abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
  Moderator / Redactie FP donderdag 14 december 2017 @ 18:01:27 #151
168091 crew  Cobra4
Alba gu brŗth
pi_175722902
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
_O_
In the fell clutch of circumstance
I have not winced nor cried aloud.
Under the bludgeoning of chance
My head is bloody, but unbowed.
  donderdag 14 december 2017 @ 18:34:52 #152
222754 Dagoduck
ROCK 'N' GROHL
pi_175723507
tatatatatataatatatattaaaaapiediedieuwtididipieuwpidibididi She said I'll throw myself away pididididum They're just photos after all! - QotSA || Den Helder || AZ
  Moderator / Redactie FP donderdag 14 december 2017 @ 18:35:18 #153
168091 crew  Cobra4
Alba gu brŗth
pi_175723515
quote:
6s.gif Op donderdag 14 december 2017 18:34 schreef Dagoduck het volgende:

[..]

Nice, hier de high-res van die kaart:

https://www.davidrumsey.c(...)SEY~8~1&mi=0&trs=128
Tof!
In the fell clutch of circumstance
I have not winced nor cried aloud.
Under the bludgeoning of chance
My head is bloody, but unbowed.
  dinsdag 19 december 2017 @ 13:54:20 #154
38496 Perrin
Sapere aude
pi_175837125
registreer om deze reclame te verbergen
2-oldestfossil.jpg
The Apex Chert, a rock formation in western Australia that is among the oldest and best-preserved rock deposits in the world.

1-oldestfossil.jpg
An example of one of the microfossils discovered in a sample of rock recovered from the Apex Chert

quote:
Scientists finally confirm there was life on Earth 3.5 billion years ago

As humans, it’s difficult to take the long view of history because we’re the new kids on the block, having only been around 3 million years or so. Although you may feel old by the time you’re an adult, the reality is that people are a recent development. The first life forms existed long before our arrival, now confirmed as some 3.5 billion years ago.

For more than two decades, there has been a dispute in the scientific community over the oldest fossils ever found. Paleobiologists have finally laid the debate to rest today (Dec. 18), with a new study in the Proceedings of the National Academy of Sciences that uses the latest techniques to date the most aged remains available, confirming the existence of bacteria and microbes nearly 3.5 billion years ago, possibly living on a planet without oxygen.
I didn't say it would be easy. I just said it would be the truth.
pi_175886404
20-12-2017

Bijzondere voorwerpen opgegraven in Noorwegen

byneset-bokspenne-foto-ntnu-vitenskapsmuseet.jpg

Boekornament gevonden in TrondheimBij een opgraving in Trondheim, in Noorwegen, zijn archeologen op voorwerpen uit de achtste en negende eeuw gestuit. Op het eerste gezicht niet zo heel erg bijzonder, maar deze voorwerpen komen niet uit Noorwegen.

Een bijzondere vondst is die van een negende-eeuws verguld zilveren ornament, waarschijnlijk afkomstig van een boek. Omdat het ornamentje Keltisch ogende versieringen heeft, vermoeden de archeologen dat het uit Ierland afkomstig is. Waarschijnlijk hoorde het ooit bij een religieus boekwerk, dat de tand des tijds echter niet doorstaan heeft.

Import of plundering?

Hoe het voorwerp in het Noorse Trondheim is terecht gekomen, is niet bekend. Het zou kunnen dat het via handel in Noorwegen is beland, maar als het daadwerkelijk om een afkomstig is van een religieus werk, zou het vergulde zilverwerkje ook bij een plundering buitgemaakt kunnen zijn.

Zeldzame vondst

Het beeld dat we van de negende-eeuwse Noren hebben, is dat van stoere zeevaarders die over de Europese zeeŽn en rivieren heersten. Desondanks is het aantal plekken waar je dit soort 'import' terug kan vinden vrij klein, aldus de Noorse archeologen. In lang niet alle gebieden waren mensen in staat grote reizen naar verre kusten te ondernemen. Dat maakt deze vondst bijzonder.

fig-10-spenne-byneset-foto-ge-hojem-ntnu-vitenskapsmuseet_dsc7346_1-768x483.jpg

Steenhouwer

De opgravingen werden gedaan bij de Steinekerk in Trondheim. Die kerk zelf stamt uit de twaalfde eeuw, maar de plek is dus al veel langer bewoond. Er zijn voorwerpen uit de achtste eeuw gevonden. Bij de kerk zijn ook stenen gevonden met daarin merktekens van een steenhouwer die ook aan de grote Nidaros kathedraal in Trondheim heeft gewerkt. Daaruit blijkt dat hij betrokken was bij meerdere projecten.
Van de plek is bekend dat de Steinekerk was verbonden met een grote boerderij. De opgraving kan meer inzicht bieden in de status van deze boerderij.

Bron:

Gemini research news

(archeologieonline.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_175914634
21-12-2017

Resten van verdedigingswerken onder Leids grachtenpand

afb2kl.jpg

Verdedigingswerk Leiden opgegravenOnder grachtenpand in Leiden zijn resten van stadswallen gevonden. Het gaat om resten van de Grietgentoren. Die was deel van de middeleeuwse stadswallen en is nog gebruikt tijdens het Beleg van Leiden in de Tachtigjarige Oorlog.

Muurresten in zeventiende-eeuws grachtenpand

Het pand aan de Leidse Herengracht wordt verbouwd, bij die verbouwing kwamen in het achterhuis de resten van een halfverdiepte voorraadkelder aan het licht. Zo'n kelder was kwam vaak voor bij zeventiende-eeuwse gebouwen. In die kelder werd een boogvormig stuk muur gevonden. De stenen daarvan bleken veel ouder te zijn dan de zeventiende-eeuwse kelder. Uit archiefonderzoek bleek dat het dan hoogstwaarschijnlijk om een restant van de Grietgentoren gaat.

afb1kl.jpg

De Grietgentoren

Wanneer de Grietgentoren precies gebouwd is, is onbekend. Archiefbronnen daarover zijn niet bewaard gebleven. Het gebied zelf werd in de veertiende eeuw bij de stad gevoegd, maar het is niet bekend of er toen al meteen een muur werd aangelegd. Afgaande op de stenen die gevonden zijn, is de muur op z'n vroegst rond 1450 gebouwd, maar het kan zijn dat de eerste delen van de muur al eerder zijn aangelegd en dat de toren later is gebouwd, of dat er later, bij restauraties bijvoorbeeld, nieuwe stenen in de muur zijn geplaatst.

De muur werd in de zeventiende eeuw gesloopt voor een stadsuitbreiding. De resten van de muur worden in het vernieuwde pand zichtbaar gemaakt.

Bron: Erfgoed Leiden en omstreken

(archeologieonline.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_175940805
registreer om deze reclame te verbergen
22-12-2017

Onderzoekers ontdekken de eerste geallieerde onderzeeŽr die in WOI ten onder ging

Een eerste stap in het ontrafelen van het honderd jaar oude mysterie.

Na een uitvoerige zoekactie stuitten onderzoekers op de HMAS AE1, de eerste onderzeeŽr van AustraliŽ die in de Eerste Wereldoorlog naar de zeebodem zonk. Alle bemanningsleden kwamen daarbij om het leven. Deze tragische gebeurtenis is ťťn van de hardnekkigste mysteries uit de militaire geschiedenis van AustraliŽ.

HMAS AE1

De Australische onderzeeŽr HMAS AE1 ging verloren op 14 september 1914, voor de kust van de havenstad Rabaul. De onderzeeŽr woog 800 ton. Aan boord waren 35 bemanningsleden.

Expeditie

Tot op heden is nog steeds onduidelijk waarom de onderzeeŽr gezonken is. In een poging het mysterie te ontrafelen, besloten onderzoekers op zoek te gaan naar het schip. De expeditie ging van start op het onderzoeksschip Fugro Equator dat is uitgerust met geavanceerde zoektechnologie. De HMAS AE1 werd teruggevonden op meer dan 300 meter diepte in de wateren voor de kust van de Duke of York Islands, ten oosten van Papoea-Nieuw-Guinea.

Goede staat
De eerste beelden laten zien dat de onderzeeŽr in opmerkelijke goede staat bewaard is gebleven. Daarnaast blijkt hij voor alsnog uit ťťn stuk te bestaan. Na de ontdekking van de onderzeeŽr werd er een aan boord van de Fugro Equator een kleine herdenkingsdienst gehouden voor de officieren en matrozen die 103 jaar geleden op de HMAS AE1 het leven lieten. Op dit moment wordt er geprobeerd contact op te nemen met nazaten van de bemanning.

De ondergang van de HMAS AE1 was het eerste verlies voor de Koninklijke Australische Marine en het eerste verlies van de geallieerden in de Eerste Wereldoorlog. De informatie die bij de expeditie verzameld is, zal helpen om het mysterie van de ondergang van HMAS AE1 te ontrafelen.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
  Moderator / Redactie FP zaterdag 23 december 2017 @ 09:45:22 #158
168091 crew  Cobra4
Alba gu brŗth
pi_175940818
quote:
0s.gif Op zaterdag 23 december 2017 09:44 schreef ExperimentalFrentalMental het volgende:
22-12-2017

Onderzoekers ontdekken de eerste geallieerde onderzeeŽr die in WOI ten onder ging

Een eerste stap in het ontrafelen van het honderd jaar oude mysterie.

Na een uitvoerige zoekactie stuitten onderzoekers op de HMAS AE1, de eerste onderzeeŽr van AustraliŽ die in de Eerste Wereldoorlog naar de zeebodem zonk. Alle bemanningsleden kwamen daarbij om het leven. Deze tragische gebeurtenis is ťťn van de hardnekkigste mysteries uit de militaire geschiedenis van AustraliŽ.

HMAS AE1

De Australische onderzeeŽr HMAS AE1 ging verloren op 14 september 1914, voor de kust van de havenstad Rabaul. De onderzeeŽr woog 800 ton. Aan boord waren 35 bemanningsleden.

Expeditie

Tot op heden is nog steeds onduidelijk waarom de onderzeeŽr gezonken is. In een poging het mysterie te ontrafelen, besloten onderzoekers op zoek te gaan naar het schip. De expeditie ging van start op het onderzoeksschip Fugro Equator dat is uitgerust met geavanceerde zoektechnologie. De HMAS AE1 werd teruggevonden op meer dan 300 meter diepte in de wateren voor de kust van de Duke of York Islands, ten oosten van Papoea-Nieuw-Guinea.

Goede staat
De eerste beelden laten zien dat de onderzeeŽr in opmerkelijke goede staat bewaard is gebleven. Daarnaast blijkt hij voor alsnog uit ťťn stuk te bestaan. Na de ontdekking van de onderzeeŽr werd er een aan boord van de Fugro Equator een kleine herdenkingsdienst gehouden voor de officieren en matrozen die 103 jaar geleden op de HMAS AE1 het leven lieten. Op dit moment wordt er geprobeerd contact op te nemen met nazaten van de bemanning.

De ondergang van de HMAS AE1 was het eerste verlies voor de Koninklijke Australische Marine en het eerste verlies van de geallieerden in de Eerste Wereldoorlog. De informatie die bij de expeditie verzameld is, zal helpen om het mysterie van de ondergang van HMAS AE1 te ontrafelen.

(HLN)
C&H / OnderzeeŽr 103 jaar na verdwijning tijdens WW1 gevonden
In the fell clutch of circumstance
I have not winced nor cried aloud.
Under the bludgeoning of chance
My head is bloody, but unbowed.
pi_175941825
Oud nieuws uit 2016
Historicus Ronald Prud'homme van Reine heeft onderzoek gedaan naar Jan Carel van Speyk.
Die zichzelf, 36 bemanningsleden en zijn schip opblies in februari 1831 te Antwerpen
Hij beweert dat van Speyk al suÔcidaal was .
Zijn directe commanders zouden na zijn dood de heldenverering van van Speyk opgezet hebben.
https://www.nporadio1.nl/(...)ver-niet-de-lucht-in

[ Bericht 8% gewijzigd door Bluesdude op 23-12-2017 11:15:57 ]
pi_176295727
04-01-2018

Britse wetenschappers gaan in Nieuw-Zeeland op zoek naar geheimen van middeleeuws manuscript dat auteur Game of Thrones inspireerde

763?appId=2dc96dd3f167e919913d808324cbfeb2&quality=0.8
 © University of Canterbury

Wetenschap De hele zuidelijke hemisfeer heeft maar ťťn genealogisch, middeleeuws manuscript: de Canterbury Roll. Die is dit jaar een eeuw in het bezit van de Universiteit van Canterbury in Nieuw-Zeeland. Britse collega’s reizen er nu heen om de verborgen geheimen van het 600 jaar oude document bloot te leggen. De tekst dateert uit de periode van de bloederige ‘Wars of the Roses’ in Engeland, die tot inspiratie dienden voor auteur George RR Martin en zijn ‘Game of Thrones’.

De Canterbury Roll heeft volgens wetenschappers na een verblijf van honderd jaar aan de universiteit nog altijd niet alle geheimen prijsgegeven. Het artefact uit de 15de eeuw is zelfs vrij onbekend en daar verbaast professor Chris Jones zich over. “Deze 600 jaar oude schat vertelt de geschiedenis van Engeland, van de mythische oorsprong tot de late middeleeuwen”, zegt hij. “Het kent zijn gelijke niet in Nieuw-Zeeland of AustraliŽ. Het is echt waanzinnig dat niemand lijkt te beseffen dat we dat hebben, want het is fantastisch!”

“Het is op ‘The Wars of the Roses’ dat ‘Game of Thrones’ is gebaseerd, en hier heb je die ‘Wars of the Roses’, uitgestrekt op een visueel spectaculair document van vijf meter lang”, gaat Jones enthousiast verder. De Rozenoorlogen woedden tussen 1455 en 1485 in het koninkrijk Engeland. Twee adellijke partijen, de huizen Lancaster en York, streden toen om de troon. Een aantal belangrijke spelers vinden we terug in personages van de hedendaagse populaire fantasiereeks ‘Game of Thrones’.


763?appId=2dc96dd3f167e919913d808324cbfeb2&quality=0.8
 © University of Canterbury

Wat de Canterbury Roll zo uniek maakt, is dat het bijdragen bevat van de twee protagonisten uit de Rozenoorlogen, weet Jones. “Het was oorspronkelijk opgetekend door de kant van de Lancasters in het conflict, maar het viel daarna in handen van de Yorks, die het deels herschreven.” De Britse wetenschappers die volgende week in het Nieuw-Zeelandse Christchurch zullen neerstrijken, zullen voor het eerst met gespecialiseerd materiaal speuren naar “verborgen” tekst en naar alle mogelijke informatie over de oorsprong van het manuscript.

Een en ander kadert in de festiviteiten ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de aanschaf van het middeleeuwse document door de universiteit van Canterbury. Bedoeling is het helemaal te vertalen en te digitaliseren om het zo toegankelijker te maken voor de hele wereld - wat al deels gebeurd is. “Er bestaan al wel digitale manuscripten in het Verenigd Koninkrijk en de VS, maar dan gaat het meestal over statische foto’s”, verduidelijkt Jones. “Dit moet een volledig scrol- en inzoombare online tekst worden. Veel gesofisticeerder dan eender wat vandaag in de wereld bestaat.”

763?appId=2dc96dd3f167e919913d808324cbfeb2&quality=0.8
 © University of Canterbury

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_176318082
05-01-2018

Oude Mexicaanse site is een ‘miniatuurmodel van het universum’, zeggen archeologen

763?appId=2dc96dd3f167e919913d808324cbfeb2&quality=0.8.
 © AP - De vijver in Nahualac, met in het midden, onderwater, het schrijn.

Mexicaanse wetenschappers vermoeden dat de Mexicaanse Tetzacualco geconstrueerd werd als ‘miniatuurmodel van het universum.’ De constructie bevindt zich onder water.

Het heiligdom ligt in een vijver aan de rand van de Iztaccihuatl-vulkaan, nabij Mexico-Stad. De constructie behoort tot de archeologische site Nahualac. Sommige Meso-Amerikaanse mythen beschrijven de schepping van de wereld door een krokodil, genaamd Cipactli. Deze dreef op de oerwateren. Uit zijn lichaam werden aarde en lucht geschapen: het mythische begin van het universum.

Mede omdat het heiligdom midden in een vijver ligt, vermoeden archeologen dat het een weergave is van het scheppingsverhaal. Archeoloog Iris HernŠndez van het Mexicaanse Nationaal Instituut voor Antropologie en Geschiedenis leidde de opgravingen. Zij stelt dat het plaatsen van architectonische elementen in water veel zegt over het Meso-Amerikaanse denken.

763?appId=2dc96dd3f167e919913d808324cbfeb2&quality=0.8
 © AP - De archeologische site bij Nahualac.

HernŠndez vermoedt dat de watertoevoer van de vijver uiterst gecontroleerd gebeurde. Zo konden Meso-Amerikanen een effect creŽren waardoor het schrijn leek te drijven.

Nahualac

De opgravingen begonnen in 2016 waarna archeologen snel tekenen van menselijke aanwezigheid aantroffen. Denk daarbij aan keramiek, delen van obsidiaan-messen, steenkool en het mineraal schist, dat mogelijk werd gebruikt bij offers.

De nederzetting Nahualac bestond uit twee delen. Het eerste is het schrijn, dat bestaat uit opeengestapelde stenen. Het twee deel ligt 150 meter verder. Hier vonden archeologen voorwerpen die in verband kunnen worden gebracht met Tlaloc, de god van de regen. Archeologen denken dat de site in zijn geheel in het teken stond van deze god.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_176318115
06-01-2018

Hij stond bekend als woeste en genadeloze piraat, maar ontdekking in wrak van zijn schip toont andere kant van Zwartbaard

763?appId=2dc96dd3f167e919913d808324cbfeb2&quality=0.8
 © Queen Anne’s Revenge (QAR) Conservation Lab/Disney

Wetenschap & Planeet Iedereen kent hem als de schrik van de oceanen, sinds hij 300 jaar geleden de wereldzeeŽn onveilig maakte. Groot was dan ook de verbazing van een team onderzoekers dat het wrak van zijn Queen Anne’s Revenge in kaart brengt, toen het iets vreemds vond in de loop van een van de kanonnen van het schip.

Het wrak van Queen Anne’s Revenge werd in 1996 ontdekt, op een zandbank voor de kust van de Amerikaanse staat North Carolina. Zwartbaard liep er exact 300 jaar geleden vast, in 1718. Sindsdien slaagden archeologen erin om een heleboel van de voorwerpen aan boord te bergen: van kanonnen, glazen juwelen en munten tot potten en goudpoeder. En dat gaf de wetenschap een unieke kijk in het leven van de piraten uit de 18de eeuw.

Kanonnen

Toen onderzoekers in 2016 de kamer van een van de kanonnen van het schip proper aan het maken waren, ontdekten ze dat er een bundel nat textiel in zat. En daarin zaten papieren fragmenten met tekst erop. De door buskruit zwartgeblakerde prop kan hebben gediend als een plug die het kanon moest beschermen voor aantasting door de elementen.

Er werden in totaal 16 papieren fragmenten gevonden. Zeven ervan waren leesbaar. De eerste woorden die in het oog sprongen waren ‘zuiden’ en ‘doorgronden’. “Maar het ultieme sleutelwoord bleek ‘Hilo’ te zijn”, aldus een van de onderzoekers, conservator Kimberly Kenyon. “Het was schuin gedrukt, waardoor we vermoedden dat het een plaatsnaam was. Experts ontdekten vervolgens dat het voorkwam in een boek van kapitein Cook over het plunderen van een eiland in de Grote Oceaan: Ilo.” (lees hieronder verder)

763?appId=2dc96dd3f167e919913d808324cbfeb2&quality=0.8
 © Queen Anne’s Revenge (QAR) Conservation Lab

763?appId=2dc96dd3f167e919913d808324cbfeb2&quality=0.8
 © Queen Anne’s Revenge (QAR) Conservation Lab

De wetenschappers slaagden er zo in om het boek te identificeren waaruit de fragmenten kwamen: ‘A Voyage to the South Sea, and Round the World, Perform’d in the Years 1708, 1709, 1710 and 1711 by Captain Edward Cook’. Dat werk beschrijft de avonturen van de bekende kapitein op twee van zijn schepen: de Duke en de Dutchess. Het maakt ook melding van de redding van Alexander Selkirk, die gedurende vier jaar schipbreukeling was op een eiland. Selkirk was de man op wie schrijver Daniel Defoe in 1719 de figuur van Robinson Crusoe baseerde.

De vondst werd gisteren wereldkundig gemaakt door conservator Erik Farrell van het Queen Anne’s Revenge (QAR) Conservation Lab, tijdens de jaarlijkse vergadering van de Society of Historical Archaeology. Die vindt momenteel plaats in New Orleans. (lees hieronder verder)

763?appId=2dc96dd3f167e919913d808324cbfeb2&quality=0.8
 © RV

Het doet vermoeden dat Zwartbaard en zijn bemanningen niet alleen woeste en genadeloze piraten waren, maar ook wel hielden van een goed boek. Historische bronnen brachten volgens Kenyon eerder al aan het licht dat de zeemannen in staat geweest moeten zijn om te lezen en te schrijven. Ze moesten immers de kaarten kunnen ontcijferen voor de navigatie. Er zijn ook verslagen die vermelden dat Zwartbaard een dagboek bijhield, maar dat zou na zijn dood gestolen zijn. De piraten hielden dus blijkbaar ook van avonturenverhalen.

Gevecht

Zwartbaard stierf overigens amper enkele maanden nadat hij was gestrand met de Queen Anne’s Revenge. Hij sneuvelde tijdens een gevecht met troepen van de Britse zeemacht in Pamlico Sound, niet zo ver van waar zijn schip kort daarvoor ten onder was gegaan.

Kenyon is er overigens van overtuigd dat het wrak nog lang niet al zijn geheimen prijs heeft gegeven. “De helft van het schip moet nog opgegraven worden en ligt nog op de bodem van de zee. En er wachten ook nog 100.000 van de 400.000 artefacten die we wťl al bovenhaalden op conservatie

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_176330001
quote:
Ze kwamen uit het oosten en ze bleven plakken in de kunst

De kans is reŽel dat er vandaag aan uw deur wordt gebeld door drie vreemdelingen, die uit zijn op uw snoep. Terwijl ze volgens de Bijbel toch net geschenken brŗchten. De drie koningen zijn een vaste culturele waarde. Ontelbaar zijn de kunstenaars die aan de slag gingen met de “aanbidding der wijzen”. Van Rubens tot Monty Python. Jan Decleir maakte hen onsterfelijk in de versie van Dario Fo.

Kristien Bonneure
06:00
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/01/05/ze-kwamen-uit-het-oosten/
pi_176386571
quote:
Het begin van het einde van de Eerste Wereldoorlog: de veertien punten van Wilson

Honderd jaar geleden hield de Amerikaanse president Wilson een rede waarin hij zijn programma voor wereldvrede formuleerde. Zijn 14 puntenprogramma kreeg een enorme weerklank en vormde het begin van het einde van de oorlog.

Tim Trachet, Jan Ouvry
ma 08 jan 13:35
https://www.vrt.be/vrtnws(...)orlog--de-veertien-/
  Moderator woensdag 10 januari 2018 @ 15:08:57 #165
304498 crew  Nibb-it
Dirc die maelre
pi_176412268
quote:
qUwrxb2.jpg

A new Leonardo? Scholarly show claims to reveal master’s hand
Worcester Art Museum argues for reattribution of altarpiece panels by Verrocchio’s workshop

As Christie’s aggressively marketed Leonardo da Vinci’s Salvator Mundi before the work sold for an astonishing $450m last November, the art world raged anew with questions about the painting’s attribution—even though London’s National Gallery had largely settled the debate by including the work in its 2011-12 Leonardo show.

This spring, the Worcester Art Museum (WAM) in Massachusetts will put the complex process of identifying a Leonardo at the heart of a new exhibition. The Mystery of Worcester’s Leonardo (10 March-3 June) makes the case that a work that has been in the museum’s collection since 1940, A Miracle of Saint Donatus of Arezzo (around 1479-85), should be credited to the Renaissance master.
“We are not afraid of any controversy,” says a confident Matthias Waschek, the museum’s director. External experts are more cautious, with one scholar calling the new attribution “plausible”, while another has expressed doubts.

The museum will display the work with another predella panel, the Annunciation (around 1475-78), from the Musťe du Louvre in Paris. Both have been attributed mostly to Lorenzo di Credi. Drawing on research by Rita Albertson, WAM’s chief conservator; Laurence Kanter, the chief curator of Yale University Art Gallery, and Bruno Mottin, the senior curator of the Centre de Recherche et de Restauration des Musťes de France, the exhibition will argue that Leonardo was the main author of both paintings.

7annunc.jpg

Eyelashes look like Leonardo’s
The panels were part of an altarpiece for the Duomo of Pistoia in Tuscany; documents show that Andrea del Verrocchio received the commission around 1475. Leonardo and Lorenzo were members of Verrocchio’s workshop in Florence at the time. X-ray studies on the Worcester panel confirm previous theories that two artists worked on it, Albertson says, arguing that underdrawings betray the hand of Leonardo. The painting also presents light effects, details such as eyelashes and wrinkles, and a naturalistic landscape consistent with the master, she says. Mottin’s analysis of the Louvre’s work tallied with Albertson’s conclusions.

Kanter, who has doubted the Lorenzo attribution of the Worcester painting for around 20 years, cites observational evidence for Leonardo’s technique—for example, in the way the light breaks against the fingers of the saint. The work features “a recession of space that very few artists could have done”, he says.

The medium itself—oil—is another sign. Verrocchio and Lorenzo worked in tempera. “Leonardo was the only artist in Florence painting in oils at that time,” Kanter says. He suggests that as much as 85% of the Worcester panel was painted by Leonardo, who was then in his 20s and had not yet fully developed as an artist.

Lorenzo used as a fallback
Scholars wrongly treat Lorenzo di Credi as the default attribution “if a painting doesn’t quite measure up” to Leonardo, Kanter says. The show will include an accepted Annunciation (around 1480-85) by Lorenzo, from the Alana Collection in Delaware, to illustrate his distinct style.

Art historians have long agreed on the difficulty of firmly attributing paintings made in Verrocchio’s workshop. Rediscovered in the 1930s, the Worcester picture was donated to the museum as a Leonardo, only to be downgraded later by scholars. For decades, it was labelled solely as a Lorenzo di Credi. The Louvre credits its work to Lorenzo and Leonardo, in that order. Both labels will now change, but the museums will hedge, writing: “Attributed to Leonardo da Vinci and Lorenzo di Credi.”

These shifts point to a bigger conundrum. “There is real work to be done on the collaborations between Verrocchio, Lorenzo and Leonardo in the 1470s. We underestimate collaboration as a way of working at that time,” says Luke Syson, who organised the National Gallery’s Leonardo show and is now the curator of European sculpture and decorative arts at New York’s Metropolitan Museum of Art. He declined to comment on the thesis of WAM’s exhibition, but added: “When we see the works all together, we’ll be in a better position to judge.” (The Art Newspaper).

• The Mystery of Worcester’s Leonardo, Worcester Art Museum, Worcester, Massachusetts, 10 March-3 June
:9
pi_176448055
11-01-2018

Digitaal schatzoeken in de de Sonttolregisters

Bijna twee miljoen schepen moesten tussen 1497 en 1857 tol betalen aan de Deense koningen wanneer ze door de Sont voeren. Deze doorvaarten werden genoteerd en zijn nu, bijna, allemaal gedigitaliseerd. Een schat aan informatie openbaart zich.

Het megaproject dat leidt tot volledige digitalisering van de zogenoemde Sonttolregisters is op een haar na voltooid. Nog zeven procent te gaan, zo ongeveer. Een Japanse promovendus omschreef de nu al beschikbare data van scheepsdoorvaarten van en richting de Oostzee ‘more exciting than pornography’, aldus zijn begeleidende professor van de Universiteit van Kyoto. En daar was geen spat ironie bij.

Blaeu_1645_-_Dania_Regnum.jpg?1515683330
Dania Regnum (Koninkrijk Denemarken) (Willem en Joan Blaeu, 1645)

 Wikimedia Commons, Publiek Domein

Schatrijk

De ‘moedernegotie’, zo wordt de handelsvaart op de Oostzee wel genoemd. De Hollandse vloot zwierf vanaf het eind van de Middeleeuwen uit – eerst schoorvoetend, later spectaculair groeiend – naar de Baltische kust om er haring, zout en suiker te leveren in ruil voor scheepshout, masten, teer en ijzer. Producten die in de Lage Landen de basis vormden van de ongekende militaire en commerciŽle machtspositie van de Republiek in de Gouden Eeuw. Zonder hout geen schepen; zonder schepen geen handel. Vandaar ‘moedernegotie’

Vanaf pakweg 1500 nam deze handelsroute gestaag toe in omvang en winstgevendheid. Maar om via de Noordzee en de wateren rond Denemarken die lonkende Oostzee te bereiken moesten schippers, of ze wilden of niet, ťťn smalle doorgang bevaren: de Sont, in het Engels ‘the Sound’. En daar, bij het Deense HelsingÝr en het tegenwoordig Zweedse Helsingborg, waar de zee-engte slechts 4,5 kilometer bedraagt, stonden tolwachters klaar om hun penningen te innen – eeuw na eeuw, een lucratieve bezigheid waarmee de Deense koningen, die toentertijd ook de ‘overkant’ in het huidige Zweden in bezit hadden, schatrijk werden.

Digitalisering papierberg

Gelukkig voor geschiedschrijvers werd elke passage door generaties nijvere klerken in het tolhuis genoteerd. In de loop der eeuwen dijde de verzameling geboekstaafde doorvaarten uit tot het immense getal van 1,8 miljoen. Tot het moment waarop de betrokken Europese staten, onder aanvoering van een grote mogendheid als het Verenigd Koninkrijk, midden negentiende eeuw schoon genoeg hadden van de omslachtige tolbetalingen en de Deense monarch in ťťn klap afkochten.

Wat nu te doen met de ondoorgrondelijke papierberg in het nationaal archief te Kopenhagen, inmiddels met het predicaat UNESCO Werelderfgoed? Die verzameling van bijna twee miljoen ‘bladzijden’ waarop staat genoteerd waar het schip vandaan kwam, waar het naartoe voer, wat de lading was en de herkomst en naam van de schipper? Er was maar ťťn oplossing: digitaliseren en doorzoekbaar maken.

Slag_Sont_1658.jpg?1515676807
Er is heel wat oorlog gevoerd om de Sont en de lucratieve tolheffing. Dit schilderij verbeeldt de Zeeslag bij Elseneur in de Sont tussen de Hollandse en de Zweedse vloot, op 8 november 1658. Tussen de oorlogsschepen verschillende sloepen en wrakken van gezonken schepen. Op de achtergrond kasteel Kronborg. (Peter van de Velde, 1670 – 1679)

 Rijksmuseum Amsterdam, Publiek Domein

Onderzoekers van de Rijksuniversiteit Groningen en Tresoar startten er zo’n tien jaar geleden mee, met behulp van de sociale werkvoorziening van Nijmegen. Vanaf 2013 kwam er hulp van een legertje vrijwilligers en in 2020 (sic!) wordt naar verwachting de laatste hand gelegd aan de database. Niet dat we zo lang moeten wachten op de resultaten: sinds 2011 staat de data online, met een telkens groeiend aantal gegevens.

Nu staan er 1,7 miljoen gedigitaliseerde doorvaarten op het web. Er ontbreken er nog 125.000. Dat zijn wťl in totaal 242.000 registraties, want ťťn doorvaart kon meerdere registraties bestrijken. Zo moest de schipper bijvoorbeeld ook vuurgeld afdragen – een bijdrage voor het onderhoud van lichtbakens langs de kust – naast de tol. Daarvan werd de hoogte bepaald op basis van de aard van de lading en omvang van het schip. Na 1633 zijn die aparte noteringen overigens afgeschaft.

Werken aan een megaproject: digitalisering van de Sonttolregisters


Uiteenlopende spelling

Onderzoeker en projectleider van het eerste uur is Jan Willem Veluwenkamp. Hij hoopte, net als mede-projectleider namens Tresoar Siem van der Woude in een grijs verleden, in 2011 gereed te zijn (later werd het 2013) maar beet bijna zijn tanden stuk op de taaie Deense kost. Dit jaar ging hij weliswaar met pensioen maar hij eet, naar eigen zeggen, ‘zijn hoed op’ als het project niet in 2020 is voltooid.

Veluwenkamp: “Er bestond indertijd in de geschreven taal geen standaard spelling, ook niet in het Deens. Men schreef maar wat, zolang het begrijpelijk bleef. Zo troffen wij in de registers tweehonderd verschillende schrijfwijzen voor de naam Amsterdam aan. En hoe spelde een Deense klerk in de zeventiende eeuw Boulogne-sur-Mer, als antwoord op de vraag ‘Waar komt u vandaan?’ Dat liep nogal uiteen. Toen niet erg, maar voor onze digitale kopiisten heel lastig.”

Slagader van de Europese economie

De Sont was de slagader van de Europese economie. De helft van schepen die erdoor voeren kwam uit Nederland: in de zeventiende eeuw met een dominantie van Hollandse schepen, in de loop van de achttiende eeuw namen schepen uit Friesland die rol over. Soms lagen er honderd schepen – types als kofschip, smakschip, of de grotere fluit – te wachten in het Kattegat of Skagerrak op gunstige wind. Van lieverlee mengden zich andere Europese nationaliteiten in de handel. Via havensteden als Riga, Danzig en Stettin veroverden ook luxe producten zoals Franse wijn en tabak het achterland.

Fleuten_1647.jpg?1515681760
Fluitschepen (Wenzel Hollar, 1647) Met dit scheepstype werden de Nederlanders de vrachtvaarders van Europa. Fluitschepen voeren vooral naar de Oostzee, via de Sont, wat voor de Nederlanders het belangrijkste handelsgebied was.

 Wikimedia Commons, Publiek Domein

Met een paar zoektermen ingevuld en een muisklik hier en daar, kun je in luttele momenten zien dat in de achttiende eeuw koffie vooral uit Frankrijk naar de Oostzee werd geŽxporteerd. Tussen 1700 en 1720 had de Republiek er, zij het op bescheiden schaal, nog de overhand met een export van 1.748 pond en Frankrijk 0. Maar twintig jaar later al, tussen 1741-1760, werd de Republiek volstrekt overvleugeld door de Fransen: 76 procent (meer dan twee miljoen pond koffie) tegen 16 procent ‘voor ons’ (ook nog aanzienlijk in volume).

Onbeperkte mogelijkheden

En wat zegt deze informatie? Veluwenkamp: “Van alles, over de ontwikkeling van de verschillende vloten, die van de distributiecentra, de specialisaties, de maritieme en commerciŽle machtspositie van de betrokken landen ťn van de afnemers: want koffie is een luxe product en klaarblijkelijk hadden zich ontwikkelende landen als Rusland, Polen en de Baltische staten er het geld voor. Je moest niet raar opkijken als na verloop van tijd tot in Wenen producten van de hand gingen die via de Oostzeehandel werden aangevoerd.”

Wie nu juist wil weten hoeveel schippers uit Oude Pekela tussen 1760 en 1800 de Sont in westelijke richting passeerden (een piek van 160 in het jaar 1792 trouwens) kan dat even makkelijk oproepen. Vertrekhavens Memel en Pillau hadden hier veruit de overhand, met als goede tweede Stettin en KŲnigsberg.

Kortom, de mogelijkheden zijn onbeperkt. Ook zonder gerichte zoekvraag kun je er eindeloos in grasduinen. Door de tolboeken online doorzoekbaar en sorteerbaar te maken, is een essentiŽle bron voor begrip van de economische geschiedenis van Europa voor iedereen in te zien. En dat maakt de verlekkerde fascinatie van de Japanse promovendus weer wat begrijpelijker.

Bron

De gedigitaliseerde Sonttolregisters zijn online te raadplegen via soundtoll.nl

Sound Toll Registers Online (STRO) is een project van de Rijksuniversiteit Groningen en Tresoar, het Fries Historisch en Letterkundig Centrum te Leeuwarden. Het is mede mogelijk gemaakt door de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek, die dit artikel is op 12 december 2017 heeft gepubliceerd op haar “site”:NWO (.

(kennislink)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
  Moderator vrijdag 12 januari 2018 @ 13:02:51 #167
304498 crew  Nibb-it
Dirc die maelre
pi_176451426
Zie ook dit stormlooptopic: https://forum.fok.nl/topic/2407281
pi_176463857
quote:
De schilderijen van Van Eyck haarscherp online: "Hij moet penselen van een haar gebruikt hebben"

Ruim twintig werken van de Vlaamse primitief Jan van Eyck uit de hele wereld zijn in alle scherpte en diepte te bewonderen op een website. Het gaat om macro-, rŲntgen en infraroodfoto’s.

Kristien Bonneure
do 11 jan 16:25

Neem nu “Madonna met kanunnik van der Paele”, het paneel van Jan Van Eyck dat in het Groeningemuseum in Brugge hangt: op de website "Closer to Van Eyck" kun je naar hartenlust inzoomen op de schitterende details van dat werk: de glimmende parels en edelstenen op de mantel van Maria, de groene papegaai in het midden, de letters in het boek dat de kanunnik vasthoudt, tot de rouwranden van zijn vingernagels. Haarscherpe beelden, een feest voor het oog.

Restaurateurs en conservatoren hebben microscopen ter beschikking, maar nu kan iedereen gratis hoogkwalitatieve macro-opnames van het oeuvre van Van Eyck bekijken. Ook de beelden van infrarood- en rŲntgenopnames staan online. “En dat is revolutionair, “ zegt Bart Fransen, projectpromotor en hoofd van het Studiecentrum Vlaamse Primitieven van het Koninkijk Instituut voor het Kunstpatrimonium in Brussel. Samen met Musea Brugge zit hij achter de website “Closer to Van Eyck”.

In totaal zijn 22 panelen minutieus te bekijken op de website. Ze komen uit musea in Brugge, Antwerpen, Rotterdam, Frankfurt, Berlijn, Dresden, Wenen, Sibiu, Parijs, Madrid en Washington. Daarnaast biedt de website ook beelden van het beroemde Lam Gods van de gebroeders Van Eyck aan. Dat werk wordt op dit moment gerestaureerd. Het werk is nog niet af: in de toekomst doen ook andere musea mee met het project, dan komt er nog een tiental Van Eycks bij.

Jan van Eyck werd vermoedelijk in Maaseik geboren rond 1399. Hij overleed in Brugge in 1441. Lange tijd was hij als hofschilder in dienst van de Boergondische hertog Filips de Goede. Samen met Rogier van der Weyden is hij de belangrijkste vertegenwoordiger van de Vlaamse Primitieven. Het Lam Gods was een samenwerking met zijn broer Hubert. Alles samen zijn maar 30 doeken van hem bekend, meestal kleinere werken. Pour la petite histoire: het Lam Gods neemt daar 80% van in, qua oppervlakte.
https://www.vrt.be/vrtnws(...)k-haarscherp-online/
pi_176490281
quote:
J'accuse!: 120 jaar geleden deed Zola Frankrijk op zijn grondvesten daveren

Vandaag is het precies 120 jaar geleden dat Emile Zola met "J'accuse!" uitpakte, een open brief waarin hij de rol van de Franse regering en legertop in de affaire-Dreyfus aan de kaak stelde. Met het pamflet wist hij de publieke opinie grondig te beÔnvloeden, een primeur voor de pers.

Alexander Verstraete
za 13 jan 20:57

"J'accuse...! Lettre au prťsident de la rťpublique par Emile Zola" ("Ik beschuldig! Brief aan de president van de republiek door Emile Zola"): onder die kop publiceerde de Franse onafhankelijke krant L'Aurore op 13 januari 1898 een striemende aanklacht van de Franse filosoof en intellectueel in de zaak van Alfred Dreyfus, vandaag precies 120 jaar geleden.

Dreyfus was een officier in het Franse leger die enkele jaren eerder door de krijgsraad was veroordeeld en verbannen omdat hij een spion voor Duitsland zou zijn geweest. Echter: volgens Zola was zowel de aanklacht als het bewijsmateriaal tegen Dreyfus vals geweest.

De echte reden voor de veroordeling van Dreyfus was volgens Zola het feit dat hij een Jood was. De Franse regering en de legertop hadden volgens hem onder een hoedje gespeeld, ingegeven door flagrant antisemitisme.
Maatschappelijk debat

Dit alles stelde Zola aan de kaak in "J'accuse". De brief sloeg in als een bom en beheerste maandenlang het maatschappelijke debat in Frankrijk. De filosoof kreeg een klacht wegens laster aan zijn been, maar wist die te ontlopen door naar het Verenigd Koninkrijk te vluchten.

Met "J'accuse" wist Zola de publieke opinie bij onze zuiderburen grondig te beÔnvloeden. Het was een van de eerste keren dat een publicatie in de pers zo'n groot effect had. De gevolgen bleven dan ook niet uit: enkele maanden later mocht Dreyfus uit ballingschap naar Frankrijk terugkeren. Hij kreeg een nieuw proces waarop hij volledig werd vrijgesproken.

Op 13 januari 1998 besteedde "Het Journaal" al aandacht aan "J'accuse" dat toen exact 100 jaar eerder was verschenen. De reportage van toen kan u bovenaan dit artikel bekijken.
https://www.vrt.be/vrtnws(...)jk-op-zijn-grondves/
  Moderator zondag 14 januari 2018 @ 14:10:43 #170
304498 crew  Nibb-it
Dirc die maelre
pi_176498376
quote:
Goed dat er wat aandacht voor dit project is ^O^

Edit - http://closertovaneyck.be dus.

[ Bericht 5% gewijzigd door Nibb-it op 14-01-2018 14:18:25 ]
  Moderator / Redactie FP maandag 15 januari 2018 @ 12:56:02 #171
168091 crew  Cobra4
Alba gu brŗth
pi_176517442
In the fell clutch of circumstance
I have not winced nor cried aloud.
Under the bludgeoning of chance
My head is bloody, but unbowed.
  Moderator dinsdag 16 januari 2018 @ 00:05:04 #172
304498 crew  Nibb-it
Dirc die maelre
pi_176533442
quote:
Januari 1968, Leuven wordt Vlaams: een tijdslijn
Precies 50 jaar geleden schoot in Leuven de vlam in de pan. Nadat de spanning tussen de Franse en de Nederlandse afdeling van de katholieke universiteit jarenlang was gegroeid, barstte in januari ’68 het protest uit zijn voegen. Met de bekende leuze “Leuven Vlaams!” eisen de studenten dat de “Walen” naar Ottignies in WalloniŽ verhuizen. Als zelfs de regering over de kwestie valt, krijgen de studenten gelijk. De universiteit valt uiteen in de Katholieke Universiteit Leuven (KUL) en de Universitť Catholique de Louvain (UCL). (VRT).
pi_176536077
quote:
6s.gif Op vrijdag 12 januari 2018 13:02 schreef Nibb-it het volgende:
Zie ook dit stormlooptopic: https://forum.fok.nl/topic/2407281
^O^
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_176536095
15-01-2018

Overstromingen bedreigen bijna alle historische sites in Schotland

763?appId=2dc96dd3f167e919913d808324cbfeb2&quality=0.8
 © Thinkstock - Edinburgh Castle.

Weernieuws Edinburgh Castle, Fort George, Inchcolm Abbey en Skara Brae: het zijn maar enkele van de iconische plekken die gevaar lopen op onherstelbare schade of zelfs om te verdwijnen. Volgens experts zijn zowat alle historische sites in Schotland bedreigd door overstromingen en andere gevolgen van de klimaatverandering. Ze waarschuwen voor “catastrofale schade”.

Kastelen, kerken, abdijen, prehistorische sites: bij tientallen lopen ze gevaar, zegt Historic Environment Scotland (HES), de overheidsinstantie die toeziet op de belangrijkste Schotse historische sites.

Maar liefst 90 procent van de 352 sites loopt een hoog (oranje) of zeer hoog (rood) risico, zeggen experts die hierover een rapport opstelden. Over 28 sites zijn ze zeer bezorgd, daaronder enkele sites die op de Unesco-Werelderfgoedlijst staan.

763?appId=2dc96dd3f167e919913d808324cbfeb2&quality=0.8
 © Historic Environment Scotland - Een overzicht van de bedreigde historische sites in Schotland.

Onaanvaardbaar hoog risico

Vooral de stijging van de zeespiegel en stormen vormen een groot risico. De sites zijn daar niet tegen beschermd, zeggen de experts. Ze spreken van een “onaanvaardbaar hoog risico dat onmiddellijk mitigerende actie vereist”.

Dat geldt onder meer voor het kasteel Fort George bij Inverness, de abdij Inchcolm Abbey op het eiland Inchcolm (bij Edinburgh), en het eiland Brough of Birsay, met belangrijke resten van onder meer een Vikingnederzetting.


763?appId=2dc96dd3f167e919913d808324cbfeb2&quality=0.8
 © Thinkstock - Inchcolm Abbey.

Edinburgh Castle

In Edinburgh lopen ook het ruige Holyrood Park en het befaamde Edinburgh Castle gevaar voor grondverschuivingen en overstromingen. Maar omdat die onder constante supervisie staan van HES-medewerkers zijn deze sites in de oranje (hoog risico) en niet de rode categorie (zeer hoog risico) ondergebracht.

Hetzelfde geldt voor de kathedraal van Glasgow, het prehistorische dorp Skara Brae en de grafheuvel Maeshowe op de Orkney-eilanden, en het Vikingdorp Jarlshof op de Shetland-eilanden.

Voor beschermings- en herstellingswerken zal de komende tien jaar zeker 70 miljoen euro nodig zijn, schatten de experts.

763?appId=2dc96dd3f167e919913d808324cbfeb2&quality=0.8
 © Thinkstock - Skara Brae.

Catastrofale schade

Voor de studie maakten ze gebruik van klimaatprognoses. Die voorspellen voor Schotland steviger stormen, een verdere stijging van de zeespiegel, veel nattere winters en veel drogere zomers. Dat kan leiden tot meer overstromingen, kusterosie en bosbranden.

Vooral water baart de experts zorgen. “Op grote schaal kan zware en intense regenval rechtstreeks leiden tot overstromingen op korte termijn”, zeggen ze in het rapport. “Dat kan catastrofale schade veroorzaken aan alle elementen van de historische omgeving die binnen het bereik van deze potentiŽle overstromingsgebieden vallen.”

De zeespiegel kan in Schotland met 16,5 tot 28 centimeter stijgen tegen 2050. Voor sites die aan de kust liggen kan dat het einde betekenen. Dat geldt onder meer voor de neolithische site Skara Brae.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
  Moderator / Redactie FP dinsdag 16 januari 2018 @ 15:01:50 #175
168091 crew  Cobra4
Alba gu brŗth
pi_176543233
quote:
J.P. Coenschool verandert naam

De Amsterdamse J.P. Coenschool verandert zijn naam vanwege het koloniale verleden van naamgever Johannes Pieterszoon Coen. Dat bevestigt directrice Sylvie van den Akker aan De Telegraaf.
In the fell clutch of circumstance
I have not winced nor cried aloud.
Under the bludgeoning of chance
My head is bloody, but unbowed.
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')