abonnement bol.com Coolblue
pi_205125278
quote:
0s.gif Op woensdag 22 juni 2022 20:28 schreef Discombobulate het volgende:

[..]
Dat je alles maar moet gaan doen om dat lege gevoel weg te duwen? M.a.w. als je alleen met jezelf bent, bijvoorbeeld 's avonds thuis, dat je dan depressief wordt?
Ja exact. Wanneer ik dus alleen met mezelf ben.

Ik heb ook geen echte hobby’s, maar anderzijds heb ik in mijn eentje ook nergens zin in. Dus dan zit ik de hele tijd op mijn telefoon op tiktok waar ik ook weer niet bepaald vrolijk van wordt.

Ik dwing mezelf iedere dag om toch schoonmaaktaken uit te voeren en met mensen te spreken omdat dat me wel beter laat voelen. Fake it until you make it werkt wel, maar ja. Soms lukt dat niet en dan zit ik de hele dag depri in bed en voelt het alsof ik weer eens gefaald heb.

Ben ook vaak ontevreden en niet dankbaar ofzo vanuit mijn innerlijke zelf en heb ook heel hoge eisen. Ben nu wel bezig trouwens met die bij te stellen… maar dat is een soort dwingende stemmetje in mijn hoofd en het voelt niet alsof ik die zelf echt ben/ die innerlijke stem is ofzo en meer van buitenaf komt .

Ik wil ook niet meer liegen zoals voorheen tegen mezelf dat ik alles voor elkaar heb ofzo. Ik voel mij gewoon leeg en ik leef op mezelf dwingen iedere dag weer om dingen uit te voeren en bepaalde negatieve en sombere gedachten uit te schakelen. Dat zal ik blijven doen, maar vraag me echt af waar dat lege en nare gevoel vandaan komt wanneer ik dus vooral alleen ben. Want het is wel zwaar om iedere dag moeite te moeten doen om rationeel na te denken en te blijven en mijn hoofd te structureren, terwijl mijn innerlijke neiging het tegenovergestelde is om te gaan doen.

Herkent iemand dit?

[ Bericht 5% gewijzigd door Medusa666 op 23-06-2022 00:19:08 ]
pi_205127689
quote:
1s.gif Op donderdag 23 juni 2022 00:10 schreef Medusa666 het volgende:

[..]
Ja exact. Wanneer ik dus alleen met mezelf ben.

Ik heb ook geen echte hobby’s, maar anderzijds heb ik in mijn eentje ook nergens zin in. Dus dan zit ik de hele tijd op mijn telefoon op tiktok waar ik ook weer niet bepaald vrolijk van wordt.

Ik dwing mezelf iedere dag om toch schoonmaaktaken uit te voeren en met mensen te spreken omdat dat me wel beter laat voelen. Fake it until you make it werkt wel, maar ja. Soms lukt dat niet en dan zit ik de hele dag depri in bed en voelt het alsof ik weer eens gefaald heb.

Ben ook vaak ontevreden en niet dankbaar ofzo vanuit mijn innerlijke zelf en heb ook heel hoge eisen. Ben nu wel bezig trouwens met die bij te stellen… maar dat is een soort dwingende stemmetje in mijn hoofd en het voelt niet alsof ik die zelf echt ben/ die innerlijke stem is ofzo en meer van buitenaf komt .

Ik wil ook niet meer liegen zoals voorheen tegen mezelf dat ik alles voor elkaar heb ofzo. Ik voel mij gewoon leeg en ik leef op mezelf dwingen iedere dag weer om dingen uit te voeren en bepaalde negatieve en sombere gedachten uit te schakelen. Dat zal ik blijven doen, maar vraag me echt af waar dat lege en nare gevoel vandaan komt wanneer ik dus vooral alleen ben. Want het is wel zwaar om iedere dag moeite te moeten doen om rationeel na te denken en te blijven en mijn hoofd te structureren, terwijl mijn innerlijke neiging het tegenovergestelde is om te gaan doen.

Herkent iemand dit?
Ja herken ik wel, kom er later even op terug.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
pi_205129563
quote:
0s.gif Op donderdag 23 juni 2022 12:55 schreef Discombobulate het volgende:

[..]
Ja herken ik wel, kom er later even op terug.
Thanks :)
pi_205145893
quote:
1s.gif Op donderdag 23 juni 2022 00:10 schreef Medusa666 het volgende:

[..]
Ja exact. Wanneer ik dus alleen met mezelf ben.

Ik heb ook geen echte hobby’s, maar anderzijds heb ik in mijn eentje ook nergens zin in. Dus dan zit ik de hele tijd op mijn telefoon op tiktok waar ik ook weer niet bepaald vrolijk van wordt.

Ik dwing mezelf iedere dag om toch schoonmaaktaken uit te voeren en met mensen te spreken omdat dat me wel beter laat voelen. Fake it until you make it werkt wel, maar ja. Soms lukt dat niet en dan zit ik de hele dag depri in bed en voelt het alsof ik weer eens gefaald heb.

Ben ook vaak ontevreden en niet dankbaar ofzo vanuit mijn innerlijke zelf en heb ook heel hoge eisen. Ben nu wel bezig trouwens met die bij te stellen… maar dat is een soort dwingende stemmetje in mijn hoofd en het voelt niet alsof ik die zelf echt ben/ die innerlijke stem is ofzo en meer van buitenaf komt .

Ik wil ook niet meer liegen zoals voorheen tegen mezelf dat ik alles voor elkaar heb ofzo. Ik voel mij gewoon leeg en ik leef op mezelf dwingen iedere dag weer om dingen uit te voeren en bepaalde negatieve en sombere gedachten uit te schakelen. Dat zal ik blijven doen, maar vraag me echt af waar dat lege en nare gevoel vandaan komt wanneer ik dus vooral alleen ben. Want het is wel zwaar om iedere dag moeite te moeten doen om rationeel na te denken en te blijven en mijn hoofd te structureren, terwijl mijn innerlijke neiging het tegenovergestelde is om te gaan doen.

Herkent iemand dit?
Ik heb precies hetzelfde hoor. Part of the deal, denk ik. Het blijft lastig. Ik weet de laatste tijd ook amper nog wie ik nou werkelijk ben. Ook niet tevreden met mezelf. Denk dat het iets te maken heeft met een authentiek persoon zijn, maar ik weet niet hoe dat moet. Ik kan het wel wegduwen door bij wijze van spreken oneindig veel te werken, maandag tot zondag, elke avond aan de alcohol bij wijze van spreken, etc. maar uiteindelijk kom je jezelf weer tegen als je alleen met jezelf bent. Ik weet het ook allemaal niet zo goed meer. En al helemaal nu ik een nieuwe baan heb waar ik mezelf totaal niet vind passen. Maar wat ik nou eigenlijk met m'n leven wil, ik weet het niet.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
pi_205146432
quote:
0s.gif Op zaterdag 25 juni 2022 12:45 schreef Discombobulate het volgende:

[..]
Ik heb precies hetzelfde hoor. Part of the deal, denk ik. Het blijft lastig. Ik weet de laatste tijd ook amper nog wie ik nou werkelijk ben. Ook niet tevreden met mezelf. Denk dat het iets te maken heeft met een authentiek persoon zijn, maar ik weet niet hoe dat moet. Ik kan het wel wegduwen door bij wijze van spreken oneindig veel te werken, maandag tot zondag, elke avond aan de alcohol bij wijze van spreken, etc. maar uiteindelijk kom je jezelf weer tegen als je alleen met jezelf bent. Ik weet het ook allemaal niet zo goed meer. En al helemaal nu ik een nieuwe baan heb waar ik mezelf totaal niet vind passen. Maar wat ik nou eigenlijk met m'n leven wil, ik weet het niet.
Ja heel herkenbaar, ook met dat authentiek willen zijn. Ik ben er echter nu ook achtergekomen dat ik bepaalde hobbies niet wil uitvoeren, omdat er trauma aan de grondslag lag. Nu ga ik wel face to face met die trauma staan en wil ik toch die hobbies oppakken ongeacht wat bepaalde mensen daarvan vroeger hebben gezegd. Dat gaat confrontrerend en moeilijk worden. Maar ik wil niet dat die sneue mensen die mij hebben gekleineerd gaan “winnen”. Als ik die hobbies niet meer oppak hebben zij gewonnen.

En hoort dit ook bij de diagnose depressie? Wat jij net beschreef?
pi_205146593
quote:
1s.gif Op zaterdag 25 juni 2022 14:07 schreef Medusa666 het volgende:
En hoort dit ook bij de diagnose depressie? Wat jij net beschreef?
Weet ik niet, nooit diagnosetraject gedaan. Misschien in de toekomst. Maar meerdere psychologen van mij zeggen dat het waarschijnlijk uit die kant komt. Het is ook maar een labeltje. :)
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
pi_205146672
quote:
0s.gif Op zaterdag 25 juni 2022 14:42 schreef Discombobulate het volgende:

[..]
Weet ik niet, nooit diagnosetraject gedaan. Misschien in de toekomst. Maar meerdere psychologen van mij zeggen dat het waarschijnlijk uit die kant komt. Het is ook maar een labeltje. :)
ok dankjewel voor het delen :)
  zaterdag 25 juni 2022 @ 18:13:18 #108
267824 duracellkonijntje
Oplaadbare batterij
pi_205147976
Ik vind het zo een bizar proces, het graven in mijn gevoelens. Soms voel ik zo veel emotie en dan kan ik gewoon niet bij de oorzaak, het zit zo diep dat er alleen maar pijn overheen zit. Dan lijkt het dat ik stap voor stap mezelf meer moet begrijpen voor ik die pijn kan verdragen, die pijn er af kan scheppen.

Voor het eerst snap ik echt dat de emoties en angst die ik voelde na de breuk met mijn ex, grotendeels gebaseerd zijn op angst die ik heb van vroeger. Angst voor een kleine groep jongens die me vroeger ongeveer 10 jaar lang gepest hebben. Mijn hele leven draaide om hun te ontlopen, te zorgen dat ze niet boos op me zouden worden, te zorgen dat ze me niet raar zouden vinden, dat ze me niet zouden zien. Want elke keer als ik hen zag, was er een grote kans op dat ze me publiekelijk voor schut zouden zetten, in elkaar zouden slaan, vernederen.

Dus om te overleven heb ik toen een modus van opereren ontwikkeld. Die jongens zijn de baas en ik moet worden zoals zij, zodat ze me niet meer lastigvallen. Zodat ze me eindelijk respecteren. Gek, hoe ik zo bang voor iemand ben en toch zo graag wil zijn zoals zij. Niet omdat ik ze zo bijzonder vind, maar omdat ik bang voor ze ben. Zij waren van die Nike petjes dragende, wannabe voetbal hooligan vechtersbaasjes. Een grote bek hebben, vechten met anderen, achter de vrouwen aanzitten, mensen domineren. Dat is wat ze deden, dus ik wilde ook zoals hun zijn, zodat ik me eindelijk veilig kon voelen in mijn eigen dorp.

Mijn hele twintiger jaren heb ik onbewust geprobeerd zoals hun te zijn, ook al waren ze allang verdwenen. Ze hadden zo veel angst in mij geplaatst, dat ik uit angst voor hun wraak altijd probeerde stoer te zijn, een player, typisch machogedrag. Nooit heb ik mezelf afgevraagd of dat ook was wat ik wilde, maar zij hebben mijn beeld van wat een "echte man" is voor mij gevormd; gevormd doormiddel van angst.

Langzaam dringt het nu door dat mijn hele leven een act is geweest om die jongens tevreden te stellen. Al wil ik zelf niet zo zijn en zijn ze allang niet meer in mijn leven. Ze zijn nu zelf ook in de 30 en de meesten zullen waarschijnlijk heel anders zijn. Dus wat kan ik nu doen? Mezelf zijn en mezelf verdedigen. Ik ga niet meer weglopen voor angst en mezelf zijn. Als dat betekent dat ik confrontaties met mensen moet hebben, het zij zo. Als ik mezelf durf te zijn, verzamel ik mensen om me heen die ook denken zoals ik.

Ik ga mijn eigen beeld van mannelijkheid vormen, van een goed mens zijn. En ik ga daar naar leven. Ik ga voor mezelf en mijn idealen opkomen. Een belangrijke stap in mijn leven dit en ik hoop dat het me meer rust geeft. Alleen al het snappen waarom ik me voel zoals ik me voel geeft een hoop rust.
Ignorance is bliss
pi_205177124
quote:
0s.gif Op zaterdag 25 juni 2022 18:13 schreef duracellkonijntje het volgende:
Ik vind het zo een bizar proces, het graven in mijn gevoelens. Soms voel ik zo veel emotie en dan kan ik gewoon niet bij de oorzaak, het zit zo diep dat er alleen maar pijn overheen zit. Dan lijkt het dat ik stap voor stap mezelf meer moet begrijpen voor ik die pijn kan verdragen, die pijn er af kan scheppen.

Voor het eerst snap ik echt dat de emoties en angst die ik voelde na de breuk met mijn ex, grotendeels gebaseerd zijn op angst die ik heb van vroeger. Angst voor een kleine groep jongens die me vroeger ongeveer 10 jaar lang gepest hebben. Mijn hele leven draaide om hun te ontlopen, te zorgen dat ze niet boos op me zouden worden, te zorgen dat ze me niet raar zouden vinden, dat ze me niet zouden zien. Want elke keer als ik hen zag, was er een grote kans op dat ze me publiekelijk voor schut zouden zetten, in elkaar zouden slaan, vernederen.

Dus om te overleven heb ik toen een modus van opereren ontwikkeld. Die jongens zijn de baas en ik moet worden zoals zij, zodat ze me niet meer lastigvallen. Zodat ze me eindelijk respecteren. Gek, hoe ik zo bang voor iemand ben en toch zo graag wil zijn zoals zij. Niet omdat ik ze zo bijzonder vind, maar omdat ik bang voor ze ben. Zij waren van die Nike petjes dragende, wannabe voetbal hooligan vechtersbaasjes. Een grote bek hebben, vechten met anderen, achter de vrouwen aanzitten, mensen domineren. Dat is wat ze deden, dus ik wilde ook zoals hun zijn, zodat ik me eindelijk veilig kon voelen in mijn eigen dorp.

Mijn hele twintiger jaren heb ik onbewust geprobeerd zoals hun te zijn, ook al waren ze allang verdwenen. Ze hadden zo veel angst in mij geplaatst, dat ik uit angst voor hun wraak altijd probeerde stoer te zijn, een player, typisch machogedrag. Nooit heb ik mezelf afgevraagd of dat ook was wat ik wilde, maar zij hebben mijn beeld van wat een "echte man" is voor mij gevormd; gevormd doormiddel van angst.

Langzaam dringt het nu door dat mijn hele leven een act is geweest om die jongens tevreden te stellen. Al wil ik zelf niet zo zijn en zijn ze allang niet meer in mijn leven. Ze zijn nu zelf ook in de 30 en de meesten zullen waarschijnlijk heel anders zijn. Dus wat kan ik nu doen? Mezelf zijn en mezelf verdedigen. Ik ga niet meer weglopen voor angst en mezelf zijn. Als dat betekent dat ik confrontaties met mensen moet hebben, het zij zo. Als ik mezelf durf te zijn, verzamel ik mensen om me heen die ook denken zoals ik.

Ik ga mijn eigen beeld van mannelijkheid vormen, van een goed mens zijn. En ik ga daar naar leven. Ik ga voor mezelf en mijn idealen opkomen. Een belangrijke stap in mijn leven dit en ik hoop dat het me meer rust geeft. Alleen al het snappen waarom ik me voel zoals ik me voel geeft een hoop rust.
Mooi dat je dit inziet en heel herkenbaar. Genderrolverwachtingen die jezelf en anderen voor je opstellen moet je inderdaad loslaten. Wees gewoon jezelf :)
pi_205177128
Verdriet kan je niet wegkrijgen
Ik vind boosheid erger
Angst kan je ook niet wegkrijgen
Wraak is zoet maar vergeving zoeter
pi_205321757
Ik moet maar eens even wat van me af schrijven de komende tijd. Hmmm... Wordt vervolgd.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
  donderdag 21 juli 2022 @ 17:00:10 #112
108371 sinterklaaskapoentje
Wie komt er alle jaren...
pi_205413713
Wat doen jullie met een hele dag angstvlagen en geen manier om echt afleiding te vinden? Ben nauwelijks tot iets in staat vandaag.
:')
pi_205413817
Het blijft onrustig in mijn geest. Soms redelijk goeie dagen, waarna alles weer keihard terug komt. Vooral de dalen zijn lastig, alles kan dan een trigger zijn.
  dinsdag 26 juli 2022 @ 22:29:19 #114
386377 GrumpyOldMan
Waldorf or Statler?
pi_205467193
Ik kom hier ook weer even meelezen. Heb tot nu toe twee keer in mijn leven met depressies gekampt, die weer het gevolg waren van behoorlijk wat zaken met impact. Ik zal waarschijnlijk altijd wel gevoeliger blijven, maar ben tijdens anderhalf jaar individuele en groepstherapie in ialle issues en demonen in ieder geval vol aangegaan. Lees hierboven ook het nodige over je eigen identiteit vinden en eigen keuzes mogen maken, dat is voor mij nog wel behoorlijk thema. Maar we zullen doorgaan:)
pi_205470119
quote:
0s.gif Op dinsdag 26 juli 2022 22:29 schreef GrumpyOldMan het volgende:
Lees hierboven ook het nodige over je eigen identiteit vinden en eigen keuzes mogen maken, dat is voor mij nog wel behoorlijk thema.
Daar moet ik ook heel erg aan werken, want die heb ik bijna niet. Ik weet ook niet zo goed hoe. Weet gewoon niet wat ik moet met m'n leven. En dat maakt de rest weer loodzwaar natuurlijk.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
pi_205471704
Hebben jullie deze wel eens gedaan: https://www.16personalities.com/nl ? Het helpt mij wel mezelf redelijk te begrijpen. Ik ben denk ik 30% van de tijd 'Logicus' (INTP) en 70% 'Bemiddelaar' (INFP). In die laatste herken ik echt wel veel facetten van mezelf, ook al is de echte wereld vele malen complexer. Mja, hoe zet je dat om in de praktijk...
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
  woensdag 27 juli 2022 @ 19:44:24 #117
386377 GrumpyOldMan
Waldorf or Statler?
pi_205474418
Bovenstaande test niet, maar ook beroepsmatig wel de nodige andere profielen gedaan.

En ik herken best wel wat eigenschappen, maar zijn het ook de dingen die ik zelf wel wil zijn? Ben ook na het afronden van de zoektocht naar mijn biologische vader echt aan het zoeken wat en wie ik nu zelf ben en wil zijn, niet alleen maar in dienst van anderen. Voelde me gisterenavond ook echt voor het eerst sinds lange tijd en dwars door de antidepressiva heen echt alleen en moedeloos, ik weet het gewoon niet, net zoals Discombobulate zegt.
pi_205482900
Ik heb besloten dat ik een loopbaancoachingstraject wil ga doen. Mensen ervaring mee? Het nadeel is dat het kolere duur is, 1 - 1.5k. Weet ook niet of het vergoed zou kunnen worden. Ik mail eerst wel even.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
pi_205527175
heeft er iemand ervaring met paniek/angst stoornis na of bij ernstige ziekte ?

mijn vrouw was de afgelopen maanden heel erg ziek, veel pijn uiteindelijk uitgedroogd en ondervoed ( ondanks dat we zelf al tig keren aan de bel hadden getrokken ( tig keer huisarts, 2 keer spoedeisende hulp, 3 keer ambulance )
opgenomen in het ziekenhuis, de paniekaanvallen die ze had zijn gelukkig weg maar nu heeft ze nog steeds een angstoornis ( angst voor alles , ze heeft daar tijdelijk oxazepam voor gekregen maar wat kunnen we verder nog doen ?

na al dat gepruts van de artsen heeft ze natuurlijk ook 0 vertrouwen meer ergens in en is ze bang om de controle uit handen te geven.
ze is nog steeds erg ziek trouwens.
woensdag 28 oktober 2020 15:54 schreef Kyran het volgende:[/b]
Even screenshot gemaakt van dit moment. Predator en sorry zeggen
  dinsdag 2 augustus 2022 @ 20:35:16 #120
386377 GrumpyOldMan
Waldorf or Statler?
pi_205532377
quote:
0s.gif Op dinsdag 2 augustus 2022 10:03 schreef Predator40 het volgende:
heeft er iemand ervaring met paniek/angst stoornis na of bij ernstige ziekte ?

mijn vrouw was de afgelopen maanden heel erg ziek, veel pijn uiteindelijk uitgedroogd en ondervoed ( ondanks dat we zelf al tig keren aan de bel hadden getrokken ( tig keer huisarts, 2 keer spoedeisende hulp, 3 keer ambulance )
opgenomen in het ziekenhuis, de paniekaanvallen die ze had zijn gelukkig weg maar nu heeft ze nog steeds een angstoornis ( angst voor alles , ze heeft daar tijdelijk oxazepam voor gekregen maar wat kunnen we verder nog doen ?

na al dat gepruts van de artsen heeft ze natuurlijk ook 0 vertrouwen meer ergens in en is ze bang om de controle uit handen te geven.
ze is nog steeds erg ziek trouwens.
Wat erg, heel veel sterkte sowieso...
Ik ben geen medicus en weet dus ook niet wat er mogelijk is. Maar ik weet dat het antidepressivum dat ik moet slikken ook tegen angst gegeven kan worden. En weet van een vader van een vriend die ook levensbedreigend ziek was en ook voor angst en stemming medicijnen kreeg. Ik zou het gewoon vragen aan de behandelende arts. Misschien is het net de steun in de rug die je vrouw weer een beetje kracht geeft. Nogmaals veel sterkte.
pi_205535264
Zijn er hier mensen met een obsessieve-compulsieve stoornis (OCS)? Hebben jullie ervaring met groepstherapie? Zo ja, hoe beviel dat en waarom?

Ik heb een autismespectrumstoornis (ASS) en sinds ongeveer 2012 in toenemende mate last van OCS. Na dit lang genegeerd te hebben heb ik in mei 2021 contact opgenomen met mijn huisarts omdat een adequate invulling van het dagelijks leven volstrekt onmogelijk geworden was. Daarop ben ik doorverwezen naar een in ASS gespecialiseerde GGz-instelling. Echter, omdat deze instelling een wachtlijst had van 18 maanden en mijn zorgvraag heel urgent was ben ik in eerst instantie doorverwezen naar een niet-gespecialiseerde GGz-instelling. Daar heb ik cognitieve gedragstherapie gevolgd en heb ik medicatie voorgeschreven gekregen. Dat heeft gelukkig een duidelijk positieve invloed gehad. :)

Echter, sinds deze maand kan ik eindelijk terecht bij de in ASS gespecialiseerde GGz-instelling waar ik oorspronkelijk naar doorverwezen was. Zij stellen groepstherapie voor ter behandeling van mijn OCS. Maar ik zit daar helemaal niet op te wachten, denk ik. :{ Ik heb goede vooruitgang geboekt met de combinatie van cognitieve gedragstherapie en medicatie, dus waarom zou ik daar verandering in aanbrengen? Daar komt bij dat ik het doorgaans vrij onplezierig vind om gesprekken in groepen te voeren. En verder heeft mijn OCS een uitgebreide en complexe systematiek van 'regels' en 'handelingen', ik vind het al heel moeilijk om dat aan een individuele psycholoog uit te leggen, laat staan aan een groep.
pi_205535265
quote:
0s.gif Op woensdag 27 juli 2022 14:45 schreef Discombobulate het volgende:
Hebben jullie deze wel eens gedaan: https://www.16personalities.com/nl ? Het helpt mij wel mezelf redelijk te begrijpen. Ik ben denk ik 30% van de tijd 'Logicus' (INTP) en 70% 'Bemiddelaar' (INFP). In die laatste herken ik echt wel veel facetten van mezelf, ook al is de echte wereld vele malen complexer. Mja, hoe zet je dat om in de praktijk...
Leuke test, ik kom uit op INTP-T. Ik heb de test wel eens eerder ingevuld en toen kwam hetzelfde eruit, dus het zal wel kloppen? ;) De beschrijving komt ook goed overeen, maar het praktisch nut van de test lijkt mij verder beperkt.
pi_205536221
quote:
0s.gif Op dinsdag 2 augustus 2022 20:35 schreef GrumpyOldMan het volgende:

[..]
Wat erg, heel veel sterkte sowieso...
Ik ben geen medicus en weet dus ook niet wat er mogelijk is. Maar ik weet dat het antidepressivum dat ik moet slikken ook tegen angst gegeven kan worden. En weet van een vader van een vriend die ook levensbedreigend ziek was en ook voor angst en stemming medicijnen kreeg. Ik zou het gewoon vragen aan de behandelende arts. Misschien is het net de steun in de rug die je vrouw weer een beetje kracht geeft. Nogmaals veel sterkte.
welke anti depressiva gebruiken jullie ? ze kan niet heel veel hebben qua zware medicatie
woensdag 28 oktober 2020 15:54 schreef Kyran het volgende:[/b]
Even screenshot gemaakt van dit moment. Predator en sorry zeggen
  Vis een optie? woensdag 3 augustus 2022 @ 11:22:46 #124
70532 loveli
N
pi_205536905
Mag cdb olie gecombineerd worden met haar andere medicatie en klachten?
crap in = crap out
pi_205544043
quote:
0s.gif Op woensdag 3 augustus 2022 09:53 schreef Predator40 het volgende:

[..]
welke anti depressiva gebruiken jullie ? ze kan niet heel veel hebben qua zware medicatie
Er bestaan tientallen antidepressiva. Het heeft weinig zin om te weten wat anderen gebruikers in dit topic gebruiken omdat dat afhankelijk is van de patint zelf. Alle medicijnen in de gelinkte lijst hebben zo hun eigen karakteristieken.

De naam antidepressivum/antidepressiva is overigens is misleidend, de medicijnen in de gelinkte lijst zijn niet louter werkzaam tegen depressies.
pi_205545891
quote:
0s.gif Op woensdag 3 augustus 2022 11:22 schreef loveli het volgende:
Mag cdb olie gecombineerd worden met haar andere medicatie en klachten?
zou eventueel mogen.....maar dat is de volgende stap pas denk ik
woensdag 28 oktober 2020 15:54 schreef Kyran het volgende:[/b]
Even screenshot gemaakt van dit moment. Predator en sorry zeggen
pi_205546255
quote:
7s.gif Op woensdag 3 augustus 2022 04:19 schreef Kowloon het volgende:
Zijn er hier mensen met een obsessieve-compulsieve stoornis (OCS)? Hebben jullie ervaring met groepstherapie? Zo ja, hoe beviel dat en waarom?

Ik heb een autismespectrumstoornis (ASS) en sinds ongeveer 2012 in toenemende mate last van OCS. Na dit lang genegeerd te hebben heb ik in mei 2021 contact opgenomen met mijn huisarts omdat een adequate invulling van het dagelijks leven volstrekt onmogelijk geworden was. Daarop ben ik doorverwezen naar een in ASS gespecialiseerde GGz-instelling. Echter, omdat deze instelling een wachtlijst had van 18 maanden en mijn zorgvraag heel urgent was ben ik in eerst instantie doorverwezen naar een niet-gespecialiseerde GGz-instelling. Daar heb ik cognitieve gedragstherapie gevolgd en heb ik medicatie voorgeschreven gekregen. Dat heeft gelukkig een duidelijk positieve invloed gehad. :)

Echter, sinds deze maand kan ik eindelijk terecht bij de in ASS gespecialiseerde GGz-instelling waar ik oorspronkelijk naar doorverwezen was. Zij stellen groepstherapie voor ter behandeling van mijn OCS. Maar ik zit daar helemaal niet op te wachten, denk ik. :{ Ik heb goede vooruitgang geboekt met de combinatie van cognitieve gedragstherapie en medicatie, dus waarom zou ik daar verandering in aanbrengen? Daar komt bij dat ik het doorgaans vrij onplezierig vind om gesprekken in groepen te voeren. En verder heeft mijn OCS een uitgebreide en complexe systematiek van 'regels' en 'handelingen', ik vind het al heel moeilijk om dat aan een individuele psycholoog uit te leggen, laat staan aan een groep.
Het kan helpen om te zien dat je niet de enige bent met OCS. Ik heb nooit groepstherapie gehad, maar wel opmnames in klinieken. Gesprekken met lotgenoten hielpen altijd enorm.
Mijn blog over o.a. leven met OCD (dwang) | https://mdj-stek.nl
abonnement bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')