quote:sorry voor m'n late reactie.... ik respecteer je keuze wel, maar mijn eerste gedachte was gewoon van "waarom mogen je ouders er niks van weten?" dus vandaar dat ik het vroeg, maar als je een oppervlakkige relatie met je ouders hebt en dat liever voor jezelf houd dan moet je dat gewoon doen!
Op donderdag 2 januari 2003 16:15 schreef Wolkje het volgende:[..]
Ik had het zo 'redelijk bot' opgeschreven,
in de hoop dat mensen mijn keus gewoon zouden respecteren,
zonder verder te vragen over hoe en waarom..
Sorry
verders ff over die uren... je moet idd een vast aantal uren werken en toen ik nog een supermarkt baantje had ( *JOEPIE* 
) toen werd ik verzekerd als ik minimaal 8 uur per week werkte en dat heb ik toen ook gedaan.
die mail ik je wel ff op dat adres wat in je eerste post staat owkee?
quote:Oke
Op donderdag 2 januari 2003 22:27 schreef racoon2002 het volgende:
He wolkje,
die mail ik je wel ff op dat adres wat in je eerste post staat owkee?
Het is maar mijn mening, het blijft jouw keuze. Die ik overigens wel respecteer
quote:Zucht..
Op donderdag 2 januari 2003 22:35 schreef Christine het volgende:
Het is maar mijn mening, het blijft jouw keuze. Die ik overigens wel respecteer
Je hebt ook gelijk, en dit is precies, wat ik altijd te horen krijg,
en al zo goed weet..
, en het is ook zo. Dat geef ik toe..Maar laat me maar wat dat betreft
Wolkje
quote:Ik weet hoe moeilijk het is, meid... ik heb zelf ook destijds het e.e.a. aan mijn ouders moeten vertellen, wat ik absoluut niet wilde. Mijn situatie was anders, dat wel. Maar achteraf ben ik zo opgelucht geweest dat ik het heb verteld.
Op donderdag 2 januari 2003 22:38 schreef Wolkje het volgende:[..]
Zucht..
Je hebt ook gelijk, en dit is precies, wat ik altijd te horen krijg,
en al zo goed weet..Maar laat me maar wat dat betreft
Maar nogmaals, als jij er voor kiest om het niet te vertellen, dan zul je daar ongetwijfeld je eigen argumentatie voor hebben. Ik wil alleen niet dat angst het enige is wat je tegenhoudt, want angst is een onbetrouwbare graadmeter.
Weet je, misschien vertel ik nog wel eens een deel,
als ik op mezelf woon. Als letterlijk, de afstand wat groter is..
quote:Dan is het nog moeilijk, dat vertel ik je nu al.
Op donderdag 2 januari 2003 22:48 schreef Wolkje het volgende:
Weet je, misschien vertel ik nog wel eens een deel,
als ik op mezelf woon. Als letterlijk, de afstand wat groter is..
Wolkje, ik vind je super dapper en ik hoop dat 2003 voor jou een heleboel goeds met zich meebrengt... als iemand dat verdient, dan ben jij het.
fijn dat het gesprek goed ging en ook fijn dat je AD hebt als steun in de rug. Ik hoop dat het snel aanslaat en dat je je beter gaat voelen als hetgeen ik de laatste maanden van jou gelezen heb.
Wat betreft het probleem met de ziektekosten, wat vervelend allemaal zeg! 
Misschien is het een idee om een afspraak te maken bij een ziektekostenverzekeraar om zo samen te bekijken wat de mogelijkheden zijn? 
Ik kan je helaas niet verderhelpen, ik heb er geen verstand van.
Wat een vervelend dilemma!!!
Sterkte meis
quote:Heel erg bedank, Christine
Op donderdag 2 januari 2003 22:53 schreef Christine het volgende:[..]
Dan is het nog moeilijk, dat vertel ik je nu al.
Wolkje, ik vind je super dapper
Morgen begin ik met mijn medicijnen,
maar de eerste tijd moet ik er niet zoveel van verwachten,
want het begint pas na een tijdje te werken..
In tegenstelling tot de bijwerkingen..
Nouja, ik ben benieuwd..
en liefs,
quote:Hee Duchessmeisje
Op donderdag 2 januari 2003 22:55 schreef DuchessX het volgende:
, Dank je, voor je reply
Ik weet eigenlijk niet zo goed, wat ik nou zo een, twee drie moet doen.
Maar ik heb twee weken, voor ik mijn nieuwe dosis op moet halen..
Dus ik moet even kijken wat de mogelijkheden zijn..
Voor de rest hoop ik idd. ook dat de medicijnen gaan aanslaan..
Ik hoop dat 2003 ook voor jou een goed jaar gaat worden.
Liefs en een
quote:Dankjewel, ik wens jou ook een goed en vooral gezond 2003 toe
Op donderdag 2 januari 2003 23:02 schreef Wolkje het volgende:[..]
Hee Duchessmeisje
Dank je, voor je reply
Ik weet eigenlijk niet zo goed, wat ik nou zo een, twee drie moet doen.
Maar ik heb twee weken, voor ik mijn nieuwe dosis op moet halen..
Dus ik moet even kijken wat de mogelijkheden zijn..
Voor de rest hoop ik idd. ook dat de medicijnen gaan aanslaan..Ik hoop dat 2003 ook voor jou een goed jaar gaat worden.
Liefs en een
Je hebt het heel zwaar (gehad) en ik voel met je mee. Vaak zijn jouw gevoelens heel herkenbaar voor me en ik vind het heel erg dat jij die afschuwelijke gevoelens (ook) hebt 
Maar onthoud dat je goed bezig bent door jezelf serieus te nemen en stappen te ondernemen puur en alleen voor jezelf. Blijf vechten, ook al is het zwaar. Blijf vechten ook al doet het pijn. Je kunt het Wolkje, je staat er niet alleen voor. Blijf schrijven en delen wat je bezighoudt en ga zo door. Veel sterkte gewenst meiske
Dag lief meisje, ik ga nu even de honden uitlaten 
ik zelf durf niet, ik kan gewoon die stap niet zetten..
ik kan er niet over praten, het lukt gewoon niet
nu wil mijn moeder ook nog stoppen met therapie
maargoed,
sterkte wolkje en succes met je verzekering
ik zelf kan gewoon verzekeren via mijn werk ben btw 17 (dus nog geen 18) en de kosten kan je aan het eind van het jaar terug vragen volgens mij
- - chris
Misschien als je het juist verteld heb dat het juist een opluchting is en valt hun reactie mee .
Voor mij heeft het ook tien jaar geduurd voordat ik het vertelde , maar nu ze het weten steunen ze me daarin en als ik me niet lekker voel in mijn vel weten ze waarom en hoef ik geen toneel meer te spelen .
quote:Yup heel moeilijk geweest snap ook niet dat die zo geduldig is geweest want in feite heeft hij alleen maar zitten wachten tot ik die beslissing zou maken . Eerst snapte ik er totaal niets van dacht dat die een spelletje speelde en achteraf blijkt dat die gewoon zat af te wachten tot ik aan mijn gevoelens toegaf .
Op donderdag 2 januari 2003 21:58 schreef racoon2002 het volgende:he, addicted to jellybeans, wat fijn om te horen dat het met jouw zo goed gaat!! het is duidelijk dat je nu lekker voor jezelf hebt gekozen...
en ook fijn dat het zo goed gaat met dennis! is moeilijk geweest he?
knuffel
Ik weet ook zeker dat ik de juiste keuze heb gemaakt, omdat het heel duidelijk gebaseerd is op gevoel en dat had ik eerder te veel geblokkeerd .
quote:maar als je nou totaal geen band hebt met je ouders op die manier?? of iig met een van je ouders totaal niet?
Op vrijdag 3 januari 2003 17:44 schreef addicted_to_jellybeans het volgende:
Wolkje ik respecteer je keuze dat je ouders niets wil vertellen , maar wil nog wel iets mee geven. Ik denk dat je daardoor jezelf heel moeilijk maakt want nu blokkeer je iets voor je ouders wat er gebeurd is , waardoor je voor jezelf ook heel moeilijk maakt , je moet steeds dingen stiekem doen en daardoor ga je ook niet lekker in je vel zitten en denk daarom dat je juist extra aan je vriend trekt, omdat die juist weet wat er is en voor hem geen toneel hoeft te spelen.
Misschien als je het juist verteld heb dat het juist een opluchting is en valt hun reactie mee .
Voor mij heeft het ook tien jaar geduurd voordat ik het vertelde , maar nu ze het weten steunen ze me daarin en als ik me niet lekker voel in mijn vel weten ze waarom en hoef ik geen toneel meer te spelen .
Wat dan, dan moet je dus iets gaan vertellen, wat voor jou een ontzettende impact heeft gemaakt op je hele leven, dat moet je dus aan iemand gaan vertellen, die voor als nog, geen enkele interesse heeft getoond in what so ever??
waarom zou je?
Dan kun je toch beter nog ff een tijdje lekker toneelspelen, en dan voor jezelf op nieuw beginnen? en als dat allemaal gelukt is, en je dus weer een stuk sterker in je schoenen staat, dan pas de stap zetten om te vertellen wat je al die jaren gevoeld hebt??
Zodat je niet in een nog dieper gat valt, maar juist omdat je al je eigen plekje hebt, je dus ook makkelijker weg kunt gaan?
dit is dan weer mijn subtiele gedachtengang, die ik ook op mezelf betrek, dus ik antwoord niet voor wolkje ofzo, dit is zoals ik het voel... en moest er toch ff uit
Ik was er toenertijd heilig van overtuigd dat ze mij als schuldige zouden zien en daarom vertelde ik het niet , het heeft pas bij mij 10 jaar en heb het pas dit jaar verteld , maar ik denk ook als ik het toen wel verteld had , ik meer steun had en de terugval die ik nu heb veel minder had gehad omdat ik te lang toneel heb gespeeld.
Ik denk dat Wolkje voor haar zelf na moet gaan of het contact altijd al slecht is geweest of juist dat het versterkt is door wat ze meegemaakt heeft .
veel liefs Mirage..
Sir Winston Churchill
quote:Dat is misschien ook wel weer zo, zo heb ik het nog nooit bekeken, dus juist omdat je toneelspeelt en juist daardoor zoveel afsluit en daardoor het contact zoveel minder is??
Op vrijdag 3 januari 2003 18:44 schreef addicted_to_jellybeans het volgende:
Dat had ik dus ook met mijn ouders ben ook niet voor niets op mijn 17e uit huis geplaatst , maar achteraf denk ik ook dat die relatie niet goed was juist omdat ik ze niets verteld had en volledig de controle kwijt was.
Ik was er toenertijd heilig van overtuigd dat ze mij als schuldige zouden zien en daarom vertelde ik het niet , het heeft pas bij mij 10 jaar en heb het pas dit jaar verteld , maar ik denk ook als ik het toen wel verteld had , ik meer steun had en de terugval die ik nu heb veel minder had gehad omdat ik te lang toneel heb gespeeld.
Ik denk dat Wolkje voor haar zelf na moet gaan of het contact altijd al slecht is geweest of juist dat het versterkt is door wat ze meegemaakt heeft .
Het zou kunnen, maar niet altijd, denk ik...
Maar goed, ik zal er verder maar nix over zeggen, ik zal er eerst is over nadenken....
Maar toch het gevoel van : het interesseert ze toch niet, dat overheerst altijd!! in dit huis
quote:What she said
Op vrijdag 3 januari 2003 18:38 schreef racoon2002 het volgende:[..]
maar als je nou totaal geen band hebt met je ouders op die manier?? of iig met een van je ouders totaal niet?
Wat dan, dan moet je dus iets gaan vertellen, wat voor jou een ontzettende impact heeft gemaakt op je hele leven, dat moet je dus aan iemand gaan vertellen, die voor als nog, geen enkele interesse heeft getoond in what so ever??
waarom zou je?
Dan kun je toch beter nog ff een tijdje lekker toneelspelen, en dan voor jezelf op nieuw beginnen? en als dat allemaal gelukt is, en je dus weer een stuk sterker in je schoenen staat, dan pas de stap zetten om te vertellen wat je al die jaren gevoeld hebt??
Zodat je niet in een nog dieper gat valt, maar juist omdat je al je eigen plekje hebt, je dus ook makkelijker weg kunt gaan?
een beetje misselijk geweest, beetje hoofdpijn..
maar volgens mij was ik ook sneller moe, dan normaal.
Terwijl dat raar is, omdat het je juist energie zou moeten geven.
Nouja, misschien verbeeld ik het me wel gewoon..
Ik werd wel opeens midden in de nacht wakker.. alsof het al ochtend was.
Met als gevolg dat ik nu heel moe ben, terwijl ik zo moet werken.
quote:Beste Wolkje,
Op donderdag 2 januari 2003 15:53 schreef Wolkje het volgende:
Ik heb een recept gekregen, en het vanmiddag opgehaald.
Het AD heet Peroxitine, valt onder Seroxat. Ik moet de bijsluiter nog
even lezen
Ik ken je niet persoonlijk ik ken je achtergrond niet maar één ding vraag ik me wel af is het wel zo slim om medicijnen voor je depressie te gaan slikken! Ik bedoel hiermee te zeggen dat de bijwerkingen niet alleen heel hevig kunnen zijn maar jou ook mischien psychotisch kunnen maken zoals uit nieuwe tests is gebleken waarbij sommige mensen drift aanvallen krijgen van de medicatie die ze nemen tegen de depressies. Ik wil ook niet bagataliseren hoe je je voelt maar ik wil wel één ding kwijt ik heb ook het nodige meegemaakt maar zelfs al was ik op de bodem van de bodem van de bodem van de bodem... dan zelfs dan zijn medicijnen geen uitweg ze zijn zelfs geen hulpmiddel ze zijn inweze alleen maar ballast... nog meer ballast om je probleem verder te onderstrepen en dat is niet wat je moet doen er zijn 3de wereld landen waar mensen hun hele familie kwijtraken en levend worden gemarteld en in die landen kan je ook niet om een potje seroxat vragen... het enigste wat je daar kunt kiezen is a) je zelf verhangen of b) door gaan met leven en proberen iets positiefs te doen met hetgeen je voelt... met medicijnen blijf je alleen maar stilstaan.
Hopelijk wordt je niet boos want dit is alleen mijn hoogstpersoolijke mening
Gr Filmgek
quote:Ik neem aan dat ze het hier toch wel met haar arts/psychiater over gehad heeft en dat ze zich bewust is van de risico's...
Op zaterdag 4 januari 2003 08:51 schreef Filmgek het volgende:[..]
Beste Wolkje,
Ik ken je niet persoonlijk ik ken je achtergrond niet maar één ding vraag ik me wel af is het wel zo slim om medicijnen voor je depressie te gaan slikken! Ik bedoel hiermee te zeggen dat de bijwerkingen niet alleen heel hevig kunnen zijn maar jou ook mischien psychotisch kunnen maken zoals uit nieuwe tests is gebleken waarbij sommige mensen drift aanvallen krijgen van de medicatie die ze nemen tegen de depressies.
quote:Soms kom je er niet op eigen houtje of duurt het proces te lang. Het kiezen voor een medicatie onderstreept idd het probleem, maar is het erkennen van het probleem niet de eerste stap naar een oplossing?
Ik wil ook niet bagataliseren hoe je je voelt maar ik wil wel één ding kwijt ik heb ook het nodige meegemaakt maar zelfs al was ik op de bodem van de bodem van de bodem van de bodem... dan zelfs dan zijn medicijnen geen uitweg ze zijn zelfs geen hulpmiddel ze zijn inweze alleen maar ballast... nog meer ballast om je probleem verder te onderstrepen en dat is niet wat je moet doen
quote:De situatie daar is anders. Mensen hebben een kortere levensverwachting. De maatschappij is daar minder gedreven op succes en de economie. Het gevoelsleven in de westerse wereld is sneller. Je maakt meer mee in kortere tijd en er wordt ook van je verwacht dat je bepaalde dingen in een (te (korte)) tijd verwerkt.
er zijn 3de wereld landen waar mensen hun hele familie kwijtraken en levend worden gemarteld en in die landen kan je ook niet om een potje seroxat vragen... het enigste wat je daar kunt kiezen is a) je zelf verhangen of b) door gaan met leven en proberen iets positiefs te doen met hetgeen je voelt...
Ik wil de dingen die de mensen in de derde wereld meemaken niet bagetaliseren en misschien in relatie tot wat zij meemaken zijn de problemen van de westerse wereld 'luxe' problemen, maar dat maakt de problemen voor de personen in de westerse wereld niet minder erg.
Je moet je voorstellen dat je een jaar of 20, 25 bent, en dat je dusdanige problemen hebt dat je weet dat je heel je leven er last van zal hebben. Problemen die je beinvloeden in je dagelijkse doen en laten. Problemen die ervoor zorgen dat je niet kunt genieten van dagelijkse pleziertjes of dat je bij de minste tegenslag weer helemaal op de bodem zit. En dat je weet dat als je er niets mee doet, dat dit je hele leven zo doorgaat.
Dan is het toch mooi dat wij hier WEL de mogelijkheden hebben om er iets aan te doen.
N.B. dit soort medicijnen is geen oplossing, maar het wordt meestal gebruikt om de bijbehorende therapie (gesprekken met psychologen/pschychiaters/hulpverleners enz) beter aan te laten slaan.
Het is wat te simpel gezegd dat iemand maar vraagt om een potje seroxat omdat hij/zij bepaalde problemen heeft.
quote:Als je door het gebruik van bepaalde medicijnen positiever in het leven komt te staan, je problemen minder invloed op je krijgen, en er voor zorgen dat je je 'normale' leven weer kunt oppakken is dat al vooruitgang.
met medicijnen blijf je alleen maar stilstaan.
Daarbij ook nog de juiste hulpverlening leert je om te gaan met je problemen, ze te herkennen, misschien ze te voorkomen.
quote:Ik ben Wolkje niet en ik weet niet hoe zij gaat reageren, maar ik vind je vergelijking met de derde wereld krom (niet alleen om de bovengenoemde redenen) en ik denk dat je je het iets te simpel voorstelt.
Hopelijk wordt je niet boos want dit is alleen mijn hoogstpersoolijke meningGr Filmgek
p.s. Ik ken de situatie van dichtbij (2x maar liefst) (ik zelf heb geen problemen of medicatie). Het gaat je echt aan het hart om te zien hoe zij eronder kunnen lijden. Het zijn geen aanstellers. En ze hebben degelijk baat bij medicatie (plus behandeling). En ze vechten er hard voor. Het is geen kwestie van 'medicatie en alles komt weer goed'.
how are you doing today??
Beetje misselijk enzo las ik?
gaat dat al zo snel door de medicijnen, ik dacht dat dat ook heel lang duurde, of zijn de bijwerkingen nu al wel van kracht zeg maar?
MM, nou ik wens je bij deze een erg fijn weekend toe!
dikke knuffel
|
|
