abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_185165882
registreer om deze reclame te verbergen
NEDERLAND Jaren ‘50-’60-’70

Huh, de reeks van landen was toch al afgelopen, wat is dit dan? Ja dat is correct, de reeks is voltooid, maar in dit extra stukje gaat het erom hoe de geschiedenis ook had kunnen zijn, vandaar het ‘fictief’ in de TT. Het gaat dus om What if-scenario’s, en voor de verandering eens niet over wat er zou zijn gebeurd als Hitler de oorlog had gewonnen, maar hoe het ook met Nederland had kunnen gaan op het Songfestival, als er net even andere keuzes waren gemaakt. Dit is het eerste deel. Sommige oudere jaren zijn niet zo boeiend, daar fietsen we daarom vlot doorheen. Andere jaren zijn echter zeer vermakelijk!

Waar kennen we de Nederlanders in die tijd van?

Nederland voltooide de wederopbouw en besteedde veel aandacht aan de dijkbewaking, die in 1953 ternauwernood een dijkdoorbraak kon voorkomen. Laagwaardig werk werd beloond met een hoger minimumloon, om te voorkomen dat er massaal gastarbeiders zouden moeten worden gehaald, wat voor integratieproblemen zou kunnen zorgen. In Amsterdam werd de Familie Dekker opeens opgeschrikt door een ongeplande zwangerschap veroorzaakt door het voorvocht van Meneer Dekker. Omdat ze nog helemaal niet aan kinderen toe waren, besloot Mevrouw Dekker een abortus te laten doen. Vier jaar later kregen ze alsnog een dochter die ze Danielle noemden. Verder floreerde het Nederlands Elftal. Dat werd in 1974 aan de hand van de weergaloze Johan Cruijff overtuigend wereldkampioen, door in de finale West-Duitsland weg te spelen. 4 jaar later was het iets minder glansrijk, maar de vreugde na de late winnende goal van Rensenbrink was er niet minder om.

A16-Z-02.jpg
In het wegennet werd voldoende geïnvesteerd, zodat er geen files kwamen.

Afijn, de strekking van het topic lijkt me duidelijk.

Hoe ging het door de jaren heen?

Jetty Paerl was in 1956 de gelukkige om het eerste ESF in Lugano te openen met Mei In Parijs, een liedje van Alexander Pola. Ze won helaas niet, de zege ging naar Zwitserland. Ook Corry Brokken greep mis in 1956 met Ik Zei: Ja (de jury zei helaas nee). In de twee jaren erna ging het met Iwan en Weet Je helaas net als toen en dus bleef een goede Nederlandse score nog even uit.

In 1959 moest het dan gebeuren. Willy van Hemert had een bijzonder leuk liedje gemaakt met de titel Een Beetje. Op een goed bezet NSF werd elk liedje door twee vertolkers gezongen. Een Beetje werd gebracht door Teddy Scholten en John de Mol Sr. De strijd werd uiteindelijk gewonnen door John de Mol, die mocht afreizen naar het Franse Cannes.

1280px-Eurovisie_Songfestival_1959._Nederlandse_finale._Teddy_Scholten_wordt_gefelicit%E2%80%A6%2C_Bestanddeelnr_910-1617.jpg
Teddy Scholten feliciteert John de Mol met zijn overwinning.

Op het ESF deed John zijn uiterste best, maar het had er toch de schijn van dat men op het NSF beter voor de charmante Teddy Scholten had kunnen kiezen. Desalniettemin behaalde Nederland met de 3e plaats voor de eerste keer het ESF-podium, op slechts 5 punten achterstand van de winnaar, UK met Sing Little Birdie. Voor John was dit succes een goede reden om actief te blijven in de amusementsindustrie. Hij begon een televisiebedrijfje, waarbij hij soms vrij agressief te werk ging om voor zijn programma’s alle gearriveerde sterren te kopen van Hilversum 1 en Hilversum 2 (Hilversum 3 bestond nog niet, al had ieder wel zijn eigen stem). Het was een trucje dat zijn zoon later enthousiast zou kopiëren.


Hierna volgden enkele matige jaren, waarbij het dieptepunt werd bereikt in 1962. Gert Timmerman won toen het NSF door in een spannende finale De Spelbrekers nipt te verslaan. Zijn liedje heette Niets, en hij kon zelf ook niet weten dat dit op het puntenaantal zou slaan. Geen enkele jury had iets over voor Gert, waardoor hij de eerste Songfestivaldeelnemer werd die zonder punten naar huis ging. De vertaalde versies van het liedje werden ook geen succes. De Duitse versie was Nichts, de Engelse versie Nothing, de Franse versie Rien, de Spaanse versie Nada en de Italiaanse versie Tutti (ja, er was toen nog geen Google Translate, dus dan kreeg je soms dit soort dingen).

266px-Nationaal_Songfestival_1962_-_Gert_Timmerman.jpg
Gert Timmerman op het ESF in Luxemburg.

Uiteindelijk moest een Nederlandse Amerikaan (die je al van verre ziet staan) het doen in 1965. Ronnie Tober, die destijds al enigszins de indruk wekte heren interessanter te vinden dan dames, won de voorronde en zijn lied was Geweldig, in één woord geweldig. Op het NSF liet hij Conny Vandenbos en Trea Dobbs kansloos.

400px-Voorronde_finale_Nationaal_Songfestival_1965%2C_Ronnie_Tober_voor_bord_met_liedjes%2C_Bestanddeelnr_917-4142.jpg
Ronnie toont ons zijn nummer 1.

Zijn uptempo lied deed het ook goed bij de jury’s op het ESF. Hij wist France Gall het vuur aan de schenen te leggen en met een derde plaats evenaarde hij de beste prestatie van Nederland tot dat moment. Het zou het begin zijn van een glansrijke carrière, waarin hij door heel Europa grote hits scoorde, zoals Bring These Roses To Sandra, Marijke From Krabbendijke en Tonight, We're Going To The Carnival In The Town.


De goede prestaties konden geen vervolg krijgen in de jaren erna. In 1969 werd er daarom ingezet op een zeer sterk bezet NSF. Onder meer Rob de Nijs, Dave, Patricia Paay en Anneke Grönloh deden mee. De strijd om de overwinning ging echter tussen Lenny Kuhr en Conny Vink. Het was een spannende strijd, waarin het publiek uiteindelijk koos voor de vrolijkheid van De Toeteraar, over het wat saaie De Troubadour.

Voor de Culemborgse Conny Vink was het duidelijk het hoogtepunt in haar carrière. Ze scoorde een grote hit in het voorjaar van 1969 en de verwachtingen waren dan ook hooggespannen. Nederland moest als 8e en deed bij de puntentelling tot de laatste stemronde mee om de prijzen. Toen het stof neergedaald was, en de deelnemers vermoedelijk geen nagels meer overhadden om op te bijten, bleek Frida Boccara namens Frankrijk te hebben gewonnen. De verschillen waren minimaal. Het Verenigd Koninkrijk werd op 1 punt 2e, Spanje volgde op 2 punten als 3e, terwijl Nederland op 3 punten 4e werd. Criticasters die hadden geroepen dat Nederland De Troubadour had moeten sturen, waren met deze uitslag vakkundig de mond gesnoerd. Eenmaal terug in Nederland werd Conny dan ook rijkelijk gecomplimenteerd voor haar goede prestatie. Kort erna zou ze een enorme hit scoren met Maak Je Niet Dik (Dun Is De Mode) en furore maken in de Andre van Duin Revue.


De jaren ’70 begonnen zoals de jaren ’50 eindigden. Nadat Corry Brokken al eens drie keer op rij mocht, was het nu twee keer op rij de beurt aan het duo Saskia en Serge. Het Spinnewiel en Lente scoorden beide fraaie Top 10-klasseringen, waarbij ze misschien nog wel iets meer hadden verdiend. De inzending van 1972 van Sandra en Andres was Lang Zo Fijn Niet en werd 10e. Nadat Ben Cramer naast het linkerrijtje greep, lukte dit Mouth & MacNeal wel. In het jaar van ABBA werd Zoals De Oudjes Zongen, vertaald naar Like The Little Old Ones Used To Sing, fraai 5e.

De oorspronkelijke versie van Like The Little Old Ones Used To Sing.

In 1975 moest het dan echt gebeuren voor Nederland. Will Luikinga en Eddy Ouwens schreven het buitengewoon aanstekelijke Ding-A-Dong. Op het NSF moest alleen de uitvoerende nog bepaald worden. Deze strijd was snel gestreden, want op basis van zijn naamsbekendheid liet Albert West de onbekende concurrenten Debbie en Teach-In achter zich, die beiden snel in de vergetelheid raakten.

De goedlachse Bosschenaar Albert West trof het niet met de loting, want juist nu Nederland eens een kansrijk liedje had, werd de eerste startpositie geloot. Dit heeft vermoedelijk de Nederlandse inzending genekt, want ondanks de goede zang en het enthousiasme van de drie achtergrondzangeressen greep Ding-A-Dong net mis. Met 6 punten achterstand op The Shadows werd het een 2e plaats, wel de beste Nederlandse score tot dat moment.

Albert ging overigens niet bij de pakken neerzitten na dit onfortuinlijke resultaat. Hij zou nog een alleraardigste carrière opbouwen, waarin hij er als enige Nederlander in slaagde om meer covers op te nemen dan Lee Towers. Ding-A-Dong is jaren na dato nog net zo’n grote klassieker als andere populaire Nederlandse ESF-liedjes als De Toeteraar en Geweldig.


In 1976 gingen de broeders Bolland & Bolland naar het ESF in Londen, maar zij kwamen niet in de buurt van de Top 10 met Souvenir, een liedje dat weinigen zich ondanks de titel nog kunnen herinneren. Blijkbaar waren ze beter in het componeren van liedjes voor anderen. In 1977 wilde zangeres en actrice Loeki Knol de wereld laten zien dat ze kon dansen. De wereld constateerde dat dit inderdaad het geval was, en ging over tot de orde van de dag. Loeki is tegenwoordig vooral bekend van het rijtje Ik noem een Jaap Stobbe, een Loeki Knol, een Brammetje Biesterveld en een Tony van Heemschut.

1977_netherlands_pre5.jpg

Toch waren er weinig jaren waarin het zo bont werd als in 1978. Op één van de minste edities ooit van het NSF ging de strijd tussen Harmony en Barry Duncan. Uiteindelijk won Barry Duncan de tweestrijd en de titel van zijn lied was Duncan. Een liedje dat goed paste bij zijn naam of misschien was het eerder andersom, want Duncan is in het telefoonboek van Baarn te vinden onder de naam Hein Braat.

Waar Nederland in het begin van de jaren ‘70 niet altijd de score kreeg die het verdiende, was er in elk geval respect voor de doorgaans kwalitatieve inzendingen. Bij de rijkelijk besnorde Duncan zat heel Europa zich echter de hele tijd af te vragen waar men naar aan het kijken was. De spanning werd drie minuten lang opgebouwd, met een lied over een cowboy die verdwaald was in Mexico, maar het lied eindigde even abrupt als het begon.

Bij de puntentelling gebeurde iets wat al sinds Gert Timmerman niet meer voorgekomen was. The Netherlands of Les Pays Bas klonk geen enkele keer. Daarmee eindigde Duncan dus onderaan met nul punten, hetgeen na al die jaren nog altijd een nationaal trauma is. Van Duncan hebben we na dit ESF weinig meer gehoord, al is hij nog altijd te boeken. Het is voor Nederland echter te hopen dat we nooit meer een nieuwe Duncan naar het festival sturen!


SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
De jaren ‘70 werden afgesloten door Sandra Reemer alias Xandra, die in een Intercity over het podium raasde en tijdens de puntentelling menig station oversloeg. Haar 13e plaats was een ietwat teleurstellende afsluiting van een zo mooi begonnen decennium.

266px-Nationaal_Songfestival_1979_-_Xandra.jpg
Sandra krijgt bloemen nadat ze het NSF van 1979 heeft gewonnen. Ze was de enige deelneemster.

Alle Nederlandse deelnames:

1956: Jetty Paerl - Mei In Parijs - ? - ? pnt
1956: Corry Brokken - Ik Zei: Ja - ? - ? pnt
1957: Corry Brokken - Iwan - 6e - 7 pnt
1958: Corry Brokken - Weet Je - 7e - 5 pnt
1959: John de Mol Sr. - Een Beetje - 3e - 15 pnt
1960: Herman Emmink - In Mijn Hart - 10e - 4 pnt
1961: Greetje Kauffeld - Zeg Maar Dag - 13e - 3 pnt
1962: Gert Timmerman - Niets - 14e - 0 pnt
1963: Annie Palmen - Kijk Daar Is De Zon - 11e - 1 pnt
1964: Anneke Grönloh - De Vliegende Hollander - 12e - 1 pnt
1965: Ronnie Tober - Geweldig - 3e - 24 pnt
1966: Helen Shepherd - Wereld - 15e - 2 pnt
1967: Thérèse Steinmetz - Tornado - 12e - 3 pnt
1968: Rene Frank - Annamarie - 13e - 2 pnt
1969: Conny Vink - De Toeteraar - 4e - 17 pnt
1970: Saskia & Serge - Het Spinnewiel - 5e - 9 pnt
1971: Saskia & Serge - Lente - 6e - 86 pnt
1972: Sandra & Andres - Lang Niet Zo Fijn - 10e - 84 pnt
1973: Ben Cramer - Kom Met Me Mee - 16e - 62 pnt
1974: Mouth & MacNeal - Like The Little Old Ones Used To Sing - 5e - 14 pnt
1975: Albert West - Ding-A-Dong - 2e - 136 pnt
1976: Bolland & Bolland - Souvenir - 14e - 17 pnt
1977: Loeki Knol - Ik Zal De Wereld Laten Zien Dat Ik Kan Dansen - 15e - 18 pnt
1978: Barry Duncan - Duncan - 20e - 0 pnt
1979: Xandra - Intercity - 13e - 17 pnt

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dit was het voor vandaag. Volgende keer gaan we verder met de 80s en 90s, waarin er onder meer een vulkaan van vreugde losbarst, wil Ruth dat we bij haar blijven en is er champagne voor Willeke!
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_185166185
_O_
Life can be a bitch, so like it..
  Eurovisie Songfestival Queen / Moderator vrijdag 22 februari 2019 @ 11:03:30 #3
163650 crew  Greys
Nee.
pi_185166747
Oh wauw _O_

Nu even vluchtig gelezen want op werk maar straks even uitgebreid. Zal hem ook in het overzicht zetten! *O*
Koutist in opleiding.
pi_185170776
registreer om deze reclame te verbergen
_O_

Zo even alles in alle rust lezen. Geweldig weer een Fred landentopic *O*
Op maandag 13 mei 2019 16:16 schreef Guanabana het volgende:
Vind het een rustgevend iets dat je er altijd van op aan kan dat Aoibhin hier is. :P
pi_185172985
Mooi topic! Ik me nooit zo verdiept in deze jaren, dus erg boeiend om te lezen. ^O^
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')