FOK!forum / Filosofie & Levensbeschouwing / Alone
Hamzoefzondag 28 juni 2020 @ 21:45

Puur per toeval kwam ik dit tegen, en klikte ik er op. Ik werd er enorm door geraakt.
Ik hang deze stroming niet aan, ben er eigenlijk helemaal niet bekend mee. Weet ook niet zo goed wat ik meer mee moet, maar die tekst heeft echt wat met me gedaan.

Wat vinden de mensen hier, die in god geloven, van deze tekst?
Boca_Ratonzondag 28 juni 2020 @ 21:53
Mooi, al begreep ik de tekst niet altijd. Maar zeker bijzonder.
Oscar123zondag 28 juni 2020 @ 22:00
Een mooie omschrijving voor het ego van een mens in alles wat het ego wil ervaren.
Hamzoefzondag 28 juni 2020 @ 22:25
@EttovanBelgie wat vind jij hier van?
EttovanBelgiezondag 28 juni 2020 @ 22:45
Kan ik me wel in vinden, zeer universalistisch en holistisch.
Jappiezondag 28 juni 2020 @ 22:50
Het maakt van God een triest eenzaam figuur, het bewustzijn dat het zijn gelijke nooit zal kunnen ervaren. Dat stemt droevig maar anders dan dat is het wel een zeer bewuste tekst.
bedachtzaammaandag 29 juni 2020 @ 18:09
De muziek deed me denken aan dead can dance.
Over de clip, mensen zijn met de wereld bezig..... geen tijd.
Albert1Steenmaandag 29 juni 2020 @ 18:16
quote:
0s.gif Op zondag 28 juni 2020 22:50 schreef Jappie het volgende:
Het maakt van God een triest eenzaam figuur, het bewustzijn dat het zijn gelijke nooit zal kunnen ervaren. Dat stemt droevig maar anders dan dat is het wel een zeer bewuste tekst.
Topic-titel: Alone --> AlOne, Al 1.
Jappiemaandag 29 juni 2020 @ 19:24
quote:
0s.gif Op maandag 29 juni 2020 18:16 schreef Albert1Steen het volgende:

[..]

Topic-titel: Alone --> AlOne, Al 1.
Wat is precies hetgeen je me wil verduidelijken of aanreiken ?

De vraag van de topicstarter was wat mensen die in een of andere godsvorm geloven hier van vinden.

Ik vind de teksten welliswaar getuigen van diepere inzichten maar de vorm waarin het gegoten is te veel een projectie van een menselijke staat van zijn te weten die van intellectuele eenzaamheid Van iemand die zwelgt in zelfmedelijden door de eenzaamheid van zijn bestaan. Daar bovenop verlangt deze God ook nog emotioneel dwingend naar de devote aandacht van haar schepselen; wederom een projectie van menselijke gevoelens.

Nu kunnen droefheid en gelukzaligheid prima hand in hand, zelfs indien uitvergroot tot goddelijke dimensies maar het is mij persoonlijk te egocentrisch zelf bevestigend wat juist daardoor niet het hogere bewustzijn kan zijn. Hoger in die zin als zijnde zuiverder..meer puur en dus juist niet een uitvergroting van het menselijk bewustzijn.
Maharskidinsdag 14 juli 2020 @ 00:03
Ja, mooi.
Komt bij mij ook binnen dit.

Doet me erg denken aan de Bhagavad Gita, maar daar komt het volgens mij niet uit. Toch vind je daar ongeveer wel een soortgelijke, prachtige mystieke leer in. Moest er meteen aan denken.

Mocht je dus zoiets moois willen lezen, kan ik die zeer zeker aanraden.
phoenyxwoensdag 15 juli 2020 @ 20:12
Je mag niet aangeven wat je ervan vindt als je niet in God gelooft?
phoenyxwoensdag 15 juli 2020 @ 20:18
Nou ja ik ga het sowieso doen want ik heb die 6 minuten geluisterd dus ja.

De teksten doen me denken aan wat mensen die de leider zijn van cults hun volgelingen willen laten geloven. Aannames, marketing, narcistisch.

Beetje trashtalken over de rest die van je houdt kan ook geen kwaad
quote:
others love you for their own sakes
Beetje verhevenheid erbij van jezelf want wie in je omgeving gaat je geven wat ik doe (ook al geeft hij niks aan behalve vaag gepraat)
quote:
who among creatures would treath you as I do
Denk je alleen al eens in dat een persoon dit op deze manier inspreekt. Het is niet God ofzo die dit zegt of dat clipje heeft gemaakt. Gewoon iemand. En het zet jullie aan het 'nadenken' ook al komt er niks concreets uit.

quote:
let us enter the presence of truth
Behalve natuurlijk dat als je hem volgt, ongeacht wat hij zegt, dat er geen bewijs is, het gewoon marketing is etc, je de waarheid wel gaat achterhalen.

Het is gewoon weer iets waarvan spirituele mensen helemaal ondersteboven kunnen zijn dat geloof ik best, dat ook wel van dichtbij gezien jammer genoeg.
DecoAorestewoensdag 15 juli 2020 @ 22:11
quote:
0s.gif Op zondag 28 juni 2020 21:45 schreef Hamzoef het volgende:
Wat vinden de mensen hier, die in god geloven, van deze tekst?
Buitengewoon interessant, al bekijk ik het met een zekere voorzichtigheid.

Het interessante zit hem er voor mij in dat in grote lijnen het karakter van de God wordt beschreven die ik vanuit het christelijk geloof ook ken. Het 'Be mine, be for me, as you are in me' rond 4:40 in het filmpje komt op mij duidelijk over als een echo uit de Bijbel, van de woorden van Jezus zelf - Remain in me, as I also remain in you (Johannes 15:4). Ook de mystiek van de alomtegenwoordigheid van God wordt erg mooi weergegeven zo rond de 1:50 in het filmpje, als de verschillende zintuigen worden beschreven. Inderdaad kan ik me inleven in God, dat Hij op zo'n manier kijkt naar de mens - op alle mogelijke manieren probeert Hij zich kenbaar te maken, met alle zintuigen, maar mensen luisteren niet naar Hem en snappen Hem niet.

Wat ik tot slot nog héél erg interessant vind is het stukje 'Let us go hand in hand; Let us enter the presence of Truth.' Op bijna onislamitische wijze wordt hier erkend dat het mogelijk is dat de spreker, die zich presenteert als God, samen met degene tot wie gesproken wordt binnengaat in de aanwezigheid van God. Ik heb altijd de indruk dat dergelijke filosofische zienswijzen erg conflicteren met het islamitische concept 'tawhid', de ondeelbaarheid van God. Binnen een christelijke context zou zo'n zienswijze al veel logischer zijn; Jezus de Zoon die je naar God de Vader leidt. Toch is de auteur, Ibn Arabi, ontegenzeggelijk een moslim. Dat vind ik fascinerend.

Het voorzichtige zit hem in een aantal factoren. Ik ben natuurlijk geen groot fan van de islamitische godsdienst als geheel, daar ben ik eerlijk in en heb ik ook wel een aantal keren vrij stevige discussies over gehad op dit forum. Maar de wijze waarop gesproken wordt over God in dit gedicht doet zeker niet uitgesproken islamitisch aan, zoals gezegd (als je had gezegd dat het door een bahá'í was geschreven had ik het ook geloofd). Ibn Arabi was natuurlijk ook een soefist, een spirituele moslim die veel meer bezig was met de 'inner jihad' dan de 'outer jihad'. (In dit kader wel interessant: soefisme is niet zozeer een stroming, maar is aanwezig binnen alle denominaties binnen de islam.) Ik kan me voorstellen dat voor iemand die meer met geloofsbeleving dan met dogma bezig is de verschillen tussen de godsdiensten een stuk minder worden of zelfs voor een groot deel wegvallen.

Het doet denken aan die aloude en gecompliceerde vraag, 'aanbidt een moslim dezelfde God als een christen'? De meeste diepgelovige christenen zullen die vraag met 'nee' beantwoorden, en inderdaad zitten er tussen de dogma's van beide geloofssystemen onoverbrugbare verschillen. Toch is bij een moslim, zeker een spirituele moslim, wel vaak een zeer sterk godsbesef aanwezig, en dat is ook logisch. In dat godsbesef kunnen we elkaar vinden en elkaar respecteren. Niet voor niets worden moslims ook bij naam genoemd in de katholieke catechismus, en wordt benadrukt dat Gods heilplan ook bedoeld is voor hen, en dat ze aan het geloof van Abraham vasthouden.

Maar als ik de boodschap die in de tekst wordt geuit los beschouw van de islamitische godsdienst zitten er wel een paar dingen in die ik gek vind. Wat me bijvoorbeeld de wenkbrauwen doet fronsen zijn frasen als 'I am the parts and the whole'. Theologisch gezien neigt dit naar pantheďsme en ik proef tussen de regels door hier en daar wat 'new age' gedachtengoed. Een abrahamitische monotheďst, of deze nu christen, moslim, jood of bahá'í is, beschouwt de creatie en de schepper als twee duidelijk verschillende dingen. Het vereenzelvigen van de creatie met de schepper is een vorm van afgoderij - of, om met een islamitisch woord te spreken, shirk. Natuurlijk kan het zijn dat het niet zo was bedoeld, maar ook de zin Though you are not even aware of it vind ik gek. Hoe kun je je niet bewust zijn van je eenheid met God, als die er is? Misschien is God dichtbij je en heb je daar geen besef van, maar dan is er geen eenheid. Ook dit komt wat pantheďstisch over.

Verder vind ik de keuze voor de beelden op de achtergrond heel vreemd. Het is veelal nogal psychedelisch, waar niet per se iets mis mee is, maar er wordt ook een boeddha en een yin-yangsymbool getoond. Ik weet niet hoe Ibn Arabi tegenover de oosterse godsdiensten stond, maar als zijn houding vergelijkbaar is met die van christelijke heiligen, dan draait hij zich nu om in zijn graf.

Toch vind ik het al met al geen vervelend gedicht. Het boeit me, het raakt me ook wel, en het heeft ervoor gezorgd dat ik net een Bijbel, een catechismus, een vijftal Wikipedia-artikelen en nog een aantal andere bronnen heb opengeslagen om een uur lang een analyse erover te typen. Dat kan sowieso geen kwaad. :P