abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_188405806
registreer om deze reclame te verbergen
Je kan beter de oorzaak aanpakken dan het gevolg proberen aan te pakken.
pi_188405821
quote:
0s.gif Op maandag 12 augustus 2019 11:05 schreef maryen65 het volgende:
En je zag het ook in de jeugdzorg. Iedereen zag dat het niet goed was dat jeugdzorg onder hoede van de gemeente kwam te staan. Echt iedere gek zag het. Behalve in Den haag niet. Die hadden dollar tekens in hun ogen. Pffff
Vermoed je Amerikaanse betrokkenheid, ja?
pi_188405969
quote:
0s.gif Op maandag 12 augustus 2019 11:02 schreef Lyrebird het volgende:
Geestelijke gezondheidszorg? Symptoombestrijding.

Het menselijk lichaam zit verdomd complex in elkaar, maar we doen niet eens de moeite om goed te snappen wat er gebeurt. Er gaat te weinig geld naar onderzoek naar geestelijke gezondheidszorg, terwijl dit in de meeste geÔndustrialiseerde landen de grootste kostenpost is! Jawel, er wordt meer aan geestelijke gezondheidszorg symptoombestrijding voor geestelijke gezondheidszorg uitgegeven, dan aan de diagnose en behandeling van kanker of hart- en vaatziekten.

En dat zal met de vergrijzing alleen nog maar erger worden.
Dat lijkt me nogal een definitiekwestie. In Nederland is het zeker niet de grootste kostenpost in de zorg:

Zorguitgaven-Nederland-2017.jpg
Ook zie je niet echt een explosieve groei in de uitgaven voor geestelijke gezondheids zorg (cijfers 2018)

Wat symptoombestrijding betreft is de veelal uit de VS overgewaaide somatische aanpak in de geestelijke gezondheidszorg nog een stuk problematischer, zeker in combinatie met de vermarkting van de zorg onder druk van de verzekeraars. Zie b.v. ook dit artikel van een tijd terug (gaat weliswaar over euthanasie in de GGZ, maar ook over de wijze waarop men vooral symptomen bestrijdt onder druk van de opgetogen bureaucratie:

quote:
De Nederlandse geestelijke gezondheidszorg heeft in de afgelopen decennia veel invloed ondergaan van de prestigieuze Noord-Amerikaanse academische psychiatrie. Daarin is de blik net als in de somatische geneeskunde gericht op orgaangebonden, objectief diagnosticeerbare stoornissen. De symptomen daarvan kunnen worden behandeld met medicaties en technische psychotherapieŽn. Hulpverleners worden geacht te werken volgens de principes van de ‘evidence-based practice’. Maakbaarheid en meetbaarheid, bij constante vooruitgang in het ontwarren van de complexe breinmechanismen achter psychisch lijden, dat is het dominante discours. Behandeling is allereerst symptoombestrijding: elk jaar komt er wel weer een nieuw medicijn of een nieuwe technische psychotherapie bij – maar de effecten zijn nooit beter dan de oude therapieŽn.

[..]

Jaarlijks kampt 24 procent van de Nederlanders met psychische aandoeningen, maar de geestelijke gezondheidszorg heeft maar capaciteit voor 6 procent. Aangezien er geen gratis en breed toegankelijke publieke ggz is in Nederland, met een aanbod van publieke vormen van zorg dat de vraag ernaar aankan, ontstaat er een run op de zorg vanwege schaarste en met almaar groeiende wachtlijsten tot gevolg. Wie komt er aan zorg en wie niet? Daar is geen inzicht in, laat staan regie over. Het managementinformatiesysteem van symptoommetingen aan de ‘achterkant’, zoals dat is opgelegd door overheid en zorgverzekeraars, helpt niet bij het selectieprobleem aan de ‘voorkant’. Het resulteert in strategisch gedrag van ggz-instellingen om aan de voorkant juist die patiŽnten te selecteren die zullen voldoen aan criteria van symptomatische verbetering. Zo ontstaat er een combinatie van overbehandeling (van milde problematiek) en onderbehandeling (van ernstige problematiek). Deze ondoelmatigheid creŽert momenteel chaos in de Nederlandse ggz.

Aan de hand van patiŽntervaringen met de geestelijke gezondheidszorg komen we op het verband met euthanasie. Er zijn patiŽnten die te maken hebben gehad met ernstig en persisterend psychisch lijden maar die toch, ondanks blijvende beperkingen, een perspectief wisten te ontwikkelen waarin het leven zinvol is. In de ggz wordt dit proces ook wel aangeduid als ‘persoonlijk herstel’: een persoonlijk zingevingsproces dat onder de juiste omstandigheden wortel kan schieten en waaraan vaak een intensief proces voorafgaat van ‘verleiding’ om intensief contact te leggen en perspectiefontwikkeling rond identiteit en denken over zinvolle doelen op gang te brengen. Uit de verzamelde literatuur hierover komt naar voren dat dit proces cruciaal afhankelijk is van elementen als verbinding, contact, menselijkheid, identiteit als mens (en niet als patiŽnt), betekenisgeving, empowerment, hoop en optimisme en erkenning van hoe moeilijk het leven kan zijn.

De huidige praktijk van de ggz staat hiermee in contrast. Die richt zich zoals gezegd op symptoombestrijding in de vorm van technische behandelingen, in een overgereguleerd systeem van diagnosehandel, waarbij de nadruk ligt op de bedrijfsvoering en het energieverslindende managementinformatiesysteem. Het laat zich raden dat in een dergelijke omgeving juist zaken als verbinding, erkenning en betekenisgeving achterblijven. Het is niet dat de hulpverleners dit niet snappen, of niet willen helpen bij persoonlijk herstel. Juist wel. Het probleem is dat de taal, de inrichting en de capaciteitsverdeling van het ggz-bedrijf waar ze in werken het vaak niet mogelijk maken om de soort hulpverlening te bieden die nodig is voor persoonlijk herstel. Menselijkheid, verbondenheid en hoop zijn nu eenmaal niet ‘tijdschrijfbaar’. Van zingeving die perspectief biedt aan een patiŽnt met ondraaglijk psychisch lijden is geen ‘diagnosebehandelcombinatie’ te maken. Zingeving is niet meetbaar, er is geen ‘evidence’.
Volkorenbrood: "Geen quotes meer in jullie sigs gaarne."
pi_188405988
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
7s.gif Op maandag 12 augustus 2019 13:15 schreef Papierversnipperaar het volgende:
Er is geld zat voor de zorg.
[..]

[..]

[..]

quote:
Vorig jaar verdiende Friese 1,6 miljoen euro aan vast salaris. Met zijn bonus erbij kwam zijn totale beloning uit op bijna 2 miljoen, blijkt uit het jaarverslag.

En dat is toch ruim driehonderdduizend euro minder dan de 2,35 miljoen die Wynaendts in 2018 toucheerde aan basissalaris en bonus.
My god, waar laat je dat allemaal.

Dat zal wel het minste van hun zorgen zijn, maargoed.
What's the name of the game?
pi_188405999
quote:
0s.gif Op maandag 12 augustus 2019 13:28 schreef Monolith het volgende:

[..]

Dat lijkt me nogal een definitiekwestie. In Nederland is het zeker niet de grootste kostenpost in de zorg:

[ afbeelding ]
Ook zie je niet echt een explosieve groei in de uitgaven voor geestelijke gezondheids zorg (cijfers 2018)

Wat symptoombestrijding betreft is de veelal uit de VS overgewaaide somatische aanpak in de geestelijke gezondheidszorg nog een stuk problematischer, zeker in combinatie met de vermarkting van de zorg onder druk van de verzekeraars. Zie b.v. ook dit artikel van een tijd terug (gaat weliswaar over euthanasie in de GGZ, maar ook over de wijze waarop men vooral symptomen bestrijdt onder druk van de opgetogen bureaucratie:
[..]

Eens.
What's the name of the game?
pi_188406061
quote:
0s.gif Op maandag 12 augustus 2019 13:02 schreef Klopkoek het volgende:
xgohub twitterde op zaterdag 10-08-2019 om 21:54:47 Social Spending 2018(% of GDP)31.2%🇫🇷France28.9%🇧🇪Belgium28.7%🇫🇮Finland28.0%🇩🇰Denmark27.9%🇮🇹Italy26.6%🇦🇹Austria26.1%🇸🇪Sweden25.1%🇩🇪Germany25.0%🇳🇴Norway23.7%🇪🇸Spain23.5%🇬🇷Greece22.6%🇵🇹Portugal21.1%🇵🇱Poland20.6%🇬🇧UK18.9%🇳🇿NZ18.7%🇺🇸USA16.7%🇳🇱Netherlands(OECD) https://t.co/t1MrtBXstr reageer retweet
Nederland doet lagere sociale uitgaven dan de VS...
We doen het toch zo goed in NL? We zijn toch in alles het beste? :r
Wem die Scheisse bis zum Hals steht, sollte den Kopf nicht hšngen lassen
pi_188406074
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
11s.gif Op maandag 12 augustus 2019 13:18 schreef van_Lamehuizen het volgende:

[..]

Vermoed je Amerikaanse betrokkenheid, ja?
Huh Amerikaanse betrokkenheid? Hoe kom je daar nu bij? Is gewoon een gezegde, dollartekens in de ogen?
Wem die Scheisse bis zum Hals steht, sollte den Kopf nicht hšngen lassen
pi_188406309
Begin maar eens bij een psychiater in het bestuur zodat het weer over behandelen gaat en de artsen meer autonomie krijgen.
pi_188406732
quote:
0s.gif Op maandag 12 augustus 2019 12:35 schreef broodjepindakaashagelslag het volgende:

Het is er natuurlijk niet beter op geworden dat alles terug gezet is naar de gemeentes die hier geen opgeleid personeel voor hebben en daardoor al snel niet meer weten wat ze moeten en met een burn-out thuis komen te zitten.

Als ze een burn-out hebben, dan gaan ze toch gewoon langs het GGZ? :P

Marktwerking is het grootste misbaksel dat ooit uit politiek Den Haag is gekomen. Wanneer kappen ze er nou eens mee? De beurzen doen het al jaren prima: waar blijft de heropbouw van datgene dat tijdens de crisis ten gronde is gericht?
pi_188412071
Ik heb meerdere ervaringen in de GGZ, en die zijn niet allemaal positief. Eigenlijk pas sinds kort een ervaring met het idee: hŤhŤ, zů hoort GGZ te zijn. Praten, luisteren, doorvragen, weten waar het aan schort, weten hoe je mij moet behandelen. En stevig! Maar wel goed. Maar dat is buiten de GGZ-fabrieken waar het gros van de patiŽnten in zit. En ik heb best wel intensieve zorg, al valt het ook wel weer mee: 1-op-1, ťťn uurtje per week. Dat ene uurtje is alleen wel net zo intensief als tweedaagse therapie in een reguliere GGZ-instelling. Maar inhoudelijk echt een wereld van verschil.

Ik vind de reguliere GGZ
- te oppervlakkig
- symptoombestrijding
- hokjesgericht
- te gedifferentieerd.

Wat mij betreft krijgen patiŽnten hun vaste hulpverlener en gaan ze daarmee aan de slag. Geen regiebehandelaar ( :r ), of je regiebehandelaar moet je eigen behandelaar zijn, met wie je het hele traject doorloopt. Waar je extra hulp/aanvulling nodig hebt, wordt er een extra hulpverlener bij betrokken, maar alleen in samenspraak met jou. Dus bijvoorbeeld een creatief therapeut of een psychomotorisch therapeut.
Wil je in groepen functioneren, dan kan er eentje voor je worden uitgezocht (of je gaat zelf op zoek). Natuurlijk moeten er grenzen gesteld worden aan tijd en energie, maar het mag ook allemaal wel een stukje flexibeler dan dat het nu is (strikte roosters etc).

Och, de GGZ :N Wat een verschrikking.

[ Bericht 0% gewijzigd door Postbus100 op 12-08-2019 20:31:30 ]
Somebody that I used to know
pi_188412073
quote:
0s.gif Op maandag 12 augustus 2019 13:55 schreef MevrouwPuff het volgende:
Begin maar eens bij een psychiater in het bestuur zodat het weer over behandelen gaat en de artsen meer autonomie krijgen.
Dit idd. Ga maar eens behŗndelen.
Somebody that I used to know
pi_188412211
Verademing om te lezen dit, serieus ik denk soms dat ik de enige ben die denkt dit moet toch veel beter kunnen?

"Ja maar het is heus niet allemaal slecht", jawel! Het is een pleuriszooi in die GGZ. De helft van de tijd weet je niet of je met een behandelaar of een patiŽnt te maken hebt.
What's the name of the game?
pi_188412429
quote:
0s.gif Op maandag 12 augustus 2019 20:19 schreef -marz- het volgende:
Verademing om te lezen dit, serieus ik denk soms dat ik de enige ben die denkt dit moet toch veel beter kunnen?

"Ja maar het is heus niet allemaal slecht", jawel! Het is een pleuriszooi in die GGZ. De helft van de tijd weet je niet of je met een behandelaar of een patiŽnt te maken hebt.
Maar weet je, de meeste tijd in zo'n tweedaagse therapie zit in het opstarten en het afronden en het overdragen van de behandeling. Serieus.

1,5 uur creatieve therapie (met groep van vijf mensen). Effectief een half uurtje bezig (en dat is nog veel). Eerst 'kort' met iedereen doornemen wat 'ie vandaag gaat doen (en hoe het gaat. Wat je het uur daarvoor ook al tegen een andere therapeut hebt verteld). Dan aan de slag. En dan nog 5 minuten per persoon nabespreken. Maar aan de echt grote thema's in je leven kom je niet toe. Dan is de tijd alweer op en moet je naar de volgende therapie (wel eerst pauze c_/ ), waar dezelfde riedel zich herhaalt.

Inhoudelijk op zich mooie dingen, en je voelt ergens ook wel wat gebeuren, maar de grote thema's worden niet behandeld, de thema's waar je juist op bent vastgelopen. Een Ťcht goed gesprek? Dat zit er niet in. En eigenlijk heb je ook niet voldoende aan ťťn Ťcht goed gesprek. Iets wat zich jaren in je heeft genesteld, heeft ook tijd nodig om er weer uit te gaan. Daar heb je wel wat meer echt goede gesprekken voor nodig. En veiligheid, en vertrouwen. Wat een gotspe om dan te denken dat je met een half jaartje oppervlakkige therapie mensen wel weer op de been hebt geholpen.
Somebody that I used to know
pi_188412652
Ik snap ook niet zo goed waarom psychiaters in GGZ-instellingen zijn verworden tot pillenvoorschrijvers. Ik heb mijn psychiater ťťn keer gezien, bij de intake. Maar dat gesprek wat we hadden, dat was ontzettend goed. Kort, bondig, to-the-point. Veel beter dan al dat gezever bij de psycholoog waar ik vlak daarvoor een gesprek mee had en waar ik later ook nog gesprekken mee had. Ik denk echt dat die psychiater veel effectiever mij bij bepaalde vraagstukken had kunnen helpen. Maar nee, hij was er alleen voor de diagnose en de pillen, deed niet aan inhoudelijke behandeling (weet niet of hij dat zelf ook zo zag, maar zo liep het wel, en zo was de hele zorg ook ingekleed). Had destijds graag nog een keer met hem willen praten, maar ervoer best wel een drempel omdat ik het idee had dat hij daar niet voor was bedoeld en dat hij het al druk genoeg had met pillen voorschrijven en diagnoses stellen bij andere patiŽnten. Een fabriek dus. Misschien had ik het toch moeten vragen. Psychiaters zouden wat benaderbarer mogen zijn (want volgens mij zijn ze dat best wel als persoon, alleen houdt de inrichting van de organisatie wel het ťťn en ander tegen. Natuurlijk ook ter bescherming van de psychiater, maar toch. Waarom zit je er nou? Om patiŽnten te behandelen/genezen, toch?)
Somebody that I used to know
pi_188413101
quote:
0s.gif Op maandag 12 augustus 2019 20:19 schreef -marz- het volgende:
Verademing om te lezen dit, serieus ik denk soms dat ik de enige ben die denkt dit moet toch veel beter kunnen?

Maar jij denkt dus ook dat het een drama is? Wat zie jij dan?
Somebody that I used to know
pi_188413401
Eťn reden: omdat een psychiater duur is he.
quote:
2s.gif Op maandag 12 augustus 2019 20:56 schreef Postbus100 het volgende:

[..]

Maar jij denkt dus ook dat het een drama is? Wat zie jij dan?
Waar moet ik beginnen.... Het hele gedachtegoed wat eraan ten grondslag ligt al. Mensen proberen te "genezen" door ze te labelen en vervolgens te onderwerpen aan behandelprotocollen.

Alleen al die twee dingen die jij aanhaalt: veiligheid. Vertrouwen.
Dat is niet te vinden in de reguliere GGZ. Het is juist erg onveilig. Door gedrag van medecliŽnten, door stigma's vanuit de buitenwereld, door de tweedeling ziek-gezond, door het uitgangspunt van mensen proberen te genezen.

Een therapie valt of staat met een goede therapeutische relatie. Of een veilige groepsdynamiek. In de GGZ zijn geen echte therapeutische relaties want daar is geen geld voor.

Groepsdynamiek is er wel, ik denk dat dat over het algemeen nog het meest zinvol is aan de GGZ.

In de jaren zestig had je de antipsychiatrie. Dat vind ik een mooie, humane beweging. Ik snap niet waarom het er nu niet meer is (slechts wat overblijfselen). https://nl.wikipedia.org/wiki/Antipsychiatrie
What's the name of the game?
pi_188413788
quote:
2s.gif Op maandag 12 augustus 2019 20:29 schreef Postbus100 het volgende:

[..]

Maar weet je, de meeste tijd in zo'n tweedaagse therapie zit in het opstarten en het afronden en het overdragen van de behandeling. Serieus.

1,5 uur creatieve therapie (met groep van vijf mensen). Effectief een half uurtje bezig (en dat is nog veel). Eerst 'kort' met iedereen doornemen wat 'ie vandaag gaat doen (en hoe het gaat. Wat je het uur daarvoor ook al tegen een andere therapeut hebt verteld). Dan aan de slag. En dan nog 5 minuten per persoon nabespreken. Maar aan de echt grote thema's in je leven kom je niet toe. Dan is de tijd alweer op en moet je naar de volgende therapie (wel eerst pauze c_/ ), waar dezelfde riedel zich herhaalt.

Inhoudelijk op zich mooie dingen, en je voelt ergens ook wel wat gebeuren, maar de grote thema's worden niet behandeld, de thema's waar je juist op bent vastgelopen. Een Ťcht goed gesprek? Dat zit er niet in. En eigenlijk heb je ook niet voldoende aan ťťn Ťcht goed gesprek. Iets wat zich jaren in je heeft genesteld, heeft ook tijd nodig om er weer uit te gaan. Daar heb je wel wat meer echt goede gesprekken voor nodig. En veiligheid, en vertrouwen. Wat een gotspe om dan te denken dat je met een half jaartje oppervlakkige therapie mensen wel weer op de been hebt geholpen.
Wat erg om te lezen dat het zo achteruit is gegaan. Ik heb zo'n 10 jaar geleden bijna 2 jaar groepstherapie gevolgd en dat ging wel behoorlijk diep. Heb er ook behoorlijk veel aan gehad.
Waren trouwens meerdere groepen. Accute dagopvang, basisgroepen, schematherapiegroep en groep voor mensen die bijna klaar waren met therapie, maar nog wel 2 dagen houdvast kregen.

Mogelijk dat het ook per GGZ verschillend is.

Hoe dan ook, het zou zonde zijn als we hierop bezuinigen. Het kan zoveel mensen weer de maatschappij in helpen.
ROBODEMONS..................|:(
pi_188414030
quote:
0s.gif Op maandag 12 augustus 2019 21:06 schreef -marz- het volgende:
Eťn reden: omdat een psychiater duur is he.
[..]
Goed punt. Maar toch. Liever een doeltreffende behandeling dan een liflafjesbehandeling die een beetje voortsukkelt. Goedkoop is duurkoop.
quote:
Waar moet ik beginnen.... Het hele gedachtegoed wat eraan ten grondslag ligt al. Mensen proberen te "genezen" door ze te labelen en vervolgens te onderwerpen aan behandelprotocollen.

Alleen al die twee dingen die jij aanhaalt: veiligheid. Vertrouwen.
Dat is niet te vinden in de reguliere GGZ. Het is juist erg onveilig. Door gedrag van medecliŽnten, door stigma's vanuit de buitenwereld, door de tweedeling ziek-gezond, door het uitgangspunt van mensen proberen te genezen.

Een therapie valt of staat met een goede therapeutische relatie. Of een veilige groepsdynamiek. In de GGZ zijn geen echte therapeutische relaties want daar is geen geld voor.

Groepsdynamiek is er wel, ik denk dat dat over het algemeen nog het meest zinvol is aan de GGZ.

In de jaren zestig had je de antipsychiatrie. Dat vind ik een mooie, humane beweging. Ik snap niet waarom het er nu niet meer is (slechts wat overblijfselen). https://nl.wikipedia.org/wiki/Antipsychiatrie
Ah ja, dat is wel herkenbaar, al is het lastig te zien als je er zelf middenin zit. Ik dacht tenminste altijd dat het aan mij lag dat ik me niet veilig voelde in de GGZ. Ik probeerde me veilig te voelen, maar ik voelde het niet. Pas na die therapie heb ik dat voor mezelf kunnen erkennen. Toen kon ik er ook wat meer afstand van nemen.

Die antipsychiatrie is wel een mooie inderdaad. Toen ik net die intake had gehad bij de GGZ-instelling, liep ik naar buiten samen met een jongen die ook net wegkwam van de GGZ. We raakten aan de praat. Ik was ontzettend bleu in GGZ-land, had nog nooit in de SGGZ rondgelopen. Hij daarentegen was een ervaren draaideurpatiŽnt. Hij gaf me zijn 'kaartje', (en nu ben ik de naam kwijt), van idd zo'n antipsychiatrische patiŽntenbeweging. Die was lokaal. Heb het nog wel eens lopen googlen, maar wist destijds totaal niet wat ik ermee moest of hoe ik erin stond. Had nog helemaal geen eigen ervaring. Kan het nu wel beter plaatsen, al weet ik nog steeds niet of ik me wel bij zo'n groep zou willen aansluiten. Heb jij enig idee welke beweging dat kan zijn geweest? Had een beetje een hippie-uitstraling (incl. een op Peace-teken lijkend logo).
Somebody that I used to know
pi_188414080
quote:
13s.gif Op maandag 12 augustus 2019 21:22 schreef Morrigan het volgende:

[..]

Wat erg om te lezen dat het zo achteruit is gegaan. Ik heb zo'n 10 jaar geleden bijna 2 jaar groepstherapie gevolgd en dat ging wel behoorlijk diep. Heb er ook behoorlijk veel aan gehad.
Waren trouwens meerdere groepen. Accute dagopvang, basisgroepen, schematherapiegroep en groep voor mensen die bijna klaar waren met therapie, maar nog wel 2 dagen houdvast kregen.

Mogelijk dat het ook per GGZ verschillend is.

Hoe dan ook, het zou zonde zijn als we hierop bezuinigen. Het kan zoveel mensen weer de maatschappij in helpen.
Ja, schematherapie hoor ik ook als een wel okťŽ therapie. Hoor veel mensen die daar baat bij hebben.

Het is misschien ook net een beetje wat je verwacht van therapie. Ik zag groepsgenoten die er wel baat bij hadden. Ik zelf kwam ontzettend tekort. Qua groep overigens wel goed, hoor, maar therapie was gewoon ontoereikend (omdat die thema's bleven liggen).

[ Bericht 2% gewijzigd door Postbus100 op 12-08-2019 21:44:19 ]
Somebody that I used to know
pi_188414581
quote:
2s.gif Op maandag 12 augustus 2019 21:33 schreef Postbus100 het volgende:

[..]

Goed punt. Maar toch. Liever een doeltreffende behandeling dan een liflafjesbehandeling die een beetje voortsukkelt. Goedkoop is duurkoop.
[..]

Ah ja, dat is wel herkenbaar, al is het lastig te zien als je er zelf middenin zit. Ik dacht tenminste altijd dat het aan mij lag dat ik me niet veilig voelde in de GGZ. Ik probeerde me veilig te voelen, maar ik voelde het niet. Pas na die therapie heb ik dat voor mezelf kunnen erkennen. Toen kon ik er ook wat meer afstand van nemen.

Die antipsychiatrie is wel een mooie inderdaad. Toen ik net die intake had gehad bij de GGZ-instelling, liep ik naar buiten samen met een jongen die ook net wegkwam van de GGZ. We raakten aan de praat. Ik was ontzettend bleu in GGZ-land, had nog nooit in de SGGZ rondgelopen. Hij daarentegen was een ervaren draaideurpatiŽnt. Hij gaf me zijn 'kaartje', (en nu ben ik de naam kwijt), van idd zo'n antipsychiatrische patiŽntenbeweging. Die was lokaal. Heb het nog wel eens lopen googlen, maar wist destijds totaal niet wat ik ermee moest of hoe ik erin stond. Had nog helemaal geen eigen ervaring. Kan het nu wel beter plaatsen, al weet ik nog steeds niet of ik me wel bij zo'n groep zou willen aansluiten. Heb jij enig idee welke beweging dat kan zijn geweest? Had een beetje een hippie-uitstraling (incl. een op Peace-teken lijkend logo).
Weet ik niet, je hebt meerdere van zulke initiatieven. Bij mij in de regio heb je Focus, is ook vanuit de antipsychiatrie ontstaan als "inloophuis" maar tegenwoordig is het al aardig geprofessionaliseerd qua aanbod en ze ontvangen subsidies vanuit de gemeente, omdat mensen makkelijker instromen op de arbeidsmarkt vanwege de hersteltrainingen en activiteiten.

Ik kwam er toevallig terecht omdat ik er een zaaltje huurde voor iets anders, maar werd er zo warm en hartelijk ontvangen door de aanwezigen dat ik me direct thuis voelde. Toen heb ik een keer een avond georganiseerd om te praten over depressie en zelfdoding. Kwam toen nog een vervolg op later. Ook nog een keer per ongeluk een verslaafden herstelgroep binnengelopen, het was bijna jammer dat ik geen verslaving heb zo hartelijk was die ontvangst ook weer. Focus is een bijzondere plek en nog steeds een van de meest laagdrempelige en verwelkomende plekken waar ik geweest ben in mijn leven.
Dus ja zoiets kan ik altijd aanbevelen als het in je buurt zit, voor jong en oud met of zonder psychiatrisch verleden hoewel het daar initieel wel voor bedoeld is. Maar ze hebben ook gewoon koffie en tosti's.
What's the name of the game?
pi_188414796
quote:
0s.gif Op maandag 12 augustus 2019 22:02 schreef -marz- het volgende:
Weet ik niet, je hebt meerdere van zulke initiatieven. Bij mij in de regio heb je Focus, is ook vanuit de antipsychiatrie ontstaan als "inloophuis" maar tegenwoordig is het al aardig geprofessionaliseerd qua aanbod en ze ontvangen subsidies vanuit de gemeente, omdat mensen makkelijker instromen op de arbeidsmarkt vanwege de hersteltrainingen en activiteiten.
Oeh, nice. Zal die website nog even wat beter afspeuren.

Merk zelf dat ik wel probeer om uit de GGZ-(ex)-patiŽnt-clubjes te blijven, omdat het ook een soort van groupie-gebeuren wordt. Natuurlijk deel je een gezamenlijke ervaring, maar ik zou liefst gewoon zonder stempel willen functioneren in de maatschappij. Zonder dat mensen weten van mijn achtergrond en verleden. Alleen als het ter sprake komt en wanneer je iemand iets in vertrouwen wil vertellen, niet omdat het in hetzelfde rijtje feiten past als je school, studie en werkervaring. Of dat het een soort van geuzennaam is.
Maar tegelijkertijd herken ik mij ook wel weer in de introtekst van die website van Focus: "niet als vanzelfsprekend hun weg vinden in de maatschappij". Dat heeft idd wel tijd nodig. (nu wel hard mee bezig, maar is absoluut niet vanzelfsprekend). Dus even kijken of zij het wel op een prettige manier doen :Y)
Ben afgelopen week weer eens in een kerk geweest (daar kwam ik nooit meer) en daar voelde het onthaal ook wel echt als heel warm en hartelijk, dat ik er mocht zijn zoals ik ben. Zoiets dus.
Somebody that I used to know
pi_188414984
Gevonden trouwens: Mad Pride-beweging
https://madpride.nl/

En in Deventer heb je ook iets van een herstelhuis ofzo.
Somebody that I used to know
pi_188415128
quote:
2s.gif Op maandag 12 augustus 2019 22:12 schreef Postbus100 het volgende:

[..]

Zoiets dus.
Dat is wel iets om mee op te passen idd dat je niet in de 'scene' van geÔnstitutionaliseerde mensen blijft want die heb je ook.
In Zwolle heb je ook nog een soort krakersbeweging waar ze ook ruimdenkend zijn en workshops doen, goedkoop eten en muziek hebben, ook gezellig.
Maar jij woont natuurlijk helemaal niet in Zwolle neem ik aan.
Kerk kan ook een fijne kring zijn idd als je geen atheÔst bent zoals ik :)
What's the name of the game?
pi_188415169
quote:
2s.gif Op maandag 12 augustus 2019 22:20 schreef Postbus100 het volgende:
Gevonden trouwens: Mad Pride-beweging
https://madpride.nl/

En in Deventer heb je ook iets van een herstelhuis ofzo.
Oh dat ziet er wel wat activistischer uit.
What's the name of the game?
pi_188415313
quote:
0s.gif Op maandag 12 augustus 2019 22:28 schreef -marz- het volgende:

[..]

Dat is wel iets om mee op te passen idd dat je niet in de 'scene' van geÔnstitutionaliseerde mensen blijft want die heb je ook.
Ja precies. 'Scene' is wel een mooi woord. Niks mis mee als je je er thuis voelt, maar ik wil daar dus eigenlijk een beetje uit weg blijven. Heb wel wat contacten her en der met mede-GGZ'ers, maar dat heeft toch een wat meer inhoudelijke basis. En langzamerhand begint dat contact ook meer naar vriendschappen om te buigen. Niet om een gemene deler, maar omdat het leuke mensen zijn en we het goed met elkaar kunnen vinden :s)
quote:
In Zwolle heb je ook nog een soort krakersbeweging waar ze ook ruimdenkend zijn en workshops doen, goedkoop eten en muziek hebben, ook gezellig.
Maar jij woont natuurlijk helemaal niet in Zwolle neem ik aan.
Nee :s)
quote:
Kerk kan ook een fijne kring zijn idd als je geen atheÔst bent zoals ik :)
Haha, ja, dat is wel handig ja. Eigenlijk wil je zoiets als een kerk, maar dan niet-kerkelijk: een fijne groep mensen die betrokken zijn op elkaar. Oid.

Die in Deventer heet trouwens Vriendendiensten, zie ik. https://www.vriendendienstendeventer.nl/

En Mad Pride lijkt me idd behoorlijk activistisch.
Somebody that I used to know
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')