quote:Een persoonlijk falen?
Op donderdag 24 oktober 2002 10:39 schreef Kcolg het volgende:
Zelfmoord omdat iemand wanhopig is en geen andere uitweg meer ziet zou ik als een persoonlijk falen zien, of op zijn minst het falen door de maatschappij. Denk aan het afwijzen van homofilie, zwangerschap etc. allemaal zaken waarbij er sprake kan zijn van sterke maatschappelijke, of persoonlijke afwijzing waardoor iemand tot zelfmoord kan komen.
Nee, daar ben ik het echt helemaal niet mee eens.
Denk eens aan een depressie bijvoorbeeld, vind je dat dan
ook een persoonlijk falen?
Maatschappelijke of persoonlijke afwijzing is denk ik niet de
voornaamste reden waarom mensen zelfmoord plegen..
Maarja, just my opinion.
Wolkje
quote:Ik denk dat er juist sprake is van inzicht in de persoonlijkheid, niet van falen. Inzicht in dat het (waarschijnlijk) nooit meer goed komt, of dat het leven nergens toe dient. (Want zeg nou zelf; eigenlijk is het leven toch nutteloos, zekere als je 'ongelovig' bent.) Terecht of onterecht: ik denk dat dit juist een drijfveer is achter (geslaagde) zelfmoordacties.
Op donderdag 24 oktober 2002 10:39 schreef Kcolg het volgende:
quote:Ja ook als je iemand zich laat suicideren naar aanleiding van een depressie kan er sprake zijn van falen. In het geval van een depressie is behandeling goed mogelijk. Als je zo iemand in de steek laat en niet adequaat hulpverleent dan is er sprake van falen. Maar ook bij depressies kan ik me voorstellen dat de dood uieindelijkde uitweg moet zijn. Als iemand niet te behandelen blijkt en de depressie aan blijft houden dan kan er sprake zijn van uitzichtloos lijden. Je gaat dan toch weer richting een balans suicide om dat euthanasie bij een doodswens naar aanleiding van een stemmingsstoornis juridisch erg moeilijk ligt en de (medische) moraal dat ook afwijst.
Op vrijdag 25 oktober 2002 06:43 schreef Wolkje het volgende:[..]
Een persoonlijk falen?
Nee, daar ben ik het echt helemaal niet mee eens.
Denk eens aan een depressie bijvoorbeeld, vind je dat dan
ook een persoonlijk falen?
Maatschappelijke of persoonlijke afwijzing is denk ik niet de
voornaamste reden waarom mensen zelfmoord plegen..
Maarja, just my opinion.Wolkje
De reden dat mensen zichzelf doden zijn zo divers als het aantal mensen. Afwijzing, uitzichtloosheid niet geaccepteerd worden etc. zijn zeker redenen waarom mensen eruiteindelijk geen gat meer in zien. Het morele gelijk van de een is de pijn van de ander.
Wat de meest voorkomende motivatie is voor suicide weet ik niet. Zal eens gaan browsen bij het CBS...... Je zegt dat afwijzing dat niet is, wat dan wel?
quote:'uitzichtloosheid' (in een ruime zin)
Op vrijdag 25 oktober 2002 13:22 schreef Kcolg het volgende:
wat dan wel?
denk ik
quote:Goede bijdrage
Op vrijdag 25 oktober 2002 13:26 schreef RickN het volgende:
Meningen rondom zelfmoordIk vind het stom.
quote:veroorzaakt door?
Op vrijdag 25 oktober 2002 13:26 schreef ED2 het volgende:[..]
'uitzichtloosheid' (in een ruime zin)
denk ik
quote:Door wat al niet. Armoede, gedachte dat het leven geen zin heeft, eenzaamheid, fysieke pijn. Als je het idee hebt dat een van deze dingen nooit meer 'goed' gaan komen.. waarom dan maar je lijden dragen tot je dood gaat? Dan kun je net zo goed gelijk stoppen.
Op vrijdag 25 oktober 2002 13:27 schreef Kcolg het volgende:[..]
veroorzaakt door?
Dat is zo persoonlijk, wat de 1 ondraaglijk lijden vindt, vindt de ander wel lastig maar ach..
Daarmee wil ik niet zeggen dat ik zelfmoord goedkeur of afkeur.
Als iemand zelf zo wanhopig is, zo verdrietig, zo eenzaam, zo vol pijn en leed en als die persoon dan niet meer wilt doorgaan na een strijd, na weken, maanden, jaren vechten dan is het aan die persoon om te beslissen wat hij of zij doet.
En hoe pijnlijk, verdrietig, kwaad, teneergeslagen de achterblijvers ook zijn: je kan niet alléén leven voor anderen!
quote:Ik ben het in principe met je eens, ik verbaas me alleen vaak over de jonge leeftijd van zelfmoord plegers. Is het niet een beetje naïef en voorbarig om als er zeg 20% van je leven op zit, waarvan laten we zeggen een kwart een rottijd was, te beslissen dat je een uitzichtloos lijden tegemoet gaat?
Op vrijdag 25 oktober 2002 13:33 schreef DarkElf het volgende:
Waarom moet er een algemeen beeld bestaan van waarom iemand zelfmoord wilt plegen?Dat is zo persoonlijk, wat de 1 ondraaglijk lijden vindt, vindt de ander wel lastig maar ach..
Daarmee wil ik niet zeggen dat ik zelfmoord goedkeur of afkeur.
Als iemand zelf zo wanhopig is, zo verdrietig, zo eenzaam, zo vol pijn en leed en als die persoon dan niet meer wilt doorgaan na een strijd, na weken, maanden, jaren vechten dan is het aan die persoon om te beslissen wat hij of zij doet.
En hoe pijnlijk, verdrietig, kwaad, teneergeslagen de achterblijvers ook zijn: je kan niet alléén leven voor anderen!
quote:Nou ja als je het goed kunt onderbouwen, waarom dan wachten tot er 70% voorbij is om dan te moeten concluderen dat het idd wel heel kut is. Het is een dillemma natuurlijk...
Op vrijdag 25 oktober 2002 13:38 schreef RickN het volgende:Is het niet een beetje naïef en voorbarig om als er zeg 20% van je leven, waarvan laten we zeggen een kwart een rottijd was, te beslissen dat je een uitzichtloos lijden tegemoet gaat?
quote:Nogmaals, als je mijn stukje leest zie je dat ik vind dat niemand! daarover kan oordelen behalve de persoon in kwestie zelf.
Op vrijdag 25 oktober 2002 13:38 schreef RickN het volgende:[..]
Ik ben het in principe met je eens, ik verbaas me alleen vaak over de jonge leeftijd van zelfmoord plegers. Is het niet een beetje naïef en voorbarig om als er zeg 20% van je leven op zit, waarvan laten we zeggen een kwart een rottijd was, te beslissen dat je een uitzichtloos lijden tegemoet gaat?
quote:Nee, ik ben het met je eens dat iedereen de beslissing voor zichzelf moet nemen en zich daarbij niet moet laten leiden door de gevoels van anderen. Maar, als het motief zogenaamd uitzichtloos verdriet is, is het mijn inziens vrijwel altijd voorbarig, want niemand kan in de toekomst kijken.
Op vrijdag 25 oktober 2002 14:07 schreef DarkElf het volgende:[..]
Nogmaals, als je mijn stukje leest zie je dat ik vind dat niemand! daarover kan oordelen behalve de persoon in kwestie zelf.
Op de jonge leeftijd waar ik het over heb moeten er nog zoveel grote omslag punten in het leven komen die de situatie allemaal kunnen doen omslaan. De personen waar we over spreken bevinden zich in een emotioneel dieptepunt, het kan dus alleen maar beter worden en dat lijkt doorgaans ook te gebeuren want bij oudere personen licht het zelfmoord cijfer een stuk lager. Hoe kun je nou nog voor je van school af bent, een interessante baan hebt gekregen, alleen bent gaan wonen, samen bent gaan wonen, bent gaan trouwen en kinderen hebt gekregen beslissen dat je in een uitzichtloze situatie zit. En dit naast alle kleine gebeurtenissen die een leven ineens een stuk waardevoller kunnen maken.
Ik kan niet in het hoofd van die mensen kijken en me geen voorstelling maken van het ongetwijfeld grote verdriet dat ze hebben, maar toch durf ik te zeggen dat een groot deel ervan in hun leven het geluk zou hebben gevonden als ze het leven een kans hadden gegeven.
quote:Daar geef ik je ook gelijk in, terwijl gissen naar iets natuurlijk niets oplost.
Op vrijdag 25 oktober 2002 14:42 schreef RickN het volgende:[..]
Nee, ik ben het met je eens dat iedereen de beslissing voor zichzelf moet nemen en zich daarbij niet moet laten leiden door de gevoels van anderen. Maar, als het motief zogenaamd uitzichtloos verdriet is, is het mijn inziens vrijwel altijd voorbarig, want niemand kan in de toekomst kijken.
Ik kan niet in het hoofd van die mensen kijken en me geen voorstelling maken van het ongetwijfeld grote verdriet dat ze hebben, maar toch durf ik te zeggen dat een groot deel ervan in hun leven het geluk zou hebben gevonden als ze het leven een kans hadden gegeven.
Ik kan me helaas wel een voorstelling maken van het verdriet, de leegte, de wanhoop etc die iemand kan voelen en hoe er dan gedachtes richting het einde ontstaan.
Ik ben blij dat zoveel mensen niet snappen en weten hoe iemand die zelfmoord wilt plegen/gepleegd heeft zich voelt, gelukkig voor zij die onwetend zijn!
quote:Ach misschien maakt het uiteindelijk niets uit, je weet het niet. (Dat is het erge, misschien ook.)
Op vrijdag 25 oktober 2002 15:15 schreef DarkElf het volgende:
Ik ben blij dat zoveel mensen niet snappen en weten hoe iemand die zelfmoord wilt plegen/gepleegd heeft zich voelt, gelukkig voor zij die onwetend zijn!
quote:Waarom wordt jij er ziek van dat mensen het aankondigen?
Op donderdag 10 oktober 2002 22:13 schreef just me het volgende:[..]
zelfmoordaankondigingen wordt ik doodziek van; ken genoeg mensen in mijn omgeving die zelfmoord gepleegd hebben maar die hebben het niet vooraf aangekondigd.
Die hebben mij er dus van te voren niet mee belast en ik voelde me niet geroepen om ze of aan te moedigen of tegen te houden!
In 6 weken tijd hebben 2 meisjes op de middelbare school van mijn zoon zelfmoord gepleegd, één had het tevoren op CU2 aankondigd
wees blij dat ze het doen. Dan kunnen ze nog geholpen worden, als je iemand eenmaal dood aantreft dan kan dat niet meer.
quote:Mee eens, Ja heb ik al een keer een discussie over gehad en wij kwamen tot deze conclusie: Als je zelfmoord wil plegen en je hebt familie en geliefden dan gaat het er altijd om wie je voorp stelt. Stel je uiteindelijk het geluk van jezelf voorop dan zal je veel sneller geneigd zijn om zelfmoord te plegen, dan dat je het geluk van anderen boven jou geluk zet
Op donderdag 10 oktober 2002 22:47 schreef Moonah het volgende:[..]
En wat denk je van de pijn en het verdriet van de persoon in kwestie? Dat maak je dus ondergeschikt aan het verdriet van de nabestaanden.
Ik kan het me wel vorstellen dat iemand zelfmoord pleegt of wil plegen. Ik heb in mijn buurt al een paar keer meegemaakt dat mensen zelfmoord probeerden te plegen.
Ik zelf denk er ook aan een hoop keren per dag al zo'n jaar lang. Het is bij mij een paar keer wel ernstig geweest dat ik zelfmoord wilde plegen. Ik heb het toen niet gedaan ofzo, maar ik wilde het toen, het kon me allemaal niets meer schelen.
Ik merk wel dat er hier veel mensen zijn die fel reageren dat het laf is dat de uitweg te gemakkelijk is. Maar hoe kunnen jullie dat nou weten? Ik bedoel er gaat veel lijden aan vooraf hoor voordat je zelfmoord pleegt. Het is niet dat je het ineens gaat doen ofzo, zo van da je er nog nooit over hebt naged8. De meesten weten al van te voren dat ze ooit zelfmoord willen plegen, en dan komt er op een gegeven moment een dag dat door iets de emmer overloopt (de druppel die de emmer doet overlopen) en dan plegen ze zelfmoord.
Het is voor sommigen (dan doel ik ff op in deze topic want anders klopt het niet allemaal meer) moeilijk te begrijpen dat je het aan andere mensen verteld. Jullie zien dit dan als aand8trekkerij, zo van kijk mij eens stoer dan dat ik vertel dat ik zelfmoord wil gaan plegen. Maar dat is zo kortzichtig, ja er zijn mensen die het doen als aand8trekkerij maar er zijn er ook zat die dat niet doen.
Van mij weten ook meer dan 10 mensen hoe erg het bij mij is. En van mij mag iedereen het weten. En weet je waarom? Omdat het me niets kan schelen wie het wel of niet weet. Die mensen kunnen je toch niet stoppen als je het eenmaal echt wil. Maar die mensen kunnen je wel helpen
Ow ja ripley wtf is omhoogschoppen?
[Dit bericht is gewijzigd door NightDemon op 05-01-2003 12:19]
Om die reden hou ik me ook vaak afzijdig van dergelijke discussies want ze zijn zelden echt eerlijk maar veel meer egoistisch; "jamaar die arme mensen die vol onbegrip achterblijven, dat kun je toch niet maken!"
Zelfmoord is de ultieme oplossing voor iemand die zoveel pijn met zich meedraagt dat het in de werkelijkheid ondragelijk wordt. Dat kan je op geen enkele manier beoordelen.
quote:Net zoals zelfdoding ook egoistisch is, dus wat dat betreft staan beide partijen quitte
Op zondag 5 januari 2003 12:52 schreef thoth het volgende:
want ze zijn zelden echt eerlijk maar veel meer egoistisch; "jamaar die arme mensen die vol onbegrip achterblijven, dat kun je toch niet maken!"
Tenzij je in een scheepje op de oceaan ronddobbert zoals in de Muiterij op de Bounty, en je offert jezelf op om de anderen aan voedsel te helpen 
Misschien heeft G.I.Koekepan ook nog wel soortgelijke verhalen.
quote:
Op zondag 5 januari 2003 09:16 schreef NightDemon het volgende:
Van mij weten ook meer dan 10 mensen hoe erg het bij mij is. En van mij mag iedereen het weten. En weet je waarom? Omdat het me niets kan schelen wie het wel of niet weet. Die mensen kunnen je toch niet stoppen als je het eenmaal echt wil. Maar die mensen kunnen je wel helpen
quote:Niet helemaal. Zelfdoding is egoisme in de zin dat het voor en door een persoon gedaan wordt. Mensen die achterblijven betrekken hun egoisme op een andere persoon door zich de acties van die andere persoon persoonlijk aan te trekken.
Op zondag 5 januari 2003 16:14 schreef Fogerty het volgende:[..]
Net zoals zelfdoding ook egoistisch is, dus wat dat betreft staan beide partijen quitte
Dit is op zich een probleem waar we als mens geloof ik telkens weer tegenaan lopen en waarom zoveel mensen zichzelf ongelukkig maken. Het kan niet zo zijn in persoonlijke relaties dat de woorden en daden van een andere persoon, mij ongelukkig maken of mij persoonlijk kwetsen. En daarmee wil ik niet zeggen dat je dus niet om iemand kan geven of zou moeten geven maar de vraag is hoever moet je gaan?
Het is ergens bijzonder oneerlijk dat de acties van iemand anders, iemand waar je niets over te zeggen hebt, een negatieve impact op jou hebben. Het is oneerlijk tegen jezelf want je kunt er eigenlijk niets aan doen maar ook oneerlijk jegens die andere persoon want die moet zijn woorden en daden afstemmen, niet alleen op wat hij/zij wil en voelt maar ook op wat andere mensen willen en voelen. Dat is praktische onmogelijk (bijvoorbeeld omdat mensen slechte gedachtenlezers zijn).
En ja, tuurlijk, die mensen leven zelf ook in een hel. Maar juist als je zelf weet hoe het is om in een hel te leven wil je je omgeving niet datzelfde aandoen, lijkt mij.
Je hebt zelf de verantwoordelijkheid voor je eigen leven, dus maak een keuze: leven of niet leven. Ga je voor leven, doe het dan ook, doe je best om er wat van te maken. Besluit je dat leven voor jou echt geen enkele zin meer heeft, goed, maak er dan een eind aan, maar op een nette manier, dus met een nette afscheidsbrief en op een manier die niet mislukt.
Ik ben het ermee eens dat iedereen het recht heeft om zelf te kiezen of hij wil leven of niet. Maar iedereen heeft ook de plicht om een beetje fatsoenlijk met zijn omgeving om te gaan. En voortdurend praten over dat je er een eind aan wilt maken of zelfs dreigen met zelfdoding of halfslachtige pogingen doen zijn gewoon echt gemene acties, waarbij je de verantwoordelijkheid afschuift. "Je weet het nu, dus help me maar". Maar iedereen heeft toch echt ZELF de verantwoordelijkheid over zijn eigen leven. En je vrienden en familie zijn geen professionals, als jij ECHT serieus over zelfdoding nadenkt kan alleen een professional je helpen. Als je problemen hebt die opgelost kunnen worden door een lief luisterend oor van de buurman waren ze uberhaupt niet zelfdodings-waardig.
Maar ik merk dat ik me alweer kwaad maak, dus ik laat het maar bij de mededeling dat ik een weloverwogen keuze voor zelfdoding kan respecteren, maar het manipuleren en bang maken van je omgeving niet.
|
|
