LIF Lifestyle
Alles over gezondheid, uiterlijke verzorging, mode, kleding, make-up, tabak, etc.
Gefeliciteerd met jullie jubileum.quote:Op maandag 21 september 2015 20:10 schreef -sabine- het volgende:
Weekendje weg geweest naar Rotterdam met mijn man. We zijn 30 jaar samen vandaag.
Hij is er altijd voor me. Echt altijd. We hebben voor mijn doen veel gelopen en zijn twee keer uit eten geweest en dat doe je toch echt zittend. En dat zitten veroorzaakt helse pijn hier. En toch, deze pijn heb ik met liefde voor hem over. Komende week gaat hij met school naar het buitenland en komt mijn oudste bij mij, om op mij te passen. Een soort van. Het is bij mij niet van de ene op de andere dag gekomen. Heel geleidelijk ben ik slechter gaan functioneren. En de kinderen zijn daar geleidelijk gewend aan geraakt. Ik vind het erger voor hen dan dat zij dat vinden en ervaren.
Even over de oxy. Ik slik het ook al jaren. Het was een moeilijke beslissing destijds. Nu studeer ik zelfs met die pillenen werk 9 uren per week. Zonder die pillen had ik dat nu niet gekund. Vanwege de dosering rijd ik geen auto meer. Fietsen kon ik ook al niet meer. Gelukkig wonen we vlakbij het station en kan ik dubbelgeklapt liggen in de trein.
Morgen is alles beter. Morgen!
En ik wil nog even zeggen dat ik het heel erg lief van je vind dat je je eigen pijn accepteert zodat jullie samen een leuke avond kunnen hebben. Je bent een lieverd!
Oxy doet idd iets met de rijvaardigheid, ik snap dan eigenlijk ook niet zo goed waarom er een gele sticker ipv een rode op zit.
Maar zoals je zelf al typt, je went er aan. De bijwerkingen lijken idd minder te worden.
Auto rijden kan ik niet mee stoppen, dat is voor mij de enige manier om nog ergens te komen eerlijk gezegd.
Al is het wel zo dat als ik merk dat de oxy te veel in het koppie werkt ik de auto gewoon laat staan, dan blijf ik wel thuis.
Wat goed dat je dat kunt, de auto laten staan. Door die oxy heb ik nou net niet die besluitvaardigheid meer. Ik heb dan sneller schijt aan alles. Heb in 2007 binnen twee weken twee keer tegen een paaltje gereden. Had ook een kind kunnen zijn. Vandaar dat nooit meer rijden mijn devies geworden is. Inmiddels slik ik ook nog meer.quote:Op maandag 21 september 2015 20:20 schreef vannelle het volgende:
[..]
Gefeliciteerd met jullie jubileum.
En ik wil nog even zeggen dat ik het heel erg lief van je vind dat je je eigen pijn accepteert zodat jullie samen een leuke avond kunnen hebben. Je bent een lieverd!
Oxy doet idd iets met de rijvaardigheid, ik snap dan eigenlijk ook niet zo goed waarom er een gele sticker ipv een rode op zit.
Maar zoals je zelf al typt, je went er aan. De bijwerkingen lijken idd minder te worden.
Auto rijden kan ik niet mee stoppen, dat is voor mij de enige manier om nog ergens te komen eerlijk gezegd.
Al is het wel zo dat als ik merk dat de oxy te veel in het koppie werkt ik de auto gewoon laat staan, dan blijf ik wel thuis.
Net als met afvallen en stoppen met roken merkte ik dat de oxy mij echt onverschilliger gemaakt heeft. Ik had al niet veel doorzettingsvermogen van mezelf. Ik moet het echt van heinde en ver halen.
Ik ken wel iemand die gestopt is met oxy. Ze slikte 120mg en is cold turkey gestopt. Heel onverstandig, maar ze heeft het wel gered. Ooit, echt ooit als ik groot ben, ga ik ook stoppen.
Nou, zo knap is de auto laten staan niet, alleen maar logisch.
Als ik door de pilletjes niet meer helder ben besef ik dat en weet ik heel goed wat ik wel en wat ik niet kan doen.
Ik word er dus niet onverschillig van, dat herken ik niet.
Ben jij dan op meerdere vlakken onverschillig geworden? Oftewel: Doe je ook minder aan alledaagse zaken en heeft je omgeving daar last van?
Wel goed van je dat je er voor kiest niet meer te rijden, als het niet gaat moet je idd reëel zijn en er zelf mee stoppen voor er iets gebeurt waar je wellicht spijt van krijgt.
Zelf zou ik ook wel willen stoppen met oxy maar niet voor er een alternatief is. Ik word echt bijna letterlijk gek van de pijn nu, ik moet heel erg opletten dat ik door mijn humeur de stemming van anderen niet negatief beïnvloed.
Want geloof me, mijn lontje is heel erg kort momenteel maar mijn realiteitszin is er gelukkig ook nog. Ik wil geen andere mensen opzadelen met mijn probleem.
Als ik door de pilletjes niet meer helder ben besef ik dat en weet ik heel goed wat ik wel en wat ik niet kan doen.
Ik word er dus niet onverschillig van, dat herken ik niet.
Ben jij dan op meerdere vlakken onverschillig geworden? Oftewel: Doe je ook minder aan alledaagse zaken en heeft je omgeving daar last van?
Wel goed van je dat je er voor kiest niet meer te rijden, als het niet gaat moet je idd reëel zijn en er zelf mee stoppen voor er iets gebeurt waar je wellicht spijt van krijgt.
Zelf zou ik ook wel willen stoppen met oxy maar niet voor er een alternatief is. Ik word echt bijna letterlijk gek van de pijn nu, ik moet heel erg opletten dat ik door mijn humeur de stemming van anderen niet negatief beïnvloed.
Want geloof me, mijn lontje is heel erg kort momenteel maar mijn realiteitszin is er gelukkig ook nog. Ik wil geen andere mensen opzadelen met mijn probleem.
Ik rij ook met oxy en lyrica(vind ik eigenlijk nog grotere troep 
). In overleg met mn huisarts een gewenningsperiode van 4 weken genomen, en dat elke keer wanneer de dosis aangepast werd(of word). Ik vind het prettig om te rijden vanwege de houding die je aanneemt als bestuurder. Wanneer ik meerij dan zit ik een beetje te hangen in die bijrijdersstoel en dat vind ik niks.
Ik rij alleen niet meer in de avond, maar dat komt omdat ik dan gewoon veel te moe ben om mij te concentreren!
). In overleg met mn huisarts een gewenningsperiode van 4 weken genomen, en dat elke keer wanneer de dosis aangepast werd(of word). Ik vind het prettig om te rijden vanwege de houding die je aanneemt als bestuurder. Wanneer ik meerij dan zit ik een beetje te hangen in die bijrijdersstoel en dat vind ik niks.Ik rij alleen niet meer in de avond, maar dat komt omdat ik dan gewoon veel te moe ben om mij te concentreren!
quote:
Ik rij ook met oxy en lyrica(vind ik eigenlijk nog grotere troep
Ik rij alleen niet meer in de avond, maar dat komt omdat ik dan gewoon veel te moe ben om mij te concentreren!
Ik zit in principe ook prima achter het stuur ook al is het een klein autootje.
Stoel staat bijna in de ligstand maar zo kan ik het uren volhouden. Alleen als mijn bovenkamer apart doet door de oxy zit ik daar liever niet.
Lyrica ken ik niet maar de naam alleen al zegt het ws. wel zo'n beetje. Is dat ook een pijnstiller?
Stoel staat bijna in de ligstand maar zo kan ik het uren volhouden. Alleen als mijn bovenkamer apart doet door de oxy zit ik daar liever niet.
Lyrica ken ik niet maar de naam alleen al zegt het ws. wel zo'n beetje. Is dat ook een pijnstiller?
Lyrica is van oorsprong een anti depressiva, bij toeval is ontdekt dat het een goed medicijn tegen neuropathische zenuwpijn is. Nadelen zijn de enorme gewenning, je komt er kilo's van aan, persoonlijkheids verandering, vermoeidheid, en nog een fijne is dat je regelmatig niet uit je woorden kunt komen(dat zijn mijn bijwerkingen 
. Ik slik die zooi nu al 5 jaar in een hoge dosis. Zou er dolgraag vanaf willen, maar er is geen alternatief.
. Ik slik die zooi nu al 5 jaar in een hoge dosis. Zou er dolgraag vanaf willen, maar er is geen alternatief.
Ik kom hier later op terug, ik denk niet dat ik nu een fatsoenlijk antwoord kan formuleren terwijl je dat wel verdient.
Wat ik wel ff kwijt wil is dat ik blij ben met je uitleg en eerlijkheid.
Kan er op dit moment niet heel veel mee omdat ik besef dat ik last heb van mijn eigen pilletjes, ik wacht liever even tot ik wél in staat ben adequaat te reageren.
Wat ik wel ff kwijt wil is dat ik blij ben met je uitleg en eerlijkheid.
Kan er op dit moment niet heel veel mee omdat ik besef dat ik last heb van mijn eigen pilletjes, ik wacht liever even tot ik wél in staat ben adequaat te reageren.
Mwah, ik ga toch een poging doen want slapen lukt niet.
Het lijkt mij eng om van medicatie afhankelijk te zijn, helemaal als ze je humeur beïnvloeden
Soms kan het niet anders, dat besef ik wel maar ik hou daar niet zo van.
Maar eerlijk gezegd heb ik nu ook het punt bereikt dat ik niets anders meer kan, het doet zo allejezus zeer dat ik eigenlijk geen keuze meer heb.
Ik wil van de pijn af maar aan de andere kant wil ik ook gewoon mezelf kunnen zijn zonder mijn omgeving te vermoeien met mijn klachten.
Voor nu kies ik er voor om mijn vriendin niet te veel gezeik te bezorgen maar dat kost me heel veel moeite.
Ik wil graag dat het haar goed gaat maar de pijn die ik nu heb is niet te verdoezelen, het is er en dat is een feit.
Ik doe echt mijn best maar ik kan helaas niet toveren, ik zou heel graag willen dat het alleen mijn probleem is.
Ik voel me schuldig, ik heb het idee dat zij last heeft van mijn ellende en dat bevalt me voor geen meter.
Tuurlijk kan ik er niks aan doen, dat besef ik wel, maar het voelt wel zo en dat is niet fijn.
Ik ben benieuwd naar de uitslag van de CT, mag best negatief zijn maar dan weet ik tenminste waar ik mee te maken heb.
Het lijkt mij eng om van medicatie afhankelijk te zijn, helemaal als ze je humeur beïnvloeden
Soms kan het niet anders, dat besef ik wel maar ik hou daar niet zo van.
Maar eerlijk gezegd heb ik nu ook het punt bereikt dat ik niets anders meer kan, het doet zo allejezus zeer dat ik eigenlijk geen keuze meer heb.
Ik wil van de pijn af maar aan de andere kant wil ik ook gewoon mezelf kunnen zijn zonder mijn omgeving te vermoeien met mijn klachten.
Voor nu kies ik er voor om mijn vriendin niet te veel gezeik te bezorgen maar dat kost me heel veel moeite.
Ik wil graag dat het haar goed gaat maar de pijn die ik nu heb is niet te verdoezelen, het is er en dat is een feit.
Ik doe echt mijn best maar ik kan helaas niet toveren, ik zou heel graag willen dat het alleen mijn probleem is.
Ik voel me schuldig, ik heb het idee dat zij last heeft van mijn ellende en dat bevalt me voor geen meter.
Tuurlijk kan ik er niks aan doen, dat besef ik wel, maar het voelt wel zo en dat is niet fijn.
Ik ben benieuwd naar de uitslag van de CT, mag best negatief zijn maar dan weet ik tenminste waar ik mee te maken heb.
Gefeliciteerd met jullie 30-jarig samenzijn, en mooi dat jullie er een weekend tussenuit konden inclusief etentje.quote:
Weekendje weg geweest naar Rotterdam met mijn man. We zijn 30 jaar samen vandaag.
Hij is er altijd voor me. Echt altijd. We hebben voor mijn doen veel gelopen en zijn twee keer uit eten geweest en dat doe je toch echt zittend. En dat zitten veroorzaakt helse pijn hier. En toch, deze pijn heb ik met liefde voor hem over. Komende week gaat hij met school naar het buitenland en komt mijn oudste bij mij, om op mij te passen. Een soort van. Het is bij mij niet van de ene op de andere dag gekomen. Heel geleidelijk ben ik slechter gaan functioneren. En de kinderen zijn daar geleidelijk gewend aan geraakt. Ik vind het erger voor hen dan dat zij dat vinden en ervaren.
Even over de oxy. Ik slik het ook al jaren. Het was een moeilijke beslissing destijds. Nu studeer ik zelfs met die pillen
Morgen is alles beter. Morgen!
Dankjulliewel voor de felicitaties
Pijn verandert je dagelijkse doen en laten. Pillen doen dat ook.
Het is belangrijk dat je weet wat je gaat slikken, wat de bijwerkingen kunnen zijn en vooral wat de alternatieven zijn. Overleg dit met je naasten. Zij weten hoe je leeft. Mijn kinderen hebben mij overtuigd om die oxys te gaan slikken. Alles beter dan mij zoveel pijn zien lijden. En ik dacht echt dat ze het niet zo doorhadden. Ik hield mij ook groot en sterk. Heel herkenbaar vannelle.
Vandaag was een betere dag. Studie is er wel weer bij ingeschoten, maar morgen weer een dag. Eerst de nacht weer koppen. Slapen jullie goed? Ik niet. Iedere nacht twee keer wakker om pillen te slikken. Boeh!
Pijn verandert je dagelijkse doen en laten. Pillen doen dat ook.
Het is belangrijk dat je weet wat je gaat slikken, wat de bijwerkingen kunnen zijn en vooral wat de alternatieven zijn. Overleg dit met je naasten. Zij weten hoe je leeft. Mijn kinderen hebben mij overtuigd om die oxys te gaan slikken. Alles beter dan mij zoveel pijn zien lijden. En ik dacht echt dat ze het niet zo doorhadden. Ik hield mij ook groot en sterk. Heel herkenbaar vannelle.
Vandaag was een betere dag. Studie is er wel weer bij ingeschoten, maar morgen weer een dag. Eerst de nacht weer koppen. Slapen jullie goed? Ik niet. Iedere nacht twee keer wakker om pillen te slikken. Boeh!
Ik hou me niet persé groot en sterk, ik ben er heel eerlijk in en gelukkig krijg ik daar begrip voor.
Mijn moeilijkheden liggen dus ook niet in mijn naaste omgeving, ik ben zelf degene die er de grootste problemen mee heeft.
Ik kan gewoon helemaal niks meer, ik voel me knap waardeloos.
De hele dag tv kijken, achter de pc zitten als dat al lukt en lezen is nou niet direct mijn levensdoel zeg maar.
Ik zou zo graag meer willen doen, nuttiger zijn dan ik nu ben.
Vergeleken met vroeger stel ik niks meer voor, ik heb zelfs het idee dat ik anderen tot last ben terwijl ik vroeger juist voor iedereen klaar stond.
Dat is verdomd moeilijk te accepteren maar ik vrees dat er weinig anders op zit.
Het is gewoon zoals het is, gezondheid laat zich helaas niet dwingen.
Mijn moeilijkheden liggen dus ook niet in mijn naaste omgeving, ik ben zelf degene die er de grootste problemen mee heeft.
Ik kan gewoon helemaal niks meer, ik voel me knap waardeloos.
De hele dag tv kijken, achter de pc zitten als dat al lukt en lezen is nou niet direct mijn levensdoel zeg maar.
Ik zou zo graag meer willen doen, nuttiger zijn dan ik nu ben.
Vergeleken met vroeger stel ik niks meer voor, ik heb zelfs het idee dat ik anderen tot last ben terwijl ik vroeger juist voor iedereen klaar stond.
Dat is verdomd moeilijk te accepteren maar ik vrees dat er weinig anders op zit.
Het is gewoon zoals het is, gezondheid laat zich helaas niet dwingen.
Sorry egoïstische dagboekpost.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
fripsel! Je bent ook eigenlijk veel te jong om te moeten omgaan met dit soort bullshit! Af en toe even zwelgen is echt niet erg! Daarna herpak je je weer en denk je idd, hup niet aanstellen(wat dus echt niet waar is, het is gewoon klote) en doorgaan! Mensen zien ook alleen het plaatje eromheen, die hebben geen idee, tenzij jij ze dat duidelijk maakt! ( ik lijk mn psych wel
).Enne niks egoistisch, daar is dit topic voor!! Hang in there!!!
Fripsel, ik vind het heel goed van je dat je het even van je af schrijft, ook dat kan opluchten.
Dat je je schuldig voelt herken ik wel. En ook al weet je dat dat niet nodig is, je doet het automatisch toch.
Maar als je je situatie reëel bekijkt dan is het toch ook logisch dat je niet alles kunt doen en dat het op het bordje van je vriend komt? Daar kun jij niks aan doen, dat is nou eenmaal de situatie.
Ik heb wel het idee dat jouw vriend heel begripvol is en dat is fijn.
Bij deze een hele dikke virtuele knuffel voor jou!
Zelf hebben we vanmorgen een maatschappelijk werker op bezoek gehad.
Jaja, tóch wel. Ik was er eerst op tegen, ik zag het niet zitten omdat ik het liefst zelf de touwtjes in handen hou.
Maar het was wel nuttig, hij gaat voor mij bekijken hoe ik een gehandicaptenparkeerkaart kan krijgen zonder dat ik zelf het risico van geld weggooien neem.
En daar bedoel ik mee dat de aanvraag 81,50 kost. Ook als ie niet toegekend wordt ben je dat bedrag kwijt.
En dat geld kunnen we eigenlijk niet missen maar het zou wel een enorme aanvulling zijn, dan kom ik nog eens ergens.
Tot nu toe heb ik hulp steeds afgewezen, soort misplaatste trots denk ik.
Maar nu besef ik hoe stom dat eigenlijk is....
Dat je je schuldig voelt herken ik wel. En ook al weet je dat dat niet nodig is, je doet het automatisch toch.
Maar als je je situatie reëel bekijkt dan is het toch ook logisch dat je niet alles kunt doen en dat het op het bordje van je vriend komt? Daar kun jij niks aan doen, dat is nou eenmaal de situatie.
Ik heb wel het idee dat jouw vriend heel begripvol is en dat is fijn.
Bij deze een hele dikke virtuele knuffel voor jou!
Zelf hebben we vanmorgen een maatschappelijk werker op bezoek gehad.
Jaja, tóch wel. Ik was er eerst op tegen, ik zag het niet zitten omdat ik het liefst zelf de touwtjes in handen hou.
Maar het was wel nuttig, hij gaat voor mij bekijken hoe ik een gehandicaptenparkeerkaart kan krijgen zonder dat ik zelf het risico van geld weggooien neem.
En daar bedoel ik mee dat de aanvraag 81,50 kost. Ook als ie niet toegekend wordt ben je dat bedrag kwijt.
En dat geld kunnen we eigenlijk niet missen maar het zou wel een enorme aanvulling zijn, dan kom ik nog eens ergens.
Tot nu toe heb ik hulp steeds afgewezen, soort misplaatste trots denk ik.
Maar nu besef ik hoe stom dat eigenlijk is....
Hey, wat goed van jequote:
Zelf hebben we vanmorgen een maatschappelijk werker op bezoek gehad.
Jaja, tóch wel. Ik was er eerst op tegen, ik zag het niet zitten omdat ik het liefst zelf de touwtjes in handen hou.
Maar het was wel nuttig, hij gaat voor mij bekijken hoe ik een gehandicaptenparkeerkaart kan krijgen zonder dat ik zelf het risico van geld weggooien neem.
En daar bedoel ik mee dat de aanvraag 81,50 kost. Ook als ie niet toegekend wordt ben je dat bedrag kwijt.
En dat geld kunnen we eigenlijk niet missen maar het zou wel een enorme aanvulling zijn, dan kom ik nog eens ergens.
Tot nu toe heb ik hulp steeds afgewezen, soort misplaatste trots denk ik.
Maar nu besef ik hoe stom dat eigenlijk is....
Ik ben de vriendin van vannelle. Ik lees hier normaal gesproken alleen maar en reageer niet.quote:
Fripsel, ik vind het heel goed van je dat je het even van je af schrijft, ook dat kan opluchten.
Dat je je schuldig voelt herken ik wel. En ook al weet je dat dat niet nodig is, je doet het automatisch toch.
Maar als je je situatie reëel bekijkt dan is het toch ook logisch dat je niet alles kunt doen en dat het op het bordje van je vriend komt? Daar kun jij niks aan doen, dat is nou eenmaal de situatie.
Ik heb wel het idee dat jouw vriend heel begripvol is en dat is fijn.
Bij deze een hele dikke virtuele knuffel voor jou!
Zelf hebben we vanmorgen een maatschappelijk werker op bezoek gehad.
Jaja, tóch wel. Ik was er eerst op tegen, ik zag het niet zitten omdat ik het liefst zelf de touwtjes in handen hou.
Maar het was wel nuttig, hij gaat voor mij bekijken hoe ik een gehandicaptenparkeerkaart kan krijgen zonder dat ik zelf het risico van geld weggooien neem.
En daar bedoel ik mee dat de aanvraag 81,50 kost. Ook als ie niet toegekend wordt ben je dat bedrag kwijt.
En dat geld kunnen we eigenlijk niet missen maar het zou wel een enorme aanvulling zijn, dan kom ik nog eens ergens.
Tot nu toe heb ik hulp steeds afgewezen, soort misplaatste trots denk ik.
Maar nu besef ik hoe stom dat eigenlijk is....
Maar nu toch even in het openbaar. Ik ben blij dat je nu ook inziet dat hulp vragen helemaal niet erg is. Je kunt niet alles zelf oplossen.
Haha ja, dat blijkt. En je doet er meteen je voordeel mee ook.quote:
[..]
Zo heel af en toe heb ik mijn goede momenten.
Ook even binnenvallen met iets leuks: ik heb chronische neuro-coeliakie, wat dus betekent dat niet m'n dunne darm aangevallen wordt als ik gluten binnenkrijg, maar m'n kleine hersenen 
Dit zijn zoal m'n klachten:
- overgevoeligheid voor geluid (hyperacusis);
- overgevoelig voor drukte en lawaai;
- kan geen twee gesprekken uit mekaar houden;
- evenwichtsproblemen (was veel erger in het begin, toen zwalkte ik als een zatlap);
- lichaam zit continu in een fight or flight-situatie zonder een keuze te maken (ik blijf in het midden hangen, altijd alert, altijd de spieren aangespannen, dat vreet energie);
- heb hierdoor geen sociaal leven;
- ben 100% afgekeurd voor werk;
- ben het spuugzat om de hele dag maar thuis te zitten.
Ik heb nu 3x in de week therapie, maar dat is nog maar een analysegroep waar mensen met verschillende klachten bij elkaar zitten om ervaringen uit te wisselen en wellicht iets van elkaar te leren. Hierna hoop ik een wat gerichtere therapie te kunnen krijgen.
Dit zijn zoal m'n klachten:- overgevoeligheid voor geluid (hyperacusis);
- overgevoelig voor drukte en lawaai;
- kan geen twee gesprekken uit mekaar houden;
- evenwichtsproblemen (was veel erger in het begin, toen zwalkte ik als een zatlap);
- lichaam zit continu in een fight or flight-situatie zonder een keuze te maken (ik blijf in het midden hangen, altijd alert, altijd de spieren aangespannen, dat vreet energie);
- heb hierdoor geen sociaal leven;
- ben 100% afgekeurd voor werk;
- ben het spuugzat om de hele dag maar thuis te zitten.
Ik heb nu 3x in de week therapie, maar dat is nog maar een analysegroep waar mensen met verschillende klachten bij elkaar zitten om ervaringen uit te wisselen en wellicht iets van elkaar te leren. Hierna hoop ik een wat gerichtere therapie te kunnen krijgen.
[b]Dingen doen met dingen, da's machtig mooi
Twitch: <a href="https://www.twitch.tv/drizzt_dourden" target="_blank" rel="nofollow norererer noopener" >https://www.twitch.tv/drizzt_dourden</a>[/b]
Twitch: <a href="https://www.twitch.tv/drizzt_dourden" target="_blank" rel="nofollow norererer noopener" >https://www.twitch.tv/drizzt_dourden</a>[/b]
Dat je het spuugzat bent om de hele dag thuis te zitten herken ik wel.
Maar ja, wat is het alternatief? Juist door de ziekte ben je beperkt en dat is dus ook de reden dat we thuis zitten.
Zelf probeer ik de tijd een beetje in te vullen door een nieuwe hobby te beginnen: een rc helicopter.
Maar daar ben je ook niet de hele dag mee bezig natuurlijk.
Dan blijft over: pc, tv en lezen. Elke dag weer en daar word je op een gegeven moment ook wel schijtziek van.
Jij hebt dan nog de gesprekstherapie, heb je het idee dat je daar iets aan hebt?
Het benadrukt denk ik iig wel dat je er niet alleen in bent, er zijn meer mensen met problemen.
Maar om jezelf iets beter te voelen door je te spiegelen aan ellende van anderen vind ik ook maar een aparte gedachte.....
Dat zal ook niet de insteek van de therapie zijn maar is hoe ik er zelf over denk en dat kan er helemaal naast zitten.
Maar ja, wat is het alternatief? Juist door de ziekte ben je beperkt en dat is dus ook de reden dat we thuis zitten.
Zelf probeer ik de tijd een beetje in te vullen door een nieuwe hobby te beginnen: een rc helicopter.
Maar daar ben je ook niet de hele dag mee bezig natuurlijk.
Dan blijft over: pc, tv en lezen. Elke dag weer en daar word je op een gegeven moment ook wel schijtziek van.
Jij hebt dan nog de gesprekstherapie, heb je het idee dat je daar iets aan hebt?
Het benadrukt denk ik iig wel dat je er niet alleen in bent, er zijn meer mensen met problemen.
Maar om jezelf iets beter te voelen door je te spiegelen aan ellende van anderen vind ik ook maar een aparte gedachte.....
Dat zal ook niet de insteek van de therapie zijn maar is hoe ik er zelf over denk en dat kan er helemaal naast zitten.
Mja, ik weet dat de ziekte mij beperkt, maar ik maar er graag mijn beklag over doen tegen m'n ouders en goede vrienden. Vooral als ik zie dat mensen gezellig uitgaan of op vakantie gaan enzo, daar had ik het in het begin (zeg april 2011) erg lastig mee. Ik ben het nu wel gewend, maar het is geen leuk leven zo...
Ik zit de hele dag een beetje achter de computer, lees boeken, kijk films en ga een stukje lopen of fietsen, meer zit er niet echt in.
De therapie is vooral voor de therapeuten om te peilen hoe de mensen in de groep op bepaalde dingen reageren, of ze zelf hun grenzen aan kunnen geven, etc. Ik spiegel me niet aan een ander, maar twee vrouwen hebben al gezegd dat hun problemen bij de mijne verbleken, al is het hun nog altijd een goed recht om er over te klagen.
Ik ga zometeen weer naar therapie, als ik tenminste genoeg energie heb. Grote kans dat ik afgelopen maandag per ongeluk gluten binnen heb gekregen (kruisbesmetting bij vleeswaren), dus ik voel me nog minder dan dat ik me standaard voel. We weten het over een uurtje
Ik zit de hele dag een beetje achter de computer, lees boeken, kijk films en ga een stukje lopen of fietsen, meer zit er niet echt in.
De therapie is vooral voor de therapeuten om te peilen hoe de mensen in de groep op bepaalde dingen reageren, of ze zelf hun grenzen aan kunnen geven, etc. Ik spiegel me niet aan een ander, maar twee vrouwen hebben al gezegd dat hun problemen bij de mijne verbleken, al is het hun nog altijd een goed recht om er over te klagen.
Ik ga zometeen weer naar therapie, als ik tenminste genoeg energie heb. Grote kans dat ik afgelopen maandag per ongeluk gluten binnen heb gekregen (kruisbesmetting bij vleeswaren), dus ik voel me nog minder dan dat ik me standaard voel. We weten het over een uurtje
[b]Dingen doen met dingen, da's machtig mooi
Twitch: <a href="https://www.twitch.tv/drizzt_dourden" target="_blank" rel="nofollow norererer noopener" >https://www.twitch.tv/drizzt_dourden</a>[/b]
Twitch: <a href="https://www.twitch.tv/drizzt_dourden" target="_blank" rel="nofollow norererer noopener" >https://www.twitch.tv/drizzt_dourden</a>[/b]
Om dan ook maar even in het openbaar te reageren:quote:
[..]
Ik ben de vriendin van vannelle. Ik lees hier normaal gesproken alleen maar en reageer niet.
Maar nu toch even in het openbaar. Ik ben blij dat je nu ook inziet dat hulp vragen helemaal niet erg is. Je kunt niet alles zelf oplossen.
Ik ben té lang té trots geweest. Te lang gewend om mijn eigen boontjes te doppen maar ik besef nu wel dat ik idd niet alles zelf kan oplossen.
Hulp aanvaarden is voor iedereen beter, het gaat niet alleen om mezelf. Wij als gezinnetje hebben er allemaal mee te maken en ik wil niet degene zijn die daar een negatief stempel op drukt.
Wel apart om zo op jou te reageren trouwens, we zitten in dezelfde kamer.
Maar voor degenen die meelezen ws. wel handig om te lezen zodat er duidelijk is wat er speelt.
En wat ook wel openbaar mag: Je bent een lieverd. Ik ben heel erg blij met jou en je begrip voor mij.
Zelf kan ik ook lang niet altijd meedoen met uitjes of andere leuke dingen en dat is gewoon ronduit kut.quote:
Mja, ik weet dat de ziekte mij beperkt, maar ik maar er graag mijn beklag over doen tegen m'n ouders en goede vrienden. Vooral als ik zie dat mensen gezellig uitgaan of op vakantie gaan enzo, daar had ik het in het begin (zeg april 2011) erg lastig mee. Ik ben het nu wel gewend, maar het is geen leuk leven zo...
Ik zit de hele dag een beetje achter de computer, lees boeken, kijk films en ga een stukje lopen of fietsen, meer zit er niet echt in.
De therapie is vooral voor de therapeuten om te peilen hoe de mensen in de groep op bepaalde dingen reageren, of ze zelf hun grenzen aan kunnen geven, etc. Ik spiegel me niet aan een ander, maar twee vrouwen hebben al gezegd dat hun problemen bij de mijne verbleken, al is het hun nog altijd een goed recht om er over te klagen.
Ik ga zometeen weer naar therapie, als ik tenminste genoeg energie heb. Grote kans dat ik afgelopen maandag per ongeluk gluten binnen heb gekregen (kruisbesmetting bij vleeswaren), dus ik voel me nog minder dan dat ik me standaard voel. We weten het over een uurtje
Maar ik zal niemand tegenhouden om wél te gaan.
Mijn vriendin en mijn beste vriend gaan regelmatig samen op pad, er is geen enkele reden te bedenken waarom zij geen leuke tijd mogen hebben omdat ik au heb.
Leven en laten leven toch?
Ik hoop dat je je vandaag nog wat beter gaat voelen, ik leef echt met je mee.
Jouw aandoening ken ik niet maar heb je uitleg wel begrepen.
Wat dat betreft is het voor mij een stuk makkelijker. Ik heb zenuwschade en dat doet zeer. Dat vat het wel samen.
Jij moet met veel meer dingen rekening houden en dat lijkt me eerlijk gezegd knap lastig...
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |