abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_177396901
registreer om deze reclame te verbergen
Hoi,

dit klinkt misschien beetje raar maar zoek eigenlijk een beetje advies of een ander inzicht.

Mijn vader woont al een aantal jaar met mijn stiefmoeder in Berlijn. Voorheen kwamen ze elke 2 maanden ongeveer voor een maand naar Nederland. Helaas is mijn vader vorig jaar ernstig ziek geworden (kanker) en heb ik vandaag te horen gekregen na alle hoop dat de artsen nog denken dat hij zo'n 3 weken heeft max 6. Behoorlijk specifiek maar goed.

Toevallig heb ik gisteren voor volgend weekend een retour geboekt naar Berlijn, want de afgelopen tijd ga ik wat vaker daar heen.

Nu dit nieuws dus en eerlijk en dit klinkt misschien heel dom maar ik heb geen idee wat ik nu moet doen. Is de volgende keer dan een afscheid of ga ik daarna weer het weekend? Misschien redt die het wel niet eens tot volgend weekend, dat kan ook nog.

Ik weet het gewoon niet. :{

Zitten hier misschien mensen die een soort van gelijke ervaring hebben met de afstand? Ik heb ook nog nooit eerder meegemaakt dat een persoon die zo dicht bij mij staat binnen een korte tijd zal overlijden...

Dus kort samengevat; hebben jullie misschien een tip of ervaringen? Of misschien ideeen hoe jullie dit zelf zouden aanpakken?
  One tough cookie vrijdag 23 februari 2018 @ 17:45:56 #2
169210 liesje1979
pi_177396925
Geen tips maar wel heel veel sterkte meis, wat vreselijk.
pi_177396952
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 17:45 schreef liesje1979 het volgende:
Geen tips maar wel heel veel sterkte meis, wat vreselijk.
Mja het is kut ja.

Het is vooral die afstand waardoor ik nu in een soort van paniek ben wat te doen. En het is zo confronterend... En mja ik weet het gewoon niet...
pi_177396991
registreer om deze reclame te verbergen
Vreselijke voor jou / jullie, veel sterkte in ieder geval. Is het wellicht iets wat je gewoon met hem kunt bespreken? Ik weet niet hoe hij in het rouwproces zit, maar het lijkt me fijner als je het er liefdevol met elkaar over kunt hebben dan dat het in de lucht blijft hangen iedere keer als je weggaat.
  vrijdag 23 februari 2018 @ 17:52:24 #5
264429 Keep_Walking
N'ja... leven gaat door
pi_177397027
Ik zou gewoon zo vaak je kan erheen gaan totdat hij sterft. Eerste ontmoeting zeg je alles wat je te zeggen hebt. Daarna ga je terug om hem te steunen.
Pain is temporary, Pride is forever.
pi_177397038
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 17:49 schreef Avondmens het volgende:
Vreselijke voor jou / jullie, veel sterkte in ieder geval. Is het wellicht iets wat je gewoon met hem kunt bespreken? Ik weet niet hoe hij in het rouwproces zit, maar het lijkt me fijner als je het er liefdevol met elkaar over kunt hebben dan dat het in de lucht blijft hangen iedere keer als je weggaat.
Ik weet niet in hoeverre hij het zelf weet.... Toevallig ligt die nu op de ic vanwege een longinfectie... 3 weken geleden ook in kritieke toestand op de ic gelegen vanwege een dubbele longontsteking. Het plan is om het cortisonen te geven zodat zijn conditie iets verbeterd zodat ze hem nog een chemo kunnen geven.

Dit hoorde ik vandaag en hoorde dat de chemo was voor extra tijd en bij succes het herhaald kan worden. Dus na het slechte nieuws van de IC was ik weer hoopvol....

Helaas paar uur later is het verhaal toch anders. Is de chemo bedoeld dat zodat hij naar huis kan en daar zeg maar in een stoel kan zitten ipv dat hij in een bed moet liggen omdat die niks kan.

Ik ben behoorlijk een type dat confronterende dingen en moeilijke dingen graag uit de weg ga. Hij is ook niet open dus mja zo vragen van hey hoe lang wil je dat ik kom of hoe vaak is nogal lastig....
pi_177397070
registreer om deze reclame te verbergen
En als ik dan weer terug moet naar huis... Hoe gaat dat dan... Ik ben ook zo slecht in situaties waarvan ik niet weet hoe ze gaan verlopen....

En ik geloof het trouwens ook nog niet helemaal...
pi_177397210
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 17:52 schreef Keep_Walking het volgende:
Ik zou gewoon zo vaak je kan erheen gaan totdat hij sterft. Eerste ontmoeting zeg je alles wat je te zeggen hebt. Daarna ga je terug om hem te steunen.
Pff alles zeggen. Das zo confronterend..
  vrijdag 23 februari 2018 @ 18:07:44 #9
17979 MissMSX
Cockblocking Knightmare
pi_177397262
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:04 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Pff alles zeggen. Das zo confronterend..
Misschien kun je het opschrijven? Dan heb jij het wel uit je systeem en kan je vader het rustig lezen.
Het is maar FOK!... Look at it this way: in a hundred years, who's gonna care?
50.000 O+
pi_177397293
quote:
9s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:07 schreef MissMSX het volgende:

[..]

Misschien kun je het opschrijven? Dan heb jij het wel uit je systeem en kan je vader het rustig lezen.
Dat word een emotioneel drama.

Eerlijk he. en dit is misschien hard. Hoop ik dat die overlijd voordat ik er ben. En dat is niet omdat ik hem kwijt wil ofzo maar dat is gewoon omdat het te confronterend is voor mij als ik daar ben en zie dat het slecht gaat met hem ik terug naar huis moet en afscheid moet nemen.
pi_177397318
Dan misschien maar ernaartoe gaan zo vaak als je kunt - en verder niks proberen te forceren, maar gewoon daar zijn. En voor zover je dat nog niet hebt gedaan je omgeving inlichten, zij zullen begrip hebben voor de situatie. Sterkte!
  vrijdag 23 februari 2018 @ 18:11:47 #12
17979 MissMSX
Cockblocking Knightmare
pi_177397320
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:10 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Dat word een emotioneel drama.

Eerlijk he. en dit is misschien hard. Hoop ik dat die overlijd voordat ik er ben. En dat is niet omdat ik hem kwijt wil ofzo maar dat is gewoon omdat het te confronterend is voor mij als ik daar ben en zie dat het slecht gaat met hem ik terug naar huis moet en afscheid moet nemen.
Dat kan ik me wel voorstellen ja. Ik heb helaas alleen verder 0,0 tips hoe je daarmee om zou kunnen gaan. Je hebt geen broers of zussen?
Het is maar FOK!... Look at it this way: in a hundred years, who's gonna care?
50.000 O+
pi_177397326
quote:
9s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:11 schreef MissMSX het volgende:

[..]

Dat kan ik me wel voorstellen ja. Ik heb helaas alleen verder 0,0 tips hoe je daarmee om zou kunnen gaan. Je hebt geen broers of zussen?
Nee alleen. Dus kan het ook niet zo met iemand delen ofzo.
pi_177397341
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:11 schreef Lápiz het volgende:
Dan misschien maar ernaartoe gaan zo vaak als je kunt - en verder niks proberen te forceren, maar gewoon daar zijn. En voor zover je dat nog niet hebt gedaan je omgeving inlichten, zij zullen begrip hebben voor de situatie. Sterkte!
Thnx :)

Het is alleen denk ik niet mogelijk om 3 keer per week ofzo heen en weer te vliegen. Dat slaat nergens op natuurlijk.:P
pi_177397354
Als die hier zou zijn zou ik denk ik wel elke dag na werk er naar toe gaan.
pi_177397576
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:13 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Thnx :)

Het is alleen denk ik niet mogelijk om 3 keer per week ofzo heen en weer te vliegen. Dat slaat nergens op natuurlijk.:P
Ik bedoelde tussen de regels door dat je vooral kunt proberen te doen wat voor jou klopt - als dat drie keer per week heen-en-weer vliegen is, dan is dat zo, zo niet, dan ook goed. Doe vooral wat voor jou mogelijk is en communiceer dit ook naar je vader (indien mogelijk). Probeer vooral niet teveel te denken over hoe het allemaal zou moeten gaan, want er is geen draaiboek voor.
pi_177397603
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:27 schreef Lápiz het volgende:

[..]

Ik bedoelde tussen de regels door dat je vooral kunt proberen te doen wat voor jou klopt - als dat drie keer per week heen-en-weer vliegen is, dan is dat zo, zo niet, dan ook goed. Doe vooral wat voor jou mogelijk is en communiceer dit ook naar je vader (indien mogelijk). Probeer vooral niet teveel te denken over hoe het allemaal zou moeten gaan, want er is geen draaiboek voor.
Nee wat ik eigenlijk nu wel mis.

Het liefst zou ik mij nu willen verstoppen onder de dekens en wachten totdat het voorbij is...
pi_177397846
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:30 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Nee wat ik eigenlijk nu wel mis.

Het liefst zou ik mij nu willen verstoppen onder de dekens en wachten totdat het voorbij is...
Als je denkt dat dat het beste is, dan moet je dat doen. Maar je weet het antwoord waarschijnlijk zelf al... 😉

Natuurlijk wil je dit het liefst ontlopen, maar het is onderdeel van het leven, ik kan er helaas niks mooiers van maken.

Mijn vader is in 2013 overleden, ons emotioneel contact was moeizaam. Hij woonde ook niet in de buurt, maar ik ben langsgegaan voor zover dat lukte. Iedere keer dat ik weer naar huis ging was ik me ervan bewust dat het de laatste keer zou kunnen zijn, maar ik wist ook dat ik niet meer kon doen dan wat ik deed. Of mijn vader daarmee bezig was weet ik niet, het proces van sterven verkleint je wereld, daarom kon ik ook alleen maar van mezelf uitgaan. En dat is dan ook het enige wat ik tegen jou kan zeggen.
pi_177397890
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:48 schreef Lápiz het volgende:

[..]

Als je denkt dat dat het beste is, dan moet je dat doen. Maar je weet het antwoord waarschijnlijk zelf al... 😉

Natuurlijk wil je dit het liefst ontlopen, maar het is onderdeel van het leven, ik kan er helaas niks mooiers van maken.

Mijn vader is in 2013 overleden, ons emotioneel contact was moeizaam. Hij woonde ook niet in de buurt, maar ik ben langsgegaan voor zover dat lukte. Iedere keer dat ik weer naar huis ging was ik me ervan bewust dat het de laatste keer zou kunnen zijn, maar ik wist ook dat ik niet meer kon doen dan wat ik deed. Of mijn vader daarmee bezig was weet ik niet, het proces van sterven verkleint je wereld, daarom kon ik ook alleen maar van mezelf uitgaan. En dat is dan ook het enige wat ik tegen jou kan zeggen.
Op het moment dat je toen weg ging zei je dan gewoon gedag en tot de volgende keer of zoiets?

Misschien een domme vraag.
pi_177397974
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:51 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Op het moment dat je toen weg ging zei je dan gewoon gedag en tot de volgende keer of zoiets?

Misschien een domme vraag.
Geen domme vraag, want ik vroeg me dat soort dingen destijds ook af.
Ik zei “tot de volgende keer” of “tot volgende week”, omdat ik ook echt niet wist hoe lang het nog zou duren. En ik wilde er natuurlijk óók niet aan dat het zou aflopen. Uiteindelijk was ik erbij toen hij overleed, maar ook als dat niet het geval was geweest wist ik dat ik had gedaan wat ik kon doen en wat voor mij klopte, dus ik hoop dat dat voor jou ook gaat lukken.
pi_177398005
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:57 schreef Lápiz het volgende:

[..]

Geen domme vraag, want ik vroeg me dat soort dingen destijds ook af.
Ik zei “tot de volgende keer” of “tot volgende week”, omdat ik ook echt niet wist hoe lang het nog zou duren. En ik wilde er natuurlijk óók niet aan dat het zou aflopen. Uiteindelijk was ik erbij toen hij overleed, maar ook als dat niet het geval was geweest wist ik dat ik had gedaan wat ik kon doen en wat voor mij klopte, dus ik hoop dat dat voor jou ook gaat lukken.
Waaraan is hij overleden?

Was je overigens gewoon vrolijk als je daar was? Ik merk dat als ik daar ben ik mij zelf vrolijker en rustiger voor doe dan dat ik eigenlijk ben.
pi_177398036
ik vind het gewoon bizar dat je van te voren te horen krijgt dat je doodgaat. Hoe moet dat voor de persoon zelf zijn? Iedereen gaat dood natuurlijk maar er wordt nu gewoon een tijd aangegeven... Ga je dan aftellen ofzo?
pi_177398074
Wat een moeilijke situatie. Ik wil je ten eerste heel erg veel sterkte toewensen.

Dan wat betreft je vraag. Uit persoonlijke ervaring kan ik je vertellen dat het in zulke situaties erg snel kan gaan. Een paar jaar geleden kreeg ik te horen dat mijn vader nog "een of twee weken" te leven had. Op de dag dat ik dat bericht hoorde, ging ik natuurlijk kijken wanneer ik hem nog kon bezoeken. Ik kon kiezen: óf de volgende dag, óf over 3 dagen. De volgende dag kwam mij veel minder goed uit. Ik had het namelijk druk met de studie. Maar iets in me zei me dat ik toch moest gaan. Dus ik de volgende dag naar hem toe. Ik heb hem alles verteld dat ik nog wilde zeggen. Dat was een erg zwaar en emotioneel moment.

De nacht daarop is hij overleden.

Was ik dus toch iets later gegaan, dan had ik hem niet meer levend kunnen zien. Ik kan je vertellen dat ik op dit moment 2 dingen zeker weet. Ten eerste: ik vond het toen godsgruwelijk moeilijk om toch maar snel naar hem toe te gaan. Het idee om het op z'n minst een paar dagen te laten wachten (want volgens de diagnose kon dat immers?) leek zo geruststellend. Het kostte toen echt moeite om te gaan en nog meer moeite om alles te zeggen wat ik nog kwijt moest aan hem. Het tweede wat ik zeker weet is dit: ik ben verschrikkelijk blij dat ik het toch gedaan heb.

Ik wens je veel sterkte met de situatie en het maken van je keuze...
  vrijdag 23 februari 2018 @ 19:04:35 #24
461713 Terminuz
Stop feeding me, I am a Troll!
pi_177398105
Ik zou als ik jouw was alles op alles zetten om elk weekend er heen te gaan. Danwel met auto of vliegen. Easyjet bv


Sterkte gewenst
God doesn't help stupid!
pi_177398121
Ik denk dat je gewoon “moet” gaan, en dat je vanzelf doet wat juist voelt op het moment.

Er is eigenlijk ook geen goed of fout toch? Als je graag nog iets met hem wil bespreken kun je dat ook doen zonder specifiek te benoemen dat het misschien de laatste keer is dat je hem ziet.

Dikke knuffel en heel veel sterkte. *;
pi_177398167
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:30 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Nee wat ik eigenlijk nu wel mis.

Het liefst zou ik mij nu willen verstoppen onder de dekens en wachten totdat het voorbij is...
Het is zwaar. Maar ga.

Neem wél afscheid, of tenminste praat over alles waar je nog met hem over wilt praten. Elke extra keer daarna is bonus.

Zo hard is het wel.

Ik denk aan je posts te lezen dat je spijt gaat krijgen als je het niet doet. Als hij er straks niet meer is dan kan het niet meer. Dus kop in het zand steken heeft nu geen zin.

Sterkte. Keihard, naar en het doet pijn. Moeilijke tijden.
Whatever...
pi_177398181
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:02 schreef Banktoestel het volgende:
Wat een moeilijke situatie. Ik wil je ten eerste heel erg veel sterkte toewensen.

Dan wat betreft je vraag. Uit persoonlijke ervaring kan ik je vertellen dat het in zulke situaties erg snel kan gaan. Een paar jaar geleden kreeg ik te horen dat mijn vader nog "een of twee weken" te leven had. Op de dag dat ik dat bericht hoorde, ging ik natuurlijk kijken wanneer ik hem nog kon bezoeken. Ik kon kiezen: óf de volgende dag, óf over 3 dagen. De volgende dag kwam mij veel minder goed uit. Ik had het namelijk druk met de studie. Maar iets in me zei me dat ik toch moest gaan. Dus ik de volgende dag naar hem toe. Ik heb hem alles verteld dat ik nog wilde zeggen. Dat was een erg zwaar en emotioneel moment.

De nacht daarop is hij overleden.

Was ik dus toch iets later gegaan, dan had ik hem niet meer levend kunnen zien. Ik kan je vertellen dat ik op dit moment 2 dingen zeker weet. Ten eerste: ik vond het toen godsgruwelijk moeilijk om toch maar snel naar hem toe te gaan. Het idee om het op z'n minst een paar dagen te laten wachten (want volgens de diagnose kon dat immers?) leek zo geruststellend. Het kostte toen echt moeite om te gaan en nog meer moeite om alles te zeggen wat ik nog kwijt moest aan hem. Het tweede wat ik zeker weet is dit: ik ben verschrikkelijk blij dat ik het toch gedaan heb.

Ik wens je veel sterkte met de situatie en het maken van je keuze...
Mja jij en andere hierboven zeggen dat je dan nog kan zeggen wat je wilt zeggen. Maar ik heb niet echt het idee dat ik hem nog iets moet zeggen ofzo? Of is dat raar?
En ben ook bang om hem in een hele slechte staat te zien...
pi_177398187
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:01 schreef Yasmin23 het volgende:
ik vind het gewoon bizar dat je van te voren te horen krijgt dat je doodgaat. Hoe moet dat voor de persoon zelf zijn? Iedereen gaat dood natuurlijk maar er wordt nu gewoon een tijd aangegeven... Ga je dan aftellen ofzo?
Een van mijn beste vriendinnen had kanker op de middelbare school. Ze was voor mijn gevoel, veel meer bezig, met hoe het was, voor de mensen die achterbleven.

Ze had voor zichzelf, wel een hele mooie plek bedacht waar ze heen zou gaan. En iets kleins voor iedere dierbare.

Maar zelfs de laatste keer dat ik bij haar was, was ze nog plannen aan het maken, dat ze toch weer naar school ging enzo, terwijl het duidelijk was dat dat echt niet ging gebeuren.

Toen ik wegging, ben ik halverwege de trap omgedraaid, terug naar boven gelopen en heb ik haar een extra knuffel gegeven. Geen idee waar dat gevoel vandaan kwam.

Uiteindelijk is ieder persoon er anders in. Ik weet wel dat ze altijd zei, ik kan me verschrikkelijk goed voorstellen dat mensen niet weten hoe ze ermee om moeten gaan, want ja jeetje, maar, blijf niet weg.
pi_177398193
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:08 schreef Spanky78 het volgende:

[..]

Het is zwaar. Maar ga.

Neem wél afscheid, of tenminste praat over alles waar je nog met hem over wilt praten. Elke extra keer daarna is bonus.

Zo hard is het wel.

Ik denk aan je posts te lezen dat je spijt gaat krijgen als je het niet doet. Als hij er straks niet meer is dan kan het niet meer. Dus kop in het zand steken heeft nu geen zin.

Sterkte. Keihard, naar en het doet pijn. Moeilijke tijden.
Mja ik neig echt naar een struisvogelstrategie.

Kan het mij ook gewoon niet voorstellen...

En hoe ze dan zo kunnen zeggen 3 weken, met veel geluk 6?
pi_177398202
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:08 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Mja jij en andere hierboven zeggen dat je dan nog kan zeggen wat je wilt zeggen. Maar ik heb niet echt het idee dat ik hem nog iets moet zeggen ofzo? Of is dat raar?
En ben ook bang om hem in een hele slechte staat te zien...
Nee, misschien juist wel mooi dat je niet met onuitgesproken dingen loopt?
pi_177398210
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:09 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Een van mijn beste vriendinnen had kanker op de middelbare school. Ze was voor mijn gevoel, veel meer bezig, met hoe het was, voor de mensen die achterbleven.

Ze had voor zichzelf, wel een hele mooie plek bedacht waar ze heen zou gaan. En iets kleins voor iedere dierbare.

Maar zelfs de laatste keer dat ik bij haar was, was ze nog plannen aan het maken, dat ze toch weer naar school ging enzo, terwijl het duidelijk was dat dat echt niet ging gebeuren.

Toen ik wegging, ben ik halverwege de trap omgedraaid, terug naar boven gelopen en heb ik haar een extra knuffel gegeven. Geen idee waar dat gevoel vandaan kwam.

Uiteindelijk is ieder persoon er anders in. Ik weet wel dat ze altijd zei, ik kan me verschrikkelijk goed voorstellen dat mensen niet weten hoe ze ermee om moeten gaan, want ja jeetje, maar, blijf niet weg.
Ja das ook zo. Denk dat hij zich ook meer zorgen maakt om ons dan zichzelf. Misschien is die er inmiddels zelf ook wel klaar mee....
pi_177398213
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:14 schreef Yasmin23 het volgende:
Als die hier zou zijn zou ik denk ik wel elke dag na werk er naar toe gaan.
Neem een paar dagen of een week vrij. Breng nog wat tijd met hem door.
Whatever...
pi_177398241
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:09 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Mja ik neig echt naar een struisvogelstrategie.

Kan het mij ook gewoon niet voorstellen...

En hoe ze dan zo kunnen zeggen 3 weken, met veel geluk 6?
Iedereen die ooit zoiets heeft meegemaakt zal dat wel begrijpen.

Het is kut en je wilt het niet accepteren ofzo.

En die artsen... Tsja. Die schatten dat in. Is hun werk. Doen het naar best kunnen. Helemaal zeker zijn ze met dit soort dingen nooit.
Whatever...
pi_177398250
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:10 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ja das ook zo. Denk dat hij zich ook meer zorgen maakt om ons dan zichzelf. Misschien is die er inmiddels zelf ook wel klaar mee....
Het lijkt me ook bijna of te veel om te beseffen, of dat er een soort rust van acceptatie over je heen moet vallen? Want er tegen vechten, kan uiteindelijk ook niet. En dan blijven de mensen om je heen over om je op te focussen.. denk ik..

Hoop ik. ;(
pi_177398251
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:10 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Nee, misschien juist wel mooi dat je niet met onuitgesproken dingen loopt?
Ja ik zou eigenlijk niet weten wat ik zou moeten zeggen. MIsschien dat die zich geen zorgen hoeft te maken ofzo?
pi_177398287
He wat kut, sterkte!
Wat veel al gezegd is hier: je kan het niet fout doen. Ga naar m toe, steun hem, creër mooie laatste momenten. Overleg met je vader en stiefmoeder: wat wil je horen qua achteruitgang? Ga je dan halsoverkop erheen? Bedenk of je het voor je vader of voor jezelf erg zou vinden als je niet bij zijn overlijden bent. Dat is niet altijd te voorkomen. Gaat hij naar huis?

Ten aanzien van dat vreselijk praktische, het tijdstip: je kan daar wel enige inschatting in maken als arts.
Eet en drinkt iemand nog? Is een infectie te bestrijden? Wat kan die nog zelf? Hoe hard gaat iemand achteruit? Hoeveel pijnstillers krijgt iemand en zijn er bijwerkingen? Wil hij zelf nog?
Voor de meeste mensen is het breekpunt ondraaglijk lijden, dat willen ze niet. Gelukkig hebben we daar wel goede medicijnen tegen in het algemeen.
pi_177398289
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:13 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Het lijkt me ook bijna of te veel om te beseffen, of dat er een soort rust van acceptatie over je heen moet vallen? Want er tegen vechten, kan uiteindelijk ook niet. En dan blijven de mensen om je heen over om je op te focussen.. denk ik..

Hoop ik. ;(
Voor zover ik het heb meegemaakt (gelukkig niet al te vaak) is het voor degene die gaat sterven vaak beter te accepteren dan degenen die achterblijven.

Goed afscheid is in ieder geval wel echt belangrijk. Op je eigen. Manier. Hoe die dan ook is.
Whatever...
pi_177398336
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:13 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ja ik zou eigenlijk niet weten wat ik zou moeten zeggen. MIsschien dat die zich geen zorgen hoeft te maken ofzo?
Je kan natuurlijk ook aan hem vragen of hij misschien graag nog iets wil wil bespreken met je. :*
pi_177398342
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:13 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ja ik zou eigenlijk niet weten wat ik zou moeten zeggen. MIsschien dat die zich geen zorgen hoeft te maken ofzo?
Zo'n gesprek gaat vanzelf. Ik bedankte degene die stervende was voor de tijd die we samen hebben doorgebracht. Voor alles wat ze voor me had gedaan en voor het feit dat Er er was geweest.

Dat was genoeg. Verder ging het heel apart over het feit dat zij zelf blij was dat ze mocht opgeven. Dat het klaar was.

Maargoed, iedere situatie is anders. Maar ben blij dat ik er was. Ben er dankbaar voor.
Whatever...
pi_177398364
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:15 schreef MevrouwPuff het volgende:
He wat kut, sterkte!
Wat veel al gezegd is hier: je kan het niet fout doen. Ga naar m toe, steun hem, creër mooie laatste momenten. Overleg met je vader en stiefmoeder: wat wil je horen qua achteruitgang? Ga je dan halsoverkop erheen? Bedenk of je het voor je vader of voor jezelf erg zou vinden als je niet bij zijn overlijden bent. Dat is niet altijd te voorkomen. Gaat hij naar huis?

Ten aanzien van dat vreselijk praktische, het tijdstip: je kan daar wel enige inschatting in maken als arts.
Eet en drinkt iemand nog? Is een infectie te bestrijden? Wat kan die nog zelf? Hoe hard gaat iemand achteruit? Hoeveel pijnstillers krijgt iemand en zijn er bijwerkingen? Wil hij zelf nog?
Voor de meeste mensen is het breekpunt ondraaglijk lijden, dat willen ze niet. Gelukkig hebben we daar wel goede medicijnen tegen in het algemeen.
Ik wil alles horen maar voor mij persoonlijk en hoe hard ook zou ik het fijnst vinden als ik er niet bij ben als hij overlijdt.
Ze proberen hem nu die chemo te geven zodat hij naar huis kan. Dan bekijken ze morgen omdat hij nu nog op de ic ligt vanwege de longinfectie. Hij heeft nu een zuurstofmasker die de ademhaling wel overneemt maar mocht zo'n tube nodig zijn dan wil mijn vader dat niet. Ook omdat de artsen denken dat hij daar niet zelf uit komt.

En voor mij persoonlijk denk ik zo van hij heeft nu wel genoeg geleden dus hoop eigenlijk voor hem dat het snel rustig ophoudt...
Maar bedankt voor je info. Als leek klinkt zo iets raar natuurlijk.
pi_177398374
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:17 schreef Spanky78 het volgende:

[..]

Zo'n gesprek gaat vanzelf. Ik bedankte degene die stervende was voor de tijd die we samen hebben doorgebracht. Voor alles wat ze voor me had gedaan en voor het feit dat Er er was geweest.

Dat was genoeg. Verder ging het heel apart over het feit dat zij zelf blij was dat ze mocht opgeven. Dat het klaar was.

Maargoed, iedere situatie is anders. Maar ben blij dat ik er was. Ben er dankbaar voor.
Heb je het vaak mee gemaakt?
pi_177398393
Bedankt zo tussendoor hoor voor alle reacties. Doet mij wel goed om er over te kunnen praten.
pi_177398471
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:08 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Mja jij en andere hierboven zeggen dat je dan nog kan zeggen wat je wilt zeggen. Maar ik heb niet echt het idee dat ik hem nog iets moet zeggen ofzo? Of is dat raar?
En ben ook bang om hem in een hele slechte staat te zien...
Nee dat vind ik niet raar. Sterker nog, dat gevoel had ik toen ook. Ik ging er niet heen met het idee dat ik hem nog eventjes iets belangrijks ging vertellen ofzo. Ik ging erheen omdat ik gewoon voelde dat ik hem nog levend wilde zien. Toen ik daar was, kwam dat zeggen vanzelf. Het hoeft ook geen speech te zijn. Het kan ook middels een gesprek.
pi_177398476
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:17 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Je kan natuurlijk ook aan hem vragen of hij misschien graag nog iets wil wil bespreken met je. :*
Mja dat zou ook nog kunnen. Misschien is het ook dat ik niet zo van de gevoelens tonen ben :p
pi_177398500
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:23 schreef Banktoestel het volgende:

[..]

Nee dat vind ik niet raar. Sterker nog, dat gevoel had ik toen ook. Ik ging er niet heen met het idee dat ik hem nog eventjes iets belangrijks ging vertellen ofzo. Ik ging erheen omdat ik gewoon voelde dat ik hem nog levend wilde zien. Toen ik daar was, kwam dat zeggen vanzelf. Het hoeft ook geen speech te zijn. Het kan ook middels een gesprek.
Hoe was het afscheid?
pi_177398520
Wat ik dus nu onterecht doe is mij vasthouden aan die 3 weken omdat dat zo is gezegd....
pi_177398545
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:19 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Heb je het vaak mee gemaakt?
Nee gelukkig niet. Paar keer. Paar keer teveel. Ouders leven nog, dat is me tot nu toe bespaard gebleven.
Whatever...
pi_177398563
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:24 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Hoe was het afscheid?
Tja wat kan ik zeggen... moeilijk natuurlijk...
pi_177398594
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:27 schreef Spanky78 het volgende:

[..]

Nee gelukkig niet. Paar keer. Paar keer teveel.
Ik 2 keer eerder met de ouders van mijn stiefmoeder. Jaren geleden. En die waren ook echt ziek. Misschien wel zo ziek als mijn vader nu maar in gedachte echt ziek. En stond er verder van af en begreep het ook dus vond het meer een opluchting voor hun.
Maar daar ben ik ook langs geweest om afscheid te nemen maar dat heeft mij eigenlijk vrij weinig gedaan om eerlijk te zijn.
pi_177398607
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:27 schreef Banktoestel het volgende:

[..]

Tja wat kan ik zeggen... moeilijk natuurlijk...
Was het op dat moment duidelijk dat je hem niet meer zou zien?
pi_177398701
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:29 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Was het op dat moment duidelijk dat je hem niet meer zou zien?
Ik vind het lastig om dat gevoel precies te beschrijven, want ik was (ben) nog jong, heb het maar 1 keer meegemaakt, en toen met mijn vader meteen zo'n intense ervaring. Ik denk dat ik het wel wist. Maar omdat het nieuw voor me was, besefte ik het niet aan de oppervlakte van mijn bewustzijn, maar ik denk dieper vanbinnen wel. Wellicht dat ik op het moment zelf nog gedacht heb dat ik hem toch nog 1 keer zou zien in een nog net iets slechtere toestand en dat het dan gedaan zou zijn. Maar in werkelijkheid was het dus al de laatste keer.
  vrijdag 23 februari 2018 @ 19:33:01 #52
405781 jajablahblah
bedoelt het goed
pi_177398702
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:08 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Mja jij en andere hierboven zeggen dat je dan nog kan zeggen wat je wilt zeggen. Maar ik heb niet echt het idee dat ik hem nog iets moet zeggen ofzo? Of is dat raar?
En ben ook bang om hem in een hele slechte staat te zien...
Ik wist 4 weken voor mijn moeder stierf dat ze dood zou gaan. Euthanasie.
Dus dan weet je een dag. Ik was er ook bij.

Ik ben iets vaker dan normaal langs gegeaan maar ze was erg moe en ik wist dat heel veel mensen haar nog wilde zien. Normaal liep ik de deur ook niet plat dus waarom nu wel?

Een week voordat ze zou gaan zat ik met haar aan de koffie en ik zei “mam, ik weet niet wat ik nog moet zeggen. Er is volgens mij niks wat ik nog echt met je moet bespreken, volgens mij zijn we rond”. Zij had dat ook. We hebben daarop maar gewoon gezellig koffie gedronken. Net of er niks was.
Dat kan dus. Dat je niet nog van alles moet.

Maar. Ga wel naar hem toe. Ga zien waarom hij dood gaat. Je hoeft helemaal geen officieel afscheid te nemen. Dat heb ik met mijn moeder ook niet gedaan.
Toen ik de laatste keer mijn opa zag zei ik toen ik weg ging “tot weer”, we keken elkaar aan en wisten dat het de laaste keer was.

Nou geloof ik sterk in reincarnatie, dus dat maakt het misschien makkelijker.
Maar ik heb geen idee wat mensen zeggen bij “afscheid nemen”.

Als je nog wat wil zeggen of vragen, ga het doen. Ben er niet bang voor. Sterven is een heel intiem iets, wees niet bang om dichtbij te komen.
En ook, als je daar bent merk je wel wat je moet doen.
Der Zauber halt nur eine Nacht lang. Wir tanzen in den Sonnenaufgang, und wir fliegen auf den Mond.
Heute scheint ein Vollmond. Für dich und mich, sicherlich für dich und mich
pi_177398725
Misschien kun je het met je vader bespreken? Hoe wil hij zelf ermee omgaan? In elk geval heel veel sterkte voor jullie.
pi_177398778
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:33 schreef Banktoestel het volgende:

[..]

Ik vind het lastig om dat gevoel precies te beschrijven, want ik was (ben) nog jong, heb het maar 1 keer meegemaakt, en toen met mijn vader meteen zo'n intense ervaring. Ik denk dat ik het wel wist. Maar omdat het nieuw voor me was, besefte ik het niet aan de oppervlakte van mijn bewustzijn, maar ik denk dieper vanbinnen wel. Wellicht dat ik op het moment zelf nog gedacht heb dat ik hem toch nog 1 keer zou zien in een nog net iets slechtere toestand en dat het dan gedaan zou zijn. Maar in werkelijkheid was het dus al de laatste keer.
Misschien is het wel een geruststellender om te denken dat je hem nog een keer ziet? Tenminste ik denk wel dat ik dat zo zou voelen.
pi_177398821
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:33 schreef jajablahblah het volgende:

[..]

Ik wist 4 weken voor mijn moeder stierf dat ze dood zou gaan. Euthanasie.
Dus dan weet je een dag. Ik was er ook bij.

Ik ben iets vaker dan normaal langs gegeaan maar ze was erg moe en ik wist dat heel veel mensen haar nog wilde zien. Normaal liep ik de deur ook niet plat dus waarom nu wel?

Een week voordat ze zou gaan zat ik met haar aan de koffie en ik zei “mam, ik weet niet wat ik nog moet zeggen. Er is volgens mij niks wat ik nog echt met je moet bespreken, volgens mij zijn we rond”. Zij had dat ook. We hebben daarop maar gewoon gezellig koffie gedronken. Net of er niks was.
Dat kan dus. Dat je niet nog van alles moet.

Maar. Ga wel naar hem toe. Ga zien waarom hij dood gaat. Je hoeft helemaal geen officieel afscheid te nemen. Dat heb ik met mijn moeder ook niet gedaan.
Toen ik de laatste keer mijn opa zag zei ik toen ik weg ging “tot weer”, we keken elkaar aan en wisten dat het de laaste keer was.

Nou geloof ik sterk in reincarnatie, dus dat maakt het misschien makkelijker.
Maar ik heb geen idee wat mensen zeggen bij “afscheid nemen”.

Als je nog wat wil zeggen of vragen, ga het doen. Ben er niet bang voor. Sterven is een heel intiem iets, wees niet bang om dichtbij te komen.
En ook, als je daar bent merk je wel wat je moet doen.
Je zegt ga zien waarom hij dood gaat... Weet niet of ik dat zo hoef te zien. Overigens lijkt mij weten welke dag zo in jouw geval nog veel moeilijker... En er dan ook bij zijn....
pi_177398828
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:36 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Misschien is het wel een geruststellender om te denken dat je hem nog een keer ziet? Tenminste ik denk wel dat ik dat zo zou voelen.
Ja, misschien. Maar mijn vader was toen al echt heel ver heen, het was voor mij wel duidelijk dat het gewoon lang genoeg had geduurd.
pi_177398877
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:34 schreef Drug het volgende:
Misschien kun je het met je vader bespreken? Hoe wil hij zelf ermee omgaan? In elk geval heel veel sterkte voor jullie.
Mja ik wacht even af totdat hij van de ic af is. Op dit moment is mijn stiefmoeder er. Hij wilde zijn zus ook niet zien.
pi_177398907
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:26 schreef Yasmin23 het volgende:
Wat ik dus nu onterecht doe is mij vasthouden aan die 3 weken omdat dat zo is gezegd....
Probeer je niet teveel aan die weken te hangen. Dat kan allemaal heel anders lopen. Korter, maar ook langer. Ik vind het vervelend om te zeggen, maar ik heb nogal wat gejojo meegemaakt op dat gebied dus het is vooral uit bescherming bedoelt.

giphy.gif
pi_177398937
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:33 schreef Banktoestel het volgende:

[..]

Ik vind het lastig om dat gevoel precies te beschrijven, want ik was (ben) nog jong, heb het maar 1 keer meegemaakt, en toen met mijn vader meteen zo'n intense ervaring. Ik denk dat ik het wel wist. Maar omdat het nieuw voor me was, besefte ik het niet aan de oppervlakte van mijn bewustzijn, maar ik denk dieper vanbinnen wel. Wellicht dat ik op het moment zelf nog gedacht heb dat ik hem toch nog 1 keer zou zien in een nog net iets slechtere toestand en dat het dan gedaan zou zijn. Maar in werkelijkheid was het dus al de laatste keer.
Rakend dat je dat zo omschrijft. Net als dat ik terug omgedraaid ben naar mijn vriendin en..

Ik heb geen idee waarom ik die dag op de dag omgedraaid ben maar het is net alsof iets in me wist..

[ Bericht 0% gewijzigd door anoniem_280520180831 op 23-02-2018 19:42:20 ]
pi_177398959
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:26 schreef Yasmin23 het volgende:
Wat ik dus nu onterecht doe is mij vasthouden aan die 3 weken omdat dat zo is gezegd....
Zoals ik in mn dm’s ook al vertelde, het kan erg snel gaan. Hou je dus nit vast aan een datum..
  vrijdag 23 februari 2018 @ 19:47:23 #61
405781 jajablahblah
bedoelt het goed
pi_177399081
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:38 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Je zegt ga zien waarom hij dood gaat... Weet niet of ik dat zo hoef te zien. Overigens lijkt mij weten welke dag zo in jouw geval nog veel moeilijker... En er dan ook bij zijn....
Ik vond het een voorrecht om er bij te zijn. Het is een heel intiem moment, en je ziet echt dat het leven uit het lichaam gaat.
Eigenlijk vond ik zelf wel fijn dat ik wist wanneer.
De weken tussen weten dat het ging gebeuren en niet weten wanneer vond ik wel een hel. Ik was ook blij toen dat voorbij was. Een soort struisvogeltechniek denk ik. Want het is natuurlijk wel iets waar je vreselijk tegenop ziet.
Der Zauber halt nur eine Nacht lang. Wir tanzen in den Sonnenaufgang, und wir fliegen auf den Mond.
Heute scheint ein Vollmond. Für dich und mich, sicherlich für dich und mich
pi_177399182
Het is overigens wel dat het wel lijkt alsof ik er wel vrede mee heb zeg maar. 3 januari 2017 kwam de diagnose. Werd gedacht aan longkanker omdat er een grote tumor was gezien. 10 bij 15 cm als ik mij goed herinner. Tussen die foto en de diagnose zat 3 weken dus wij gingen al van het ergste uit....
Maar het bleek non hodgkin te zijn. De arts zei dat 50% van de mensen na de eerste behandeling waren genezen.. En dat het goed behandelbaar is.

Dus wij en hij met goede moed de chemo in. Want de cijfers waren positief. Ging ook goed tot halverwege de eerste kuur. Het had geen effect meer... Maar toen was er nog een optie. Iets wat het zeker zou gaan genezen. Een super zware chemo gevolgd met stamceltransplantatie. Dus wij ook weer met goede moet. De arme man bijna 7 weken in het ziekenhuis gelegen. Zijn hele conditie gesloopt. 10 jaar ouder....

Helaas ook dit was geen succues. Het had vrijwel geen winst opgeleverd. Dus zeiden ze in November niks meer te doen......

Maar weer een optie... bestraling. Dus hij 3 weken lang trouw naar de bestraling gegaan. Goed nieuws, nog maar 2 cm over en bestraling kan doorwerken dus wie weet met veel geluk gaat het nog weg ook.

In Duitsland kan je naar een speciaal revalidatiecentrum als je kanker hebt of hebt gehad dus hij zich ingeschreven en de planning was dat die 1 feb 3 weken geleden zou starten. Hij keek er naar uit. Vervolgens komt die klapper van een dubbele longonstesteking. In coma en met zo'n tube aan de beademing. Na dat die weer op de gewone afdeling lag zei die dat die hoopte dat die nog naar het revalidatiecentrum kon gaan....

En dan nu een week later dit. En dat vind ik het ergste van alles. Dat die ruim een jaar lang zo zijn best heeft gedaan om er alles aan te doen. Nooit maar dan ook nooit heeft geklaagd over hoe zwaar die het had of verrot hij zich voelde van alle naalden en vloeistoffen die in hem werden gespoten. En dan zo snel dit.
pi_177399194
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:47 schreef jajablahblah het volgende:

[..]

Ik vond het een voorrecht om er bij te zijn. Het is een heel intiem moment, en je ziet echt dat het leven uit het lichaam gaat.
Eigenlijk vond ik zelf wel fijn dat ik wist wanneer.
De weken tussen weten dat het ging gebeuren en niet weten wanneer vond ik wel een hel. Ik was ook blij toen dat voorbij was. Een soort struisvogeltechniek denk ik. Want het is natuurlijk wel iets waar je vreselijk tegenop ziet.
Dus je ging niet aftellen?
pi_177399204
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:42 schreef D.U.M.A.N. het volgende:

[..]

Zoals ik in mn dm’s ook al vertelde, het kan erg snel gaan. Hou je dus nit vast aan een datum..
Nee klopt. Het is eigenlijk ook niet te voorspellen zo precies.
pi_177399273
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:51 schreef Yasmin23 het volgende:
Het is overigens wel dat het wel lijkt alsof ik er wel vrede mee heb zeg maar. 3 januari 2017 kwam de diagnose. Werd gedacht aan longkanker omdat er een grote tumor was gezien. 10 bij 15 cm als ik mij goed herinner. Tussen die foto en de diagnose zat 3 weken dus wij gingen al van het ergste uit....
Maar het bleek non hodgkin te zijn. De arts zei dat 50% van de mensen na de eerste behandeling waren genezen.. En dat het goed behandelbaar is.

Dus wij en hij met goede moed de chemo in. Want de cijfers waren positief. Ging ook goed tot halverwege de eerste kuur. Het had geen effect meer... Maar toen was er nog een optie. Iets wat het zeker zou gaan genezen. Een super zware chemo gevolgd met stamceltransplantatie. Dus wij ook weer met goede moet. De arme man bijna 7 weken in het ziekenhuis gelegen. Zijn hele conditie gesloopt. 10 jaar ouder....

Helaas ook dit was geen succues. Het had vrijwel geen winst opgeleverd. Dus zeiden ze in November niks meer te doen......

Maar weer een optie... bestraling. Dus hij 3 weken lang trouw naar de bestraling gegaan. Goed nieuws, nog maar 2 cm over en bestraling kan doorwerken dus wie weet met veel geluk gaat het nog weg ook.

In Duitsland kan je naar een speciaal revalidatiecentrum als je kanker hebt of hebt gehad dus hij zich ingeschreven en de planning was dat die 1 feb 3 weken geleden zou starten. Hij keek er naar uit. Vervolgens komt die klapper van een dubbele longonstesteking. In coma en met zo'n tube aan de beademing. Na dat die weer op de gewone afdeling lag zei die dat die hoopte dat die nog naar het revalidatiecentrum kon gaan....

En dan nu een week later dit. En dat vind ik het ergste van alles. Dat die ruim een jaar lang zo zijn best heeft gedaan om er alles aan te doen. Nooit maar dan ook nooit heeft geklaagd over hoe zwaar die het had of verrot hij zich voelde van alle naalden en vloeistoffen die in hem werden gespoten. En dan zo snel dit.
Ja het leven is niet eerlijk, en dat zal het ook nooit worden.
Kids are like farts in that way. They never seem to bother the owner as much as they bother everyone else.
pi_177399290
Toen ze mijn moeder vorig jaar hadden opengemaakt en weer dichtgemaakt zonder te opereren omdat het er veel slechter uitzag dan ze dachten, zeiden ze ook "Drie tot zes weken. Hooguit een paar maanden." De grond viel weg, oprecht. Gisteren dachten we nog dat misschien alles goed zou komen en nu heb kijk je opeens tegen de retourperiode van CoolBlue aan. Dat is niet te bevatten.

Wat ik toen gedaan heb, is alles afgezegd. Alles. Studie, werk, scriptie, vrienden, vriendinnen, afspraken. Elke dag naar het ziekenhuis, naar m'n moeder. Na een halve week ofzo mocht ze weer naar huis (ik weet 't niet eens meer precies :@) en toen ben ik wel ook weer een keer naar m'n vriend gegaan een weekendje, maar verder wilde ik zoveel mogelijk bij m'n moeder zijn. Niet eens om per se nog dingen te zeggen of samen te doen ofzo, maar gewoon, om samen te lachen en te huilen en om samen niet alleen te zijn.

Anderhalve week (ofzo) na die operatie belden ze opeens dat 't toch een andere soort kanker was. Dus het werd nu opeens jaren. Jaren, in plaats van weken/maanden. Stiekem was dat weer net zo'n grote schok, want je hebt je net ergens bij neergelegd en nu is 't weer anders. Ik kan nu wel oprecht zeggen dat ik nu echt bang ben dat ze gaat terwijl ik er niet (genoeg) ben. Ik heb ook niet 't gevoel dat ze 100% transparant is over de stand van zaken en ik kan m'n leven niet jaren op pauze gaan zetten voor haar, dus ik probeer toch ook verder te leven, maar dat doet stiekem best pijn. Ik denk nu niet dat ik toen ergens spijt van had gehad, als ze inderdaad maar een paar weken had gehad.

Dus als 't ook maar even mogelijk is, zou ik met je werkgever in gesprek gaan en zo snel mogelijk die kant op vertrekken. Kun je een maand of twee (on)betaald verlof opnemen, of deels op afstand werken? Ik denk ook dat ik liever (in jouw situatie) nu een week of twee bij m'n ouder zou zijn dan op de laatste momenten. Juist nu is iemand nog het beste bij kennis en heeft iemand het minste pijn. Zo zou ik iemand willen herinneren, denk ik.
Your opinion of me is none of my business.
  vrijdag 23 februari 2018 @ 19:59:47 #67
264429 Keep_Walking
N'ja... leven gaat door
pi_177399372
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:04 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Pff alles zeggen. Das zo confronterend..
Jij mag uiteraard bepalen wat je wil zeggen. Maar besef wel dat dit jouw laatste kans is.
Pain is temporary, Pride is forever.
pi_177399621
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:56 schreef Sarasi het volgende:
Toen ze mijn moeder vorig jaar hadden opengemaakt en weer dichtgemaakt zonder te opereren omdat het er veel slechter uitzag dan ze dachten, zeiden ze ook "Drie tot zes weken. Hooguit een paar maanden." De grond viel weg, oprecht. Gisteren dachten we nog dat misschien alles goed zou komen en nu heb kijk je opeens tegen de retourperiode van CoolBlue aan. Dat is niet te bevatten.

Wat ik toen gedaan heb, is alles afgezegd. Alles. Studie, werk, scriptie, vrienden, vriendinnen, afspraken. Elke dag naar het ziekenhuis, naar m'n moeder. Na een halve week ofzo mocht ze weer naar huis (ik weet 't niet eens meer precies :@) en toen ben ik wel ook weer een keer naar m'n vriend gegaan een weekendje, maar verder wilde ik zoveel mogelijk bij m'n moeder zijn. Niet eens om per se nog dingen te zeggen of samen te doen ofzo, maar gewoon, om samen te lachen en te huilen en om samen niet alleen te zijn.

Anderhalve week (ofzo) na die operatie belden ze opeens dat 't toch een andere soort kanker was. Dus het werd nu opeens jaren. Jaren, in plaats van weken/maanden. Stiekem was dat weer net zo'n grote schok, want je hebt je net ergens bij neergelegd en nu is 't weer anders. Ik kan nu wel oprecht zeggen dat ik nu echt bang ben dat ze gaat terwijl ik er niet (genoeg) ben. Ik heb ook niet 't gevoel dat ze 100% transparant is over de stand van zaken en ik kan m'n leven niet jaren op pauze gaan zetten voor haar, dus ik probeer toch ook verder te leven, maar dat doet stiekem best pijn. Ik denk nu niet dat ik toen ergens spijt van had gehad, als ze inderdaad maar een paar weken had gehad.

Dus als 't ook maar even mogelijk is, zou ik met je werkgever in gesprek gaan en zo snel mogelijk die kant op vertrekken. Kun je een maand of twee (on)betaald verlof opnemen, of deels op afstand werken? Ik denk ook dat ik liever (in jouw situatie) nu een week of twee bij m'n ouder zou zijn dan op de laatste momenten. Juist nu is iemand nog het beste bij kennis en heeft iemand het minste pijn. Zo zou ik iemand willen herinneren, denk ik.
Hoeveel het een geluk is dat er dan ineens stukken meer tijd is met je moeder begint het hele proces wel opnieuw.

Ik spreek toevallig net mijn stiefmoeder, ze kwam net terug van mijn vader. Ze heeft hem verteld waarom die nu dan hopelijk die chemo krijgt en met welk doen. Tegelijkertijd zegt die dat die in april een operatie heeft voor zijn staar. Dus in de ontkenning. Wat ik wel begreep. Ze vertelde ook dat ze mij vandaag had gesproken en dat ze het verteld had. En dat ik niet wist of ik nu gelijk moest komen ofzo. Toen reageerde hij heel nuchter van ja maar ze komt volgend weekend toch..

Dus mja. :P Hij is een onwijs nuchter persoon. Niet emotioneel ingesteld en zeer feitelijk. Soms denk ik ook welles dat hij wel iets autistisch zou kunnen hebben :P Maar ik denk dat die ook de struisvogelstrategie toepast...
pi_177399660
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:47 schreef jajablahblah het volgende:

[..]

Ik vond het een voorrecht om er bij te zijn. Het is een heel intiem moment, en je ziet echt dat het leven uit het lichaam gaat.
Eigenlijk vond ik zelf wel fijn dat ik wist wanneer.
De weken tussen weten dat het ging gebeuren en niet weten wanneer vond ik wel een hel. Ik was ook blij toen dat voorbij was. Een soort struisvogeltechniek denk ik. Want het is natuurlijk wel iets waar je vreselijk tegenop ziet.
Hmmm ik weet niet of ik dat zou hebben. Maar ben wel blij voor je dat je het zo ervaren hebt.
  vrijdag 23 februari 2018 @ 20:19:03 #70
405781 jajablahblah
bedoelt het goed
pi_177399733
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:52 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Dus je ging niet aftellen?
Niet letterlijk.
Maar ik herinner me dat ik houdbaarheidsdata op eten zag en dacht “dit is dus langer houdbaar dan mijn moeder”. Ja klinkt stom.
Maar ik was er wel mee bezig.
Mijn moeder overleed twee dagen na moederdag, dat was ook wel een ding.
Der Zauber halt nur eine Nacht lang. Wir tanzen in den Sonnenaufgang, und wir fliegen auf den Mond.
Heute scheint ein Vollmond. Für dich und mich, sicherlich für dich und mich
pi_177399767
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 20:19 schreef jajablahblah het volgende:

[..]

Niet letterlijk.
Maar ik herinner me dat ik houdbaarheidsdata op eten zag en dacht “dit is dus langer houdbaar dan mijn moeder”. Ja klinkt stom.
Maar ik was er wel mee bezig.
Mijn moeder overleed twee dagen na moederdag, dat was ook wel een ding.
Oh joh... Ja dat zou ik ook doen met de datum...
Stel dat mijn vader dit had gedaan had ik het wel geaccepteerd. En was ik ook blij geweest dat hij dat zelf zo heeft kunnen besluiten want het is nogal wat. Maar zo erbij zijn en weten welke datum.... Lijkt mij verschrikkelijk.
  Forum Admin vrijdag 23 februari 2018 @ 20:21:14 #72
34614 crew  jogy
Hersenflatulent
pi_177399772
Als je niets weet te zeggen kan je hem ook gewoon een goede knuffel geven en zeggen dat je van hem houdt en wees er klaar mee. Er zijn iig geen verplichtingen in zo'n situatie. Zolang je maar wel het idee hebt dat je vrede hebt met alles zodra hij komt te overlijden want achteraf is het nou eenmaal te laat.
Iedereen is de hoofdrolspeler van zijn eigen comedie.
'Goatboy is hurt by your indifference'
Vrijheid
Dean Radin presenteert: "Science and the taboo of psi"
  vrijdag 23 februari 2018 @ 20:21:14 #73
405781 jajablahblah
bedoelt het goed
pi_177399773
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 20:15 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Hmmm ik weet niet of ik dat zou hebben. Maar ben wel blij voor je dat je het zo ervaren hebt.
Het is voor iedereen anders. En dat is ook het belangrijkste denk ik, dat je ermee omgaat hoe je wil.
Of je daar achteraf nou spijt van hebt of niet.

Ik had achteraf gezien vaker moeten/willen langs gaan. Maar toen had ik dat niet.
Dat is dan zo, daar moet ik nou mee dealen.
Der Zauber halt nur eine Nacht lang. Wir tanzen in den Sonnenaufgang, und wir fliegen auf den Mond.
Heute scheint ein Vollmond. Für dich und mich, sicherlich für dich und mich
pi_177399847
Mja het is ook maar net hoe je band is. Voordat hij ziek werd zag ik hem wel elke week 1 keer in de maand als hij hier was. En dat was dan 3 weken ofzo achter elkaar als hij hier was. En ook meer omdat zij het leuk vonden als ik langskwam. Ik had er eigenlijk geen problemen mee om hem minder te zien zolang ik wist dat het goed met hem ging.
  vrijdag 23 februari 2018 @ 20:26:46 #75
405781 jajablahblah
bedoelt het goed
pi_177399877
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 20:21 schreef Yasmin23 het volgende:
Maar zo erbij zijn en weten welke datum.... Lijkt mij verschrikkelijk.
Mijn moeder was al 30 jaar ziek, en het werd alleen maar slechter. Ik gunde haar haar verlossing.
Misschien een andere uitgangssituatie.
In ons gezin is de dood ook niks engs ofzo.
We hebben er wel veel verdriet van, maar het is niks engs. Wij begrepen als gezin die keuze, ze had het jaren daarvoor ook al eens aangekaart. Het was geen ontzettend grote verrassing dat ze dat ging doen.
Ik heb me vaak afgevraagd wat ik liever had gehad, onverwacht of aangekondigd. Dan kies ik toch voor aangekondigd. Ook omdat ze alles zelf geregeld had. Dus er was geen “uitvaartkeuzestress”.
En ik had, en heb, het gevoel dat we rond waren met elkaar.
Al heb ik toch nog heel vaak momenten van “had ik dit of dat nog maar even gevraagd”.
Der Zauber halt nur eine Nacht lang. Wir tanzen in den Sonnenaufgang, und wir fliegen auf den Mond.
Heute scheint ein Vollmond. Für dich und mich, sicherlich für dich und mich
pi_177399912
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 20:26 schreef jajablahblah het volgende:

[..]

Mijn moeder was al 30 jaar ziek, en het werd alleen maar slechter. Ik gunde haar haar verlossing.
Misschien een andere uitgangssituatie.
In ons gezin is de dood ook niks engs ofzo.
We hebben er wel veel verdriet van, maar het is niks engs. Wij begrepen als gezin die keuze, ze had het jaren daarvoor ook al eens aangekaart. Het was geen ontzettend grote verrassing dat ze dat ging doen.
Ik heb me vaak afgevraagd wat ik liever had gehad, onverwacht of aangekondigd. Dan kies ik toch voor aangekondigd. Ook omdat ze alles zelf geregeld had. Dus er was geen “uitvaartkeuzestress”.
En ik had, en heb, het gevoel dat we rond waren met elkaar.
Al heb ik toch nog heel vaak momenten van “had ik dit of dat nog maar even gevraagd”.
Misschien hou je dat laatste eigenlijk altijd wel. Sowieso kun je niet alles zeggen of vragen.
pi_177400444
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 20:28 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Misschien hou je dat laatste eigenlijk altijd wel. Sowieso kun je niet alles zeggen of vragen.
Dat inderdaad niet. Maar maak een lijstje van dat je wil dat hij dat in ieder geval gehoord heeft. En een soort top 10 daarvan met het allerbelangrijkste bovenaan. Dan kan je tegen jezelf zeggen dat hij dat in ieder geval wel heeft gehoord.

Wat praktisch in Berlijn verblijven betreft, ik weet niet of je werk of studie hebt, maar er valt vast wat te regelen. Je zegt gewoon dat je een ernstig zieke vader hebt, die niet lang meer heeft en dat je daarom langer weg bent. Veel mensen hebben daar wel begrip voor. Mijn werk toen mijn vader overleed ook, ik moest zelf aangeven wanneer ik weer aan de slag wilde (nou wilden ze mij ook geen jaren kwijt, maar op 1 a 3 weken wilden ze dit mij wel gunnen).
Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
pi_177400504
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 20:56 schreef Godshand het volgende:

[..]

Dat inderdaad niet. Maar maak een lijstje van dat je wil dat hij dat in ieder geval gehoord heeft. En een soort top 10 daarvan met het allerbelangrijkste bovenaan. Dan kan je tegen jezelf zeggen dat hij dat in ieder geval wel heeft gehoord.

Wat praktisch in Berlijn verblijven betreft, ik weet niet of je werk of studie hebt, maar er valt vast wat te regelen. Je zegt gewoon dat je een ernstig zieke vader hebt, die niet lang meer heeft en dat je daarom langer weg bent. Veel mensen hebben daar wel begrip voor. Mijn werk toen mijn vader overleed ook, ik moest zelf aangeven wanneer ik weer aan de slag wilde (nou wilden ze mij ook geen jaren kwijt, maar op 1 a 3 weken wilden ze dit mij wel gunnen).
Ja op werk weten ze het. De werkgever is tot nu toe zeer begripvol alleen heeft iemand binnenkort ontslag genomen dus onstaat er wat krapte en volg ik nu een training voor storemanager. Wat nu loopt omdat het plan was of is om in April een maand op vakantie te gaan.....

Ik mag nu ook gewoon weg maar 3 weken gaat niet lukken en 3 weken is geen zekerheid..

Woonde jouw vader ook in het buitenland?
pi_177400766
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 21:01 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ja op werk weten ze het. De werkgever is tot nu toe zeer begripvol alleen heeft iemand binnenkort ontslag genomen dus onstaat er wat krapte en volg ik nu een training voor storemanager. Wat nu loopt omdat het plan was of is om in April een maand op vakantie te gaan.....

Ik mag nu ook gewoon weg maar 3 weken gaat niet lukken en 3 weken is geen zekerheid..

Woonde jouw vader ook in het buitenland?
Vader woonde gewoon in Nederland, maar ik werk in de zorg dus heb genoeg familie gezien die in het buitenland woont en waarvan het overlijdende familielid dus in Nederland woont.

Vaak konden ze wel wat regelen met werk of studie, afhankelijk wat hun wensen zelf waren. Sommigen bleven dus in NL tot aan de dood. Anderen gingen toch eerst terug en kwamen dan na het overlijden soms pas terug naar NL. Maar dan hadden ze wel wat geregeld zodat ze tot aan de uitvaart konden blijven.
Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
pi_177400810
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 21:13 schreef Godshand het volgende:

[..]

Vader woonde gewoon in Nederland, maar ik werk in de zorg dus heb genoeg familie gezien die in het buitenland woont en waarvan het overlijdende familielid dus in Nederland woont.

Vaak konden ze wel wat regelen met werk of studie, afhankelijk wat hun wensen zelf waren. Sommigen bleven dus in NL tot aan de dood. Anderen gingen toch eerst terug en kwamen dan na het overlijden soms pas terug naar NL. Maar dan hadden ze wel wat geregeld zodat ze tot aan de uitvaart konden blijven.
Ja heb ook helemaal geen idee hoe we dat gaan doen. Hij is Duitser en mijn stiefmoeder Nederlandse. Maar dat vraag ik ze nog maar niet om eerst de schrik maar even te verwerken. En misschien hebben zij het onderling al besproken.

Nja in theorie zou ik 2 weken weg kunnen ja maar doe het liever toch niet.
  vrijdag 23 februari 2018 @ 21:26:51 #81
326858 Toekito
Fietst zich de pleuris
pi_177401072
Sterkte!
360:Toek85 // PS4-tag: TJDoornbos// Origin: Toek85 // WiiU Toek85
<a href="http://forum.fok.nl/topic/2133481" target="_blank" >Hartpatiënten op FOK! </a>
pi_177401122
Waarom neem je geen verlof op en blijf je een paar weken daar?
Waar een wil is, is een weg. Gewoon Doordrammen!!!!!!!!!!
  Redactie Frontpage / Spellchecker vrijdag 23 februari 2018 @ 21:30:27 #83
13151 crew  Rewimo
Nederduitse/Mevrouw qltel
pi_177401137
Ik lees dat je het eng zou vinden om erbij te zijn als hij sterft. Ik vond dat ook een heel eng idee toen mijn vader ging sterven. Uiteindelijk was het helemaal niet eng. Hij heeft gewacht tot ik bij hem was (ik ben zijn enige kind en we hadden een heel sterke band). Ik gaf hem een zoen op zijn voorhoofd, ik zei dat ik er was. En daarna ging het heel snel. Ik ging naast hem zitten, pakte zijn hand - en toen was het al gebeurd. Hij had een shunt (voor dialyse) en daar voelde je zijn bloed altijd heel krachtig stromen. Maar ik voelde niets meer. Dat was het - en ik was er zo bang voor geweest. Ik was alleen maar blij en trots op hem dat hij op me gewacht had O+

Ik wens je sterkte en ga op je gevoel af. Ga naar hem toe als je voelt dat je moet gaan. Er is niets dat je "moet" doen of zeggen. Gewoon een knuffel kan al genoeg zijn. Wees bij hem. Dat is het belangrijkste. Veel sterkte :*
Most people don't listen with the intention to understand, they listen with the intention to reply.
http://bijenzonderzorgen.nl/ beslist geen BIJ-zaak!
pi_177401185
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 21:29 schreef valentijn101 het volgende:
Waarom neem je geen verlof op en blijf je een paar weken daar?
Mja dat weet ik niet. Weet ook niet of hij dat wilt. Buiten dat komt het wel een beetje slecht uit met werk.
pi_177401242
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 21:30 schreef Rewimo het volgende:
Ik lees dat je het eng zou vinden om erbij te zijn als hij sterft. Ik vond dat ook een heel eng idee toen mijn vader ging sterven. Uiteindelijk was het helemaal niet eng. Hij heeft gewacht tot ik bij hem was (ik ben zijn enige kind en we hadden een heel sterke band). Ik gaf hem een zoen op zijn voorhoofd, ik zei dat ik er was. En daarna ging het heel snel. Ik ging naast hem zitten, pakte zijn hand - en toen was het al gebeurd. Hij had een shunt (voor dialyse) en daar voelde je zijn bloed altijd heel krachtig stromen. Maar ik voelde niets meer. Dat was het - en ik was er zo bang voor geweest. Ik was alleen maar blij en trots op hem dat hij op me gewacht had O+

Ik wens je sterkte en ga op je gevoel af. Ga naar hem toe als je voelt dat je moet gaan. Er is niets dat je "moet" doen of zeggen. Gewoon een knuffel kan al genoeg zijn. Wees bij hem. Dat is het belangrijkste. Veel sterkte :*
Hmm ja geen idee natuurlijk wanneer het is... Maar ja dat vind ik eng.
pi_177401262
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 21:32 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Mja dat weet ik niet. Weet ook niet of hij dat wilt. Buiten dat komt het wel een beetje slecht uit met werk.
Je werk zal er echt wel begrip voor hebben. Afscheid van je vader nemen kan je maar 1x doen. Zou jammer zijn als je er achteraf spijt van krijgt.
Waar een wil is, is een weg. Gewoon Doordrammen!!!!!!!!!!
pi_177401296
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 21:36 schreef valentijn101 het volgende:

[..]

Je werk zal er echt wel begrip voor hebben. Afscheid van je vader nemen kan je maar 1x doen. Zou jammer zijn als je er achteraf spijt van krijgt.
Nja er kortere periodes heen en dan vaker is wat makkelijker te doen. Sowieso kan ik nu zeggen ik neem 3 weken vrij maar dan weten we nog niet veel meer natuurlijk.
pi_177401433
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 21:38 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Nja er kortere periodes heen en dan vaker is wat makkelijker te doen. Sowieso kan ik nu zeggen ik neem 3 weken vrij maar dan weten we nog niet veel meer natuurlijk.
Doe gewoon wat goed voor je voelt. Als je niet vrij kan nemen omdat je leven ook door dendert, dan doe je dat niet. Niemand (ook de artsen niet) weten precies wanneer hij overlijdt. Die artsen hebben slechts een inschattig, maar ook dan kunnen ze het onder- of overschatten. Genoeg verhalen van mensen die 3 weken kregen maar de volgende dag al gingen, of juist nog 3 jaar leefden. Wel hebben artsen ervaring in hoe iemand zijn/haar beloop gaat bij een bepaalde conditie. Maar ook dat is geen keihard gegeven. Zelfs keiharde wetenschappelijke voorspellingen zoals 5-jaars overlevingen bij een bepaalde groep zieken (bv afhankelijk van het stadium van de ziekte) zegt niets voor de individuele zieke. Ook al valt hij/zij misschien in de groep van 1% 5-jaars overleving (dat wil zeggen, van 100 zieken met een dergelijk stadium van de ziekte, is er 1 zieke patient in leven na 5 jaar, de overige 99 zijn al overleden), kan hij/zij net tot die ene procent behoren.
Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
pi_177401526
Heel erg moeilijk dit. Ik ken het wel.
Mijn vader woonde in de Verenigde Staten (oostkust). Normaal denk je, ach, 6 a 7 uurtjes vliegen is niet zo veel. Maar op het moment dat iemand stervende is, dan is dat een behoorlijke afstand.

In tegenstelling tot jou was ik niet alleen. Mijn zusje woont ook in Nederland en mijn broer in de VS. We probeerden zoveel mogelijk bij hem te zijn en af te wisselen. Dan waren we er wel steeds 2 a 3 weken. Werk deed hier gelukkig niet moeilijk over.

Ik heb die tijd (9 maanden) in een waas geleefd, maar 1 ding weet ik wel: steeds als ik wegging wist ik dat het de laatste keer kon zijn, en dat ik hem niet levende meer zou zien. Dus elke keer was opnieuw een afscheid en dat viel heel erg zwaar. Ook voor hem want dat besefte hij ook maar al te goed.

Het is lastig om verder tips te geven, maar zorg wel dat je alles wat je nog had willen zeggen of kwijt wil, ook zegt.

Ik las dat je het eng vond om erbij te zijn als hij sterft. Ik had dat ook, maar uiteindelijk waren we er allemaal bij. En ik ben daar wel blij om. Hij wist dat we er allemaal waren en ik denk dat dat heel veel rust gaf bij hem. Te weten dat ze niet alleen sterven maar dat mensen die om ze geven bij ze zijn.

Het is altijd een erg moeilijk periode hoe dan ook. De afstand maakt het zoveel moeilijker. Heel veel sterkte de komende tijd.
If you gaze long into an abyss, the abyss also gazes into you - Nietzsche
pi_177401663
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 21:46 schreef Godshand het volgende:

[..]

Doe gewoon wat goed voor je voelt. Als je niet vrij kan nemen omdat je leven ook door dendert, dan doe je dat niet. Niemand (ook de artsen niet) weten precies wanneer hij overlijdt. Die artsen hebben slechts een inschattig, maar ook dan kunnen ze het onder- of overschatten. Genoeg verhalen van mensen die 3 weken kregen maar de volgende dag al gingen, of juist nog 3 jaar leefden. Wel hebben artsen ervaring in hoe iemand zijn/haar beloop gaat bij een bepaalde conditie. Maar ook dat is geen keihard gegeven. Zelfs keiharde wetenschappelijke voorspellingen zoals 5-jaars overlevingen bij een bepaalde groep zieken (bv afhankelijk van het stadium van de ziekte) zegt niets voor de individuele zieke. Ook al valt hij/zij misschien in de groep van 1% 5-jaars overleving (dat wil zeggen, van 100 zieken met een dergelijk stadium van de ziekte, is er 1 zieke patient in leven na 5 jaar, de overige 99 zijn al overleden), kan hij/zij net tot die ene procent behoren.
Ja heb je ook gelijk in. En 3 weken ofzo daar achter elkaar is ook te lang. Want hij gaat zich beter proberen voor te doen dan dat die is en hij zal zich schuldig voelen als die niks kan doen.
pi_177401684
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 21:52 schreef Prisha het volgende:
Heel erg moeilijk dit. Ik ken het wel.
Mijn vader woonde in de Verenigde Staten (oostkust). Normaal denk je, ach, 6 a 7 uurtjes vliegen is niet zo veel. Maar op het moment dat iemand stervende is, dan is dat een behoorlijke afstand.

In tegenstelling tot jou was ik niet alleen. Mijn zusje woont ook in Nederland en mijn broer in de VS. We probeerden zoveel mogelijk bij hem te zijn en af te wisselen. Dan waren we er wel steeds 2 a 3 weken. Werk deed hier gelukkig niet moeilijk over.

Ik heb die tijd (9 maanden) in een waas geleefd, maar 1 ding weet ik wel: steeds als ik wegging wist ik dat het de laatste keer kon zijn, en dat ik hem niet levende meer zou zien. Dus elke keer was opnieuw een afscheid en dat viel heel erg zwaar. Ook voor hem want dat besefte hij ook maar al te goed.

Het is lastig om verder tips te geven, maar zorg wel dat je alles wat je nog had willen zeggen of kwijt wil, ook zegt.

Ik las dat je het eng vond om erbij te zijn als hij sterft. Ik had dat ook, maar uiteindelijk waren we er allemaal bij. En ik ben daar wel blij om. Hij wist dat we er allemaal waren en ik denk dat dat heel veel rust gaf bij hem. Te weten dat ze niet alleen sterven maar dat mensen die om ze geven bij ze zijn.

Het is altijd een erg moeilijk periode hoe dan ook. De afstand maakt het zoveel moeilijker. Heel veel sterkte de komende tijd.
Hadden jullie ook van te voren gehoord dat die niet meer zo lang had?
pi_177401737
Weet je wat je kan doen, koop het boek Papa vertel eens, geef dit aan je vader. Je zal het na zijn overlijden terug krijgen en zal er veel in vinden over je vader die je misschien nooit hebt geweten.
pi_177402054
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 22:01 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Hadden jullie ook van te voren gehoord dat die niet meer zo lang had?
Ja en nee. Het was lastig. We hoorden in maart dat hij ALS had. Probleem daarmee is dat je niet weet hoe snel het gaat. Gemiddelde levensverwachting is 3 jaar, maar kan meer of minder zijn.
Bij mijn vader zag je al heel snel dat het bij hem uitermate snel verliep. In juni was al duidelijk dat het enorm snel achteruit ging en dat het een kwestie van maanden was. Op 1 januari is hij overleden, dus 9 maanden na diagnose.

Het is me vooral de onzekerheid wat is bijgebleven. Het kon zo gebeurd zijn dus je wist het gewoon niet. Vandaar dat iedere keer een afscheid was. En steeds als ik terug in Nederland was en ik kreeg bericht uit de VS dacht ik: oh jee. Als de telefoon ging of de Skype weer tokkelde, steeds weer schrikken.

Geen makkelijke tijd. Probeer ook aan je zelf te denken en pak rust indien dat kan. Je gaat dat hard nodig hebben. Ik hoop dat je steun hebt en er niet helemaal alleen voor staat in dit hele gebeuren.
If you gaze long into an abyss, the abyss also gazes into you - Nietzsche
pi_177402121
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 22:17 schreef Prisha het volgende:

[..]

Ja en nee. Het was lastig. We hoorden in maart dat hij ALS had. Probleem daarmee is dat je niet weet hoe snel het gaat. Gemiddelde levensverwachting is 3 jaar, maar kan meer of minder zijn.
Bij mijn vader zag je al heel snel dat het bij hem uitermate snel verliep. In juni was al duidelijk dat het enorm snel achteruit ging en dat het een kwestie van maanden was. Op 1 januari is hij overleden, dus 9 maanden na diagnose.

Het is me vooral de onzekerheid wat is bijgebleven. Het kon zo gebeurd zijn dus je wist het gewoon niet. Vandaar dat iedere keer een afscheid was. En steeds als ik terug in Nederland was en ik kreeg bericht uit de VS dacht ik: oh jee. Als de telefoon ging of de Skype weer tokkelde, steeds weer schrikken.

Geen makkelijke tijd. Probeer ook aan je zelf te denken en pak rust indien dat kan. Je gaat dat hard nodig hebben. Ik hoop dat je steun hebt en er niet helemaal alleen voor staat in dit hele gebeuren.
Hmm ja omdat ik hier zit en zij daar vind ik het wel lastig ja... En kan er wel met vrienden over hebben maar die staan er toch veel verder van af.
Zit wel in een lymfekliergroep op fb en dat helpt wel wat. Zeker omdat daar ook wel mensen zitten met deze vorm of naasten. En die begrijpen dan mijn vragen of angsten ofzo.Maar dat zijn natuurlijk geen mensen die ik ken.

En in mijn omgeving wil ik het er ook niet echt over hebben omdat ik bang ben dat ik zeur.
pi_177402373
Mijn vader had destijds ook 3 tot 6 weken gekregen. Uiteindelijk heeft hij het 6 maanden volgehouden, maar het is idd heel moeilijk. Elke keer dat je langsgaat kan de laatste keer zijn geweest. Steeds als de telefoon gaat slaat je hart op hol. Zorg gewoon dat je alles tegen elkaar hebt gezegd wat je wilde zeggen en spendeer nog zoveel mogelijk tijd samen. Als ik wegging zeiden we steeds 'tot de volgende keer', geen emotioneel afscheid of iets dergelijks, want op dat moment zelf ga je er nooit vanuit dat het de laatste keer zal zijn geweest. Ik ging dan ook wel om de paar dagen langs, wellicht dat het anders is als je ver woont. Heel veel sterkte in ieder geval de komende tijd.
pi_177403620
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 19:29 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ik 2 keer eerder met de ouders van mijn stiefmoeder. Jaren geleden. En die waren ook echt ziek. Misschien wel zo ziek als mijn vader nu maar in gedachte echt ziek. En stond er verder van af en begreep het ook dus vond het meer een opluchting voor hun.
Maar daar ben ik ook langs geweest om afscheid te nemen maar dat heeft mij eigenlijk vrij weinig gedaan om eerlijk te zijn.
Hoe is het contact met je stiefmoeder?
pi_177406500
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 22:00 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ja heb je ook gelijk in. En 3 weken ofzo daar achter elkaar is ook te lang. Want hij gaat zich beter proberen voor te doen dan dat die is en hij zal zich schuldig voelen als die niks kan doen.
Tsja, een ieder is daar verschillend in. In dat opzicht is overleg met elkaar misschien juist wel prettig. Misschien zegt hij wel dat hij het niet nodig vindt dat je daar drie weken bent. Dat kan je misschien wat rust geven, dat hij je dat aangegeven heeft en het niet je angstige afzijdig willen houden is. En of het nou is om jou te sparen (gevoelsmatig misschien iets dat hij nog wel voor jou kan doen) of omdat hij niet zo een trek in akward gedoe heeft of wat dan ook, het is zijn keuze op dat moment.

Wat betreft daar zijn. Ik vroeg hierboven al naar het contact met je stiefmoeder. Misschien kunnen jullie elkaar tot steun zijn? Geen idee in hoeverre zij bepaalde emoties en/of behoeftes en support heeft en wat er voor dingen eventueel geregeld moeten worden. Hoe zit het bijvoorbeeld met de uitvaart?
Aan één kant is dit iets wat voor sommigen echt een no go is, want struisvogel het duurt nog even. Of het is iets waar je niet de laatste tijd aan wil "verspillen" of het boeit geen ene reet.
Maar soms is het juist wel fijn. Omdat het gewoon een stukje plannen en regelen kan zijn. Soms geeft dat weer aanleiding tot gesprekken die je via de wat emotionelere route misschien niet kan bereiken. Wat voor outfit? Wat voor muziek? Wat moet er in de speech? Welke foto's showen?

Wat betreft eigen ervaringen, daar kan ik wel een kilometer over neerpennen. Het is zo verschillend per persoon, per familie, etc. Dat wordt denk ik een beetje te veel.
Maar wat ik vanuit mijn ervaringen (niet alleen met kanker, angst en struisvogelen) zou willen meegeven is om het ook een beetje per dag te bekijken en proberen te bedenken waarom je wat wil en/of zou moeten doen en voor wie. Moeilijk omdat je lang niet altijd die tijd hebt en ook om te bedenken hoe je daar later op terug gaat kijken, maar het kan soms wel enige verheldering en motivatie geven om dingen (nu) wel of niet te doen zeg maar.

En in mogelijkheden denken. Ook al ben je niet daar, je kan wel gevoelsmatig misschien iets meer erbij betrokken voelen. Bijvoorbeeld als het niet te belastend voor je stiefmoeder is, om dagelijks een korte update te krijgen. Geen liefdagboek, maar bijvoorbeeld wat hij zoal een meds krijgt en waarom, eetlust, etc. Dat je iets meer beeld krijgt.
En als je er wel bent of liever gezegd blijft, kijken naar wat er zoal gebeurt of moet gebeuren. Je lijkt nu niet zo op de hoogte van wat de dokters zeggen. Misschien is dat met voorbedachte rade, maar indien het gewoon zo gelopen is, zou je kunnen kijken of je daar wat meer bij aan kan schuiven. Indien er toestemming is zou je misschien 1 op 1 een gesprekje kunnen krijgen met de behandelend arts? Geen idee hoe dat werkt in Duitsland, maar in Nederland had ik een tijdje terug zo wel heel fijn contact met de oncoloog.
Verder zou je kunnen kijken naar hoe het met je stiefmoeder gaat. Kan me voorstellen dat je aan één kant wel een bepaalde routine hebt als je al enige tijd dit hebt spelen, maar aan de andere kant weet ik ook hoe fijn het kan zijn als iemand een keer aandacht heeft voor de persoon naast de patiënt. Weet niet of je dan ook bij hun in huis logeert, maar een lekkere maaltijd voorgezet krijgen of hulp in het huishouden kan soms onnoemelijk welkom zijn. Misschien helemaal als hij weer thuis is en je zo misschien niet alleen de last kan helpen dragen, maar misschien ook iets van de gewone oude familiesfeer kan doen herleven alsof het even normaal is ofzo.

Wat deden jullie normaliter als jullie bij elkaar op bezoek waren? Zijn er bepaalde dingen die herinneringen hebben? Zonder emotionele uitlatingen kun je misschien wel subtiel iets laten weten door bijvoorbeeld een ansichtkaart te sturen van dat ene plekje waar jullie op vakantie waren toen ofzo.

In ieder geval is er geen draaiboek en ook al was dat er wel, dan nog kunnen er aparte dingen gebeuren when death comes knocking at your door. Je kan niet alles van tevoren bedenken en regelen en twijfelen en bang zijn om fouten te maken horen er denk ik heel menselijk bij. Aangezien jullie wel regelmatig contact hebben, weet je ook een beetje van elkaar hoe je in elkaar zit en dat zal vast ook wel schelen in begrip naar elkaar als dingen op een bepaalde manier lopen.

Als jij je daar prettig bij voelt, blijf het ook vooral eruit gooien. Is het niet met of tegen je familie, dan in dit topic, of hopelijk wel bij iemand in dm/pm of elders. Heavy shit kun je beter niet teveel opkroppen zeg ik als ervaringsdeskundige en niks mis met een beetje klankborden en steun hier en daar. Sterkte in ieder geval :*
  zaterdag 24 februari 2018 @ 04:30:23 #98
545 dop
:copyright: dop
pi_177406792
Bij mij komt heel sterk op dat er maar een paar dingen zijn die belangrijk zijn.

En dat is het gegeven dat jullie van elkaar weten dat je er bent dat je om elkaar geeft.
En dat je er mag zijn.

Dat staat los van dat je wel of niet er bent als hij sterft.
Het lijkt nu misschien dat je daar bij kan zijn maar dat is nog steeds geen zekerheid.

Dus als je er bent hoi lieve pap ik ben er, ik vind je lief.
En bij weg gaan dag lieve pap.
En tot de volgende keer.
(Dat kan prima want is ook wat je wenst, dat is geen beloft maar de wens elkaar weer te zien).

Je kunt niet 3weken naast zijn bed zitten en het is ook gezond als je dat niet wil.
Je bewijst er ook niets mee.
Het geven hoe jullie met elkaar zijn staat al vast.
Wat je nog allemaal wel of niet doet en kan doen veranderd daar weinig aan.
Denk er niet teveel over na.
Voel maar gewoon wat voor jou belangrijk is.
Je bent wie je bent en die persoon kent hij daar houd hij van.
De kans is groot dat hij gaat sterven in zijn slaap.
Stel je geen laatste moment voor waar bij hij dag zegt zijn ogen dicht doet en gaat met iedereen naast zijn bed.
Soms gebeurt dat, maar dat is echt geen gegeven.

Het is fijn als jullie vrede met elkaar hebben en jullie band goed is.
Hij zal sterven met die wetenschap.
Hij de vader jij de dochter.
Dat is en dat blijft.
Waar je ook bent.

[ Bericht 26% gewijzigd door dop op 24-02-2018 05:00:56 ]
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
pi_177408244
quote:
0s.gif Op zaterdag 24 februari 2018 03:20 schreef Scary_Mary het volgende:

[..]

Tsja, een ieder is daar verschillend in. In dat opzicht is overleg met elkaar misschien juist wel prettig. Misschien zegt hij wel dat hij het niet nodig vindt dat je daar drie weken bent. Dat kan je misschien wat rust geven, dat hij je dat aangegeven heeft en het niet je angstige afzijdig willen houden is. En of het nou is om jou te sparen (gevoelsmatig misschien iets dat hij nog wel voor jou kan doen) of omdat hij niet zo een trek in akward gedoe heeft of wat dan ook, het is zijn keuze op dat moment.

Wat betreft daar zijn. Ik vroeg hierboven al naar het contact met je stiefmoeder. Misschien kunnen jullie elkaar tot steun zijn? Geen idee in hoeverre zij bepaalde emoties en/of behoeftes en support heeft en wat er voor dingen eventueel geregeld moeten worden. Hoe zit het bijvoorbeeld met de uitvaart?
Aan één kant is dit iets wat voor sommigen echt een no go is, want struisvogel het duurt nog even. Of het is iets waar je niet de laatste tijd aan wil "verspillen" of het boeit geen ene reet.
Maar soms is het juist wel fijn. Omdat het gewoon een stukje plannen en regelen kan zijn. Soms geeft dat weer aanleiding tot gesprekken die je via de wat emotionelere route misschien niet kan bereiken. Wat voor outfit? Wat voor muziek? Wat moet er in de speech? Welke foto's showen?

Wat betreft eigen ervaringen, daar kan ik wel een kilometer over neerpennen. Het is zo verschillend per persoon, per familie, etc. Dat wordt denk ik een beetje te veel.
Maar wat ik vanuit mijn ervaringen (niet alleen met kanker, angst en struisvogelen) zou willen meegeven is om het ook een beetje per dag te bekijken en proberen te bedenken waarom je wat wil en/of zou moeten doen en voor wie. Moeilijk omdat je lang niet altijd die tijd hebt en ook om te bedenken hoe je daar later op terug gaat kijken, maar het kan soms wel enige verheldering en motivatie geven om dingen (nu) wel of niet te doen zeg maar.

En in mogelijkheden denken. Ook al ben je niet daar, je kan wel gevoelsmatig misschien iets meer erbij betrokken voelen. Bijvoorbeeld als het niet te belastend voor je stiefmoeder is, om dagelijks een korte update te krijgen. Geen liefdagboek, maar bijvoorbeeld wat hij zoal een meds krijgt en waarom, eetlust, etc. Dat je iets meer beeld krijgt.
En als je er wel bent of liever gezegd blijft, kijken naar wat er zoal gebeurt of moet gebeuren. Je lijkt nu niet zo op de hoogte van wat de dokters zeggen. Misschien is dat met voorbedachte rade, maar indien het gewoon zo gelopen is, zou je kunnen kijken of je daar wat meer bij aan kan schuiven. Indien er toestemming is zou je misschien 1 op 1 een gesprekje kunnen krijgen met de behandelend arts? Geen idee hoe dat werkt in Duitsland, maar in Nederland had ik een tijdje terug zo wel heel fijn contact met de oncoloog.
Verder zou je kunnen kijken naar hoe het met je stiefmoeder gaat. Kan me voorstellen dat je aan één kant wel een bepaalde routine hebt als je al enige tijd dit hebt spelen, maar aan de andere kant weet ik ook hoe fijn het kan zijn als iemand een keer aandacht heeft voor de persoon naast de patiënt. Weet niet of je dan ook bij hun in huis logeert, maar een lekkere maaltijd voorgezet krijgen of hulp in het huishouden kan soms onnoemelijk welkom zijn. Misschien helemaal als hij weer thuis is en je zo misschien niet alleen de last kan helpen dragen, maar misschien ook iets van de gewone oude familiesfeer kan doen herleven alsof het even normaal is ofzo.

Wat deden jullie normaliter als jullie bij elkaar op bezoek waren? Zijn er bepaalde dingen die herinneringen hebben? Zonder emotionele uitlatingen kun je misschien wel subtiel iets laten weten door bijvoorbeeld een ansichtkaart te sturen van dat ene plekje waar jullie op vakantie waren toen ofzo.

In ieder geval is er geen draaiboek en ook al was dat er wel, dan nog kunnen er aparte dingen gebeuren when death comes knocking at your door. Je kan niet alles van tevoren bedenken en regelen en twijfelen en bang zijn om fouten te maken horen er denk ik heel menselijk bij. Aangezien jullie wel regelmatig contact hebben, weet je ook een beetje van elkaar hoe je in elkaar zit en dat zal vast ook wel schelen in begrip naar elkaar als dingen op een bepaalde manier lopen.

Als jij je daar prettig bij voelt, blijf het ook vooral eruit gooien. Is het niet met of tegen je familie, dan in dit topic, of hopelijk wel bij iemand in dm/pm of elders. Heavy shit kun je beter niet teveel opkroppen zeg ik als ervaringsdeskundige en niks mis met een beetje klankborden en steun hier en daar. Sterkte in ieder geval :*
Eigenlijk was de strategie altijd van mijn ouders om hun niet teveel te verdiepen in de ins en outs van de kanker zelf maar gewoon doen wat de arts zegt. Mijn vader spreekt gewoon Duits en kon ook veel makkelijker de gesprekken met de artsen volgen. Voor mijn stiefmoeder is dat lastiger geweest en die wilde eigenlijk ook niet altijd alles weten.

Alle info die ik te horen krijg krijg ik meestal van mijn stiefmoeder. En dit is vaker haar inschatting interpetatie van de situatie dan de feiten. Mijn vader zegt gewoon wat er aan de hand is. Het vreemde is dat wij te horen kregen dat begin janauari dat de bestraling toch wel goed had gewerkt en dat er nog een kleine 2 cm over was. Daarna is er helemaal geen contact meer geweest met de arts of het ziekenhuis totdat hij ruim 3 weken geleden op de IC is beland met een dubbele longontsteking. Zij hadden toen wel wat ontdekt bij een nier en in de long.... Hij mocht naar huis met een brief. Afgelopen donderdag zou dus de eerste afspraak zijn na de bestraling....
Mijn vader had zich vergist in de datum dus ze werden gebeld van waar ze waren en dat er een bed klaar stond voor chemo...

Ineens is het nu klaar terwijl in januari eigenlijk nog goed nieuws was. Daarom geloof ik het ook niet helemaal..

Mijn band met mijn stiefmoeder is niet optimaal. Maar als ik daar ben dan probeer ik haar wel emotioneel te ondersteunen voor zover ik dat dan kan. Meestal gaan we naar de naar musea of wandelingen buiten ofzo. Waarschijnlijk gaat de zus van mijn stiefmoeder er ook heen voor steun voor haar. Er is gesproken dat als hij thuis er waarschijnlijk verplegend personeel zal komen en mijn vaders zus zal ook komen helpen.
Ik spreek ze wel elke dag trouwens.

En ja de uitvaart..... Mijn vader is nogal een persoon die graag alles geregeld heeft. Dus ik neem aan dat ze het daar al wel over hebben gehad. Gisteren leek het er op alsof die ook de struisvogel toepast. Hij heeft een operatie nodig voor zijn staar, dat staat voor april en daar moet die dus naartoe. Dat mijn stiefmoeder dat niet vergeet :P
pi_177408278
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 22:32 schreef MrAero het volgende:
Mijn vader had destijds ook 3 tot 6 weken gekregen. Uiteindelijk heeft hij het 6 maanden volgehouden, maar het is idd heel moeilijk. Elke keer dat je langsgaat kan de laatste keer zijn geweest. Steeds als de telefoon gaat slaat je hart op hol. Zorg gewoon dat je alles tegen elkaar hebt gezegd wat je wilde zeggen en spendeer nog zoveel mogelijk tijd samen. Als ik wegging zeiden we steeds 'tot de volgende keer', geen emotioneel afscheid of iets dergelijks, want op dat moment zelf ga je er nooit vanuit dat het de laatste keer zal zijn geweest. Ik ging dan ook wel om de paar dagen langs, wellicht dat het anders is als je ver woont. Heel veel sterkte in ieder geval de komende tijd.
Mja tot de volgende keer zou ik ook zeggen ja. Toen die 6 weken voorbij waren heb je toen stiekem nog gehoopt dat hij nog veel langer zou leven?
  Moderator zaterdag 24 februari 2018 @ 09:20:18 #101
163650 crew  Greys
Nee.
pi_177408623
Ga in elk geval op zeer korte termijn er even heen. En kijk daarna verder. Maar ondanks dat je hem liever niet ziek ziet en ondanks dat je niet weet wat je moet zeggen, zet je daar (even 'hard' gezegd) overheen voor je vader. En voor jezelf. Je zegt zelf dat hij het altijd zo leuk vindt als je langskomt. Hij heeft je nodig. Stel dat het in het slechtste geval nu ineens heel snel slecht gaat, dan heb je hem in elk geval nog gezien.

Sterkte.
Koutist in opleiding.
pi_177409483
Sterkte

En je moeder, hoe staat zij erin?
pi_177409623
quote:
0s.gif Op zaterdag 24 februari 2018 10:12 schreef velden het volgende:
Sterkte

En je moeder, hoe staat zij erin?
Met mijn moeder hebben wij beide geen contact meer. Die is psychisch ziek. Ik weet niet hoeveel ze weet via familie.
pi_177411355
quote:
1s.gif Op zaterdag 24 februari 2018 09:20 schreef Greys het volgende:
Ga in elk geval op zeer korte termijn er even heen. En kijk daarna verder. Maar ondanks dat je hem liever niet ziek ziet en ondanks dat je niet weet wat je moet zeggen, zet je daar (even 'hard' gezegd) overheen voor je vader. En voor jezelf. Je zegt zelf dat hij het altijd zo leuk vindt als je langskomt. Hij heeft je nodig. Stel dat het in het slechtste geval nu ineens heel snel slecht gaat, dan heb je hem in elk geval nog gezien.

Sterkte.
Hoor net dat de zus van mijn stiefmoeder straks erheen vliegt voor support voor mijn stiefmoeder. Zij gaat vrijdag weer terug als ik dus mijn ticket heb staan.
pi_177416371
Helaas heb ik er ook ervaring mee.
In 2009 kreeg mijn vader te horen dat een jaar na zijn operatie aan darmkanker nog maar een paar weken te leven had.
Kwam uiteraard als een enorme schok maar helaas wel de waarheid.
Ik heb niet eens vrij gevraagd op mijn werk, alleen maar gezegd dat ik er een tijdje niet ben en zie wel wanneer ik weer op kom draven.

Belangrijkste wat ik toen tegen mijn pa heb gezegd: Ik hou van je en we hebben elkaar toen de 1e knuffel ooit gegeven.
Gezien de gespannen relatie die ik altijd met mijn pa had was dat echt het mooiste moment uit mijn leven, zit diep in mijn gedachten en herinneringen en ik zal dat moment nooit vergeten.

Ik raad je dus aan om iig 1x hem een dikke knuf te geven en zeggen dat je van hem houdt, in mijn ervaring is dat voor allebei echt fijn.

Verder: Als je dat 1x gedaan hebt maakt de rest niet veel meer uit, hij weet het dan.
Dingen gaan gewoon door en dat weet je pa ook wel, niemand, ook je pa niet, zal het je kwalijk nemen als je je eigen verplichtingen nakomt.
Maar zég het! Pa, ik hou van je!
pi_177419610
quote:
0s.gif Op zaterdag 24 februari 2018 15:13 schreef vannelle het volgende:
Helaas heb ik er ook ervaring mee.
In 2009 kreeg mijn vader te horen dat een jaar na zijn operatie aan darmkanker nog maar een paar weken te leven had.
Kwam uiteraard als een enorme schok maar helaas wel de waarheid.
Ik heb niet eens vrij gevraagd op mijn werk, alleen maar gezegd dat ik er een tijdje niet ben en zie wel wanneer ik weer op kom draven.

Belangrijkste wat ik toen tegen mijn pa heb gezegd: Ik hou van je en we hebben elkaar toen de 1e knuffel ooit gegeven.
Gezien de gespannen relatie die ik altijd met mijn pa had was dat echt het mooiste moment uit mijn leven, zit diep in mijn gedachten en herinneringen en ik zal dat moment nooit vergeten.

Ik raad je dus aan om iig 1x hem een dikke knuf te geven en zeggen dat je van hem houdt, in mijn ervaring is dat voor allebei echt fijn.

Verder: Als je dat 1x gedaan hebt maakt de rest niet veel meer uit, hij weet het dan.
Dingen gaan gewoon door en dat weet je pa ook wel, niemand, ook je pa niet, zal het je kwalijk nemen als je je eigen verplichtingen nakomt.
Maar zég het! Pa, ik hou van je!
Ik heb mijn vader gevraagd of hij wilt dat ik kom. Hij zei dat ik gewoon volgende vrijdag moet komen wat het plan was. Ik ga er van uit dat hij dan ook echt eerlijk is.
pi_177419648
Op dit moment ligt die nog op de IC. Aan de beademing. Het doel was om hem cortisonen te geven, daarna een chemo zodat hij naar huis kan gaan. De cortisonen hebben niks uitegaald dus chemo gaat waarschijnlijk ook niet door en hij kan niet van de beademing af.... Lig je dan... Hij mag ook niet eten dus daar kan die ook niet naar uit kijken...
pi_177419844
quote:
0s.gif Op zaterdag 24 februari 2018 17:47 schreef Yasmin23 het volgende:
Op dit moment ligt die nog op de IC. Aan de beademing. Het doel was om hem cortisonen te geven, daarna een chemo zodat hij naar huis kan gaan. De cortisonen hebben niks uitegaald dus chemo gaat waarschijnlijk ook niet door en hij kan niet van de beademing af.... Lig je dan... Hij mag ook niet eten dus daar kan die ook niet naar uit kijken...
Ik zou hem gewoon bijstaan zolang als het kan. Er is niets (verplichtingen...) belangrijker dan dat. Iedereen zal daar begrip voor hebben. Een ouder gaat maar 1 keer dood. Daar moet je bij zijn. Toen mijn moeder (plotseling) overleed was ik op vakantie in Cuba en kreeg het daar te horen. Niets erger dan dat. Dus als je in de gelegenheid bent dien je je vader te steunen in zijn eindstrijd. Denk ik hoor. :@ Sterkte i.i.g.
vrijdag 9 december 2016 15:58 schreef Ringo het volgende:
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
pi_177420032
quote:
0s.gif Op zaterdag 24 februari 2018 15:13 schreef vannelle het volgende:
Helaas heb ik er ook ervaring mee.
In 2009 kreeg mijn vader te horen dat een jaar na zijn operatie aan darmkanker nog maar een paar weken te leven had.
Kwam uiteraard als een enorme schok maar helaas wel de waarheid.
Ik heb niet eens vrij gevraagd op mijn werk, alleen maar gezegd dat ik er een tijdje niet ben en zie wel wanneer ik weer op kom draven.

Belangrijkste wat ik toen tegen mijn pa heb gezegd: Ik hou van je en we hebben elkaar toen de 1e knuffel ooit gegeven.
Gezien de gespannen relatie die ik altijd met mijn pa had was dat echt het mooiste moment uit mijn leven, zit diep in mijn gedachten en herinneringen en ik zal dat moment nooit vergeten.

Ik raad je dus aan om iig 1x hem een dikke knuf te geven en zeggen dat je van hem houdt, in mijn ervaring is dat voor allebei echt fijn.

Verder: Als je dat 1x gedaan hebt maakt de rest niet veel meer uit, hij weet het dan.
Dingen gaan gewoon door en dat weet je pa ook wel, niemand, ook je pa niet, zal het je kwalijk nemen als je je eigen verplichtingen nakomt.
Maar zég het! Pa, ik hou van je!
Mooie post. En zo is het, heel belangrijk.
vrijdag 9 december 2016 15:58 schreef Ringo het volgende:
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
pi_177420968
quote:
0s.gif Op zaterdag 24 februari 2018 17:46 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ik heb mijn vader gevraagd of hij wilt dat ik kom. Hij zei dat ik gewoon volgende vrijdag moet komen wat het plan was. Ik ga er van uit dat hij dan ook echt eerlijk is.
Ga er maar van uit dat hij eerlijk is en respecteer zijn wens.
Je vader wil niet dat jij stress hebt, hij wil graag dat jouw leven doorgaat al is dat helaas binnenkort zonder hem.
Het beste wat je imho kan doen is aan hem te laten zien dat je sterk bent en dat het goed met je gaat.
Dát is belangrijk, hij moet zich geen zorgen maken over jou.
En je bént ook sterk, je had zelfs de moed om hier een topic over te openen en dat is goed van je.
Van je af typen kan een hoop helpen en als er dan ook nog eens nuttige adviezen voorbij komen is alleen maar beter.

Veel sterkte gewenst en geen idee of je er iets aan hebt maar bij deze ook een dikke knuf!
pi_177421003
Goed bezig vannelle. ^O^
vrijdag 9 december 2016 15:58 schreef Ringo het volgende:
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
pi_177421050
quote:
0s.gif Op zaterdag 24 februari 2018 18:55 schreef vannelle het volgende:

[..]

Ga er maar van uit dat hij eerlijk is en respecteer zijn wens.
Je vader wil niet dat jij stress hebt, hij wil graag dat jouw leven doorgaat al is dat helaas binnenkort zonder hem.
Het beste wat je imho kan doen is aan hem te laten zien dat je sterk bent en dat het goed met je gaat.
Dát is belangrijk, hij moet zich geen zorgen maken over jou.
En je bént ook sterk, je had zelfs de moed om hier een topic over te openen en dat is goed van je.
Van je af typen kan een hoop helpen en als er dan ook nog eens nuttige adviezen voorbij komen is alleen maar beter.

Veel sterkte gewenst en geen idee of je er iets aan hebt maar bij deze ook een dikke knuf!
Ja hoop echt dat hij eerlijk is en het niet zegt om mij een plezier te doen ofzo. En ja dat topic. Ik hoorde dat zo gisteren. Voor het eerst dat er echt een tijdsduur was gezegd. Mijn stiefmoeder vraagt wat ga je nu doen. Enige wat ik kon zeggen was ik weet het niet..... Het gewoon echt niet weten. Totaal leeg en verbaast...

Waar ik nu voornamelijk van baal is dat het voor hem nu gewoon wachten is. Zelfs die kleine dingen die ze nu nog wilde doen lukt niet eens.... Mijn stiefmoeder had vandaag het idee dat hij er iets minder bij is zeg maar dus enige wat ik kan hopen is dat die gewoon in slaap valt.
pi_177421057
En bedankt voor de knuffel :P
pi_177421090
quote:
0s.gif Op zaterdag 24 februari 2018 17:57 schreef Bart2002 het volgende:

[..]

Ik zou hem gewoon bijstaan zolang als het kan. Er is niets (verplichtingen...) belangrijker dan dat. Iedereen zal daar begrip voor hebben. Een ouder gaat maar 1 keer dood. Daar moet je bij zijn. Toen mijn moeder (plotseling) overleed was ik op vakantie in Cuba en kreeg het daar te horen. Niets erger dan dat. Dus als je in de gelegenheid bent dien je je vader te steunen in zijn eindstrijd. Denk ik hoor. :@ Sterkte i.i.g.
Oh das echt heel naar. Zeker als het zo onverwacht is.
pi_177421364
quote:
0s.gif Op zaterdag 24 februari 2018 19:00 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Oh das echt heel naar. Zeker als het zo onverwacht is.
Ga er heen Yasmin. Twijfelen kan slechts 1 keer en dan is het te laat. En ik kan me zo voorstellen dat als men gaat sterven (men graag wil) dat alle kinderen dan aan het bed zitten.
vrijdag 9 december 2016 15:58 schreef Ringo het volgende:
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
pi_177421394
quote:
0s.gif Op zaterdag 24 februari 2018 19:13 schreef Bart2002 het volgende:

[..]

Ga er heen Yasmin. Twijfelen kan slechts 1 keer en dan is het te laat. En ik kan me zo voorstellen dat als men gaat sterven (men graag wil) dat alle kinderen dan aan het bed zitten.
Mja maar hij zegt dat ik vrijdag moet komen. Daarom heb ik het hem ook gevraagd...
  zondag 25 februari 2018 @ 01:26:54 #117
166390 shifto
Kirby Shizzle
pi_177429441
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:10 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Dat word een emotioneel drama.

Eerlijk he. en dit is misschien hard. Hoop ik dat die overlijd voordat ik er ben. En dat is niet omdat ik hem kwijt wil ofzo maar dat is gewoon omdat het te confronterend is voor mij als ik daar ben en zie dat het slecht gaat met hem ik terug naar huis moet en afscheid moet nemen.
Als het zo moeilijk is voor jou, bedenk je dan eens hoe moeilijk dit kan zijn voor hun?

Misschien moet je even doorbijten en er voor elkaar zijn nu dat nog kan.
Thinking about thinking of you.
  zondag 25 februari 2018 @ 08:21:39 #118
405781 jajablahblah
bedoelt het goed
pi_177431045
quote:
99s.gif Op zondag 25 februari 2018 01:26 schreef shifto het volgende:

[..]

Als het zo moeilijk is voor jou, bedenk je dan eens hoe moeilijk dit kan zijn voor hun?

Misschien moet je even doorbijten en er voor elkaar zijn nu dat nog kan.
Ik snap dat je dat zegt, maar TS moet vooral even aan zichzelf denken hier.
Wat wel is, het zou zonde zijn als je uit angst dingen niet doet nu. Niet gaan omdat je niet durft bijvoorbeeld.
Der Zauber halt nur eine Nacht lang. Wir tanzen in den Sonnenaufgang, und wir fliegen auf den Mond.
Heute scheint ein Vollmond. Für dich und mich, sicherlich für dich und mich
  was: computergirl zondag 25 februari 2018 @ 09:20:16 #119
17493 HaverMoutKoekje
pi_177431518
quote:
0s.gif Op zaterdag 24 februari 2018 17:47 schreef Yasmin23 het volgende:
Op dit moment ligt die nog op de IC. Aan de beademing. Het doel was om hem cortisonen te geven, daarna een chemo zodat hij naar huis kan gaan. De cortisonen hebben niks uitegaald dus chemo gaat waarschijnlijk ook niet door en hij kan niet van de beademing af.... Lig je dan... Hij mag ook niet eten dus daar kan die ook niet naar uit kijken...
ik ben uiteraard geen dokter maar dit klinkt toch echt niet goed. Ik zou eerder gaan dan komende vrijdag als ik jou was.
  zondag 25 februari 2018 @ 09:27:40 #120
442280 Prisha
Live life!
pi_177431605
quote:
0s.gif Op zaterdag 24 februari 2018 19:13 schreef Bart2002 het volgende:

[..]

Ga er heen Yasmin. Twijfelen kan slechts 1 keer en dan is het te laat. En ik kan me zo voorstellen dat als men gaat sterven (men graag wil) dat alle kinderen dan aan het bed zitten.
precies dit.

Ga erheen, hou zijn hand vast en laat weten dat je er bent. Dat geeft hem rust en ik denk jou ook. Je bent nu verscheurd door twijfels, angst, verdriet, alle emoties door elkaar. Als je daar bent, geeft dat, gek genoeg, jou ook iets meer rust in je hoofd.

sterkte en ook van mij een knuffel
If you gaze long into an abyss, the abyss also gazes into you - Nietzsche
pi_177431781
Hij belde mij gisterenavond perongeluk via beeldbellen via whatsapp....
Hij dacht mijn stiefmoeder te bellen dus hij zag mijn hoofd en zei op een geirriteerde toon oh jij bent het }:| Dus ik vroeg hem of die mijn stiefmoeder probeerde te bellen en hij zei ja en ik zei doet dat maar dan.

De vorige keer dat die op de ic was opgenomen was die in slaap gehouden en zo'n uur nadat die wakker was gemaakt kwamen we langs en zag die mij. Hij was boos dat ik er was. En niet zozeer boos op mij maar gewoon het feit dat hij daar zo lag en ik dat zag.

In het afgelopen jaar als ik daar dan was was die altijd vroeg gedoucht en aangekleed. Haar netjes voor zover die haar had :P En gingen we altijd naar buiten dingen doen. Als ik dan weer thuis was belde ik mijn stiefmoeder om te vragen hoe het ging en dan zei ze vaak ja niet niet zo goed, hij is erg moe en doet weinig.

Hij vind het zo erg als mensen hem zo op zijn zwaktst zien. Als je aan hem vraagt hoe het gaat zal die nooit gewoon ronduit zeggen slecht, ik voel mij vertieft en het gaat gewoon niet meer. Maximale wat hij zal zeggen is mja het gaat redelijk.

Dus ik denk dat die mij niet wilt zien. Wat ik ook begrijp. Als die gisteren had gezegd van ja kom maar dan was ik er nu al naar toe gevlogen.

Overigens heeft ook niet echt een goede antenne voor de gevoelens van andere. Dus ik denk dat die dit echt ook zo vanuit zichzelf denkt en niet omdat die denkt andere tot last te zijn ofzo.
pi_177431991
Ik zit ook in zon lymfeklierkanker groep op fb met allemaal leden die ook erg ziek zijn. En deze groep wordt voornamelijk ook gebruikt om je hart te luchten en gewoon neer kunnen gooien waar je dan allemaal tegen aan loopt. Als je een slechte dag hebt of gewoon ronduit verrot voelt door alles.

En mijn vader heb ik nog nooit zo gehoord. Nog nooit horen klagen terwijl dat heel normaal zou zijn. Nog nooit gehoord van godverdomme waarom moet dit nou allemaal. Ook nog nooit boos gezien vanwege de hele sitiatie. Dus ik vergeleek dat met de leden van die groep en heb dus eigenlijk altijd gedacht dat hij er bizar makkelijk doorheen fietste. 7 weken aan een stuk in het ziekenhuis, ik hoorde geen geklaag.... En ik maar denken goh mijn vader die nu 71 is trekt het wel heel makkelijk zo :P Zelfs zijn artsen hebben hem constant beter ingeschat dan dat de situatie eigenlijk was. Ze zeiden dat zijn gedrag en conditie niet overeen kwamen met het ziektebeeld.

Dus al die tijd heeft die gewoon zijn schouders er onder gezet en zijn beste beentje voor...

Bizar eigenlijk.
pi_177432193
quote:
0s.gif Op zaterdag 24 februari 2018 10:18 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Met mijn moeder hebben wij beide geen contact meer. Die is psychisch ziek. Ik weet niet hoeveel ze weet via familie.
Oh, dat is 1 zinnetje maar dat lijkt me ook heel wat om te dragen. Ik vind je wel goed klinken onder de situatie. Hoe oud ben je eigenlijk? Heb je vannacht kunnen slapen?
pi_177432300
quote:
0s.gif Op zondag 25 februari 2018 10:01 schreef velden het volgende:

[..]

Oh, dat is 1 zinnetje maar dat lijkt me ook heel wat om te dragen. Ik vind je wel goed klinken onder de situatie. Hoe oud ben je eigenlijk? Heb je vannacht kunnen slapen?
Ja de situatie met mijn moeder is al heel lang zo. Dus dat is niks nieuws wat er bij komt ofzo. En verder eigenlijk ook geen bewuste gevoelens daarover.

Ik ben 32 nu. En ja ik heb prima geslapen eigenlijk. Voel mij nu wel verrot omdat de meeste in dit topic zeggen zo snel mogelijk te gaan en ik dan denk dat mijn vader dat niet wilt.

Over de situatie zelf. Stiekem vind ik het gewoon heel raar. Ze hebben nu zelfs geen ct scan kunnen maken omdat die niet zonder masker kan. Dus ze weten niet of die er nu zo bij ligt vanwege de tumoren of de infectie zelf. Dus soms denk ik nog zo van misschien is het wel helemaal niet zo erg gesteld als dat er wordt gezegd? En dan vraag ik mij of als ze geen scan maken op basis van wat komen ze dan met dat tijdsbestek?

Dus ik vrees dat ik in de ontkenning zit. Aan de andere kant denk ik ook dat als de situatie zo erg is als wordt gezegd en daar lijkt het natuurlijk ook wel op dat ik voor hem hoop dat het snel ophoudt want hij kan nu geen kant op.

Ik heb mij er zelf al vaker op betrapt in het verleden bij sterfgevallen in de familie dat ik erg 'koud' in de situatie kan zijn. Of feitelijk zo van ja maar de persoon is echt ziek dus het is klaar. En met mijn vader is eigenlijk de eerste keer geweest dat ik mij zo kut erover heb gevoeld. Maar toch nu voel ik die 'kou' weer omhoog komen.... En ik weet niet wat dat is want ik reageer dus in dit soort situaties heel anders als de mensen om mij heen.

Lang verhaal :P
pi_177435713
Kleine update... Hij zit nu blijkbaar in een stoel hoorde mijn stiefmoeder net... Geloof nog wel aan de beademing.
pi_177441834
quote:
0s.gif Op zondag 25 februari 2018 12:55 schreef Yasmin23 het volgende:
Kleine update... Hij zit nu blijkbaar in een stoel hoorde mijn stiefmoeder net... Geloof nog wel aan de beademing.
Dat klinkt al ietsje beter dan wat je eerder vertelde.

Heel veel sterkte, lijkt mij echt een supermoeilijke situatie, zeker vanwege zijn houdng tav jouw komst. Persoonlijk zou ik denk ik gelijk daarheen gaan en blijven zolang als het kan, maar dat is makkelijk praten zo.
pi_177442025
quote:
0s.gif Op zondag 25 februari 2018 16:55 schreef DoubleDip het volgende:

[..]

Dat klinkt al ietsje beter dan wat je eerder vertelde.

Heel veel sterkte, lijkt mij echt een supermoeilijke situatie, zeker vanwege zijn houdng tav jouw komst. Persoonlijk zou ik denk ik gelijk daarheen gaan en blijven zolang als het kan, maar dat is makkelijk praten zo.
Ja de situatie is sinds gisteren licht verbeterd. Maar nog steeds te zwak voor die chemo om hem naar huis te krijgen en hij kan ook niet zonder zuurstof. Nu hebben ze thuis zuurstof met zo'n neusbrilletje maar dat is niet genoeg.

Zit er misschien over te denken om er toch heen te gaan maar dan niet naar het ziekenhuis? Maar ja dat verteld mijn stiefmoeder hem dan wel en dat vind die ook niet tof natuurlijk....

Zijn schoonzus is nu ook in Berlijn en heeft doorgegeven aan mijn stiefmoeder dat ze hem toch wel graag even wilt bezoeken. Ben benieuwd wat die zal zeggen. Denk dat die ook geen zin heeft in verdrietig gedoe.

Dus mja lastig zo :P
pi_177442104
Kan de houding van je vader niet gewoon betekenen dat hij je graag nog zou zien, maar dat niet wil toegeven omdat hij daarmee toegeeft snel te sterven? Dat het een beschermingsmechanisme is, zodat jij niet te verdrietig bent?
pi_177442186
quote:
0s.gif Op zondag 25 februari 2018 17:03 schreef DoubleDip het volgende:
Kan de houding van je vader niet gewoon betekenen dat hij je graag nog zou zien, maar dat niet wil toegeven omdat hij daarmee toegeeft snel te sterven? Dat het een beschermingsmechanisme is, zodat jij niet te verdrietig bent?
Ja misschien of hij denkt zelf dat het allemaal niet zo ernstig is en mij dan gewoon volgende week ziet zoals gepland... Mijn stiefmoeder heeft het hem meerdere malen gevraagd en we kennen hem niet als iemand die over dat soort dingen niet eerlijk zou zijn. Dus zij denkt echt dat hij het zo meent.

Ik denk zelf persoonlijk dat die het niet zo ernstig neemt eigenlijk.

En ik zelf begin nou ook gewoon te twijfelen aan het oordeel van de artsen.... Mijn stiefmoeder gaat nog een gesprek proberen te regelen met zijn arts omdat er eigenlijk toch wel wat onduidelijkheden zijn.
pi_177442317
quote:
0s.gif Op zondag 25 februari 2018 17:06 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ja misschien of hij denkt zelf dat het allemaal niet zo ernstig is en mij dan gewoon volgende week ziet zoals gepland... Mijn stiefmoeder heeft het hem meerdere malen gevraagd en we kennen hem niet als iemand die over dat soort dingen niet eerlijk zou zijn. Dus zij denkt echt dat hij het zo meent.

Ik denk zelf persoonlijk dat die het niet zo ernstig neemt eigenlijk.

En ik zelf begin nou ook gewoon te twijfelen aan het oordeel van de artsen.... Mijn stiefmoeder gaat nog een gesprek proberen te regelen met zijn arts omdat er eigenlijk toch wel wat onduidelijkheden zijn.
Goed dat je moeder nog wat duidelijkheid wil verkrijgen. Misschien beseft je vader niet hoe erg de situatie is, of wil hij het niet weten. Sterkte nogmaals, hopen dat je er vrijdag nog gewoon naartoe kan.
  zondag 25 februari 2018 @ 17:39:30 #131
109191 Lápiz
Outshined.
pi_177442797
Ga nou maar Yasmin. 😊
Je kunt vanalles bedenken en invullen, ik denk dat het goed is (voor jou, je vader) om het ter plekke te gaan uitvinden. Je hoeft m.i. verder ook niet zoveel te doen.
pi_177445548
quote:
0s.gif Op zondag 25 februari 2018 17:39 schreef Lápiz het volgende:
Ga nou maar Yasmin. 😊
Je kunt vanalles bedenken en invullen, ik denk dat het goed is (voor jou, je vader) om het ter plekke te gaan uitvinden. Je hoeft m.i. verder ook niet zoveel te doen.
Hij belde net weer perongeluk. Hij wist niet hoe snel die moest ophangen. En hij klonk zo verrot.

HIj wilt mij gewoon niet zien.
  was: computergirl zondag 25 februari 2018 @ 19:51:26 #133
17493 HaverMoutKoekje
pi_177445580
quote:
15s.gif Op zondag 25 februari 2018 19:50 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Hij belde net weer perongeluk. Hij wist niet hoe snel die moest ophangen. En hij klonk zo verrot.

HIj wilt mij gewoon niet zien.
anders om denk ik hoor, wil jou niet met de harde waarheid confronteren
pi_177445615
quote:
1s.gif Op zondag 25 februari 2018 19:51 schreef HaverMoutKoekje het volgende:

[..]

anders om denk ik hoor, wil jou niet met de harde waarheid confronteren
Ja waarom vraagt die dan niet gewoon of ik kom...
  was: computergirl zondag 25 februari 2018 @ 19:58:51 #135
17493 HaverMoutKoekje
pi_177445756
quote:
0s.gif Op zondag 25 februari 2018 19:53 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ja waarom vraagt die dan niet gewoon of ik kom...
omdat hij niet wil dat jij hem nu zo ziet?
pi_177445778
quote:
1s.gif Op zondag 25 februari 2018 19:58 schreef HaverMoutKoekje het volgende:

[..]

omdat hij niet wil dat jij hem nu zo ziet?
Ja maar kan dat toch niet zo maar negeren?
pi_177445816
Snap het probleem niet. Je pa is ziek en je gaat er heen. Prima toch.
  zondag 25 februari 2018 @ 20:04:50 #138
545 dop
:copyright: dop
pi_177445889
quote:
0s.gif Op zondag 25 februari 2018 19:53 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ja waarom vraagt die dan niet gewoon of ik kom...
zou het kunnen dat hij bang is voor een soort rol verwarring/verdraaiing.
Hij is je vader jij zijn kind.
Die rol is fijn en veilig.
Nu is hij ziek en wil niet dat jij hem zo ziet.
Hij is nu hulpeloos dat is een rol die hij mogelijk erg moeilijk vind.
Zeker naar de mensen waar hij van houd en normaal voor zorgt.
Uiteindelijk gaat het daar natuurlijk niet om.
Maar om hoi lieve pap ik hou van je , hoi lieve dochter.....
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
pi_177445939
quote:
1s.gif Op zondag 25 februari 2018 20:04 schreef dop het volgende:

[..]

zou het kunnen dat hij bang is voor een soort rol verwarring/verdraaiing.
Hij is je vader jij zijn kind.
Die rol is fijn en veilig.
Nu is hij ziek en wil niet dat jij hem zo ziet.
Hij is nu hulpeloos dat is een rol die hij mogelijk erg moeilijk vind.
Zeker naar de mensen waar hij van houd en normaal voor zorgt.
Uiteindelijk gaat het daar natuurlijk niet om.
Maar om hoi lieve pap ik hou van je , hoi lieve dochter.....
Ja hij wilt ook niet dat mensen hem zo zien maar hij heeft meerdere malen aangegeven dat die niet wilt dat ik eerder kom. En ben bang dat als ik dan wel ga dat ik een van de weinige dingen die hij nog kan bepalen zo negeer.
  zondag 25 februari 2018 @ 20:12:18 #140
545 dop
:copyright: dop
pi_177446068
quote:
0s.gif Op zondag 25 februari 2018 20:07 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ja hij wilt ook niet dat mensen hem zo zien maar hij heeft meerdere malen aangegeven dat die niet wilt dat ik eerder kom. En ben bang dat als ik dan wel ga dat ik een van de weinige dingen die hij nog kan bepalen zo negeer.
dat bij jou op een bepaalde manier ook tegen die vader dochter rol in.
Maar als je zegt hoi lieve pap ik wil heel graag bij je zijn.
(Dat zet jou stiekem in de afhankelijke positie)
Wat zou hij dan zeggen denk je
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
pi_177446701
quote:
1s.gif Op zondag 25 februari 2018 20:12 schreef dop het volgende:

[..]

dat bij jou op een bepaalde manier ook tegen die vader dochter rol in.
Maar als je zegt hoi lieve pap ik wil heel graag bij je zijn.
(Dat zet jou stiekem in de afhankelijke positie)
Wat zou hij dan zeggen denk je
Ik weet het niet. Ik heb hem eigenlijk nooit gezien als een gevoelig persoon moet ik zeggen.

Hoor net dat er grote paniek is bij hem want hij heeft perongeluk zijn Duitse simkaart geblokkeerd en mijn stiefmoeder kan het kaartje met de puk code thuis niet vinden. Daarom belde die dus ook omdat die haar de hele tijd belt en dan verteld wat ze moet doen maar hij is nauwelijks te verstaan. Het is nogal een nerd :p
pi_177454441
quote:
0s.gif Op zondag 25 februari 2018 20:36 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ik weet het niet. Ik heb hem eigenlijk nooit gezien als een gevoelig persoon moet ik zeggen.

Hoor net dat er grote paniek is bij hem want hij heeft perongeluk zijn Duitse simkaart geblokkeerd en mijn stiefmoeder kan het kaartje met de puk code thuis niet vinden. Daarom belde die dus ook omdat die haar de hele tijd belt en dan verteld wat ze moet doen maar hij is nauwelijks te verstaan. Het is nogal een nerd :p
ah, ik vroeg het me al af, of het freudiaanse verbellingen zijn, elke keer per ongeluk naar jou.
je zei dat je je rot voelde omdat mensen hier allemaal zeggen dat je nu moet gaan.
Weet je al wat je gaat doen? Ben je nu aan het werk zeker?
Misschien je afvragen:
Mijn vader geeft aan dat je vrijdag kan langskomen en eerder hoeft niet
Stel hij gaat eerder, heb ik er dan "vrede" mee?
Wat houdt me tegen niet nu te gaan, dat mijn vader dat zegt..dat het ontzettend moeilijk is en niet te voorspellen...(maar vooral de afstand natuurlijk, als het om de hoek was was het duidelijk)
pi_177464159
quote:
0s.gif Op zondag 25 februari 2018 20:07 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ja hij wilt ook niet dat mensen hem zo zien maar hij heeft meerdere malen aangegeven dat die niet wilt dat ik eerder kom. En ben bang dat als ik dan wel ga dat ik een van de weinige dingen die hij nog kan bepalen zo negeer.
Zoals ik het zie wil hij graag dat jouw normale leven doorgaat en dat je dat niet overhoop gooit voor hem.
Dat is enorm lief van hem maar is voor jou geen verbod om eerder dan vrijdag hem te bezoeken.
Ik denk ook dat hij een eerder bezoek ook wel zou waarderen eerlijk gezegd.
Doe wat je hart je ingeeft.
pi_177512741
Het gaat inmiddels al wat beter met mijn vader. Hij mag misschien morgen van de IC af en hij eet inmiddels ook weer wat. Over naar huis toe is volgens mij voorlopig nog geen sprake.
Afgelopen dagen indd gewerkt. En besloten dat ik dus gewoon vrijdag ga zoals gepland.
pi_177523460
quote:
0s.gif Op woensdag 28 februari 2018 20:50 schreef Yasmin23 het volgende:
Het gaat inmiddels al wat beter met mijn vader. Hij mag misschien morgen van de IC af en hij eet inmiddels ook weer wat. Over naar huis toe is volgens mij voorlopig nog geen sprake.
Afgelopen dagen indd gewerkt. En besloten dat ik dus gewoon vrijdag ga zoals gepland.
Sterkte!
  donderdag 1 maart 2018 @ 10:38:25 #146
223375 C.L.Werner
#freeKlapmongeaul
pi_177523640
quote:
0s.gif Op zondag 25 februari 2018 20:01 schreef RicardoGallego het volgende:
Snap het probleem niet. Je pa is ziek en je gaat er heen. Prima toch.
Eens.
#freeKlapmongeaul
#freeKaakchirurg
#tegenfok!banbeleid
pi_177548386
Sterkte, mooi te horen dat het beter gaat. Goed dat je er in ieder geval gewoon heen kan en hem nog kan zien in levenden lijve.
pi_177625970
Ik ben weer thuis.

Het gaat behoorlijk goed met hem! Hij eet, is vrolijk en mentaal er helemaal bij. Nog wel in het ziekenhuis om aan te sterken en omdat mijn stiefmoeder ziek is. Dus zolang dat het geval is gaat die niet naar huis.

Ze hebben afgelopen vrijdag een longfoto gemaakt en wat ze hebben gezien toen die op de IC kwam zagen ze nu niet meer. Er zit nog wel iets. Dat zou een tumor kunnen zijn of een abces. Hij heeft afgelopen weekend die lichte chemo gehad maar verder krijgt die nu niks.

Dus wij twijfelen zeer aan de 3 tot 6 weken. Het zou kunnen zijn dat toen ze de foto hebben gemaakt de longonsteking zagen en een te voorbarige conclusie hebben getrokken of het 3 tot 6 weken komt van mijn stiefmoeder af...... En niet van een arts.

Woensdag heeft mijn stiefmoeder een belafspraak met zijn arts en heeft ze een vragenlijst met conctrete vragen die ze gaat stellen.
  was: computergirl maandag 5 maart 2018 @ 19:18:34 #149
17493 HaverMoutKoekje
pi_177626465
quote:
0s.gif Op maandag 5 maart 2018 18:53 schreef Yasmin23 het volgende:
Ik ben weer thuis.

Het gaat behoorlijk goed met hem! Hij eet, is vrolijk en mentaal er helemaal bij.

positief!
  maandag 5 maart 2018 @ 21:29:20 #150
442280 Prisha
Live life!
pi_177629493
quote:
0s.gif Op maandag 5 maart 2018 18:53 schreef Yasmin23 het volgende:
Ik ben weer thuis.
Klinkt voorzichtig positief ^O^
Maar hoe gaat het met jou nu dan? Gaat ie?
If you gaze long into an abyss, the abyss also gazes into you - Nietzsche
pi_177632536
Goed om te horen!
pi_177644510
quote:
1s.gif Op maandag 5 maart 2018 21:29 schreef Prisha het volgende:

[..]

Klinkt voorzichtig positief ^O^
Maar hoe gaat het met jou nu dan? Gaat ie?
Ja gaat goed! Zeker nadat ik hem gezien heb en het echt best wel goed met hem ging. Ook omdat ik stiekem hoop dat het misschien nu niet zo kritiek is.
  was: computergirl dinsdag 6 maart 2018 @ 17:22:44 #153
17493 HaverMoutKoekje
pi_177644642
Long-ellende kan wel snel een negatieve spiraal veroorZaken volgens mij :{
pi_177645083
quote:
1s.gif Op dinsdag 6 maart 2018 17:22 schreef HaverMoutKoekje het volgende:
Long-ellende kan wel snel een negatieve spiraal veroorZaken volgens mij :{
Hoe bedoel je?
pi_177682916
ah, heb je er toch goed aan gedaan om toen de vrijdag te gaan.
En wanneer is het plan hem weer te visiteren?
pi_177689810
quote:
0s.gif Op donderdag 8 maart 2018 12:22 schreef velden het volgende:
ah, heb je er toch goed aan gedaan om toen de vrijdag te gaan.
En wanneer is het plan hem weer te visiteren?
Volgende week weekend.

Maandag hebben ze een gesprek met de arts. Hopelijk hoor ik dan meer iets contreets. Gisteren had mijn stiefmoeder een belafspraak met zijn arts maar dat is ze vergeten |:(
pi_177690129
|:(
Stel je hebt als patient geen vrouw of dochter, geen mensen om je heen, hoe zou het dan gaan?
pi_177690159
quote:
0s.gif Op donderdag 8 maart 2018 18:29 schreef velden het volgende:
|:(
Stel je hebt als patient geen vrouw of dochter, geen mensen om je heen, hoe zou het dan gaan?
Denk slechter? Tenminste als ik je vraag goed heb begrepen :P
pi_177691161
NOu net klote update....

Stiefmoeder al hele dag in ziekenhuis. Mijn vader belde haar vanochtend om te zeggen dat die de pijp uit zou gaan... Longonsteking is terug... Antibiotica werkt niet en de arst heeft gezegd dat die misschien morgen niet zal halen...
  was: computergirl donderdag 8 maart 2018 @ 19:23:33 #160
17493 HaverMoutKoekje
pi_177691193
Dat bedoelde ik dus Yasmin. Misschien weten ze de boel weer op de rit te krijgen
pi_177691200
Nou meteen er heen gaan dan ;)
pi_177691204
quote:
1s.gif Op donderdag 8 maart 2018 19:23 schreef HaverMoutKoekje het volgende:
Dat bedoelde ik dus Yasmin. Misschien weten ze de boel weer op de rit te krijgen
Mja het ziet er slecht uit. Hij wilt ook niet naar de IC.
pi_177691212
quote:
0s.gif Op donderdag 8 maart 2018 19:23 schreef Momo... het volgende:
Nou meteen er heen gaan dan ;)
Ja vandaag gaat niet meer lukken en hij wilt dat ik eerst papieren uit hun huis hier in NL ophaal voor de notaris...
pi_177691224
Pfff wat een verschil van afgelopen weekend en nu weer dit .... Die onsteking gaat gewoon niet weg en hij heeft echt niets meer om in te leveren aan gewicht of energie of wat dan ook.
pi_177691279
er drukt dus blijkbaar een tumor tegen een long aan waardoor er wel lucht in kan maar niet zo goed uit en dat veroorzaakt die onsteking dus blijkbaar.
pi_177691423
Ik belde hem net. Hij was zo benauwd dat die niet echt meer kon praten.
pi_177691615
Sterke
pi_177691649
quote:
0s.gif Op donderdag 8 maart 2018 19:44 schreef Momo... het volgende:
Sterke
Mja thnx....
  donderdag 8 maart 2018 @ 19:55:38 #169
116890 _evenstar_
Ba-dum-tisssschhh
pi_177691869
ik woon zelf in de UK en ouders in NL.
Afgelopen juni werd mijn vader ziek. En bij opname zagen ze 2 vlekjes.
Ik ging paar dagen na dat nieuws toevallig al naar NL voor iets anders en die week op de dag van vetrek kregen wij het nieuws dat het echt drastisch slecht was. We hebben toen gelukkig vrij snel ma w weken een wensdag kunnen vervullem dus ben toen met de kindjes naar NL gereden.
Mijn vader was toen nog redelijk helder en de dag van vertrek heb ik de kindjes een afscheids geaprek laten houden en ook zelf tussen ons en afspraken gemaakt.
Misschien had hij de vakantie sie al vast stond nog gehaald maar dat risico was gezien de snelheid van de groei van de kanker niet een optie.
Vriendin van mij en familie hebben fotos en filmpjes gemaakt en ik stuurde voice berichtjes want kijken lukte al snel niet meer.
een maand na diagnose is hij overleden.
ik kwam die dag in de ochtend aan ( vakantie vervroegd)

Mijn advies is spreek uit wat je wil nu het nog kan en maal afspraken naar wat zijn en jouw wensen zijn.
maak als je op afstand bent filmpjes of voice berichtjes die mensen die daar nu wel kunnen zijn kunnen laten zien of horen.

heel veel sterkte xx
Engaging Infinite Improbability Drive..
pi_177701426
ach jee, sterkte, ga je vandaag ?
pi_177705032
Pff toch weer slecht nieuws :(
Heel veel sterkte. Ben je nog in de gelegenheid om naar hem toe te gaan?
pi_177706335
Ik ga morgen ochtend. Mijn stiefmoeder is er nu. Gisteravond laat was de koorts gezakt maar verder zijn er geen verbeteringen.

Is wel zuur zo ja na afgelopen weekend.
pi_177710175
quote:
0s.gif Op vrijdag 9 maart 2018 14:45 schreef Yasmin23 het volgende:
Ik ga morgen ochtend. Mijn stiefmoeder is er nu. Gisteravond laat was de koorts gezakt maar verder zijn er geen verbeteringen.

Is wel zuur zo ja na afgelopen weekend.
Goed dat je er nog heen gaat. Veel sterkte.
  vrijdag 9 maart 2018 @ 18:10:13 #174
442280 Prisha
Live life!
pi_177710315
quote:
0s.gif Op vrijdag 9 maart 2018 14:45 schreef Yasmin23 het volgende:
Ik ga morgen ochtend. Mijn stiefmoeder is er nu. Gisteravond laat was de koorts gezakt maar verder zijn er geen verbeteringen.

Is wel zuur zo ja na afgelopen weekend.
heel veel sterkte
If you gaze long into an abyss, the abyss also gazes into you - Nietzsche
  Moderator vrijdag 9 maart 2018 @ 20:28:25 #175
233495 crew  LPFAN
<3 Linkin Park
pi_177712535
Heel veel sterkte!
Who cares if one more light goes out?
Well I do..
https://www.youtube.com/watch?v=qXNivYhAHWk&feature=share
  Moderator vrijdag 9 maart 2018 @ 21:20:52 #176
304935 crew  -Miauw-
Prrr!
pi_177713445
Sterkte ♥
pi_177740673
Hij is gistermiddag overleden. De artsen hadden dus niet teveel gezegd.

Toen ik aankwam in het ziekenhuis was die wakker. Ben mij echt de tyfus geschrokken hoe erg die achteruit was gegaan in de afgelopen week. Naar lucht happen en niet meer kunnen praten. Hij leek erg in paniek, dat bleek omdat zijn telefoon op de grond was gevallen. Nadat we die vonden werd die wat rustiger.

HIj dacht ook even thuis te zijn en vroeg ons een bier te pakken. Nadat mijn stiefmoeder zei van ajoh je maakt een grapje schreeuwde riep die zo ongeveer bier }:| . Dus ik naar de supermarkt want ik denk als die bier wilt dan krijgt die dat :P

Toen ik terug kwam was die al in slaap gevallen, zo'n 3 uur later is die gelukkig in zijn slaap overleden.

Ik geloof het nog niet helemaal en weet overigens ook nog niet of ik mij nou beter voel dat ik hem zo nog heb gezien en niet de laatste keer dat ik er was in mijn herringering heb...

Maar ik ben zeer opgelucht voor hem dat het voorbij is :)
  was: computergirl zondag 11 maart 2018 @ 08:28:53 #178
17493 HaverMoutKoekje
pi_177740760
Gecondoleerd.
pi_177740787
Gecondoleerd... het gaat steeds zo snel. :N
  Moderator zondag 11 maart 2018 @ 08:49:20 #180
304935 crew  -Miauw-
Prrr!
pi_177740912
Ach jeetje :{
Sterkte met het verlies :*
  zondag 11 maart 2018 @ 09:00:37 #181
134944 Hi_flyer
Uw fiets staat gereed.
pi_177740991
Mijn condoleances. Ondanks dat het verschrikkelijk is een geliefde zo te zien liggen, kan je daar later toch blij om zijn. Fijn dat je nog op tijd was en sterkte toegewenst.
pi_177741009
quote:
1s.gif Op zondag 11 maart 2018 08:32 schreef D.U.M.A.N. het volgende:
Gecondoleerd... het gaat steeds zo snel. :N
Ja het is gewoon echt zo'n nare ziekte. Maar ik ben wel blij voor hem dat die niet nog 3 weken zo heeft moeten liggen. Hij lag er alweer ruim 2 weken.
pi_177741022
quote:
0s.gif Op zondag 11 maart 2018 09:00 schreef Hi_flyer het volgende:
Mijn condoleances. Ondanks dat het verschrikkelijk is een geliefde zo te zien liggen, kan je daar later toch blij om zijn. Fijn dat je nog op tijd was en sterkte toegewenst.
Ik hoop dat dat nog komt. Het eerste wat ik gisteren dacht toen ik daar aan kwam was fuck wat heb ik gedaan.
  was: computergirl zondag 11 maart 2018 @ 09:04:46 #184
17493 HaverMoutKoekje
pi_177741037
Hoe bedoel je ‘wat heb ik gedaan’?
pi_177741054
quote:
1s.gif Op zondag 11 maart 2018 09:04 schreef HaverMoutKoekje het volgende:
Hoe bedoel je ‘wat heb ik gedaan’?
Dat k daar was en hem zo zag. Want hij leek zo in paniek op dat moment.
  was: computergirl zondag 11 maart 2018 @ 09:10:10 #186
17493 HaverMoutKoekje
pi_177741071
In Nederland geven ze volgens mij iets aan mensen met ernstig benauwdheid om de angst te verminderen, ernstige benauwdheid is heel erg naar. Of misschien wilde je vader dat niet.
  zondag 11 maart 2018 @ 09:10:13 #187
442280 Prisha
Live life!
pi_177741072
Gecondoleerd en veel sterkte.
If you gaze long into an abyss, the abyss also gazes into you - Nietzsche
pi_177741118
quote:
9s.gif Op zondag 11 maart 2018 09:10 schreef HaverMoutKoekje het volgende:
In Nederland geven ze volgens mij iets aan mensen met ernstig benauwdheid om de angst te verminderen, ernstige benauwdheid is heel erg naar. Of misschien wilde je vader dat niet.
Jawel, hij kreeg een lichte dosis morfine. Hij wilde niet meer want hij wilde er mentaal bij blijven blijkbaar. En toen die zijn telefoon in zicht had was die ook weer rustiger.... Zelfs nog geprobeerd te eten.. Maar toch zag het er zo naar uit. Maar het heeft gelukkig niet te lang geduurd.
  Redactie Frontpage / Spellchecker zondag 11 maart 2018 @ 09:34:30 #189
13151 crew  Rewimo
Nederduitse/Mevrouw qltel
pi_177741293
Gecondoleerd, Yasmin, veel sterkte :*
Most people don't listen with the intention to understand, they listen with the intention to reply.
http://bijenzonderzorgen.nl/ beslist geen BIJ-zaak!
pi_177741609
Gecondoleerd Yasmin. Fijn dat je hem nog weer gezien hebt. Het zal allemaal heel onwerkelijk zijn voor je? Dat is de dood natuurlijk sowieso ergens. Dat iemand er niet meer is.
Sterkte toegewenst.
  Moderator zondag 11 maart 2018 @ 10:39:35 #191
233495 crew  LPFAN
<3 Linkin Park
pi_177742084
Gecondoleerd! Heel veel sterkte :*
Who cares if one more light goes out?
Well I do..
https://www.youtube.com/watch?v=qXNivYhAHWk&feature=share
pi_177743226
quote:
0s.gif Op zondag 11 maart 2018 10:00 schreef velden het volgende:
Gecondoleerd Yasmin. Fijn dat je hem nog weer gezien hebt. Het zal allemaal heel onwerkelijk zijn voor je? Dat is de dood natuurlijk sowieso ergens. Dat iemand er niet meer is.
Sterkte toegewenst.
Mja geloof het nog niet zo :P Al weet ik het natuurlijk wel maar soms komt er zon momentje dat ik denk moet hem ff bellen en vragen hoe het met hem gaat.
pi_177743296
Oh jeetje. Gecondoleerd Yas.
Gewoon Kahba man.
pi_177743300
Nu is het volgende probleem dat mijn stiefmoeder en mijn vader hebben besloten dat hij gecremeerd wordt zodat er een deel hier in Duitsland kan blijven en een deel voor mijn stiefmoeder mee kan naar Nederland.

Dus gisteren conctact gehad met een uitvaartondermening. Het cremeren kan blijkbaar pas over 3 weken.... En het is Duitsland ook verboden dat je de as mee naar huis mag nemen. Het moet op een officiele begraafplaats worden bijgezet of uitgegstrooid........

En dat het cremeren zelf in tegenstelling tot Nederland een kille gebeurtenis is waarbij geen dienst vooraf wordt gehouden....

Heb gelezen dat het een eventuele mogelijkheid is dat een Nederlandse uitvaart ondernemer een verzoek hier indient voor het as. Deze wordt dan naar Nederland gestuurd en dan aan ons gegeven. Maar dan is nog niet een deel in Duitsland.......En we zien het ook niet zitten om hem dan zo 3 weken in zon koeling te laten liggen. Is toch ook stomzinnig zo allemaal.

We denken ook niet dat we bij het ontvangst van het as hier in Duitsland het mee kunnen smokkelen. Zie al voor mij dat een medewerker met ons mee loopt om het daar neer te zetten of uit te strooien...
pi_177743381
quote:
8s.gif Op zondag 11 maart 2018 12:02 schreef Yasmin23 het volgende:
Nu is het volgende probleem dat mijn stiefmoeder en mijn vader hebben besloten dat hij gecremeerd wordt zodat er een deel hier in Duitsland kan blijven en een deel voor mijn stiefmoeder mee kan naar Nederland.

Dus gisteren conctact gehad met een uitvaartondermening. Het cremeren kan blijkbaar pas over 3 weken.... En het is Duitsland ook verboden dat je de as mee naar huis mag nemen. Het moet op een officiele begraafplaats worden bijgezet of uitgegstrooid........

En dat het cremeren zelf in tegenstelling tot Nederland een kille gebeurtenis is waarbij geen dienst vooraf wordt gehouden....

Heb gelezen dat het een eventuele mogelijkheid is dat een Nederlandse uitvaart ondernemer een verzoek hier indient voor het as. Deze wordt dan naar Nederland gestuurd en dan aan ons gegeven. Maar dan is nog niet een deel in Duitsland.......En we zien het ook niet zitten om hem dan zo 3 weken in zon koeling te laten liggen. Is toch ook stomzinnig zo allemaal.

We denken ook niet dat we bij het ontvangst van het as hier in Duitsland het mee kunnen smokkelen. Zie al voor mij dat een medewerker met ons mee loopt om het daar neer te zetten of uit te strooien...
Had je vader nog een Nederlandse nationaliteit?
Gewoon Kahba man.
pi_177743426
quote:
0s.gif Op zondag 11 maart 2018 12:07 schreef YokiKater het volgende:

[..]

Had je vader nog een Nederlandse nationaliteit?
Nee. Las zelfs dat veel Duitser vanwege dit die dicht bij de grens wonen zich in Nederland laten cremeren. Worden zelfs info tourreizen georganiseerd.... Gekke Duitsers ook.
pi_177743453
quote:
0s.gif Op zondag 11 maart 2018 12:10 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Nee. Las zelfs dat veel Duitser vanwege dit die dicht bij de grens wonen zich in Nederland laten cremeren. Worden zelfs info tourreizen georganiseerd.... Gekke Duitsers ook.
Als er Duitsers zijn die dat doen dan is er dus iig een mogelijkheid.
Gewoon Kahba man.
pi_177743484
quote:
0s.gif Op zondag 11 maart 2018 12:11 schreef YokiKater het volgende:

[..]

Als er Duitsers zijn die dat doen dan is er dus iig een mogelijkheid.
Mja maar die zitten al vlakbij de grens. Wij zitten hier in Berlijn. Nja morgen komt iemand langs van de uitvaartondernemening die kan misschien meer vertellen.

Sowieso dat ze het een normaal idee vinden om iemand 3 weken in een koeling te laten liggen....
pi_177743510
quote:
0s.gif Op zondag 11 maart 2018 12:14 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Mja maar die zitten al vlakbij de grens. Wij zitten hier in Berlijn. Nja morgen komt iemand langs van de uitvaartondernemening die kan misschien meer vertellen.

Sowieso dat ze het een normaal idee vinden om iemand 3 weken in een koeling te laten liggen....
Ja vreemd is dat. In Nederland heb je maximaal 8 dagen voor de uitvaart, tenzij er bijzonderheden zijn.
Gewoon Kahba man.
pi_177743519
quote:
0s.gif Op zondag 11 maart 2018 12:15 schreef YokiKater het volgende:

[..]

Ja vreemd is dat. In Nederland heb je maximaal 8 dagen voor de uitvaart, tenzij er bijzonderheden zijn.
Ja geloof dat ze zelfs in het weekend de overledene komen ophalen toch? Hier lijkt het er op als ze in het weekend niets doen :P
pi_177743542
quote:
0s.gif Op zondag 11 maart 2018 12:16 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ja geloof dat ze zelfs in het weekend de overledene komen ophalen toch? Hier lijkt het er op als ze in het weekend niets doen :P
Klopt.
Gewoon Kahba man.
  was: computergirl zondag 11 maart 2018 @ 12:24:26 #202
17493 HaverMoutKoekje
pi_177743650
quote:
0s.gif Op zondag 11 maart 2018 12:16 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ja geloof dat ze zelfs in het weekend de overledene komen ophalen toch? Hier lijkt het er op als ze in het weekend niets doen :P
hij ligt nu niet meer in het IC bed hoop ik, maar in het mortuarium?

[ Bericht 0% gewijzigd door HaverMoutKoekje op 11-03-2018 12:31:23 ]
pi_177743680
quote:
0s.gif Op zondag 11 maart 2018 12:16 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ja geloof dat ze zelfs in het weekend de overledene komen ophalen toch? Hier lijkt het er op als ze in het weekend niets doen :P
Gecondoleerd iig.
Drop drop drop drop drop drop drop!!!! DROP!!! drop drop drop drop !!
pi_177743693
Veel sterkte, Yasmin
pi_177744061
quote:
8s.gif Op zondag 11 maart 2018 12:02 schreef Yasmin23 het volgende:
En dat het cremeren zelf in tegenstelling tot Nederland een kille gebeurtenis is waarbij geen dienst vooraf wordt gehouden....

Heb gelezen dat het een eventuele mogelijkheid is dat een Nederlandse uitvaart ondernemer een verzoek hier indient voor het as. Deze wordt dan naar Nederland gestuurd en dan aan ons gegeven. Maar dan is nog niet een deel in Duitsland.......En we zien het ook niet zitten om hem dan zo 3 weken in zon koeling te laten liggen. Is toch ook stomzinnig zo allemaal.

Allereerst gecondoleerd en sterkte!

Je kan de as van je vader dan wel zelf naar duitsland brengen, hier doen ze niet moeilijk en krijg je de as gewoon mee in een grote koker ( heel raar idee als het zover is)

Als je je vader nu naar Nederland zou laten brengen kost dat zo'n 4000¤ en een hoop rompslomp.
De vraag is of hij dan sneller hier gecremeerd kan worden.

Denk je met al dat geregel ook een beetje aan jezelf? Ga ook iets doen om je gedachten wat te verzetten, standwandeling ofzo.
pi_177744236
quote:
1s.gif Op zondag 11 maart 2018 12:24 schreef HaverMoutKoekje het volgende:

[..]

hij ligt nu niet meer in het IC bed hoop ik, maar in het mortuarium?
Ja. hij was al ruim een week op de normale afdeling. Hij wilde ook niet meer naar ic.
pi_177744293
quote:
0s.gif Op zondag 11 maart 2018 12:45 schreef happylife070 het volgende:

[..]

Allereerst gecondoleerd en sterkte!

Je kan de as van je vader dan wel zelf naar duitsland brengen, hier doen ze niet moeilijk en krijg je de as gewoon mee in een grote koker ( heel raar idee als het zover is)

Als je je vader nu naar Nederland zou laten brengen kost dat zo'n 4000¤ en een hoop rompslomp.
De vraag is of hij dan sneller hier gecremeerd kan worden.

Denk je met al dat geregel ook een beetje aan jezelf? Ga ook iets doen om je gedachten wat te verzetten, standwandeling ofzo.

Mja ik denk dat dat teveel gedoe is om ene lichaam eerst daarheen te brengen. Misschien dan toch begraven hier maar mijn stiefmoeder zou dat wel zwaar vinden. Echt tijd voor mijzelf heb ik nu niet omdat zij mij daar totaal geen kans toe geeft en ik ook niet de situatie nog zwaarder wil maken voor haar door hier zelf een beetje emotioneel te gaan doen :P

De planning is dat ik hier nog een week ben, dan terug ga en 1 april een maand naar Thailand ga. Zij zal denk ik ook naar Nederland komen tijdelijk omdat ze daar meer contacten heeft.
pi_177744350
quote:
7s.gif Op zondag 11 maart 2018 12:57 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Mja ik denk dat dat teveel gedoe is om ene lichaam eerst daarheen te brengen. Misschien dan toch begraven hier maar mijn stiefmoeder zou dat wel zwaar vinden. Echt tijd voor mijzelf heb ik nu niet omdat zij mij daar totaal geen kans toe geeft en ik ook niet de situatie nog zwaarder wil maken voor haar door hier zelf een beetje emotioneel te gaan doen :P

Als hij begraven wordt kan ze hem nog eens bezoeken, misschien moet je de leiding een beetje nemen :-)
En een beetje frisse lucht is voor haar ook goed!
Sterkte !
  zondag 11 maart 2018 @ 15:18:56 #209
4089 Brighteyes
Gewoon gelukkig!
pi_177747608
Yasmin, allereerst gecondoleerd.

Voor wat betreft de asbestemming, je kan contact opnemen met een Nederlandse uitvaartonderneming en aangeven dat je je vader graag in NL gecremeerd wil laten worden. Dan hij is hij binnen een week hier, wordt vervolgens hier gecremeerd en een maand later kan je de as op halen en er mee doen wat je wil. (Die maand is standaard trouwens.)

Het gebeurt heel vaak en zeker de grote uitvaartondernemingen in NL zijn daar mee bekend, maar bijvoorbeeld deze onderneming is er in gespecialiseerd:
Van der Heden: Internationale Rouwtransporten en Uitvaartverzorging B.V.
Melkpad 21a 1217 KA Hilversum
035 621 78 62 [email protected]
www.vdh-iru.nl
Over het algemeen willen zij een garantiestelling voor het bedrag dat met deze overbrenging is gemoeid.

Je zou ze kunnen bellen en vragen wat er allemaal mee gemoeid is en wat de kosten zijn. Dan kan je met je stiefmoeder overleggen of het je dat waard is. Dan heb je wel zelf de beschikking over de as. In Dld ben je dan echt serieus in overtreding.
***
pi_177751803
quote:
0s.gif Op zondag 11 maart 2018 15:18 schreef Brighteyes het volgende:
Yasmin, allereerst gecondoleerd.

Voor wat betreft de asbestemming, je kan contact opnemen met een Nederlandse uitvaartonderneming en aangeven dat je je vader graag in NL gecremeerd wil laten worden. Dan hij is hij binnen een week hier, wordt vervolgens hier gecremeerd en een maand later kan je de as op halen en er mee doen wat je wil. (Die maand is standaard trouwens.)

Het gebeurt heel vaak en zeker de grote uitvaartondernemingen in NL zijn daar mee bekend, maar bijvoorbeeld deze onderneming is er in gespecialiseerd:
Van der Heden: Internationale Rouwtransporten en Uitvaartverzorging B.V.
Melkpad 21a 1217 KA Hilversum
035 621 78 62 [email protected]
www.vdh-iru.nl
Over het algemeen willen zij een garantiestelling voor het bedrag dat met deze overbrenging is gemoeid.

Je zou ze kunnen bellen en vragen wat er allemaal mee gemoeid is en wat de kosten zijn. Dan kan je met je stiefmoeder overleggen of het je dat waard is. Dan heb je wel zelf de beschikking over de as. In Dld ben je dan echt serieus in overtreding.
Ze heeft besloten dat hij hier begraven wordt. Ze wil het hem niet aan doen om met hem te gaan lopen zeulen naar Nederland. En denk dat hij dit ook liever had :)
  zondag 11 maart 2018 @ 20:00:33 #211
4089 Brighteyes
Gewoon gelukkig!
pi_177754525
Dan is het ook prima toch.
Sterkte!
***
pi_177757894
quote:
1s.gif Op zondag 11 maart 2018 20:00 schreef Brighteyes het volgende:
Dan is het ook prima toch.
Sterkte!
Ja bedankt En ook bedankt voor je uitgebreide reactie. Dat was ik even vergeten :@
pi_177757909
Alle andere ook bedankt voor al jullie tips,ervaringen en jullie 'lezend oog' Heb er erg veel steun aan gehad.

[ Bericht 0% gewijzigd door Yasmin23 op 11-03-2018 23:27:26 ]
pi_177758307
Heel veel sterkte. :*
pi_177784530
Ach, ik lees nu pas dat hij is overleden. Gecondoleerd en nogmaals sterkte. :'(
pi_177900500
Hoe gaat het met je?
  zondag 18 maart 2018 @ 10:47:17 #217
108913 Godshand
guide4you
pi_177901611
quote:
17s.gif Op zondag 11 maart 2018 23:00 schreef Yasmin23 het volgende:
Alle andere ook bedankt voor al jullie tips,ervaringen en jullie 'lezend oog' Heb er erg veel steun aan gehad.
Gecondoleerd...

Laat even weten hoe de begrafenis of crematie voor je was.
Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
pi_177941047
quote:
9s.gif Op zondag 18 maart 2018 10:47 schreef Godshand het volgende:

[..]

Gecondoleerd...

Laat even weten hoe de begrafenis of crematie voor je was.
Begrafenis was vandaag. Was best mooie dienst en vrijwel iedereen was ook gekomen. We hadden ook geluk met het weer, stralend blauwe lucht. Later zijn we nog naar een restaurant gegaan voor een kleine lunch met zijn allen en met nog een paar mensen naar huis.

Dus ja nu is het klaar. Betrap mijzelf er nog steeds op dat ik het nog niet helemaal geloof. Best vreemd. Morgen avond ga ik weer naar huis. Gelukkig blijven de komende week nog vrienden van mijn stiefmoeder hier in Berlijn dus is ze niet gelijk helemaal alleen. Waarschijnlijk komt ze na volgend weekend naar Nederland voor een paar weken.
pi_177941077
quote:
0s.gif Op zondag 18 maart 2018 09:56 schreef velden het volgende:
Hoe gaat het met je?
Ja wel goed vreemd genoeg :P Weet het niet zo goed. Ik wil echt heel graag naar huis omdat ik hier geen rust heb. Misschien dat het dan anders is.
pi_177949183
Dat is wel mooi van die stralend blauwe lucht (en dat je het opmerkt in de context)
pi_177974848
quote:
0s.gif Op maandag 19 maart 2018 20:32 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Begrafenis was vandaag. Was best mooie dienst en vrijwel iedereen was ook gekomen. We hadden ook geluk met het weer, stralend blauwe lucht. Later zijn we nog naar een restaurant gegaan voor een kleine lunch met zijn allen en met nog een paar mensen naar huis.

Dus ja nu is het klaar. Betrap mijzelf er nog steeds op dat ik het nog niet helemaal geloof. Best vreemd. Morgen avond ga ik weer naar huis. Gelukkig blijven de komende week nog vrienden van mijn stiefmoeder hier in Berlijn dus is ze niet gelijk helemaal alleen. Waarschijnlijk komt ze na volgend weekend naar Nederland voor een paar weken.
Het besef komt helaas later voor sommigen. Dus sterkte komende tijd O+ (eigenlijk een klote smiley hiervoor maar de juiste smiley zit hier niet standaard tussen (die met die aai over de smiley bol)).

[ Bericht 5% gewijzigd door Godshand op 21-03-2018 02:50:43 ]
Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
pi_177990938
quote:
0s.gif Op woensdag 21 maart 2018 02:43 schreef Godshand het volgende:

[..]

Het besef komt helaas later voor sommigen. Dus sterkte komende tijd O+ (eigenlijk een klote smiley hiervoor maar de juiste smiley zit hier niet standaard tussen (die met die aai over de smiley bol)).

Mja volgens mij geloof ik het nog steeds niet? Is toch raar? Ook bij de begrafenis leek het voor mij net alsof het niet om mijn vader ging. Kan toch niet gezond zijn?
pi_177991624
quote:
0s.gif Op woensdag 21 maart 2018 19:56 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Mja volgens mij geloof ik het nog steeds niet? Is toch raar? Ook bij de begrafenis leek het voor mij net alsof het niet om mijn vader ging. Kan toch niet gezond zijn?
Oh gewone rouwreactie.

Lees maar hier, je zit in 1 van de eerste fases:
https://www.rouwverwerkin(...)-rouwverwerking.html
Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
pi_177991708
quote:
0s.gif Op woensdag 21 maart 2018 19:56 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Mja volgens mij geloof ik het nog steeds niet? Is toch raar? Ook bij de begrafenis leek het voor mij net alsof het niet om mijn vader ging. Kan toch niet gezond zijn?
Is normaal.
pi_177991718
quote:
0s.gif Op woensdag 21 maart 2018 20:24 schreef Godshand het volgende:

[..]

Oh gewone rouwreactie.

Lees maar hier, je zit in 1 van de eerste fases:
https://www.rouwverwerkin(...)-rouwverwerking.html
Ik ben het toevallig net aan het googelen. Ik begon mij al schuldig te voelen. Begrijp niet hoe dat kan. Ik heb gelukkig niet zijn laaste adem gezien maar daarna heb ik hem nog van een afstand gezien. Ik weet dat hij dood is. Heb samen met mijn stiefmoeder en tante de begrafenis geregeld. Ook nog een plek op de begraafplaatst uitgezocht. Iedereen heeft mij gecondoleerd waarmee ik bedoel dat andere mij ook hebben verteld dat hij er niet meer is. En toch dringt het dus niet door?

Hoe dat kan dat nou?
pi_177991742
quote:
1s.gif Op woensdag 21 maart 2018 20:27 schreef Zandkoekje2000 het volgende:

[..]

Is normaal.
Heb jij hier ervaring mee?
pi_177991781
quote:
0s.gif Op woensdag 21 maart 2018 20:27 schreef Yasmin23 het volgende:

Hoe dat kan dat nou?
Is een verdedigingsreactie van je onderbewuste, om het gevoel van verlies niet mee te hoeven maken. Maar het komt helaas nog wel, zoals je in die link las...
Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
pi_177991821
quote:
0s.gif Op woensdag 21 maart 2018 20:29 schreef Godshand het volgende:

[..]

Is een verdedigingsreactie van je onderbewuste, om het gevoel van verlies niet mee te hoeven maken. Maar het komt helaas nog wel, zoals je in die link las...
Heb jij er ervaring mee?
pi_177991880
quote:
0s.gif Op woensdag 21 maart 2018 20:28 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Heb jij hier ervaring mee?
Teveel.
Op de begrafenis dacht ik dat het iemand anders was overkomen.
Neem je tijd om het een plaats te geven. :*
pi_177991912
quote:
1s.gif Op woensdag 21 maart 2018 20:32 schreef Zandkoekje2000 het volgende:

[..]

Teveel.
Op de begrafenis dacht ik dat het iemand anders was overkomen.
Neem je tijd om het een plaats te geven. :*
Wanneer kwam het besef dan bij jou?

Sorry voor al die vragen :P
pi_178026496
quote:
0s.gif Op woensdag 21 maart 2018 20:30 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Heb jij er ervaring mee?
Niet zelf qua ontkenning want ik accepteerde meteen, maar wel qua niet voelen in het begin.
En ik kreeg snel vrij levendige dromen, waarin ik de overledene sprak alsof hij nooit weg was geweest. Nog steeds soms.
Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
pi_178041186
quote:
0s.gif Op woensdag 21 maart 2018 20:27 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Ik ben het toevallig net aan het googelen. Ik begon mij al schuldig te voelen. Begrijp niet hoe dat kan. Ik heb gelukkig niet zijn laaste adem gezien maar daarna heb ik hem nog van een afstand gezien. Ik weet dat hij dood is. Heb samen met mijn stiefmoeder en tante de begrafenis geregeld. Ook nog een plek op de begraafplaatst uitgezocht. Iedereen heeft mij gecondoleerd waarmee ik bedoel dat andere mij ook hebben verteld dat hij er niet meer is. En toch dringt het dus niet door?

Hoe dat kan dat nou?
Lijkt me heel normaal. Dat besef zal later nog wel komen. Niks om je zorgen over te maken. Sterkte de komende tijd.
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')