abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_189972356
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
17s.gif Op zaterdag 16 november 2019 17:07 schreef fyah het volgende:

[..]

Facts! Je grootste blokkade is niet je autisme, maar je laserfocus op normale en onwennige vrouwen die eigenlijk alleen maar safety en approval willen. Dat is niet jouw winkel vriend.
ergens heb je gelijk. althans ik heb alternatieve vrouwen altijd wel aantrekkelijk gevonden.dus meschien moet ik meer in de anders denkende categorie gaan zoeken waar ik meschien ook meer raakvlakken vind.
pi_189972421
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 november 2019 16:56 schreef fyah het volgende:
Maar het gros van de problemen uit je autisme die je hier omschrijft hebben praktisch alleen te maken met het "get to know you" stukje. Als je daar eenmaal doorheen bent en je kent elkaar wat beter, dan is dat helemaal niet meer zo'n actief ding.

Mijn punt is; je ziet dat autisme nu als een constante stoorzender, terwijl het veel meer te maken heeft met het ontmoetingsaspect van seks en relaties.
als ik inderdaad het idee heb dat ik haar goed ken en zij mij dan kan ik er vrede in hebben dat het een goede relatie gaat worden ja. het get to know you part is voor mij het riskanst. zeker omdat ik dan een soort van het Autisme moet camoufleren legt dit veel druk op me. maar dit hangt ook van de setting af. in de bibiliotheek bijvoorbeeld waar niet al te veel prikkels zijn kan ik veel beter me mannetje staan op sociaal vlak dan bijvoorbeeld in de club. alhoewel ik uitgaan ook chill vind en zeker alchohol helpt met het dempen van de prikkels. het beste zou nog steeds zijn een rustige locatie waar ik me goed kan focussen.
  zaterdag 16 november 2019 @ 18:35:23 #78
217437 Rebubbled
Suck it bitch.
pi_189973260
Ik zou in elk geval stoppen met misschien als meschien schrijven. Daar worden de poesjes op Tinder niet wild van.
Worse than the total agony of being in love?
pi_189974764
registreer om deze reclame te verbergen
Ik ben getrouwd met een man met Asperger. Dus het kan, een relatie met autisme.

De vraag is wel: hoe goed kun jij compenseren? En: in hoeverre ben je bereid om dingen te veranderen/aan te leren?

Als ik eea zo lees, is die bereidheid op dit moment (nog) beperkt.

Het punt is: tot relatie komen is 1 ding, de relatie volhouden iets geheel anders.

Leven met iemand anders vergt altijd aanpassing, helemaal bij en met iemand met autisme.

De meeste mensen met autisme die ik ken, zijn erg ik-gericht en hebben vooral zoiets van "ik heb autisme, kan ik niets aan doen, dus jij moet je aanpassen". Zo werkt dat dus niet. Al die mensen met autisme die ik ken en die zich zo gedragen zijn zonder uitzondering uit elkaar of gescheiden.

Je moet je open willen stellen. En ja, dat kan betekenen dat je teleurgesteld wordt. Dat geldt voor iedereen, met of zonder autisme. Het risico dat iemand niet voor jou voelt wat jij voor hem of haar voelt is er altijd. Als je dat risico niet aan wilt gaan is er maar 1 oplossing: alleen blijven.

Moraal van het verhaal: autisme is een verklaring, geen excuus. Hou daarbij rekening dat omgaan met autisme erg veel van een partner vergt
pi_189975716
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 november 2019 20:09 schreef totebel het volgende:
Ik ben getrouwd met een man met Asperger. Dus het kan, een relatie met autisme.

De vraag is wel: hoe goed kun jij compenseren? En: in hoeverre ben je bereid om dingen te veranderen/aan te leren?

Als ik eea zo lees, is die bereidheid op dit moment (nog) beperkt.

Het punt is: tot relatie komen is 1 ding, de relatie volhouden iets geheel anders.

Leven met iemand anders vergt altijd aanpassing, helemaal bij en met iemand met autisme.

De meeste mensen met autisme die ik ken, zijn erg ik-gericht en hebben vooral zoiets van "ik heb autisme, kan ik niets aan doen, dus jij moet je aanpassen". Zo werkt dat dus niet. Al die mensen met autisme die ik ken en die zich zo gedragen zijn zonder uitzondering uit elkaar of gescheiden.

Je moet je open willen stellen. En ja, dat kan betekenen dat je teleurgesteld wordt. Dat geldt voor iedereen, met of zonder autisme. Het risico dat iemand niet voor jou voelt wat jij voor hem of haar voelt is er altijd. Als je dat risico niet aan wilt gaan is er maar 1 oplossing: alleen blijven.

Moraal van het verhaal: autisme is een verklaring, geen excuus. Hou daarbij rekening dat omgaan met autisme erg veel van een partner vergt
Hoe goed kan ik compenseren? zolang ik mijn identiteit niet hoef op te offeren voor een relatie best wel veel. maar ik zou eerder Aanpassen dan compenseren gebruiken als woord. Autisme heeft zeker zijn voordelen in een relatie volgens anderen en met compenseren lijkt het net alsof ik iets te kort kom. wat heel subjectief is als je kijkt dat de ene vrouw wel aspecten van het Autisme kan waarderen en de andere Niet.

je schetst Autisme nou wel heel nauw over 1 kam. dat jij in je kenniskring mensen kent met Autisme die zo zijn betekent echter niet dat dat geldt voor de hele groep die onder ASS vallen. en aangezien ASS een breed spectrum is met verschillende symptonen van heel licht tot ernstig is dit wel heel kortzichtig. er zijn Autisten met een IK-Gerichtheid instelling maar er zijn er ook genoeg die dat totaal niet zijn.

Ik-Gerichtheid zie ik ook niet terug van mijn eigen comments aangezien ik altijd goed heb aangegeven dat zowel het van mij kant heel veel water bij de Wijn vereist als dat van de partner.en ik dus niet weet of het van mij kant de moeite waard is en ook niet of ik de Moeite waard ben voor mijn partner als het gaat om investeren in relatie,s.

Open stellen is voor mij moeilijk maar dit heeft meer met dat mijn vertrouwen al Vaak genoeg geschaad is in het verleden. is geen excuus maar een verklaring en het feit dat ik de prikkels die ik opvang nooit honderd procent kan vertrouwen. maar jij weet niet hoe dit voelt dus empathie van je vragen op dit stuk is daarom ook onmogelijk en dat begrijp ik..

Wat ik wel weet is dat jij ondanks met een partner Getrouwd te zijn met Autisme het lijkt alsof je geen positief word kwijt kan over autisme. waarom is dit als ik vragen mag? dat Autistische mannen bijvoorbeeld loyaler en Eerlijk zijn word door wat vrouwen als een voordeel gezien. en het lijkt mij dat er iets aantrekkelijks moet zijn aan Autisme zelf als je een relatie aangaat met zo,n partner. .
pi_189975881
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 november 2019 18:35 schreef Rebubbled het volgende:
Ik zou in elk geval stoppen met misschien als meschien schrijven. Daar worden de poesjes op Tinder niet wild van.
ach gut. dacht echt dat ik het magische woord had gevonden. wat jammer nou :)
pi_189976548
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 november 2019 21:03 schreef GrapeRape het volgende:

[..]

Hoe goed kan ik compenseren? zolang ik mijn identiteit niet hoef op te offeren voor een relatie best wel veel. maar ik zou eerder Aanpassen dan compenseren gebruiken als woord. Autisme heeft zeker zijn voordelen in een relatie volgens anderen en met compenseren lijkt het net alsof ik iets te kort kom. wat heel subjectief is als je kijkt dat de ene vrouw wel aspecten van het Autisme kan waarderen en de andere Niet.

je schetst Autisme nou wel heel nauw over 1 kam. dat jij in je kenniskring mensen kent met Autisme die zo zijn betekent echter niet dat dat geldt voor de hele groep die onder ASS vallen. en aangezien ASS een breed spectrum is met verschillende symptonen van heel licht tot ernstig is dit wel heel kortzichtig. er zijn Autisten met een IK-Gerichtheid instelling maar er zijn er ook genoeg die dat totaal niet zijn.

Ik-Gerichtheid zie ik ook niet terug van mijn eigen comments aangezien ik altijd goed heb aangegeven dat zowel het van mij kant heel veel water bij de Wijn vereist als dat van de partner.en ik dus niet weet of het van mij kant de moeite waard is en ook niet of ik de Moeite waard ben voor mijn partner als het gaat om investeren in relatie,s.

Open stellen is voor mij moeilijk maar dit heeft meer met dat mijn vertrouwen al Vaak genoeg geschaad is in het verleden. is geen excuus maar een verklaring en het feit dat ik de prikkels die ik opvang nooit honderd procent kan vertrouwen. maar jij weet niet hoe dit voelt dus empathie van je vragen op dit stuk is daarom ook onmogelijk en dat begrijp ik..

Wat ik wel weet is dat jij ondanks met een partner Getrouwd te zijn met Autisme het lijkt alsof je geen positief word kwijt kan over autisme. waarom is dit als ik vragen mag? dat Autistische mannen bijvoorbeeld loyaler en Eerlijk zijn word door wat vrouwen als een voordeel gezien. en het lijkt mij dat er iets aantrekkelijks moet zijn aan Autisme zelf als je een relatie aangaat met zo,n partner. .
Ik denk dat deze post het wel heel duidelijk maakt waarom het niet echt lekker wil lukken met relaties. Ben je altijd zo defensief?
pi_189984875
Maar op wat voor manieren moest je steeds water bij de wijn doen dan? Wat vind je dat de ander per sé absoluut van jou moet accepteren?
pi_190003659
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 november 2019 21:03 schreef GrapeRape het volgende:

[..]

Hoe goed kan ik compenseren? zolang ik mijn identiteit niet hoef op te offeren voor een relatie best wel veel. maar ik zou eerder Aanpassen dan compenseren gebruiken als woord. Autisme heeft zeker zijn voordelen in een relatie volgens anderen en met compenseren lijkt het net alsof ik iets te kort kom. wat heel subjectief is als je kijkt dat de ene vrouw wel aspecten van het Autisme kan waarderen en de andere Niet.

je schetst Autisme nou wel heel nauw over 1 kam. dat jij in je kenniskring mensen kent met Autisme die zo zijn betekent echter niet dat dat geldt voor de hele groep die onder ASS vallen. en aangezien ASS een breed spectrum is met verschillende symptonen van heel licht tot ernstig is dit wel heel kortzichtig. er zijn Autisten met een IK-Gerichtheid instelling maar er zijn er ook genoeg die dat totaal niet zijn.

Ik-Gerichtheid zie ik ook niet terug van mijn eigen comments aangezien ik altijd goed heb aangegeven dat zowel het van mij kant heel veel water bij de Wijn vereist als dat van de partner.en ik dus niet weet of het van mij kant de moeite waard is en ook niet of ik de Moeite waard ben voor mijn partner als het gaat om investeren in relatie,s.

Open stellen is voor mij moeilijk maar dit heeft meer met dat mijn vertrouwen al Vaak genoeg geschaad is in het verleden. is geen excuus maar een verklaring en het feit dat ik de prikkels die ik opvang nooit honderd procent kan vertrouwen. maar jij weet niet hoe dit voelt dus empathie van je vragen op dit stuk is daarom ook onmogelijk en dat begrijp ik..

Wat ik wel weet is dat jij ondanks met een partner Getrouwd te zijn met Autisme het lijkt alsof je geen positief word kwijt kan over autisme. waarom is dit als ik vragen mag? dat Autistische mannen bijvoorbeeld loyaler en Eerlijk zijn word door wat vrouwen als een voordeel gezien. en het lijkt mij dat er iets aantrekkelijks moet zijn aan Autisme zelf als je een relatie aangaat met zo,n partner. .
Dit is geen populaire mening wat ik hier ga verkondigen, maar totebel heeft gelijk. Wat mij opvalt tegenwoordig is dat er een soort activisme in autismehulpverlening/leven met autisme aan het insluipen is wat een sterk effect heeft op de verwachtingen van sommige mensen met autisme richting hun omgeving. In de media wordt gepropageerd dat men uniek is en geaccepteerd moet worden zoals men is. Ik snap dat dit komt omdat mensen met autisme al snel buiten de boot vallen door af en toe onbegrijpelijk gedrag of in de ogen van de omgeving vaak 'asociale' houding. Begrijp me niet verkeerd, iedereen verdient acceptatie, maar acceptatie komt van twee kanten uit en dat wordt onderbelicht als het om leven met autisme gaat. Er zijn activisten bijvoorbeeld die kritiek leveren op het feit dat ouders of therapeuten autistische kinderen blootstellen aan te veel prikkels en zich er maar neer bij moeten leggen dat hun kind dat niet aankan.

Dit verhaal zie je ook terug hoe er richting volwassenen met autisme wordt gecommuniceerd. Levert iets teveel prikkels op, nou dan heeft de omgeving dat maar te accepteren dat je op dat moment geen zin hebt om de buurvrouw te begroeten of zelfs straal negeert. En dit zijn nou juist die kleine dingen die je als hoog-functionerende autist kunt aanleren, waardoor je al sympathieker overkomt in je omgeving. Haast niemand gaat moeilijk doen dat je niet alle non-verbale en verbale signalen meekrijgt als je vertelt dat je autisme hebt, maar mensen hebben wel moeite met iemand die zich niet openstelt voor feedback of geen water bij de wijn wilt doen onder de noemer van, zo ben ik nou eenmaal en daar heb je maar mee te dealen. Ik vind het autismeactivisme van tegenwoordig dan ook wel best een kwalijke kant opgaan, het maakt mensen in mijn ogen juist hulpeloos en daar is zowel de omgeving als de persoon zelf niet bij gebaat.

En voordat je gaat roepen dat deze post komt van iemand die geen autisme heeft dan zit je er gruwelijk naast. Deze autist zit in een relatie en werkt, en als er één ding is waar ik mijn ouders eeuwig dankbaar voor ben dan is het wel dat ze mij aan veel prikkels hebben blootgesteld en altijd hebben behandeld zoals een normaal kind. Daardoor heb ik juist geleerd met de prikkels/sociale situaties om te gaan en dit in een acceptabele manier naar mijn vriend en anderen te communiceren zonder me als een tikkende tijdbom te gedragen.

[ Bericht 0% gewijzigd door 01100101 op 18-11-2019 13:22:05 ]
  maandag 18 november 2019 @ 13:25:33 #85
63594 Lienekien
Sunshower kisses...
pi_190003961
quote:
0s.gif Op maandag 18 november 2019 13:13 schreef 01100101 het volgende:

[..]

Dit is geen populaire mening wat ik hier ga verkondigen, maar totebel heeft gelijk. Wat mij opvalt tegenwoordig is dat er een soort activisme in autismehulpverlening/leven met autisme aan het insluipen is wat een sterk effect heeft op de verwachtingen van sommige mensen met autisme richting hun omgeving. In de media wordt gepropageerd dat men uniek is en geaccepteerd moet worden zoals men is. Ik snap dat dit komt omdat mensen met autisme al snel buiten de boot vallen door af en toe onbegrijpelijk gedrag of in de ogen van de omgeving vaak 'asociale' houding. Begrijp me niet verkeerd, iedereen verdient acceptatie, maar acceptatie komt van twee kanten uit en dat wordt onderbelicht als het om leven met autisme gaat. Er zijn activisten bijvoorbeeld die kritiek leveren op het feit dat ouders of therapeuten autistische kinderen blootstellen aan te veel prikkels en zich er maar neer bij moeten leggen dat hun kind dat niet aankan.

Dit verhaal zie je ook terug hoe er richting volwassenen met autisme wordt gecommuniceerd. Levert iets teveel prikkels op, nou dan heeft de omgeving dat maar te accepteren dat je op dat moment geen zin hebt om de buurvrouw te begroeten of zelfs straal negeert. En dit zijn nou juist die kleine dingen die je als hoog-functionerende autist kunt aanleren, waardoor je al sympathieker overkomt in je omgeving. Haast niemand gaat moeilijk doen dat je niet alle non-verbale en verbale signalen meekrijgt als je vertelt dat je autisme hebt, maar mensen hebben wel moeite met iemand die zich niet openstelt voor feedback of geen water bij de wijn wilt doen onder de noemer van, zo ben ik nou eenmaal en daar heb je maar mee te dealen. Ik vind het autismeactivisme van tegenwoordig dan ook wel best een kwalijke kant opgaan, het maakt mensen in mijn ogen juist hulpeloos en daar is zowel de omgeving als de persoon zelf niet bij gebaat.

En voordat je gaat roepen dat deze post komt van iemand die geen autisme heeft dan zit je er gruwelijk naast. Deze autist zit in een relatie en werkt, en als er één ding is waar ik mijn ouders eeuwig dankbaar voor ben dan is het wel dat ze mij aan veel prikkels hebben blootgesteld en altijd hebben behandeld zoals een normaal kind. Daardoor heb ik juist geleerd met de prikkels/sociale situaties om te gaan en dit in een acceptabele manier naar mijn vriend en anderen te communiceren zonder me als een tikkende tijdbom te gedragen.
Maar niet elke autist is een hoog-functionerende autist. Genoeg autisten (mensen met autisme) die heel wat minder leerbaar zijn en dan hebben die ‘autismeactivisten’ wel een punt.
The love you take is equal to the love you make.
pi_190004653
Zelf ben ik dus ook autist, werken is voor mij geen optie en in een relatie merk ik gewoon echt dat het een kwestie van geven en nemen is. Ik probeer me op bepaalde terreinen aan te passen, zolang ik op andere terreinen maar wat meer ademruimte krijg om weer tot mezelf te komen. Daarbij moeten er soms van beide partijen wel af en toe afgeweken kunnen worden van de aanpassingen / "afspraken" enz.
pi_190005110
Vrouw met autisme hier :W

Relaties, tja.. ik ben er gewoon niet zo goed in en waar ik nog slechter in ben is het vinden van de juiste partner. Ik trek doorgaans mafklappers aan ofzo, vandaar dat ik nu ook alleenstaande ouder ben (nja niet 100%)


Wat ik zelf nooit heb gedaan en wel had moeten doen is het volgende;
1. Uitzoeken wat voor type het best bij mij past qua innerlijk en uiterlijk. Do not settle for less.
2. Is het lust of liefde? Heel vaak was het van mijn kant lust IPV liefde , helaas had ik dat altijd pas te laat door; Dan zat ik al in een relatie.
3. Wat voor beperkingen leveren je autisme op en waar moet je dus extra op letten? Een relatie is immers geven en nemen
pi_190005222
quote:
1s.gif Op maandag 18 november 2019 13:25 schreef Lienekien het volgende:

[..]

Maar niet elke autist is een hoog-functionerende autist. Genoeg autisten (mensen met autisme) die heel wat minder leerbaar zijn en dan hebben die ‘autismeactivisten’ wel een punt.
Dat klopt, maar in het verhaal hier gaat het over iemand met hoog-functionerend autisme en aanpassing tot op zekere hoogte is in die groep is wel mogelijk. Waarom zou je je leven nog gecompliceerder maken door jezelf bij voorbaat at te schrijven en het leven in te richten als iemand met laag-functionerend autisme ? Laten we wel wezen, mensen met zware psychische problemen of ontwikkelingsstoornis worden vaak buitengesloten of kunnen nauwelijks relaties aangaan met mensen zonder die problematiek. Het lijkt me niet fijn om onder die groep te worden geschaard als met enige aanpassingen of hulp men een fijne band kan opbouwen of op zijn minst een goede verstandhouding met mensen die geen autisme hebben. Ik ben niet het type die beweert dat alles maakbaar of oplosbaar is, maar geen mens is er ooit beter van geworden door het meteen op te geven.
  maandag 18 november 2019 @ 14:59:46 #89
63594 Lienekien
Sunshower kisses...
pi_190005610
quote:
0s.gif Op maandag 18 november 2019 14:31 schreef 01100101 het volgende:

[..]

Dat klopt, maar in het verhaal hier gaat het over iemand met hoog-functionerend autisme en aanpassing tot op zekere hoogte is in die groep is wel mogelijk. Waarom zou je je leven nog gecompliceerder maken door jezelf bij voorbaat at te schrijven en het leven in te richten als iemand met laag-functionerend autisme ? Laten we wel wezen, mensen met zware psychische problemen of ontwikkelingsstoornis worden vaak buitengesloten of kunnen nauwelijks relaties aangaan met mensen zonder die problematiek. Het lijkt me niet fijn om onder die groep te worden geschaard als met enige aanpassingen of hulp men een fijne band kan opbouwen of op zijn minst een goede verstandhouding met mensen die geen autisme hebben. Ik ben niet het type die beweert dat alles maakbaar of oplosbaar is, maar geen mens is er ooit beter van geworden door het meteen op te geven.
Ja, verhaal hier vs. verhaal autisme over de volle breedte. Je betoog gaat over de volle breedte en dan raak je direct de nuance kwijt.
The love you take is equal to the love you make.
pi_190022980
quote:
1s.gif Op maandag 18 november 2019 14:59 schreef Lienekien het volgende:

[..]

Ja, verhaal hier vs. verhaal autisme over de volle breedte. Je betoog gaat over de volle breedte en dan raak je direct de nuance kwijt.
Nou dat ligt niet zozeer aan mijn post maar aan het feit dat de hele discussie over leven met autisme enige nuance mist. Juist omdat het jezelf zijn door activisten ten volste over de hele groep wordt getrokken is het moeilijk om het ook over aanpassen naar je omgeving te hebben. En dat is jammer, want enige aanpassing vanuit de kant van de hoog-functionerende autist kan het leven voor deze persoon zoveel aangenamer maken. Ik durf zelfs te stellen dat het aanleren van sociale vaardigheden/zelfredzaamheid bij mensen met laag-functionerend autisme tot op zekere hoogte baat kan hebben.
  dinsdag 19 november 2019 @ 16:57:44 #91
63594 Lienekien
Sunshower kisses...
pi_190023047
quote:
0s.gif Op dinsdag 19 november 2019 16:53 schreef 01100101 het volgende:

[..]

Nou dat ligt niet zozeer aan mijn post maar aan het feit dat de hele discussie over leven met autisme enige nuance mist. Juist omdat het jezelf zijn door activisten ten volste over de hele groep wordt getrokken is het moeilijk om het ook over aanpassen naar je omgeving te hebben. En dat is jammer, want enige aanpassing vanuit de kant van de hoog-functionerende autist kan het leven voor deze persoon zoveel aangenamer maken. Ik durf zelfs te stellen dat het aanleren van sociale vaardigheden/zelfredzaamheid bij mensen met laag-functionerend autisme tot op zekere hoogte baat kan hebben.
Open er een topic over.
The love you take is equal to the love you make.
pi_190028937
quote:
2s.gif Op zaterdag 16 november 2019 21:33 schreef ToT het volgende:

[..]

Ik denk dat deze post het wel heel duidelijk maakt waarom het niet echt lekker wil lukken met relaties. Ben je altijd zo defensief?
Defensief? wat is verkeerd aan mijzelf te verdedigen tegen een ongegronde aanname van een ander? Ik sta hier dan ook niet te praten met een Relatie kandidaat. als ik dat Materiaal tegen kom Pas ik mij daar Natuurlijk ook op aan waardoor ik subtieler in het gesprek sta met diegene.

quote:
2s.gif Op zondag 17 november 2019 13:09 schreef ToT het volgende:
Maar op wat voor manieren moest je steeds water bij de wijn doen dan? Wat vind je dat de ander per sé absoluut van jou moet accepteren?
Bedoel je in mijn vorige relatie,s? waarvan ik er in totaal 1 heb gehad? eigenlijk niks maar mijn laatste relatie was ook meer een relatie die ontstond uit omstandigheden en niet echt een diepere betekenis heeft gehad dan dat. Ik kan mijn Autisme best goed camoufleren en het valt slechts door de mand als mensen mij in langere termijnen zien en spreken. maar zelfs dan trekken de meeste de conclusie dat ik gewoon rustiger ben dan de gemiddelde persoon zonder gelijk met Labels te smijten.

quote:
0s.gif Op maandag 18 november 2019 13:13 schreef 01100101 het volgende:

[..]

Dit is geen populaire mening wat ik hier ga verkondigen, maar totebel heeft gelijk. Wat mij opvalt tegenwoordig is dat er een soort activisme in autismehulpverlening/leven met autisme aan het insluipen is wat een sterk effect heeft op de verwachtingen van sommige mensen met autisme richting hun omgeving. In de media wordt gepropageerd dat men uniek is en geaccepteerd moet worden zoals men is. Ik snap dat dit komt omdat mensen met autisme al snel buiten de boot vallen door af en toe onbegrijpelijk gedrag of in de ogen van de omgeving vaak 'asociale' houding. Begrijp me niet verkeerd, iedereen verdient acceptatie, maar acceptatie komt van twee kanten uit en dat wordt onderbelicht als het om leven met autisme gaat. Er zijn activisten bijvoorbeeld die kritiek leveren op het feit dat ouders of therapeuten autistische kinderen blootstellen aan te veel prikkels en zich er maar neer bij moeten leggen dat hun kind dat niet aankan.

Dit verhaal zie je ook terug hoe er richting volwassenen met autisme wordt gecommuniceerd. Levert iets teveel prikkels op, nou dan heeft de omgeving dat maar te accepteren dat je op dat moment geen zin hebt om de buurvrouw te begroeten of zelfs straal negeert. En dit zijn nou juist die kleine dingen die je als hoog-functionerende autist kunt aanleren, waardoor je al sympathieker overkomt in je omgeving. Haast niemand gaat moeilijk doen dat je niet alle non-verbale en verbale signalen meekrijgt als je vertelt dat je autisme hebt, maar mensen hebben wel moeite met iemand die zich niet openstelt voor feedback of geen water bij de wijn wilt doen onder de noemer van, zo ben ik nou eenmaal en daar heb je maar mee te dealen. Ik vind het autismeactivisme van tegenwoordig dan ook wel best een kwalijke kant opgaan, het maakt mensen in mijn ogen juist hulpeloos en daar is zowel de omgeving als de persoon zelf niet bij gebaat.

En voordat je gaat roepen dat deze post komt van iemand die geen autisme heeft dan zit je er gruwelijk naast. Deze autist zit in een relatie en werkt, en als er één ding is waar ik mijn ouders eeuwig dankbaar voor ben dan is het wel dat ze mij aan veel prikkels hebben blootgesteld en altijd hebben behandeld zoals een normaal kind. Daardoor heb ik juist geleerd met de prikkels/sociale situaties om te gaan en dit in een acceptabele manier naar mijn vriend en anderen te communiceren zonder me als een tikkende tijdbom te gedragen.
ook van het non-politiek correcte zie ik? hou ik ook wel van.

echter zie ik mijzelf niet als de special snowflake maar als een persoon met fouten net zoals ieder ander. en net zoals ieder ander zou ik mijn manier moeten vinden om het beste met die fouten om te gaan. dit geld zowel voor mij als mijn partner in dit scenario. ik vind het daarom altijd wel interessant dat van een Autist extra Inzet word verwacht terwijl in dit plaatje vergeten wordt dat de Autist het ook pittig kan hebben met het gedrag van de gemiddelde Niet Autist die in voor mij doen nou weer raar overkomen of kunnen komen. Beide kanten hebben het zwaar in dit verhaal echter moet van beide kanten inzet getoond worden en niet van de 1 meer dan van de ander omdat dit de dynamiek van de relatie scheeftrekt. tenminste als ik het van een afstand zo bekijk. er mee leren omgaan met de prikels van het autisme klinkt toch echt anders als het decompenseren wat Totebel schreef waarin zij al duidelijk de toon neerzet van het Autisme als slechts iets Negatiefs.

hoe jij het verwoord met je vriend en de benadering van de prikkels daarmee is hoe ik het ook zie. dat is dus gewoon aanpassen

ik werd ook gewoon van jongs af aan blootgesteld aan prikkels, heb net als de meeste 20Km heen en weer gefietst naar school in me tienerjaren, ging ook met het openbaar vervoer, ging en ga nog steeds naar feesten en uit in de stad. van een afstand ga jij geen verschil zien tussen hoe ik leef en de gemiddelde persoon.

echter heb ik mijzelf expres blootgesteld aan al deze prikkels omdat ik jaren lang het Autisme heb ontkent en daardoor mezelf de prikkels forceerde om te bewijzen dat ik het niet was. hoe stom dit achteraf ook klinkt het was mijn manier van coping. maar ondanks dat het dom was om er zo mee om te gaan heb ik me op wat miscommunicatie,s hier en daar na gewoon Normaal kunnen voelen in me jeugd op de meeste vlakken. liefdes relatie,s daar gelaten dan. Werken is iets wat altijd moeilijker gaat maar desondanks dat heb ik een Part time baan die ik daarnaast weer aanvul met vrijwilligerswerk.

voor de omgeving kan het inderdaad zwaar zijn(hangt van de vorm van Autisme af) en ik heb zeker het effect van mijn autisme gezien op de omgeving. Nauw contact met de buren had ik nooit. en doordat ik in een stad leef is iedereen wat meer op zichzelf gefocust en kan er bij de meeste geen hallo vanaf. waar ik het meest tegen aanliep zelf persoonlijk was dat mijn stilte in een groep mensen gezien kon worden gezien als dat ik het niet gezellig vond en ik daarmee soms tegen zeere schenen schopten. maar dan was het gewoon heel simpel"ik ben gewoon een rustige Jongen" zeggen om de situatie te ontladen

geen water bij de wijn doen? . wat ik nu al meerdere keren heb gezegd wel te willen doen en ook heb onderbouwd in een van de laatste paar posts hierboven ? lees mijn post de volgende keer wat beter voordat je met beschuldigingen komt die op niks gebaseerd zijn

Heel mooi van je dat jij het wel geleerd hebt, op jouw manier. dan ga ik ondertussen bezig met het op mij manier aanpakken van mijn prikkels en hoe ik ze verwerk ;) Ik heb dit Topic ook geopend voor suggesties wat een Jongen in mijn situatie kan doen maar uiteindelijk blijft er toch een eigen manier van benaderen van een probleem. en bij autisme is dat voor iedere persoon uniek.
pi_190029258
Je moet ook gewoon kunnen accepteren dat sommige vrouwen gewoon niet zitten te wachten op iemand met autisme. Wil niet zeggen dat er geen anderen zijn die er geen of minder problemen mee hebben, maar staar je niet blind op de mensen die simpelweg niet willen.
  dinsdag 19 november 2019 @ 22:37:44 #94
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_190029387
Bijna iedereen die ik ken en waarvan ik weet dat die autisme heeft, heeft een relatie. Dus autisme is geen belemmering voor het hebben van een relatie.

Er zijn autisme-café's waar je vrouwen met autisme kunt ontmoeten. Zie het autisme-topic.

Voor niet-autisten is het niet fijn als je gelijk vertelt dat je autisme hebt. Wees gewoon jezelf en denk aan de pluspunten van autisme.
pi_190029421
quote:
1s.gif Op dinsdag 19 november 2019 22:37 schreef Lunatiek het volgende:
Bijna iedereen die ik ken en waarvan ik weet dat die autisme heeft, heeft een relatie. Dus autisme is geen belemmering voor het hebben van een relatie.

Er zijn autisme-café's waar je vrouwen met autisme kunt ontmoeten. Zie het autisme-topic.

Voor niet-autisten is het niet fijn als je gelijk vertelt dat je autisme hebt. Wees gewoon jezelf en denk aan de pluspunten van autisme.
Tis ook niet helemaal eerlijk als je het bewust achterhoudt...
  dinsdag 19 november 2019 @ 23:24:13 #96
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_190030357
quote:
0s.gif Op dinsdag 19 november 2019 22:38 schreef MadJackthePirate het volgende:

[..]

Tis ook niet helemaal eerlijk als je het bewust achterhoudt...
Er zijn er genoeg die zelf pas later ontdekten autist te zijn.
Bovendien: wat ga je vertellen? Al je gewoon jezelf bent en vertelt over jezelf is dat voldoende. Autisten komen in zoveel verschillende soorten dat je er niks mee zegt als je jezelf zo noemt (zeker bij PDD-NOS). Geef hooguit aan wat de symptomen zijn:
"Ik hou niet zo van smalltalk"
"Ik hou van orde en regelmaat"
"Ik ben liever met jou alleen thuis op de bank dan met honderden anderen in de disco"
"Zeg het even als mijn stokpaardjes je vermoeien"
Dat soort dingen heb je meer aan.
pi_190030762
TS, waar ik eigenlijk wel benieuwd naar ben (misschien heb ik er overheen gelezen), maar wélk gedrag kenmerkt nu echt jouw autisme?

Als ik jou zo lees, ben je eigenlijk een vrij normale gast die misschien hier en daar wat verlegen/socially awkward is. M.a.w. : wat maakt dat jij anders ben dan een gemiddeld wat rustiger, introverter en verlegen persoon?

Misschien maak je dit hele ''probleem'' wel veel groter dan het feitelijk is. Zo ken ik er ook een paar in mijn directe omgeving. Die hebben als het ware van zichzelf een autist gemaakt, puur omdat dit een lekker veilige optie is om maar niet uit je comfort zone te hoeven treden. ''Ja ik doe dit of dat niet, want dat kan ik niet, want ik ben een autist''... Tot dat je zoveel jaren niets hebt gedaan, dat je inderdaad bijna lijkt op een autist omdat je zo ver van alles en iedereen af staat.
pi_190033069
quote:
0s.gif Op dinsdag 19 november 2019 22:38 schreef MadJackthePirate het volgende:

[..]

Tis ook niet helemaal eerlijk als je het bewust achterhoudt...
Waarom zou je het moeten vertellen? Je merkt toch op een date wat voor persoon iemand is. Leer iemand gewoon kennen aan de hand van dingen doen samen ipv aan de hand van een diagnose.
pi_190033104
Vergelijk het met er op latere leeftijd achter komen dat je autisme hebt. En je vertelt het je vriend of vriendin van jaren.

Er verandert niets. Je bent nog steeds dezelfde persoon waar die ander op gevallen is.

Als je de diagnose vertelt krijg je altijd te maken met vooroordelen. Natuurlijk, het heeft invloed, maar ik vond het bij autisme nou ook weer niet zo dat je het moet vertellen zodat de ander weet waar die aan begint. Geen autist is hetzelfde en de meeste dingen merk je toch wel in de omgang. Als dat geen dealbreakers zijn, dan voegt een diagnose weinig toe behalve een verklaring misschien voor bepaalde dingen die je toch al wist van de ander.
pi_190034177
quote:
1s.gif Op woensdag 20 november 2019 08:08 schreef -Straw- het volgende:
Vergelijk het met er op latere leeftijd achter komen dat je autisme hebt. En je vertelt het je vriend of vriendin van jaren.

Er verandert niets. Je bent nog steeds dezelfde persoon waar die ander op gevallen is.

Als je de diagnose vertelt krijg je altijd te maken met vooroordelen. Natuurlijk, het heeft invloed, maar ik vond het bij autisme nou ook weer niet zo dat je het moet vertellen zodat de ander weet waar die aan begint. Geen autist is hetzelfde en de meeste dingen merk je toch wel in de omgang. Als dat geen dealbreakers zijn, dan voegt een diagnose weinig toe behalve een verklaring misschien voor bepaalde dingen die je toch al wist van de ander.
Heb jij autisme? 🤔 Zo leest het namelijk.

Anyway, OT: internet daten zou ik zeggen. Sites, apps. Via tekst aftasten.

Verder denk ik dat je signalen opvangen best kan aanleren (wat flirten betreft iig). Genoeg over te vinden op internet "how to know when a woman is flirting with you" yada yada. Zijn hele reddit threads van "women, when have men missed you very obviously flirting with them?", dat soort werk. Kan je van leren lijkt me.

Als laatste zijn lang niet alle vrouwen heel emotioneel hoor. Dat valt reuze mee. Zijn zat heel rationele (tegen het kille aan) vrouwen waar jij beter mee zou kunnen opschieten. Misschien een kernwoordje in je dating bio's zetten als "rationeel" ofzo, dan trek je wellicht sneller vrouwen aan die daar zelf naar op zoek zijn?
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')