ onderaan deze nieuwsbrief om de video te bekijken. Het is de eerste video die u daar ziet.

Al geld voor meer dan 16.000 tourniquets gedoneerd
Vorige week waren we al ontzettend trots op jullie omdat we onze eerste doelstelling ruim hadden overtroffen. Maar de teller blijft maar doorgaan.

Inmiddels is er genoeg geld gedoneerd voor meer dan 16.000 F&C-tourniquets!

De eerste 1.500 tourniquets zijn inmiddels geleverd en nog eens 10.000 exemplaren zijn al besteld. En zolang de donaties binnenkomen, blijven we nieuwe tourniquets bijbestellen.

Een F&C-tourniquet kost ons iets meer dan € 6 om te produceren. Iedere euro die voor deze actie wordt gedoneerd, gebruiken we volledig voor de productie van extra tourniquets. We willen simpelweg zoveel mogelijk goede tourniquets beschikbaar maken voor militairen, medici en burgers in het frontgebied. Als ze nodig zijn, moeten ze er zijn.
Hoeveel levens kunnen we samen redden?

Volgende week laten we jullie natuurlijk weer weten hoeveel extra F&C-tourniquets we dankzij jullie steun opnieuw kunnen bestellen.

Video van afgelopen week bereikte opvallend veel jongeren
Vorige week plaatsten we de video van het invalide meisje dat van ons een elektrische rolstoel kreeg. De video werd ontzettend goed bekeken en we kregen er bijzonder veel reacties op.

Wat ons vooral opviel, was hoeveel reacties er kwamen van jongeren. Een groep die normaal gesproken wat minder bezig is met de oorlog in Oekraïne en al helemaal niet vanzelfsprekend bij Franky en Coen terechtkomt.
Daarom zijn we extra blij dat juist deze video zoveel jongeren heeft bereikt. De video stond zelfs geruime tijd op nummer één in de lijst van meest bekeken video’s op het zeer populaire Dumpert.
Heeft u hem gemist?
U kunt de video bekijken via de knop ‘Video’s’ onderaan deze nieuwsbrief. (Het is de derde video die u daar ziet).

Ons favoriete tankstation is gebombardeerd
Tussen Pavlograd en Dnipro kwamen we langs een benzinepomp waar we vaak hebben getankt. Even koffie of een cola zero halen voordat we weer verder reden richting het front of terug naar Dnipro. Een dag eerder was hij nog gewoon geopend.

Nu was er vrijwel niets meer van over.
In de nacht ervoor was het tankstation geraakt door een Russische Shahed-drone. Toen wij arriveerden waren medewerkers nog bezig om chocoladerepen, frisdrank en andere producten uit het zwaar beschadigde winkeltje te halen.

Het personeel was vanwege een luchtalarm vlak voor de inslag nog net naar buiten gevlucht. Daardoor vielen er geen dodelijke slachtoffers. Eén medewerker raakte gewond.

Wie regelmatig vanuit de Donbas naar Dnipro rijdt, kent deze weg. Langs deze route stoppen militairen, hulpverleners en burgers om te tanken, iets te eten of even op adem te komen. Alsof dit nog niet genoeg was, werden een dag later op dezelfde route en in Dnipro nóg vijf tankstations aangevallen en verwoest.

Ik schreef eerder al over de onbekende helden van Oekraïne. Voor mij horen de medewerkers van deze tankstations daar ook bij. Terwijl de oorlog om hen heen doorgaat, blijven zij iedere dag werken. Dankzij hen kunnen ambulances, hulpverleners, militairen en vrijwilligers zoals wij blijven rijden.
Deze video kunt u bekijken via de knop ‘Video’s’ onderaan deze nieuwsbrief. Het is de tweede video die u daar ziet.

Ons transport volledig in eigen handen
We vertelden eerder al dat we een eigen trailer van maar liefst 13,60 meter lang hebben gekocht om hulpgoederen naar Oekraïne te vervoeren.

Maar inmiddels hebben we nóg een flinke stap gezet: we hebben nu ook onze eigen DAF-vrachtauto (trekker) aangeschaft.

Dat betekent dat we voortaan het volledige transport in eigen handen hebben. We zijn minder afhankelijk van anderen, kunnen transporten makkelijker zelf plannen en besparen op korte termijn al flink op de transportkosten. En uiteindelijk is dat waar het om gaat: hoe lager onze transportkosten, hoe meer geld we overhouden voor hulp én hoe meer goederen we naar Oekraïne kunnen brengen.

De combinatie van onze eigen vrachtauto en trailer geeft ons bovendien de mogelijkheid om vaker transporten te organiseren. Voor ons is dit dan ook weer een flinke stap vooruit.

28 augustus weer naar Oekraïne
Over drie weken vertrekken we alweer naar Oekraïne. En eerlijk gezegd worden we steeds wat nerveuzer naarmate de datum dichterbij komt.

Tijdens deze reis zullen we voor een specifiek doel nog dichter naar het front gaan dan normaal. We weten dat we daarmee extra risico nemen en om heel eerlijk te zijn: we zijn daar best bang voor. We hebben er samen veel over gesproken en ons meerdere keren afgevraagd of we dit wel moeten doen. Toch hebben we besloten om te gaan. Niet omdat we het gevaar onderschatten of omdat we zo nodig risico willen nemen, maar omdat de redenen om dit wél te doen voor ons uiteindelijk zwaarder wegen dan onze angst.

Wat die redenen precies zijn, kunnen we op dit moment nog niet vertellen. Zodra dat wel mogelijk is, zullen we jullie er natuurlijk alles over vertellen. We gaan dus, wel met knikkende knieën, maar met de volle overtuiging dat we dit moeten doen.

Als laatste alweer een heel verdrietig bericht
Deze week bereikte ons ook een heel verdrietig bericht.
Een voormalig medewerker van het team van Anna werkte in een noodhospitaal in het frontgebied. De plek waar gewonde militairen en burgers worden binnengebracht en waar medisch personeel iedere dag opnieuw probeert levens te redden.

Het noodhospitaal werd getroffen door een Russische geleide bom. Bij die aanval raakte hij zeer ernstig gewond.
Deze week kregen we te horen dat hij aan zijn verwondingen is overleden.

Het blijft moeilijk te bevatten. Mensen die juist op deze plekken proberen de levens van anderen te redden, lopen daarbij zelf iedere dag gevaar.

We wensen zijn familie, vrienden en alle mensen van het team van Anna ontzettend veel sterkte met dit enorme verlies

Het lukt ons allemaal dankzij u!
Van levensreddende tourniquets en van een warme maaltijd tot een veilige slaapplek. Van een generator tot een week waarin kinderen even de oorlog kunnen vergeten.

Dat kunnen wij alleen dankzij uw steun. Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en ons blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan hier. Of betaal tourniquets. De link staat hierboven.
Voor vragen mag u Franky altijd bellen:
06 81 01 32 22

Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:	(afkorting, bv 'KLB')

Franky en Coen bakken friet in Oekraïne - Volg ze hier! #3

» oorlog en defensie

» oorlog en defensie

» oorlog en defensie