abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_184497569
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
10s.gif Op woensdag 16 januari 2019 16:02 schreef Gary_Oak het volgende:
Voor mij wel. Ik weet niet wat het is, maar nuchter en in het dagelijks leven ben ik nog steeds wel flirty, maar ook veel meer dorky en awkward. Tuurlijk heb ik weleens dates gehad, maar ik ben bijvoorbeeld in mijn hele leven nog nooit met een crush op date geweest. Het lijkt wel alsof zodra ik verliefd (begin te) word(en) ik het verpest. Bij een meid in de kroeg boeit het me allemaal geen reet en loop ik niet op eieren, wat ze dan weer aantrekkelijk vindt. Maar dat risico durf ik echt niet te lopen bij een meid die ik oprecht leuk vind.
Goh, dan lijkt TS meer op mij dan ik dacht :o Dat je veel scharreltjes hebt is natuurlijk erg leuk en aardig, maar op de lange termijn bouw je hier niets mee op. Dit onderken je zelf ook wel, vandaar die existentiële leegte die je voelt.

Is er niet iets waar je een passie voor hebt, TS? Wat zou jij op de lange termijn willen bereiken? Financiële rijkdom boeit jou niet ontzettend heb ik het idee, zou je misschien in de toekomst kinderen willen krijgen? Dan is financiële stabiliteit wel iets waar je naar toe moet werken.
pi_184499163
Dat je uit de depressie bent, betekent niet dat je volledig uit het dal bent. Je bent ook nog steeds heel hard voor jezelf als je jezelf afvraagt wat je verkeerd doet terwijl je er voldoende aan werkt. Natuurlijk is het frustrerend dat je nog steeds zo'n leeg gevoel hebt en veel piekert, maar gun jezelf ook de tijd.
Je krijgt van mij acht punten en drie strepen
  zondag 20 januari 2019 @ 12:22:02 #53
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184509917
quote:
0s.gif Op donderdag 17 januari 2019 17:20 schreef so.original het volgende:
Een Don Jon levensstijl nastreven terwijl je snakt naar verbintenis en echte liefde, lijkt mij inderdaad een recept voor leegte.

Je leeft al een tijdje op deze aardkloot. Wat geeft je nou echt het gevoel dat je leeft? Wanneer zit je in een flow? Gaat het echt om je geliefd voelen, of om een oprechte connectie maken met iemand? Iedereen kan zich eenzaam voelen in gezelschap, als het het verkeerde gezelschap is.

Wat hier ook wel een beetje over gaat is het boek The art of not giving a fuck. Hedonisme is leuk, maar het is geen goed doel an sich.
Goede vraag! Het eerste instinctieve antwoord is een oprechte connectie maken met iemand. Ik vind het leuk om mensen oprecht te leren kennen, over hun en mijn leven te praten en de overkoepelende thematieken analyseren. Small talk kan ik ook wel, maar ik voel me echt geëngageerd als ik samen met iemand hardop kan dagdromen, als je begrijpt wat ik bedoel. Sinds ik uit die depressie ben, ben ik ook heel erg praatgraag geworden. :D
  zondag 20 januari 2019 @ 12:23:04 #54
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184509935
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
17s.gif Op vrijdag 18 januari 2019 01:12 schreef O_o_ het volgende:
Als ik het een en ander zo uitreken dan ben je depressief geworden vanaf het ogenblik dat je je account op FOK! creëerde :D.

Maar goed dat het beter gaat.
Haha, ja. :D Rond najaar 2012 ging het licht doven. :')
  zondag 20 januari 2019 @ 12:25:20 #55
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184509986
quote:
1s.gif Op vrijdag 18 januari 2019 01:25 schreef SpecialK het volgende:
Stop met die drugs. Dat is een doodlopend pad en zorgt alleen maar voor een rare hersenchemie die koppelbaar is aan je extreme gevoelens. Je hebt een leuker leven zonder.

Ga lekker sporten.
Ik begrijp je bezwaar. Ik ga er wel verstandig mee om, maar het is misschien een goed idee om langzaam te minderen. Voel me inderdaad ook best wel melancholisch van zondag tot woensdag. Al moet ik wel zeggen dat psychedelica mijn leven hebben veranderd, maar dat was in een andere periode in mijn leven. :P
  zondag 20 januari 2019 @ 12:28:59 #56
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184510059
quote:
0s.gif Op vrijdag 18 januari 2019 01:40 schreef Maharski het volgende:

[..]

Drugs kunnen het aardig in de hand werken inderdaad.

En verder kan ik iedereen aanraden juist niet weg te lopen voor zijn/haar gevoel. Eigenlijk is dat misschien wel de domste manier van ermee om te gaan. Je duwt het daarmee alleen maar weg waardoor het buiten het bewuste komt te liggen en als energie wordt opgeslagen in je onderbewuste. Daarmee is het niet weg, maar gaat het eerder een eigen leven leiden in het donker. En op den duur barst de bom.

Gevoelens en emoties moet je juist vrijelijk laten stromen. Duik er liever in en doorvoel die shit helemaal, dat werkt zuiverend. Zou hou je mentale (en fysieke) hygiëne. We zorgen goed voor ons lichaam, maar tering wat hebben we toch weinig verstand van de geest. Zou zo veel rommel schelen.
Ik denk eerlijk gezegd niet echt dat ik er actief van wegloop. Het is meer dat ik er doorgaans niet bij stil sta en ermee geconfronteerd word wanneer ik een abrupte switch maak van feesten en thuiskomen. Ik ben best wel een open persoon (geworden) en praat prima over dit soort dingen (vandaar dit topic :P). Als je deze post van jou drie haar geleden tegen me zei, sloeg je de spijker op z'n kop. :+
  zondag 20 januari 2019 @ 12:30:45 #57
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184510099
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op vrijdag 18 januari 2019 02:30 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

Het zou leuk zijn als het zo eenvoudig zou werken. Ik heb wel eens zo'n relatie gehad, maar uiteindelijk kwamen ook daar scheurtjes in, en dan blijkt het toch niet allemaal rozengeur en maneschijn te zijn. Waarom ben je de wereld voor die persoon? Staat die persoon zo zwak in haar schoenen?

Een relatie vraagt om geven en nemen, om buffelen. Ik merk wel dat kinderen bijna onvoorwaardelijk van je kunnen houden, maar het hebben van kinderen vraagt om stabiliteit, om rust, om vertrouwen. Het is ook een enorme verantwoordelijkheid, die om opoffering vraagt.
Ik ben wat dat betreft ook wel een idealist hoor, ben ik me erg bewust van. :') Maar heeft ook met mijn emotioneel verwaarloosde opvoeding te maken dat ik zo neig te denken. Maar goed, dat is een andere beerput. :D
  zondag 20 januari 2019 @ 12:35:54 #58
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184510201
quote:
0s.gif Op vrijdag 18 januari 2019 09:58 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Negeren heeft erg weinig zin, zoals je inmiddels gemerkt hebt. Het verdwijnt er niet door. Het verschil tussen verdriet en een depressie is dat je verdriet kunt verwerken, door te rouwen, door het te voelen, te accepteren dat je je ergens verdrietig over voelt. Door het kut te vinden dat je je zo voelt en het er te laten zijn.

De meeste mensen zullen graag zonder pijn leven, en hoeveel mensen denk je dat dat een heel leven goed af gaat?
Hier geef ik je 100% gelijk in. Heb het altijd al onbewust geweten, maar fijn dat je het ook zo even tegen me zegt. :)

quote:
[..]

Omdat je een aantal jaren depressief bent geweest, moet de rest van je leven een grote gelukkige toestand zijn? Je kunt het niet meer veranderen, die depressie is geweest. Dat geeft je geen recht of garantie op een leven zonder verdriet en narigheid. Je hebt nog een heel leven voor je, daarin zul je ook tijd en ruimte moeten maken voor verdrietige gevoelens. Depressie en verdriet zijn heel andere gevoelens. Als je goed met verdriet omgaat, dus rouwt, voelt, verwerkt, hoef je daar echt niet depressief van te worden. Ik snap je angst wel, maar door het uit de weg te blijven gaan, voel je je denk ik juist eerder down, omdat je het negeert.

En hoe wil je ermee omgaan als je een duurzame relatie hebt en je geliefde is verdrietig? Kun je haar dan steunen, er voor haar zijn?
Je hebt weer gelijk. Maar wat versta jij dan concreet onder "het verdriet voelen en het rouwen voelen en verwerken"? Laatst had ik weer zo'n momentje van een paar dagen. Toen ging ik in bed naar janknummers van Drake luisteren en me 'lekker kut' voelen. Bedoel je dat?

Terzijde heeft die depressie me wel veel geleerd over mezelf. Heb nu zo veel meer energie dan ooit tevoren, leef met dankbaarheid en ben echt gemotiveerd om wat van mijn leven te maken. O+ Maar ik weet inderdaad zoals jij zegt nog niet hoe ik die kutmomenten in mijn leven moet passen.
  zondag 20 januari 2019 @ 12:36:47 #59
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184510215
quote:
0s.gif Op vrijdag 18 januari 2019 12:33 schreef PzKpfw het volgende:
Is het niet gewoon dat je depressie of in ieder geval bepaalde gedachten nog niet helemaal weg is/zijn? En dat je in de tussentijd gewoon zoveel afleiding hebt dat je er niet meer zo vaak mee bezig bent.
Nee, ik denk echt dat het 'gewoon' verdriet is. Van een klassieke klinische depressie is geen sprake. Gelukkig. :)
  zondag 20 januari 2019 @ 12:42:02 #60
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184510319
quote:
0s.gif Op vrijdag 18 januari 2019 14:02 schreef Joel_87 het volgende:

[..]

Hier noem je denk ik een deel van je probleem. Zolang het emotioneel niets met je doet vind het het niet erg om op je bek te gaan, maar zodra je emotioneel gekwetst zou kunnen worden durf je niet.

Misschien moet je een paar keer flink op je bek gaan met vrouwen waar je wel echt gek op bent. Ik weet niet hoe vaak je dat heb, echt gevoelens voor een vrouw. Probeer je over de angst heen te zetten en wordt een keer gekwetst. Daar leer je ook heel veel van, daar ben ik van overtuigt.
Ik ben al best vaak op m'n bek gegaan bij crushes. _O- Twee maanden geleden nog. :') Hou het al bij sinds de brugklas wie het zijn. _O- Ik laat de kans ook nooit glippen om wat te proberen, dus ik ga wat dat betreft het ook niet uit de weg. Het 'probleem' is alleen dat ik mensen wel snel leuk vind, maar verliefd word ik niet zo snel (meestal zit er een pauze in van een jaar of 2 à 3). Het rare is alleen dat elke 'significante' afwijzing even pijn als de allereerste blijft doen. Ik kan er maar nooit aan wennen. Het enige wat ik het geleerd, is dat het mettertijd wel weer overgaat. Maar ik was de laatste keer net zo overstuur als toen ik 11 was. :')
  zondag 20 januari 2019 @ 12:45:21 #61
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184510368
quote:
0s.gif Op zaterdag 19 januari 2019 19:58 schreef needlesslylargerod het volgende:

[..]

Goh, dan lijkt TS meer op mij dan ik dacht :o Dat je veel scharreltjes hebt is natuurlijk erg leuk en aardig, maar op de lange termijn bouw je hier niets mee op. Dit onderken je zelf ook wel, vandaar die existentiële leegte die je voelt.

Is er niet iets waar je een passie voor hebt, TS? Wat zou jij op de lange termijn willen bereiken? Financiële rijkdom boeit jou niet ontzettend heb ik het idee, zou je misschien in de toekomst kinderen willen krijgen? Dan is financiële stabiliteit wel iets waar je naar toe moet werken.
Oh, ik weet niet wat voor beeld je van me had voor dit topic? :D (Ken jou als user verder ook niet trouwens. :P)

Geld boeit me inderdaad niks, maar wil me niet meer druk maken om geld, want dat doe ik nog wel. Naast grote romantische afwijzingen, behoort blut zijn tot mijn grootste angst. :') Maar ik ben ook druk bezig met mijn carrière op de rails zetten, dus work is in progress. :)
  zondag 20 januari 2019 @ 12:45:58 #62
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184510382
quote:
0s.gif Op zaterdag 19 januari 2019 21:10 schreef Chia het volgende:
Dat je uit de depressie bent, betekent niet dat je volledig uit het dal bent. Je bent ook nog steeds heel hard voor jezelf als je jezelf afvraagt wat je verkeerd doet terwijl je er voldoende aan werkt. Natuurlijk is het frustrerend dat je nog steeds zo'n leeg gevoel hebt en veel piekert, maar gun jezelf ook de tijd.
Dankjewel, Chia/Chai. O+
pi_184511042
quote:
14s.gif Op zondag 20 januari 2019 12:45 schreef Gary_Oak het volgende:

[..]

Oh, ik weet niet wat voor beeld je van me had voor dit topic? :D (Ken jou als user verder ook niet trouwens. :P)

Geld boeit me inderdaad niks, maar wil me niet meer druk maken om geld, want dat doe ik nog wel. Naast grote romantische afwijzingen, behoort blut zijn tot mijn grootste angst. :') Maar ik ben ook druk bezig met mijn carrière op de rails zetten, dus work is in progress. :)
Ik zie jouw username best wel vaak langskomen op fok, en je kwam bij mij over als een echte hosselaar :P Dat beeld klopt volgens mij ook wel redelijk. Dat je echter op je bek gaat zodra je crusht op iemand had ik niet verwacht van jou, en dat is redelijk herkenbaar voor mij.

Goed dat je nu bezig bent met je carrière op de rails te krijgen. Ik doelde daarnaast ook nog op voldoening halen uit een hobby of iets dergelijks. Ik zeg niet dat een hobby hebben noodzakelijk is, maar misschien dat je hierdoor minder snel die leegte probeert op te vullen met hedonistische en betekenisloze activiteiten.

[ Bericht 0% gewijzigd door needlesslylargerod op 20-01-2019 14:01:44 ]
  dinsdag 22 januari 2019 @ 09:08:22 #64
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184547378
quote:
1s.gif Op zondag 20 januari 2019 13:23 schreef needlesslylargerod het volgende:

[..]

Ik zie jouw username best wel vaak langskomen op fok, en je kwam bij mij over als een echte hosselaar :P Dat beeld klopt volgens mij ook wel redelijk. Dat je echter op je bek gaat zodra je crusht op iemand had ik niet verwacht van jou, en dat is redelijk herkenbaar voor mij.

Goed dat je nu bezig bent met je carrière op de rails te krijgen. Ik doelde daarnaast ook nog op voldoening halen uit een hobby of iets dergelijks. Ik zeg niet dat een hobby hebben noodzakelijk is, maar misschien dat je hierdoor minder snel die leegte probeert op te vullen met hedonistische en betekenisloze activiteiten.
Ik vind het best meevallen. Ik kloot meestal maar wat aan. Ik zorg gewoon dat ik zelf veel plezier heb en meestal komt het dan wel goed. :)

Ja, goed punt. Meerdere users hebben dat inderdaad al gezegd. Moet echt even nagaan wat dat voor mij zou kunnen zijn. :P
pi_184547773
quote:
17s.gif Op zondag 20 januari 2019 12:35 schreef Gary_Oak het volgende:

[..]

Hier geef ik je 100% gelijk in. Heb het altijd al onbewust geweten, maar fijn dat je het ook zo even tegen me zegt. :)

[..]

Je hebt weer gelijk. Maar wat versta jij dan concreet onder "het verdriet voelen en het rouwen voelen en verwerken"? Laatst had ik weer zo'n momentje van een paar dagen. Toen ging ik in bed naar janknummers van Drake luisteren en me 'lekker kut' voelen. Bedoel je dat?

Dat is wat voor mij in ieder geval ook wel werkt. Gewoon even een moment, avond, paar dagen, zwelgen in mijn verdriet. Het voelen, janken, me heel verdrietig en zielig voelen en de wereld en het leven zo oneerlijk te vinden. En dan krabbel ik weer op, en zie het allemaal weer een anders. Dat is ook het verschil met een depressie. Ik was depressief tijdens de zwangerschap (een hormonenkwestie) dus ik (her)ken het verschil tussen het een en het ander wel. Voor mezelf in ieder geval.

quote:
Terzijde heeft die depressie me wel veel geleerd over mezelf. Heb nu zo veel meer energie dan ooit tevoren, leef met dankbaarheid en ben echt gemotiveerd om wat van mijn leven te maken. O+ Maar ik weet inderdaad zoals jij zegt nog niet hoe ik die kutmomenten in mijn leven moet passen.
Die momenten passen we liever helemaal niet in in ons leven. Toch zullen ze er zijn.
Ik heb nu last van de winterblues. Januari en februari zijn altijd moeilijk, maar dit jaar is in ieder geval januari best zwaar. Dus ik doe wat meer aan zelfzorg, ben wat liever voor mezelf en probeer moeilijkere dingen te vermijden. Als ik normaal ergens een schop onder mijn kont voor nodig heb, schop ik nu zachtjes een keer en kijk of dat wat oplevert. Zo niet, dan niet. Als deze maanden weer voorbij zijn, dan wordt mijn schop onder de kont weer wat harder en dwingender :)
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
  dinsdag 22 januari 2019 @ 21:54:57 #66
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184561640
quote:
0s.gif Op dinsdag 22 januari 2019 09:32 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Dat is wat voor mij in ieder geval ook wel werkt. Gewoon even een moment, avond, paar dagen, zwelgen in mijn verdriet. Het voelen, janken, me heel verdrietig en zielig voelen en de wereld en het leven zo oneerlijk te vinden. En dan krabbel ik weer op, en zie het allemaal weer een anders. Dat is ook het verschil met een depressie. Ik was depressief tijdens de zwangerschap (een hormonenkwestie) dus ik (her)ken het verschil tussen het een en het ander wel. Voor mezelf in ieder geval.

[..]

Die momenten passen we liever helemaal niet in in ons leven. Toch zullen ze er zijn.
Ik heb nu last van de winterblues. Januari en februari zijn altijd moeilijk, maar dit jaar is in ieder geval januari best zwaar. Dus ik doe wat meer aan zelfzorg, ben wat liever voor mezelf en probeer moeilijkere dingen te vermijden. Als ik normaal ergens een schop onder mijn kont voor nodig heb, schop ik nu zachtjes een keer en kijk of dat wat oplevert. Zo niet, dan niet. Als deze maanden weer voorbij zijn, dan wordt mijn schop onder de kont weer wat harder en dwingender :)
Wat is voor jou gevoelsmatig het verschil tussen depressieve en verdrietige gevoelens? Ja, die blues begin ik nu ook te krijgen. November en december gingen verrassend goed, maar per definitie is dat eigenlijk herfst. :P Januari is echt de maandagmaand van het jaar. Kan niet wachten tot de lente.

Bedankt voor je betrokkenheid trouwens. O+
pi_184570485
quote:
17s.gif Op dinsdag 22 januari 2019 21:54 schreef Gary_Oak het volgende:

[..]

Wat is voor jou gevoelsmatig het verschil tussen depressieve en verdrietige gevoelens? Ja, die blues begin ik nu ook te krijgen. November en december gingen verrassend goed, maar per definitie is dat eigenlijk herfst. :P Januari is echt de maandagmaand van het jaar. Kan niet wachten tot de lente.

Bedankt voor je betrokkenheid trouwens. O+
Ik was wel wat ouder toen ik depressief werd dan dat jij was. Dat heeft als grote verschil dat ik al wist hoe verdrietige gevoelens voelen, en had ik al geleerd hoe het voor mij het beste werkt om daarmee om te gaan.
Maar het grote verschil? Ik denk dat ik verdriet wel even kan parkeren indien nodig, en me er volledig in kan onderdompelen om er doorheen te gaan. De depressie betekende dat ik op een ochtend wakker werd in een grijs/zwarte wereld en deze zo is gebleven met alleen wat nog zwartere momenten, tot de geboorte van mijn dochter. En toen was het ook in één klap over. En dat zwarte was er altijd, dat was ook niet even te parkeren. Voor verdriet kan ik doorgaans het moment kiezen om te zwelgen. Niet te lang uitstellen, anders overspoelt het me alsnog, maar dat is wel enigszins te sturen voor me.

November en december zijn ook goed te doen, omdat er allerlei dingen te doen zijn. Sinterklaas, verjaardagen, herfstvakantie van kind, de feestdagen. Het zijn niet mijn favoriete dagen, maar ze zijn wel te doen. Januari is....nou ja, gewoon shit :') Het is donker, koud, saai. En februari is meer van hetzelfde. Bovendien is mijn partner dadelijk 2 weken naar de VS, waardoor ik twee weken alleenstaande moeder moet spelen en het dus druk is, maar bovendien mijn maatje er niet is. Daar zie ik wel tegenop, maar ik weet ook dat het wel goed komt, want dat komt het altijd. Ik moet wel mijn ratio daarvoor wat meer aanspreken :)
Vanaf maart wordt het echt lichter, gaan we écht naar de lente en is het leven weer echt leefbaar.

Graag gedaan :*
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
pi_184570956
quote:
14s.gif Op zondag 20 januari 2019 12:45 schreef Gary_Oak het volgende:

[..]

Oh, ik weet niet wat voor beeld je van me had voor dit topic? :D (Ken jou als user verder ook niet trouwens. :P)

Geld boeit me inderdaad niks, maar wil me niet meer druk maken om geld, want dat doe ik nog wel. Naast grote romantische afwijzingen, behoort blut zijn tot mijn grootste angst. :') Maar ik ben ook druk bezig met mijn carrière op de rails zetten, dus work is in progress. :)
Wat me hier van je opvalt is dat je erg veel waarde hecht aan wat de maatschappij jou oplegt (als je richting de 30 gaat moet je 'serieuzer' worden, whatever that may be), en dat je makkelijk op je bek gaat als je echt iemand leuk vindt.

Beiden heb ik ook meegemaakt. Voor wat betreft het eerste zou ik er gewoon schijt aan hebben. Als je 35 bent en je komt iemand tegen om een gezin te stichten is dat ook goed. Word vooral geen saaie eenheidsworst zoals 80 procent van de bevolking. Die mensen zijn vaak nog het ongelukkigst omdat ze niet hebben gedaan wat ze echt zelf wilden.

Voor wat betreft het tweede moet je echt aan je zelfbeeld werken. Je hecht een onrealistische waarde aan iemand die je leuk vindt. Dat komt omdat je jezelf eigenlijk diep van binnen niet als 'waardig' aan die persoon beschouwt. Je gaat je dus anders voordoen dan je bent, wat uiteindelijk naar voren komt. Dit is heel subtiel en kan je niet faken. Dan knapt je crush vanzelf een keer af, want mensen die zich anders voordoen dan ze zijn zijn per definitie onzeker.

Voor mij begon dat door te beseffen dat een vrouw je niet gelukkig maakt, maar meer een aanvulling op je toch al complete leven is. Ik schat dat dit ook de richting is die jij op moet.
pi_184576823
broer ik voel je. Zit in een soortgelijk situatie maar moet nog de depressieve fase uit. Alles lijkt wel een strijd tegen de klok om alles te compenseren. Meisjes, geld, vriendschappen, carriere, etc. Dit legt nog extra druk op een al moeilijk leven. Compensatiedrang is niet gezond maar weet niet anders :'(.
  vrijdag 25 januari 2019 @ 23:51:05 #70
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184624875
Wederom bedankt voor de betrokken reacties. O+ Reageer zondag of maandag. Ben nu behoorlijk aangeschoten en nu in de metro op weg naar een feestje. :')
  zaterdag 26 januari 2019 @ 09:50:48 #71
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184628576
Sinds lange tijd niks geregeld, niet eens een afterparty. :') Tering, wat voel ik me nu leeg, verdrietig en eenzaam nu ik weer nuchter ben. ;( Snel slapen zo.

[ Bericht 5% gewijzigd door Gary_Oak op 26-01-2019 09:58:05 ]
  zondag 27 januari 2019 @ 11:11:40 #72
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184649451
quote:
0s.gif Op woensdag 23 januari 2019 12:29 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Ik was wel wat ouder toen ik depressief werd dan dat jij was. Dat heeft als grote verschil dat ik al wist hoe verdrietige gevoelens voelen, en had ik al geleerd hoe het voor mij het beste werkt om daarmee om te gaan.
Maar het grote verschil? Ik denk dat ik verdriet wel even kan parkeren indien nodig, en me er volledig in kan onderdompelen om er doorheen te gaan. De depressie betekende dat ik op een ochtend wakker werd in een grijs/zwarte wereld en deze zo is gebleven met alleen wat nog zwartere momenten, tot de geboorte van mijn dochter. En toen was het ook in één klap over. En dat zwarte was er altijd, dat was ook niet even te parkeren. Voor verdriet kan ik doorgaans het moment kiezen om te zwelgen. Niet te lang uitstellen, anders overspoelt het me alsnog, maar dat is wel enigszins te sturen voor me.

November en december zijn ook goed te doen, omdat er allerlei dingen te doen zijn. Sinterklaas, verjaardagen, herfstvakantie van kind, de feestdagen. Het zijn niet mijn favoriete dagen, maar ze zijn wel te doen. Januari is....nou ja, gewoon shit :') Het is donker, koud, saai. En februari is meer van hetzelfde. Bovendien is mijn partner dadelijk 2 weken naar de VS, waardoor ik twee weken alleenstaande moeder moet spelen en het dus druk is, maar bovendien mijn maatje er niet is. Daar zie ik wel tegenop, maar ik weet ook dat het wel goed komt, want dat komt het altijd. Ik moet wel mijn ratio daarvoor wat meer aanspreken :)
Vanaf maart wordt het echt lichter, gaan we écht naar de lente en is het leven weer echt leefbaar.

Graag gedaan :*
Hmmm, goed punt maak je! Dat verdriet na zo'n weekend (as we speak bijvoorbeeld) kan ik inderdaad altijd wel parkeren indien nodig (als ik nog andere plannen heb bijvoorbeeld). Maar het is inderdaad verstandig om er niet van te blijven weglopen. Die grijze sluier over mijn dag heb ik niet meer zo.

Goed punt, niet bij stilgestaan dat november en december beter te verdragen zijn wegens de feestdagen. 8)7 Nou ja, we zijn al bijna door januari heen.

Sterkte de komende weken, lieverd. :*
  zondag 27 januari 2019 @ 11:19:29 #73
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184649559
quote:
0s.gif Op woensdag 23 januari 2019 12:51 schreef DaggerOne het volgende:

[..]

Wat me hier van je opvalt is dat je erg veel waarde hecht aan wat de maatschappij jou oplegt (als je richting de 30 gaat moet je 'serieuzer' worden, whatever that may be), en dat je makkelijk op je bek gaat als je echt iemand leuk vindt.

Beiden heb ik ook meegemaakt. Voor wat betreft het eerste zou ik er gewoon schijt aan hebben. Als je 35 bent en je komt iemand tegen om een gezin te stichten is dat ook goed. Word vooral geen saaie eenheidsworst zoals 80 procent van de bevolking. Die mensen zijn vaak nog het ongelukkigst omdat ze niet hebben gedaan wat ze echt zelf wilden.

Voor wat betreft het tweede moet je echt aan je zelfbeeld werken. Je hecht een onrealistische waarde aan iemand die je leuk vindt. Dat komt omdat je jezelf eigenlijk diep van binnen niet als 'waardig' aan die persoon beschouwt. Je gaat je dus anders voordoen dan je bent, wat uiteindelijk naar voren komt. Dit is heel subtiel en kan je niet faken. Dan knapt je crush vanzelf een keer af, want mensen die zich anders voordoen dan ze zijn zijn per definitie onzeker.

Voor mij begon dat door te beseffen dat een vrouw je niet gelukkig maakt, maar meer een aanvulling op je toch al complete leven is. Ik schat dat dit ook de richting is die jij op moet.
Dankjewel voor je bericht! :) Ik ben heel autoritair opgevoed met een duidelijke lijn hoe mijn toekomst eruit moet zien. En hoewel ik totaal niet ben geëindigd zoals mijn ouders dat wilden, heb ik nog wel moeite om er écht volledig schijt te hebben aan verwachtingspatronen.

En ik geef je ook volledig gelijk met je tweede punt. Ik ben diep van binnen erg onzeker. En zodra een meid een gevoelige snaar raakt of als ik emotioneel in haar heb geïnvesteerd (wat betekent dat ik me ook kwetsbaar heb opgesteld), wil ik haar niet kwijtraken, omdat ik die kwetsbaarheid doorgaans nooit toon. Maar goed, ben ook een aantal belangrijke emotionele dingen tekort gekomen in mijn opvoeding, waardoor zo'n meid voor mij altijd een mogelijkheid wordt om een leegte op te vullen.
  maandag 28 januari 2019 @ 19:57:55 #74
330313 Gary_Oak
Smell ya later!
pi_184680403
quote:
0s.gif Op woensdag 23 januari 2019 17:58 schreef topdeck het volgende:
broer ik voel je. Zit in een soortgelijk situatie maar moet nog de depressieve fase uit. Alles lijkt wel een strijd tegen de klok om alles te compenseren. Meisjes, geld, vriendschappen, carriere, etc. Dit legt nog extra druk op een al moeilijk leven. Compensatiedrang is niet gezond maar weet niet anders :'(.
Helpt ook niet mee dat ik een haantje ben met veel bewijsdrang. :') Uiteraard vanuit onzekerheid, maar goed, ik vind het hele accepteer-jezelf-zoals-je-bent-mentaliteit zo'n lakse loserhouding. :{
pi_184682842
Ik zou terug thuis gaan wonen of met vrienden wonen of met andere mensen het huis delen. Die eenzaamheid ken ik en is killing, daarom ben ik terug thuis gaan wonen en ik heb er geen last meer van.
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')