abonnement iBood bol.com Vodafone Ziggo Coolblue
pi_195972222
Een paar maanden geleden leerde ik een man kennen. Ik was een paar keer daarvoor door andere mannen verlaten. Maar ik ging vol moed en met nieuwe energie dit date-contact aan. Het was ontzettend leuk en gezellig met hem. Hij was attent en lief, heeft veel humor. Naast de fysieke ontmoetingen om de paar weken, appte hij mij dagelijks en we belden regelmatig. Eindelijk, dacht ik, misschien loopt het met hem wel anders. Maar uiteindelijk ging het nergens naartoe. Na een paar maanden leek zijn interesse af te nemen. Hij appte mij veel minder. Als ik vroeg of er iets was, zei hij dat hij druk was. Ik hoorde soms opeens dagen niks meer van hem. Hij merkte aan mij dat ik wilde weten hoe het ervoor staat. Ik gaf aan dat het voor mij op deze manier niet meer werkt.

Hij belde mij, zei toen dat hij mij heel erg leuk vond, en dat er vast iets mis met hem is, maar dat hij geen gevoelens heeft. Dat hij een tijdje geleden hoopte dat het nog zou komen, en dat hij het nog even wilde aankijken. Maar dat het er nog steeds niet is, dat ie geen vlinders voelt. Maar dat hij mij wel oprecht een heel leuk en mooi mens vindt. Contact helemaal verbreken, zou hij jammer vinden. Hij zei dat ie het altijd leuk en gezellig met mij vond, en sowieso graag vrienden wil zijn, en misschien dat er van daaruit alsnog iets ontstaat, zei hij.

Een heel eerlijk antwoord. Ik kan het hem moeilijk kwalijk nemen. En zoiets kan je ook niet forceren. Maar het raakte mij wel enorm. Ik vond/vind hem ontzettend leuk, en hoopte zelf wel dat het uit zou groeien tot een relatie.

Maar het besef dat het de zoveelste keer is dat dit bij mij gebeurt (niet letterlijk hetzelfde, maar wel vergelijkbare situaties), maakt me zo neerslachtig en zwaarmoedig. Ik blijf nu wéér met precies hetzelfde gevoel achter als de vorige keer met de man vóór hem. Ik ga bijna denken dat er iets mis met mij is. En misschien is er ook wel iets in mijn karakter/gedrag, waardoor mannen nooit bij mij blijven.

Ik ben er zó klaar mee. En ik wil het nu anders aanpakken dan de vorige keren, een les trekken uit alle keren dat dit mij overkomen is. Ik wil niet meer bij de pakken neerzitten en maanden hopen dat iemand van gedachten verandert en bij mij terug komt. Ik wil niet meer weken analyseren waarom het wéér is misgegaan. Ik wil voor mijzelf kiezen en mij op mijzelf focussen. Gezonder leven, dingen doen waar ik geluk uit haal, mij focussen op mijn passie/hobby, mijn tijd alleen investeren in mensen die ook om mij geven. Waarschijnlijk gaat hij nu gewoon vrolijk door met zijn leven, en ik ben degene die met de gebakken peren zit. Zo gaat het altijd. En voor wat eigenlijk? En waarom?

Ik wil heel graag de negatieve energie die ik nu voel omzetten in positieve energie. Ik heb besloten om voorlopig ook even niet meer te daten. Maar ik weet niet zo goed hoe ik dit moet aanpakken. Wat zou mij kunnen helpen? Hoe kan ik sneller leren loslaten en hiermee omgaan, en leren om in mijn eentje gelukkig te zijn?

De man in kwestie wil dus graag het contact behouden. In principe hebben we nu afgesproken dat we even wat afstand nemen, en dat we elkaar in december weer spreken, zonder verwachtingen. Met het idee dat we in ieder geval vrienden kunnen zijn, en wie weet komt het gevoel bij hem dan later alsnog. Normaal gesproken, als dit mij zou overkomen bij een van de vorige mannen en we zouden dit afspreken, dan had ik daar hoop uitgeput. Dan zou ik helemaal naar december toeleven en hopen dat het alsnog iets wordt. Maar dit is een illusie. Als het gevoel er bij hem na 4 maanden niet is, dan is het er na 6 maanden ook niet. En iets in mij is geknapt na dat telefoontje. Omdat dit al de zoveelste keer is dat het mij overkomt dat een man om wat voor reden dan ook niet voor mij wil gaan. En ook omdat ik nu anders naar hem kijk. Het voelt bijna alsof ik op hem ben afgeknapt. Ik weet dat als we in december/januari weer contact hebben, hij in principe dan ook elk moment weer weg kan zijn. Het is niet meer hetzelfde zoals in het begin.

Terwijl ik dit type, besef ik mij hoe rationeel het allemaal klinkt. Ik weet wat mij te doen staat, maar tegelijkertijd voel ik mij gedurende de dag op verschillende momenten heel leeg en emotioneel. Ik sta soms op het punt om hem toch weer een appje te sturen, en dan moet ik mijzelf dwingen om het niet te doen. Of dan zet ik even een paar uur mijn telefoon helemaal uit.

Ik heb nu vakantie. Ik ben al heel lang bezig met een roman. Ik heb ook een boekcontract bij een uitgeverij. Ik heb afgelopen half jaar, óók in de zomer, non stop doorgewerkt (omdat ik ook gewoon een fulltime baan heb), en keek enorm uit naar deze vakantie om het schrijven weer op te pakken. Maar omdat het nog zo vers is met deze man (vorige week contact verbroken), heb ik nergens zin in, ook niet in schrijven. En daar baal ik van. Want ik wil mijn passies en ambities en mijn geluksgevoel niet laten bepalen door externe factoren. Ik heb een super tijd met hem gehad, maar ja, ik kan er niks aan doen dat hij niks voor mij voelt.

Hoe kan ik hier beter en sterker uitkomen en gelukkiger worden? Hebben jullie tips? Natuur, boeken, voeding, muziek, mindfulness, levensstijl, mindset. Ik sta overal voor open.

En sorry dat dit verhaal alle kanten opgaat. Ik heb het aan een stuk door getypt, zonder na te denken, maar wel recht uit mijn hart zoals ik het nu voel en ervaar.
  zondag 1 november 2020 @ 00:13:45 #2
68091 borbit
Is dit het begin van een pr0n?
pi_195972681
Gewoon zo vroeg mogelijk naar bed en zo laat mogelijk opstaan.
pi_195972820
quote:
Waarschijnlijk gaat hij nu gewoon vrolijk door met zijn leven, en ik ben degene die met de gebakken peren zit. Zo gaat het altijd. En voor wat eigenlijk? En waarom?
Ja ik herken dit. En ik vind het zielig voor je. Wat mij hielp: desillusie. Als anderen vrolijk doorgaan met hun leven terwijl jij liefdesverdriet hebt, dan waren het eigenlijk helemaal geen leuke types. Of in ieder geval niet geschikt voor jou. Ik zou gewoon goed nadenken wat de reden is dat je ondanks dat toch voor ze was gevallen. Ik snapdat het moeilijk is als ze zich aardig voordeden. Maar zich aardig voordoen dat doen er zoveel. Het wordt pas echt bijzonder als ze ook echt zo zijn.
❣ °º¤,¸🖤 ♡º💕♡💚,ø¤°º¤💛♡`°º¤,¸❣
https://bit.ly/2JS9VrY
pi_195973792
Ik denk dat dit bij uitstek het moment is om eens hard en rationeel te gaan analyseren hoe het komt dat geen man blijft, in plaats van zelfmedelijden te krijgen.

Wat ik me afvraag: hoeveel moeite moet een man doen voor jouw aandacht, en voordat je met hem op date wil?

Klinkt heel erg alsof je taken voor granted bent, iedere keer. Ik had precies hetzelfde laatst met een meid die ik initieel erg leuk vond. Bleek dat ze best wel onzeker was, en dat ik eigenlijk niks hoefde te investeren in haar, ze wilde toch wel afspreken. Zat toen inderdaad ook te denken 'ik vond haar toch leuk?', waardoor ik het nog even aan wilde zien, maar uiteindelijk kreeg ik geen zin meer in haar doordat ik het zo onaantrekkelijk vond dat zij geen enkele eis stelde aan mij, qua moeite doen of investeren in haar. Was ook zo'n type dat zich afvroeg waarom het nog niet gelukt was. Nou, ik wist wel waarom.

Dus geef eens eerlijk antwoord op mijn vraag hierboven, dan kan ik je wel een perspectief bieden vanuit een man.
pi_195975081
Die leegte was er al maar probeerde je op te vullen met aandacht van mannen. Als dat wegvalt dan voel je het weer. Je kunt proberen die leegte meer toe te laten en observeren waardoor je gaat inzien dat het niet zo eng is als dat je had verwacht.

Sterkte
pi_195975133
Meditatie is de oplossing.
pi_195975195
quote:
1s.gif Op zondag 1 november 2020 02:11 schreef TucoRamirez het volgende:
Ik denk dat dit bij uitstek het moment is om eens hard en rationeel te gaan analyseren hoe het komt dat geen man blijft, in plaats van zelfmedelijden te krijgen.

Wat ik me afvraag: hoeveel moeite moet een man doen voor jouw aandacht, en voordat je met hem op date wil?

Klinkt heel erg alsof je taken voor granted bent, iedere keer. Ik had precies hetzelfde laatst met een meid die ik initieel erg leuk vond. Bleek dat ze best wel onzeker was, en dat ik eigenlijk niks hoefde te investeren in haar, ze wilde toch wel afspreken. Zat toen inderdaad ook te denken 'ik vond haar toch leuk?', waardoor ik het nog even aan wilde zien, maar uiteindelijk kreeg ik geen zin meer in haar doordat ik het zo onaantrekkelijk vond dat zij geen enkele eis stelde aan mij, qua moeite doen of investeren in haar. Was ook zo'n type dat zich afvroeg waarom het nog niet gelukt was. Nou, ik wist wel waarom.

Dus geef eens eerlijk antwoord op mijn vraag hierboven, dan kan ik je wel een perspectief bieden vanuit een man.
Zijn houding tegenover TS geeft het al eigenlijk weg wat betreft het plannen van afspraakjes. Om de paar weken afspreken is geen serieuze intentie. Tenzij lange afstand, moet het gewoon mogelijk zijn om elkaar één keer in de week te zien. Niemand heeft het zo retedruk dat een paar uur één keer per week niet haalbaar is. Er was nog een tijdje geleden een TS die iets van 80 uur met zijn eigen bedrijf draaide en zelfs hij had nog tijd om zijn vriendin een aantal keren per week te zien.
pi_195976622
quote:
0s.gif Op zondag 1 november 2020 08:35 schreef 01100101 het volgende:

[..]

Zijn houding tegenover TS geeft het al eigenlijk weg wat betreft het plannen van afspraakjes. Om de paar weken afspreken is geen serieuze intentie. Tenzij lange afstand, moet het gewoon mogelijk zijn om elkaar één keer in de week te zien. Niemand heeft het zo retedruk dat een paar uur één keer per week niet haalbaar is. Er was nog een tijdje geleden een TS die iets van 80 uur met zijn eigen bedrijf draaide en zelfs hij had nog tijd om zijn vriendin een aantal keren per week te zien.
Precies, dat is ook wat ik bedoel met wat moet een man doen voor haar voordat zij op date wil.

Nou blijkbaar helemaal niks, blijkbaar vindt zij het oké dat hij zo weinig investeert. Het hebben van standaarden voor wat je wel en niet accepteert is hier de oplossing. Zo te horen heeft TS die vrijwel niet.
pi_195976814
Eerst je balans terugkrijgen in je leven alvorens je weer gaat daten!
En met "Natuur, boeken, voeding, muziek, mindfulness, levensstijl, mindset" weet je dus prima hoe dat te gaan doen.
Dan pas daten voor de fun en niet meer voor een relatie. Die relatie komt vanzelf wel en kun je niet vanaf dag, week, maand 1 gaan afdwingen (ook al voelt het misschien niet zo, zo komt het op mij wel over uit je verhaal). En zodra je bij een date denkt "ja dit is hem, die is een blijvertje". Laat hem dat pas merken wanneer hij op hetzelfde nivo zit, zodra dat afwijkt van elkaar is de kans op slagen nihil. My 0.02¤ als gelukkig getrouwde (>11 jaar) man zijnde.
pi_195977583
Meditatie / mindfulness.
pi_195977743
Liefde is als een magneet, als de afstand juist is is er aantrekkingskracht. Wanneer je te dichtbij komt of te veraf staat gebeurd er niets.

Een schuldvraag is verder niet interessant aangezien het van twee kanten moet komen en je de andere kant niet onder controle kan hebben. Gewoon blijven vertrouwen in je eigen aantrekkingskracht. ^O^

En als je iemand hebt kan het ook geen kwaad te beseffen wat het beste werkt tussen jullie om te hechten of te realiseren wat juist niet werkt. De een hecht meer met positieve woorden maar er zijn er ook die er erg ongemakkelijk van worden. Weer een ander heeft meer behoefte dat er iets voor hem/haar gedaan wordt, maar een ander kan zich daar ook afhankelijker van voelen. Voeg er nog een kadootje of een liefdevolle aanraking en/of andere vorm van tijd en aandacht aan toe en je hebt al snel chemie of juist het tegenovergestelde. Het blijft een kwestie van aftasten en doseren.

[ Bericht 20% gewijzigd door Hineni op 01-11-2020 12:28:18 ]
An empty mind is the devil's workshop
pi_195978234
Mijn tip zou zijn:

Wees niet te hard voor jezelf. Je voelt af en toe de behoefte om hem te appen. Je zet dan je telefoon enkele uren uit.

Kwel jezelf niet om de behoefte die je hebt om hem te willen appen. Zie het als een mooie eigenschap (van jezelf) dat je nog affiniteit voelt voor iemand die jou gekwetst heeft en wees trots dat je jezelf beschermt tegen nogmaals gekwetst worden door deze persoon (door geen contact op te nemen).
And the druids turn to stone...
pi_195988575
quote:
1s.gif Op zondag 1 november 2020 00:24 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Ja ik herken dit. En ik vind het zielig voor je. Wat mij hielp: desillusie. Als anderen vrolijk doorgaan met hun leven terwijl jij liefdesverdriet hebt, dan waren het eigenlijk helemaal geen leuke types. Of in ieder geval niet geschikt voor jou. Ik zou gewoon goed nadenken wat de reden is dat je ondanks dat toch voor ze was gevallen. Ik snapdat het moeilijk is als ze zich aardig voordeden. Maar zich aardig voordoen dat doen er zoveel. Het wordt pas echt bijzonder als ze ook echt zo zijn.
Dankjewel. Ik snap wat je bedoelt. Ik vind dat alleen op dit moment heel lastig. Want ik vind hem nog steeds een leuk type, ondanks dat hij mij heeft afgewezen. En het klopt zeker wat je zegt. Hoe iemand overkomt in de eerste periode, is niet per se hoe iemand daadwerkelijk is. De eerste maanden appte/belde hij mij bijvoorbeeld dagelijks. Maar toen dat opeens minder werd en stopte, kon ik niet geloven dat hij veranderd was (of althans, dat de manier waarop hij naar mij keek anders werd). Maar ik moet idd gewoon inzien dat hij pas geschikt voor mij zou zijn geweest, als hij was gebleven. En dat het pas bijzonder is als iemand altijd interesse in je toont en niet alleen de eerste drie maanden.
pi_195988809
quote:
1s.gif Op zondag 1 november 2020 02:11 schreef TucoRamirez het volgende:
Ik denk dat dit bij uitstek het moment is om eens hard en rationeel te gaan analyseren hoe het komt dat geen man blijft, in plaats van zelfmedelijden te krijgen.

Wat ik me afvraag: hoeveel moeite moet een man doen voor jouw aandacht, en voordat je met hem op date wil?

Klinkt heel erg alsof je taken voor granted bent, iedere keer. Ik had precies hetzelfde laatst met een meid die ik initieel erg leuk vond. Bleek dat ze best wel onzeker was, en dat ik eigenlijk niks hoefde te investeren in haar, ze wilde toch wel afspreken. Zat toen inderdaad ook te denken 'ik vond haar toch leuk?', waardoor ik het nog even aan wilde zien, maar uiteindelijk kreeg ik geen zin meer in haar doordat ik het zo onaantrekkelijk vond dat zij geen enkele eis stelde aan mij, qua moeite doen of investeren in haar. Was ook zo'n type dat zich afvroeg waarom het nog niet gelukt was. Nou, ik wist wel waarom.

Dus geef eens eerlijk antwoord op mijn vraag hierboven, dan kan ik je wel een perspectief bieden vanuit een man.
Ik probeer juist niet in zelfmedelijden te verdrinken. Maar juist verder te gaan, sterker te worden en beter in mijn vel te zitten. Vandaar ook dit topic. Het klopt wel wat je zegt, dat ik op een gegeven moment duidelijk liet merken dat ik hem leuk vond en behoefte had aan een vervolgstap. Al was dat niet vanaf het begin zo hoor. De eerste maand wist ik zelf ook niet wat ik van hem vond en was ik ook helemaal niet zo happig op zijn date-verzoekjes. Het contact kwam vooral vanuit hem. Maar ja, toen ik hem beter leerde kennen, begon ik hem steeds leuker te vinden. Ik wilde niet hard to get spelen, en was eerlijk over hoe ik erin stond. Maar ja, misschien nam ie mijn interesse en aandacht voor lief, en raakte hij snel op mij uitgekeken. Ik vind overigens niet dat ik geen standaarden en principes heb. Ik laat echt niet de eerste de beste man in mijn leven toe. Maar hij voldeed gewoon aan mijn 'eisen' en wensen.
pi_195988976
quote:
0s.gif Op zondag 1 november 2020 08:35 schreef 01100101 het volgende:

[..]

Zijn houding tegenover TS geeft het al eigenlijk weg wat betreft het plannen van afspraakjes. Om de paar weken afspreken is geen serieuze intentie. Tenzij lange afstand, moet het gewoon mogelijk zijn om elkaar één keer in de week te zien. Niemand heeft het zo retedruk dat een paar uur één keer per week niet haalbaar is. Er was nog een tijdje geleden een TS die iets van 80 uur met zijn eigen bedrijf draaide en zelfs hij had nog tijd om zijn vriendin een aantal keren per week te zien.
Klopt. Daar hebben we ook wel een paar keer 'ruzie' over gehad. Of nou ja, niet echt ruzie, meer discussie. Hij woont in een andere stad. We moeten 1,5 uur reizen om elkaar te kunnen zien. Op zich valt dat nog best mee. Maar ik gaf idd aan dat ik hem vaker wilde zien. Maar we hebben allebei een fulltime baan. En in mijn beleving speelde corona ook nog mee. We spraken in het begin ook nog niet bij elkaar thuis af. En door alle gedoe met horeca enzo. En omdat we elkaar wel dagelijks uitgebreid appten/belden, accepteerde ik het maar dat we elkaar minder vaak zagen door alle omstandigheden. Maar achteraf gezien denk ik nu wel dat het allemaal excuses waren. Je kan idd nooit te druk zijn als je iemand oprecht leuk vindt. En je kan ook een boswandeling maken of we hadden eerder thuis af kunnen spreken toen horeca niet meer ging.
pi_195989038
quote:
0s.gif Op zondag 1 november 2020 11:07 schreef UtoStreamer het volgende:
Eerst je balans terugkrijgen in je leven alvorens je weer gaat daten!
En met "Natuur, boeken, voeding, muziek, mindfulness, levensstijl, mindset" weet je dus prima hoe dat te gaan doen.
Dan pas daten voor de fun en niet meer voor een relatie. Die relatie komt vanzelf wel en kun je niet vanaf dag, week, maand 1 gaan afdwingen (ook al voelt het misschien niet zo, zo komt het op mij wel over uit je verhaal). En zodra je bij een date denkt "ja dit is hem, die is een blijvertje". Laat hem dat pas merken wanneer hij op hetzelfde nivo zit, zodra dat afwijkt van elkaar is de kans op slagen nihil. My 0.02¤ als gelukkig getrouwde (>11 jaar) man zijnde.
Dankjewel, ga ik proberen. Ik denk idd dat ik het te graag wilde en onbewust een relatie heb afgedwongen en hem daarmee heb afgestoten. Al betwijfel ik aan de andere kant of het vanzelf zou zijn ontstaan als ik mijn interesse niet zo duidelijk kenbaar had gemaakt. Want er gebeurde namelijk niks. En dat frustreerde mij.
pi_195989133
quote:
1s.gif Op zondag 1 november 2020 12:30 schreef Panthera1984 het volgende:
Mijn tip zou zijn:

Wees niet te hard voor jezelf. Je voelt af en toe de behoefte om hem te appen. Je zet dan je telefoon enkele uren uit.

Kwel jezelf niet om de behoefte die je hebt om hem te willen appen. Zie het als een mooie eigenschap (van jezelf) dat je nog affiniteit voelt voor iemand die jou gekwetst heeft en wees trots dat je jezelf beschermt tegen nogmaals gekwetst worden door deze persoon (door geen contact op te nemen).
Dankjewel, ga ik proberen :)
pi_195989957
Klinkt als de typische dating struggle waar veel vrouwen over klagen. Leuke mannen die gevoelens opzoeken maar zich niet committeren.

Ik zou idd stoppen met daten, eventueel nog wat huilen en koekjes eten in bed en verder je boek gaan schrijven.

De positieve energie zou ik laten zitten. Negatieve energie is ook energie. En ik ken sowieso geen goede schrijver die niet ongelukkig is.
What's the name of the game?
pi_195990159
quote:
0s.gif Op zondag 1 november 2020 20:04 schreef Keukenmachine het volgende:

[..]

Ik probeer juist niet in zelfmedelijden te verdrinken. Maar juist verder te gaan, sterker te worden en beter in mijn vel te zitten. Vandaar ook dit topic. Het klopt wel wat je zegt, dat ik op een gegeven moment duidelijk liet merken dat ik hem leuk vond en behoefte had aan een vervolgstap. Al was dat niet vanaf het begin zo hoor. De eerste maand wist ik zelf ook niet wat ik van hem vond en was ik ook helemaal niet zo happig op zijn date-verzoekjes. Het contact kwam vooral vanuit hem. Maar ja, toen ik hem beter leerde kennen, begon ik hem steeds leuker te vinden. Ik wilde niet hard to get spelen, en was eerlijk over hoe ik erin stond. Maar ja, misschien nam ie mijn interesse en aandacht voor lief, en raakte hij snel op mij uitgekeken. Ik vind overigens niet dat ik geen standaarden en principes heb. Ik laat echt niet de eerste de beste man in mijn leven toe. Maar hij voldeed gewoon aan mijn 'eisen' en wensen.
Hij voldeed aan je eisen en wensen zeg je. Maar ondertussen kon hij vaak niet met de reden 'druk'?

Blijkbaar zijn jouw eisen en wensen dan dat hij bijna niks hoeft te doen voor je aandacht. Dat merkt hij ook, en daardoor verdwijnt alle spanning

In plaats daarvan had je ook kunnen zeggen dat dat zo niet werkt voor jou. Dan had ie zich waarschijnlijk gerealiseerd dat ie of meer moeite moet doen, of moet afhaken.
pi_195990389
quote:
0s.gif Op zondag 1 november 2020 19:52 schreef Keukenmachine het volgende:

[..]

Dankjewel. Ik snap wat je bedoelt. Ik vind dat alleen op dit moment heel lastig. Want ik vind hem nog steeds een leuk type, ondanks dat hij mij heeft afgewezen. En het klopt zeker wat je zegt. Hoe iemand overkomt in de eerste periode, is niet per se hoe iemand daadwerkelijk is. De eerste maanden appte/belde hij mij bijvoorbeeld dagelijks. Maar toen dat opeens minder werd en stopte, kon ik niet geloven dat hij veranderd was (of althans, dat de manier waarop hij naar mij keek anders werd). Maar ik moet idd gewoon inzien dat hij pas geschikt voor mij zou zijn geweest, als hij was gebleven. En dat het pas bijzonder is als iemand altijd interesse in je toont en niet alleen de eerste drie maanden.
Als je als fuck doll wilt fungeren terwijl je eigenlijk meer wil, moet je vooral met deze man blijven daten. Hij gaat geen gevoel krijgen, want grote kans dat hij daar helemaal niet voor openstaat. Maar hij is wel helemaal je type, dus de red flags kun je ook gewoon negeren.

Ben wel benieuwd wat jouw type is, als ie eigenlijk helemaal niet met jouw klikt. Wat maakt hem dan tot een leuk type? Uiterlijk?
pi_195991008
quote:
1s.gif Op zondag 1 november 2020 21:23 schreef Cockwhale het volgende:

[..]

Als je als fuck doll wilt fungeren terwijl je eigenlijk meer wil, moet je vooral met deze man blijven daten. Hij gaat geen gevoel krijgen, want grote kans dat hij daar helemaal niet voor openstaat. Maar hij is wel helemaal je type, dus de red flags kun je ook gewoon negeren.

Ben wel benieuwd wat jouw type is, als ie eigenlijk helemaal niet met jouw klikt. Wat maakt hem dan tot een leuk type? Uiterlijk?
Huh, ik was geen fuck doll. Als je mijn reacties had gelezen, had je geweten dat we een groot deel van de tijd niet eens thuis afspraken. De meeste dates waren buiten: wandelingen, strand, etentjes, koffietentjes, bios, site seeing. We brachten tijdens dates uren samen door buitenshuis. En daar kwam geen seks aan te pas. Er was wel degelijk een klik. Het was ook altijd leuk en gezellig met hem, hij heeft veel humor. Hij was wel degelijk mijn type. De omslag kwam later pas.
pi_195991338
quote:
0s.gif Op zondag 1 november 2020 20:12 schreef Keukenmachine het volgende:

[..]

Klopt. Daar hebben we ook wel een paar keer 'ruzie' over gehad. Of nou ja, niet echt ruzie, meer discussie. Hij woont in een andere stad. We moeten 1,5 uur reizen om elkaar te kunnen zien. Op zich valt dat nog best mee. Maar ik gaf idd aan dat ik hem vaker wilde zien. Maar we hebben allebei een fulltime baan. En in mijn beleving speelde corona ook nog mee. We spraken in het begin ook nog niet bij elkaar thuis af. En door alle gedoe met horeca enzo. En omdat we elkaar wel dagelijks uitgebreid appten/belden, accepteerde ik het maar dat we elkaar minder vaak zagen door alle omstandigheden. Maar achteraf gezien denk ik nu wel dat het allemaal excuses waren. Je kan idd nooit te druk zijn als je iemand oprecht leuk vindt. En je kan ook een boswandeling maken of we hadden eerder thuis af kunnen spreken toen horeca niet meer ging.
Daar gaat het mis. Door telkens excuses voor zijn gedrag te bedenken, verlaag jij je grenzen. Jij kan wel vrij maken met je fulltimebaan en de corona op de achtergrond en hij niet ? Zijn situatie is toch helemaal niet anders dan die van jou ?
pi_195991741
Net zoals jij graag een relatie wilt waarbij je je gelukkig voelt, wil een man dat ook.

Een vrouw met verlatingsangst en een laag zelfbeeld die zich claimend opstelt en laat blijken dat ze verwachtingen stelt, geeft een man niet bepaald een leuk perspectief van "met haar ga ik hele leuke en gelukkige jaren tegemoet".

Als een man jou leuk vindt en weet dat jij last hebt van verlatingsangst, zal hij uit zichzelf wel meer rekening daarmee houden. Maar je kan dat nooit afdwingen. Hij is niet verantwoordelijk daarvoor. De gevoelens zitten in jou - jij moet ermee dealen.

Ik weet waarover ik praat, want ik heb het zelf ook. De verlatingsangst vreet me op dat moment kapot en ik denk dan "Godverdomme! Waarom doen mensen mij dit keer op keer aan?"

Maar dan herinner ik mij wat ik zojuist hier heb geschreven en zeg ik tegen mezelf "ik ben een volwassen kerel en ik ga nu volwassen met mijn emoties om" Ik draag de pijn en ik merk dat met krachttraining de emoties een stuk draaglijker worden. En dan kan ik beter constructief denken. Ik wil heel graag een leuke partner hebben, maar ik wil er ook zelf één zijn.
pi_195992006
quote:
0s.gif Op zondag 1 november 2020 20:58 schreef -marz- het volgende:
Klinkt als de typische dating struggle waar veel vrouwen over klagen. Leuke mannen die gevoelens opzoeken maar zich niet committeren.
Naar anderen wijzen is een vorm van zwakte. Ze heeft het zelf toegestaan dat hij dit deed.

Die mannen zijn er altijd. Die vrouwen ook. Als je graag een relatie wil, man of vrouw, is het je taak om de mensen eruit te filteren die dat ook willen.

Dat doe je ZELF door middel van het hebben van standaarden voor wat je wel en niet pikt van anderen.

Dit is zo'n geval waar zij niet goed filterde. Hij verzon smoesjes en zij wilde dat maar al te graag geloven, want gevoelens. Begrijpelijk, maar daardoor verlies je zo iemand juist. Als jij merkt dat je alles kan flikken bij een potentiële date verliest hij ook zijn aantrekkingskracht vermoed ik zo.
  zondag 1 november 2020 @ 23:22:50 #25
487436 Naardegallemiezen
Naar de filistijnen
pi_195992315
Ten eerste, heel vervelend voor je. Ik voel je pijn ergens wel, ook al ben ik nog 'maar' een jaartje nu single.
Ben het eens met wat de meeste users hier zeggen. Ik had ook de neiging om zogauw als ik een man echt leuk vond, alles wat hij deed goed te vinden. Zijn gedrag goed te praten. Zelf meer moeite te doen (zoals naar hem toe komen i.p.v. andersom, of 50/50 effort van hem te accepteren, als een soort bootycall te functioneren omdat je hoopt dat hij uiteindelijk beseft en dat er meer uit komt). En zo heb ik ook mijn eigen graf gegraven in die situaties, die mannen zagen er geen 'jacht' meer in namen mijn moeite dus for granted.

Dus wat ik wil zeggen, wat ik hier in het topic lees en TS eigen verhaal is confronterend voor mij. Omdat ik een tijdlang ook zo gehandeld heb, met bijbehorend ongewenst resultaat.

Maar ondanks dit denk ik dat de 'schuld' (als die er al is) niet helemaal bij TS ligt. Het moet ook maar net klikken met een man, en van beide kanten. Iets wat een user hierboven zo mooi beschreef met 'magneten'. Het is er, of het is er niet. Of het is er maar van 1 kant. Dan ben je diegene beter kwijt dan rijk. Uiteindelijk komt er iemand die bij je wil blijven, of je nou zelf 'jaagt' of 'opgejaagd' wordt ;)
pi_195992621
quote:
0s.gif Op zondag 1 november 2020 23:22 schreef Naardegallemiezen het volgende:
Maar ondanks dit denk ik dat de 'schuld' (als die er al is) niet helemaal bij TS ligt. Het moet ook maar net klikken met een man, en van beide kanten. Iets wat een user hierboven zo mooi beschreef met 'magneten'. Het is er, of het is er niet. Of het is er maar van 1 kant. Dan ben je diegene beter kwijt dan rijk. Uiteindelijk komt er iemand die bij je wil blijven, of je nou zelf 'jaagt' of 'opgejaagd' wordt ;)
Het klikte toch ook met hem zei TS? Alleen dat kun je ook om zeep helpen door te veel BS te accepteren zodat die ander die klik niet meer voelt.

Als je zelf wat onzeker bent en dus lage standaarden hanteert, is de enige keus die je hebt (en met wie jij een magnetische aantrekkingskracht kan hebben) een ander die ook onzeker is en lage standaarden hanteert. Die leuke zelfverzekerde man gaat jou dan niet accepteren, omdat hij iemand zoekt die ook zelfverzekerd is en die hem een beetje kan uitdagen in het leven.

It's that simple.

[ Bericht 7% gewijzigd door TucoRamirez op 01-11-2020 23:44:54 ]
pi_195992671
Het gaat niet om schuld. Het gaat erom dat als je last hebt van dat soort gevoelens het een stuk moeilijker wordt om een relatie te vinden. Ze verhinderen namelijk dat een relatie gelijkwaardig kan worden.

Als TS de volgende keer een date heeft waarmee het klikt, zou ze eerlijk kunnen toegeven dat ze last heeft van die gevoelens en dat ze het heel jammer zou vinden als het daardoor ook op niks uitloopt. Dus als hij zich op den duur om wat voor reden dan ook verstikt of geclaimd voelt, dat hij dat graag eerlijk wilt zeggen en of hij bereid is daarover te praten.
  zondag 1 november 2020 @ 23:54:38 #28
487436 Naardegallemiezen
Naar de filistijnen
pi_195992843
quote:
0s.gif Op zondag 1 november 2020 23:38 schreef TucoRamirez het volgende:

[..]

Het klikte toch ook met hem zei TS? Alleen dat kun je ook om zeep helpen door te veel BS te accepteren zodat die ander die klik niet meer voelt.

Als je zelf wat onzeker bent en dus lage standaarden hanteert, is de enige keus die je hebt (en met wie jij een magnetische aantrekkingskracht kan hebben) een ander die ook onzeker is en lage standaarden hanteert. Die leuke zelfverzekerde man gaat jou dan niet accepteren, omdat hij iemand zoekt die ook zelfverzekerd is en die hem een beetje kan uitdagen in het leven.

It's that simple.

Resterende vraag is, als iemand ook die klik met jou voelt, zou diegene je dan überhaupt door zoveel BS laten gaan? En wat zegt dat vervolgens over die persoon?
pi_195992979
quote:
0s.gif Op zondag 1 november 2020 23:54 schreef Naardegallemiezen het volgende:

[..]

Resterende vraag is, als iemand ook die klik met jou voelt, zou diegene je dan überhaupt door zoveel BS laten gaan? En wat zegt dat vervolgens over die persoon?
Je doet alsof het al in krijt staat geschreven wat iemand van jou vindt. Dat is juist dynamisch en afhankelijk van hoe jij je opstelt.

Als ik een op het oog superleuke chick tegenkom met wie ik de eerste paar dates een klik heb, bedenk ik me wel als ze na verloop van tijd zo gaat gedragen en alles leuk gaat vinden wat ik doe of zeg. Dan heb ik dus die klik niet meer, terwijl ik die eerst wel had.

Zegt dat dan iets over mij als persoon? Nee, ik handel slechts naar wat mijn wensen zijn bij een partner, en daar past dat gedrag niet tussen.

Iemand kan de eerste dates overkomen als iemand met wie je een geweldige klik hebt. Maar na verloop van tijd kom je erachter hoe iemand ECHT is. En ja, dan kan het gebeuren dat iemand - ondanks een initiële klik - alsnog afhaakt. En daar is niks mis mee.
  maandag 2 november 2020 @ 00:06:51 #30
487436 Naardegallemiezen
Naar de filistijnen
pi_195992994
quote:
0s.gif Op maandag 2 november 2020 00:05 schreef TucoRamirez het volgende:

[..]

Je doet alsof het al in krijt staat geschreven wat iemand van jou vindt. Dat is juist dynamisch en afhankelijk van hoe jij je opstelt.

Als ik een op het oog superleuke chick tegenkom met wie ik de eerste paar dates een klik heb, bedenk ik me wel als ze na verloop van tijd zo gaat gedragen en alles leuk gaat vinden wat ik doe of zeg. Dan heb ik dus die klik niet meer, terwijl ik die eerst wel had.

Zegt dat dan iets over mij als persoon? Nee, ik handel slechts naar wat mijn wensen zijn bij een partner, en daar past dat gedrag niet tussen.

Iemand kan de eerste dates overkomen als iemand met wie je een geweldige klik hebt. Maar na verloop van tijd kom je erachter hoe iemand ECHT is. En ja, dan kan het gebeuren dat iemand - ondanks een initiële klik - alsnog afhaakt. En daar is niks mis mee.
Ja, dat is allemaal leuk en aardig, maar dan ga je alsnog niet op het punt in wat ik maak: als iemand die klik voelt (of niet voelt, ook best) waarom zou diegene je dan alsnog door zoveel BS laten gaan om achteraf te zeggen: ja, maar je was te gemakkelijk en je accepteerde alle onzin waar ik maar mee kwam. Dan zegt dat op zijn minst ook iets over de persoon die met die BS aan kwam zetten, en niet alleen over de persoon die de BS accepteerde.

En dan ben je dus zo iemand die jou eerst door al die bullshit heen laat gaan maar beter kwijt dan rijk.
pi_195993171
quote:
0s.gif Op maandag 2 november 2020 00:06 schreef Naardegallemiezen het volgende:

[..]

Ja, dat is allemaal leuk en aardig, maar dan ga je alsnog niet op het punt in wat ik maak: als iemand die klik voelt (of niet voelt, ook best) waarom zou diegene je dan alsnog door zoveel BS laten gaan om achteraf te zeggen: ja, maar je was te gemakkelijk en je accepteerde alle onzin waar ik maar mee kwam. Dan zegt dat op zijn minst ook iets over de persoon die met die BS aan kwam zetten, en niet alleen over de persoon die de BS accepteerde.

En dan ben je dus zo iemand die jou eerst door al die bullshit heen laat gaan maar beter kwijt dan rijk.
Hij had best eerlijk kunnen zijn ja. Maar wat maakt dat uit voor TS? Het lost haar probleem namelijk niet op.

Foute mannen en vrouwen zijn er altijd, dat is een gegeven. Het heeft dus geen zin om naar anderen te kijken, het gaat erom hoe je er zelf mee omgaat. Dat kun je namelijk beïnvloeden.

In dit geval laat hij haar niet door die BS heen gaan, zij KIEST er zelf voor om er in mee te gaan, want ze laat niet merken dat ze het niet fijn vindt. Dat is het werkelijke probleem. 'We all get what we tolerate' is wat Tony Robbins hierover zegt. En dat is precies het geval hier. Zij tolereerde zijn gedrag en dat is dan ook wat ze krijgt.

Ze had er ook voor kunnen kiezen om te zeggen dat ie toch echt tijd vrij moet maken wil hij haar nog een keer zien? Kans bestaat dat ie dan zou stoppen met excuses maken en haar ineens een stuk leuker zou vinden, want ze geeft dan zelfverzekerd haar grenzen aan. Als een vriendin nooit tijd heeft om af te spreken, zegt ze daar ongetwijfeld wat van. Maar bij hem ineens niet. Dat is haar keuze.

Zeg gerust dat hij een foute gast is, of whatever. Maar dat verandert niks aan het feit dat zij alleen naar zichzelf kan kijken.

.
pi_195998700
quote:
0s.gif Op zondag 1 november 2020 23:06 schreef TucoRamirez het volgende:

[..]

Naar anderen wijzen is een vorm van zwakte. Ze heeft het zelf toegestaan dat hij dit deed.
Misschien drukte ik me onhandig uit. Ik bedoel niet dat dat de schuld is van mannen. Ik bedoel letterlijk dat dit een veelgehoorde klacht is.

quote:
Die mannen zijn er altijd. Die vrouwen ook. Als je graag een relatie wil, man of vrouw, is het je taak om de mensen eruit te filteren die dat ook willen.

Dat doe je ZELF door middel van het hebben van standaarden voor wat je wel en niet pikt van anderen.
Ben ik het mee eens.

Het komt er toch op neer dat je zelf goed beslagen ten ijs moet komen op de datingmarkt, wil je succes boeken. Als je te lage, of wisselende standaarden hebt is het lastig om signalen te herkennen dat iemand wel of juist niet op zoek is naar commitment (met jou).

Misschien vertrouwen sommige mensen er te veel op dat iemand zulke dingen letterlijk uitspreekt. En interpreteren de signalen die er wel zijn, verkeerd.
What's the name of the game?
pi_195998764
quote:
1s.gif Op zondag 1 november 2020 02:11 schreef TucoRamirez het volgende:
Ik denk dat dit bij uitstek het moment is om eens hard en rationeel te gaan analyseren hoe het komt dat geen man blijft, in plaats van zelfmedelijden te krijgen.

Wat ik me afvraag: hoeveel moeite moet een man doen voor jouw aandacht, en voordat je met hem op date wil?

Klinkt heel erg alsof je taken voor granted bent, iedere keer. Ik had precies hetzelfde laatst met een meid die ik initieel erg leuk vond. Bleek dat ze best wel onzeker was, en dat ik eigenlijk niks hoefde te investeren in haar, ze wilde toch wel afspreken. Zat toen inderdaad ook te denken 'ik vond haar toch leuk?', waardoor ik het nog even aan wilde zien, maar uiteindelijk kreeg ik geen zin meer in haar doordat ik het zo onaantrekkelijk vond dat zij geen enkele eis stelde aan mij, qua moeite doen of investeren in haar. Was ook zo'n type dat zich afvroeg waarom het nog niet gelukt was. Nou, ik wist wel waarom.

Dus geef eens eerlijk antwoord op mijn vraag hierboven, dan kan ik je wel een perspectief bieden vanuit een man.
Deze is herkenbaar, echter ben ik de "vriendin" uit jouw verhaal, maar vraag ik me dan af, moet je dan spelletjes gaan spelen en "hard to get" gaan zitten doen als je in een (beginnende) relatie zit en de ander leuk vind? Als ik die persoon maar 1 of 2x in de week zie en verder nu (door de wereldsituatie) niet veel te doen heb en hij vraagt of ik kan en wat leuks wil doen (en ik kan dan ook) om dan te doen alsof dat niet zo is. Ik vind het niet zo maar alles prima ofzo, maar ben van nature wel heel meegaand.

Ik heb zelf wel de angst dat bovengenoemde van jou een afknapper gaat worden voor mijn relatie (ik herkende me dus ook niet voor niets) en vraag me dan ook af hoe ik me daarin anders kan op stellen, zonder te ver van mezelf af te staan.

Ik lees veel reacties hier van users die zeggen "je moet je niet for granted" opstellen. Maar als je zelf gewoon iemand bent die gewoon graag laat merken dat je iemand leuk vindt en dus ook die "moeite" doet om elkaar te zien, hoezo ben je dan te "eager" of "makkelijk". Ik snap het wel als je alles wat iemand zegt maar goed vindt, en overal ja op zegt waar je duidelijk nee op wilt zeggen, maar als dat niet the case is, wat dan?

[ Bericht 9% gewijzigd door Grayfoxhound op 02-11-2020 12:27:50 ]
pi_196000385
quote:
0s.gif Op maandag 2 november 2020 12:20 schreef Grayfoxhound het volgende:

[..]

Deze is herkenbaar, echter ben ik de "vriendin" uit jouw verhaal, maar vraag ik me dan af, moet je dan spelletjes gaan spelen en "hard to get" gaan zitten doen als je in een (beginnende) relatie zit en de ander leuk vind? Als ik die persoon maar 1 of 2x in de week zie en verder nu (door de wereldsituatie) niet veel te doen heb en hij vraagt of ik kan en wat leuks wil doen (en ik kan dan ook) om dan te doen alsof dat niet zo is. Ik vind het niet zo maar alles prima ofzo, maar ben van nature wel heel meegaand.

Ik heb zelf wel de angst dat bovengenoemde van jou een afknapper gaat worden voor mijn relatie (ik herkende me dus ook niet voor niets) en vraag me dan ook af hoe ik me daarin anders kan op stellen, zonder te ver van mezelf af te staan.

Ik lees veel reacties hier van users die zeggen "je moet je niet for granted" opstellen. Maar als je zelf gewoon iemand bent die gewoon graag laat merken dat je iemand leuk vindt en dus ook die "moeite" doet om elkaar te zien, hoezo ben je dan te "eager" of "makkelijk". Ik snap het wel als je alles wat iemand zegt maar goed vindt, en overal ja op zegt waar je duidelijk nee op wilt zeggen, maar als dat niet the case is, wat dan?
Ik zie in je profiel dat je een man bent maar je bent de vriendin in het verhaal, die begrijp ik even niet :P

Maar hoe dan ook, dat is voor man/vrouw hetzelfde.

Er is denk ik niks mis met laten zien dat je iemand leuk vindt. Sterker nog, als je dat gaat verhullen ben je nog verder van huis. Het gaat er meer om dat je dit alleen doet als de ander het ook verdiend heeft.

In dit topic zie je dat TS die jongen nog steeds leuk vindt, terwijl hij in zijn acties niet laat zien dat dit andersom ook zo is. Sterker nog, hij doet bijna geen moeite voor haar. Als je daar dan positief op reageert, communiceer je eigenlijk dat diegene niks hoeft te doen voor jouw aandacht. Dat is 'taken for granted'.

Zoals ik al zei, gaat het erom dat je (intern) standaarden hebt en iemand ook langs die meetlat legt. Wil iemand zelden afspreken maar is regelmatig afspreken met een date iets wat jij belangrijk vindt? Dan voldoet diegene dus niet aan jouw standaarden voor daten of relaties en moet je dat duidelijk maken. Als je dat doet zal die persoon 1) of vaker willen afspreken 2) of aangeven dat hij/zij het niet ziet zitten. Onzekere mensen zijn bang voor uitkomst twee, vandaar dat ze dat niet doen. Maar dan ga je dus aan jezelf voorbij en accepteer je een situatie die je niet wilt.

Het gaat dus mis als je voor een bepaald persoon uitzonderingen gaat maken op je standaarden. Doe je dit niet en is iemand ook enthousiast over jou, kun je volgens mij zonder problemen zeggen dat je iemand leuk vindt of waardeert, en zal dit alleen maar tot een betere relatie leiden.
pi_196001632
quote:
0s.gif Op maandag 2 november 2020 13:57 schreef TucoRamirez het volgende:

[..]

Ik zie in je profiel dat je een man bent maar je bent de vriendin in het verhaal, die begrijp ik even niet :P

Maar hoe dan ook, dat is voor man/vrouw hetzelfde.

Er is denk ik niks mis met laten zien dat je iemand leuk vindt. Sterker nog, als je dat gaat verhullen ben je nog verder van huis. Het gaat er meer om dat je dit alleen doet als de ander het ook verdiend heeft.

In dit topic zie je dat TS die jongen nog steeds leuk vindt, terwijl hij in zijn acties niet laat zien dat dit andersom ook zo is. Sterker nog, hij doet bijna geen moeite voor haar. Als je daar dan positief op reageert, communiceer je eigenlijk dat diegene niks hoeft te doen voor jouw aandacht. Dat is 'taken for granted'.

Zoals ik al zei, gaat het erom dat je (intern) standaarden hebt en iemand ook langs die meetlat legt. Wil iemand zelden afspreken maar is regelmatig afspreken met een date iets wat jij belangrijk vindt? Dan voldoet diegene dus niet aan jouw standaarden voor daten of relaties en moet je dat duidelijk maken. Als je dat doet zal die persoon 1) of vaker willen afspreken 2) of aangeven dat hij/zij het niet ziet zitten. Onzekere mensen zijn bang voor uitkomst twee, vandaar dat ze dat niet doen. Maar dan ga je dus aan jezelf voorbij en accepteer je een situatie die je niet wilt.

Het gaat dus mis als je voor een bepaald persoon uitzonderingen gaat maken op je standaarden. Doe je dit niet en is iemand ook enthousiast over jou, kun je volgens mij zonder problemen zeggen dat je iemand leuk vindt of waardeert, en zal dit alleen maar tot een betere relatie leiden.
Ik ben ook een man, maar ik bedoelde meer "ik herken me in de vriendin van je verhaal" :P

Maar ok, duidelijk, nu snap ik weer wat je bedoeld. (En ik heb hier persoonlijk ook wat aan) dus bedankt.

Als er geen initiatief (of weinig) van de andere zijde komt, moet je inderdaad niet meteen staan springen bij de "minste" moeite van die kant. Ik snap wel dat dat voor TS moeilijk is, een "teken van leven" geeft dan toch weer die hoop, waar je dan zo aan vast klampt. Het is ook wel goed om te laten weten dat de ander op zo'n moment echt wel van betere huize mag komen. Echter heeft ze zelf het antwoord ook wel gegeven, als hij er écht voor zou gaan, had ze dat inmiddels wel geweten en gevoeld van hem. Je moet je leven niet willen open stellen aan iemand die niet zeker is om voor je te gaan, niet na zo'n verloop van tijd.
pi_196002055
quote:
0s.gif Op maandag 2 november 2020 15:11 schreef Grayfoxhound het volgende:

[..]

Ik ben ook een man, maar ik bedoelde meer "ik herken me in de vriendin van je verhaal" :P

Maar ok, duidelijk, nu snap ik weer wat je bedoeld. (En ik heb hier persoonlijk ook wat aan) dus bedankt.

Als er geen initiatief (of weinig) van de andere zijde komt, moet je inderdaad niet meteen staan springen bij de "minste" moeite van die kant. Ik snap wel dat dat voor TS moeilijk is, een "teken van leven" geeft dan toch weer die hoop, waar je dan zo aan vast klampt. Het is ook wel goed om te laten weten dat de ander op zo'n moment echt wel van betere huize mag komen. Echter heeft ze zelf het antwoord ook wel gegeven, als hij er écht voor zou gaan, had ze dat inmiddels wel geweten en gevoeld van hem. Je moet je leven niet willen open stellen aan iemand die niet zeker is om voor je te gaan, niet na zo'n verloop van tijd.
Precies, actions speak louder than words. Je kunt altijd aan iemands acties zien wat zijn/haar echte intenties zijn, ook al spreekt diegene wat anders uit.

Zo zou ik bijvoorbeeld nooit accepteren dat iemand altijd 'te druk' is om mij te zien. Wat dit echt betekent is dat je nooit een prioriteit bent in het leven van diegene, iedereen heeft hetzelfde aantal uren in een dag die je naar eigen inzicht in kan delen. Geen of weinig tijd met jou spenderen is in feite bewuste keuze (tenzij er iets gebeurt waardoor je echt niet anders kan).

In de praktijk zie je dat veel mensen dit accepteren en dan gaan goedpraten voor die persoon ('Ja want hij heeft toch een drukke baan en corona heerst etc etc). Kan wel zijn, maar als dit structureel is ben je geen prioriteit :P
  maandag 2 november 2020 @ 18:18:17 #37
189961 ex
aperture science
pi_196004954
Ik zou dit boek is lezen: A Guide to the Good Life: The Ancient Art of Stoic Joy en kijken of je er wat aan hebt.
The cake is a lie!
pi_196014540
quote:
0s.gif Op maandag 2 november 2020 12:20 schreef Grayfoxhound het volgende:

[..]

Deze is herkenbaar, echter ben ik de "vriendin" uit jouw verhaal, maar vraag ik me dan af, moet je dan spelletjes gaan spelen en "hard to get" gaan zitten doen als je in een (beginnende) relatie zit en de ander leuk vind? Als ik die persoon maar 1 of 2x in de week zie en verder nu (door de wereldsituatie) niet veel te doen heb en hij vraagt of ik kan en wat leuks wil doen (en ik kan dan ook) om dan te doen alsof dat niet zo is. Ik vind het niet zo maar alles prima ofzo, maar ben van nature wel heel meegaand.

Ik heb zelf wel de angst dat bovengenoemde van jou een afknapper gaat worden voor mijn relatie (ik herkende me dus ook niet voor niets) en vraag me dan ook af hoe ik me daarin anders kan op stellen, zonder te ver van mezelf af te staan.

Ik lees veel reacties hier van users die zeggen "je moet je niet for granted" opstellen. Maar als je zelf gewoon iemand bent die gewoon graag laat merken dat je iemand leuk vindt en dus ook die "moeite" doet om elkaar te zien, hoezo ben je dan te "eager" of "makkelijk". Ik snap het wel als je alles wat iemand zegt maar goed vindt, en overal ja op zegt waar je duidelijk nee op wilt zeggen, maar als dat niet the case is, wat dan?
Het probleem ligt hem vooral erin de agency bij de ander te leggen. Wanneer je het bij jezelf legt, doet het er in principe niet toe wat de intentie van de ander is, omdat je verdergaat wanneer afspraken niet worden nagekomen. Hoe cliché ook, kijk naar wat de ander wel en vooral niet doet. Laat iemand een paar dagen niks van zich horen, je vervolgens aangeeft dat onprettig te vinden en het gebeurt nog eens een tweede keer: verderkijken.
pi_196016212
quote:
0s.gif Op maandag 2 november 2020 15:39 schreef TucoRamirez het volgende:

[..]

Precies, actions speak louder than words. Je kunt altijd aan iemands acties zien wat zijn/haar echte intenties zijn, ook al spreekt diegene wat anders uit.

Zo zou ik bijvoorbeeld nooit accepteren dat iemand altijd 'te druk' is om mij te zien. Wat dit echt betekent is dat je nooit een prioriteit bent in het leven van diegene, iedereen heeft hetzelfde aantal uren in een dag die je naar eigen inzicht in kan delen. Geen of weinig tijd met jou spenderen is in feite bewuste keuze (tenzij er iets gebeurt waardoor je echt niet anders kan).

In de praktijk zie je dat veel mensen dit accepteren en dan gaan goedpraten voor die persoon ('Ja want hij heeft toch een drukke baan en corona heerst etc etc). Kan wel zijn, maar als dit structureel is ben je geen prioriteit :P
Stiekem weten mensen die met hetzelfde probleem zitten als TS dit wel, maar er is dan altijd die hoop dat het goed komt, en iedereen is natuurlijk verschillend, dus je wilt de tijd geven om de wachten op die ommezwaai. Soms hebben andere meer "tijd" nodig en hun eigen vrije tijd afgebakend. Dan is de vraag naar jezelf, is dit wat jij wilt en worden hiermee jouw behoeftes goed genoeg gevuld?

quote:
0s.gif Op maandag 2 november 2020 18:18 schreef ex het volgende:
Ik zou dit boek is lezen: A Guide to the Good Life: The Ancient Art of Stoic Joy en kijken of je er wat aan hebt.
Dit was waarschijnlijk niet voor mij bedoeld maar ik heb wat reviews gelezen hiervan en inhoudelijk gekeken, dit spreekt mij toch ook zeker wel aan! Deze heb ik dus besteld.

quote:
0s.gif Op dinsdag 3 november 2020 07:21 schreef 01100101 het volgende:

[..]

Het probleem ligt hem vooral erin de agency bij de ander te leggen. Wanneer je het bij jezelf legt, doet het er in principe niet toe wat de intentie van de ander is, omdat je verdergaat wanneer afspraken niet worden nagekomen. Hoe cliché ook, kijk naar wat de ander wel en vooral niet doet. Laat iemand een paar dagen niks van zich horen, je vervolgens aangeeft dat onprettig te vinden en het gebeurt nog eens een tweede keer: verderkijken.
Hier heb je helemaal gelijk in, echter zit de crux in het "kunnen" loslaten van de behoefte en connectie naar de ander, zeker als het in "het begin" wel leuk was en er wel aan behoefte's voldaan werdt. Als je daarna de "cold shoulder" krijgt is dit echt moeilijk om overheen te komen. Ik snap wel dat TS de moeite heeft om dat los te laten, hoewel dat wel het beste is in zo'n situatie, want TS blijft zo alleen zichzelf pijnigen. Maarja loslaten is dan ook geen simpele kwestie van "knop om en gaan".
pi_196016916
quote:
0s.gif Op maandag 2 november 2020 13:57 schreef TucoRamirez het volgende:
Ik zie in je profiel dat je een man bent maar je bent de vriendin in het verhaal, die begrijp ik even niet :P

Maar hoe dan ook, dat is voor man/vrouw hetzelfde.

Er is denk ik niks mis met laten zien dat je iemand leuk vindt. Sterker nog, als je dat gaat verhullen ben je nog verder van huis. Het gaat er meer om dat je dit alleen doet als de ander het ook verdiend heeft.

In dit topic zie je dat TS die jongen nog steeds leuk vindt, terwijl hij in zijn acties niet laat zien dat dit andersom ook zo is. Sterker nog, hij doet bijna geen moeite voor haar. Als je daar dan positief op reageert, communiceer je eigenlijk dat diegene niks hoeft te doen voor jouw aandacht. Dat is 'taken for granted'.

Zoals ik al zei, gaat het erom dat je (intern) standaarden hebt en iemand ook langs die meetlat legt. Wil iemand zelden afspreken maar is regelmatig afspreken met een date iets wat jij belangrijk vindt? Dan voldoet diegene dus niet aan jouw standaarden voor daten of relaties en moet je dat duidelijk maken. Als je dat doet zal die persoon 1) of vaker willen afspreken 2) of aangeven dat hij/zij het niet ziet zitten. Onzekere mensen zijn bang voor uitkomst twee, vandaar dat ze dat niet doen. Maar dan ga je dus aan jezelf voorbij en accepteer je een situatie die je niet wilt.

Het gaat dus mis als je voor een bepaald persoon uitzonderingen gaat maken op je standaarden. Doe je dit niet en is iemand ook enthousiast over jou, kun je volgens mij zonder problemen zeggen dat je iemand leuk vindt of waardeert, en zal dit alleen maar tot een betere relatie leiden.
Mee eens. Dat is wel wat ik heb geleerd van mijn eerdere relaties. Ik vond ze te leuk, gebaseerd op nergens op slaande dingen zoals dat ik dacht dat ze mijn fantasieliefdes waren, maar het had niks met hen zelf te maken. Daardoor realiseerde ik me achteraf dat ik te gretig tegen ze was geweest terwijl hun gedrag daar geen aanleiding toe gaf. Ik vermoed dat ts ook een soort fantasie of verwachtingspatroon rondom die man had wat niet klopte met de werkelijkheid en ervoor zorgde dat ze haar grenzen verlaagde.
❣ °º¤,¸🖤 ♡º💕♡💚,ø¤°º¤💛♡`°º¤,¸❣
https://bit.ly/2JS9VrY
pi_196016983
quote:
1s.gif Op dinsdag 3 november 2020 10:33 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Mee eens. Dat is wel wat ik heb geleerd van mijn eerdere relaties. Ik vond ze te leuk, gebaseerd op nergens op slaande dingen zoals dat ik dacht dat ze mijn fantasieliefdes waren, maar het had niks met hen zelf te maken. Daardoor realiseerde ik me achteraf dat ik te gretig tegen ze was geweest terwijl hun gedrag daar geen aanleiding toe gaf. Ik vermoed dat ts ook een soort fantasie of verwachtingspatroon rondom die man had wat niet klopte met de werkelijkheid en ervoor zorgde dat ze haar grenzen verlaagde.
Maar komt dat ook niet omdat haar "partner" in het begin wél de tekenen gaf waar ze nu naar hunkert? Als hij van het begin af aan zo was zoals nu en zij daar een fantasie omheen creëerde is het een ander verhaal, ik snap haar moeite met de situatie wel.
pi_196017816
quote:
0s.gif Op dinsdag 3 november 2020 10:37 schreef Grayfoxhound het volgende:
Maar komt dat ook niet omdat haar "partner" in het begin wél de tekenen gaf waar ze nu naar hunkert? Als hij van het begin af aan zo was zoals nu en zij daar een fantasie omheen creëerde is het een ander verhaal, ik snap haar moeite met de situatie wel.
Dat heb ik dus ook gehad, al mijn exen gedroegen zich in het begin ook daadwerkelijk zoals mijn fantasiegeliefden, anders was ik nooit verliefd op ze geworden. Met de nadruk op gedroegen. Want als je ineens als een blad aan een boom verandert klopt er iets niet. Dan heb je een ander voorgelogen. Ze zeiden eerst ook dingen die ze later weer terugnamen. Mensen kunnen zich soms heel anders voordoen dan ze normaal gesproken zijn, ze kunnen ver gaan om iets gedaan te krijgen bijvoorbeeld helemaal inspelen op wat de ander wil horen (daarom moet je het ook niet te snel vertrouwen als je daar open over bent geweest en iemand is zo, ze hebben dan een rol/script die ze kunnen spelen) en als de nieuwigheid er weer af is en ze toch niet verliefd zijn ofzo dan worden ze weer hun echte zelf.
❣ °º¤,¸🖤 ♡º💕♡💚,ø¤°º¤💛♡`°º¤,¸❣
https://bit.ly/2JS9VrY
pi_196018859
quote:
0s.gif Op dinsdag 3 november 2020 10:37 schreef Grayfoxhound het volgende:

[..]

Maar komt dat ook niet omdat haar "partner" in het begin wél de tekenen gaf waar ze nu naar hunkert? Als hij van het begin af aan zo was zoals nu en zij daar een fantasie omheen creëerde is het een ander verhaal, ik snap haar moeite met de situatie wel.
Dat kan wel zo zijn, maar mensen veranderen. Het gaat erom hoe iemand op dat moment is, niet hoe iemand in het verleden was. Op dit moment voldoet diegene dan in feite niet aan jouw wensen.

Het geeft wel aanleiding om eens door te vragen en open het gesprek aan te gaan. Waarom diegene veranderd is bijvoorbeeld. Maar zoals ik al zei, onzekere mensen durven die confrontatie niet zo goed aan te gaan. Er bestaat dan namelijk een kans dat de ander zegt dat ie het toch niet helemaal ziet zitten, en dat ze afgewezen worden. Ze kiezen dan toch maar voor de (op het oog) veilige weg van accepteren, maar daarmee bereik je op de lange termijn niks.
pi_196021628
Ik lees steeds reacties in de trant van dat ik mijn grenzen verlaagde en dingen van hem accepteerde. Uiteindelijk dus niet. Door mij is het contact uiteindelijk 'verbroken'. Want als het aan hem lag, gingen we op dezelfde voet verder. Toen hij duidelijk afstand nam, heb ik hem twee keer gevraagd wat er is en hem de ruimte gegeven om uitleg aan mij te geven. Toen daar niks uit kwam, behalve 'ik ben druk', heb ik zélf gezegd dat het voor mij niet werkt op deze manier. Daarna heeft hij pas gezegd dat hij geen gevoelens heeft. Dat heb ik dus praktisch uit hem moeten trekken. Het is dus niet zo dat ik alles geaccepteerd heb. Maar in het begin was het ook niet nodig, want toen ging het goed. Hij toonde toen nog veel interesse. De omslag kwam later, en dat heb ik uiteindelijk dus niet geaccepteerd. En misschien ben ik daar te laat mee geweest en had ik dat eerder al moeten doen. Maar het is ook een stukje hoop dat je denkt: het kan toch niet zo zijn dat alles voor niks was, heb ik het mij dan de hele tijd ingebeeld dat hij mij ook leuk vond, misschien verandert ie wel van gedachten als hij mij straks mist etc.
pi_196021666
quote:
0s.gif Op maandag 2 november 2020 18:18 schreef ex het volgende:
Ik zou dit boek is lezen: A Guide to the Good Life: The Ancient Art of Stoic Joy en kijken of je er wat aan hebt.
Klinkt als een goed boek. Heb het even opgezocht. Er is zeker geen Nederlandse vertaling van hè? Is het een beetje in toegankelijk Engels geschreven?
pi_196024715
quote:
0s.gif Op dinsdag 3 november 2020 14:33 schreef Keukenmachine het volgende:
Ik lees steeds reacties in de trant van dat ik mijn grenzen verlaagde en dingen van hem accepteerde. Uiteindelijk dus niet. Door mij is het contact uiteindelijk 'verbroken'. Want als het aan hem lag, gingen we op dezelfde voet verder. Toen hij duidelijk afstand nam, heb ik hem twee keer gevraagd wat er is en hem de ruimte gegeven om uitleg aan mij te geven. Toen daar niks uit kwam, behalve 'ik ben druk', heb ik zélf gezegd dat het voor mij niet werkt op deze manier. Daarna heeft hij pas gezegd dat hij geen gevoelens heeft. Dat heb ik dus praktisch uit hem moeten trekken. Het is dus niet zo dat ik alles geaccepteerd heb. Maar in het begin was het ook niet nodig, want toen ging het goed. Hij toonde toen nog veel interesse. De omslag kwam later, en dat heb ik uiteindelijk dus niet geaccepteerd. En misschien ben ik daar te laat mee geweest en had ik dat eerder al moeten doen. Maar het is ook een stukje hoop dat je denkt: het kan toch niet zo zijn dat alles voor niks was, heb ik het mij dan de hele tijd ingebeeld dat hij mij ook leuk vond, misschien verandert ie wel van gedachten als hij mij straks mist etc.
Lijkt me op zich prima.

Maar je geeft aan dat dit elke keer gebeurt. Hoe denk je dat dat komt?
  dinsdag 3 november 2020 @ 17:07:17 #47
189961 ex
aperture science
pi_196024842
quote:
0s.gif Op dinsdag 3 november 2020 14:35 schreef Keukenmachine het volgende:

[..]

Klinkt als een goed boek. Heb het even opgezocht. Er is zeker geen Nederlandse vertaling van hè? Is het een beetje in toegankelijk Engels geschreven?
Zover ik weet helaas niet, ik vond het wel toegankelijk hoor. Je bent er zo door heen en er staan echt goede levenslessen in als je er voor open staat.
The cake is a lie!
  dinsdag 3 november 2020 @ 17:07:53 #48
189961 ex
aperture science
pi_196024862
quote:
0s.gif Op dinsdag 3 november 2020 09:53 schreef Grayfoxhound het volgende:
Dit was waarschijnlijk niet voor mij bedoeld maar ik heb wat reviews gelezen hiervan en inhoudelijk gekeken, dit spreekt mij toch ook zeker wel aan! Deze heb ik dus besteld.
Voor iedereen die het helpt :) als het onderwerp je verder interesseert kan ik deze site ook aanraden: https://dailystoic.com
The cake is a lie!
pi_196027075
quote:
0s.gif Op maandag 2 november 2020 00:06 schreef Naardegallemiezen het volgende:

[..]

Ja, dat is allemaal leuk en aardig, maar dan ga je alsnog niet op het punt in wat ik maak: als iemand die klik voelt (of niet voelt, ook best) waarom zou diegene je dan alsnog door zoveel BS laten gaan om achteraf te zeggen: ja, maar je was te gemakkelijk en je accepteerde alle onzin waar ik maar mee kwam. Dan zegt dat op zijn minst ook iets over de persoon die met die BS aan kwam zetten, en niet alleen over de persoon die de BS accepteerde.

En dan ben je dus zo iemand die jou eerst door al die bullshit heen laat gaan maar beter kwijt dan rijk.
Omdat die ander niet voor jou kan beslissen wat jij wel of niet de moeite waard vindt en waarom. En dat is ook waar zowel ts als jij de regie terug kunnen en ook moeten pakken. Niet dat het niks zegt over die ander, maar you do you.

Jullie vonden het kennelijk wel de moeite waard om zo ver te gaan. Waarom? Wat veranderde er (niet), waardoor het niet meer de loonde om door te gaan? Naar die motivatie moet je nog eens goed gaan kijken en dat beter toe leren passen in het hier en nu.

quote:
0s.gif Op dinsdag 3 november 2020 14:33 schreef Keukenmachine het volgende:
Ik lees steeds reacties in de trant van dat ik mijn grenzen verlaagde en dingen van hem accepteerde. Uiteindelijk dus niet. Door mij is het contact uiteindelijk 'verbroken'. Want als het aan hem lag, gingen we op dezelfde voet verder. Toen hij duidelijk afstand nam, heb ik hem twee keer gevraagd wat er is en hem de ruimte gegeven om uitleg aan mij te geven. Toen daar niks uit kwam, behalve 'ik ben druk', heb ik zélf gezegd dat het voor mij niet werkt op deze manier. Daarna heeft hij pas gezegd dat hij geen gevoelens heeft. Dat heb ik dus praktisch uit hem moeten trekken. Het is dus niet zo dat ik alles geaccepteerd heb. Maar in het begin was het ook niet nodig, want toen ging het goed. Hij toonde toen nog veel interesse. De omslag kwam later, en dat heb ik uiteindelijk dus niet geaccepteerd. En misschien ben ik daar te laat mee geweest en had ik dat eerder al moeten doen. Maar het is ook een stukje hoop dat je denkt: het kan toch niet zo zijn dat alles voor niks was, heb ik het mij dan de hele tijd ingebeeld dat hij mij ook leuk vond, misschien verandert ie wel van gedachten als hij mij straks mist etc.
Denk dat het 'm niet zozeer in de tijdslijn zit, maar meer in hoe je het nu ervaart en verwoordt.
Kennelijk vind je de hoop op meer toch minder waardevol dan de daadwerkelijke bevestiging van dat iemand bij je blijft als je stelt dat het allemaal voor niks is geweest nu. Jammer wel, want nu devalueer je de leuke tijd die er wel was.

Kiezen voor die hoop en het nog geen afscheid nemen zouden ook prima een keuze en investering voor jezelf kunnen zijn. Echter ervaar je dat anders en dan lijkt het me raadzaam om nog eens goed te kijken naar je normen en waarden. En die dan goed bij jezelf te definiëren, dus geen by proxy als ik voel mij goed genoeg als ik een partner heb die bij me blijft. Hou het bij jezelf en definieer het onafhankelijk van wat hij wel of niet doet en zijn potentiële motivaties. Want zolang die motivaties je toch niet de gewenste bevestiging opleveren, is het kennelijk toch bijzaak voor je gevoel. Why bother? Ook goed bedoelende mensen kunnen je kwetsen of simpelweg niet nu of misschien wel nooit bij je passen. Je kan niet in hun hoofd kijken en niet voor ze bepalen wat zij voor waarde hechten, dus beter steek je die energie in hetgeen waar je wel invloed op hebt en wat je wel echt kan weten.

De vijf liefdestalen van Chapman kan misschien leuk leesmateriaal zijn.
pi_196031337
quote:
0s.gif Op dinsdag 3 november 2020 18:44 schreef Scary_Mary het volgende:

[..]

Denk dat het 'm niet zozeer in de tijdslijn zit, maar meer in hoe je het nu ervaart en verwoordt.
Kennelijk vind je de hoop op meer toch minder waardevol dan de daadwerkelijke bevestiging van dat iemand bij je blijft als je stelt dat het allemaal voor niks is geweest nu. Jammer wel, want nu devalueer je de leuke tijd die er wel was.

Kiezen voor die hoop en het nog geen afscheid nemen zouden ook prima een keuze en investering voor jezelf kunnen zijn. Echter ervaar je dat anders en dan lijkt het me raadzaam om nog eens goed te kijken naar je normen en waarden. En die dan goed bij jezelf te definiëren, dus geen by proxy als ik voel mij goed genoeg als ik een partner heb die bij me blijft. Hou het bij jezelf en definieer het onafhankelijk van wat hij wel of niet doet en zijn potentiële motivaties. Want zolang die motivaties je toch niet de gewenste bevestiging opleveren, is het kennelijk toch bijzaak voor je gevoel. Why bother? Ook goed bedoelende mensen kunnen je kwetsen of simpelweg niet nu of misschien wel nooit bij je passen. Je kan niet in hun hoofd kijken en niet voor ze bepalen wat zij voor waarde hechten, dus beter steek je die energie in hetgeen waar je wel invloed op hebt en wat je wel echt kan weten.

De vijf liefdestalen van Chapman kan misschien leuk leesmateriaal zijn.
Wat bedoel je precies? Ik snap je reactie niet helemaal. Vind je dat ik het contact niet had moeten verbreken, terwijl hij duidelijk minder interesse toonde en uiteindelijk aangaf geen gevoelens te hebben? En je zegt daarna: steek de energie in waar jij wel invloed op hebt en echt kan weten. Zoals?
abonnement iBood bol.com Vodafone Ziggo Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')