abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_183337892
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 november 2018 23:28 schreef Claudia_x het volgende:
Wij hebben zelf een wel lastige periode achter de rug omdat onze jongste vaak buikpijn had en niet naar school wilde. We waren er redelijk van overtuigd dat het te maken had met spanningen vanwege het nieuwe schooljaar (nieuwe verticale groep, nieuwe leerkrachten, nieuwe lesstof, nieuwe regels). Ze is net zo'n controlfreak en perfectionist als d'r moeder, dus ik begreep het allemaal wel. Maar ik vond het ook moeilijk om regelmatig met haar thuis te zitten en niet te weten of ze ooit weer zorgeloos naar school zou kunnen gaan.

Gelukkig zijn we er met meeveren doorheen gekomen. Ze bereikte een omslagpunt toen de huisarts garandeerde dat er fysiek niks was en ze op advies van de huisarts een buikpijndagboek bij ging houden. Ik denk dat ze toen het gevoel van controle terugkreeg en in een opwaartse spiraal kwam.Eén goede dag op school zorgt voor meer vertrouwen in nog een goede dag, enzovoort. Ik vond het mooi om te zien dat een dagboek zelfs in groep 5 al een soort therapeutisch instrument kan zijn.

Ik was er vooral op gebrand om niet allerlei hulpverlening met bijbehorende tests in gang te zetten. Liever geen geïnstitutionaliseerde labels voor mijn kinderen ('faalangstig', 'hoogsensitief', 'perfectionistisch'). Misschien komt het doordat ik de orthopedagogiek te goed ken om er een hoge dunk van te hebben. Ik geef de voorkeur aan de benadering dat we het allemaal op onze eigen manier wel eens moeilijk hebben. Dat we in dit opzicht niet bijzonder zijn, maar dat dit juist iets is wat ons bindt. Ik hoop dat dat voor compassie zorgt, zowel ten aanzien van anderen als ten aanzien van onszelf. (Wat kan een kind van 7 al streng zijn voor zichzelf...)

Ook wel spannend, hoor. Je kunt op basis van je expertise allerlei theorieën hebben over opgroeien en opvoeden, maar van je eigen kind maak je liever geen experiment. Nu gaat het super en dat heeft ons gesterkt in onze aanpak..
Gelukkig dat het op deze manier langzaam goed is gekomen, Claudia. Mijn dochter heeft ook zo'n periode gehad. Ze was toen wel wat ouder; was in groep 7 volgens mij. Wij hebben toen wel de hulp van een pedagoog ingeschakeld. Maar met ongeveer hetzelfde effect. Ze moest ook een dagboek bijhouden en gebruik maken van helpende gedachten. Dat heeft ook bij haar geholpen toendertijd. En ze heeft geen label of wat dan ook gekregen, daar was ook niemand op uit. Wij niet en ook de pedagoge niet. Het is ook niet in dossiers of zo terecht gekomen. School wist het niet eens. Het was puur iets wat wij op dat moment voor haar geregeld hebben zonder doorverwijzing. Het voelde voor mij en hopelijk ook voor mijn dochter niet als een hulpverleningstraject.

Ik begrijp je wel hoor; vanwege de hulpverleningsmolen met mijn zoon snap ik wat je bedoelt. Maar ik wilde toch aangeven dat het inschakelen van een pedagoog niet direct leidt tot een hulpverleningstraject. Een aantal jaren geleden in ieder geval niet. Ik weet niet of dat nu anders is natuurlijk.
So much alone, so deeply by ourselves,
So far beyond the casual solitudes
Wallace Stevens
pi_183338977
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 november 2018 23:09 schreef Claudia_x het volgende:

[..]

Heb je het gesprek al gehad?

Ik vind het heel redelijk van je dat je verwacht dat op school een veilig klimaat wordt geboden. Met een op S. en/of het andere kind gerichte interventie wordt er denk ik aan voorbij gegaan dat er sprake is van groepsdynamiek. Je geeft dat zelf ook aan als je het bijv. hebt over andere kinderen die het conflict vermijden. Zo heeft elk kind een eigen rol, met als resultaat een onprettig sociaal klimaat.

Dat is niet fijn, maar het goede nieuws is dat dat nou bij uitstek een taak is van de leerkracht, zorgen voor een veilig klimaat. En daar kan hij met de hele groep aan werken. Als hij dat serieus oppakt, zal hij merken dat het veel voordelen heeft, bijv. dat het bijdraagt aan het leerklimaat.

Ik zou wel willen weten of andere ouders een probleem in de huidige groepsdynamiek zien. Zo ja, dan moet het mogelijk zijn om de leerkracht ervan overtuigen daaraan te werken. Misschien kunnen collega's hem daarin ondersteunen. Eigenlijk is zorgen voor een veilig klimaat een schoolbrede verantwoordelijkheid. En ondersteuning vind ik heel vanzelfsprekend bij een jonge leerkracht. (Het gebeurt op de school van mijn kinderen ook.)
Ik heb afgelopen week even met de leerkracht gesproken. Ik vertelde hem hoe S het ervaren had. Hij vertelde hoe hij dacht dat het gegaan was. Daar zat al wel een nuanceverschil in, bijvoorbeeld dat hij aangaf dat het aantal kinderen dat hij niet had genoemd omdat hij last van ze had echt een stuk groter was en dat hij er ook bij had gezegd dat hij ze niet minder leuk vond, maar dat het gedrag van deze kinderen storend was. Hij gaf echter ook volmondig toe dat het pedagogisch niet zo’n heel goede actie was. Hij vertelde dat die donderdag een nogal moeizame dag was geweest met veel gedoe en een aantal overstuur huilende kinderen, waaronder S, en dat hij het gewoon echt even niet meer wist. Ik stelde zijn eerlijkheid op prijs.

Ik vertelde hem over hoe S zich had gevoeld en dat we graag wilden dat ze zich veilig zou blijven voelen op school. En hoe wij ons ineens realiseerden dat de donderdag een moeilijke dag was voor haar, omdat er dan één vriendinnetje niet was. Ik zag het besef ook bij hem ineens opkomen, dat was voor hem, net als voor ons, (hoewel eigenlijk een duidelijke open deur voor ons allen) een eyeopener.

Afgelopen week waren ook de oudergesprekken (ouder, kind, leerkracht), dus heeft hij ook met alle ouders en de betrokken meisjes over dit probleem gesproken. Niet alleen dus met ons en de ouders van het meisje, maar ook de andere meisjes die conflictvermijdend proberen te zijn. Overigens had het meisje deze week haar probleempijlen op een ander gericht en bleef S er eens van verschoond.

We zijn tevens op haar toekomstige school geweest, waar we in het kader van “wie is S?” ook dit probleem hebben voorgelegd. Ik vind het wel een opluchting dat de directeur van de school er niet van opkeek. Ze noemde het zelf ook meidenvenijn en vond het, hoewel iets om mee aan de slag te gaan, niet dusdanig problematisch dat het een mogelijke overgang naar die school in de weg zou staan.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
pi_183345734
quote:
1s.gif Op zaterdag 24 november 2018 10:52 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Ik heb afgelopen week even met de leerkracht gesproken. Ik vertelde hem hoe S het ervaren had. Hij vertelde hoe hij dacht dat het gegaan was. Daar zat al wel een nuanceverschil in, bijvoorbeeld dat hij aangaf dat het aantal kinderen dat hij niet had genoemd omdat hij last van ze had echt een stuk groter was en dat hij er ook bij had gezegd dat hij ze niet minder leuk vond, maar dat het gedrag van deze kinderen storend was. Hij gaf echter ook volmondig toe dat het pedagogisch niet zo’n heel goede actie was. Hij vertelde dat die donderdag een nogal moeizame dag was geweest met veel gedoe en een aantal overstuur huilende kinderen, waaronder S, en dat hij het gewoon echt even niet meer wist. Ik stelde zijn eerlijkheid op prijs.

Ik vertelde hem over hoe S zich had gevoeld en dat we graag wilden dat ze zich veilig zou blijven voelen op school. En hoe wij ons ineens realiseerden dat de donderdag een moeilijke dag was voor haar, omdat er dan één vriendinnetje niet was. Ik zag het besef ook bij hem ineens opkomen, dat was voor hem, net als voor ons, (hoewel eigenlijk een duidelijke open deur voor ons allen) een eyeopener.

Afgelopen week waren ook de oudergesprekken (ouder, kind, leerkracht), dus heeft hij ook met alle ouders en de betrokken meisjes over dit probleem gesproken. Niet alleen dus met ons en de ouders van het meisje, maar ook de andere meisjes die conflictvermijdend proberen te zijn. Overigens had het meisje deze week haar probleempijlen op een ander gericht en bleef S er eens van verschoond.

We zijn tevens op haar toekomstige school geweest, waar we in het kader van “wie is S?” ook dit probleem hebben voorgelegd. Ik vind het wel een opluchting dat de directeur van de school er niet van opkeek. Ze noemde het zelf ook meidenvenijn en vond het, hoewel iets om mee aan de slag te gaan, niet dusdanig problematisch dat het een mogelijke overgang naar die school in de weg zou staan.
Klinkt als een goed gesprek. Fijn dat een en ander genuanceerd en opgehelderd is. Mijn dochter heeft in groep 6 ook in zo'n klas gezeten waar het qua groepsdynamica even mis ging. School heeft er toen voor gekozen om 6 weken lang nauwelijks les te geven en zich alleen maar te richten om die klas weer goed te krijgen. Dat is gelukt en die 6 weken investering heeft zich later dubbel en dwars terugbetaald in de rest van het schooljaar.
So much alone, so deeply by ourselves,
So far beyond the casual solitudes
Wallace Stevens
pi_183353357
registreer om deze reclame te verbergen
Toen onze jongste in gr4 zat hebben ze hier de 2 groepen 4 herverdeeld. De andere groep gaf zoveel problemen, en daar zaten vreselijke combinaties in. Ze hebben er allerlei tactieken op los gelaten om die groep beter te krijgen qua klimaat maar het werkte gewoon niet. Daarom werd de klas van mijn zoon gemixt met die andere groep. Wij waren heel sceptisch, onze zoon zat immers in een prima klas, en kwam dan straks bij een aantal relschoppers in.... en toch is het een prima beslissing geweest. De angel is eruit. De combinaties die problemen gaven zijn uit elkaar gehaald en er zijn nu 2 groepen (inmiddels gr6) met een prima klimaat.
wie met beide benen op de grond blijft staan....komt niet ver
pi_183364436
Aanrader op Netflix: Christmas Chronicles. Te leuk!!! Mijn 6, 8 en 11 jarigen vinden m geweldig. Het is super feel good.
Met een meidenkwartet
  zondag 25 november 2018 @ 18:50:32 #56
2177 Gaoxing
(bijna) altijd gelukkig
pi_183365903
quote:
1s.gif Op zondag 25 november 2018 17:26 schreef Cathmar het volgende:
Aanrader op Netflix: Christmas Chronicles. Te leuk!!! Mijn 6, 8 en 11 jarigen vinden m geweldig. Het is super feel good.
Mijn 14 en 16-jarigen vonden 'm ook leuk :)
  zondag 25 november 2018 @ 20:37:55 #57
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_183368564
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
1s.gif Op zondag 25 november 2018 17:26 schreef Cathmar het volgende:
Aanrader op Netflix: Christmas Chronicles. Te leuk!!! Mijn 6, 8 en 11 jarigen vinden m geweldig. Het is super feel good.
:o Ik wilde die gister, mijn dochter wilde ook al kerstfilms kijken. Helaas werd het The princess switch ofzoiets, hoewel zij het wel leuk vond...
  Licht Ontvlambaar zondag 25 november 2018 @ 22:37:19 #58
7020 Sjeen
...gevaarlijke vrouw...
pi_183371959
Gaat op het lijstje hier!
You can't start a fire without a spark...
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
  vrijdag 30 november 2018 @ 13:58:50 #59
244125 laziness
In het verleden nogal duizelig
pi_183456754
Sly hoe is het nu met S op school?

Mijn jongetje heeft bij het ouder-kind gesprek met de juf aangegeven dat hij deelsommen wil gaan doen. Dus daar zijn hij en juf nu samen een plannetje voor aan het opstellen.
Tevens doet hij deeltafels terwijl de rest van de klas de gewone tafels doet, aangezien hij het diploma al heeft gehaald vorig jaar. Zo fijn dat ze oog hebben voor de uitdaging die hij nodig heeft.

Hij is bijna 8 maar gelooft nog volop in sinterklaas. Dus ging hij met papa naar het feest in de schouwburg met de echte sint ;) en Dieuwertje. Hij is er nog vol van. Hij stelt wel allerlei slimme vragen maar praat alles krom is weer recht voor zichzelf O+
Nog één jaartje voor hem en neefje 5 december op de traditionele manier en dan volgend jaar gooien we het helemaal om. De grote nichtjes (middelbare school al) doen zo braaf mee elk jaar nog maar een andere insteek ziet iedereen wel zitten.

Hoe vieren jullie sinterklaas met grotere kinderen? Surprises wil echt niemand :+ en dobbelen en dan allemaal met ongewilde cadeautjes eindigen is ‘m ook niet helemaal.
Ik heb je lief mijn hele leven
pi_183458847
De gesprekken hebben een betere sfeer opgeleverd, dus dat is erg fijn.

Wat fijn dat O zo gezien wordt op school!

Wij doen morgen voor het eerst surprise met familie. Klein bedrag, gezellig samenzijn en verder niets.
Op verzoek van S doen we toch nog een keer pakjesavond, dat wilde ze graag. Wij wilden het eigenlijk al helemaal naar Kerst tillen, maar dat wil ze nog niet. Volgend jaar dan maar :)
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
pi_183459335
wij kochten of maakten vroeger toen we wat ouder waren voor iedereen een cadeautje (we vierden t met vrienden, ons gezin was alleen mijn moeder en ik) Was heel leuk, we maakten ook voor iedereen een gedicht). Zo heb ik nog een tasje dat mijn vriendinnetje maakte en had ik ook een zelfgemaakte haarband, zij heeft nog lang een ladekastje gehad dat ik had gemaakt.
met kerst doen we kaarsjes en eten, maar geen cadeaus..
  vrijdag 30 november 2018 @ 22:18:50 #62
298315 SacreCoeur
circle pits and gig violence
pi_183467871
Hier met opa, oma en nog wat aanhang (8 a 9 man) afgesproken 5 cadeautjes te kopen voor 10 euro (echt kleine grappig/leuke/handige dingetjes) en dan gaan we het pakjesspel doen woensdagavond.

SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
pi_183472274
met vriendinnen doe ik ook altijd nog zo n spel ergens tussen kerst en sinterklaas. Maar wel altijd met leuke dingen voor 5,- per stuk (en we ruilen/delen altijd nog zo dat iedereen met iets wat hij wil naar huis gaat en allemaal net ong. evenveel). Zit ook altijd 2e hands ding bij.
Wij hebben trouwens niet zo n spel maar spelen met n dobbelsteen en verzinnen ter plekke hoe de regels ook al weer waren..
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')