Cayok, Diesel & Pepe, Onyx, Nene & Hummeltje, Hoba

De bereidheid van Nene om bij de heren van de oude garde te gaan liggen neemt absurde vormen aan, een twee-zits bankje wordt wel erg vol zo :



De jongens lagen daar al, dus ze is bewust bij, en tegen, Pepe gaan liggen. Wat merkwaardig is, want een paar dagen geleden gedroeg ze zich zo vervelend tegen hem dat hij haar een pets gaf (er is nu een klein kaal plekje bovenop haar kopje), en nog even dreigend met opgeheven voorpoot op haar af liep, zo van "En dat doe je niet meer, begrepen ?". Blijkbaar is er van beide kanten besloten om minder confronterend te zijn.

En toen kwam er iemand met een hond de hoek om :

Hummeltje was de laatste tijd weer zowat alle onsjes kwijtgeraakt die hij was aangekomen sinds zijn aankomst in deze groep. Hij liep ook vaak te snotteren, dus ik dacht dat hij een, mogelijk chronische, niesziekte had. Nene was net als vorig jaar weer kaal aan de onder- en achterkant geworden, en behandeling met 2 merken vlooienmiddel hadden geen effect gehad, dus ik heb vorige week een afspraakje gemaakt bij de DA, ze moesten toch nog hun jaarlijkse prikjes krijgen.

Ik had Nene ondertussen met een 3e merk vlooienmiddel behandeld, en ze was al weer zichtbaar wat meer behaard. De DA bevestigde ook dat ze vlo-vrij was.

Hummeltje had wat meer issues :
• inderdaad chronische niesziekte;
• een gebit waar onderhoud nodig is, lees : veel trekken;
• maar het belangrijkste, en dat moet eerst op orde zijn voordat we de andere zaken aanpakken : hij heeft een overactieve schildklier.
Dus hij moet tweemaal daags een 2,5 mg Felimazole-pilletje slikken. Nou wordt hij nogal fel als ik een pil in zijn bekje stop, maar hij is ook behoorlijk fanatiek op eten, en hij is heel blij dat hij nu tweemaal daags een propje EasyPill krijgt, dus dat is makkelijk.

Hummeltje vond mijn melk al lekker, en tot mijn verbazing Onyx ook (Pepe soms, de rest is niet geinteresseerd). Nou merkte ik dat Hummeltje's darmen nogal "enthousiast" reageren, blijkbaar is hij erg lactose-intolerant, voor Onyx merkte ik dat niet. Dus geen gewone melk, maar kattenmelk neergezet, en Hummeltje vindt dat best, maar Onyx drinkt het niet, terwijl ik het voor hem juist wel prettig vind om iets meer variatie in zijn dieet te hebben. Dus nu een bakje kattenmelk op het tafeltje bij de bank, en een bakje gewone melk op het kozijn (met een schoteltje in de buurt om te voorkomen dat Hummeltje er toch uit drinkt).

Onyx kan via twee wegen naar het kozijn, ofwel via het kastje onder de TV, ofwel via het tafeltje bij de bank, en nu blijkt hij een bewuste keuze te maken : het kastje als hij gewoon melk wil drinken, het tafeltje als hij onderweg aangehaald wil worden. Hij vindt aanhalen lekker, maar snapt het nog steeds niet helemaal. De laatste weken is het nog leuker : als er geen melk staat, gaat hij me aanstaren totdat ik een bakje haal, en hij is gewend dat hij dan ook wat gekrabbeld wordt. Maar soms heeft hij helemaal geen neiging om direct naar het bakje te lopen, en blijft een tijdje zitten om verder aangehaald te worden. En de laatste dagen kan ik hem aaien van schouders tot heupen, en hij blijft gewoon doordrinken; stop ik, dan kijkt hij om en lijkt te willen dat ik verder ga. Het heeft lang geduurd, en het gaat langzaam, maar hij begint te leren dat handen niet alleen zijn om mee te stoeien, maar dat ook een zacht contact zijn goede kanten heeft; blijkbaar heeft hij dat in zijn vorige omgeving nooit meegemaakt (dat sluit ook weer aan bij mijn theorie over zijn verleden als werkplaats-/garage-kat). Ik heb hem nog niet horen of voelen spinnen, benieuwd of ik dat nog ga meemaken.

Ik had na het bezoek aan de DA de mandjes nog even in de huiskamer laten staan, en een van de twee is nu het slaapplekje van Hummeltje als hij niet naast me op de bank ligt.

Ik was vrijdagavond door de gewone melk heen, maar dat belette Onyx niet om toch maar af en toe even langs te komen, de schijn dat het alleen voor de melk was kan hij niet meer ophouden. En zijn karakter als mannen-kat begint ook wat te slijten. Als ik buiten langere tijd met iemand stond te praten, begon hij langs de kuiten van mijn gespreks-partner te strijken, maar eigenlijk alleen als dat een man was. Maar gisteren deed hij het ook bij een vrouw; het is wel een dame die heel regelmatig langskomt omdat ze, zoals ze zelf zegt, verliefd is op Hummeltje, een van de vele mensen uit de buurt die hun wandelingetjes doelbewust langs mijn huis doen om van de kattenclub te genieten.

En Onyx heeft vrijdagavond uren op de deurmat voor de voordeur gelegen. en Pepe is regelmatig naast of tegen hem aan gaan liggen, zonder dat Onyx daar een probleem mee had. En aangezien het toch niet een vast slaaplaatsje van hem is, zoals bij eerdere gelegenheden waar Cayok en Diesel bij hem gingen liggen, had ik wel verwacht dat hij ergens anders ging liggen als hij het niet leuk had gevonden.

Onyx is steeds meer een deel van de groep, al lijkt hij soms wat afstand te willen houden. Maar ik zie dat hij de laatste tijd ook met Diesel en Pepe probeert te ravotten, en soms gaan ze daar ook op in.

Toen ik vanochtend beneden kwam zag ik alleen Hummeltje, en even later kwam Nene binnenlopen. Na het ontbijt liep ik even naar buiten, zag Pepe op de bank liggen, en Cayok kwam al snel even langs. De andere twee zag ik uiteindelijk op het dak van de berging :



Onyx was in de hoek gaan liggen (lekker uit de wind maar met goed uitzicht op de wereld), en Diesel, die vaak midden op het dak ligt, was tegen hem aan gaan liggen en lag lekker met zijn kop op Onyx, die er dus duidelijk geen probleem mee had.

Wat kleine updates, en weer een mooi geluidje.

Hummeltje heeft zijn medicatie iets opgevoerd gekregen, hij moet nu 's ochtends 5 mg slikken, en 's avonds 2.5 mg. Met EasyPill gaat dat makkelijk, hoewel ik gemerkt heb dat ik niet teveel moet gebruiken, als het bolletje te groot wordt heeft dat kleine bekkie van hem er moeite mee.

Onyx heeft weer een stapje gezet richting huiskat. Hij had de afgelopen tijd geleerd om melk te vragen als een excuus om aangehaald te worden, en een keertje was ik hem aan het aanhalen terwijl hij melk dronk, en ik hoorde een ronkend geluidje uit hem komen. Ik was er bijna zeker van dat hij aan het spinnen was, maar de dagen daarna gebeurde het niet meer.

Onyx komt soms langs als ik achter de computer zit, strijkt dan langs mijn benen en wil aangehaald worden. Dat gebeurt de laatste tijd vaker omdat hij op de overloop op zolder een stapel kussentjes gevonden heeft die nu zijn slaapplekje zijn als hij niet buiten op de berging slaapt, dus als hij dan wakker en actief wordt komt hij bijna altijd even langs. Ook vandaag gebeurde dat weer, maar toen hij even op de overloop wat droogvoer had verwerkt, kwam hij terug en sprong direct op mijn bureau (en op mijn toetsenbord) voor een hele intense kroelbeurt (wat hij nog nooit eerder deed), waarbij het ronkende geluid ontegenzeggelijk een zacht spinnen was ! Hij begint het concept van zachtje aanhalen en krabbelen als alternatief voor ruwe spelletjes met mensen steeds meer te snappen.

Zijn toegenomen zelfvertrouwen uit zich ook in zijn gedrag naar vreemden : als ik met iemand een paar minuten sta te praten komt hij op een gegeven moment ook bij die persoon langs de kuiten schuren, al loopt hij weg als ze hem aan proberen te raken. Maar wat veranderd is : hij doet het nu ook bij vrouwen, dus ook wat dat betreft wordt hij steeds meer een normale kat.

Zijn spinnen is niet het mooiste geluidje in mijn leven, dat is nog steeds het mauwtje toen ik de deur van zijn gevangenis (mijn slaapkamer) openzette en hij in zijn verwarring en onzekerheid voor het eerst contact zocht, maar het zit wel hoog in de top.

[ Bericht 1% gewijzigd door mvdejong op 07-09-2024 19:48:12 ]

Het begint nu echt herfst te worden, en het zestal is met tegenzin bezig om zich meer en meer binnen op te houden. Dat betekent wel een opluchting voor veel honden en hun eigenaren/eigenaressen, want een grote ophoping van katten voor mijn huis wil nog wel eens tot problemen leiden. Aan de ene kant heb je de honden die uit jacht- of speelzucht achter mijn groep aan willen gaan, aan de andere kant heb je honden die zich geintimideerd voelen door katten, zeker als het er veel zijn. Twee incidenten van de afgelopen zomer :

Ik zit rustig binnen op de bank, op een gegeven moment hoor ik een vrouwenstem steeds indringender iets roepen. Ik vroeg me af of ze tevergeefs probeerde een van mijn beestjes te lokken, dus ik liep toch maar eens naar buiten. Zoals gewoonlijk bij heet weer lagen mijn beestjes overdag in struiken te slapen, maar 's avonds waren ze tevoorschijn gekomen en voor het tuinhek gaan liggen (links van mijn voordeur). De stoep is daar ca. 4 meter breed, met een struik aan de andere kant, en meestal nemen ze ongeveer de helft van de stoep in beslag. De roepende stem bevond zich iets rechts van mijn voordeur. Het doelwit van het roepen was echter een chihuahua, die nog verder links op de hoek van de straat stond te trillen en te beven. Om bij zijn/haar bazinnetje te komen had het keffertje namelijk langs mijn groep gemoeten, en de 2 meter ruimte was duidelijk niet voldoende voor de chihuahua, zeker niet omdat er katten bij lagen die tot tweemaal het gewicht van het hondje waren. Niet dat ze iets gedaan zouden hebben als het beestje gewoon doorgelopen was, maar de moed ontbrak. Uiteindelijk is het bazinnetje teruggelopen en via de parkeerplaats verder gegaan.

Mijn dame en heren kennen de meeste van de honden ondertussen wel (en het concept van aangelijnd snappen ze ook). Er kwam ook regelmatig een jongeman langs met een witte terrier (Westhighland White ?), die ook niet blij was met katten; de hond liep dan altijd zo dicht mogelijk langs de struiken, achter de benen van de baas, en zelfs dat kostte aanvankelijk ook moeite. Ze waren dus ondertussen ook een bekende verschijning en werden genegeerd door mijn groep. Tot de keer dat ze langskwamen toen ik op de grond tegen het hek zat om kattensnoepjes uit te delen. Het blafbeest herkende het geluid van een snoepjes-doosje en toen was alle gevaar onbetekenend. Even later zat ik snoepjes uit te delen aan een rij van 6 beestjes allemaal met zo'n 2 decimeter tussenruimte : 5 katten en het hondje. Van de katten zat Nene het dichts bij de whitie, en keek geen moment zijn kant op.

Soms snap zelf ik niets van katten.
Onyx ligt overdag veel op mijn werkkamer op zolder, in het kozijn helemaal aan de linkerkant. De afgelopen weken ging Diesel daar ook liggen, en zo dat er links van met nog maar iets van 25 cm vrij was. Ik verwachtte dus dat Onyx dan maar rechts ging liggen, en heb hem zelfs een paar keer daar neergezet. Maar nee, meneer wurmt zich dan links tussen het kozijn en Diesel in, en zo liggen ze uren opeengepakt te slapen.
Deze week lag een keertje Pepe in het kozijn, en veel meer naar rechts, er was ruimte zat voor Onyx. Tot tweemaal toe ging Onyx tegen het kozijn staan om erop te springen, waarop Pepe luidruchtig begon te spinnen omdat hij het gezelling vond dat er een maatje bij kwam ... en Onyx weer vertrok,
Ik heb geen idee waarom Onyx geen probleem heeft met Diesel, maar wel met de gentle giant Pepe, waarmee hij nog nooit iets van problemen heeft gehad.

Dierenarts kan een smerig vak zijn, en Hummeltje heeft dat de afgelopen weken laten zien. Hij is de afgelopen maanden drie keer bij de dierenarts geweest, de eerste keer werd geconstateerd dat zijn schildklier overactief was, de volgende keren waren controles om de dosering felimazole in te regelen. In alle gevallen moest ik Hummeltje wakker maken om hem in het transportmandje te zetten, en dat had zijn gevolgen.
Bij de eerste controle was de DA aan het voelen of er nog iets opvallends was in zijn ingewanden, toen hij plotseling van houding veranderde. Het was even onduidelijk waarom, totdat hij een hele grote drol op de weegschaal deponeeerde.
Bij de tweede controle wilde de DA hem van de behandeltafel naar de weegschaal verplaatsen, toen de druk van het oppakken ervoor zorgde dat hij zijn hele volle blaas leegde, over behandeltafel, vloer, kastjes en weegschaal.
Meneer bouwt een fijne reputatie op op deze manier.
Overigens was de tweede controle zinloos, omdat hij na ruim twee maanden besloot dat hij EasyPill eigenlijk niet meer zo fantastisch vindt, het is niet meer te voorspellen of hij zijn pilletje wel of niet gaat slikken, dus we bouwen niet echt een stabiel niveau van felimazole op.

Het bij elkaar liggen blijft verrassingen opleveren. Vanochtend lag Diesel languit in de vensterbank op zolder, en Nene lag op een mandje op een stapel hardware. Op een gegeven moment stond ze op, sprong op mijn bureau en zonder aarzelen ook de vensterbank in, en nestelde zich daar net buiten contact met Diesel, hoewel ze elkaar later wel raakten bij het bewegen :


Toch weer erg lief voor een dame die toch vaak doet alsof ze letterlijk en figuurlijk afstand wil houden van de heren.

En dan heb je Hummeltje. Die wil constant bevestiging hebben van de andere katten dat hij bij de groep hoort, hoewel hij het niet meer nodig vindt om dat zo opdringerig en plakkerig te doen als in het begin, maar hij wil absoluut niet vlak bij een andere kat liggen slapen. Dus als hij bij me wil komen liggen, maar een of beide van de broertjes ligt naast me op de bank, dan blijft hij uit de buurt. En gisterenavond lag hij naast me op de bank, en Diesel sprong erbij, gaf Hummeltje zelfs een likje (wat voor Hummie toch het toppunt van acceptatie is), en ging zoals gewoonlijk half op me liggen (voorpoten/borst op me, achterpoten op de bank). Er was geen contact met Hummeltje, maar gedroeg zich toch geirriteerd en vertrok.

Vanochtend een post met wat losse dingetjes, en vanavond een wat serieuzere. Toen ik na mijn werk naar beneden ging lag Cayok midden in de huiskamer op de grond, en het was direct duidelijk dat ik een kat minder in mijn groep heb. Zo te voelen was hij nog niet zoveel eerder overleden, hij was nog iets warmer dan de huiskamer, en nog niet aan het verstijven.

Aan de ene kant natuurlijk toch even slikken, aan de andere kant was het niet bepaald onverwacht, hij is 20 jaar geworden, en de laatste tijd was te zien dat hij oud werd. En ergens ben ik ook heel erg opgelucht. Cayok is altijd panisch geweest over vast-/oppakken, en ik hoopte dus dat ik hem niet in zijn laatste uurtje moest oppakken, in een transportkooi worstelen en door de dierenarts moest laten inslapen; dat zou zo'n trauma geweest zijn. En hij is ook niet buiten omgevallen, hij is buitengeweest, is weer binnengekomen en toen heeft zijn hartje het bijjna onmiddelijk opgegeven (zo te zien aan zijn positie in de huiskamer). Hij heeft eerder deze week nog een fijn territorium-gevecht kunnen houden met een van de buurkatten, en vanochtend hebben we nog een kroelsessie in mijn slaapkamer gedaan toen ik onder de douche vandaan kwam.





[ Bericht 4% gewijzigd door mvdejong op 11-11-2024 21:35:20 ]

Hummeltje wil echt niet bij de andere katten liggen.

Gisterenavond hebben de broertjes Diesel en Pepe bijna de hele tijd naast me op de bank gelegen, en Hummeltje kwam af en toe even kijken, en leek met een hoop lokken mijnerzijds even geneigd om erbij te komen, maar hij droop toch steeds af.

Een paar dagen geleden lag Hummeltje lekker naast me te spinnen toen Pepe ook op de bank sprong. Pepe stond nog even te denken hoe hij ging liggen, maar Hummeltje had er al genoeg van. Omdat Pepe een erg grote kat is waren alle "vluchtwegen" geblokkeerd, maar toen ging Hummeltje maar onder de buik van Pepe door van de bank af.

[ Bericht 3% gewijzigd door mvdejong op 16-11-2024 14:02:53 ]

Gisterenavond is Hummeltje voor het eerst blijven liggen toen Pepe langskwam terwijl hij al naast me lag. Ik moest even Pepe's achterste optillem omdat hij zelfs bovenop de staart van Hummeltje lag, maar daarna is Hummie nog een kwartiertje blijven liggen terwijl ze kontje tegen kontje lagen.

Blij toe, want het is gewoon zielig als Diesel en Pepe de hele avond naast me liggen en Hummeltje wil ook bij me wil komen.

Het is wat rustig de laatste tijd, maar toch wel wat leuke dingetjes.

Vorige week is Onyx tot tweemaal toe op mijn slaapkamer gekomen terwijl ik daar dingen deed, en was bijzonder aanhalig. Zozeer zelfs dat toen ik daaraan toegaf ik hem kon horen spinnen. Dat is nu al 4 keer dat ik dat heb mogen meemaken.

En met dit slechte weer wilden zowel Diesel als Nene bij me op zolder komen liggen, en toen Nene klaar was met wat aanhalen wilde ze in de vensterbank gaan liggen. En beslist in het hoekje links, terwijl er rechts meer dan zat plaats was, dus lag ze met haar kopje op de heupen van Diesel, en dat was blijkbaar geen probleem :



[ Bericht 0% gewijzigd door mvdejong op 27-05-2025 23:36:59 ]

Slapende katten blijven heerlijk. Ondanks het mooie weer zijn de nachten nog wel eens wat koud, en dan komt de hele goegemeente binnen slapen :



Maar als het ook 's nachts lekker is, dan is een plantenbak natuurlijk een heerlijke plek om binnenstebuiten te slapen :

Met dat warme weer zijn ze zo gewend aan buitenzijn dat ze maar op de deurmat in het portiek gaan liggen als het regent :



Omdat Onyx in het midden ligt, kan Nene er ook bij liggen. Met Pepe in het midden ben ik er niet helemaal zeker van of ze dat gedaan had, hoewel ze hem beter tolereert dan Diesel.

Maar als het weer heet is geweest maar de zon weg is, dan is de stoep lekker warm zonder dat je als (deels) zwarte kat te warm wordt :



De grootste verandering dit jaar is Onyx. De afgelopen jaren lag hij ook bij warm weer vooral binnen, hoewel hij soms wel op het dak van de berging lag te doezelen, maar echt slapen ging altijd binnen. Dit jaar is hij buiten tenzij het daar echt te nat of koud voor is, hij komt alleen nog binnen om te eten, melk te drinken of even op zolder bij mij te kroelen als hij me te lang niet gezien heeft. Slapen doet hij nu op een tuinstoel in de achtertuin. Toch nog een stapje meer in het zelfvertrouwen van het ooit zo timide beestje.

Ik zal op niet al te lange termijn afscheid moeten gaan nemen van Hummeltje. Hij vermagerde een tijdje geleden weer, en een bloedonderzoek eerste bezoek aan de dierenarts toonde geen problemen aan met zijn schildklier of nieren. Een tweede bezoek werd een ultrasoon-onderzoek, en daar kwam nogal wat ellende uit : lymfomen aan meerdere organen en een darmwand die vele millimeters dik is. Om de uitbreiding van de lymfomen af te remmen zou hij prednison moeten slikken, en het lukte niet om iets te vinden wat hij bereid is te eten met die pillen, al dan niet vermalen. Dus ik accepteer dat, ik wil niet dat hij de laatste maanden van zijn leven constant in de stress zit van medicatie-toedienen, of zelfs buiten gaat leven en alleen 's nachts binnenkomt om zachtvoer te eten. Ergens de komende weken of maanden zal een van zijn organen tezeer aangetast raken, en dan stopt het voor hem.

Ondertussen heeft Pepe ook een overactieve schildklier, na een maand op 1x2,5 mg felimazole/dag was hij maar 2 ons aangekomen, een maandje op 2x5 mg/dag heeft er een kilo bijgedaan, dus hij staat nu voorlopig op de juiste dosering.

En Nene blijkt nu niet alleen de aanwezigheid van de broertjes te accepteren, maar die zelfs actief op te zoeken. Op donderdag trof ik plotseling dit aan :


maar ik kon nog denken dat ze daar al lag toen de jongens op het kussen gingen liggen. Op vrijdag lagen ze er iets anders bij :


end dat veranderde mijn inschatting toch, En ondertussen heb ik haar al een paar keer zich daar zien nestelen terwijl het kussen al bezet was. Met alle mogelijkheden om te gaan liggen, waaronder mijn schoot, doet ze geen poging meer om te doen alsof ze de jongens niet aardig vindt.

[ Bericht 0% gewijzigd door mvdejong op 29-11-2025 00:37:18 ]