F&F Flora & Fauna
Beesten in het nieuws, vragen over roerende en onroerende organismen, foto's en al het andere met betrekking op de levende have: hier kun je het kwijt...
Gisteren een bezoekje gebracht aan de DA voor jaarlijkse controle + injecties.
Aangegeven dat de kat is afgevallen en de laatste tijd aardig uit zijn bekkie kon stinken. Uiteraard van alles geprobeerd en ook zover als mogelijk zijn gebit bekeken (zelf) maar zag er oke uit.
Na onderzoek bleek zijn tandvlees behoorlijk ontstoken te zijn (bloed enzo) maar dat was niet te zien aan de buitenkant van zijn gebit (wat ik dus heb gezien).
De DA vertrouwde het als nog niet zo, hij zou teveel zijn afgevallen voor dit probleem.
Bloed laten afnemen en antibiotica gekregen voor de ontstekeningen. We zouden de uitslag na een uurtje horen.
Werden netjes gebeld, slecht nieuws... Onze kat heeft serieuze nierfalen. De waardes in zijn bloed zijn schrikbarend hoog. De DA snapte niet dat onze kat nog zo actief was en nog redelijk at.
Nu gaat onze lieve kat 3x (3 dagen een uurtje ofzo) aan het infuus om de waardes weer redelijk te krijgen. Daarna zal hij zijn hele kattenleven (zo lang dat nog zal duren) medicatie krijgen en dieet voer.
Nu na dit lange verhaal mijn vraag:
Wat is jou ervaring met een kat met nierfalen en medicatie? Voelt de kat zich hier goed bij?
En wat zijn de kosten van de medicatie per maand?
En zou jij hier uberhaubt aan beginnen? Wij gaan gewoon door. Onze kat is nog zo actief en vrij "normaal"....
Aangegeven dat de kat is afgevallen en de laatste tijd aardig uit zijn bekkie kon stinken. Uiteraard van alles geprobeerd en ook zover als mogelijk zijn gebit bekeken (zelf) maar zag er oke uit.
Na onderzoek bleek zijn tandvlees behoorlijk ontstoken te zijn (bloed enzo) maar dat was niet te zien aan de buitenkant van zijn gebit (wat ik dus heb gezien).
De DA vertrouwde het als nog niet zo, hij zou teveel zijn afgevallen voor dit probleem.
Bloed laten afnemen en antibiotica gekregen voor de ontstekeningen. We zouden de uitslag na een uurtje horen.
Werden netjes gebeld, slecht nieuws... Onze kat heeft serieuze nierfalen. De waardes in zijn bloed zijn schrikbarend hoog. De DA snapte niet dat onze kat nog zo actief was en nog redelijk at.
Nu gaat onze lieve kat 3x (3 dagen een uurtje ofzo) aan het infuus om de waardes weer redelijk te krijgen. Daarna zal hij zijn hele kattenleven (zo lang dat nog zal duren) medicatie krijgen en dieet voer.
Nu na dit lange verhaal mijn vraag:
Wat is jou ervaring met een kat met nierfalen en medicatie? Voelt de kat zich hier goed bij?
En wat zijn de kosten van de medicatie per maand?
En zou jij hier uberhaubt aan beginnen? Wij gaan gewoon door. Onze kat is nog zo actief en vrij "normaal"....
toeval op niet maar terwijl ik dit topic open start de DJ op veronica Year of the Cat in.
Gaat dus wel goedkomen met je kat
Gaat dus wel goedkomen met je kat
Laat je niet afleiden doordat de kat zich "normaal" en "actief" gedraagt.. Katten zijn meester in het verbergen van pijn en ongemakken.
Heb je de DA gevraagd of hij een idee heeft van de verwachting en het verloop? Hij zal prima en zonder emotie kunnen vertellen of het beestje het goed maakt, veel pijn heeft en wat hij de beste aanpak vindt.
Persoonlijke ervaring met nierfalen; een gebed zonder eind. Komen veel andere problemen om de hoek kijken. Dit is overigens niet de ervaring die iedereen heeft, er zijn zat voorbeelden waarbij het wel nog jaren goed gaat.
Het belangrijkste; het beestje moet geen pijn hebben.
Heb je de DA gevraagd of hij een idee heeft van de verwachting en het verloop? Hij zal prima en zonder emotie kunnen vertellen of het beestje het goed maakt, veel pijn heeft en wat hij de beste aanpak vindt.
Persoonlijke ervaring met nierfalen; een gebed zonder eind. Komen veel andere problemen om de hoek kijken. Dit is overigens niet de ervaring die iedereen heeft, er zijn zat voorbeelden waarbij het wel nog jaren goed gaat.
Het belangrijkste; het beestje moet geen pijn hebben.
Een goed begin is het halve werk
Maar een goed begin is maar de helft
Maar een goed begin is maar de helft
Bedankt voor je reactie.
Volgens de DA heeft hij geen pijn, maar ik zal dit nog eens goed navragen.
Hij eet verder prima (natvoer dan, geen brokjes ivm zijn tandvlees onsteking), poept en plast goed. Is niet heel sloom en erg alert. Dat zegt toch wel iets over hoe hij zoch voelt lijkt me?
As we speak is mijn vrouw naar de DA voor zijn eerste infuus. De DA zal ook het eea gaan bespreken dus meer info volgt.
Volgens de DA heeft hij geen pijn, maar ik zal dit nog eens goed navragen.
Hij eet verder prima (natvoer dan, geen brokjes ivm zijn tandvlees onsteking), poept en plast goed. Is niet heel sloom en erg alert. Dat zegt toch wel iets over hoe hij zoch voelt lijkt me?
As we speak is mijn vrouw naar de DA voor zijn eerste infuus. De DA zal ook het eea gaan bespreken dus meer info volgt.
Awww, nierfalen sucks 
Heb er zelf ook een poes aan verloren. Zelfde verhaal als jij: afvallen, uit het bekkie stinken, bloedprikken en helaas. Met medicatie leefde ze op heeft ze het nog een jaar of twee gered.
Wat betreft kosten: volgens mij was ik een euro of 30 per maand kwijt aan medicijnen. Bloedtesten heb ik na de diagnose nog maar één keer gedaan. Dat was na een maand of drie: kijken hoe het aansloeg. Omdat ze toen stabiel was vond ik het niet nodig om haar regelmatig te plagen met prikken. Zeker omdat er toch niks aan het medicijnbeleid kon veranderen.
Zoals ik al zei: poes heeft nog een jaar of twee rondgehobbeld. Een maand voor haar overlijden begon ze te veranderen: lusteloos, minder eten (dus telkens nieuwe hapjes proberen, met wisselend succes, nierdieet ging toen ook het raam uit), op vreemde plekken liggen. De wasbak was haar favoriet
Uiteindelijk at ze niks meer en zag je haar zwak op de pootjes staan. Omdat in die fase een kat zich echt niet meer fijn voelt (misselijk omdat ze zichzelf aan het vergiftigen is en suf en zwak) was dat voor mij het moment om de DA te bellen voor euthanasie. Ze is 13 jaar geworden.
Dat is mijn verhaal, iedereen heeft andere ervaringen. Hopelijk helpt het doorspoelen om de waarden goed naar beneden te krijgen en kan ze met medicatie en nierdieet nog lang bij jullie blijven.
Heb er zelf ook een poes aan verloren.
Zelfde verhaal als jij: afvallen, uit het bekkie stinken, bloedprikken en helaas. Met medicatie leefde ze op heeft ze het nog een jaar of twee gered.Wat betreft kosten: volgens mij was ik een euro of 30 per maand kwijt aan medicijnen. Bloedtesten heb ik na de diagnose nog maar één keer gedaan. Dat was na een maand of drie: kijken hoe het aansloeg. Omdat ze toen stabiel was vond ik het niet nodig om haar regelmatig te plagen met prikken. Zeker omdat er toch niks aan het medicijnbeleid kon veranderen.
Zoals ik al zei: poes heeft nog een jaar of twee rondgehobbeld. Een maand voor haar overlijden begon ze te veranderen: lusteloos, minder eten (dus telkens nieuwe hapjes proberen, met wisselend succes, nierdieet ging toen ook het raam uit), op vreemde plekken liggen. De wasbak was haar favoriet
Uiteindelijk at ze niks meer en zag je haar zwak op de pootjes staan. Omdat in die fase een kat zich echt niet meer fijn voelt (misselijk omdat ze zichzelf aan het vergiftigen is en suf en zwak) was dat voor mij het moment om de DA te bellen voor euthanasie. Ze is 13 jaar geworden.
Dat is mijn verhaal, iedereen heeft andere ervaringen. Hopelijk helpt het doorspoelen om de waarden goed naar beneden te krijgen en kan ze met medicatie en nierdieet nog lang bij jullie blijven.
Op donderdag 21 juli 2011 23:08 schreef Loveless85 het volgende:
Dan heb je safe = condoom
Double dutch = condoom en pil
quadruple Cat = pil, MAP, condoom, castratie, prikpil, spiraaltje, zaaddodende pasta en voor het jodelen de bergen uit
Dan heb je safe = condoom
Double dutch = condoom en pil
quadruple Cat = pil, MAP, condoom, castratie, prikpil, spiraaltje, zaaddodende pasta en voor het jodelen de bergen uit
Dankje voor jou verhaal Cat22. Het lijkt bijna onvermijdelijk, nierproblemen bij katten.
Helaas is onze kat pas 5 jaar oud. Wij hebben hem zelf nu 2 jaar, is een kat uit het asiel.
De kat dronk van af het begin al heel veel, maar de DA vertelde ons niet te druk hier over te maken, mits er iets zou veranderen.
Icm altijd al kieskeurig zijn met eten en nooit echt een dikke kut kunnen worden (bleef altijd vrij slank/iets te dun) en de weet van nu... Heb ik het idee dat het beestje al langer last heeft van zijn nieren. Misschien had zijn vorige baasje al zijn vermoeden?
De eerste infuus is goed gegaan. Ook wat proefzakjes dieet voer mee gekregen. Nu nog 2 te gaan...
Helaas is onze kat pas 5 jaar oud. Wij hebben hem zelf nu 2 jaar, is een kat uit het asiel.
De kat dronk van af het begin al heel veel, maar de DA vertelde ons niet te druk hier over te maken, mits er iets zou veranderen.
Icm altijd al kieskeurig zijn met eten en nooit echt een dikke kut kunnen worden (bleef altijd vrij slank/iets te dun) en de weet van nu... Heb ik het idee dat het beestje al langer last heeft van zijn nieren. Misschien had zijn vorige baasje al zijn vermoeden?
De eerste infuus is goed gegaan. Ook wat proefzakjes dieet voer mee gekregen. Nu nog 2 te gaan...
Aaah nierfalen zijn rot bij katten 
Ben mijn kat er ook aan verloren. 4 jaar oud. in de morgen nog niks aan de hand, ik kom thuis en wil niet meer eten en niks. Naar de dierenarts maar de nieren waren al zo slecht dat 2 uur later haar hartje het had begeven.
Veel sterkte!
Ben mijn kat er ook aan verloren. 4 jaar oud. in de morgen nog niks aan de hand, ik kom thuis en wil niet meer eten en niks. Naar de dierenarts maar de nieren waren al zo slecht dat 2 uur later haar hartje het had begeven.
Veel sterkte!
Nier gezocht!
https://www.facebook.com/share/p/1ALqaWDfeh/
https://www.facebook.com/share/p/1ALqaWDfeh/
Onze kater is er op 17 jarige leeftijd aan overleden, we hebben het niet onnodig meer gerekt gezien de al hoge leeftijd.
Als ik mij er even zich mee mag bemoeien....quote:Op dinsdag 2 februari 2016 09:39 schreef benkruk het volgende:
Gisteren een bezoekje gebracht aan de DA voor jaarlijkse controle + injecties.
Aangegeven dat de kat is afgevallen en de laatste tijd aardig uit zijn bekkie kon stinken. Uiteraard van alles geprobeerd en ook zover als mogelijk zijn gebit bekeken (zelf) maar zag er oke uit.
Na onderzoek bleek zijn tandvlees behoorlijk ontstoken te zijn (bloed enzo) maar dat was niet te zien aan de buitenkant van zijn gebit (wat ik dus heb gezien).
De DA vertrouwde het als nog niet zo, hij zou teveel zijn afgevallen voor dit probleem.
Bloed laten afnemen en antibiotica gekregen voor de ontstekeningen. We zouden de uitslag na een uurtje horen.
Werden netjes gebeld, slecht nieuws... Onze kat heeft serieuze nierfalen. De waardes in zijn bloed zijn schrikbarend hoog. De DA snapte niet dat onze kat nog zo actief was en nog redelijk at.
Nu gaat onze lieve kat 3x (3 dagen een uurtje ofzo) aan het infuus om de waardes weer redelijk te krijgen. Daarna zal hij zijn hele kattenleven (zo lang dat nog zal duren) medicatie krijgen en dieet voer.
Nu na dit lange verhaal mijn vraag:
Wat is jou ervaring met een kat met nierfalen en medicatie? Voelt de kat zich hier goed bij?
En wat zijn de kosten van de medicatie per maand?
En zou jij hier uberhaubt aan beginnen? Wij gaan gewoon door. Onze kat is nog zo actief en vrij "normaal"....
Hoe weet je dat het levenslang is, dus dat het chronische nierfalen zijn?
Je kat namelijk of acute of chronische nierfalen hebben. Op basis van eenmalig gemeten creatinine en ureum (nierwaarden) is dit onderscheid niet te maken. Het is was een tijd later (weken, soms maanden) te maken op basis van hoe de kat zich voelt, hoe hij reageert op de therapie en wat de nierwaarden gaan doen in de verloop van de tijd. Bij acute nierfalen is herstel mogelijk (de kans op herstel is afhankelijk van de onderliggende oorzaak en hoe die oorzaak aangepakt wordt). Bij chronische nierfalen is de prognose op termijn slecht, maar in sommige gevallen is de kwaliteit van het leven (en de duur) nog heel goed te beïnvloeden met speciaal dieet en in sommige gevallen medicatie.
Chronische nierfalen komen met name voor bij katten > 10 jaar. Bij jongere katten komt het met name voor bij bepaalde rassen, en dat heeft te maken met erfelijke nierafwijkingen, zoals amyloidose of polycystic kidney disease (PKD).
Het tweede punt is dus naast dat je nu nog niet weet of het acuut of chronisch is (tenzij ik het verkeerd gelezen heb en het zich al weken afspeelt...), weet je ook niet wat de oorzaak is. Je heb nog erg jonge kat dus de kans op chronische nierfalen is er minder dan bij bejaarde katten. Wel heb je dus meer kans op een andere onderliggende oorzaak, zoals PKD (komt ook voor bij rasloze poezels), of een nierbekkenontsteking, vergiftiging (de kat heeft stiekem paracetamol gesnoept of een giftige plant opgegeten of antivries ergens gelikt...). Daarnaast is er nog een heleboel andere oorzaken te nomen. Heeft je dierenarts toevallig geen advies gegeven om een echo van de nieren te laten maken om te kijken of het misschien PKD, amyloidose, nierbekkenonsteking oid is?
Ik heb even gegoogled en hier staat een en andere goed beschreven: http://www.dierenkliniekw(...)t/nierproblemen.htmlquote:
Gisteren een bezoekje gebracht aan de DA voor jaarlijkse controle + injecties.
Aangegeven dat de kat is afgevallen en de laatste tijd aardig uit zijn bekkie kon stinken. Uiteraard van alles geprobeerd en ook zover als mogelijk zijn gebit bekeken (zelf) maar zag er oke uit.
Na onderzoek bleek zijn tandvlees behoorlijk ontstoken te zijn (bloed enzo) maar dat was niet te zien aan de buitenkant van zijn gebit (wat ik dus heb gezien).
De DA vertrouwde het als nog niet zo, hij zou teveel zijn afgevallen voor dit probleem.
Bloed laten afnemen en antibiotica gekregen voor de ontstekeningen. We zouden de uitslag na een uurtje horen.
Werden netjes gebeld, slecht nieuws... Onze kat heeft serieuze nierfalen. De waardes in zijn bloed zijn schrikbarend hoog. De DA snapte niet dat onze kat nog zo actief was en nog redelijk at.
Nu gaat onze lieve kat 3x (3 dagen een uurtje ofzo) aan het infuus om de waardes weer redelijk te krijgen. Daarna zal hij zijn hele kattenleven (zo lang dat nog zal duren) medicatie krijgen en dieet voer.
Nu na dit lange verhaal mijn vraag:
Wat is jou ervaring met een kat met nierfalen en medicatie? Voelt de kat zich hier goed bij?
En wat zijn de kosten van de medicatie per maand?
En zou jij hier uberhaubt aan beginnen? Wij gaan gewoon door. Onze kat is nog zo actief en vrij "normaal"....
Lees maar even rustig door. En wat betreft je laatste opmerking: je behandelt een kat, niet de nierwaarden. Dus kijk hoe de kat het doet.
Mijn kat was 7 toen het geconstateerd werd, hoogstwaarschijnlijk had ze al langer last van haar nieren maar na de zoveelste blaaskuur erop gestaan dat haar nieren ook onderzocht werden.
Poes was altijd al erg slank maar dat was ze al toen we haar kregen met 1 jaar ook stonk ze niet uit haar bek wel gaf ze redelijk vaak over als in 2-3 keer per week.
Conclusie was dat haar nieren niet meer goed werkte dus nier dieet en als medicijn kreeg ze fortekor. Ik denk dat ik iets van 35-40 per maand kwijt was.
Ik heb haar nog 1 keer laten testen om te kijken of het niet acuut was (dat had onze hond namelijk 1 keer).
Op een dag ging ik naar mijn werk en ze had overgeven, ik kwam terug en ze had weer een paar keer overgegeven en daarna nog 2 keer. Dierenarts gebeld en kon half uurtje later terecht, 20 minuten later zijn we zonder poes weer naar huis gegaan, was niets meer aan te doen. (ze heeft het nog 2,5 jaar volgehouden)
Katten zijn erg goed in verbergen van pijn e.d.
Je zou kunnen overwegen om je kat te laten dialyseren als de tijd daar is maar ik ben er persoonlijk geen voorstander van.
[ Bericht 1% gewijzigd door Sorella op 04-02-2016 08:25:30 ]
Poes was altijd al erg slank maar dat was ze al toen we haar kregen met 1 jaar ook stonk ze niet uit haar bek wel gaf ze redelijk vaak over als in 2-3 keer per week.
Conclusie was dat haar nieren niet meer goed werkte dus nier dieet en als medicijn kreeg ze fortekor. Ik denk dat ik iets van 35-40 per maand kwijt was.
Ik heb haar nog 1 keer laten testen om te kijken of het niet acuut was (dat had onze hond namelijk 1 keer).
Op een dag ging ik naar mijn werk en ze had overgeven, ik kwam terug en ze had weer een paar keer overgegeven en daarna nog 2 keer. Dierenarts gebeld en kon half uurtje later terecht, 20 minuten later zijn we zonder poes weer naar huis gegaan, was niets meer aan te doen. (ze heeft het nog 2,5 jaar volgehouden)
Katten zijn erg goed in verbergen van pijn e.d.
Je zou kunnen overwegen om je kat te laten dialyseren als de tijd daar is maar ik ben er persoonlijk geen voorstander van.
[ Bericht 1% gewijzigd door Sorella op 04-02-2016 08:25:30 ]
Bedankt voor de reacties. Volgens de DA waren bepaalde waardes zo hoog dat het wel chronisch moest zijn (vraag mij niet wat, komt zoveel info op ons af).
Ook gezien het feit dat de kat al zolang niet dikker word en zoveel drinkt doet het nog sterker vermoeden dat het beestje hier al lang last van heeft.
Wij hebben dit al aangegeven toen we hem net hadden (uit het asiel. Advies was in de gaten houden. Misschien had de DA al eerder aan de bel moeten trekken? Maar dat is nu te laat om druk over te maken.
Het is even afwachten hoe het gaat na het laatste infuus en wat dan de waardes zijn van de bloedtest. Morgen laatste infuus dus, dan ga ik ook mee met mijn vrouw en gaan we het eea even goed bespreken.
De kat is helemaal gezwollen aan de voorkant door het infuus (onderhuids) maar heeft hier geen last van. Wel wil hij niets eten al twee dagen en word wat zwakker. Morgen krijgt hij dan ook lustopwekkers terwijl wij nu alles proberen. Dwangvoeding willen we eigenlijk niet. Dat gaat ons te ver voor dat arme beest.
Ook gezien het feit dat de kat al zolang niet dikker word en zoveel drinkt doet het nog sterker vermoeden dat het beestje hier al lang last van heeft.
Wij hebben dit al aangegeven toen we hem net hadden (uit het asiel. Advies was in de gaten houden. Misschien had de DA al eerder aan de bel moeten trekken? Maar dat is nu te laat om druk over te maken.
Het is even afwachten hoe het gaat na het laatste infuus en wat dan de waardes zijn van de bloedtest. Morgen laatste infuus dus, dan ga ik ook mee met mijn vrouw en gaan we het eea even goed bespreken.
De kat is helemaal gezwollen aan de voorkant door het infuus (onderhuids) maar heeft hier geen last van. Wel wil hij niets eten al twee dagen en word wat zwakker. Morgen krijgt hij dan ook lustopwekkers terwijl wij nu alles proberen. Dwangvoeding willen we eigenlijk niet. Dat gaat ons te ver voor dat arme beest.
Onze Aiko (Maine Coon) van bijna 7 werd vorig jaar april ziek. Erg afgevallen (ze woog op een gegeven moment nog maar 3,2 kilo terwijl ze bijna 6 kilo woog) en at niet meer. Bij de DA werd aan een nierontsteking gedacht.
We zijn tot oktober bezig geweest met medicatie, 3 x per week infuus en nierdieet en vanaf oktober gaat het goed. Ze is nu weer een speelse poes met een gezond gewicht(5,5 kilo). Ze krijgt nu alleen nog een dagelijks homeopathisch middel ter ondersteuning van de nieren (en uiteraard nierdieet).
Haar nieren worden nooit meer goed en ze moet haar leven nierdieet blijven eten. Ook moeten we haar regelmatig wegen en zodra ze afvalt weer naar de DA voor controle.
We zijn dus een half jaar bezig geweest en een klein maandloon aan kosten gehad maar het gaat nu heel goed met haar.
De behandeling van een nierprobleem kan dus best lang duren...
We zijn tot oktober bezig geweest met medicatie, 3 x per week infuus en nierdieet en vanaf oktober gaat het goed. Ze is nu weer een speelse poes met een gezond gewicht(5,5 kilo). Ze krijgt nu alleen nog een dagelijks homeopathisch middel ter ondersteuning van de nieren (en uiteraard nierdieet).
Haar nieren worden nooit meer goed en ze moet haar leven nierdieet blijven eten. Ook moeten we haar regelmatig wegen en zodra ze afvalt weer naar de DA voor controle.
We zijn dus een half jaar bezig geweest en een klein maandloon aan kosten gehad maar het gaat nu heel goed met haar.
De behandeling van een nierprobleem kan dus best lang duren...
Sorry, helemaal vergeten een update te geven.
Op dit moment gaat het de goede kant op. De 3 x infuus ging goed. Kat zag er even niet uit zo dik/blubberig. Na 2 dagen was dit weg.
Kat at plots slecht en heeft lustopwekkers gehad. Dit hielp niet meteen en de kat ging hard achteruit. Loom, deed niets meer, kwam alleen nog tevoorschijn om wat te drinken en deed in zijn geheel raar.
We hebben hem kipfilet gegeven, wat er wel aardig in ging. Dag daarna ging het weer wat beter en ging het eten ook de goede kant op.
Op dit moment hebben we weer een redelijk actieve en zoals van ouds vervelende, redelijk etende kat! Nog twee weken wachten en dan weer bloedprikken.
Op dit moment gaat het de goede kant op. De 3 x infuus ging goed. Kat zag er even niet uit zo dik/blubberig. Na 2 dagen was dit weg.
Kat at plots slecht en heeft lustopwekkers gehad. Dit hielp niet meteen en de kat ging hard achteruit. Loom, deed niets meer, kwam alleen nog tevoorschijn om wat te drinken en deed in zijn geheel raar.
We hebben hem kipfilet gegeven, wat er wel aardig in ging. Dag daarna ging het weer wat beter en ging het eten ook de goede kant op.
Op dit moment hebben we weer een redelijk actieve en zoals van ouds vervelende, redelijk etende kat! Nog twee weken wachten en dan weer bloedprikken.
Ik heb net twee uur geleden mijn kat met nierfalen laten inslapen. 
Luna had chronische nierfalen, en dat is zo'n 1,5 jaar geleden geconstateerd toen zij ineens enkele dagen heel veel naar de bak moest. De waardes in haar bloed waren ook schrikbarend hoog en ze zat toen volgens de dierenarts in stadium twee of net aan in drie. Luna is direct op dieetvoer van het merk Specific gegaan; harde brokjes en een puntje zachtvoer om het medicijn op te doen. Dit voer is niet heel goedkoop, maar vergelijkbaar met bijvoorbeeld Hill's of Royal Canin. Daarbovenop kwam het medicijn Semintra. Dit schijnt nog relatief nieuw te zijn en het sloeg ontzettend goed aan. Dit is een flesje van ca. 33 euro en daar doe je - afhankelijk van het gewicht van je kat - een maandje mee. Door chronisch nierfalen plast een kat te veel eiwit uit. Als er hierdoor een negatief eiwitbalans in het lijfje ontstaat, worden de spieren aangesproken. Luna was dan ook altijd heel mager en botterig. Semintra helpt de zevende functie van de nieren, waardoor ze minder eitwitten verliezen. Je zult aan je dierenarts moeten vragen of dit vooral geschikt is voor nierfalen in een vroeg stadium of niet.
Luna was een absolute hel bij de dierenarts, dus tussendoor bloed- eb/of urine onderzoek om te zien hoe het verliep was uiterst moeilijk. Vorig jaar augustus had ze echter een maag/darmvirus te pakken en toen zijn haar bloedwaarden weer getest. Door de Semintra en het voer waren de waarden gehalveerd en bijna normaal. Het werkte dus erg goed.
Vorige week begon ze echter minder te eten. Dat was het begin van het einde. Uit de echo bleek dat zij een schrompelnier had (dat was al bekend) en een die juist enorm groot was. Zojuist bij de dierenarts hoorde ik dat die nier waarschijnlijk een tumor had. De bloedwaarden waren through the roof: een van de waarden mocht tussen 100-200 oid zijn en was 716. Het einde was dus in zicht.
Luna heeft het dus al met al 1,5 jaar na de diagnose nog goed gedaan.
Luna had chronische nierfalen, en dat is zo'n 1,5 jaar geleden geconstateerd toen zij ineens enkele dagen heel veel naar de bak moest. De waardes in haar bloed waren ook schrikbarend hoog en ze zat toen volgens de dierenarts in stadium twee of net aan in drie. Luna is direct op dieetvoer van het merk Specific gegaan; harde brokjes en een puntje zachtvoer om het medicijn op te doen. Dit voer is niet heel goedkoop, maar vergelijkbaar met bijvoorbeeld Hill's of Royal Canin. Daarbovenop kwam het medicijn Semintra. Dit schijnt nog relatief nieuw te zijn en het sloeg ontzettend goed aan. Dit is een flesje van ca. 33 euro en daar doe je - afhankelijk van het gewicht van je kat - een maandje mee. Door chronisch nierfalen plast een kat te veel eiwit uit. Als er hierdoor een negatief eiwitbalans in het lijfje ontstaat, worden de spieren aangesproken. Luna was dan ook altijd heel mager en botterig. Semintra helpt de zevende functie van de nieren, waardoor ze minder eitwitten verliezen. Je zult aan je dierenarts moeten vragen of dit vooral geschikt is voor nierfalen in een vroeg stadium of niet.
Luna was een absolute hel bij de dierenarts, dus tussendoor bloed- eb/of urine onderzoek om te zien hoe het verliep was uiterst moeilijk. Vorig jaar augustus had ze echter een maag/darmvirus te pakken en toen zijn haar bloedwaarden weer getest. Door de Semintra en het voer waren de waarden gehalveerd en bijna normaal. Het werkte dus erg goed.
Vorige week begon ze echter minder te eten. Dat was het begin van het einde. Uit de echo bleek dat zij een schrompelnier had (dat was al bekend) en een die juist enorm groot was. Zojuist bij de dierenarts hoorde ik dat die nier waarschijnlijk een tumor had. De bloedwaarden waren through the roof: een van de waarden mocht tussen 100-200 oid zijn en was 716. Het einde was dus in zicht.
Luna heeft het dus al met al 1,5 jaar na de diagnose nog goed gedaan.
|
|
