"En wat heeft die Rasti Rostelli bij jou allemaal gevonden dan?"
- "Als je zo doet, vertel ik jou nooit meer iets," waarna ze de deur dichtsmeet, en sindsdien heb ik niets meer van haar vernomen, zelfs geen smsje, of gratis WhatsAppie.
Dit ter inleiding van een toch wel heftige zondagmiddag, die begon als een doodnormale, saaie zondag met croissantjes en een glas verse jus. Daarna was ook alles nog gewoon, m'n vriendin had appels geplukt uit de tuin en ze daarna in de fruitmand gelegd. Ik geloof dat het allemaal begon, omdat ik tegen haar zei: "zou je dat ding niet eerst afstoffen, voordat je er fruit in leg?" Ze zei: "Nee, maar ik heb voor jou wel stof tot nadenken." HOPPA! Het vuur was geopend.
- "Oh, wat dan...?", zei ik op m'n allertederst.
- "Dat je nog helemaal niet gevraagd hebt, hoe ik die hypnosesessie woensdag heb beleefd. Je interesseert je nooit eens een keer voor mij."
- "Goed. Goed. Hoe was je hypnosesessie woensdag?"
- "Nee, nou hoeft het al niet meer."
Daarna liep ze kwaad weg, om de was op te hangen. Ik dronk ondertussen mijn koffie op met een grote speculaas erbij. Toen ze terug beneden was, erkende ik, dat het inderdaad vriendelijker was geweest, als ik geinformeerd had. Ze ontdooide daarop, een klein beetje, maar nog lang niet helemaal. Ze zei: "Nou goed: het was verwarrend."
Ik vroeg haar wat hij dan had gezegd. Hij heeft ontdekt, zei ze, dat ze onverwerkte emoties had, uit een vorig leven, omdat ze hospita is geweest in de Tweede Wereldoorlog...*wapperrrrrrrr wapperrrrrrr*.
Ik zei: "Oh, verteeeeeeeeeeeeeeeeeel."
Ben ik nou gek, beste lezer, of is zij het, ja, dit kun je toch moeilijk meer serieus nemen?!?
"Ok, ok," zei ik, "nu gaat het me iets te snel. Begin bij het begin."
Ze vertelde dat hij haar eerst onder hypnose had gebracht. Dat ze zich weinig herinnert, van wat ze heeft gedaan of gezegd, maar toen ze weer bijkwam wel rooddoorlopen ogen had, van de tranen die los waren gekomen, bij de onverwerkte emoties van haar vorige ik. (Hallooooo, bent u daar nog?) Precies zo reageerde ik.
"En oh ja," zei ze, "toen ik wakker werd, was ik helemaal naakt."
Ik keek haar aan.
"Ja," zei ze, "dat was nodig om dichter bij haar innerlijke zijn te komen." Dat had natuurlijk die hypnotiseur beweerd.
Tevens voelde ze pijn bij haar geslachtsorgaan, omdat hij daar, volgens haar haar hè, een apparaat in had moeten stoppen, om op die wijze dichter bij haar chakrapunten te komen.
Ik dacht: meisje, meisje, meisje. Ik zei: "En wat heeft die Rasti Rostelli bij jou allemaal gevonden dan?"
- "Als je zo doet, vertel ik jou nooit meer iets," waarna ze de deur dichtsmeet, en sindsdien heb ik niets meer van haar vernomen, zelfs geen smsje, of gratis WhatsAppie.
Dit is allemaal afgelopen zondag gebeurd. Zelf heb ik nog geprobeerd te bellen, maar ze neemt gewoon de telefoon niet op; ze reageert nergens meer op!
Voel me er zwaar klote onder, de hele situatie.
Mijn vraag:
1. Heeft iemand ervaring met hypnosetherapie, en herkent hij/zij het verhaal van mijn vriendin?
(Wel graag alleen serieuze reacties)