Zelfs Je Naam Is Mooi - Henk Westbroek
Zijn best mooie Nederlandstalige nummers... mjah, hoewel ik echte love-songs in het Nederlands toch wat minder vind.
De fles speelde een grote rol in heel mijn droef bestaan
Omdat ik nooit geen liefde kreeg ben ik aan de fles gegaan
M'n trouwe vriend, jij schonk sindsdien mij menig levensles
Ik heb gelachen en geweend bij de oude trouwe fles
refr:
Mocht ik door de drank bezwijken
Mocht ik naar de donder gaan
Laat dan op m'n grafsteen prijken
Hij kon niet meer op z'n benen staan
Mocht ik door de drank bezwijken
Mocht ik naar de donder gaan
Laat dan op m'n grafsteen prijken
Hij kon niet meer op z'n benen staan
En als ik afgemonsterd ben dan was m'n eerste gang
Naar 't meisje waar ik zo van hield, m'n hele leven lang
En als 'n ander naar haar keek dan flikkerde m'n mes
Dan werd ik om m'n neus wat bleek en greep ik naar de fles
refr.
En mocht ik 's nachts op de oceaan, wanneer de stormwind brult
Bezopen op de voorplecht staan, de fles nog half gevuld
Ik sein dan onze marconist het noodsein, S.O.S.
Dan gaat m'n laatste groet naar wal, gesloten in 'n fles
refr.
Prachtig gewoon!!
Zo Mooi
Ik heb zo lang geprobeerd je te vergeten
Zo lang tegen beter weten in
Zo lang ontkend dat ik bleef hopen
Je ooit in mijn leven weer te zien
Ik dacht dat wij wel nooit vrienden zouden worden
Te vers, te zeer, een open wond
Veel te veel gebeurd in het verleden
Totdat je gisteren plots weer voor me stond
Het was, alsof er nooit iets was veranderd
Ik zag je ogen, je lippen, je mond
Tegelijkertijd wist ik, je hebt een ander
Toch stond ik weer als genageld aan de grond
Refrein:
Want je bent zo mooi
Zo mooi
Zo mooi
Het gesprek verliep voor het eerst sinds tijden
Zoals het jaren niet verliep
We lachten als in onze beste tijden
En genoten weer van de muziek
Ik heb zo lang geprobeerd je te vergeten
Zo lang, tegen beter weten in
Zo lang geprobeerd je te vergeten
Maar het heeft geen zin
Reft;
En ik kan alleen maar denken wat ben je mooi
En ik kan alleen maar denken wat ben je mooi
En ik kan alleen maar denken: je bent te mooi
Je woorden braken door de vesting rond mijn hart
Zo zorgvuldig opgebouwd, na alle smart
Toen je bij me wegging, creëerde dat een gat
Dat niet snel meer word gedicht
Nu vraag je mij om mijn vriendschap
Je weet niet wat je aanricht.
Refrein;
©1998/Joop Boom/Bikrophone Music
Sometimes I feel so bad, so bad
Sometimes I wish life was never ending,
And all good things, they say, never last
quote:Erg mooi ook..
Op dinsdag 4 februari 2003 11:43 schreef QyRoZ het volgende:
Boudewijn de Groot - Verdronken Vlinder
Ook deze van hem:
Testament
Na tweeÙntwintig jaren in dit leven
maak ik het testament op van mijn jeugd.
Niet dat ik geld of goed heb weg te geven,
voor slimme jongen heb ik nooit gedeugd.
Maar ik heb nog wel wat mooie idealen,
goed van snit, hoewel ze uit de mode zijn.
Wie ze hebben wil, die mag ze komen halen,
vooral jonge mensen vinden ze nog fijn.
Aan mijn broertje dat zo graag wil gaan studeren
laat ik met plezier het adres na van mijn kroeg,
waar ik te veel dronk om een vrouw te imponeren
en daarna de klappen kreeg waarom ik vroeg.
En dan heb ik nog een stuk of wat vriendinnen
die wel opgevoed en zeer verstandig zijn
en waarmee je dus geen donder kunt beginnen,
maar misschien krijgt iemand anders ze wel klein.
Voor mijn neefje zijn mijn onvervulde wensen
wel wat kinderlijk, maar ach ze zijn zo diep.
Ik behoorde immer tot die groep van mensen
voor wie het geluk toch altijd harder liep.
Aan mijn vrienden laat ik gaarne het vermogen
om verliefd te worden op een meisjeslach.
Zelf ben ik helaas een keer te veel bedrogen,
maar wie het eens proberen wil, die mag.
Mijn vriendinnetje, ik laat je alle nachten
dat ik tranen om jouw ontrouw heb gestort.
Maar onthoud dit wel: ik zal geduldig wachten
tot ik lach omdat jij ook belazerd wordt.
En de leraar die mij altijd placht te dreigen:
jongen, jij komt nog op het verkeerde pad,
kan tevreden zijn en hoeft niets meer te krijgen.
Dat wil zeggen: hij heeft toch gelijk gehad.
Voor mijn ouders is het album met de plaatjes
die zo vals getuigen van een blijde jeugd.
Maar ze tonen niet de zouteloze praatjes
die een kind opvoeden in eer en deugd.
En verder krijgen ze alle dwaze dingen
terug die ze mij te veel geleerd hebben die tijd.
Ze kunnen mij tenslotte ook niet dwingen
groot te worden zonder diep berouw en spijt.
En dan heb ik ook nog enkele goede vrienden
maar die hebben al genoeg van mij gehad.
Dus ik gun ze nu het loon dat ze verdienden,
alle drank die ze van mij hebben gejat.
Verder niets, er zijn alleen nog een paar dingen
die ik houd omdat geen mens er iets aan heeft,
dat zijn mijn goede jeugdherinneringen,
die neem je mee zolang je verder leeft.
't Is niet zo lang geleden.
't Lijkt een ver verleden.
Ze heette Domino,
of ze noemde zich zo.
Zij had in haar ogen
het blauw van regenbogen.
Ze hield niet van Clouseau,
wel van Mozart en zo.
En bij het ochtendgloren
was ik al lang verloren.
Het was echt goed raak.
Ik heb een vreemde smaak.
Ze is niet zo lang gebleven,
heeft geen adres gegeven.
Ze heette Domino,
Domino of zo.
Ze hield van verre landen,
van godverlaten stranden,
van wachten op Godot.
Zij had cultuur en zo.
Er was iets in haar haren,
't was moeilijk te verklaren.
Het leek wel maneschijn,
't moet mijn verbeelding zijn.
Dan zei ze: 'Ik vergeet je.'
Ze lachte zelfs een beetje.
'Je komt er wel doorheen,
Jij redt het wel alleen.'
't Was hard om te verduren,
maar 'k ging door heter vuren.
Ze heette Domino,
Domino of zo.
En zij had in haar ogen
het blauw van regenbogen.
Ze hield niet van Clouseau,
wel van Mozart en zo.
Er was iets in haar haren,
't was moeilijk te verklaren.
Het leek wel maneschijn,
't moet mijn verbeelding zijn.
Ze zeggen dat ik taai ben,
dat ik een echte haai ben.
Het lijkt alleen maar zo,
vraag maar aan Domino.
Ik heb in heel m'n leven
om niemand veel gegeven,
maar wel om Domino,
Domino of zo.
Ik heb in heel m'n leven
om niemand veel gegeven,
maar wel om Domino,
Domino of zo.
Voor haar - Frans Halsema
Zij verstaat de kunst van bij me horen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
In mijn ogen woont ze, in mijn oren
Ze hoort en ziet mijn hele leven met me mee
Soms begint ze in mijn hart te zingen
Waar het nacht wordt heeft ze lichtjes aangedaan
En door haar weet ik dan door te dringen
Tot de onvermoede schat van ons bestaan
Zo alleen maar wil ik verder leven
Schuilend bij elkaar
En als ik oud moet worden, dan alleen met haar
Zij kent al mijn dromen en mijn wanen
Al mijn haast en al mijn hoon en mijn spijt
Als ik lach kent zij alleen de tranen
Die daar achter liggen in de tijd
Zo alleen maar wil ik verder leven
Schuilend bij elkaar
En als ik oud moet worden, dan alleen met haar
Zij is meer dan deze woorden zeggen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
Maar wie weet een wonder uit te leggen
En een wonder draag ik met me mee
----------
En in de categorie hartverscheurende smartlap
Het hondje van Dirkie
Kleine Dirkie had een hondje door een auto overreden
Met gebroken poot in 't straatgewoel gevonden
Met twee houtjes en een stukkie van een ouwe gonjezak
Had ie 't pootje eerst gespalkt en toen verbonden
Daarna had ie 't dier heel zacht opgepakt en thuisgebracht
En vervuld van stille angst en diepe zorgen
Zei ie: "Mormel, had ook uitgekeken voor je overstak"
En 't voorzichtig in een zolderhoek geborgen
Als 'ie boterhammen kreeg verborg 'ie iedere keer een stukkie
Voor zijn zieke kameraad onder z'n kieltje
En dan sloop ie op z'n tenen met een koppie zonder oor
Naar de zolder en zei: "Vreet nou maar, schlemieltje"
Hekkie keek 'm nou en dan met z'n koppie scheef 's an
De filantropie kon 't beestje niet verwerken
Toen 'ie op een keer wou blaffen siste Dirkie: "Houd je bek
Je ligt zo uit je pension als ze 't merken"
Op een keer kwam Hekkie onverwachts, z'n poot nog in 't verband
De kamer in, een hondje laat zich niet verbieden
Moeder zei: "Nou is de boot an, kijk me zo'n scharminkel an
't Lijkt waarachtig wel de Joodse invalide
Van wie hoort dat stuk gespuis? Straks heb ik Artis in me huis"
Dirkie stamelde, hij kon 't nauwelijks zeggen
"Toen ie onder een auto lee, dacht ik, ik neem 'm effe mee
Anders hadden ze 'm zo maar laten leggen"
"As 'ie binnen 't uur m'n huis niet uit is gaat 'ie in de plomp"
Verklaarde ma "da's wat voor mij, die nare krengen"
Toen zei pa gedecideerd: "Wanneer z'n poot genezen is,
Zal ik 'm persoonlijk naar 't asiel toe brengen"
Dirk zei liefdevol: "Nou teef, de eerste maand ben je weer safe"
Intuitief was ie van de patient gaan houden
Moeder schamperde: "Zeg ober, geef u Hekkie een stukkie kreeft
Man, je moet een villa voor 'm laten bouwen."
Kleine Mies 't jongste zusje noemde Hekkie smalend viezerik
Dan hulde Dirkie zich in hooghartig zwijgen
Soms werd 't 'm wat al te machtig en dan kreet ie: "Treiterkop
Wat is vies, kijk jij maar liever naar je eige"
Eens beet Hek in Miesje's pop, 't meisje gaf het beest een schop
Dirk vloog op en loeide: "Valse Salamander
Raak dat beessie nog 's aan, dan zal ik je effe kreupel slaan
Als 'ie slaag krijgt is 't van mij en van geen ander"
Hekkie leefde ongestoord temidden van conflicten voort
Schoon onbewust dat ze de oorzaak was van rampen
De 1 vervolgde haar met haat, de ander werd 'r kameraad
Het huisgezin had zich gescheiden in twee kampen
Het ppotje was weer gecureerd, Dirkie had de hond geleerd
Mooi te zitten en nou was ie reuze branie
Vader zei soms: "Klein serpent, zo'n beest is toch intelligent"
"Ja", zei Moeder, "Ga d'r mee naar Sarasani"
Na zes maanden stille oorlog had 't noodlot zich voltrokken
Hekkie had iets raars gedaan in Moeder's kamer
Bertus 't oudste broertje zag 't en riep: "Kijk 's wat een zwijn
Op de trijpen stoelen, Moe", hij greep een hamer
Wierp die Hekkie naar z'n kop, 't beestje vloog schuim-bekkend op
Viel toen neer, op dat moment kwam Dirkie binnen
Bleef als vastgenageld staan, keek lijkwit zijn broertje aan
Niemand wist toen wat met Dirkie te beginnen
Zacht als was 't een kostbaar kleinood heeft toen Dirk 't verstarde beest
Naar z'n hoekie op de zolder meegenomen
's Avonds in het donker groef ie in het Vondelpark een kuil
In een eenzaam laantje onder iepebomen
Met een snuitje bleek als was lei 'ie Hekkie onder 't gras
En zei trillend, beide oogjes toegeknepen
"Hekkie, 't was niet mijn schuld, mensen hebben geen geduld
Arm dier, ze hebben jou thuis nooit begrepen"
------------
Er zijn heel veel mooie teksten geschreven,
het is alleen wat de huidige NL-talige bandjes betreft zo jammer dat er geluid bij zit.
Als het gras naar je voeten graait
Als de wind langs je wangen aait, hier ben ik
Van Dikhout - Mijn held zijn
je ogen rood, je hoofd gebogen
het woord viel op je neer
je hoeft niet meer je stem gebroken
het kwam zo snel, zomaar uit het niets
of wanneer je bent verstoten
door het leven keer op keer
de waarheid je heeft voorgelogen
het leek zoveel, het leidde je tot niets
zou het uit de hoogte klinken
je het onbescheiden vinden als ik je vraag
wil je mijn held zijn?
in harnas met schild tegen de pijn
wil je mijn held zijn
vanavond, vannacht
daar ga je weer, het moest niet mogen
gewoon van vooraf aan
terwijl je alles hebt doorlopen
het leek zo veel , het leidde je tot niets
of alle schuld op jou geschoven
oude wonden stinken weer
als je weerstand is gebroken
het leek zo veel maar nemen kon je niet
zou het uit de hoogte klinken
je het onbescheiden vinden als ik je vraag
wil je mijn held zijn
in harnas met schild tegen de pijn
wil je mijn held zijn
vanavond vannacht?
Dan denk ik dat dees ook nog wel in de buurt komt:
Acda en de Munnik - Dag Esmee
Ik herkende je wel
Kwam alleen even niet op je naam
'tuurlijk, Ik weet het, 4 HAVO
Jij kon zo mooi zingen
Wat doe je hier achter het raam?
Nee, 'k denk niet dat 'k me schaam
Okee, één kopje koffie dan
Maar mag het gordijn dan wel dicht?
Of moet ik je dan soms betalen?
Ha ha, 't was een grapje, hoe is het?
Je schrok, zag het aan je gezicht
Ik zie geen pest door dit licht
Ik woon hier al maanden
Ik had je niet eerder gezien
De kortste weg richting de supermarkt
Ja, lang geleden, 's denken
Toch zeker een jaartje of tien?
'83 misschien?
Ach, gewoon
Na de HAVO de kleinkunst
En toen met de band
Plaatje gemaakt nog, nee niet zo'n succes
Maar hoe is het met jou, nou?
En waarom ben je dit wat je bent?
Is het drugs of een vent?
Gek kan het lopen, ja, ach
En wat doe je er aan?
Blij dat je zegt zo gelukkig te zijn
Ik geloof je, bedankt
En ik denk da'k maar weer eens moet gaan
Bel gewoon maar eens aan
Wat wou je worden dan? Nou, dan probeer je het weer
Weet ik veel, ga weer naar school of je ouders
Of het arbeidsbureau
Daar weten ze vast wel wat meer
Tot de volgende keer
Gewoon door mijn droom te onthouden
En laat me nu gaan
Of denk je soms dat het zo simpel is
Vier jaar studeren, en dan
Achter duizend artiesten te staan
Sta nog steeds onderaan
Ja, 't gaat me lukken, ja
Ga weg want ik wil naar de kroeg
Wat wil je weten
't Is ieder voor zich
En wat kan ik het helpen?
Ik heb het al moeilijk genoeg
Nou, het beste ermee
Dag Esmee
Than to face another night
In Southern Sun
And your love is all around
Oud en afgedankt
In een straatje zonder bomen
Zit ze voor het raam
Door niemand serieus genomen
Oud en weggedaan
Zelfs voor haar eigen zonen
Die met hun vrouw en kinderen
Vier straten verder wonen
Alleen met haar verjaardag
Dan komen ze nog aan
Maar vorig jaar toen zijn ze
Na een uur al weggegaan
Oud en afgedankt
In een flat met kleine ramen
Herkent hij de gezichten wel
Maar herinnert zich geen namen
En hij zou wel willen schreeuwen
Van de eenzaamheid en pijn
Zijn einde is zijn troost
Want dan zal alles anders zijn
Afhankelijk en eenzaam
Niet in de maatschappij
Rennen we in sneltreinvaart
Aan hem en haar voorbij
We denken niet aan later
En houden ze maar klein
Totdat we zelf ook oud
En heel erg eenzaam zullen zijn
Oud en afgedankt
Slijt hij zijn tijd met dromen
Het bezoekuur is voorbij
En ze zijn weer niet gekomen
Paar kilometer teksten van Boudewijn de Groot posten dan maar? Of de Pastorale van Shaffy & List?
Zij Maakt Het Verschil van de Poema's? Een stapeltje ander Acda en de Munnik werk?
Dit is een redelijke samenvatting van mijn toppers, denk' 
quote:Dan doe ik het wel.
Op dinsdag 4 februari 2003 12:04 schreef hyperfuzz het volgende:
Hmmm... erg moeilijk...Paar kilometer teksten van Boudewijn de Groot posten dan maar? Of de Pastorale van Shaffy & List?
Zij Maakt Het Verschil van de Poema's? Een stapeltje ander Acda en de Munnik werk?Dit is een redelijke samenvatting van mijn toppers, denk'
Pastorale - Liesbeth List & Ramses Shaffy
Mijn hemel blauw met gouden harp
Mijn wolkentorens, ijskristallen
Kometen, manen en planeten, aah alles draait om mij
En door de witte wolkenpoort tot diep onder de golven
Boort mijn vuur, mijn liefde, zich in de aarde
En bij het water speelt een kind
En alle schelpen die het vindt gaan blinken als ik lach
'k Hou van je warmte op mijn gezicht
Ik hou van de koperen kleur van je licht
Ik geef je water in mijn hand
En schelpen uit het zoute zand
Ik heb je lief, zo lief
Ik scheur de rotsen met mijn stralen
Verhoog de meren in de dalen en
Onweersluchten doe ik vluchten, aah als de regen valt
Verberg je ogen in een hand
Voordat m'n glimlach ze verbrandt
M'n vuur, m'n liefde, mijn gouden ogen
't Is beter als je nog wat wacht
Want even later komt de nacht en schijnt de koele maan
De nacht is te koud, de maan te grijs
Toe neem me toch mee naar je hemelpaleis
Daar wil ik zijn alleen met jou
En stralen in het hemelblauw
Ik heb je lief, zo lief
Als ik de aarde ga verwarmen
Laat ik haar leven in m'n armen
Van sterren weefde ik het verre, aah het noorderlicht
Maar soms ben ik als kolkend lood
Ik ben het leven en de dood
In vuur, in liefde, in alle tijden
M'n kind ik troost je, kijk omhoog
Vandaag span ik mijn regenboog
Die is alleen voor jou
Nee nooit sta ik een seconde stil
'k Wil liever branden neem me mee
Geen mens kan mij dwingen wanneer ik niet wil
Wanneer je vanavond gaat slapen in zee
Geen leven dat ik niet begon
En vliegen langs jouw hemelbaan
Je kunt niet houden van de zon
Ik wil niet meer bij jou vandaan
Ik heb je lief, zo lief
Ik heb je lief, zo lief
Ik heb je lief, zo lief
Ik heb je lief, zo lief
Ik heb je lief, zo lief
Als het gras naar je voeten graait
Als de wind langs je wangen aait, hier ben ik
Ga die wereld uit, één seconde
En rij snel door, die wereld uit
Ga die wereld uit, één seconde
En kijk goed rond in ons paradijs
En vraag niet naar de weg
Want iedereen is de weg kwijt
Red de zeehond!
op deze dag sta ik eindelijk droog
mijn brein is vol van deze nieuwe tijd
ik ben zo dankbaar dat ik hier mag zijn
in deze nieuwe tijd van overvloed
de auto's worden mooier
en sneller dan wij droomden
ze rijden hier voorbij
op weg naar de toekomst
de meisjes worden blonder
en slimmer dan ooit
ze rijden hier voorbij
red mijn ziel vooral
maar ook ook mijn mooie lichaam
de spoken komen om middernacht
de zee is nat
de zandman dood
van dat soort dingen zijn we zeker
en al de rest heeft iemand verzonnen
op deze dag sta ik eindelijk droog
en op tv is er een film over mij
over iemand die zit te staren naar de vloer en vervolgens
na een tijd weer verdwijnt
de rijken worden mooier
en rijker dan zij droomden
de armen sterven uit
en branden in de hel
de meisjes worden blonder
en slimmer dan ooit
ik grijp ze naar de keel
tot ze buigen voor mijn wil
quote:Ik heb je lief, zo lief
Op dinsdag 4 februari 2003 12:08 schreef shmoopy het volgende:
Dan doe ik het wel.
Bedankt voor het posten 
Maareh, je doet het voor mij of sta je er zelf ook wel achter
We rijden met de trojka door 't eindeloze woud
Het vriest een graad of dertig, het is winter en vrij koud
De paardehoeven knersen in de pasgevallen sneeuw
't Is avond in Siberië, en nergens is een leeuw
We reizen met de kinderen, al zijn ze nog wat jong
Door 't eindeloze woud waarover ik zo-even zong
Een lommerrijk en zeer onoverzichtelijk terrein
Waarin men zich gelukkig prijst dat er geen leeuwen zijn
We zijn op weg naar Omsk, maar de weg daarheen is lang
En daarom vullen wij de tijd met feestelijk gezang
Intussen gaat zich iets bewegen in de achtergrond:
Iets donkers en iets talrijks, en het lijkt me ongezond
Ze zijn nog vrij ver achter ons, ik zie ze echter wel
Het is een hele massa en ze lopen nogal snel
En door ons achterna te lopen halen zij ons in
Wat onvoordelig uit kan pakken voor een jong gezin
De donkere gedaanten zijn bijzonder vlug ter been
Ze lopen op vier poten, en ze kijken heel gemeen
Ze hebben grote tanden, dat is duidelijk te zien
Het zijn waarschijnlijk wolven, en kwaadaardig bovendien
Al is de toestand zorgelijk, ik raak niet in paniek
Ik houd de moed erin door middel van de volksmuziek
We kennen onze bundel en we zingen heel wat af
Terwijl de wolven nader komen in gestrekte draf
Het is van hier naar Omsk nog een kleine honderd werst
't Is prettig dat de paarden net vanmiddag zijn ververst
Wel jammer dat de wolven ons toch hebben ingehaald
Men ziet de flinke eetlust die hun uit de ogen straalt
We doen heel onbekommerd en we zingen continu
Toch moet er iets gebeuren onder moeders paraplu
En zonder op te vallen overleg ik met mijn vrouw
"Wie moet er aan geloven," vraag ik, "toe, bedenk eens gauw"
"Moet Igor het maar wezen?", "Nee, want Igor speelt viool"
"Wat vind je van Natasja?", "Maar die leert zo goed op school!"
"En Sonja dan?", "Nee, Sonja niet, zij heeft een mooie alt"
Zodat de keus tenslotte op de kleine Pjotr valt
Dus onder het gezang pak ik het ventje handig beet
Daar vliegt hij uit de trojka met een griezelige kreet
De wolven hebben alle aandacht voor die lekkernij
Nog vierentachtig werst en o, wat zijn wij heden blij
We mogen Pjotr wel waarderen om zijn eetbaarheid
Want daardoor raken wij die troep voorlopig even kwijt
Zo jagen wij maar voort als in een gruwelijke droom
Ajo ajo ajo al in die hoge klapperboom
Daar klinkt weer dat gehuil, en onze hoop is weer verscheurd
De wolven zijn terug en nu is Sonja aan de beurt
Daar gaat het arme kind, zij was zo vrolijk en zo braaf
Nog achtenzestig werst en in Den Haag daar woont een graaf
Ik zit nog na te peinzen en mijn vrouw stort menig traan
En kijk daar komen achter ons de wolven al weer aan
Dus Igor, 't is wel spijtig maar jij wordt geen virtuoos
Nog tweeënvijftig werst en daar was laatst een meisje loos
Nu Igor is verwijderd hebben wij weer even rust
Maar nee, daar zijn de wolven weer, op nog een part belust
De doodskreet van Natasja snijdt ons pijnlijk door de ziel
Nog zesendertig werst en in blauwgeruite kiel
Mijn vrouw en ik zijn over, dus we zingen een duet
En als 't even mee wil zitten halen we het net
Helaas, ik moet haar afstaan aan de hongerige troep
Nu nog maar twintig werst en Hoeperdepoep zat op de stoep
Ik zing nu weer wat lustiger want Omsk komt in zicht
Ik maak een sprong van blijdschap en verlies mijn evenwicht
Terwijl de wolven mij verslinden, denk ik "Dat is pech
Ja Omsk is een mooie stad, maar net iets te ver weg"
(Trojka hier, trojka daar)
Ja, je ziet er veel dit jaar
(Trojka hier, trojka daar)
Overal zit paardehaar
(Trojka hier, trojka daar)
Steeds uit voorraad leverbaar
(Trojka hier, trojka daar)
Zachtjes snort de samovaar
(Trojka hier, trojka daar)
Met een Slavisch handgebaar
(Trojka hier, trojka daar)
Doe het zelf met naald en schaar
(Trojka hier, trojka daar)
Is dat nu niet wonderbaar
(Trojka hier, trojka daar)
Twee halfom en een tartaar
(Trojka hier, trojka daar)
Een liefdadigheidsbazaar
(Trojka hier, trojka daar)
Hulde aan het gouden paar
(Trojka hier, trojka daar)
Foei hoe suffend staat gij daar
(Trojka hier, trojka daar)
Moeder is de koffie klaar
(Trojka hier, trojka daar)
Kijk daar loopt een adelaar
(Trojka hier, trojka daar)
Is hier ook een abattoir
(Trojka hier, trojka daar)
Basgitaar en klapsigaar
(Trojka hier, trojka daar)
Flinkgebouwde weduwnaar
(Trojka hier, trojka daar)
Leve onze goede Tsaar!
Vanaf hier
Is alles wat het lijkt.
quote:Tja, we kunnen eigenlijk alles van Drs P wel opnoemen.. briljant!!
Op dinsdag 4 februari 2003 12:13 schreef sweek het volgende:
Drs. P - Dodenrit.
Red de zeehond!
Stef Bos
We speelden ooit verstoppertje
In de pauze op het plein
We hadden grote dromen
Want we waren toen nog klein
De ene werd een voetballer
De ander werd een held
We geloofden in de toekomst
Want de meester had verteld
Jullie kunnen alles worden
Als je maar je huiswerk kent
Maar je moet geduldig wachten
Tot je later groter bent
Is dit nou later
Is dit nou later als je groot bent
Een diploma vol met leugens
Waarop staat dat je volwassen bent
Is dit nou later
Is dit nou later als je groot bent
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Is dit nou later
We spelen nog verstoppertje
Maar niet meer op het plein
En de meeste zijn geworden
Wat ze toen niet wilde zijn
We zijn allemaal volwassen
Wie niet weg is gezien
En ik zou die hele choas
Nu toch helder moeten zien
Maar ik zie geen hand voor ogen
En het donker maakt me bang
Mamma, mamma...
Mag het licht aan op de gang
Is dit nou later
Is dit nou later als je groot bent
Een diploma vol met leugens
Waarop staat dat je de waarheid kent
Is dit nou later
Is dit nou later als je groot bent
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Is dit nou later
quote:yw
Op dinsdag 4 februari 2003 12:12 schreef hyperfuzz het volgende:[..]
Ik heb je lief, zo lief
Maareh, je doet het voor mij of sta je er zelf ook wel achter
Nee, ik vind het zelf ook een prachtig nummer, en twijfelde al of ik 'm zou posten.
Als het gras naar je voeten graait
Als de wind langs je wangen aait, hier ben ik
quote:s.u.p.e.r.b. !!
Op dinsdag 4 februari 2003 12:34 schreef shmoopy het volgende:[..]
yw
Nee, ik vind het zelf ook een prachtig nummer, en twijfelde al of ik 'm zou posten.
Ik lees de advertentie De zwarte omlijning benadrukt de essentie
Omschrijving voor die andere dimensie
De letters van je naam ze branden in mijn netvlies
Emoties hectisch ik wil rustig blijven maar t lukt me net niet
Brok in m'n keel druk op m'n oren
Wil de vraag die ik van binnen stel niet horen
Heb ik echt mijn beste vriend verloren?'
Ja ik hoorde het eerder door de hoorn van de telefoon
Maar dit sjabloon bevestigt het pas echt en het is ongewoon
Ofschoon de woorden er toch duidelijk en echt staan niet weggaan
Hee ik zal m'n pijn niet in de weg staan
Door mezelf te confronteren met de feiten niemand iets verwijten
Maar flarden van spijt ze vliegen als tapijten
Door m'n hoofd maar yo ik kan de klok niet keren
Even later al op weg je familie te conduleren [...]
Ik loop langzaam degene achterna waar ik achter sta neem alles in me op
En omhels eerst je pa & ma
En zie daarna het verdriet van je zus doe even lief en ik sus
Geef haar een brief en een kus ik vraag:
...wil je dit aan Michiel geven?' Ze belooft dat ze m voorleest
Ik hoop dus dat m hoort voordat je doorsjeest naar het leven na de dood
Probeer m'n verstand op nul te zetten
Maar sta rationeel even rood
En voel me slap als ik stap naar je kist ik stik van onbegrip
En klap haast dicht als ik naar adem hap
Angst schuld en woede worden aangekaart maar verdriet bedaart
Je wordt door velen aangestaard in een staat opgebaard
Daar lig je dan is dit t man
Wist je er zelf van trok je het niet meer of was dit je plan?
Ik maak een vuist stamel je naam en pink een traan
Ik wil bij alles stilstaan maar ik moet zodadelijk gaan
Want de condoleance is voorbij het afscheid is nabij
Je weet Brain is zeker niet van steen maar blijft nu wel een kei
Nog een laatste blik ik slik en ga vlug
Want yo je moest waarschijnlijk gaan maar komt zeker nooit meer terug
Refrein (2X):
Op veel te jonge leeftijd is van ons heengegaan
Alsof het lot mijn partner was en ze is nu vreemdgegaan
Zoveel niet gezegd zoveel niet gemaakt zoveel niet gedaan
Maar je moest waarschijnlijk gaan
De ceremonie is voorbij iedereen doet semi opgelucht en quasi blij
Meer echte rust is er haast niet bij
Meer een suggestieve sfeer van een schone lei
Er vormt zich wederom een rij en met vrienden sta ik zij aan zij
Een net kloffie en een smile fake laat het roffe in de steek
Nog even medeleven met koffie en cake
Ey yo Verbeek denk ik van binnen maar woordeloos kom ik tot mijn zinnen
Wetend dat die echte pijn nu gaat beginnen
De klap en leegte het besef van het verlies
Mijn hersenvlies kraakt en net zoals servies breekt de spanning heel gemakkelijk
T leven is vergankelijk soms verachtelijk altijd van tijd afhankelijk
Maar tijdloos ben je nu feilloos ook al was je grenzeloos je bent nooit mateloos
Het is een schrale troost misschien maar ik blijf geloven in vriendschap eindeloos
Hier beneden of daar bovenin sprakeloos
Werden we tegen het einde er was het één en ander loos
We werden minder close je was boos maar niemand koos
Voor die manier waarop het afliep
Schuld is niet toepasselijk maar hee t doet zeer dat t zo maf liep
En t vreemde is je bent gecremeerd geen steen of urn
Nooit teruggekeerd naar een plek door jouw ziel beheerd
Begrijp me niet verkeerd het is zo gegaan zoals het ging
Je bent vergaan verre van de herinnering die blijft bestaan
Ik hoop echt dat je stierf in vrede met jezelf
Alle pijn verleden tijd en tevreden met jezelf
Het klinkt raar naar onwerkelijk maar waar
Misschien ben je daar nu echt onsterfelijk
En is het hiernamaals de sigaar
Want je vibe is wat me altijd bij blijft
En aan mijn zij blijft voordat ik optreed of als k een rhyme schrijf
Connect ik even met je ziel met Michiel
T klink debiel maar t is real net zoals m'n liefde voor vinyl
En altijd op je sterfdag ben ik even alleen
En koop een plaat die me raakt dan zijn we eventjes één
He yo die band zal voor altijd doorgaan
Want ook al lijk je soms teloor gegaan je ziel blijft voor altijd doorbestaan
Refrein (2X):
Op veel te jonge leeftijd is van ons heengegaan
Alsof het lot mijn partner was en ze is nu vreemdgegaan
Zoveel niet gezegd zoveel niet gemaakt zoveel niet gedaan
Maar je moest waarschijnlijk gaan
HARDER DAN IK HEBBEN KAN
Je buien maken vlekken
Op mijn hagelwit humeur
Ik heb m'n handen op je heupen
Maar m'n hoofd is bij de deur
Ze zeggen dat het went
Ik heb het geprobeerd
Maar hoe ik het ook wend of keer
Mn huis beschermt niet meer
Het regent harder dan ik hebben kan
Harder dan ik drinken kan
Het regent harder dan de grond aankan
Harder dan ik hebben kan
Je buien zijn de wolken
Aan mijn hemelsblauw humeur
Ik heb m'n handen op je heupen
Maar m'n hoofd is bij de deur
Je ogen blijven grijs
Ontkennen elke kleur
Het is alsof hier niemand woont
Alsof er niets gebeurt
Het regent harder dan ik hebben kan
Harder dan ik drinken kan
Het regent harder dan de grond aankan
Harder dan ik hebben kan
Je buien zijn te donker
Voor mijn hemelsblauw humeur
Want mijn hoofd is in de wolken
En mn hand al bij de deur
Harder dan ik hebben kan
Harder dan ik drinken kan
Het regent harder dan de grond aankan
Harder dan ik hebben kan
Het regent harder dan ik hebben kan
Harder dan ik drinken kan
Het regent harder dan de grond aankan
Harder dan ik hebben kan
Dan zou ik voor Laatste Ronde hebben gekozen, kippevel!
Ik hang aan het biljart
van deze donkerbruine kroeg
En langzaam wordt het licht,
is het nog laat of alweer vroeg?
Het is stil op straat,
de barman spoelt de glazen om
En jij drinkt nog een bier,
en ik zie al het rechte krom
Laatste ronde, laatste ronde
Vanavond heb ik niets gevonden
Laatste ronde, laatste ronde
Gewogen maar te licht bevonden
Nog een keer naar 't toilet,
ik stommel zat het trapje af
Ik zat nergens mee,
totdat de stemming het begaf
Het wordt niets tussen ons,
dat heb ik inmiddels wel gemerkt
Dus ik heb me flink gelaafd,
zo de teleurstelling verwerkt
Laatste ronde, laatste ronde
Vanavond heb ik niets gevonden
Laatste ronde, laatste ronde
Gewogen maar te licht bevonden
Ik hang aan het biljart
van deze donkerbruine kroeg
En langzaam wordt het licht,
is het nog laat of alweer vroeg?
Laatste ronde, laatste ronde
Vanavond heb ik niets gevonden
Laatste ronde, allerlaatste ronde
Gewogen maar te licht bevonden
Laatste ronde
Than to face another night
In Southern Sun
And your love is all around
De kast - Zo jong
in het hart van de nacht
toonde hij zijn ware gezicht
hij zei wat hij dacht
tegen schimmen in het schemerlicht
maar al zijn goed bedoelde woorden gingen verloren
door het toeval geraakt
onnodig en onverwacht
want hij kwam op voor het goede
waarom moest hij bloeden
in die donkere nacht
hij was zo jong, zo jong, maar nooit bang
voor wat de toekomst brengen zou
hij was zo jong, zo jong, 't is zo wrang
omdat hij iemand helpen wou
wat zijn dag had moeten zijn
werd met een harde dreun geveld
het werd een dag van stilte en pijn
omdat elk mensenleven telt
vanwaar die blinde woede, waarom moest hij bloeden
door dit zinloos geweld
hij was zo jong, zo jong, maar nooit bang
voor wat de toekomst brengen zou
hij was zo jong, zo jong, 't is zo wrang
omdat hij iemand helpen wou
er blijven mensen achter, achter in de tijd
die niets meer kunnen doen
die moeten leven met het feit
ik schrik van de berichten, ze grijpen me aan
ik kijk naar de gezichten, er zijn teveel gegaan
hij was zo jong, zo jong, maar nooit bang
voor wat de toekomst brengen zou
hij was zo jong, zo jong, 't is zo wrang
omdat hij iemand helpen wou
hij was zo jong...
|
|
