abonnement iBood bol.com Vodafone Ziggo Coolblue
pi_199045633
Ik heb hier ooit vaker een topic over gemaakt. Hoewel ik het in principe ermee eens ben, vind ik het toch een heel intimiderende uitspraak. Ik ben er pas mee geconfronteerd met betrekking tot therapie waarmee ik ooit weer ga starten (door wachtlijsten gaat dit misschien oplopen tot ruim een jaar).

Ik ben opgegroeid met het idee dat alles aan mij niet goed is: mijn gedrag, mijn gedachten, mijn gevoelens ... alles. Ik heb hier het een en ander verteld over mijn ouders. Ik begrijp overigens dat ik erkenning wil voor hetgeen wat ik vroeger meemaakte. Tijdens mijn vele behandelingen ging het nauwelijks over mijn achtergrond en op mij komt het over dat de behandelaars me niet willen geloven en ervan maken dat het mijn beleving is. En dat heb ik altijd moeilijk gevonden, want voor mijn ouders is het uiteraard makkelijk om de verantwoordelijkheid buiten zichzelf te leggen en mijn psychische problemen als excuus te gebruiken.

Het is nou eenmaal zo. Dan geloven ze mij maar niet. Maar tegelijkertijd komen ze wel aan met shit als kritische ouder en dat ik te hoge eisen aan mezelf stel en oefeningen moet doen zoals in de spiegel tegen mezelf zeggen dat ik goed ben zoals ik ben.

Geen wonder dat het op de aardkloot helemaal vol is van egotrippers zonder ruggegraat. Als mensen geconfronteerd worden met zichzelf en hun falen, nou dan gaan ze gewoon naar een psycholoog die hun gejammer aanhoort hoe minderwaardig ze zich voelen en dat zegt hij of zij "Nee joh! Je moet jezelf aanleren niet slecht over jezelf te denken." En dan is het allemaal weer goed.

Mijn ervaring is dat je in het leven wel degelijk beoordeelt wordt op jouw prestaties. Ik begrijp best wel dat als ik mezelf elke keer zit af te kraken dat ik mezelf saboteer en ik ben het ook eens om te onderzoeken of het beeld wat ik over mezelf uberhaupt klopt.

Maar ik WEIGER mezelf van dat soort onnozele stellingen aan te praten. Of ik wel of niet zelfkritisch ben, dat bepaal ik zelf. Net zoals ik zelf bepaal dat ik kritiek heb op een ander of dat ik een zweverige behandelaar die met dit soort flauwekul aan komt zetten een waardeloze hypocriete gore teringklootzak vindt. Mij eerst allemaal labels opplakken dat er vanalles mis is met mij en als ik mij daar vervolgens minderwaardig door voel - wat gewoon normaal is en wat ieder mens in mijn plaats zou voelen - willen ze mij godverdomme zelfs dát afpakken!

Ik kreeg de laatste dagen weer een beetje hoop dat het goed met mij gaat komen en dat ik in de toekomst behandelaars kan krijgen waarmee ik kan communiceren en hulp kan krijgen om duidelijk te krijgen hoe ik beter met alle blokkades kan omgaan.

Maar als ik dit weer hoor, vrees ik dat ik de zoveelste krijg die helemaal niet naar mij wilt luisteren maar eropuit is om mij achterlijke stellingen aan te praten. En als ik mij vervolgens niet beter voel, is het uiteráárd allemaal mijn eigen schuld. En als ik dan na een paar jaar nog in dezelfde shit zit, dan gaat iedereen mij weer bits toesnauwen dat ik niet genoeg mijn best heb gedaan en in de veronderstelling was dat de psycholoog het allemaal voor mij gaat oplossen.

Ik weet niet waarom ze mij dit willen aandoen. Iedereen wilt het beste uit zijn leven halen. Waarom weigeren ze in te zien dat dat ook voor mij geldt?
  zaterdag 17 april 2021 @ 21:31:54 #2
264429 Keep_Walking
N'ja... leven gaat door
pi_199045750
Zit je in de reguliere GGZ? Want die is vol met mensen die eigenlijk helemaal geen zin hebben om naar jouw verhaal te luisteren. De GGZ is gewoon een bodemloze put van ellende en bureaucratie. Niemand is ooit beter geworden van langdurige GGZ behandeling, hooguit symptoombestrijding.

En wat is het verhaal tussen jou en je ouders? Wat hebben ze je aangedaan?
To truly try means to accept God's love, his healing, to accept the world can be ugly, but your heart doesn't have to be."
pi_199046073
Is het mogelijk dat je bij een vrijgevestigd therapeut in behandeling gaat? Zou je iets hebben aan een andere vorm van steun of hulpverlening, of lotgenotencontact met andere kinderen van narcistische ouders bijvoorbeeld?

Ik ben het volkomen eens met de hypocrisie van labels plakken en daarna zeggen dat je jezelf moet accepteren. Dat slaat werkelijk nergens op. Daar zou ik ook zonder twijfel kwaad en opstandig van worden. Als ze dat dan ook nog uit je willen slopen heb je daar niets te zoeken.

De GGZ wil denk ik mensen graag normaliseren, en " normaal" houdt schijnbaar een bepaalde moraal in dat je je ouders niets mag kwalijk nemen (denk ik) of dat je het daar niet over mag hebben, of dat je symptomen in jezelf bestrijdt ipv de kern van een probleem analyseert.

Ik ben ook zelfkritisch geweest en hard voor mezelf. Het zou een symptoom van een <insert stoornis label> kunnen zijn, alleen inmiddels heb ik dat niet meer. Dat is niet omdat ik het afgeleerd heb om zelfkritisch te zijn, het is omdat ik meer vaardigheden heb geleerd om met het leven om te gaan waardoor ik mezelf niet meer continu zo hard hoef aan te pakken. Om uit een slachtofferpositie te komen moet je, enigszins paradoxaal, jezelf wel steeds vrij hard aanpakken en steeds vergelijken met iets/iemand buiten jezelf (een betere versie van jezelf), zo kijk ik ernaar iig.

Heb je doelen in je leven? Een toekomstperspectief? Ik zie jou als een helderdenkend mens, ik doe daarom de aanname dat je jezelf bepaalde zaken zou kunnen aanleren met de feedback, hulp en steun van iemand die echt aan jouw kant staat.
What's the name of the game?
pi_199046957
Ik snap je probleem niet zo. Je bent overdreven kritisch op jezelf waardoor je jezelf saboteert. Je psycholoog probeert je aan te leren wat milder naar jezelf te kijken. Prima toch?
pi_199047145
Ik heb die doelen niet meer. Ik ben elke dag kapot moe. Dan hoor je tijdens de corona-periode dat we elkaar moeten steunen, maar er is geen mens die naar mij omkijkt.

En om even samen te vatten mbt mijn ouders: ik ben heel erg emotioneel verwaarloosd en dat had uiteindelijk ook het gevolg dat ik in mijn algemene ontwikkeling een achterstand kreeg tijdens mijn jeugd, waardoor er aangenomen werd dat ik autisme heb. Pas op volwassen leeftijd getest daarop en toen bleek ik het niet te hebben.

Ik heb genoeg momenten dat ik heel veel zelfmedelijden heb. Maar uiteindelijk voelde ik mij gesterkt door het idee dat alle ervaringen in je leven, of ze nou positief of negatief zijn, je maken tot wat je nu bent. En daar moet je het mee doen. Er zijn ook positieve dingen in mijn leven gebeurd die ertoe hebben geleid dat ik ging geloven dat er meer in mij zit en dat als ik er hard genoeg voor knok, ik alles kan bereiken wat ik wil. Daarbij moet je uiteraard wel realistisch zijn, maar het gaat om het idee dat als je iets doet het je iets gaat opleveren.

Het kan best zijn dat voor minimaal 80% van de mensen die oefeningen van zelfacceptatie aanpraten voor de spiegel heel heilzaam werkt, maar voor mij voelt dat heel intimiderend. Dat een ander voor mij bepaalt waar ik mij wel en niet druk over mag maken.

Als het qua wachttijd toch mee gaat vallen, hoop ik in Amsterdam DGT te kunnen volgen. Die therapie spreekt mij aan, omdar de focus daarbij gericht is op doen. "Als je anders doet, ga je andere dingen ervaren en ga je ook anders denken". Maar ik kan die therapie pas volgen als ik elders eerst weer opnieuw obderzocht wordt, omdat mijn diagnose verouderd is. En nu hebben ze van de GGZ waar ik dat moet doen ervan gemaakt dat zij bepalen waar ik het beste behandeld kan worden. Ik had een paar dagen geleden een telefonisch gesprek waarbij dit ter sprake kwam. En dat heeft zials je merkt nogal wat spanning gegeven.
pi_199047362
quote:
1s.gif Op zaterdag 17 april 2021 22:23 schreef Heph844 het volgende:
Ik snap je probleem niet zo. Je bent overdreven kritisch op jezelf waardoor je jezelf saboteert. Je psycholoog probeert je aan te leren wat milder naar jezelf te kijken. Prima toch?
Toen ik mij liet testen op ADHD, ging het mij in eerste instantie om iets te doen aan de situatie dat het mij niet lukt om bijvoorbeeld een studie af te maken of om mijn huis fatsoenlijk op te kunnen ruimen en ook nog eens tijd overheb voor leuke dingen.

Of je nou wel of geen ADHD hebt, als je wat wilt bereiken, moet je er wat voor doen. Zelfdiscipline is ontzettend belangrijk. Als ik dat niet heb, lukt het me niet om de dingen te doen waar ik voldoening uit kan halen en blijf ik ongelukkig. De enige manier is dus om iets te vinden waardoor het mij wel gaat lukken om bijv een studie af te maken.

Dat het ontzettend lastig is, dat weet ik allang.

Maar ik wil niet dat een ander voor mij gaat bepalen dat ik de situatie zoals die nu is maar goed moet vinden en op deze manier gelukkig met mezelf moet zijn.
pi_199047709
Misschien een tip om gewoon die hele GGZ af te breken, af te sluiten en in de prullenbak te flikkeren? Hoelang kloot je daar nou al mee? heeft het je ooit een millimeter verder geholpen?

Ga eens na wat je écht wilt, wat volgens jouzelf echt de kern van het probleem is, en ga dan eens op internet zelf zoeken, gericht, naar wie of wat wellicht nou écht eens wat voor je kan betekenen. Verdiep je in de technieken die er zijn, ga eens boeken lezen over psychologie en innerlijke transformatie en zo. Verbreed je horizon en wordt de regisseur van je eigen welbevinden.

Er kan een hele nieuwe wereld voor je open gaan wellicht.
Eens kijken
  zaterdag 17 april 2021 @ 23:37:52 #8
264429 Keep_Walking
N'ja... leven gaat door
pi_199048328
Heb je een vriendin? Of ooit een relatie gehad? Dat zou je ook goed helpen, denk ik.
To truly try means to accept God's love, his healing, to accept the world can be ugly, but your heart doesn't have to be."
pi_199048447
quote:
0s.gif Op zaterdag 17 april 2021 23:03 schreef Maharski het volgende:
Misschien een tip om gewoon die hele GGZ af te breken, af te sluiten en in de prullenbak te flikkeren? Hoelang kloot je daar nou al mee? heeft het je ooit een millimeter verder geholpen?

Ga eens na wat je écht wilt, wat volgens jouzelf echt de kern van het probleem is, en ga dan eens op internet zelf zoeken, gericht, naar wie of wat wellicht nou écht eens wat voor je kan betekenen. Verdiep je in de technieken die er zijn, ga eens boeken lezen over psychologie en innerlijke transformatie en zo. Verbreed je horizon en wordt de regisseur van je eigen welbevinden.

Er kan een hele nieuwe wereld voor je open gaan wellicht.
Dat had ik geprobeerd. Echt met de instelling dat ik mijn leven op mijn eigen manier wil leven. YouTube om een voorbeeld te noemen staat vol met inspirerende videos.

Masr op een of andere manier blijf ik mezelf saboteren. En ik snap wel waarom, want ik voel me nog erg in de steek gelaten. Als het weer wat beter gaat, dan dringt zich opeens de overtuiging op dat er vast iemand zal zijn die mij het geluk misgunt en mij gaat saboteren. Ik weet dan dat het mijn eigen gedachte is en ik besef dat het niet de realiteit is, maar toch kan ik niet voorkomen dat ik mij erdoor laat leiden. Ik besef dat het signalen zijn van mentale zwakte. Ik heb mij teruggetrokken in een sociaal isolement, omdat ik mensen niet met mijn negativiteit wil lastigvallen.

Ik kom hier echt niet op eigen kracht uit. De DGT had ik eigenlijk voor iemand anders gevonden, maar toen bedacht ik me dat het iets voor mij kon zijn. Ik blijf nav mijn eerdere ervaringen heel skeotisch, maar het programma zag er heel goed uit. En ik hoop dat het leidt tot mogelijkheden om een nieue leven te starten. Tot nu toe blijf ik in dezelfde spiraal rondcirkelen. Het liefst zou ik heel ergens anders willen wonen en de mensen van vroeger achter mij laten. Stel dat de mogelijkheden er zouden zijn, dan was ik naar een ander land geemigreerd.

Anyway, voor een diagnose om die DGT te kunnen doen, moet ik helaas weer in zee met de GGZ. En het is zo ontmoedigend dat dat wederom weer gaat op de manier zoals altijd. Een wachtlijst die kan oplopen tot een jaar alleen om een diagnose te kunnen stellen.
pi_199048518
quote:
0s.gif Op zaterdag 17 april 2021 23:37 schreef Keep_Walking het volgende:
Heb je een vriendin? Of ooit een relatie gehad? Dat zou je ook goed helpen, denk ik.
Ik had een vriend. Daarmee was het uiteindelijk fout gegaan. Ik wilde daarna de draad oppakken, maar ik merkte dat ook toen hetzelfde patroon zich ging herhalen en ik situaties creëer waarbij ik me uiteindelijk afgewezen en alleen voel.

Ik wil daarbij een gelijkwaardige relatie. Het moet niet zo worden dat mijn partner degene is waarvan ik mij afhankelijk voel om gelukkig te kunnen zijn. Geluk moet je samen kunnen delen. Voor een relatie moet ik min of meer mijn eigen zaken ook op orde hebben.
  zaterdag 17 april 2021 @ 23:54:58 #11
264429 Keep_Walking
N'ja... leven gaat door
pi_199048530
quote:
1s.gif Op zaterdag 17 april 2021 23:53 schreef PabstBlueRibbon het volgende:

[..]

Ik had een vriend. Daarmee was het uiteindelijk fout gegaan. Ik wilde daarna de draad oppakken, maar ik merkte dat ook toen hetzelfde patroon zich ging herhalen en ik situaties creëer waarbij ik me uiteindelijk afgewezen en alleen voel.

Ik wil daarbij een gelijkwaardige relatie. Het moet niet zo worden dat mijn partner degene is waarvan ik mij afhankelijk voel om gelukkig te kunnen zijn. Geluk moet je samen kunnen delen. Voor een relatie moet ik min of meer mijn eigen zaken ook op orde hebben.
Ik wist niet dat je homo was. Spreek je je ex nog?
To truly try means to accept God's love, his healing, to accept the world can be ugly, but your heart doesn't have to be."
pi_199048936
quote:
0s.gif Op zaterdag 17 april 2021 23:54 schreef Keep_Walking het volgende:

[..]

Ik wist niet dat je homo was. Spreek je je ex nog?
Nee

Hij bleek Asperger te hebben en het gebeurde nogal vaak dat hij mij niet begreep. In plaats van de problemen met mij te bespreken, trok hij zich terug om het te verwerken, maar hij ging conclusies trekken die helemaal niet klopten.

Hij vond het erg moeilijk dat ik door mijn problemen de ene keer wat meer gesloten en afstandelijker was dan de andere keer. Volgens mij beleefde hij mij alsof ik een gespleten persoonlijkheid heb. Ik ging hem wel meer begrijpen, merkte dat hij soms moeite had om te begrijpen waarom iemand op een bepaalde manier op hem reageerde en hij werd daar heel achterdochtig door. Hij kon nogal dominant en overheersend zijn, maar ik begreep dat hij zichzelf daarmee wilde beschermen uit angst om gekwetst te worden.

Ik wilde hem helpen, maar hij zag elke keer aanleidingen dat ik hem wilde pesten. Hij wilde een time-out voor een week, belde mij 4 dagen daarna op dat hij een andere vriend had gevonden en hij bedacht zich daarbij totaal niet dat ik zoiets erg zou vinden.

Ik was kapot van verdriet. En hij postte op Facebook allemaal foto's en infantiele filmpjes dat ze op vakantie waren. En de dag dat hij het met mij uitmaakte, kondigde hij op social media aan als de dag dat hij een relatie had met zijn nieuwe vriend.

Erg pijnlijk, maar uiteindelijk alleen maar beter dat ik niet met zo'n persoon een relatie heb.
pi_199049368
Herkenbaar verhaal over hulpverleners enz. Ik zal daar niet opnieuw op ingaan, want inmiddels kent iedereen mijn mening daarover wel.

Maar als ik het goed begrijp wil je je huis op kunnen ruimen en alsnog een studie kunnen volgen, wat niet lukt vanwege je ADHD klachten waardoor het je niet lukt om daar genoeg discipline voor op te brengen, maar je wilt ondanks je diagnose geen ADHD medicatie nemen, omdat je dat iets voor zwakkelingen vind?
Ik zou het begrijpen als je bezorgd was over de invloed van die medicijnen op je fysieke gezondheid, maar dit begrijp ik niet goed. Want als dingen niet lukken dan mag je daar niet boos over zijn volgens de meeste anderen, maar dat ben je wel, en dus vindt men je dan hoe dan ook “zwak”. Dus zou het dan niet gewoon een verbetering zijn om in plaats van alleen zwak in de ogen van anderen, zwak in de ogen van anderen maar daarnaast ten minste ook succesvol en gelukkig te zijn....
❣ °º¤,¸🖤 ♡º💕♡💚,ø¤°º¤💛♡`°º¤,¸❣ https://bit.ly/3oMY5yM ; https://bit.ly/39EZXor ; https://bit.ly/309QhN5 ; https://bit.ly/3c5DH8f
pi_199053605
Ik heb er vanochtend met iemand over gesproken en dat was wel zinnig.

Ik heb nog teveel de overtuiging dat ik inderdaad slecht en mislukt ben. Bij mij zit dit heel diep. En vandaar dat ik ook bevestiging wil voor bijvoorbeeld de issues met mijn ouders, want anders kom ik niet van de overtuiging af dat al mijn problemen komen omdat ik raar en mislukt ben. En dat is niet om de verantwoordelijk nu bij mijn ouders te leggen, maar om van het idee af te komen dat het geen zin heeft om iets te ondernemen want het zit in mijn eigen hoofd.

Oefeningen zoals tegen jezelf zeggen dat je ok bent, hebben alleen zin als je dat oprecht kan geloven. Maar als je opgroeit met het idee dat je bijvoorbeeld net als Charles Manson bent, dat je wel kan leren jouw gedrag aan te passen maar in de kern blijf je hoe dan ook een psychopaat en een tikkende tijdbom, dan helpen die oefeningen niet.

Ik denk dat bij mijn vorige behandelingen dat is onderschat. Ik gaf het wel aan, maar zij gingen er dan waarschijnlijk vanuit dat ik mezelf met bijvoorbeeld "niemand houdt van me" een negatieve realiteit wil aanpraten, terwijl ik dan zou weten dat het niet klopt. Maar gevoelsmatig klopt het voor mij wel.

Ik moet er dieper op ingaan en mezelf gaan leren kennen hoe ik werkelijk ben. Dus als ik geholpen kan worden met het aangaan van nieuwe ervaringen en evalueren wat ik er precies bij voel en waardoor die gevoelens verschijnen, dan denk ik dat ik wel verder kan komen.

Ik ben inmiddels aan het zoeken of ik bij een vrijgevestige psycholoog terechtkan die nav mijn oude diagnose kan onderzoeken of dit bij mij nog van toepassing is.
pi_199057571
quote:
1s.gif Op zaterdag 17 april 2021 22:23 schreef Heph844 het volgende:
Ik snap je probleem niet zo. Je bent overdreven kritisch op jezelf waardoor je jezelf saboteert. Je psycholoog probeert je aan te leren wat milder naar jezelf te kijken. Prima toch?
PabsBlueRibbon heeft een punt dat wanneer je psycholoog alleen vanuit je labeltje redeneert, je daar vrij weinig mee opschiet. Je kunt namelijk niet jezelf verbeteren door alleen maar naar jezelf te kijken. Je gedrag wordt ook voor een groote deel gevormd door de interacties met anderen. Het kan best dat je zus en zo reageert door insert labeltje, maar het gedrag voortkomend uit je labeltje staat natuurlijk niet volledig los van de wereld om je heen.
pi_199062293
Toch kan niemand anders het voor je oplossen, dat lage zelfbeeld e.d.
Je moet zelf een keer tot het inzicht komen dat het 'maar' overtuigingen zijn, maar gedachten en verhalen die je gelooft en jezelf de hele dag vertelt en blijft herhalen.
Het is vooral dát wat het in stand houdt. Ik spreek uit ervaring.
Eens kijken
pi_199063927
Wat een slechte formulering van je therapeut.

Mijn ervaring met therapeuten in het verleden is toch dat ze heel neutraal en objectief erin staan en via die weg relativering bieden. Of je helpen het in een bepaalde context te zien, met een realistische blik. En zeker niet praten in de vorm van ontkenningen of moeten.
  zondag 18 april 2021 @ 22:52:00 #18
131016 mspoez
Crazy catlady
pi_199064093
Weet je? Ik ben bijna 50. heb een huis en twee best gelukkige kinderen, een baan, tienhonderd opleidingen en een kat en ik ga op vakantie en alles, en jouw opmerking
quote:
ik heb nog teveel de overtuiging dat ik inderdaad slecht en mislukt ben.
is wat ik elke avond als ik ga slapen denk. En dan denk ik daarna: ja. Dus? Maakt dat dat ik niet meer hoef te werken, dat ik niet meer voor mijn kinderen hoef te zorgen en dat ik in een hoekje kan gaan zitten huilen? Nee dus.
Prrrrr
pi_199064726
quote:
0s.gif Op zondag 18 april 2021 21:03 schreef Maharski het volgende:
Toch kan niemand anders het voor je oplossen, dat lage zelfbeeld e.d.
Je moet zelf een keer tot het inzicht komen dat het 'maar' overtuigingen zijn, maar gedachten en verhalen die je gelooft en jezelf de hele dag vertelt en blijft herhalen.
Het is vooral dát wat het in stand houdt. Ik spreek uit ervaring.
Ik snap dat als je elke keer tegen jezelf bijvoorbeeld zegt "Zie je wel, ik kan helemaal niks!" je daarmee een destructief patroon in stand houdt.

Maar bij mij zit het dieper. Ik heb afgelopen jaren veel gehad aan bepaalde videos op YouTube zoals bijvoorbeeld Charisma On Command. Daarin worden voorbeelden gegeven en uitgediept welk gedrag of welke eigenschappen ervoor zorgen dat iemand over het algemeen populair is. Eigenlijk sociologie.

Dan kan ik mij gaan afvragen hoe het bij mij in elkaar kan zitten. Ik was vroeger bijvoorbeeld een enorme klager, maar toen ik uiteindelijk begon in te zien dat mensen mij om die reden uit de weg kunnen gaan, heb ik geleerd om mij op een andere manier te uiten.

Dingen die je niet kan veranderen, moet je uiteindelijk accepteren. Als ik bijvoorbeeld door een ongeluk nooit meer kan lopen, is het alleen maar zelfkwelling door te zwelgen in dat ik nooit meer een hardloopwedstrijd zou kunnen winnen.

Maar als ik bijvoorbeeld ongelukkig ben omdat ik te dik ben en het lukt me niet om me te houden aan een gezond leefpatroon. En dan zegt iemand tegen mij: "Joh, wat zit jij je druk te maken over jouw gewicht? Al die moeite die je tot nu toe hebt geprobeerd om af te vallen, heeft je niks opgeleverd. Maak het jezelf niet moeilijk en hou je er niet mee bezig. Wat kan jou het verdommen of je nou knap of lelijk bent? Uiteindelijk telt alleen het innerlijk. Stop met erover nadenken en geniet van het leven."

Kan jij je dan voorstellen dat ik mij daardoor heel erg ontdaan door voel? Wie denkt hij wel dat hij is door voor mij te bepalen dat ik geen belang mag hechten aan mijn uiterlijk en dan ook met een reeks argumenten aankomt om mij het gevoel te geven dat ik daardoor kostbare tijd heb weggegooid?

Als ik mezelf moet accepteren, dan horen daar ook mijn wensen bij hoe ik mijn leven wil leven.

Zelfacceptatie houdt niet in dat ik mij moet schikken naar het beeld wat een ander mij opdringt.

Ik geloof best dat het niet zo bedoeld is, maar bij mij roept het wel die associatie bij me op. Daarom hou ik niet van stellingen en hou ik ook niet van uitspraken als "je moet niet piekeren".
pi_199064969
Waarom negeerde je mijn post?
❣ °º¤,¸🖤 ♡º💕♡💚,ø¤°º¤💛♡`°º¤,¸❣ https://bit.ly/3oMY5yM ; https://bit.ly/39EZXor ; https://bit.ly/309QhN5 ; https://bit.ly/3c5DH8f
pi_199065125
quote:
0s.gif Op maandag 19 april 2021 01:31 schreef geeninspiratie1235 het volgende:
Waarom negeerde je mijn post?
Ik wist niet goed wat ik erop moest antwoorden. En deze vragen had je mij al eens gesteld.

Ik heb je niet bewust genegeerd ofzo.

Als er meer mensen reageren, dan probeer ik vaak in mijn antwoord iets neer te zetten waardoor meerdere vragen tegelijk beantwoord worden.

Mijn kop is al zo'n chaos. Het lijkt misschien dat ik heel helder ben, maar het kost me wel energie om het voor een ander begrijpelijk te formuleren.
pi_199067259
quote:
1s.gif Op maandag 19 april 2021 02:23 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Ik wist niet goed wat ik erop moest antwoorden. En deze vragen had je mij al eens gesteld.

Ik heb je niet bewust genegeerd ofzo.

Als er meer mensen reageren, dan probeer ik vaak in mijn antwoord iets neer te zetten waardoor meerdere vragen tegelijk beantwoord worden.

Mijn kop is al zo'n chaos. Het lijkt misschien dat ik heel helder ben, maar het kost me wel energie om het voor een ander begrijpelijk te formuleren.
Nou ja, dan lijkt mijn vraag des te relevanter , als het zo’n chaos is in je hoofd waarom neem je dan je medicatie niet?
❣ °º¤,¸🖤 ♡º💕♡💚,ø¤°º¤💛♡`°º¤,¸❣ https://bit.ly/3oMY5yM ; https://bit.ly/39EZXor ; https://bit.ly/309QhN5 ; https://bit.ly/3c5DH8f
pi_199068292
quote:
0s.gif Op maandag 19 april 2021 10:39 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Nou ja, dan lijkt mijn vraag des te relevanter , als het zo’n chaos is in je hoofd waarom neem je dan je medicatie niet?
Die neem ik wel hoor. Maar pillen kunnen er niet voor zorgen dat alle twijfels ook helder zijn.

En eigenlijk is dat maar goed ook natuurlijk. Stel je voor dat jouw gedachten geheel door pillen kunnen worden aangestuurd.
pi_199068861
quote:
1s.gif Op zaterdag 17 april 2021 21:25 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Ik heb hier ooit vaker een topic over gemaakt. Hoewel ik het in principe ermee eens ben, vind ik het toch een heel intimiderende uitspraak. Ik ben er pas mee geconfronteerd met betrekking tot therapie waarmee ik ooit weer ga starten (door wachtlijsten gaat dit misschien oplopen tot ruim een jaar).

Ik ben opgegroeid met het idee dat alles aan mij niet goed is: mijn gedrag, mijn gedachten, mijn gevoelens ... alles. Ik heb hier het een en ander verteld over mijn ouders. Ik begrijp overigens dat ik erkenning wil voor hetgeen wat ik vroeger meemaakte. Tijdens mijn vele behandelingen ging het nauwelijks over mijn achtergrond en op mij komt het over dat de behandelaars me niet willen geloven en ervan maken dat het mijn beleving is. En dat heb ik altijd moeilijk gevonden, want voor mijn ouders is het uiteraard makkelijk om de verantwoordelijkheid buiten zichzelf te leggen en mijn psychische problemen als excuus te gebruiken.

Het is nou eenmaal zo. Dan geloven ze mij maar niet. Maar tegelijkertijd komen ze wel aan met shit als kritische ouder en dat ik te hoge eisen aan mezelf stel en oefeningen moet doen zoals in de spiegel tegen mezelf zeggen dat ik goed ben zoals ik ben.

Geen wonder dat het op de aardkloot helemaal vol is van egotrippers zonder ruggegraat. Als mensen geconfronteerd worden met zichzelf en hun falen, nou dan gaan ze gewoon naar een psycholoog die hun gejammer aanhoort hoe minderwaardig ze zich voelen en dat zegt hij of zij "Nee joh! Je moet jezelf aanleren niet slecht over jezelf te denken." En dan is het allemaal weer goed.

Mijn ervaring is dat je in het leven wel degelijk beoordeelt wordt op jouw prestaties. Ik begrijp best wel dat als ik mezelf elke keer zit af te kraken dat ik mezelf saboteer en ik ben het ook eens om te onderzoeken of het beeld wat ik over mezelf uberhaupt klopt.
jouw ervaring klopt jij hebt gelijk.

quote:
Maar ik WEIGER mezelf van dat soort onnozele stellingen aan te praten. Of ik wel of niet zelfkritisch ben, dat bepaal ik zelf.
Daar heb je alle recht toe.

quote:
Ik kreeg de laatste dagen weer een beetje hoop dat het goed met mij gaat komen en dat ik in de toekomst behandelaars kan krijgen waarmee ik kan communiceren en hulp kan krijgen om duidelijk te krijgen hoe ik beter met alle blokkades kan omgaan.

Maar als ik dit weer hoor, vrees ik dat ik de zoveelste krijg die helemaal niet naar mij wilt luisteren maar eropuit is om mij achterlijke stellingen aan te praten. En als ik mij vervolgens niet beter voel, is het uiteráárd allemaal mijn eigen schuld. En als ik dan na een paar jaar nog in dezelfde shit zit, dan gaat iedereen mij weer bits toesnauwen dat ik niet genoeg mijn best heb gedaan en in de veronderstelling was dat de psycholoog het allemaal voor mij gaat oplossen.

Ik weet niet waarom ze mij dit willen aandoen. Iedereen wilt het beste uit zijn leven halen. Waarom weigeren ze in te zien dat dat ook voor mij geldt?
Ten eerste je moet het niet hebben van de behandelaars en therapeuten. Je moet jezelf mentaal genezen. Eigenlijk zou je doel moeten zijn. Ik genees mezelf en ik heb geen therapeut nodig. Als het aan de GGZ ligt blijf je hele leven medicijnen slikken en voor de rest van je leven ben je een patient. De GGZ heeft weinig kennis en expertise naar mijn mening over de geest/ mind. De geest/ mind is jouw domein. Buiten de GGZ is er veel meer kennis en expertise die je zelfstandig op je zelf kan toepassen onafhankelijk van hen. Vooral op internet zijn er veel meer bronnen waarvan je kan leren en toepassen.

quote:
Ik heb nog teveel de overtuiging dat ik inderdaad slecht en mislukt ben. Bij mij zit dit heel diep. En vandaar dat ik ook bevestiging wil voor bijvoorbeeld de issues met mijn ouders, want anders kom ik niet van de overtuiging af dat al mijn problemen komen omdat ik raar en mislukt ben. En dat is niet om de verantwoordelijk nu bij mijn ouders te leggen, maar om van het idee af te komen dat het geen zin heeft om iets te ondernemen want het zit in mijn eigen hoofd.

Ik denk dat bij mijn vorige behandelingen dat is onderschat. Ik gaf het wel aan, maar zij gingen er dan waarschijnlijk vanuit dat ik mezelf met bijvoorbeeld "niemand houdt van me" een negatieve realiteit wil aanpraten, terwijl ik dan zou weten dat het niet klopt. Maar gevoelsmatig klopt het voor mij wel.

Oefeningen zoals tegen jezelf zeggen dat je ok bent, hebben alleen zin als je dat oprecht kan geloven. Maar als je opgroeit met het idee dat je bijvoorbeeld net als Charles Manson bent, dat je wel kan leren jouw gedrag aan te passen maar in de kern blijf je hoe dan ook een psychopaat en een tikkende tijdbom, dan helpen die oefeningen niet.
Sowieso de overtuiging dat je slecht en mislukt bent is een overtuiging. Die overtuiging kun je dus aanpassen door een tegengestelde overtuiging er voor te zetten. En tegenovergestelde overtuiging is niet je bent ok. Het tegenovergestelde( naar mijn mening) is je bent goed en succesvol. Want blijkbaar wil je jezelf niet accepteren. Prima! Dus moet je jezelf veranderen in de gewenste persoon die je wil zijn. Een overtuiging is een gedachte die je maar steeds herhaalt hele tijd elke dag weer en weer. Je hoeft er niet in te geloven. Een geloof/ overtuiging is slechts een gedachte die je hele tijd herhaalt. Dat is geloof. Als ik de hele tijd tegen je ga zeggen je bent mislukt of je bent dom. Dan ga je dat geloven. En ga je je ook zo gedragen. Dus een overtuiging heeft te maken met herhaling.

quote:
Ik moet er dieper op ingaan en mezelf gaan leren kennen hoe ik werkelijk ben. Dus als ik geholpen kan worden met het aangaan van nieuwe ervaringen en evalueren wat ik er precies bij voel en waardoor die gevoelens verschijnen, dan denk ik dat ik wel verder kan komen.
Je kan zelf positieve ervaringen bewerkstelligen door te fantaseren/ visualiseren van de gewenste ervaring. Hoe voelt een gewenste ervaring? Door dat te doen heb je dan een positieve ervaring ervaren in je geest. En als je dat de hele tijd doet en herhaalt dan wordt de positieve ervaring heel diep verankerd in je onderbewuste. Het gaat om je gevoel.

Je zegt je voelt je in de steek gelaten en je denkt er gaat vast iemand mijn geluk saboteren. Dus je legt de macht bij iemand anders Maar de macht/ kracht ligt bij jouw. Hoe je reageert en voelt daar heb jij de controle over. Dus het verhaal van ouders etc. Is allang achterwege. Ik zou het loslaten en focussen op nu en de toekomst. Therapeuten/ iemand die op je overgewicht een mening heeft ligt allemaal buiten je. Je legt de macht bij hen.

Jij bepaalt hoe je voelt, hoe je reageert en wat je overtuigingen zijn.

Inspirerende videos, voor mij althans, en zij heeft in mijn ogen meer kennis dan een therapeut, zijn deze:


En kijk maar naar nog meer youtube videos van haar en pas het op je zelf toe.

Een ander inspirerende youtube videos die je kan helpen zijn deze:


En meer van Marisa Peer.

En nog eentje

Meer bronnen/ technieken die je verder kunnen helpen:
1. NLP voor dummies.
2. Hypnose
3. https://www.mindacademy.nl/wat-is-nlp


Ook relatieproblemen behandelt Teal Swan in een van haar youtube videos.

Gratis, voor niets en geen wachtlijst ;)

Ik hoop dat je er wat aan hebt :)

[ Bericht 0% gewijzigd door Twintig op 19-04-2021 12:54:46 ]
pi_199069474
quote:
0s.gif Op maandag 19 april 2021 12:04 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Die neem ik wel hoor. Maar pillen kunnen er niet voor zorgen dat alle twijfels ook helder zijn.

En eigenlijk is dat maar goed ook natuurlijk. Stel je voor dat jouw gedachten geheel door pillen kunnen worden aangestuurd.
Oh, sorry. Dat had ik niet gelezen. Goed dat je je medicijnen neemt, maar kennelijk werken ze niet genoeg.
Want waar zijn ze goed voor als ze toch niet werken? Of is het bij jou zo van:
Zonder medicatie EXTREME chaos in het hoofd
Met medicatie alsnog chaos in het hoofd alleen minder
Als dat het geval is
1. Waarom wil je dan wel dat ze een beetje werken, maar is het dan eng als ze helemaal werken? Als ze een beetje werken heeft het toch net zo goed invloed op jou?
2. Ik zie geen verschil met mindset veranderingen en medicatie. Als jouw gedachten door hersenspoeling kunnen worden aangestuurd, iets dat iedereen kan aangezien iedereen een mond of toetsenbord heeft, waarom is dat dan minder eng dan wanneer het zou kunnen met gereguleerde medicatie, die zelfs met diagnose nog moeilijk te verkrijgen is?
3. Weet jouw psychiater dat de medicatie de chaos in je hoofd niet kan wegnemen? Heeft diegene wel eens andere medicijnen voorgesteld? Of heb je die wel eens geprobeerd?
❣ °º¤,¸🖤 ♡º💕♡💚,ø¤°º¤💛♡`°º¤,¸❣ https://bit.ly/3oMY5yM ; https://bit.ly/39EZXor ; https://bit.ly/309QhN5 ; https://bit.ly/3c5DH8f
pi_199069604
quote:
1s.gif Op maandag 19 april 2021 00:18 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Ik snap dat als je elke keer tegen jezelf bijvoorbeeld zegt "Zie je wel, ik kan helemaal niks!" je daarmee een destructief patroon in stand houdt.

Maar bij mij zit het dieper. Ik heb afgelopen jaren veel gehad aan bepaalde videos op YouTube zoals bijvoorbeeld Charisma On Command. Daarin worden voorbeelden gegeven en uitgediept welk gedrag of welke eigenschappen ervoor zorgen dat iemand over het algemeen populair is. Eigenlijk sociologie.

Dan kan ik mij gaan afvragen hoe het bij mij in elkaar kan zitten. Ik was vroeger bijvoorbeeld een enorme klager, maar toen ik uiteindelijk begon in te zien dat mensen mij om die reden uit de weg kunnen gaan, heb ik geleerd om mij op een andere manier te uiten.

Dingen die je niet kan veranderen, moet je uiteindelijk accepteren. Als ik bijvoorbeeld door een ongeluk nooit meer kan lopen, is het alleen maar zelfkwelling door te zwelgen in dat ik nooit meer een hardloopwedstrijd zou kunnen winnen.

Maar als ik bijvoorbeeld ongelukkig ben omdat ik te dik ben en het lukt me niet om me te houden aan een gezond leefpatroon. En dan zegt iemand tegen mij: "Joh, wat zit jij je druk te maken over jouw gewicht? Al die moeite die je tot nu toe hebt geprobeerd om af te vallen, heeft je niks opgeleverd. Maak het jezelf niet moeilijk en hou je er niet mee bezig. Wat kan jou het verdommen of je nou knap of lelijk bent? Uiteindelijk telt alleen het innerlijk. Stop met erover nadenken en geniet van het leven."

Kan jij je dan voorstellen dat ik mij daardoor heel erg ontdaan door voel? Wie denkt hij wel dat hij is door voor mij te bepalen dat ik geen belang mag hechten aan mijn uiterlijk en dan ook met een reeks argumenten aankomt om mij het gevoel te geven dat ik daardoor kostbare tijd heb weggegooid?

Als ik mezelf moet accepteren, dan horen daar ook mijn wensen bij hoe ik mijn leven wil leven.

Zelfacceptatie houdt niet in dat ik mij moet schikken naar het beeld wat een ander mij opdringt.

Ik geloof best dat het niet zo bedoeld is, maar bij mij roept het wel die associatie bij me op. Daarom hou ik niet van stellingen en hou ik ook niet van uitspraken als "je moet niet piekeren".
Wat voor zin zou het hebben om je te richten op charisma als je niet eens een sociaal leven en/of een baan hebt waarin je met charisma kan oefenen en spelen? Charismatisch zitten zijn in de woonkamer van je flat? Lijkt me niet echt een topprioriteit, maar goed.
Kijk, je kunt je om allerlei randzaken druk maken, maar los je het ene probleem dan op, gaat de kern van het probleem wel verder in een andere vorm hoor.
Hoe dan ook, er is nooit wérkelijk iets mis met iemand. Iemand kan alleen maar dénken dat er iets mis met 'm is. En ja, soms kunnen mensen om iemand heen het ook vínden, maar dat blijft dan ook maar een mening en iets wat de anderen over diegene dénken. Er is een verschil tussen wat de geest allemaal bij elkaar verzint en bedenkt, en de werkelijkheid die geen boodschap heeft aan wat wij denken. In werkelijkheid is er niets aan de hand en is het leven gewoon zoals het is, en ben jij gewoon zoals je bent, zonder mening erover, zonder oordeel. Maar dat ken je niet en lijk je niet te willen kennen. Je kent alleen je eigen bullshit, en daar ga je onder gebukt. Sorry dat ik het hard zeg, maar zachte heelmeesters die je naar de bek praten en je bevestigen maken stinkende wonden.
Eens kijken
pi_199071078
quote:
0s.gif Op maandag 19 april 2021 13:52 schreef Maharski het volgende:
Wat voor zin zou het hebben om je te richten op charisma als je niet eens een sociaal leven en/of een baan hebt waarin je met charisma kan oefenen en spelen? Charismatisch zitten zijn in de woonkamer van je flat? Lijkt me niet echt een topprioriteit, maar goed.
Kijk, je kunt je om allerlei randzaken druk maken, maar los je het ene probleem dan op, gaat de kern van het probleem wel verder in een andere vorm hoor.
Hoe dan ook, er is nooit wérkelijk iets mis met iemand. Iemand kan alleen maar dénken dat er iets mis met 'm is. En ja, soms kunnen mensen om iemand heen het ook vínden, maar dat blijft dan ook maar een mening en iets wat de anderen over diegene dénken. Er is een verschil tussen wat de geest allemaal bij elkaar verzint en bedenkt, en de werkelijkheid die geen boodschap heeft aan wat wij denken. In werkelijkheid is er niets aan de hand en is het leven gewoon zoals het is, en ben jij gewoon zoals je bent, zonder mening erover, zonder oordeel. Maar dat ken je niet en lijk je niet te willen kennen. Je kent alleen je eigen bullshit, en daar ga je onder gebukt. Sorry dat ik het hard zeg, maar zachte heelmeesters die je naar de bek praten en je bevestigen maken stinkende wonden.
De manier waarop jij denkt past juist ironisch genoeg enkel bij iemand die niets doet in een flat. Volgens jou maakt de mening van anderen niets uit, die van iemand zelf ook niet, allemaal waardeloos en overbodig. Nou, als het allemaal toch niets boeit, waarom zouden mensen dan uberhaupt hun flat nog uitkomen? Kan geen enkele reden meer bedenken als ik jouw gedachtengang volg.
❣ °º¤,¸🖤 ♡º💕♡💚,ø¤°º¤💛♡`°º¤,¸❣ https://bit.ly/3oMY5yM ; https://bit.ly/39EZXor ; https://bit.ly/309QhN5 ; https://bit.ly/3c5DH8f
pi_199071179
quote:
0s.gif Op maandag 19 april 2021 13:52 schreef Maharski het volgende:

[..]

Wat voor zin zou het hebben om je te richten op charisma als je niet eens een sociaal leven en/of een baan hebt waarin je met charisma kan oefenen en spelen? Charismatisch zitten zijn in de woonkamer van je flat? Lijkt me niet echt een topprioriteit, maar goed.
Kijk, je kunt je om allerlei randzaken druk maken, maar los je het ene probleem dan op, gaat de kern van het probleem wel verder in een andere vorm hoor.
Hoe dan ook, er is nooit wérkelijk iets mis met iemand. Iemand kan alleen maar dénken dat er iets mis met 'm is. En ja, soms kunnen mensen om iemand heen het ook vínden, maar dat blijft dan ook maar een mening en iets wat de anderen over diegene dénken. Er is een verschil tussen wat de geest allemaal bij elkaar verzint en bedenkt, en de werkelijkheid die geen boodschap heeft aan wat wij denken. In werkelijkheid is er niets aan de hand en is het leven gewoon zoals het is, en ben jij gewoon zoals je bent, zonder mening erover, zonder oordeel. Maar dat ken je niet en lijk je niet te willen kennen. Je kent alleen je eigen bullshit, en daar ga je onder gebukt. Sorry dat ik het hard zeg, maar zachte heelmeesters die je naar de bek praten en je bevestigen maken stinkende wonden.
Als er niks mis is met mij, dan klopt het beeld wat ik van mezelf heb niet. Het lijkt me dan zinniger om me dan bezig te houden om een meer realistisch beeld te krijgen van mezelf.

Elke ochtend tegen mijn spiegelbeeld zeggen, gaat daar niks aan veranderen. Het maakt het alleen maar erger.

Die zachte heelmeesters die mij naar de bek praten, ben ik nog niet tegengekomen. Het zijn vooral mensen geweest die mij blijven opdringen dat ik het allemaal verkeerd zie en dat het moet aanpakken zoals zij dat willen. En ik ben nu pas zover om ertegenin te kunnen gaan om te zeggen dat ik het vertik.

Dat is ook een reden geweest om me sociaal te isoleren, uit angst dat ik anders weer iemand in vertrouwen ga nemen die mij met goede raad gaat zeggen dat het volstrekt zinloos is hoe ik door het leven ga en dat ik mezelf moet 'accepteren'. Ik accepteer geen dingen meer van mezelf waarbij ik mij doodongelukkig voel.

Ik heb genoeg keren anderen het voordeel gegeven van de twijfel. En als dat niet oplevert dat ik mij daar gelukkiger door voel, wordt mij verweten dat ik niet hard mijn best doe of te koppig ben. Te koppig omdat ik niet als een willoos schaap doe wat zij mij opdringen?

Hetgeen wat ik daarvan geleerd heb, is dat ieder mens inclusief ikzelf de neiging heeft om te snel aannames te vormen. En als je iemand wilt helpen, moet je je daarvan bewust zijn en ondanks dat je je in eerste instantie niet kan vinden in de gefachten van een ander hem toch aanhoren. En het is aan de ander of hij jouw adviezen aanneemt of niet.
pi_199073059
quote:
1s.gif Op maandag 19 april 2021 15:37 schreef PabstBlueRibbon het volgende:

[..]

Als er niks mis is met mij, dan klopt het beeld wat ik van mezelf heb niet. Het lijkt me dan zinniger om me dan bezig te houden om een meer realistisch beeld te krijgen van mezelf.

Elke ochtend tegen mijn spiegelbeeld zeggen, gaat daar niks aan veranderen. Het maakt het alleen maar erger.

Die zachte heelmeesters die mij naar de bek praten, ben ik nog niet tegengekomen. Het zijn vooral mensen geweest die mij blijven opdringen dat ik het allemaal verkeerd zie en dat het moet aanpakken zoals zij dat willen. En ik ben nu pas zover om ertegenin te kunnen gaan om te zeggen dat ik het vertik.

Dat is ook een reden geweest om me sociaal te isoleren, uit angst dat ik anders weer iemand in vertrouwen ga nemen die mij met goede raad gaat zeggen dat het volstrekt zinloos is hoe ik door het leven ga en dat ik mezelf moet 'accepteren'. Ik accepteer geen dingen meer van mezelf waarbij ik mij doodongelukkig voel.

Ik heb genoeg keren anderen het voordeel gegeven van de twijfel. En als dat niet oplevert dat ik mij daar gelukkiger door voel, wordt mij verweten dat ik niet hard mijn best doe of te koppig ben. Te koppig omdat ik niet als een willoos schaap doe wat zij mij opdringen?

Hetgeen wat ik daarvan geleerd heb, is dat ieder mens inclusief ikzelf de neiging heeft om te snel aannames te vormen. En als je iemand wilt helpen, moet je je daarvan bewust zijn en ondanks dat je je in eerste instantie niet kan vinden in de gefachten van een ander hem toch aanhoren. En het is aan de ander of hij jouw adviezen aanneemt of niet.
Je kunt jezelf accepteren ook zien als: ik ben prima zoals ik ben met al mijn perfecties en imperfecties.
pi_199074197
quote:
0s.gif Op maandag 19 april 2021 17:54 schreef 01100101 het volgende:
Je kunt jezelf accepteren ook zien als: ik ben prima zoals ik ben met al mijn perfecties en imperfecties.
Mensen beoordelen elkaar nu eenmaal aan de lopende band en om te overleven dien je bepaalde vaardigheden te bezitten. Zo lang je daar niet aan voldoet word je ook met je neus op de feiten gedrukt.
Dan internaliseren mensen dat; maar dan is dat ineens ook weer fout en hun schuld. Komt er weer een imperfectie bij.
❣ °º¤,¸🖤 ♡º💕♡💚,ø¤°º¤💛♡`°º¤,¸❣ https://bit.ly/3oMY5yM ; https://bit.ly/39EZXor ; https://bit.ly/309QhN5 ; https://bit.ly/3c5DH8f
pi_199074983
quote:
0s.gif Op maandag 19 april 2021 17:54 schreef 01100101 het volgende:

[..]

Je kunt jezelf accepteren ook zien als: ik ben prima zoals ik ben met al mijn perfecties en imperfecties.
Het kan me niet schelen.

Ik ben genoeg beschadigd in mijn jeugd en daar ondervind ik nog steeds de gevolgen van. Destijds was iedereen onnozel en arrogant om bij alles wat ik deed, dacht en voelde kritiek te hebben. Ik werd door iedereen behandeld als een paria.

Uiteindelijk lukte het mij om iets in mijn leven te creëren waar ik mij aan kan optrekken en waardoor ik hoop en perspectief kan creëren.

En hoppa! Iedereen duikt er weer bovenop om mij dat af te pakken en zo gaat dat mijn leven. Er wordt van mij verwacht dat ik overal en voor iedereen begrip moet opbrengen en ik hoef maar iets anders te doen zoals zij dat verwachten en ik krijg bakken met kritiek over mij heen.

En zelfs het laatste stukje identiteit en eigen wil wat nog van mij over is, willen mensen massaal van mij afpakken. En alleen maar omdat mensen over het algemeen ontzettend dom, hypocriet en arrogant zijn.

Makkelijk hoor dat mensen tegen zichzelf zeggen dat ze goed zijn zoals ze zijn. Hoeven ze niet na te denken over de dingen die ze niet goed hebben gedaan.

Goh ... hoe zou het nou komen dar iedereen zeikt dat de maatschappij zo egoïstisch is? Aan henzelf kan het onmogelijk liggen, want ze zijn immers goed zoals ze zijn :')
  maandag 19 april 2021 @ 20:10:41 #32
63594 Lienekien
Sunshower kisses...
pi_199075119
Wie zijn dat dan die jou zo de grond in stampen?
The love you take is equal to the love you make.
pi_199075408
Misschien moet je eens een lijstje maken met dingen die je kunt en dingen die je niet kunt, maar wel graag wilt kunnen/leren.

En dan heel vrij (vrij van vergelijkingen) en open (alles mag, zolang het waar en concreet is). Zelfs zaken die vanzelfsprekend en triviaal lijken, zoals 'ik kan lopen'. Letterlijk alles wat je kunt verzinnen. Zet er een timertje bij van een half uurtje oid. Dan krijg je een vrij feitelijke, objectief beeld van jezelf.

Het punt is namelijk dat we de stap van zuivere feitelijkheden overslaan en direct naar betekenisgeving stappen. Vooral voor mensen met psychische klachten is die eerste stap juist zo belangrijk om weer een reëel beeld te krijgen.
pi_199075958
quote:
15s.gif Op maandag 19 april 2021 20:10 schreef Lienekien het volgende:
Wie zijn dat dan die jou zo de grond in stampen?
In mijn jeugd vertoonde ik gedragsproblemen en als men toen een beetje had nagedacht, hadden ze daaruit kunnen afleiden hoe ongelukkig ik mij voelde. In plaats daarvan verdomden ze het om hun harses te gebruiken en kreeg ik keer op keer op keer op keer te horen dat ik anders ben dan anderen. En het kwam niet in hun gore harses op hoe ontzettend pijn dat deed.

En ik blijf tot op de dag van vandaag merken dat mensen nog steeds van die hypocriete achterlijke klootzakken zijn die geen greintje inlevingsvermogen hebben en alleen maar met zichzelf bezig zijn.

Kijk alleen al maar op dit forum in een willekeurig topic: 75% van de reacties is bagger.
  maandag 19 april 2021 @ 20:57:47 #35
63594 Lienekien
Sunshower kisses...
pi_199076005
quote:
1s.gif Op maandag 19 april 2021 20:55 schreef PabstBlueRibbon het volgende:

[..]

In mijn jeugd vertoonde ik gedragsproblemen en als men toen een beetje had nagedacht, hadden ze daaruit kunnen afleiden hoe ongelukkig ik mij voelde. In plaats daarvan verdomden ze het om hun harses te gebruiken en kreeg ik keer op keer op keer op keer te horen dat ik anders ben dan anderen. En het kwam niet in hun gore harses op hoe ontzettend pijn dat deed.

En ik blijf tot op de dag van vandaag merken dat mensen nog steeds van die hypocriete achterlijke klootzakken zijn die geen greintje inlevingsvermogen hebben en alleen maar met zichzelf bezig zijn.

Kijk alleen al maar op dit forum in een willekeurig topic: 75% van de reacties is bagger.
Dus als je het hebt over mensen die je nu de grond in stampen, dan zijn dat mensen hier op FOK!?
The love you take is equal to the love you make.
pi_199076140
quote:
1s.gif Op maandag 19 april 2021 20:28 schreef Cockwhale het volgende:
Misschien moet je eens een lijstje maken met dingen die je kunt en dingen die je niet kunt, maar wel graag wilt kunnen/leren.

En dan heel vrij (vrij van vergelijkingen) en open (alles mag, zolang het waar en concreet is). Zelfs zaken die vanzelfsprekend en triviaal lijken, zoals 'ik kan lopen'. Letterlijk alles wat je kunt verzinnen. Zet er een timertje bij van een half uurtje oid. Dan krijg je een vrij feitelijke, objectief beeld van jezelf.

Het punt is namelijk dat we de stap van zuivere feitelijkheden overslaan en direct naar betekenisgeving stappen. Vooral voor mensen met psychische klachten is die eerste stap juist zo belangrijk om weer een reëel beeld te krijgen.
Hier ben ik het mee eens.

Het heeft daarbij te lang geduurd: je krijgt mij niet meer normaal. Wat normaal ook moge wezen.

Ik wil weten wat ik kan vanuit het punt waarin ik mij nu bevindt en ik wil vandaar gaan bouwen.

Maar men kan niet van mij verlangen dat ik de wereld net zo rooskleurig gaan zien als hen door mij stellingen op te dringen.

Verder als dingen beter gaan lukken, zal mijn gevoel van eigenwaarde ook verbeteren. Als er positieve ervaringen komen, dan zijn er minder aanleidingen om negatief te blijven denken.

Andersom werkt niet voor mij, want ik zie dat als kromme bananen rechtlullen. Als het voor een ander wel werkt, dan respecteer ik dat. Maar respecteer mij dan ook en dring mij niet op hoe ik over mezelf moet denken.
  maandag 19 april 2021 @ 21:07:51 #37
63594 Lienekien
Sunshower kisses...
pi_199076187
Ik vind dat je mensen hier op FOK! vaak helder en geduldig advies geeft waar je duidelijk over na hebt gedacht.
The love you take is equal to the love you make.
pi_199076188
quote:
1s.gif Op maandag 19 april 2021 20:57 schreef Lienekien het volgende:

[..]

Dus als je het hebt over mensen die je nu de grond in stampen, dan zijn dat mensen hier op FOK!?
Nee.

In andere topics als bijvoorbeeld iemand aangeeft zich ongelukkig te voelen door wat dan ook, dan zijn er veel lui die reageren met "stel je niet aan"
pi_199076346
Ik begrijp best dat ik nu overtrokken reageer. Maar je raakt een hele gevoelige snaar bij mij met "je moet jezelf accepteren". Anders had ik dit topic niet eens gemaakt.

Ik snap ook dat mensen het niet begrijpen omdat ze er over het algemeen een andere associatie bij hebben. En wie weet krijg ik er ook ooit een positievere associatie bij.

Maar als je het over acceptatie hebt, accepteer dan dat het zo bij me is en ga me niet opdringen dat ik er op de manier naar moet kijken zoals jij dat wilt.
pi_199076353
quote:
1s.gif Op maandag 19 april 2021 21:07 schreef Lienekien het volgende:
Ik vind dat je mensen hier op FOK! vaak helder en geduldig advies geeft waar je duidelijk over na hebt gedacht.
Thanks! :)
  maandag 19 april 2021 @ 21:36:43 #41
63594 Lienekien
Sunshower kisses...
pi_199076827
quote:
1s.gif Op maandag 19 april 2021 21:13 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Ik begrijp best dat ik nu overtrokken reageer. Maar je raakt een hele gevoelige snaar bij mij met "je moet jezelf accepteren". Anders had ik dit topic niet eens gemaakt.

Ik snap ook dat mensen het niet begrijpen omdat ze er over het algemeen een andere associatie bij hebben. En wie weet krijg ik er ook ooit een positievere associatie bij.

Maar als je het over acceptatie hebt, accepteer dan dat het zo bij me is en ga me niet opdringen dat ik er op de manier naar moet kijken zoals jij dat wilt.
Je zit met boosheid en frustratie, dat is wel duidelijk. En begrijpelijk. En geen enkel advies hier op het forum gaat dat even makkelijk voor je oplossen.

Maar wat ik hiervoor zei meen ik wel. En ik geloof ook wel dat je progressie kunt maken, dat je je toch beter kunt gaan voelen.
The love you take is equal to the love you make.
pi_199078740
quote:
1s.gif Op maandag 19 april 2021 15:32 schreef geeninspiratie1235 het volgende:
De manier waarop jij denkt past juist ironisch genoeg enkel bij iemand die niets doet in een flat. Volgens jou maakt de mening van anderen niets uit, die van iemand zelf ook niet, allemaal waardeloos en overbodig. Nou, als het allemaal toch niets boeit, waarom zouden mensen dan uberhaupt hun flat nog uitkomen? Kan geen enkele reden meer bedenken als ik jouw gedachtengang volg.
Ik leidt gewoon een actief en hardwerkend leven eigenlijk.
Je bent compleet vrij als mens: zowel om totaal geen fuck te geven en afgestompt in je flatje te blijven zitten, als dat je vrij bent om alle shit van je af te schudden en het roer totaal om te gooien en te gaan leven op de manier die je écht wilt. Echt waar, je hebt de vrijheid totaal naar de verdommenis te gaan en de vrijheid om onvoorwaardelijk gelukkig te worden. Ik zeg verder niet dat het makkelijk is, maar je bent vooral je eigen vriend of vijand. Eigenlijk is er niks buiten je. It's all inside your mind. Je kunt je niet voorstellen hoe grenzeloos het leven eigenlijk is.
Eens kijken
pi_199078838
quote:
1s.gif Op maandag 19 april 2021 15:37 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Als er niks mis is met mij, dan klopt het beeld wat ik van mezelf heb niet. Het lijkt me dan zinniger om me dan bezig te houden om een meer realistisch beeld te krijgen van mezelf.

Elke ochtend tegen mijn spiegelbeeld zeggen, gaat daar niks aan veranderen. Het maakt het alleen maar erger.

Die zachte heelmeesters die mij naar de bek praten, ben ik nog niet tegengekomen. Het zijn vooral mensen geweest die mij blijven opdringen dat ik het allemaal verkeerd zie en dat het moet aanpakken zoals zij dat willen. En ik ben nu pas zover om ertegenin te kunnen gaan om te zeggen dat ik het vertik.

Dat is ook een reden geweest om me sociaal te isoleren, uit angst dat ik anders weer iemand in vertrouwen ga nemen die mij met goede raad gaat zeggen dat het volstrekt zinloos is hoe ik door het leven ga en dat ik mezelf moet 'accepteren'. Ik accepteer geen dingen meer van mezelf waarbij ik mij doodongelukkig voel.

Ik heb genoeg keren anderen het voordeel gegeven van de twijfel. En als dat niet oplevert dat ik mij daar gelukkiger door voel, wordt mij verweten dat ik niet hard mijn best doe of te koppig ben. Te koppig omdat ik niet als een willoos schaap doe wat zij mij opdringen?

Hetgeen wat ik daarvan geleerd heb, is dat ieder mens inclusief ikzelf de neiging heeft om te snel aannames te vormen. En als je iemand wilt helpen, moet je je daarvan bewust zijn en ondanks dat je je in eerste instantie niet kan vinden in de gefachten van een ander hem toch aanhoren. En het is aan de ander of hij jouw adviezen aanneemt of niet.
Ik kan aan jouw reacties altijd zien dat je best een intelligente gozer bent, anders kun je niet zo formuleren zoals jij doet. Nu die intelligentie eens een keer in gaan zitten in je voordeel ipv in je nadeel. Intelligentie kan worden gebruikt om de ellende verder dicht te timmeren, en worden gebruikt om de ellende af te breken. Ik adviseer je het tweede, maar het is uiteraard aan jou.
Je sociale isolatie nu: prima, voor een tijdje, als het je helpen kan los te komen van alles wat 'de anderen' je hebben aangepraat.. Maar maak er dan een journey van. Blijf er niet in hangen.

Ik zeg je dit: op deze manier ga je er nooit uit komen. Je bent als een speelbal van je geest en je ziet het niet. Je moet wakker worden en zien wat je doet. Je geest is je fucker. Met dat instrument ga je er nooit komen. Ga je verdiepen in meditatie en geef niet op totdat je werkelijke inzichten gaat krijgen daardoor. Dat is de weg uit deze eeuwige nooit ophoudende mega psychose.
Eens kijken
pi_199079004
quote:
1s.gif Op maandag 19 april 2021 20:01 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Het kan me niet schelen.

Ik ben genoeg beschadigd in mijn jeugd en daar ondervind ik nog steeds de gevolgen van. Destijds was iedereen onnozel en arrogant om bij alles wat ik deed, dacht en voelde kritiek te hebben. Ik werd door iedereen behandeld als een paria.

Uiteindelijk lukte het mij om iets in mijn leven te creëren waar ik mij aan kan optrekken en waardoor ik hoop en perspectief kan creëren.

En hoppa! Iedereen duikt er weer bovenop om mij dat af te pakken en zo gaat dat mijn leven. Er wordt van mij verwacht dat ik overal en voor iedereen begrip moet opbrengen en ik hoef maar iets anders te doen zoals zij dat verwachten en ik krijg bakken met kritiek over mij heen.

En zelfs het laatste stukje identiteit en eigen wil wat nog van mij over is, willen mensen massaal van mij afpakken. En alleen maar omdat mensen over het algemeen ontzettend dom, hypocriet en arrogant zijn.

Makkelijk hoor dat mensen tegen zichzelf zeggen dat ze goed zijn zoals ze zijn. Hoeven ze niet na te denken over de dingen die ze niet goed hebben gedaan.

Goh ... hoe zou het nou komen dar iedereen zeikt dat de maatschappij zo egoïstisch is? Aan henzelf kan het onmogelijk liggen, want ze zijn immers goed zoals ze zijn :')
Ik herken ontzettend het gevoel dat je hier beschrijft. Je verwoord dat heel erg goed, beter dan ikzelf dat kan. Je bent volgens mij echt de enige op deze site die zich ook zo voelt. Maar omdat wij een andere filosofie aanhangen kan ik jou niet helpen en jij mij ook niet en vind ik best jammer.

quote:
0s.gif Op maandag 19 april 2021 23:44 schreef Maharski het volgende:
Ik leidt gewoon een actief en hardwerkend leven eigenlijk.
Je bent compleet vrij als mens: zowel om totaal geen fuck te geven en afgestompt in je flatje te blijven zitten, als dat je vrij bent om alle shit van je af te schudden en het roer totaal om te gooien en te gaan leven op de manier die je écht wilt. Echt waar, je hebt de vrijheid totaal naar de verdommenis te gaan en de vrijheid om onvoorwaardelijk gelukkig te worden. Ik zeg verder niet dat het makkelijk is, maar je bent vooral je eigen vriend of vijand. Eigenlijk is er niks buiten je. It's all inside your mind. Je kunt je niet voorstellen hoe grenzeloos het leven eigenlijk is.
Ik denk dat het hier vooral ontbreekt aan wat details over de weg er naartoe. Zonder details, die je in dit geval natuurlijk niet weet omdat je mijn persoonlijke situatie en die van TS niet in detail kent, zijn veel zinnen holle frases. Just my 2 cents
❣ °º¤,¸🖤 ♡º💕♡💚,ø¤°º¤💛♡`°º¤,¸❣ https://bit.ly/3oMY5yM ; https://bit.ly/39EZXor ; https://bit.ly/309QhN5 ; https://bit.ly/3c5DH8f
pi_199079227
Ik heb het allemaal gelezen en ik waardeer het van iedereen. Het lukt me nu helaas niet om op iedereen te antwoorden.

Ik heb net weer een woede-aanval gehad. Als de emoties bij me bovenkomen, dan herinner ik mij ook weer hoe ik mijn hele leven lang miskend ben daarvoor. En die miskenning zal door blijven gaan.

Ik word elke dag gehinderd door depressieve klachten, waardoor het moeilijk is om de structuur op te pakken en te bouwen. Als het een beetje beter gaat, grijp ik dat meteen aan en ga ik bijvoorbeeld weer fitnessen om weer fit te worden en hou ik mij vast aan het idee dat als ik het blijf volhouden er ook gespierder en aantrekkelijker uit zal zien.

Dat hou ik een paar maanden vol en dan gaat het qua stemming bergafwaarts. Ik zou zo graag willen dat ik op dat soort momenten steun krijg van vrienden zo van "kom op! Laat je niet kisten"

Maar ik raak 'bevriend' met probleemgevallen die het allemaal beter weten maar zodra ze zelf tegenslag hebben, geven zij meteen op. En sta ik er weer alleen voor. Dit is zo vaak gebeurd dat ik niet meer beter weet en inmiddels is het een self-fulfilling prophesy.

Ik weet het allemaal, maar ik heb mezelf elke keer bewezen dat ik elke keer bezwijk onder tegenslag. Ik ben het zat om mezelf elke keer teleur te stellen.
pi_199080098
quote:
1s.gif Op maandag 19 april 2021 21:05 schreef PabstBlueRibbon het volgende:

[..]

Hier ben ik het mee eens.

Het heeft daarbij te lang geduurd: je krijgt mij niet meer normaal. Wat normaal ook moge wezen.

Ik wil weten wat ik kan vanuit het punt waarin ik mij nu bevindt en ik wil vandaar gaan bouwen.

Maar men kan niet van mij verlangen dat ik de wereld net zo rooskleurig gaan zien als hen door mij stellingen op te dringen.

Verder als dingen beter gaan lukken, zal mijn gevoel van eigenwaarde ook verbeteren. Als er positieve ervaringen komen, dan zijn er minder aanleidingen om negatief te blijven denken.

Andersom werkt niet voor mij, want ik zie dat als kromme bananen rechtlullen. Als het voor een ander wel werkt, dan respecteer ik dat. Maar respecteer mij dan ook en dring mij niet op hoe ik over mezelf moet denken.
Mee eens, maar ga je er ook iets mee doen?
pi_199080129
Ik snap je frustratie over tegen je eigen spiegelbeeld praten. Of geforceerd niet negatief denken over jezelf. Inmiddels is mijn zelfbeeld redelijk opgevijzeld, maar zulke onzin voedt vooral mijn (cynische) innerlijke criticus. Bij een behandelaar die daar geen begrip voor kan opbrengen zou het voor mij ook heel gauw ophouden.

quote:
1s.gif Op dinsdag 20 april 2021 03:30 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Dat hou ik een paar maanden vol en dan gaat het qua stemming bergafwaarts. Ik zou zo graag willen dat ik op dat soort momenten steun krijg van vrienden zo van "kom op! Laat je niet kisten"

Maar ik raak 'bevriend' met probleemgevallen die het allemaal beter weten maar zodra ze zelf tegenslag hebben, geven zij meteen op. En sta ik er weer alleen voor. Dit is zo vaak gebeurd dat ik niet meer beter weet en inmiddels is het een self-fulfilling prophesy.
Als ik je goed begrijp zie je zelf ook een soort patroon in het maken van vrienden en ook dat je dat zelf in stand houdt. Dat komt vaker voor, want waarschijnlijk voelt dit vertrouwt voor je. De onvermijdelijke teleurstelling heb je al min of meer ingecalculeerd en neem je al niet meer persoonlijk.

Naar mijn idee is het patroon zelfs een beetje op FOK! terug te zien doordat je je een stukje herkent in andere personen die zich onbegrepen voelen en die jij dan goede adviezen geeft. En misschien hoop je wel met jouw posts degene met problemen het stukje erkenning te geven waar je zelf zo hard naar op zoek bent?

quote:
1s.gif Op dinsdag 20 april 2021 03:30 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Ik weet het allemaal, maar ik heb mezelf elke keer bewezen dat ik elke keer bezwijk onder tegenslag. Ik ben het zat om mezelf elke keer teleur te stellen.
Gezien je aan zelfreflectie geen gebrek hebt denk ik dat je verwachtingen van jezelf onrealistisch hoog liggen. Kun je een voorbeeld geven van het teleur stellen van jezelf?
Op dinsdag 23 maart 2021 14:05 schreef JochemSjakie het volgende:
The old switcheroo. @:Stepperoller is nu al een legende _O_
  Designer/Paintgod dinsdag 20 april 2021 @ 08:53:44 #48
74056 crew  ToT
pi_199080156
Ik heb ook bij diverse instanties gelopen, maar bij de GGZ was het trucjes voor het hier en nu leren en niet naar je verleden kijken of naar de oorzaken van waarom je je zo voelt. Dat werd me heel erg duidelijk gemaakt.

En ja jezelf idd accepteren; als iedereen je een nerd / loser / wat dan ook vindt, dan zal dat beeld van jou dus echt wel kloppen en hou je jezelf alleen maar voor de gek door het te ontkennen en iets te willen zijn wat je niet bent en daar word je alleen maar ongelukkiger door. Ben je al ongelukkig in je leven? Ja dan hoort dat blijkbaar gewoon bij jou en moet je ook niet willen dat te proberen te veranderen, want gelukkig MOETEN zijn wordt niemand gelukkiger van.

En meer van dit soort opbeurende boodschappen.
Ben blij dat ik daar weg ben gegaan. Ging me er ook allemaal veel te dwingend aan toe en ik kreeg therapieën die totaal niet aansloten bij mijn problematiek.
Later elders goede diagnoses gekregen met bijbehorende goede therapieën.
  dinsdag 20 april 2021 @ 09:08:58 #49
63594 Lienekien
Sunshower kisses...
pi_199080314
quote:
0s.gif Op dinsdag 20 april 2021 08:53 schreef ToT het volgende:
Ik heb ook bij diverse instanties gelopen, maar bij de GGZ was het trucjes voor het hier en nu leren en niet naar je verleden kijken of naar de oorzaken van waarom je je zo voelt. Dat werd me heel erg duidelijk gemaakt.

En ja jezelf idd accepteren; als iedereen je een nerd / loser / wat dan ook vindt, dan zal dat beeld van jou dus echt wel kloppen en hou je jezelf alleen maar voor de gek door het te ontkennen en iets te willen zijn wat je niet bent en daar word je alleen maar ongelukkiger door. Ben je al ongelukkig in je leven? Ja dan hoort dat blijkbaar gewoon bij jou en moet je ook niet willen dat te proberen te veranderen, want gelukkig MOETEN zijn wordt niemand gelukkiger van.

En meer van dit soort opbeurende boodschappen.
Ben blij dat ik daar weg ben gegaan. Ging me er ook allemaal veel te dwingend aan toe en ik kreeg therapieën die totaal niet aansloten bij mijn problematiek.
Later elders goede diagnoses gekregen met bijbehorende goede therapieën.
Asperger, toch?

Ik ben dan wel benieuwd naar welke therapieën jou wel geholpen hebben, op wat voor manier waren die dan wel doeltreffend voor jou?

Overigens kan ik me toch slecht voorstellen dat een therapeut serieus zou zeggen dat je ongelukkig zijn dan maar moet accepteren omdat het dan kennelijk bij je hoort.
The love you take is equal to the love you make.
  Designer/Paintgod dinsdag 20 april 2021 @ 09:12:35 #50
74056 crew  ToT
pi_199080341
quote:
1s.gif Op dinsdag 20 april 2021 09:08 schreef Lienekien het volgende:

[..]

Asperger, toch?

Ik ben dan wel benieuwd naar welke therapieën jou wel geholpen hebben, op wat voor manier waren die dan wel doeltreffend voor jou?

Overigens kan ik me toch slecht voorstellen dat een therapeut serieus zou zeggen dat je ongelukkig zijn dan maar moet accepteren omdat het dan kennelijk bij je hoort.
Serieus, is me echt verteld! :Y
Geluk willen nastreven als je je hele leven ongelukkig bent geweest zou alleen maar frustrerend werken.
En ja, Asperger idd. :) Naast ADD met hyperactieve kenmerken.
Ik heb in het Radboud groepstherapieën gehad voor ADD en ASS, maar de ASS-therapie was specifiek op Asperger gericht; iedereen in de groep had dat, hoewel het tegenwoordig onder één grote noemer zit.
"Maar het feit dat het onder één noemer geschoven is, betekent niet dat het niet meer bestaat."
abonnement iBood bol.com Vodafone Ziggo Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')