quote:doe er maar een paar, 'k zal eerst even kijken of ik er nog wat heb...
Op zondag 18 mei 2003 18:15 schreef zodiakk het volgende:
Ik heb nog wel wat 'waarommetjes' in de aanbieding.
-ik vind het vrij emotieloos.
-ik word er in tegenstelling tot bijv. aphrodite en aphex twin beetje zenuwachtig van.
ik herken de muzikaliteit en de vernieuwing wel, maar zoals ik al zeg, ik kan er niets mee, het raakt me niet, ik heb er geen emotionele betrokkenheid mee.
(en ik heb iets van 12 dingen(singles incl.) geprobeerd(via mp3) en nee, helaas...)
quote:Klopt
-ik vind het vrij emotieloos.
quote:
-ik word er in tegenstelling tot bijv. aphrodite en aphex twin beetje zenuwachtig van.
Dat is juist hetgeen dat de muziek heerlijk en onuitstaanbaar maakt
(en at the drive in ook wel, the mars volta)
quote:Geweldig
The Dillinger Escape Plan
Ik ben een minuut aan het luisteren naar Sandbox Magician en heb nu al zin om iets te slopen.
Ik was al enigzins teleurgesteld na het luisteren van Cocaine in my brain.
quote:ik heb dat ook, aphex twin, autechre..
Op zondag 18 mei 2003 18:26 schreef Poog het volgende:[..]
Klopt
[..]
Dat is juist hetgeen dat de muziek heerlijk en onuitstaanbaar maakt
zenuwachtig
quote:Zoals eerder vermeld, Autechre heeft ook muziek gemaakt die wat meer toegankelijk is.
Op maandag 19 mei 2003 02:32 schreef slapstick het volgende:
zenuwachtig
Clipper bijvoorbeeld. Bij Eggshell zou je in eerste instantie nieteens in die richting denken.
quote:downloaden gaat
Op maandag 19 mei 2003 02:44 schreef Poog het volgende:[..]
Zoals eerder vermeld, Autechre heeft ook muziek gemaakt die wat meer toegankelijk is.
Clipper bijvoorbeeld. Bij Eggshell zou je in eerste instantie nieteens in die richting denken.
quote:Ik was na "Confield" behoorlijk afgehaakt en volg momenteel andere labels (o.a. Schematic, Merck) en artiesten. "Musik aus Strom" had vorig jaar op K7! een heel goede verzamelaar uitgebracht met o.a. Crunch, Funckarma, Lusine ICL, etc.).
Op vrijdag 18 april 2003 22:27 schreef zodiakk het volgende:[..]
Ach, de dagen van Amber en Tri Repetae zijn voorbij (tenminste als je dat als vergelijkingsmateriaal gebruikt). Het is idd geen simpel cd'tje, maar het staat wel weer vol ongehoord geniaal produceerwerk. Ook hier weer het karakteristieke 'help mijn drumcomputer slaat op hol'-werk van bijvoorbeeld Surripere, maar ook de zachte tonen aan de achterkant van IV VV IV VV VIII en het 'unheimliche' Theme Of Sudden Roundabout met de elektronische slurry die de verloren synthklanken langzaam vegeteert en tot zich neemt in amorfe percussies. Zelfs is er een funky beat op V-Proc, natuurlijk compleet gedigitaliseerd en met ernstig dikke compressie.
Het is weer een moeilijke, lastige, maar toch ergens ook bevredigende Autechre-reis.
Maar misschien moet ik deze nieuwe Autechre toch eens een kans geven...
quote:Ah, nouja smaken verschillen.
Op zondag 18 mei 2003 18:22 schreef Arma_Angelus het volgende:[..]
doe er maar een paar, 'k zal eerst even kijken of ik er nog wat heb...
-ik vind het vrij emotieloos.
-ik word er in tegenstelling tot bijv. aphrodite en aphex twin beetje zenuwachtig van.ik herken de muzikaliteit en de vernieuwing wel, maar zoals ik al zeg, ik kan er niets mee, het raakt me niet, ik heb er geen emotionele betrokkenheid mee.
(en ik heb iets van 12 dingen(singles incl.) geprobeerd(via mp3) en nee, helaas...)
Autechre is wel iets dat meer van je vergt dan 'normale' gitaarmuziek waar de expressie er duimendik bovenop ligt. Autechre is inderdaad digitaal, maar emotieloos is het zeker niet. Ik had een tijde terug een gesprek met iemand die zei dat je het als een constellatie van geluiden kon zien en dat terwijl je luistert je bijvoorbeeld 1 geluidje van dichtbij bestudeert. Als je het een andere keer luistert neem je een ander geluidje en kan je wellicht kijken wat het verband is met het andere geluidje, enz. Dat vind ik een hele interessante gedachtengang. Autechre heeft niet alleen 'face value', sterker nog, als je voor de eerste keer alleen naar het geheel luistert dan kan het enorm afschrikken en emotieloos lijken. Maar alles wat diepte heeft, heeft in mijn ogen emotie en gevoel. Zo ook Autechre. Ten eerste omdat hun produkties altijd superstrak zijn, er wordt niet rondgelummeld, ten tweede is de attentie voor detail haast absurd te noemen (en het is het juist dit oog voor detail dat het mogelijk maakt om een track ook na meerdere luisterbeurten interessant te houden) en ten derde: de melodieen zitten ontzettend goed in elkaar. Zo ook de melodieen op Draft 7:30: ze zijn melancholiek, maar door de geluidskeuze, de compositie en de combinatie met de ritmes zorgt ervoor dat iets vagelijks bekend is, maar dat er een soort onbekende laag overheen zit die het allemaal een nieuwe dimensie lijkt te geven. Het is in ieder geval een geheel andere benadering van muziek en ook een andere benadering van geluid. Het is volgens mij ook niet het streven van Autechre om een emotie te uiten, maar meer om interessante en gevoelige luistermuziek te maken.
Desondanks vind ik dat er in de muziek van Autechre zeker wel emotie zit, maar wellicht meer een emotie die sommige mensen voelen bij het zien van een mooie, compacte wiskundige stelling of een bepaalde natuurkundige wetmatigheid.
* -Dalai- luistert Autechre - Under BOAC
quote:Behalve dan dat het van Plastiq Phantom is en niet van Aphex Twin en consorten ...
Op zondag 18 mei 2003 18:20 schreef TanteTil het volgende:
Aphex Twin feat. Photek & Autechre - kicking mr bubbles
Al het goeie komt samen
Goede zodiakkmuziek.
- Met je ogen dicht genieten van de landschappen en ruimtes waarin elk geluidje met een pijnlijke precisie een plekje vindt en een eigen ontwikkelingscyclus meemaakt.
- Op een hoger volume genieten van de directe wijze waarop Autechre je hersenen beïnvloeden. De geluiden zijn niet meer als losstaande elementen hoorbaar maar de track in zijn geheel neemt bezit van je belevingswereld. Emoties worden direct in je hersenen geïmplanteerd en van vrije wil is geen sprake meer.
- Vol verbazing proberen uit te vogelen hoe ze technisch te werk gaan. In mijn ogen staan ze qua apparatuurbeheersing hoger dan welke andere electronische formatie of artiest dan ook. Vooral tentijde van albums als Chiastic Slide hebben zij trucs ontwikkeld die nog altijd ongeëvenaard zijn. Zelfs het besturingssysteem van samplers is niet veilig voor deze mensen. Ze hebben volledige controle over elk aspect van elk geluid en weten dit op de juiste manier toe te passen. Alle technieken blijven altijd volledig ten dienste van de compositie.
quote:Hou toch eens op met die grap.
Op maandag 19 mei 2003 19:07 schreef Berserker het volgende:
Autechre: Méér dan gewoon zodiakkmuziek.Goede zodiakkmuziek.
[afbeelding]
Ten opzichte van het oudere werk van Autechre vind ik deze plaat erg vlak qua productie en klinkt ie erg routineus en bijna op de automatische piloot gemaakt.
De heren zijn naar mijn smaak te ver doorgeschoten in het perfectioneren van hun trucjes, waardoor het geheel nogal klinisch overkomt.
Daarbij zijn de meeste trucjes nogal belegen geworden. Ik krijg er nogal een gevoel bij van "dit heb ik jaren terug al eens eerder gehoord, maar dan beter uitgevoerd".
Normaliter kan ik bij dit soort muziek prima in de sfeer of het gevoel duiken dat de plaat wil weergeven en is de reis van geluidje naar geluidje zoals eerder beschreven erg interessant.
Nu is voor mij de reis er eentje die vergelijkbaar is met de reis die ik elke dag van mijn huis naar mijn werk maak. Nog maar zelden kom ik onderweg iets nieuws tegen.
Ook kon ik als (geoefende) luisteraar de reis op Draft7:30 al bijna vooraf uitstippelen. In veel gevallen kon ik al bedenken in welke richting de muziek zich zou begeven.
Kortom: deze CD heeft op mij absoluut geen diepe indruk gemaakt, maar daarbij moet ik wel zeggen dat ik 'm altijd nog leuker, beter, mooier vind dan Confield.
Kill all the cops tonight
Kill them, cop killer
Kill all the cops in sight
quote:Ik snap dit echt niet, als we Confield even vergeten en het album dat ze daarvoor hadden uitgebracht, LP5, beluisteren dan snap ik niet hoe je zo overduidelijk parallelen ziet met Draft 7:30. Ik vind Draft 7:30 meer te vergelijken met Confield, maar je vind Draft 7:30 wel veel beter dan Confield. Wil je misschien wat duidelijker zijn wat je zoal zo ontzettend voorspelbaar vindt? Ik vind Draft 7:30 misschien wel eenzelfde weird gevoel hebben als Confield, maar het bereikt dat gevoel via een compleet andere weg. Bij LP5 voel ik een hele andere 'vibe' (het is veel meer wapengekletter op LP5). Bovendien hoor ik een technisch niveauverschil tussen LP5 (toen ze de eerste keer met MAX werkten) en Draft 7:30.
Op dinsdag 20 mei 2003 12:22 schreef Weakling het volgende:
Ook kon ik als (geoefende) luisteraar de reis op Draft7:30 al bijna vooraf uitstippelen. In veel gevallen kon ik al bedenken in welke richting de muziek zich zou begeven.
Kijk, iedereen heeft recht op z'n mening en als je het saaie vervelende muziek vind dan is dat je goed recht, maar de redenenen die je aanvoert vind ik op z'n zachtst gezegd vreemd.
quote:Ik trek ook zeker niet vergelijkingen met voorgangers Confield of LP5 of zelfs maar met ander werk van Autechre, althans, daar was ik me niet van bewust. Wat ik wilde zeggen was dat ik het nogal een voorspelbaar plaatje vind. Ze weten me niet meer te verrassen. Ik vond ze goed en had even de hoop na het Confield debakel (in mijn ogen ... ehm oren) dat ze de draad weer goed zouden oppakken na het horen van de Gantz Graf EP, maar helaas, de magie is voor mij (voorlopig) voorbij.
Op donderdag 12 juni 2003 23:43 schreef zodiakk het volgende:[..]
Ik snap dit echt niet, als we Confield even vergeten en het album dat ze daarvoor hadden uitgebracht, LP5, beluisteren dan snap ik niet hoe je zo overduidelijk parallelen ziet met Draft 7:30. Ik vind Draft 7:30 meer te vergelijken met Confield, maar je vind Draft 7:30 wel veel beter dan Confield. Wil je misschien wat duidelijker zijn wat je zoal zo ontzettend voorspelbaar vindt? Ik vind Draft 7:30 misschien wel eenzelfde weird gevoel hebben als Confield, maar het bereikt dat gevoel via een compleet andere weg. Bij LP5 voel ik een hele andere 'vibe' (het is veel meer wapengekletter op LP5). Bovendien hoor ik een technisch niveauverschil tussen LP5 (toen ze de eerste keer met MAX werkten) en Draft 7:30.
Kijk, iedereen heeft recht op z'n mening en als je het saaie vervelende muziek vind dan is dat je goed recht, maar de redenenen die je aanvoert vind ik op z'n zachtst gezegd vreemd.
quote:Grappig dat je met Converge aan komt...zie wel gelijkenissen...qua intensiteit en "chaos" doen ze niet voor elkaar onder. Toch moet ik bij Autechre in eerste instantie altijd aan Bach denken...ik vind die complexiteit die autechre in haar nummer verwerkt zo ontzettend gaaf. De eerste keren dat ik LP5 luistrde dacht ik dat ze me in de zeik zaten te nemen...maar als dan na een draaibeurt of twintig het sense gaat maken...dat is zo'n heerlijk gevoel.
Op zondag 18 mei 2003 18:31 schreef Arma_Angelus het volgende:
ik heb nog wel een tip voor de mensen die ook van muziek met gitaren enz houden: The Dillinger Escape Plan en Converge. beide ongeveer muzikaal net zo geflipt al autechre
Voor wat betreft het gebrek aan emoties...dat hoor ik vaker, voor mij zelf geldt het tegenovergestelde...kleine synthjes in bijvoorbeeld "Yeesland" die zorgen elke keer weer voor kippevel...zo zijn er veel subtiele dingen in hun muziek...je hoort telkens wat nieuws in hun nummers.
Luister als je de kans krijgt eens naar hjet laatste nummer van de Garbage EP...lijkt me stug dat je dan nog kan volhouden dat het emotieloos is.
oh well
quote:Ik moet dit toch herformuleren. Wat ik zo boeiend aan Autechre vind is het complete onaardse eraan, het lijkt los te staan van elke aardse beslommering, de muziek refereert er helemaal niet aan, de ene na de onmogelijkheid dient zich aan in hun muziek (zoals een geluid van een instrument zó gebruiken, dat het eigenlijk helemaal niet mogelijk is dat geluid voor die doeleinden te gebruiken). Het is juist deze vervreemding en de onmiskenbare kunstigheid van de nummers die voor een hele aparte ervaring zorgen. Het is alsof je muziek luistert die geen menselijk referentiekader heeft; waar de achterliggende gedachten niet uit het hoofd van een mens hebben kunnen komen. Of gewoon het referentiekader van twee ontzettende weirdo's, waar haast niemand zich mee kan identificeren.
Op maandag 19 mei 2003 11:20 schreef zodiakk het volgende:
Desondanks vind ik dat er in de muziek van Autechre zeker wel emotie zit, maar wellicht meer een emotie die sommige mensen voelen bij het zien van een mooie, compacte wiskundige stelling of een bepaalde natuurkundige wetmatigheid.
quote:Haha, en ik vond dat ze gewoon technisch het beste (lees: geniaal) zijn op het gebied van IDM en eigenlijk alle subgenres van electronic. Ik kan me wel vinden in je redenering. Als ik net Confield of Gantz Graf heb geluisterd dan lijkt veel andere muziek, met name non-IDM (sorry als ik hiermee snobistisch over kom), zo leeg en simplistisch. Bovendien vind ik Autechre ook de meeste innovatieve formatie ooit. Eerst vond ik dat van Aphex Twin, maar die begint langzaam ook door te kauwen op eerder verteerde stukken (Smojphace EP toevallig al gehoord?). Autechre heeft het publiek ALTIJD weer verrast met iets nieuws. Dat was al zo met hun eerste album Incunabula, die nu voor IDM/electronic-begrippen vrij oud en saai klinkt, en telkens weer flikken ze het om met iets totaal nieuws op de proppen te komen. Draft 7.30, net zo geliefd als het wordt gehaat, is, alhoewel het toegankelijker is dan Confield, toch weer iets dat nog nooit iemand heeft gehoord.
Op dinsdag 17 juni 2003 17:32 schreef zodiakk het volgende:[..]
Ik moet dit toch herformuleren. Wat ik zo boeiend aan Autechre vind is het complete onaardse eraan, het lijkt los te staan van elke aardse beslommering, de muziek refereert er helemaal niet aan, de ene na de onmogelijkheid dient zich aan in hun muziek (zoals een geluid van een instrument zó gebruiken, dat het eigenlijk helemaal niet mogelijk is dat geluid voor die doeleinden te gebruiken). Het is juist deze vervreemding en de onmiskenbare kunstigheid van de nummers die voor een hele aparte ervaring zorgen. Het is alsof je muziek luistert die geen menselijk referentiekader heeft; waar de achterliggende gedachten niet uit het hoofd van een mens hebben kunnen komen. Of gewoon het referentiekader van twee ontzettende weirdo's, waar haast niemand zich mee kan identificeren.
quote:Inmiddels al 3,9913 keer zo goed.
Op woensdag 18 juni 2003 00:07 schreef zodiakk het volgende:
Ik vind Draft 7:30 nu 3,2849 keer zo goed als toen ik hem kocht. Ik hou iedereen op de hoogte.
quote:Mag alleen Zodiakk antwoorden? Nou ik doe het stiekum toch
Op donderdag 3 juli 2003 20:15 schreef Seborik het volgende:
Zodiakk, wat raad je aan om mee te beginnen? Is het op de een of andere manier te vergelijken met Boards of Canada of een ander elektronisch kunstenaar?
Autechre is zeker niet te vergelijken met BOC ... Autechre is eigenlijk nergens mee te vergelijken, maar als het toch moet dan denk ik persoonlijk eerder aan namen zoals Ovuca en Two Lone Swordsmen. Alleen klopt dat ook weer niet helemaal en zijn het geen erg bekende namen ...
Als ik mag kiezen om mee te beginnen, dan zou ik gaan voor EP7
quote:
Op donderdag 3 juli 2003 20:42 schreef Aschkael het volgende: ... mocht je een goedkoper alternatief preferen dan kan je met gerust hart de EP Amber kopen...ligt in het verlengde van Amber.
bedoel je misschien de EP Anti
én te typen én na te denken tegelijkertijd...
Garbage EP
quote:Vergeet Boards Of Canada. Autechre is niet met een andere elektronische kunstenaar te vergelijken, het is eerder andersom: elke elektronische kunstenaar hoor je te vergelijken met Autechre,
Op donderdag 3 juli 2003 20:15 schreef Seborik het volgende:
Zodiakk, wat raad je aan om mee te beginnen? Is het op de een of andere manier te vergelijken met Boards of Canada of een ander elektronisch kunstenaar?
.Voor een onbekende zijn de eerste drie albums het beste te verteren, denk ik. Dat is Incunabula, hun debuutalbum (dat voortborduurt op de vroege Aphex Twin van Selected Ambient Works 85-92), Amber (een prachtig rustiek, diep album met machtige soundscapes) en Tri Repetae (met geweldige ritmes en nog machtigere soundscapes). Van die drie vind ik zelf Tri Repetae het beste. Het is telkens een overtreffende trap qua 'moeilijkheid' (ik zeg het even kort door de bocht om even iets duidelijk te maken). Met deze drie albums hebben ze naam gemaakt en ze zijn, vind ik in ieder geval, sterk aan elkaar verwant.
Chiastic Slide, hun vierde album, is één van de grootste stappen voorwaarts in hun muziek, veel mensen haken hier af óf kunnen dit nog nét trekken. Autechre duikt in de machines en gaan als een gestoord chirurgenduo naalden in de ingewanden van de synths prikken. De melodiëen zijn er nog maar lijken langzaam op de achtergrond te raken.
Als je Chiastic Slide hebt overleeft wacht het monumentale, officieel naamloze, LP5 (het eerste album waar ze daadwerkelijk op een andere manier muziek maken met behulp van het programma MAX/MSP). LP5 gooit de melodieen van weleer achter zes lagen software. Verwacht hier geratel, gekraak en robots in een darkroom die elkaar strelen, aftrekken en onderspuiten. De ritmes zijn fluïde, ze zijn aan verandering onderhevig, maar een 'hook' is zeker te onderscheiden.
Voor het gemak betrek ik ep7 nog bij dit overzichtje, omdat het een prelude is op Confield. Bij ep7 lijkt Autechre compleet elke ethiek kwijt te zijn die een chirurg behoort te hebben, verwacht hier extreme beat-manipulation: we hebben het hier over twee heren die zonder schroom de stem van een robot te verdraaien, te vervormen en te verknippen. Autechre zet de beats onder stroom, husselt ze met mathematische precisie door elkaar, herkauwt ze en toont ze in al hun gevarieerde verschijningsvormen. Denk je eens in hoe een robot functioneert als ze door Autechre 'gecustomized' is: ik kan me enkel een androide voorstellen die heen en weer zwalkt op een gepredetermineerde wijze, druk kwetterend op onmogelijke octaven, als een strak-gedirigeerde Tourettepatient.
Dan komen we bij Confield, in mijn optiek, en dat moet ik even benadrukken omdat veel mensen LP5 en ep7 extreem ontoegankelijk vonden, hun meest freaky album. Als luisteraar wordt je compleet losgeweekt van elke opvatting die je over muziek hebt en moet je je in een ogenschijnlijk onmogelijke hoek draaien om dit 'muziek' te kunnen noemen. Dit is een mathematische expose van verknipte ritmieken die op hun meest wezenlijke niveau worden gemanipuleerd.
Hun nieuwste werk Draft 7:30 is ietsje toegankelijker en in mijn optiek wat rijker en voller, de ritmes lijken iets coherenter, maar nog steeds verkent Autechre de grenzen van het onmogelijke. Hun androïde proefdieren laten ze met elkaar paren en noteren daarbij de resultaten die ze vervolgens verwerken in een machine, dat ooit heel simpel en onschuldig voor kaaseffectjes zoals flange en delay zorgde, maar nu een misbaksel is, tenminste in de oren van de argeloze luisteraar, maar een werk van pure perfectie is in de ogen van Autechre.
Ik hoop dat je er wat aan hebt. Ben benieuwd hoe ver je komt, .
PS: ik heb de beschrijving van de ep's achterwege gelaten, behalve dan ep7, maar dat is gewoon dik 70 minuten muziek.
[Dit bericht is gewijzigd door zodiakk op 04-07-2003 21:23]
quote:Is het niet slimmer om dan eerst met een verzamelaar te beginnen en dan pas naar een specifieke artiest te kijken ?
Op donderdag 3 juli 2003 22:14 schreef Seborik het volgende:
Hehe, ik ben niet geheel onbekend met 'complexe' muziek. Heb hier zelf een aantal zeer interessante Zorn-cd's liggen. Onder andere eentje met stukken voor een aantal claxons en dat een minuut of twintig lang en meer van dat soort, maar ik zal er eens naar kijken wanneer ik weer in een cd-winkel ben.
Ik denk dan bijvoorbeeld aan:
Various Artists - Mas confusion (op K7! verzameling tracks van artiesten gelieert aan 't Musik aus Strom label)
Various Artists - Nummer drie (op DUB, Nederlands electronix label met o.a. Funckarama de "nederlandse" Autechre)
Various Artists - Men with boxes (ook op DUB)
Various Artists - Ischemic folks (op Schematic, electronix label uit Miami, soortgelijk statement als destijds de "Artificial Intelligence" verzamelaar op Warp maar dan voor US advanced electronix)
Various Artists - Lily from the valley (ook op Schematic)
quote:Het is belangrijk om de verschillende albums van Autechre binnen de muzikale ontwikkeling te zien die het duo de afgelopen 10 jaar heeft doorgemaakt. Veel van de schijnbaar irrationele ritmes en geluiden die de latere albums van Autechre herbergen, worden langzaam geïntroduceerd in het eerdere werk. Door het gehele oeuvre aandachtig te beluisteren, ontwikkel je inzicht in de Autechriaanse evolutie; hierdoor leer je begrijpen waarom latere albums klinken zoals ze doen en waarom ze zo mooi zijn. Zoek de schoonheid dus niet teveel in één album of een los nummer, maar in de onvermijdelijke uitdijing van een logisch heelal dat voldoet aan de natuurwetten van Autechre. ik zou zelf gewoon beginnen met het debuutalbum Incunabula, Autechre's Big Bang en nog steeds een onvergetelijke IDM klassieker.
Op donderdag 3 juli 2003 20:15 schreef Seborik het volgende:
Zodiakk, wat raad je aan om mee te beginnen? Is het op de een of andere manier te vergelijken met Boards of Canada of een ander elektronisch kunstenaar?
quote:oftwel utopisch dromen over een buitenaardse werkelijkheid, brekend met alle geschreven en ongeschreven muziekwetten hier op onze planeet. Puur en alleen bestaand uit de emoties van de schepper van deze abstracte kunsttroming. Wie van jullie heeft de Gantz Graf DVD? In mijn ogen de perfecte manier van het visualiseren van geluid....
Op dinsdag 17 juni 2003 17:32 schreef zodiakk het volgende:[..]
.Wat ik zo boeiend aan Autechre vind is het complete onaardse eraan, het lijkt los te staan van elke aardse beslommering, de muziek refereert er helemaal niet aan
Kill all the cops tonight
Kill them, cop killer
Kill all the cops in sight
quote:Nee, zo zit het niet. Het is meer een verlangen dat zich toont in hun muziek, het is de complete vervreemding die niet zozeer muziekregels breekt, maar een geheel eigen assortiment aan regels gebruikt in een geheel eigen werkelijkheid. Bestaande regels zijn dan irrelevant. Ik droom niet weg bij de muziek van Autechre, ik ben er met mijn volste verstand bij. Ik noem het 'onaards' en niet 'buitenaards'. 'Onaards' is amoreel, 'buitenaards' is immoreel.
Op vrijdag 4 juli 2003 16:45 schreef HAL9000S het volgende:[..]
oftwel utopisch dromen over een buitenaardse werkelijkheid, brekend met alle geschreven en ongeschreven muziekwetten hier op onze planeet. Puur en alleen bestaand uit de emoties van de schepper van deze abstracte kunsttroming.
quote:Tja, tís maar hoe je het zelf beleefd he. Als ik autechre luister, en dan vooral de nieuwste cd's, beleef ik dat in een totaal ander bewustzijn al dan niet met drugs bereikt....ik laat de perfect uitgewerkte samples samensmelten tot een groot abstract geheel wat ik dan vervolgens onderga. Gaandeweg de "reis" verwonder ik me dan over de over de diverse, in mijn oren buitenaards klinkende elementen...iets wat weinig met de muziekwereld te maken heeft....als een reis, een space oddysey en tegelijkertijd iets wat zo abstract is dat het totaal geen geen verband heeft met de hoorbare werkelijkheid. Maar zelfs iets buitenaards is hoeft niet totaal in strijd te zijn met de begrippen van eer en plicht, slechts in strijd met onze eigen geschapen werkelijkheid , en daarom vind ik mijn beleving niet immoreel.
Op vrijdag 4 juli 2003 18:01 schreef zodiakk het volgende:[..]
het is de complete vervreemding die niet zozeer muziekregels breekt, maar een geheel eigen assortiment aan regels gebruikt in een geheel eigen werkelijkheid. Bestaande regels zijn dan irrelevant. Ik droom niet weg bij de muziek van Autechre, ik ben er met mijn volste verstand bij. Ik noem het 'onaards' en niet 'buitenaards'. 'Onaards' is amoreel, 'buitenaards' is immoreel.
Kill all the cops tonight
Kill them, cop killer
Kill all the cops in sight
quote:Het ging enkel om het onderscheid tussen amoreel en immoreel. Dat onderscheid is van eenzelfde vorm als die tussen de woorden 'buitenaards' en 'onaards' (in mijn optiek).
Op vrijdag 4 juli 2003 19:35 schreef HAL9000S het volgende:
daarom vind ik mijn beleving niet immoreel.
[Dit bericht is gewijzigd door zodiakk op 04-07-2003 19:48]
quote:Ja, laten we lekker naar de Skihut gaan.
Op vrijdag 4 juli 2003 18:28 schreef Weakling het volgende:
Kom op jongens en meisjes, draven we niet een beetje te ver door? Je vind het gewoon lekkere muziek. Okay?
quote:
Op vrijdag 4 juli 2003 19:38 schreef zodiakk het volgende:[..]
Ja, laten we lekker naar de Skihut gaan.
en daar filosoferen over de diepere gedachten achter het breezahvolk en skihutmuziek onder het genot van een lekkere smirnoff ice 
Kill all the cops tonight
Kill them, cop killer
Kill all the cops in sight
quote:Ga eens gauw weg uit ons pretentieuze topic.
Op vrijdag 4 juli 2003 18:28 schreef Weakling het volgende:
Kom op jongens en meisjes, draven we niet een beetje te ver door? Je vind het gewoon lekkere muziek. Okay?
quote:Max?
Op vrijdag 4 juli 2003 20:08 schreef Aschkael het volgende:
Lijkt vaak bij Autechre of het inderdaad niets meer menselijks heeft maar alsof vreemde entiteiten hun eigen instrumenten bespelen en volgens hun eigen regels musiceren. Alsof een of ander orkest flink op hol is geslagen. Het beste komt dit naar voren op het onvolprezen meesterwerk Confield. De ware kracht van Autechre schuilt voor mij in het feit dat ze grensverleggend bezig zijn, zonder sfeer en emotie uit het oog te verliezen. Ze blijven intrigeren en prachtige dingen uitbrengen.
quote:P'don? Ik neem aan dat je dit als grapje bedoelde? Zo niet ... dus als je niet houdt van pretentieus, snobistisch ouwehoeren over dit soort muziek dan wordt je meteen verbannen naar de skihut? Hij is fijn ...
Op vrijdag 4 juli 2003 19:38 schreef zodiakk het volgende:[..]
Ja, laten we lekker naar de Skihut gaan.
Persoonlijk vind ik de manier waarop hier en in ander topics regelmatig over de muziek gesproken wordt behoorlijk overdreven.
Soms komt het op mij over alsof men niet de lezer maar zichzelf probeert te overtuigen van de kwaliteit van de muziek door er via bombastische beeldspraak een dusdanige importantie aan te geven dat men er vanzelf in gaat geloven.
Nogmaals, dat gevoel krijg IK er soms van, puur een eigen gevoel, persoonlijke mening, maar ik het vind het wel erg flauw dat als ik op een andere manier met dezelfde muziek omga meteen wordt weggehoond.
Ik kan en wil soms best wel meegaan in de manier waarop sommigen hier redeneren, maar vaak heb ik meer een down-to-earth benadering voor de muziek. Dat mag toch wel hoop ik?
persoonlijk vind ik het juist wel leuk en vermakelijk te lezen of te horen hoe mensen muziek van bv Autechre beschrijven...zelf doe ik er niet aan mee omdat ik er het liefst gewoon naar luister...
quote:Goed, ik kan merken dat in ieder geval elke vorm, van beeldspraak tot ironie, aan je verspilt is. Lighten up.
Op vrijdag 4 juli 2003 21:04 schreef Weakling het volgende:
...
quote:Niet verspilt hoor ... ik ben alleen niet iemand die altijd alles begrijpt ...
Op vrijdag 4 juli 2003 21:14 schreef zodiakk het volgende:[..]
Goed, ik kan merken dat in ieder geval elke vorm, van beeldspraak tot ironie, aan je verspilt is. Lighten up.
Gezien mijn reputatie die ik hier heb opgebouwd vraag ik misschien wel erg veel, maar ik ben serieus benieuwd wat jullie van Gescom vinden! Op zich wil ik namelijk best het Gescom werk aanschaffen, maar ben (zoals wellicht bekend) nogal precies in mijn Autechre smaak 
BVD!
