Sinds enige tijd heb ik een vriendin en dat verliep in het begin allemaal goed, en was het allemaal koek en ei.
Echter, sinds een aantal weken begint bepaald gedrag van haar mij enorm te storen maar ook zorgen te baren. Zo vindt zij het leuk om (beledigende) grappen over mij te maken, maar zodra ik een soort gelijke grap terug maak is mevrouw loeihard op haar tenen getrapt en is ze zo boos dat ze zo een dag of 1 a 2 niks meer tegen mij zegt. (maar ook wegloopt). Als ik dan aangeef van goh laten we het er even over hebben word ik compleet genegeerd. Als zij dan ,zoals zij zelf zegt, "Cleared my mind up"( Ze is Filipijnse trouwens ) krijg ik alle verwijten en beschuldigingen en had ik dat niet mogen. En was het van haar maar een grapje waar ik tegen had moeten kunnen.
Een andere voorbeeld.
Afgelopen weekend waren we samen en zouden we een leuk weekend hebben. Zij zou voor mij koken en ik hoefde verder niks te doen. A fijn, zij in de keuken aan het koken en ik wilde toch maar gaan helpen want er was veel te doen. Groentes snijden, spullen klaar zetten etc. Alleen bij de eerste stap in de keuken werd ik al weggestuurd van "Don't mind my business" en mocht ik mij er niet mee bemoeien en voelde zij zich beledigd alsof ik dacht dat zij niet een Filipijns gerecht zou kunnen koken. Ik ben maar tv gaan kijken en gewacht tot klaar was met koken. Toen na het eten moest ik van haar de afwas doen en zei ik voor de grap dat zij die moest doen omdat de keuken 'haar domein' was. ( Waar ze ook weer woedend om werd) Uiteraard ben ik de afwas gaan doen en het spul opruimen maar nou is de grap dat zij dit keer de keuken in kwam en mij vertelde dat ik het niet goed deed en niet wist hoe ik moet afwassen (

) waarop ik haar de keuken uitstuurde met de woorden "I'm not an idiot or stupid, I know how t clean" En hierop brak de 3e wereld oorlog uit. Mevrouw heeft de hele avond niks meer gezegd en ook de volgende ochtend kwam er geen woord meer uit na een aantal pogingen om er eens fatsoenlijk over te praten want m.i. hoeft zo'n groot drama niet geschopt te worden om zoiets kleins.
Dit is het topje van de ijsberg van al haar woede uitbarstingen om de kleinste dingen.
Zo vind zij het niet normaal om over dit soort dingen te praten, daar waar ik het niet meer dan normaal vind. Zo krijg ik voor mijn voeten gesmeten dat mij ego te groot is en niet met emoties om kan gaan, terwijl zij degene is die finaal door haar plaat schiet om het minste of geringste.
Aan de ene kant denk ik van goh dat meisje woont net een maand in NL ( Hiervoor Oslo waar ik een paar keer naar toe ben gevlogen voor een vakantie-tje met haar) , aard niet lekker, cultuurshock i.c.m. met haar eigen. Er loopt iets niet lekker, maar wat weet ik niet en zegt ze ook niet.
Maar aan de andere kant, elke opmerking wordt opgevat als, stevige, kritiek op haar als persoon, maar ook als aanval op haar terwijl dat totaal niet de bedoeling is. Ligt de schuld telkens bij mij en is wederom mijn ego te groot, kan ik niet dealen met emoties, ben ik te arrogant om mijn ego op te geven en of aan te passen. Waarna ze een dag later mij weer hartjes en kusjes stuurt en mijn koosnaampje gebruikt. En als ik dan een ? stuur, wederom ontaard in een furieus vuurspugende draak.
Ik heb me al voorbereid om hier een eind aan te breien maar ik vraag me af welke tactiek ik moet toepassen. Ik heb geen zin in hellevuur van ellende.
Dit even in het soort van kort. Wellicht dat gedurende dit topic nog wat voorbeelden volgen.