quote:Mag alleen Zodiakk antwoorden? Nou ik doe het stiekum toch
Op donderdag 3 juli 2003 20:15 schreef Seborik het volgende:
Zodiakk, wat raad je aan om mee te beginnen? Is het op de een of andere manier te vergelijken met Boards of Canada of een ander elektronisch kunstenaar?
Autechre is zeker niet te vergelijken met BOC ... Autechre is eigenlijk nergens mee te vergelijken, maar als het toch moet dan denk ik persoonlijk eerder aan namen zoals Ovuca en Two Lone Swordsmen. Alleen klopt dat ook weer niet helemaal en zijn het geen erg bekende namen ...
Als ik mag kiezen om mee te beginnen, dan zou ik gaan voor EP7
quote:
Op donderdag 3 juli 2003 20:42 schreef Aschkael het volgende: ... mocht je een goedkoper alternatief preferen dan kan je met gerust hart de EP Amber kopen...ligt in het verlengde van Amber.
Garbage EP
quote:Vergeet Boards Of Canada. Autechre is niet met een andere elektronische kunstenaar te vergelijken, het is eerder andersom: elke elektronische kunstenaar hoor je te vergelijken met Autechre,
Op donderdag 3 juli 2003 20:15 schreef Seborik het volgende:
Zodiakk, wat raad je aan om mee te beginnen? Is het op de een of andere manier te vergelijken met Boards of Canada of een ander elektronisch kunstenaar?
Voor een onbekende zijn de eerste drie albums het beste te verteren, denk ik. Dat is Incunabula, hun debuutalbum (dat voortborduurt op de vroege Aphex Twin van Selected Ambient Works 85-92), Amber (een prachtig rustiek, diep album met machtige soundscapes) en Tri Repetae (met geweldige ritmes en nog machtigere soundscapes). Van die drie vind ik zelf Tri Repetae het beste. Het is telkens een overtreffende trap qua 'moeilijkheid' (ik zeg het even kort door de bocht om even iets duidelijk te maken). Met deze drie albums hebben ze naam gemaakt en ze zijn, vind ik in ieder geval, sterk aan elkaar verwant.
Chiastic Slide, hun vierde album, is één van de grootste stappen voorwaarts in hun muziek, veel mensen haken hier af óf kunnen dit nog nét trekken. Autechre duikt in de machines en gaan als een gestoord chirurgenduo naalden in de ingewanden van de synths prikken. De melodiëen zijn er nog maar lijken langzaam op de achtergrond te raken.
Als je Chiastic Slide hebt overleeft wacht het monumentale, officieel naamloze, LP5 (het eerste album waar ze daadwerkelijk op een andere manier muziek maken met behulp van het programma MAX/MSP). LP5 gooit de melodieen van weleer achter zes lagen software. Verwacht hier geratel, gekraak en robots in een darkroom die elkaar strelen, aftrekken en onderspuiten. De ritmes zijn fluïde, ze zijn aan verandering onderhevig, maar een 'hook' is zeker te onderscheiden.
Voor het gemak betrek ik ep7 nog bij dit overzichtje, omdat het een prelude is op Confield. Bij ep7 lijkt Autechre compleet elke ethiek kwijt te zijn die een chirurg behoort te hebben, verwacht hier extreme beat-manipulation: we hebben het hier over twee heren die zonder schroom de stem van een robot te verdraaien, te vervormen en te verknippen. Autechre zet de beats onder stroom, husselt ze met mathematische precisie door elkaar, herkauwt ze en toont ze in al hun gevarieerde verschijningsvormen. Denk je eens in hoe een robot functioneert als ze door Autechre 'gecustomized' is: ik kan me enkel een androide voorstellen die heen en weer zwalkt op een gepredetermineerde wijze, druk kwetterend op onmogelijke octaven, als een strak-gedirigeerde Tourettepatient.
Dan komen we bij Confield, in mijn optiek, en dat moet ik even benadrukken omdat veel mensen LP5 en ep7 extreem ontoegankelijk vonden, hun meest freaky album. Als luisteraar wordt je compleet losgeweekt van elke opvatting die je over muziek hebt en moet je je in een ogenschijnlijk onmogelijke hoek draaien om dit 'muziek' te kunnen noemen. Dit is een mathematische expose van verknipte ritmieken die op hun meest wezenlijke niveau worden gemanipuleerd.
Hun nieuwste werk Draft 7:30 is ietsje toegankelijker en in mijn optiek wat rijker en voller, de ritmes lijken iets coherenter, maar nog steeds verkent Autechre de grenzen van het onmogelijke. Hun androïde proefdieren laten ze met elkaar paren en noteren daarbij de resultaten die ze vervolgens verwerken in een machine, dat ooit heel simpel en onschuldig voor kaaseffectjes zoals flange en delay zorgde, maar nu een misbaksel is, tenminste in de oren van de argeloze luisteraar, maar een werk van pure perfectie is in de ogen van Autechre.
Ik hoop dat je er wat aan hebt. Ben benieuwd hoe ver je komt,
.
PS: ik heb de beschrijving van de ep's achterwege gelaten, behalve dan ep7, maar dat is gewoon dik 70 minuten muziek.
[Dit bericht is gewijzigd door zodiakk op 04-07-2003 21:23]
quote:Is het niet slimmer om dan eerst met een verzamelaar te beginnen en dan pas naar een specifieke artiest te kijken ?
Op donderdag 3 juli 2003 22:14 schreef Seborik het volgende:
Hehe, ik ben niet geheel onbekend met 'complexe' muziek. Heb hier zelf een aantal zeer interessante Zorn-cd's liggen. Onder andere eentje met stukken voor een aantal claxons en dat een minuut of twintig lang en meer van dat soort, maar ik zal er eens naar kijken wanneer ik weer in een cd-winkel ben.
Ik denk dan bijvoorbeeld aan:
Various Artists - Mas confusion (op K7! verzameling tracks van artiesten gelieert aan 't Musik aus Strom label)
Various Artists - Nummer drie (op DUB, Nederlands electronix label met o.a. Funckarama de "nederlandse" Autechre)
Various Artists - Men with boxes (ook op DUB)
Various Artists - Ischemic folks (op Schematic, electronix label uit Miami, soortgelijk statement als destijds de "Artificial Intelligence" verzamelaar op Warp maar dan voor US advanced electronix)
Various Artists - Lily from the valley (ook op Schematic)
quote:Het is belangrijk om de verschillende albums van Autechre binnen de muzikale ontwikkeling te zien die het duo de afgelopen 10 jaar heeft doorgemaakt. Veel van de schijnbaar irrationele ritmes en geluiden die de latere albums van Autechre herbergen, worden langzaam geïntroduceerd in het eerdere werk. Door het gehele oeuvre aandachtig te beluisteren, ontwikkel je inzicht in de Autechriaanse evolutie; hierdoor leer je begrijpen waarom latere albums klinken zoals ze doen en waarom ze zo mooi zijn. Zoek de schoonheid dus niet teveel in één album of een los nummer, maar in de onvermijdelijke uitdijing van een logisch heelal dat voldoet aan de natuurwetten van Autechre. ik zou zelf gewoon beginnen met het debuutalbum Incunabula, Autechre's Big Bang en nog steeds een onvergetelijke IDM klassieker.
Op donderdag 3 juli 2003 20:15 schreef Seborik het volgende:
Zodiakk, wat raad je aan om mee te beginnen? Is het op de een of andere manier te vergelijken met Boards of Canada of een ander elektronisch kunstenaar?
quote:oftwel utopisch dromen over een buitenaardse werkelijkheid, brekend met alle geschreven en ongeschreven muziekwetten hier op onze planeet. Puur en alleen bestaand uit de emoties van de schepper van deze abstracte kunsttroming. Wie van jullie heeft de Gantz Graf DVD? In mijn ogen de perfecte manier van het visualiseren van geluid....
Op dinsdag 17 juni 2003 17:32 schreef zodiakk het volgende:[..]
.Wat ik zo boeiend aan Autechre vind is het complete onaardse eraan, het lijkt los te staan van elke aardse beslommering, de muziek refereert er helemaal niet aan
quote:Nee, zo zit het niet. Het is meer een verlangen dat zich toont in hun muziek, het is de complete vervreemding die niet zozeer muziekregels breekt, maar een geheel eigen assortiment aan regels gebruikt in een geheel eigen werkelijkheid. Bestaande regels zijn dan irrelevant. Ik droom niet weg bij de muziek van Autechre, ik ben er met mijn volste verstand bij. Ik noem het 'onaards' en niet 'buitenaards'. 'Onaards' is amoreel, 'buitenaards' is immoreel.
Op vrijdag 4 juli 2003 16:45 schreef HAL9000S het volgende:[..]
oftwel utopisch dromen over een buitenaardse werkelijkheid, brekend met alle geschreven en ongeschreven muziekwetten hier op onze planeet. Puur en alleen bestaand uit de emoties van de schepper van deze abstracte kunsttroming.
quote:Tja, tís maar hoe je het zelf beleefd he. Als ik autechre luister, en dan vooral de nieuwste cd's, beleef ik dat in een totaal ander bewustzijn al dan niet met drugs bereikt....ik laat de perfect uitgewerkte samples samensmelten tot een groot abstract geheel wat ik dan vervolgens onderga. Gaandeweg de "reis" verwonder ik me dan over de over de diverse, in mijn oren buitenaards klinkende elementen...iets wat weinig met de muziekwereld te maken heeft....als een reis, een space oddysey en tegelijkertijd iets wat zo abstract is dat het totaal geen geen verband heeft met de hoorbare werkelijkheid. Maar zelfs iets buitenaards is hoeft niet totaal in strijd te zijn met de begrippen van eer en plicht, slechts in strijd met onze eigen geschapen werkelijkheid , en daarom vind ik mijn beleving niet immoreel.
Op vrijdag 4 juli 2003 18:01 schreef zodiakk het volgende:[..]
het is de complete vervreemding die niet zozeer muziekregels breekt, maar een geheel eigen assortiment aan regels gebruikt in een geheel eigen werkelijkheid. Bestaande regels zijn dan irrelevant. Ik droom niet weg bij de muziek van Autechre, ik ben er met mijn volste verstand bij. Ik noem het 'onaards' en niet 'buitenaards'. 'Onaards' is amoreel, 'buitenaards' is immoreel.
quote:Het ging enkel om het onderscheid tussen amoreel en immoreel. Dat onderscheid is van eenzelfde vorm als die tussen de woorden 'buitenaards' en 'onaards' (in mijn optiek).
Op vrijdag 4 juli 2003 19:35 schreef HAL9000S het volgende:
daarom vind ik mijn beleving niet immoreel.
[Dit bericht is gewijzigd door zodiakk op 04-07-2003 19:48]
quote:Ja, laten we lekker naar de Skihut gaan.
Op vrijdag 4 juli 2003 18:28 schreef Weakling het volgende:
Kom op jongens en meisjes, draven we niet een beetje te ver door? Je vind het gewoon lekkere muziek. Okay?
quote:
Op vrijdag 4 juli 2003 19:38 schreef zodiakk het volgende:[..]
Ja, laten we lekker naar de Skihut gaan.
quote:Ga eens gauw weg uit ons pretentieuze topic.
Op vrijdag 4 juli 2003 18:28 schreef Weakling het volgende:
Kom op jongens en meisjes, draven we niet een beetje te ver door? Je vind het gewoon lekkere muziek. Okay?
quote:Max?
Op vrijdag 4 juli 2003 20:08 schreef Aschkael het volgende:
Lijkt vaak bij Autechre of het inderdaad niets meer menselijks heeft maar alsof vreemde entiteiten hun eigen instrumenten bespelen en volgens hun eigen regels musiceren. Alsof een of ander orkest flink op hol is geslagen. Het beste komt dit naar voren op het onvolprezen meesterwerk Confield. De ware kracht van Autechre schuilt voor mij in het feit dat ze grensverleggend bezig zijn, zonder sfeer en emotie uit het oog te verliezen. Ze blijven intrigeren en prachtige dingen uitbrengen.
quote:P'don? Ik neem aan dat je dit als grapje bedoelde? Zo niet ... dus als je niet houdt van pretentieus, snobistisch ouwehoeren over dit soort muziek dan wordt je meteen verbannen naar de skihut? Hij is fijn ...
Op vrijdag 4 juli 2003 19:38 schreef zodiakk het volgende:[..]
Ja, laten we lekker naar de Skihut gaan.
Persoonlijk vind ik de manier waarop hier en in ander topics regelmatig over de muziek gesproken wordt behoorlijk overdreven.
Soms komt het op mij over alsof men niet de lezer maar zichzelf probeert te overtuigen van de kwaliteit van de muziek door er via bombastische beeldspraak een dusdanige importantie aan te geven dat men er vanzelf in gaat geloven.
Nogmaals, dat gevoel krijg IK er soms van, puur een eigen gevoel, persoonlijke mening, maar ik het vind het wel erg flauw dat als ik op een andere manier met dezelfde muziek omga meteen wordt weggehoond.
Ik kan en wil soms best wel meegaan in de manier waarop sommigen hier redeneren, maar vaak heb ik meer een down-to-earth benadering voor de muziek. Dat mag toch wel hoop ik?
persoonlijk vind ik het juist wel leuk en vermakelijk te lezen of te horen hoe mensen muziek van bv Autechre beschrijven...zelf doe ik er niet aan mee omdat ik er het liefst gewoon naar luister...
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |