KLB Klaagbaak
Klaag maar raak voor een knaak.
Het verhaal:
Sinds enige weken heeft HJ naast zijn uitermate genotvolle Jaguar XKR Cabrio en zijn Range Rover nu tevens een Jaguar XJ (Jaguar XJ 5.0 V8 Supercharged Supersport LWB om consciëntieus te zijn, voor de Autofreaks), een bovenmatig sportieve en enigszins verademende wagen in de wereld van zakenautomobielen die normaliter gedomineerd word door geestdodende kleurloze Duitse wagens.
Helaas heb ik er zelf nauwelijks in kunnen rijden aangezien HJ kortgelden zijn rijbewijs verloor omdat hij het zo nodig vond om met 240km/u over de afsluitduik te rijden.
Aangezien ik wel op mijn destinaties moet arriveren, treinreizen voor paupers is en Taxi’s voor zielenpieten had ik Anne-Fleur (mijn persoonlijke assistent) maar een chauffeur laten inhuren bij een gerenommeerd etablissement. Zo gezegd, zo gedaan en de volgende morgen stond er een nogal schuchtere 28 jarige student voor de portaal van mijn kapitale pand in Oud-Zuid met zijn vette achterovergekamd haar onder een te grote pet, een veel te wijd zittend zwart pak van de Suit-Supply met een paar lelijke van Bommels eronder, ach hij probeerde het tenminste dacht ik. En dan steek ik meteen goed af in mijn lichtgrijze pak van Ermenigildo Zegna, met een wit overhemd van Borelli, donkerbruin suède monks en riem van Santoni, manchetknopen van Cartier, een paar lederen polsbandjes en mijn IWC Portugese.
Terwijl ik hem naar de auto begeleidt en de sleutel overhandig stapt hij zo in, zonder de deur open te houden voor mij en mijn persoonlijke assistent, een verbazingwekkend forse faux-pas maar aangezien ik die ochtend net een keiharde ketssessie had gehad met Anne-Fleur op mijn keukentafel (waarbij weliswaar helaas een kristallen glas het leven moest laten) was ik in een eminente gemoedsgesteldheid en wees hem galant op zijn onvolkomenheid , hij maakte stotterend zijn excuses. Kan gebeuren, hij was vanzelfsprekend zenuwachtig.
En toen kwam het rijden, een privé chauffeur hoort zich ongemoeid voor te bewegen, de vaart moet er inzitten maar wel op een wijze dat je er achterin niets van meekrijgt. Helaas dacht deze jongen er anders over, mijn MacBook vloog zowat van mijn tafeltje in de bochten. En pas na herhaaldelijke opmerkingen ging hij rustig rijden.
Waar ik mijzelf dan weer niet zo aan stoorde maar Anne-Fleur des te meer, was dat hij de achteruitkijkspiegel zo had versteld dat hij recht in haar boezem keek, nu is Anne-Fleur een uiterst geile verschijning in haar Lanvin jurkje en alleen al bij een vluchtige aanblik van haar schoonheid zal bij de meeste mannen het bloed naar hun kloppende roede’s afzakken, al bekekene dat niet dat je je ogen langer op haar gericht moet houden dan de weg. Afijn het was de eerste dag en ondanks zijn volgens de werkgever opgegeven non-existente ervaring zal dag twee wat beter zijn wanneer hij zich mogelijkerwijs wat makkelijk voelde.
Maar niets was minder waar, die avond moesten ik en Anne-Fleur naar een feestje van een kornuit in Copenhagen. Eenmaal gearriveerd gaven we hem het commando “wacht” aangezien we toch vier uur daar zouden zijn. Logischerwijs mag een chauffeur dan even op pad gaan om wat bikkesement te halen of iets zodanigs op stipulatie dat hij maar op tijd terug is.
Rond 3 uur s’nachts geef ik via de mobiel een seintje dat weg wilde. Tien minuten later begaf ik mij naar buiten, geen chauffeur te bekennen, ik belde hem meteen op, ik bleef vanzelfsprekend flegmatisch maar potentiele situaties als een lekke band of beroving spookte door mijn hoofd. Niets was minder waar, meneer was bij een fastfood tentje wat aan het eten en kwam pas na een half-uur aanzetten. Een ongetwijfeld verschrikkelijke blamage, gelukkig zag niemand dit incident anders had ik enig gezichtsverlies geleden.
En wat ik zag toen meneer ten langen leste retourneerde deed de spreekwoordelijke emmer overlopen, meneer had niet binnen gegeten maar in de auto zelf, allemaal vetvlekken op het leer en overal stukjes sla en frietjes die zijn mond niet hadden bereikt (waarschijnlijk een motorische stoornis die tevens zijn onvermogen om netjes te rijden beïnvloedde). Ik heb hem ogenblikkelijk op staande voet ontslagen, en met 200 euro richting het treinstation gestuurd. Anne-Fleur kroop maar achter het stuur voor de terugreis.
De klacht:
Het personeel van tegenwoordig weet gewoon niet meer hoe het hoort.
De Disclaimer:
Namen van personen in dit verhaal zijn aliassen om de betrokkenen te beschermen.
Tevens heb ik deze klacht zojuist getikt onder het genot van een fles Sherry dus correctheid van de Nederlandse taal op de vlakken van grammatica en spelling kan niet worden gewaarborgd.
Sinds enige weken heeft HJ naast zijn uitermate genotvolle Jaguar XKR Cabrio en zijn Range Rover nu tevens een Jaguar XJ (Jaguar XJ 5.0 V8 Supercharged Supersport LWB om consciëntieus te zijn, voor de Autofreaks), een bovenmatig sportieve en enigszins verademende wagen in de wereld van zakenautomobielen die normaliter gedomineerd word door geestdodende kleurloze Duitse wagens.
Helaas heb ik er zelf nauwelijks in kunnen rijden aangezien HJ kortgelden zijn rijbewijs verloor omdat hij het zo nodig vond om met 240km/u over de afsluitduik te rijden.
Aangezien ik wel op mijn destinaties moet arriveren, treinreizen voor paupers is en Taxi’s voor zielenpieten had ik Anne-Fleur (mijn persoonlijke assistent) maar een chauffeur laten inhuren bij een gerenommeerd etablissement. Zo gezegd, zo gedaan en de volgende morgen stond er een nogal schuchtere 28 jarige student voor de portaal van mijn kapitale pand in Oud-Zuid met zijn vette achterovergekamd haar onder een te grote pet, een veel te wijd zittend zwart pak van de Suit-Supply met een paar lelijke van Bommels eronder, ach hij probeerde het tenminste dacht ik. En dan steek ik meteen goed af in mijn lichtgrijze pak van Ermenigildo Zegna, met een wit overhemd van Borelli, donkerbruin suède monks en riem van Santoni, manchetknopen van Cartier, een paar lederen polsbandjes en mijn IWC Portugese.
Terwijl ik hem naar de auto begeleidt en de sleutel overhandig stapt hij zo in, zonder de deur open te houden voor mij en mijn persoonlijke assistent, een verbazingwekkend forse faux-pas maar aangezien ik die ochtend net een keiharde ketssessie had gehad met Anne-Fleur op mijn keukentafel (waarbij weliswaar helaas een kristallen glas het leven moest laten) was ik in een eminente gemoedsgesteldheid en wees hem galant op zijn onvolkomenheid , hij maakte stotterend zijn excuses. Kan gebeuren, hij was vanzelfsprekend zenuwachtig.
En toen kwam het rijden, een privé chauffeur hoort zich ongemoeid voor te bewegen, de vaart moet er inzitten maar wel op een wijze dat je er achterin niets van meekrijgt. Helaas dacht deze jongen er anders over, mijn MacBook vloog zowat van mijn tafeltje in de bochten. En pas na herhaaldelijke opmerkingen ging hij rustig rijden.
Waar ik mijzelf dan weer niet zo aan stoorde maar Anne-Fleur des te meer, was dat hij de achteruitkijkspiegel zo had versteld dat hij recht in haar boezem keek, nu is Anne-Fleur een uiterst geile verschijning in haar Lanvin jurkje en alleen al bij een vluchtige aanblik van haar schoonheid zal bij de meeste mannen het bloed naar hun kloppende roede’s afzakken, al bekekene dat niet dat je je ogen langer op haar gericht moet houden dan de weg. Afijn het was de eerste dag en ondanks zijn volgens de werkgever opgegeven non-existente ervaring zal dag twee wat beter zijn wanneer hij zich mogelijkerwijs wat makkelijk voelde.
Maar niets was minder waar, die avond moesten ik en Anne-Fleur naar een feestje van een kornuit in Copenhagen. Eenmaal gearriveerd gaven we hem het commando “wacht” aangezien we toch vier uur daar zouden zijn. Logischerwijs mag een chauffeur dan even op pad gaan om wat bikkesement te halen of iets zodanigs op stipulatie dat hij maar op tijd terug is.
Rond 3 uur s’nachts geef ik via de mobiel een seintje dat weg wilde. Tien minuten later begaf ik mij naar buiten, geen chauffeur te bekennen, ik belde hem meteen op, ik bleef vanzelfsprekend flegmatisch maar potentiele situaties als een lekke band of beroving spookte door mijn hoofd. Niets was minder waar, meneer was bij een fastfood tentje wat aan het eten en kwam pas na een half-uur aanzetten. Een ongetwijfeld verschrikkelijke blamage, gelukkig zag niemand dit incident anders had ik enig gezichtsverlies geleden.
En wat ik zag toen meneer ten langen leste retourneerde deed de spreekwoordelijke emmer overlopen, meneer had niet binnen gegeten maar in de auto zelf, allemaal vetvlekken op het leer en overal stukjes sla en frietjes die zijn mond niet hadden bereikt (waarschijnlijk een motorische stoornis die tevens zijn onvermogen om netjes te rijden beïnvloedde). Ik heb hem ogenblikkelijk op staande voet ontslagen, en met 200 euro richting het treinstation gestuurd. Anne-Fleur kroop maar achter het stuur voor de terugreis.
De klacht:
Het personeel van tegenwoordig weet gewoon niet meer hoe het hoort.
De Disclaimer:
Namen van personen in dit verhaal zijn aliassen om de betrokkenen te beschermen.
Tevens heb ik deze klacht zojuist getikt onder het genot van een fles Sherry dus correctheid van de Nederlandse taal op de vlakken van grammatica en spelling kan niet worden gewaarborgd.
De exuberantie aan bewoordingen is een probatie om het canaille te declasseren.quote:Op dinsdag 28 augustus 2012 21:16 schreef Anno2012 het volgende:
Je denkt toch niet dat ik dit ga lezen he?
quote:
HJ verzint niks, ik propageer uitsluitend authentieke wedervaren.quote:
Ik zou gestraft moeten worden voor het lezen ervan...
Ja moedig jij hem ff aan anders, knuppel.quote:
"We are all atheists about most of the gods that humanity has ever believed in. Some of us just go one god further." - Richard Dawkins
TS is nog altijd een wannabee.
The summer is magic!
Nobody on the road, nobody on the beach.
I feel it in the air, the summer is out of reach.
"Censorship is telling a man he can't have a steak just because a baby can't chew it."
Nobody on the road, nobody on the beach.
I feel it in the air, the summer is out of reach.
"Censorship is telling a man he can't have a steak just because a baby can't chew it."
Op de afsluitdijk is de max snelheid geen 120quote:
Verzonnen topic, 240 rijden waar 120 mag is 120 te hard.. dat is invordering rijbewijs + auto.
70-100-130 voor zover mijn beperkte geheugen het weet.
"Charlotte Muis is een dief en heel Nederland weet het nu"
TS is een studentje met een mammie en pappie die wanabee rich zijn, maar het net niet gehaald hebben (bijv. een Kia Sorento rijden, i.p.v. een Rangerover of Cayenne) en die is student chauffeur en heeft op zijn flikker gehad omdat hij niet kan rijden en is derhalve een verhaal gaan verzinnen onder het genot van een krat bier.quote:Op dinsdag 28 augustus 2012 21:45 schreef FokNederland het volgende:
Ook nog een samenvatting beschikbaar?
The summer is magic!
Nobody on the road, nobody on the beach.
I feel it in the air, the summer is out of reach.
"Censorship is telling a man he can't have a steak just because a baby can't chew it."
Nobody on the road, nobody on the beach.
I feel it in the air, the summer is out of reach.
"Censorship is telling a man he can't have a steak just because a baby can't chew it."
"De auto wordt in beslag genomen bij een overschrijding van 100% van de toegestane snelheid"quote:
Verzonnen topic, 240 rijden waar 120 mag is 120 te hard.. dat is invordering rijbewijs + auto.
Op een groot gedeelte van de afsluitdijk heerst een maximumsnelheid van 130km/u, dus maar 110km/u overschrijding.
Ondanks de duchtige dosis duimkruid in mijn bezit gaat dat niet werken, OvJ is vriendje van pa en die vonden het beiden een gepaste straf als ik even zonder zou zitten.quote:Op dinsdag 28 augustus 2012 21:32 schreef Vaatwastablet het volgende:
Je rijbewijs koop je met je girale vermogen toch binnen een paar dagen terug?
Je verhalen worden een beetje saai, TS.
Altijd hetzelfde disclaimertje, van internet geplukte dure woorden, altijd dezelfde opbouw met je materialistische dingen, met andere woorden: tijd om enkele mutaties aan te brengen om het verhaal enigszins aantrekkelijker te maken.
Desalniettemin kan ik er nog steeds wel een beetje om grinniken.
Altijd hetzelfde disclaimertje, van internet geplukte dure woorden, altijd dezelfde opbouw met je materialistische dingen, met andere woorden: tijd om enkele mutaties aan te brengen om het verhaal enigszins aantrekkelijker te maken.
Desalniettemin kan ik er nog steeds wel een beetje om grinniken.
Ik steek er soms ook moeite in, neuken?quote:Op dinsdag 28 augustus 2012 21:47 schreef Chai het volgende:
Aangenaam stukje proza, fijn om te merken dat mensen moeite doen voor een openingspost.
|
|
