abonnement iBood bol.com Vodafone Ziggo Coolblue
pi_202176322
Momenteel lees ik een filosofisch boek (Kieran Setiya, De U-Curve/Midlife), waarin wordt ingegaan op spijt die we kunnen ervaren door keuzes uit het verleden die mede onze richting in het leven hebben bepaald. Hij neemt zichzelf als voorbeeld: hij twijfelde vroeger of hij filosoof, dokter of dichter wilde worden en is uiteindelijk filosoof geworden. Hij suggereert dat een midlifecrisis zou kunnen ontstaan doordat we misschien twijfelen of een andere richting ons wellicht toch niet gelukkiger zou hebben gemaakt (niet trouwen, een andere vrouw, een andere baan, een andere studie, etc.)

Ik kan mij niet herinneren dat ik in mijn leven ooit veel na heb gedacht over de toekomst. Ik ben in mijn schooltijd nooit echt bezig geweest met wat ik later wilde en ben dat nog steeds niet. Mijn middelbareschoolkeuze was eigenlijk gebaseerd op de suggestie van een kennis van mijn moeder ("dat is een leuke school"). Ik heb me ingeschreven zonder de school te bezoeken. Mijn keuze voor een vakkenpakket in de bovenbouw was gebaseerd op de suggestie van mentor, die zei dat ik goed was in die vakken en er later eenvoudig werk mee zou kunnen vinden.

Later ben ik een studie gaan doen met de vakken waar ik de hoogste cijfers voor had op de middelbare school, waarvan ik dacht dat het eenvoudig zou zijn. Over een tussenjaar, andere opties of werk na mijn studie dacht ik absoluut niet na. Vervolgens merkte ik na mijn studie dat ik geen geld meer had en geen baan kon vinden en ben ik als zelfstandige aan allerlei klusjes begonnen om maar wat te verdienen. Gewoon alles wat me werd aangeboden. Inmiddels heb ik de klusjes geëlimineerd die ik het ergst vond en doe ik alleen nog dingen die ik over het algemeen niet heel erg vind en die goed verdienen (maar die ik ook zeker niet mis als ik ze niet doe).

Ik had vroeger wel een vage romantische droom om de liefde van mijn leven tegen het lijf te lopen en een gezin te stichten, maar toen ik voor het eerst een relatie kreeg was die droom al snel voorbij en begon ik steeds minder over de toekomst van de relatie na te denken. Dit is mij door de vrouwen in mijn leven ook wel dikwijls verweten, dat ik geen plannen heb en geen toekomstbeeld heb waar ik naartoe wil werken. Mijn huidige vriendin heeft heel erg dat gevoel dat er in onze relatie niets is om naar uit te kijken, aangezien ik niet wil trouwen en geen kinderen wil. Zij is ook een stuk jonger dan ik, dus ik heb wel gezegd dat ik redelijk cynisch ben en haar geen eeuwige liefde beloof.

Ik zie nu wel dat ik keuzes heb gemaakt in mijn leven die me niet per se gelukkig hebben gemaakt. Ik heb veel tijd verdaan met computeren/tv kijken/niets doen, mijn studie was niet bijzonder leuk, mijn werk vind ik ook niet geweldig en het liefst werk ik dan ook zo weinig mogelijk. Ik heb altijd veel angst gehad om nieuwe dingen te doen en heb daarom altijd voor de weg van de minste weerstand gekozen. Maar ik kijk ook niet met spijt naar het verleden. Ik heb nooit het idee dat ik met andere keuzes beter terecht zou zijn gekomen. Ik kijk ook nog steeds niet naar de toekomst. Ik heb een vaag idee dat ik over een paar jaar ergens buiten Nederland een huis zou willen kopen, maar buiten geld sparen, wat ik toch wel doe, ben ik daar verder niet zo mee bezig. Ik wil eigenlijk geen kinderen, ben niet bezig met de toekomst van mijn relatie, en denk wel vaak dat ik ander werk zou willen maar onderneem daar ook niet per se iets voor. Verder heb ik nog wel dingen die ik zou willen doen, zoals een aantal verre reizen maken of avontuurlijke dingen ondernemen, maar daar heb ik geen speciale plannen voor en ik besluit dat soort dingen meestal redelijk spontaan.

Ik vraag mij af of ik speciaal of vreemd ben in deze zin, dat ik eigenlijk weinig over de toekomst en ook over mezelf en mijn positie als individu in de wereld nadenk. Ik leef eigenlijk heel erg met de dag en hecht groot belang aan vrijheid. Ik word meestal wakker en bepaal dan wat ik die dag ga doen; een beetje werken als het nodig is, sporten, wat anders leuks waar ik die dag zin in heb. Zo ziet bijna elke dag eruit. Ik zie op tegen dagen waar ik vaststaande afspraken heb en mijn eigen schema niet kan indelen.

Soms denk ik dat ik mezelf tekort doe; misschien is het leven wel beter als je een poging doet om er wat van te maken? Nadenken wat bij je past, waar je thuishoort, wat goed voor je zou zijn ... en dan vervolgens daarnaartoe werken. Proberen iets te bereiken. Maar soms denk ik dat ik juist gezegend ben met deze houding, omdat ik weinig naar de toekomst en het verleden kijk. Misschien ben ik juist wel heel erg 'zen'? ;)
Gaat voor de BHFH-award 2005!
Humanitas est in bestias bonitas.
I am the hole I can't get out of.
pi_202176358
Ik kan alleen voor mezelf praten natuurlijk, en ik doe maar wat. Ik heb nooit echte plannen gehad voor de toekomst, en ik heb ze nog steeds niet. Ik zie het allemaal wel.
pi_202176641
Ik weet nog steeds niet wat ik wil of wie ik ben.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
pi_202176773
Geen plannen. Ze komen toch nooit uit.
au revoir, shoshanna!
pi_202177947
Het komt zoals het komt alleen een ontslag 10 jaar geleden na 23 jaar dienst is het beste wat mij overkomen is. Ik ben er ook te lang blijven hangen.
Over 12 jaar ben ik klaar en ga een jaar naar Amerika toe.
Je hoort bij de betere, maar nog lang niet bij de beste
  zondag 14 november 2021 @ 20:02:11 #6
203089 Scuidward
Vleugje cynisme, vol verstand
pi_202178217
Als ik dit zo lees dan ervaar jij dus een mate van 'zen' terwijl je tegelijkertijd allerlei zaken als een (potentieel) probleem ziet. Als voorbeeld je relatie. Dat gaat ooit toch knellen? Uiteindelijk heb je altijd iets bereikt, mits je het kunt herkennen. Ik lees nergens dat je diep ongelukkig bent, dus dat is positief.

Ik denk na over mijn toekomst maar omdat ik geen verwachtingen heb laat ik zelf veel aan het toeval over. Veel verder dan 6 a 12 maanden denk ik niet vooruit, terwijl veel levensaspecten als kinderen, wonen en relaties een langere tijd bestrijken.
pi_202178511
Ik denk er wel eens over na, maar veel concrete plannen heb ik ook niet. Heb op zich een aardige baan met goede voorwaarden, maar heb op dat gebied verder geen plannen. Ben ook totaal geen persoon die carrière wil maken. Materialisme en luxe boeien mij ook vrij weinig. Geld is voor mij vooral een middel om fijn te leven en leuke dingen te doen. Verder wil ik zoveel mogelijk vrijheid. Enige reden waarom ik graag veel geld zou willen hebben, is om mijzelf vrij te kopen van de verplichtingen van deze samenleving. Volgens mij ben ik namelijk nooit echt geschikt geweest voor het type leven dat wij leven met z'n allen in deze moderne maatschappij.

[ Bericht 9% gewijzigd door Cockwhale op 14-11-2021 20:26:31 ]
pi_202178667
quote:
5s.gif Op zondag 14 november 2021 18:51 schreef JohnDDD het volgende:
Momenteel lees ik een filosofisch boek (Kieran Setiya, De U-Curve/Midlife), waarin wordt ingegaan op spijt die we kunnen ervaren door keuzes uit het verleden die mede onze richting in het leven hebben bepaald. Hij neemt zichzelf als voorbeeld: hij twijfelde vroeger of hij filosoof, dokter of dichter wilde worden en is uiteindelijk filosoof geworden. Hij suggereert dat een midlifecrisis zou kunnen ontstaan doordat we misschien twijfelen of een andere richting ons wellicht toch niet gelukkiger zou hebben gemaakt (niet trouwen, een andere vrouw, een andere baan, een andere studie, etc.)

Ik kan mij niet herinneren dat ik in mijn leven ooit veel na heb gedacht over de toekomst. Ik ben in mijn schooltijd nooit echt bezig geweest met wat ik later wilde en ben dat nog steeds niet. Mijn middelbareschoolkeuze was eigenlijk gebaseerd op de suggestie van een kennis van mijn moeder ("dat is een leuke school"). Ik heb me ingeschreven zonder de school te bezoeken. Mijn keuze voor een vakkenpakket in de bovenbouw was gebaseerd op de suggestie van mentor, die zei dat ik goed was in die vakken en er later eenvoudig werk mee zou kunnen vinden.

Later ben ik een studie gaan doen met de vakken waar ik de hoogste cijfers voor had op de middelbare school, waarvan ik dacht dat het eenvoudig zou zijn. Over een tussenjaar, andere opties of werk na mijn studie dacht ik absoluut niet na. Vervolgens merkte ik na mijn studie dat ik geen geld meer had en geen baan kon vinden en ben ik als zelfstandige aan allerlei klusjes begonnen om maar wat te verdienen. Gewoon alles wat me werd aangeboden. Inmiddels heb ik de klusjes geëlimineerd die ik het ergst vond en doe ik alleen nog dingen die ik over het algemeen niet heel erg vind en die goed verdienen (maar die ik ook zeker niet mis als ik ze niet doe).

Ik had vroeger wel een vage romantische droom om de liefde van mijn leven tegen het lijf te lopen en een gezin te stichten, maar toen ik voor het eerst een relatie kreeg was die droom al snel voorbij en begon ik steeds minder over de toekomst van de relatie na te denken. Dit is mij door de vrouwen in mijn leven ook wel dikwijls verweten, dat ik geen plannen heb en geen toekomstbeeld heb waar ik naartoe wil werken. Mijn huidige vriendin heeft heel erg dat gevoel dat er in onze relatie niets is om naar uit te kijken, aangezien ik niet wil trouwen en geen kinderen wil. Zij is ook een stuk jonger dan ik, dus ik heb wel gezegd dat ik redelijk cynisch ben en haar geen eeuwige liefde beloof.

Ik zie nu wel dat ik keuzes heb gemaakt in mijn leven die me niet per se gelukkig hebben gemaakt. Ik heb veel tijd verdaan met computeren/tv kijken/niets doen, mijn studie was niet bijzonder leuk, mijn werk vind ik ook niet geweldig en het liefst werk ik dan ook zo weinig mogelijk. Ik heb altijd veel angst gehad om nieuwe dingen te doen en heb daarom altijd voor de weg van de minste weerstand gekozen. Maar ik kijk ook niet met spijt naar het verleden. Ik heb nooit het idee dat ik met andere keuzes beter terecht zou zijn gekomen. Ik kijk ook nog steeds niet naar de toekomst. Ik heb een vaag idee dat ik over een paar jaar ergens buiten Nederland een huis zou willen kopen, maar buiten geld sparen, wat ik toch wel doe, ben ik daar verder niet zo mee bezig. Ik wil eigenlijk geen kinderen, ben niet bezig met de toekomst van mijn relatie, en denk wel vaak dat ik ander werk zou willen maar onderneem daar ook niet per se iets voor. Verder heb ik nog wel dingen die ik zou willen doen, zoals een aantal verre reizen maken of avontuurlijke dingen ondernemen, maar daar heb ik geen speciale plannen voor en ik besluit dat soort dingen meestal redelijk spontaan.

Ik vraag mij af of ik speciaal of vreemd ben in deze zin, dat ik eigenlijk weinig over de toekomst en ook over mezelf en mijn positie als individu in de wereld nadenk. Ik leef eigenlijk heel erg met de dag en hecht groot belang aan vrijheid. Ik word meestal wakker en bepaal dan wat ik die dag ga doen; een beetje werken als het nodig is, sporten, wat anders leuks waar ik die dag zin in heb. Zo ziet bijna elke dag eruit. Ik zie op tegen dagen waar ik vaststaande afspraken heb en mijn eigen schema niet kan indelen.

Soms denk ik dat ik mezelf tekort doe; misschien is het leven wel beter als je een poging doet om er wat van te maken? Nadenken wat bij je past, waar je thuishoort, wat goed voor je zou zijn ... en dan vervolgens daarnaartoe werken. Proberen iets te bereiken. Maar soms denk ik dat ik juist gezegend ben met deze houding, omdat ik weinig naar de toekomst en het verleden kijk. Misschien ben ik juist wel heel erg 'zen'? ;)
Ik denk wel vaak na over mijn toekomst. Hoe dat ongeveer zou zijn en of ik dat zou willen.
Ik probeer zoveel mogelijk besluiten te nemen waar ik geen spijt van krijg. Dus goed doordacht en al.
pi_202183516
quote:
0s.gif Op zondag 14 november 2021 20:02 schreef Scuidward het volgende:
Als ik dit zo lees dan ervaar jij dus een mate van 'zen' terwijl je tegelijkertijd allerlei zaken als een (potentieel) probleem ziet. Als voorbeeld je relatie. Dat gaat ooit toch knellen? Uiteindelijk heb je altijd iets bereikt, mits je het kunt herkennen. Ik lees nergens dat je diep ongelukkig bent, dus dat is positief.

Ik denk na over mijn toekomst maar omdat ik geen verwachtingen heb laat ik zelf veel aan het toeval over. Veel verder dan 6 a 12 maanden denk ik niet vooruit, terwijl veel levensaspecten als kinderen, wonen en relaties een langere tijd bestrijken.
Ik geloof dat mijn vriendin er langzaamaan wel aan begint te wennen dat ik nou eenmaal zo ben en dat dat niet betekent dat ik niet van haar houd. In het begin zag ze mijn gebrek aan toekomstplannen wel als een gebrek aan liefde.

Diep ongelukkig ben ik inderdaad niet, maar ben ik wel geweest, toen het wat meer tegenzat; ik had toen geen relatie, geen eigen huis (maar een kamer) en deed veel werk dat ik echt met tegenzin deed. Nu is dat allemaal wel wat anders. Soms denk ik wel dat ik echt geluk zou willen of moeten zoeken. Beter nagaan wat echt bij me past en dan daarnaartoe werken. Maar tegelijkertijd merk ik dat ik zo niet in elkaar zit.
Gaat voor de BHFH-award 2005!
Humanitas est in bestias bonitas.
I am the hole I can't get out of.
pi_202183823
quote:
1s.gif Op zondag 14 november 2021 20:20 schreef Cockwhale het volgende:
Ik denk er wel eens over na, maar veel concrete plannen heb ik ook niet. Heb op zich een aardige baan met goede voorwaarden, maar heb op dat gebied verder geen plannen. Ben ook totaal geen persoon die carrière wil maken. Materialisme en luxe boeien mij ook vrij weinig. Geld is voor mij vooral een middel om fijn te leven en leuke dingen te doen. Verder wil ik zoveel mogelijk vrijheid. Enige reden waarom ik graag veel geld zou willen hebben, is om mijzelf vrij te kopen van de verplichtingen van deze samenleving. Volgens mij ben ik namelijk nooit echt geschikt geweest voor het type leven dat wij leven met z'n allen in deze moderne maatschappij.
Ik fantaseer ook wel veel over veel geld, maar ook vooral vanwege FIRE (financial independence retire early). Het is voor mij ook meer een manier om dat irritante werk uit mijn leven te snijden. Nou ben ik sowieso niet zo afhankelijk van mijn werk, maar het blijft toch altijd een irritant gegeven dat het er altijd is.
Gaat voor de BHFH-award 2005!
Humanitas est in bestias bonitas.
I am the hole I can't get out of.
  Tettenkoning maandag 15 november 2021 @ 11:00:09 #11
479333 Nine.
Nijntje of Nine
pi_202185024
quote:
1s.gif Op zondag 14 november 2021 20:20 schreef Cockwhale het volgende:
Ik denk er wel eens over na, maar veel concrete plannen heb ik ook niet. Heb op zich een aardige baan met goede voorwaarden, maar heb op dat gebied verder geen plannen. Ben ook totaal geen persoon die carrière wil maken. Materialisme en luxe boeien mij ook vrij weinig. Geld is voor mij vooral een middel om fijn te leven en leuke dingen te doen. Verder wil ik zoveel mogelijk vrijheid. Enige reden waarom ik graag veel geld zou willen hebben, is om mijzelf vrij te kopen van de verplichtingen van deze samenleving. Volgens mij ben ik namelijk nooit echt geschikt geweest voor het type leven dat wij leven met z'n allen in deze moderne maatschappij.
Herkenbaar wel.
Op donderdag 3 oktober 2019 09:45 schreef bitterbal het volgende:
Nine is nu al een held _O_
Muchas tetas ^_^
  maandag 15 november 2021 @ 11:02:20 #12
335476 oppiedoppie
My mind is my small universe..
pi_202185039
Mijn doel, waar ik samen met mijn partner, naar toe werk is om geheel zelfvoorzienend en of-grid te gaan wonen.
We zijn er nog niet helemaal maar goed op weg. Laatste project gaat het zelf bio-gas maken, worden.
Onze vaste lasten worden steeds minder en het is een sport om juist wat luxe los te laten en zo klein mogelijk te gaan wonen. Duidelijk doel waardoor ik ongeveer 15 jaar eerder kan stoppen met werken (zelfvoorzienend zijn kost veel tijd ivm eigen eten verbouwen en inmaken etc) en ik dan voor mezelf kan beginnen (wat dan niet zoveel hoeft op te leveren omdat we erg weinig kosten hebben)
  maandag 15 november 2021 @ 11:03:52 #13
267443 Cue_
Cuecumbergirl
pi_202185050
Nooit echt over nagedacht
Idd een studie eerst gekozen omdat ik daar 'goed' in was op de middelbare .Of nouja eigenlijk omdat de rest van de studies mij nog minder leuk leken :')
Daarna wel overgestapt op een andere studie door raad van m'n vader. Dat paste idd bter.

Vanuit een bijbaan m'n eerste baan gekregen, toen wel echt gesolliciteerd ergens. Daar erg lang gezeten en door 'via via' begin ik in januari ergens anders.

Oftewel mbt werk veelal geluk gehad. Qua relatie enzo, ja dat liep ik ook maar met toeval tegen het lijf. Maar nooit nagedacht over het huisje/boompje/beestje.

Ik heb geen grote doelen, of nouja uberhaupt echt doelen in het leven. Dus daar hoef ik ook niet over na te denken :+
Hoef niet perse hoger op qua werk of iets. Neuh gewoon beetje leuk leven en beetje werken om leuke dingen te doen en ik ben wel tevreden.
pi_202185307
Ik heb hetzelfde. Juist wel goed om alles niet teveel te plannen, dan kom je nog eens op onverwachte plekken terecht. Mijn huidige baan heb ik ook niet van tevoren bedacht. Het bedrijf wel, daar heb ik bewust gesolliciteerd. Maar deze functie niet, sterker nog tot een tijdje geleden wist ik niet eens dat dit werk bestond. Idem voor andere banen die ik gehad heb. Gelukkig bevalt het goed.

Over je relatie: natuurlijk kun je prima een toekomst hebben zonder te trouwen en kinderen te krijgen. Ik wil beiden ook niet, gelukkig is mijn vriend het daarmee eens. Maar als je vriendin het echt wel wil (laat haar nog maar eens goed nadenken hierover, want veel mensen doen dat niet), dan ben ik bang dat jullie wat dat betreft te ver uit elkaar liggen. Zou dan wel eerlijk zijn tegen haar dat je echt geen kinderen wil. Anders zit zij misschien te wachten in de hoop dat jij zegt het ooit wel te willen en is haar kans voorbij zodra ze merkt dat je dat niet wilt. Weet niet hoe oud jullie zijn, maar als vrouw heb je relatief minder lang de tijd om na te denken over het onderwerp kinderen en zwanger ben je vaak ook niet meteen. Dus geef haar dan minstens goed de tijd om te zoeken naar iemand die het wel wil als dit echt een breekpunt is voor jullie.

En wat betreft verwachtingen en levensvragen als: wil ik trouwen en/of kinderen: veel mensen denken helemaal niet goed na en denken dat het moet. Vraag is of ze het echt zelf willen. Jij zegt er goed over te hebben nagedacht, hopelijk doet je vriendin dat ook. Want het is natuurlijk niet zomaar iets. Wel jammer dat je er achter moet komen dat jullie er anders in staan maar met zoiets is er geen compromis (het is wel of geen kinderen, dus 1 kind is geen compromis want er is nog steeds een kind).
pi_202185517
quote:
0s.gif Op maandag 15 november 2021 11:02 schreef oppiedoppie het volgende:
Mijn doel, waar ik samen met mijn partner, naar toe werk is om geheel zelfvoorzienend en of-grid te gaan wonen.
We zijn er nog niet helemaal maar goed op weg. Laatste project gaat het zelf bio-gas maken, worden.
Onze vaste lasten worden steeds minder en het is een sport om juist wat luxe los te laten en zo klein mogelijk te gaan wonen. Duidelijk doel waardoor ik ongeveer 15 jaar eerder kan stoppen met werken (zelfvoorzienend zijn kost veel tijd ivm eigen eten verbouwen en inmaken etc) en ik dan voor mezelf kan beginnen (wat dan niet zoveel hoeft op te leveren omdat we erg weinig kosten hebben)
Interessant. Hoe gaan jullie dat doen? Tiny house in the middle of nowhere? Samen met anderen of hebben jullie al grond?
  maandag 15 november 2021 @ 12:05:53 #16
335476 oppiedoppie
My mind is my small universe..
pi_202185824
quote:
0s.gif Op maandag 15 november 2021 11:43 schreef Cockwhale het volgende:

[..]
Interessant. Hoe gaan jullie dat doen? Tiny house in the middle of nowhere? Samen met anderen of hebben jullie al grond?
Hebben klein boerderijtje samen met vrienden en die vrienden wonen in het 'woongedeelte' en wij bouwen er een stukje aan de achterkant aan. Stuk is 13 meter lang en 6 meter diep. Op 6.5 meter komt een 'warmtemuur' die beide kanten gaat verwarmen dmv een zelfgemaakte finnkachel. Woongedeelte is dus 6.5 x 6 meter en het 2e deel, ook 6.5 x 6 wordt een (fijnmechanisch) atelier. Grond is 5000 meter, inderdaad afgelegen, en kas staat er ook al.

Heb bijna alle bouwmaterialen tweedehand gekocht en daarna een tekening (zelf) gemaakt en nu zijn we aan het bouwen en wonen we er, in een goed geisoleerde zelfvoorzienende stacaravan, naast. Een droom die uitkomt terwijl de samenleving langzaam in een nachtmerrie veranderd.
pi_202190612
quote:
0s.gif Op maandag 15 november 2021 12:05 schreef oppiedoppie het volgende:

[..]
Hebben klein boerderijtje samen met vrienden en die vrienden wonen in het 'woongedeelte' en wij bouwen er een stukje aan de achterkant aan. Stuk is 13 meter lang en 6 meter diep. Op 6.5 meter komt een 'warmtemuur' die beide kanten gaat verwarmen dmv een zelfgemaakte finnkachel. Woongedeelte is dus 6.5 x 6 meter en het 2e deel, ook 6.5 x 6 wordt een (fijnmechanisch) atelier. Grond is 5000 meter, inderdaad afgelegen, en kas staat er ook al.

Heb bijna alle bouwmaterialen tweedehand gekocht en daarna een tekening (zelf) gemaakt en nu zijn we aan het bouwen en wonen we er, in een goed geisoleerde zelfvoorzienende stacaravan, naast. Een droom die uitkomt terwijl de samenleving langzaam in een nachtmerrie veranderd.
Klinkt goed. Moet je wel vrienden hebben waar het zo goed mee klikt en waarmee je dezelfde ideeën/interesses deelt...
pi_202192078
Tsjah. Als je niet nadenkt over hoe je toekomst eruit moet gaan zien dan is de kans groot dat je op een plek terecht komt waar je helemaal niet wil zijn. Dan krijg je als je op je sterfbed wel spijt.
pi_202192258
quote:
0s.gif Op maandag 15 november 2021 11:25 schreef DoubleDip het volgende:
Over je relatie: natuurlijk kun je prima een toekomst hebben zonder te trouwen en kinderen te krijgen. Ik wil beiden ook niet, gelukkig is mijn vriend het daarmee eens. Maar als je vriendin het echt wel wil (laat haar nog maar eens goed nadenken hierover, want veel mensen doen dat niet), dan ben ik bang dat jullie wat dat betreft te ver uit elkaar liggen. Zou dan wel eerlijk zijn tegen haar dat je echt geen kinderen wil. Anders zit zij misschien te wachten in de hoop dat jij zegt het ooit wel te willen en is haar kans voorbij zodra ze merkt dat je dat niet wilt. Weet niet hoe oud jullie zijn, maar als vrouw heb je relatief minder lang de tijd om na te denken over het onderwerp kinderen en zwanger ben je vaak ook niet meteen. Dus geef haar dan minstens goed de tijd om te zoeken naar iemand die het wel wil als dit echt een breekpunt is voor jullie.

En wat betreft verwachtingen en levensvragen als: wil ik trouwen en/of kinderen: veel mensen denken helemaal niet goed na en denken dat het moet. Vraag is of ze het echt zelf willen. Jij zegt er goed over te hebben nagedacht, hopelijk doet je vriendin dat ook. Want het is natuurlijk niet zomaar iets. Wel jammer dat je er achter moet komen dat jullie er anders in staan maar met zoiets is er geen compromis (het is wel of geen kinderen, dus 1 kind is geen compromis want er is nog steeds een kind).
Ik vind gisteren een gesprek op in de trein tussen 2 jonge meisjes en die ene zei: ik wil eerst nog even goed van het leven genieten, ik heb echt totaal geen zin om straks tussen de luiers te moeten zitten.

Ze klonk echt heel erg overtuigd dat ze er geen zin in had, dus ik verbaasde me meteen over het feit dat ze er heel zeker over leek dat het toch zou gaan gebeuren ;)

Mijn vriendin is 16 jaar jonger dan ik, dus ze heeft nog even tijd. Ze wilde eerst beslist geen kinderen en toen weer wel en nu is het meer 50/50. Ik wilde vroeger altijd dolgraag kinderen, maar nu ik wat ouder ben (eind 30) en veel vrijheid heb, wil ik die vrijheid echt niet opgeven. En bovendien houd ik ook helemaal niet zo van kinderen ... ik heb er geen zin in, nou ja, noem maar op, geen enkele reden om het wél te doen. Ach misschien de angst om later eenzaam te worden, maar ja. Pech gehad.

Ik heb m'n vriendin wel gezegd dat ik niet 100% zeker ben hoe ik er over 5 of 10 jaar over denk. En ze is het wel met me eens dat het weinig zin heeft om er nu al over na te denken of om de relatie te beëindigen omdat ik het vrijwel zeker niet wil en zij wellicht wel.
Gaat voor de BHFH-award 2005!
Humanitas est in bestias bonitas.
I am the hole I can't get out of.
pi_202192272
quote:
0s.gif Op maandag 15 november 2021 19:42 schreef Harlekien2 het volgende:
Tsjah. Als je niet nadenkt over hoe je toekomst eruit moet gaan zien dan is de kans groot dat je op een plek terecht komt waar je helemaal niet wil zijn. Dan krijg je als je op je sterfbed wel spijt.
Nou dat is dus de vraag. Krijg je dan spijt? Zelf heb ik tot nu toe niet echt spijt. Het is nu eenmaal zo gelopen. Ik heb mijn best gedaan. Mijn leven is niet geweldig maar ook niet vreselijk. Ik leef nog en ben gezond. Prima resultaat toch?
Gaat voor de BHFH-award 2005!
Humanitas est in bestias bonitas.
I am the hole I can't get out of.
pi_202192904
Dankje voor deze boeken tip :)

Ik herken verder heel erg het gevoel dat je op een afslag hebt gestaan en de verkeerde kant gekozen hebt. Ik ben nog niet oud genoeg overigens voor een midlife crisis.

Verder denk ik dat je vaak onbewust keuzes maakt. Sommige mensen hebben een duidelijk toekomstplan en werken daar naartoe, en anderen leven meer met de dag. Daar hoeft niets mis mee te zijn zolang het maar goed voelt.
pi_202193367
quote:
0s.gif Op maandag 15 november 2021 19:51 schreef JohnDDD het volgende:

[..]
Nou dat is dus de vraag. Krijg je dan spijt? Zelf heb ik tot nu toe niet echt spijt. Het is nu eenmaal zo gelopen. Ik heb mijn best gedaan. Mijn leven is niet geweldig maar ook niet vreselijk. Ik leef nog en ben gezond. Prima resultaat toch?
Het is maar net wat jou gelukkig maakt. Ik denk dan ook dat het per persoon verschillend. Ik zou niet tevreden zijn met nog leven en gezond zijn.

Voor mij persoonlijk wil ik op mijn sterfbed kunnen zeggen dat ik alles, maar dan ook echt alles, eraan gedaan heb om het maximale eruit te halen.
pi_202196451
Vroeger dacht ik er wel meer over na, tot ik in de kredietcrisis een stevige reality check kreeg. Eigenlijk daarvoor al, ook op persoonlijk vlak zat het niet goed. Ik kwam met papieren waar niemand op zat te wachten zonder werkervaring de arbeidsmarkt op. Zelfvertrouwen was ook niet goed.

Na een paar jaar had ik weer een doel, ik merkte dat dat richting en rust gaf. Een soort kompas. Totdat ik dat doel eenmaal bereikte, toen was ik vrij gelukkig. Maar toen kwam ik in een reorganisatie terecht en verviel ik snel weer naar een staat waar ik niet goed wist wat ik wilde. Wat volgde was een van m´n langste transfers ooit, het was bijna net zo deprimerend als tijdens de kredietcrisis, ondanks dat het economisch goed ging. Nu heb ik weer een doel waar ik naartoe wil werken, daardoor zit er weer een bepaalde consistentie in mijn keuzes en ervaar ik weer die flow die ik ook had voordat ik in die baan kwam waar ik me goed thuis voelde.

Ik denk dus dat het zeker goed is om een bepaalde visie te hebben over hoe je leven eruit zou moeten zien, het zet aan tot actie en het geeft richting aan je keuzes.
pi_202198065
Ja ik ben iemand die daar diep over nadenkt, ik heb een bepaald doel voor ogen en werk daar dan naar toe.
pi_202200430
Heb jaren met aziaten gewerkt. Daar heb ik geconstateerd dat ik (wij Nederlanders) veel te veel (onnodig) anticiperen op wat mogelijk komen gaat. Leef nu veel meer met de dag.

Ook mijn prioriteiten zijn anders. Werk zou leuk moeten zijn is me ooit aangepraat. Na bijna een burnout te hebben opgelopen, als werk niet al te vervelend is ben ik tevreden. Zolang het de rekeningen betaald. Een goede werk/prive balans (er fysiek zijn voor mijn gezin) is voor mij belangrijker dan ambitieuze carrière.
Your life is your life: go all the way
https://youtu.be/2lK4LrD8Ii4
pi_202200719
Ik had als visie om bij een bepaald bedrijf te werken toen ik nog studeerde, toen zat ik er opeens en was het allemaal niet zo speciaal, na 2 jaar had ik het daar dan ook wel weer gezien.

In het begin veel met "succes" bezig geweest, een constante prijzenjacht zeg maar, altijd willen toppen. Elke keer als ik wat behaalde was er dan toch die leegte, als ik het niet behaalde de frustratie. Werken zelf viel ook tegen vanwege de politiek die in elk kantoor plaatsvindt, het echte werk is nooit echt prioriteit. Ik zie me zelf nu ook meer als iemand die dient en dat is het. Iedereen heeft een taak in het leven en die vul je gewoon uit, verder betekent het niks. Of je nou miljoenen rondschuift of putjes schept.

Wel altijd avontuur opgezoekt, veel landen gewoond, woon nu alweer 12 jaar buiten Nederland. Alles opgezegd en gewoon gaan met 1 tas, dat is nog het mooiste, het onbekende opzoeken.

Niets plannen is het beste, gewoon doen. Het loopt toch altijd anders dan je denkt. Ondertussen sinds 2 jaar gesettled, getrouwd met een Zuid-Amerikaanse vrouw, was ook allemaal toeval.
pi_202201053
quote:
0s.gif Op maandag 15 november 2021 19:50 schreef JohnDDD het volgende:

[..]
Ik vind gisteren een gesprek op in de trein tussen 2 jonge meisjes en die ene zei: ik wil eerst nog even goed van het leven genieten, ik heb echt totaal geen zin om straks tussen de luiers te moeten zitten.

Ze klonk echt heel erg overtuigd dat ze er geen zin in had, dus ik verbaasde me meteen over het feit dat ze er heel zeker over leek dat het toch zou gaan gebeuren ;)

Mijn vriendin is 16 jaar jonger dan ik, dus ze heeft nog even tijd. Ze wilde eerst beslist geen kinderen en toen weer wel en nu is het meer 50/50. Ik wilde vroeger altijd dolgraag kinderen, maar nu ik wat ouder ben (eind 30) en veel vrijheid heb, wil ik die vrijheid echt niet opgeven. En bovendien houd ik ook helemaal niet zo van kinderen ... ik heb er geen zin in, nou ja, noem maar op, geen enkele reden om het wél te doen. Ach misschien de angst om later eenzaam te worden, maar ja. Pech gehad.

Ik heb m'n vriendin wel gezegd dat ik niet 100% zeker ben hoe ik er over 5 of 10 jaar over denk. En ze is het wel met me eens dat het weinig zin heeft om er nu al over na te denken of om de relatie te beëindigen omdat ik het vrijwel zeker niet wil en zij wellicht wel.
Je vriendin heeft dus nog alle tijd om een keuze te maken. Prima toch, misschien komt ze er over 5 jaar of zo wel keihard van terug als er meer mensen in haar omgeving kinderen krijgen. En zien hoe erg dat tegenvalt (of meevalt).

En over die meisjes in de trein, lijkt me een typisch geval van iets doen omdat het “hoort” ipv je eigen keuzes te maken. Hopelijk komen ze er snel achter dat kinderen krijgen gewoon een keuze is en dat het dus niet hoeft.
pi_202201565
Ik werk om te leven, ik leef niet om te werken. Het betaalt de rekeningen en voor de rest zie ik het allemaal wel. Ik zou, voordat ik de pijp uit ga, het één en ander graag willen afvinken, maar ik zie wel wanneer dat gebeurt. En zo niet, dan niet. Ik zou denk ik gek worden als ik de rest van m'n leven zou moeten uitstippelen.
pi_202201978
Ik heb ook geen grootse plannen, zie wel hoe het loopt en als ik niet meer tevreden ben doe ik aanpassingen. Heb wel wat ideeën over ander werk en woonruimte, op een gegeven moment zal ik daar wel wat meer vorm aan geven, maar ik heb er geen plan van aanpak voor opgesteld. Komt tijd komt raad. Meestal begint het dan op een gegeven moment echt te kriebelen, dan wordt het tijd voor actie en wil ik het ook zsm geregeld hebben.

Ik hou ook nooit zo van de vraag "wat zijn je ambities?", die bv bij daten nog wel eens voorbij komt. Naja mijn ambitie is een tevreden en gelukkig leven. Maar geld en roem vind ik geen noodzaak voor een gelukkig leven. Ik verdoe ook graag mijn tijd aan gamen en netflix, ongetwijfeld kan ik met die tijd veel nuttigere dingen doen, maar op dit moment vind ik dit leuk, dus dan vind ik het prima en niet zonde van mijn tijd (over het algemeen dan, af en toe bedenk ik me wel dat ik eigenlijk beter andere dingen had kunnen doen, maar dat is dan meestal huishouden ofzo, iig geen dingen die ik echt leuker vind, want dan deed ik ze wel :))
Voor mijn gevoel wordt er wel eens teveel nadruk gelegd op wat je allemaal moet hebben om gelukkig en succesvol te zijn en dat je altijd moet streven naar beter. Het kan ook geen kwaad om gewoon eens tevreden te zijn met wat je hebt.
Maar het is ook gewoon persoonlijk, sommige mensen zijn juist gelukkiger als ze nog allerlei plannen hebben en iets hebben om naartoe te werken. Ik hou wel van het leven bij de dag!
pi_202203551
Goh eerlijk? Ben er eerlijk constant mee bezig, meer in de zin van wollig piekeren. Vergelijk het wel eens met de auto te pakken en rijen maar, we zien wel waar we belanden. Hangt ook af of iemand eerder impulsief of eerder planmatig handelt

Vanwege enkele zware negatieve ervaringen kan 't wel zeker goed uitdraaien om af en toe short term goals te plannen vooraleer je riskeert in een existentiële crisis te vervallen, want ja, in 't slechtste geval wordt je depri.

[ Bericht 2% gewijzigd door Googke op 16-11-2021 16:04:53 ]
pi_202213256
quote:
1s.gif Op dinsdag 16 november 2021 12:59 schreef Jed1Gam het volgende:
Ik had als visie om bij een bepaald bedrijf te werken toen ik nog studeerde, toen zat ik er opeens en was het allemaal niet zo speciaal, na 2 jaar had ik het daar dan ook wel weer gezien.

In het begin veel met "succes" bezig geweest, een constante prijzenjacht zeg maar, altijd willen toppen. Elke keer als ik wat behaalde was er dan toch die leegte, als ik het niet behaalde de frustratie. Werken zelf viel ook tegen vanwege de politiek die in elk kantoor plaatsvindt, het echte werk is nooit echt prioriteit. Ik zie me zelf nu ook meer als iemand die dient en dat is het. Iedereen heeft een taak in het leven en die vul je gewoon uit, verder betekent het niks. Of je nou miljoenen rondschuift of putjes schept.

Wel altijd avontuur opgezoekt, veel landen gewoond, woon nu alweer 12 jaar buiten Nederland. Alles opgezegd en gewoon gaan met 1 tas, dat is nog het mooiste, het onbekende opzoeken.

Niets plannen is het beste, gewoon doen. Het loopt toch altijd anders dan je denkt. Ondertussen sinds 2 jaar gesettled, getrouwd met een Zuid-Amerikaanse vrouw, was ook allemaal toeval.
Ik heb zelf heel veel uitzendwerk gedaan, en verreweg het meeste was ver onder mijn niveau. Er zijn zeker wel bedrijven waar het echte werk (zo goed als) het belangrijkste is, maar dan heb ik het over het MKB.

Volgens mij is die politiek het werk.

quote:
0s.gif Op dinsdag 16 november 2021 13:55 schreef DjVero het volgende:
Ik werk om te leven, ik leef niet om te werken.
Het probleem is dat als je niet leeft om te werken je niet genoeg werk zult hebben om te leven.

[ Bericht 74% gewijzigd door Horzula op 17-11-2021 00:20:26 ]
pi_202216067
quote:
0s.gif Op woensdag 17 november 2021 00:10 schreef Horzula het volgende:

[..]
Het probleem is dat als je niet leeft om te werken je niet genoeg werk zult hebben om te leven.
Jawel hoor, ik draai mijn uren en de taken die ik moet doen en heb m'n opleiding ervoor genoten, maar that's it. M'n werkgever wil graag dat ik me ga ontplooien, master volgen en al die shit, maar nee, dank je. Dat heb ik acht jaar geleden voor het laatst gedaan; naar dat leven ga ik niet terug.

Feitelijk zou ik zelfs een dag minder kunnen gaan werken, maar dat betekent dat we minder uitjes, minder uit eten, geen vakantie, minder kansloze abonnementen etc. etc. zouden kunnen doen en die dingen maken voor mij toch echt wel het leven. En meer hoeft zeer zeker niet. Dus: ik werk om te leven, ik leef niet om te werken.
  zondag 21 november 2021 @ 05:25:17 #33
438527 MissButterflyy
Fladderend vlindertje
pi_202273721
Nee, ik ben wel tevreden eigenlijk. En m’n leven zag er 10 jaar geleden echt heel anders uit. :D

Niet te veel plannen, leven bij de dag, genieten van de kleine dingen. Dingen kunnen zomaar ineens voorbij zijn…
Wie dit leest is een lezer van dit
pi_202336820
quote:
0s.gif Op woensdag 17 november 2021 11:21 schreef DjVero het volgende:

[..]
Jawel hoor, ik draai mijn uren en de taken die ik moet doen en heb m'n opleiding ervoor genoten, maar that's it. M'n werkgever wil graag dat ik me ga ontplooien, master volgen en al die shit, maar nee, dank je. Dat heb ik acht jaar geleden voor het laatst gedaan; naar dat leven ga ik niet terug.

Feitelijk zou ik zelfs een dag minder kunnen gaan werken, maar dat betekent dat we minder uitjes, minder uit eten, geen vakantie, minder kansloze abonnementen etc. etc. zouden kunnen doen en die dingen maken voor mij toch echt wel het leven. En meer hoeft zeer zeker niet. Dus: ik werk om te leven, ik leef niet om te werken.
Hoe oud ben je nu? Op een gegeven moment vinden ze je te oud, al ben je nog lang niet aan je pensioen toe.
pi_202346620
quote:
0s.gif Op donderdag 25 november 2021 18:03 schreef Horzula het volgende:

[..]
Hoe oud ben je nu? Op een gegeven moment vinden ze je te oud, al ben je nog lang niet aan je pensioen toe.
33, en ik werk in het onderwijs, dus dat zal wel loslopen. Sterker nog, ik geef les in 2 vakken waar ik niet voor gestudeerd heb :D
pi_202348536
quote:
0s.gif Op vrijdag 26 november 2021 10:15 schreef DjVero het volgende:

[..]
33, en ik werk in het onderwijs, dus dat zal wel loslopen. Sterker nog, ik geef les in 2 vakken waar ik niet voor gestudeerd heb :D
Wacht tot je 44 bent... of God-beter-het nog ouder.
pi_202355135
Ik leef van dag tot dag... als ik aan de toekomst denk start ik met piekeren en daar heb ik helemaal een zin in. Ik zie wel waar ik eindig.

Zoals master oogway zei: yesterday, is history, tommorrow is a mystery but today is a gift... thats why it called present.
pi_202356469
Ik ben inmiddels 36 jaar en ik heb nog steeds het gevoel dat ik maar wat aan het doen ben. :') Dus ook totaal geen toekomstplannen.
ROBODEMONS..................|:(
abonnement iBood bol.com Vodafone Ziggo Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')